Παιδιά – Σιωπηλοί πρωταγωνιστές μιας μεγάλης τραγωδίας

paidia4

Σιωπηλοί πρωταγωνιστές μιας μεγάλης τραγωδίας. Δεν φώναξαν, δεν πάλεψαν. Δεν κατέχουν όπλα και σπανίως κρατούν μίσος και κακία, αδιαφορώντας για τις διακρίσεις θρησκείας, χρώματος, και φυλής. Παρόλα αυτά τα παιδιά, είναι οι μεγάλοι πρωταγωνιστές αυτού του δράματος που παίζεται στην πορεία από την Συρία κυρίως, προς την καρδιά της Ευρώπης. Όχι μόνο γιατί πλήρωσαν και με το παραπάνω τον φόρο αίματος που φαίνεται να χρειάζεται κάθε αγώνας (ακόμα και αυτός της διεκδίκησης της ζωής) αλλά γιατί σε κάθε στιγμή αυτής της πορείας την εικονογράφησαν με την κούραση και την απελπισία τους. Στην φωτογραφία ένα μικρό αγόρι σπαράζει στριμωγμένο ανάμεσα σε ενήλικες που προσπαθούν να μπουν στο τρένο για την Γερμανία από το Tovarnik της Κροατίας. (AP Photo/Manu Brabo)

paidia3
Το πλήγμα. Όταν τα πάντα γύρω σου είναι ξένα, μακριά από φίλους, συγγενείς και οικείο περιβάλλον, όλη σου η ύπαρξη όταν είσαι παιδί, συγκεντρώνεται στους γονείς σου. Αυτούς που βλέπεις να τους σπρώχνουν αστυνομικοί, να τους πετούν χημικά, να ικετεύουν. Όταν δε αυτοί πέφτουν, τότε χάνεται ο κόσμος όλος. Όπως συνέβη στον μικρό της φωτογραφίας όταν η μητέρα του κατέρρευσε στην προσπάθειά της να εξασφαλίσει μια θέση για την οικογένειά της στο τρένο που θα τους μετέφερε από τα σύνορα της Κροατίας. EPA/ANTONIO BA

paidia2Τρόποι. Όταν το πρώτο κύμα προσφύγων είχε φτάσει στην χώρα μας από την Συρία, είχαν πει κάποιοι ότι «αυτοί διαφέρουν από τους προηγούμενους. Έχουν ακριβά κινητά και μιλούν αγγλικά». Αν και δεν υπάρχει καμιά ανάγκη για την ανίχνευση ποιοτικών διαφορών στην ανάγκη, ένα μικρό προσφυγόπουλο τρώει κατάχαμα με μαχαίρι και πιρούνι το φαγητό που του προσέφεραν στο σημείο ελέγχου Heligenkreuz της Αυστρίας. REUTERS/Leonhard Foeger

paidia1
Το Χαλέπι. Εκεί από όπου ξεκινήσαν πολλοί που τώρα βαδίζουν σε ευρωπαϊκά μονοπάτια, οι αεροπορικές επιδρομές- που δεν διακρίνουν εχθρούς και φίλους, παιδιά και ενήλικες- συνεχίζονται αμείωτες. Ο μικρός της φωτογραφίας ξεπλένει τη σκόνη από τα γκρεμισμένα κτίρια που έχει σκεπάσει το πρόσωπό του με δάκρυα και ατενίζει το φωτογραφικό φακό με απορία. Ποιος ξέρει; Αν αυτή η παράνοια συνεχιστεί, ίσως και αυτός σύντομα βρεθεί σε μια βάρκα που θα πλέει στην Μεσόγειο. AFP PHOTO / KARAM AL-MASRI

πηγή