Τρέχει κάτι με τον Νόμο;

του Θανάση Μαυρίδη

Οι κανόνες του δημοκρατικού παιγνιδιού λένε ότι δεν πρέπει να κρίνουμε τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης. Κι αυτό είναι σωστό. Από την άλλη πλευρά, όμως, θα πρέπει τις αποφάσεις να τις καταλαβαίνουμε. Να μπορούμε να αντιληφθούμε το σκεπτικό του δικαστή. Θα πρέπει, λοιπόν, να ομολογήσουμε ότι πολλές από τις αποφάσεις των τελευταίων εβδομάδων δεν τις καταλαβαίνουμε. Τρέχει κάτι;

Δεν είναι σωστό να πει η κοινή γνώμη αν έπρεπε να προφυλακιστεί ή όχι ο Άγγελος Φιλιππίδης. Σε μία τέτοια περίπτωση δεν θα μιλούσαμε για απονομή Δικαιοσύνης, αλλά για λαϊκά δικαστήρια. Ωστόσο, μας κάνει εντύπωση το εξής: Πως είναι δυνατόν να έρχεται ο κόσμος ανάποδα και να οδηγούνται άνθρωποι με χειροπέδες στα κρατητήρια για να αφεθούν αμέσως μετά όλοι τους ελεύθεροι;  Δεν μπορεί,  κάποιος δεν έκανε καλά την  δουλειά του.

Βλέπεις έναν κατηγορούμενο να οδηγείται σαν τρομοκράτης στις φυλακές και μετά την απολογία του ο ίδιος άνθρωπος επιστρέφει στο σπίτι του. Κάπου το χάνουμε!

Είτε έκαναν καλά με το show των ενταλμάτων και έπρεπε οι συλληφθέντες να είναι σήμερα προφυλακισμένοι, είτε κάποιος υπερεκτίμησε την αξία των στοιχείων που είχε στα χέρια του και κόντεψε να πατήσει το κουμπί με τα πυρηνικά! Μπορούν να μας πουν χίλια δύο νομικά επιχειρήματα που να δείχνουν ότι και στις δύο περιπτώσεις είχαν δίκιο. Αλλά δεν λέμε ότι είχαν άδικο. Λέμε ότι κάπου έχουμε χάσει το νήμα.

Και δεν είναι η πρώτη φορά που δεν καταλαβαίνουμε. Όχι, δηλαδή, ότι θα χάσει η Βενετιά βελόνι αν εμείς δεν καταλάβουμε. Αλλά νομίζουμε ότι μπορούμε ακόμη να εκφράζουμε τέτοιου είδους απορίες. Όπως δεν καταλάβαμε και τι έγινε με τον Χριστόδουλο Ξηρό. Του έδιναν την μία άδεια πίσω από την άλλη και όταν τους ασκήθηκε κριτική βγήκαν οι Ενώσεις τους και κατακεραύνωσαν τους ασκούντες κριτική. Εντάξει, κύριοι. Δεν έχουμε βγάλει την Νομική, αλλά δύο πράγματα τα καταλαβαίνουμε κι εμείς οι φτωχοί. Κι εν πάση περιπτώσει και οι κρίνοντες κρίνονται…

Και τις προάλλες τι είπε εκείνος ο δικαστικός; Ότι πρέπει να ανοίξουμε μερικές νέες φυλακές για να κλείσουμε μέσα όλους όσους μας οδήγησαν στην κρίση; Γι΄ αυτό και ρωτάμε: Μήπως συμβαίνει κάτι; Μήπως κάτι δεν έχουμε αντιληφθεί;

Κάποιοι θα ήθελαν μία επιχείρηση “καθαρά χέρια”. Σαν να ακούμε τώρα τον φυλακισμένο ηγέτη της Χρυσής Αυγής να λέει: “Αυτά τα χέρια μπορεί να χαιρετάνε έτσι (σήκωσε το χέρι του ψηλά κατά το… σπαρτιατικό τρόπο), αλλά είναι χέρια καθαρά”. Είναι να μην σε πιάνει ανατριχίλα;

Και μιας και πιάσαμε την συζήτηση και μπλέξαμε και την Χρυσή Αυγή, ποιός είναι ευχαριστημένος από όλο αυτό το θέμα;  Ποιός πιστεύει ότι οι χειρισμοί που έγιναν από την Δικαιοσύνη ήταν τέτοιοι που προστάτευσαν το κύρος της;  Όπως και να το κάνουμε, μας έμεινε στο στόμα μία πικρή γεύση. Το ότι θα ήθελα προσωπικά να δω την Χρυσή Αυγή να εξαφανίζεται από προσώπου γης, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να μας απασχολεί η λειτουργία της Δικαιοσύνης. Δεν λέμε ότι δεν λειτουργεί σωστά. Λέμε  ότι  ως πολίτες δεν μας έχουν πείσει γι΄ αυτό. Και χρειάζεται να μας πείσουν.

Το ίδιο ισχύει και με τις δίκες που κερδίζουν όσοι προσφεύγουν στα Δικαστήρια κατά της εισοδηματικής πολιτικής.  Μέσα σε μία νύκτα ανατράπηκε η εισοδηματική πολιτική με την απόφαση για το χαράτσι, όταν έχουν εκδοθεί τόσες και τόσες άλλες αποφάσεις που αγνοούσαν επιδεικτικά επιχειρήματα προς αυτή την πλευρά. Τι έγινε ξαφνικά;

Μας δημιουργείται η αίσθηση ότι υπάρχουν κομιτάτα που σκέπτονται και αποφασίζουν  με έναν δικό τους τρόπο. Και  αν πούμε ότι καλά κάνουν και πάλι δεν μας είναι αντιληπτός αυτός ο τρόπος. Με άλλα λόγια ποιοι είναι οι κανόνες και ποιο είναι το “πνεύμα” του Νόμου.  Αν θέλουν μας λένε…

Πηγή

(Σχόλιο ΡΜ: στις 24/5/2013 γράφαμε  Hellas Power – Energa: Μηλιώνης, Φλώρος. Έξω οι καουμπόυδες της ενέργειας .

Πώς να περνάνε άραγε σήμερα τα καλά παιδιά Βασίλης Μηλιώνης και partners?)