Χρήστος Νάτσης (Unfollow): Η «νυμφομανής» αναζήτηση της αριστείας…

του Χρήστου Νάτση (περιοδικό Unfollow)

Σε μια σκηνή του Nymphomaniac, της πρόσφατης ταινίας του Λαρς φον Τρίερ, η Τζο, η νυμφομανής ηρωίδα, μαζί με την καλύτερη φίλη της, μπαίνουν σε ένα τρένο με έναν ξεκάθαρο σκοπό: να δουν, μέχρι το τέλος της διαδρομής, ποια θα έχει καταφέρει να κάνει σεξ με περισσότερους άντρες. Για να δοθεί ενδιαφέρον στην αναμέτρηση θέτουν ένα έπαθλο: ένα σακουλάκι σοκολάτακια…

Nymphomaniac

Κατά την διάρκεια της αναμέτρησης -με την Τζο να υστερεί αρκετά στο σκορ- το ενδιαφέρον μετατοπίζεται στη μορφή ενός ευπαρουσίαστου μεσήλικα που αρνείται τις σεξουαλικές προτάσεις τους. Οι κοπέλες αποφασίζουν να εντείνουν την προσπάθεια τους, αλλάζοντας μάλιστα τον κανόνα του παιχνιδιού: αν η Τζο καταφέρει να τον σαγηνεύσει, κερδίζει παρά την εις βάρος της γενική διαφορά. Και όντως, μετά από μια ευθεία επίθεση, κατά την οποία αποκαλύπτεται πως ο άντρας βρίσκεται στο δρόμο της επιστροφής σπίτι ώστε να προσπαθήσει να τεκνοποιήσει με την σε ωορρηξία ευρισκόμενη σύζυγό του, ο στόχος θα επιτευχθεί και η Τζο θα απολαύσει.

«Αύξηση αριστούχων φοιτητών», διαβάζω στην χθεσινή Καθημερινή. Ποιοί είναι όμως αυτοί οι φοιτητές; Αυτοί φυσικά που απευχθάνονται τις καταλήψεις:

«Αυτό που συνέβη φέτος με το τρίμηνο λουκέτο στο πανεπιστήμιο λόγω της απεργίας των διοικητικών υπαλλήλων, μου ενίσχυσε την πεποίθηση ότι ο φοιτητής πρέπει να βάζει τα δυνατά του για να τελειώσει τις σπουδές όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Είμαστε παγωμένοι, απογοητευμένοι από την απώλεια τόσων εβδομάδων δουλειάς. Μία ομάδα φοιτητών προσπαθήσαμε να ανοίξουμε τη σχολή, ενώ κάποιοι την ήθελαν κλειστή δηλώνοντας προστάτες του δημοσίου συμφέροντος».

Και αυτοί φυσικά που στον ελεύθερο χρόνο τους ασχολούνται με τη δημιουργία think tank του φιλελευθερισμού: «Προσπαθώ να μην είμαι μονόπλευρη. Εκτός από τα μαθήματά μου, έχω δημιουργήσει με άλλους φοιτητές ένα think-tank, όπου μελετάμε τους κλασικούς του θεωρητικού φιλελευθερισμού, όπως ο Τζον Στιούαρτ Μιλ».

Δύο σκηνές δομικά όμοιες: από τη μία το σεξ ως μια ροή προϊόντος, γενικό ισοδύναμο που πρέπει να κυκλοφορεί αφ’ εαυτού, με μόνο ένα ελάχιστο υλικό κίνητρο, ίχνος μιας αόρατης μηχανής χωρίς κέντρο και ουσία· από την άλλη  η αριστεία στην φιλελεύθερη αναπαράστασή της ως μηχανή παραγωγής επιδόσεων, ως πρωταθληματισμός.

Καθαρό σεξ και καθαρή γνώση με αντίτιμο μία σακκούλα σοκολατάκια.

Πηγή

Σχόλιο ΡΜ: κ. Νάτση, το κείμενό σας είναι (ελπίζω εν αγνοία σας) απίστευτα υβριστικό για κάθε φοιτητή και φοιτήτρια που επιλέγει να έχει μια διαφορετική στάση ζωής και διαφορετικές αναμνήσεις από τη φοιτητική του ζωή από εσάς.

Παρόλα αυτά, θα μου επιτρέψετε μια ευχή: όταν και αν γίνεται πατέρας με το καλό, σας εύχομαι η κόρη σας να επιλέξει τη “σκηνή” του “καθαρού sex” αντί της “καθαρής γνώσης”, κερδίζοντας ίσως και κάποιον αντίστοιχο “διαγωνισμό”, “πηδώντας” όσο το δυνατόν περισσότερους επιβάτες! Έχω την αίσθηση ότι ίσως τότε εκτιμήσετε καλύτερα τις διαφορές μεταξύ αυτών που σήμερα σαν φαίνονται “όμοιες δομικά” (sic) σκηνές.

ΚΡΙΜΑ για ένα περιοδικό με το επίπεδο του Unfollow!

Advertisements