Economist Debates: Debate on Greece Exclusive Economic Zone Video and Results disappear

 

On  20th June 2013 Economist organized a public debate  between Mr. Theodore Kariotis (Professor of Economics, University System of Maryland, USA ) and Christos Rozakis (President of the Administrative Tribunal, Council of Europe)  with subject “Should Greece proceed with a unilateral delimitation of an exclusive economic zone? ”.

The debate was sponsored by Greek newspaper Naftemporiki

 

The debate was announced as “historical” as the participants included Mr. Kariotis the so-called “Father of Greek EEZ” and also the principal opponent of the idea of unilateral delimination of an  EEZ by Greece, Mr. Rozakis.

 

The debate resulted in a clear win for Mr. Kariotis with 236 votes of a total of 309 attendants (76% ).

 

Looking to find the results of the debate and the video on the Economist site , we find that both the  Video and the Results have disappeared!

 

The video has also disappeared from Naftemporiki website

 

source

 

Advertisements

Εθνική … Συνδικαλιστών !!!

Πρωτοφανής πρόκληση: Η Εθνική προσέλαβε χωρίς διαγωνισμό τα

παιδιά των αρχισυνδικαλιστών της Τράπεζας!

67269

 

Απύθμενη πρόκληση που αγγίζει τα όρια του καραμπινάτου σκανδάλου – συνιστά η απόφαση της διοίκησης της Εθνικής να προσλάβει τα παιδιών των αρχισυνδικαλιστών της Τράπεζας, χωρίς διαγωνισμό!

Σε μια εποχή που εκατοντάδες χιλιάδες νέοι, με πτυχία, σπουδές και διδακτορικά βιώνουν (αυτοί και οι οικογένειες τους) τον εφιάλτη της ανεργίας, η Εθνική Τράπεζα προκαλεί την κοινωνία με αυτή την άθλια συναλλαγή με τους αρχισυνδικαλιστές της Τράπεζας.

Πρέπει, εφόσον ισχύουν οι καταγγελίες – οι οποίες έγιναν από συνδικαλιστική παράταξη των εργαζομένων στην Εθνική -εκτός από τον εισαγγελέα να παρέμβει άμεσα και ο ελεγκτής δημόσιας διοίκησης κ. Ρακιντζής.

Αισχρό πάρτι προσλήψεων στην Εθνική

Τα παιδιά των αρχισυνδικαλιστών της ΠΑΣΚΕ ,της ΔΑΚΕ και της παράταξης του Σύριζα προσέλαβε το Μάιο ως ειδικούς συνεργάτες η Διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας .

Πρόκειται για « οικουμενικό ρουσφέτι» που αποκαλύφθηκε αυτές τις μέρες από τις μικρότερες παρατάξεις που έμειναν εκτός « νυμφώνος».

Σε μια εποχή που η ανεργία τσακίζει τα όνειρα των νέων – με βάση τα τελευταία στατιστικά στοιχεία πάνω από το 60% των νέων έως 25 ετών ψάχνουν μάταια για δουλειά – τέσσερα (4) παιδιά αρχισυνδικαλιστών του συλλόγου εργαζομένων της εθνικής τράπεζας (ΣΥΕΤΕ) προσελήφθησαν στην τράπεζα χωρίς ΑΣΕΠ.

Πρόκειται για τα παιδιά του προέδρου του συλλόγου Γιώργου Γιαννακόπουλου(πρόσκειται στην ΠΑΣΚΕ), του γραμματέα Μάκη Κάτσικα (της ΔΑΚΕ), του ταμία Αλέκου Πολίτη (από τον ΣΥΡΙΖΑ) και του μέλους του προεδρείου Γιώργου Δαμίγου (της ΠΑΣΚΕ).

Όπως καταγγέλει η ανεξάρτητη Αριστερής Κίνηση Εθνικής Τράπεζας «Πρόταση Προοπτικής» (η οποία πρόσκειται στην ΑΝΤΑΡΣΙΑ) εκτός από τις προαγωγές κατ’ εξαίρεση και τις προνομιακές μεταθέσεις, φαίνεται ότι κι άλλοι συνδικαλιστές αυτών των παρατάξεων έχουν βάλει συγγενείς τους πρώτου βαθμού στην τράπεζα ως ενοικιαζόμενους!

Η παράταξη του συλλόγου «ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ-ΑΝΑΝΕΩΣΗ-ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ» κατήγγειλε επίσης προσλήψεις από το παράθυρο και έθεσε επιτακτικά το θέμα της αύξησης του αριθμού των προσλήψεων μέσω διαγωνισμού και όχι της κάλυψης των κενών θέσεων μέσω αδιαφανών προσλήψεων Ειδικών Συνεργατών και Ενοικιαζόμενου Προσωπικού.

πηγή

Lykavitos: Όλα τα ακούει , Όλα τα γράφει …. εκτός ότι αφορά τον FATAUL HAQUE !

Αυτός  ο Lykavitos  θα μας τρελάνει τελείως !!!

 

Δεν αναφέρει ΟΎΤΕ ΛΈΞΗ για την εμπλοκή του Βαγγέλη FATAUL HAQUE Μαρινάκη με τη Δικαιοσύνη

και τις αποκαλύψεις του ΣΚΑΙ

 

Τόση αντικειμενικότητα πια?

Για να δούμε: για τις χειροβομβίδες που έχουν αρχίσει και φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια γύρω από τον ΣΚΑΙ θα γράψει κάτι?

 

Πάντως , και για να είμαστε αντικειμενικοί, κανένα “μεγάλο” (δηλαδή πτωχευμένο) ΜΜΕ πλην εκείνων στα οποία εμπλέκονται οι Αλαφούζος, Μελισσανίδης έχουν γράψει λέξη για το θέμα του Βαγγέλη FATAUL HAQUE Μαρινάκη!

 

Ο Ελληνικός αδέσμευτος Τύπος σε όλο του το Μεγαλείο !

 

 

 

ΜΜΕ: Τύπος Ώρα Μηδέν!

 

Όταν ο Τύπος κρύβεται πίσω από ένα εκκωφαντικό αποτέλεσμα ποδοσφαιρικού αγώνα,

όταν δεν αναφέρει καν, έστω και ως απλή είδηση, στα πρωτοσέλιδα ένα τεράστιο γεγονός (στο οποίο εμπλέκονται ΚΑΙ δημοσιογράφοι),

πρέπει να ανησυχούμε πολύ.

Και όταν στη σιωπή μετέχουν και κομματικά έντυπα, ανησυχούμε περισσότερο…

πηγή

Η σύγκρουση Μαρινάκη – Μελισσανίδη μεταφέρεται (από τη Νέα Υόρκη) και κορυφώνεται στον Πειραιά

 

Αριστερές και δεξιές φαμίλιες και εφοπλιστές προσκυνάνε τη μία ή την άλλη πλευρά

Σε ολομέτωπο πόλεμο οικονομικών συμφερόντων, στο φόντο ευρύτερων παιχνιδιών εξουσίας, με πρωταγωνιστές εφοπλιστές, εκπροσώπους μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και γνωστών πολιτικών τζακιών εξελίσσονται οι αυτοδιοικητικές εκλογές στον Πειραιά.

Η ανακοίνωση του συνδυασμού «Πειραιάς Νικητής» με επικεφαλής ιον Γιάννη Μώραλη και υποψήφιους, μεταξύ άλλων, τον Βαγγέλη Μαρινάκη και τον Πέτρο Κόκκαλη προβλημάτισε. Ιδίως καθώς ανέτρεψε γρήγορα τα δεδομένα και απειλεί να θέσει εκτός μάχης τον νυν δήμαρχο -και εκλεκτό του πρωθυπουργού- Βασίλη Μιχαλολιάκο. Ο Μιχαλολιάκος, εκτός από το Μαξίμου, έχει τη στήριξη του Δημήτρη Μελισσανίδη με σκοπό τις «κοινές» μπίζνες και απέναντι του τον Μητροπολίτη Πειραιά Σεραφείμ.

6a1cbf09b33a70663d1bf7c4ff3f95a8_L

 

Παρότι παρουσιάζεται σαν μια οπαδική κόντρα, η κίνηση αυτή κρύβει από πίσω της τεράστια συμφέροντα και ευρύτερες πολιτικές στοχεύσεις. Στην πολιτική «αρένα» του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας, έχουν αυτήν τη στιγμή δημιουργηθεί δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα, που αντανακλούν μεγάλους επιχειρηματικούς ανταγωνισμούς και εσωκομματικές αντιπαραθέσεις. Στις κάλπες του Πειραιά δεν διακυβεύονται μόνο πολιτικές καριέρες. Παίζονται μπίζνες εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, ενώ ταυτόχρονα στήνονται εμφανείς και αφανείς πολιτικοοικονομικές κολεγιές, οι οποίες στην πορεία δεν αποκλείεται να διεκδικήσουν ρόλο στην κεντρική πολιτική σκηνή της χώρας. Σε ένα ρευστό πολιτικό σκηνικό, πολλά μπορούν να συμβούν…

Όσο πλησιάζει η 18η Μάη, το σκηνικό της σύγκρουσης αναμένεται να κορυφωθεί. Κι επειδή μιλάμε για τον Πειραιά, ο πολιορκητικός κριός που ονομάζεται Ολυμπιακός θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην έκβαση της μάχης. «Κόμμα αλλάζουμε, ομάδα δεν αλλάζουμε», είναι το σλόγκαν που το τελευταίο διάστημα διατυπώνεται με νόημα στο λιμάνι, από τους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς της επιχειρηματικής «ερυθρόλευκης συμμαχίας».

Ποιο είναι το πραγματικό διακύβευμα;

Τι είναι αυτό που έχει κινητοποιήσει πλήθος επιχειρηματιών εν όψει της κάλπης; Ποιοι συγκροτούν τις επιχειρηματικές συμμαχίες;

Προφανώς οι δουλειές που ανοίγουν στο λιμάνι και αφορούν κάμποσα δισ. ευρώ. Πρώτη και μεγαλύτερη η επικείμενη πώληση του 67% των μετοχών του ΟΛΠ. Τα σχέδια της κυβέρνησης για την εκμετάλλευση όλου του παραλιακού μετώπου του Πειραιά.

Η «αξιοποίηση» οικοπέδων-φιλέτων όπως αυτά των Λιπασμάτων Δραπετσώνας, ένα μέρος των οποίων ανήκει στην Εθνική Τράπεζα και συνορεύει με έκταση που ανήκει στον επιχειρηματία Δημήτρη Μελισσανίδη. Το οικόπεδο της ΧΡΩΠΕΙ που συνορεύει με το Στάδιο «Καραϊσκάκης» και αποτελεί διακαή πόθο των προέδρων του Ολυμπιακού τα τελευταία χρόνια. Η ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη στην οποία θέλει να επενδύσει με τους δικούς του όρους το εφοπλιστικό κεφάλαιο. Οι μπίζνες με τα πετρέλαια, τα σχέδια της κινεζικής COSGO για την απόκτηση του λιμανιού και οι αρπαχτικές διαθέσεις μεγάλων πολυεθνικών, οι οποίες συρρέουν στον Πειραιά για να πάρουν θέση σε μια από τις μεγαλύτερες πύλες εισόδου εμπορευμάτων της Ευρώπης.

Το ξεπούλημα και τα φτηνά εργατικά χέρια, που φρόντισε να δημιουργήσει η κυβέρνηση Σαμαρά με τα μνημόνια και τα πρωτοφανή ποσοστά ανεργίας, δημιουργούν συνθήκες εκμετάλλευσης και δυνατότητες κερδοφορίας που επιζητούν ντόπιοι και ξένοι επιχειρηματίες. Η μοιρασιά της λείας, όμως, φέρνει οξυμμένους ανταγωνισμούς.

Θα ήταν αφελές να πιστεύει κάποιος ότι η συμμαχία επιχειρηματικών συμφερόντων γύρω από τον Βαγγέλη Μαρινάκη έχει αυτοδιοικητικό περιεχόμενο και ως κύριο αντίπαλο τον Βασίλη Μιχαλολιάκο, ο οποίος μάχεται με τη στήριξη του πρωθυπουργού αλλά και του Δημήτρη Μελισσανίδη. Στην προκειμένη περίπτωση δεν μιλάμε για δημοτικές παρατάξεις, αλλά για πολιτικοοικονομικά στρατόπεδα με τεράστια συμφέροντα.

Πίσω από την υποψηφιότητα του Β. Μιχαλολιάκου, στον οποίο έχει δώσει το χρίσμα ο Αντώνης Σαμαράς, στρατεύονται επιχειρηματίες που έχουν δραστηριότητες στον Πειραιά, επιδιώκουν να τις επεκτείνουν, αλλά και άλλοι που επιζητούν νέα πεδία δράσης και κερδοφορίας. Πρώτος στη λίστα, ο Δ. Μελισσανίδης, ο οποίος από νωρίς φρόντισε να δηλώσει την προτίμησή του στον Μιχαλολιάκο, προσφέροντας δωρεά 50.000 ευρώ για την ανακαίνιση του Δημοτικού Θεάτρου – έργο που ο Δήμαρχος Πειραιά διαφήμισε με ιδιαίτερη έμφαση.

Ο επιχειρηματίας και ιδιοκτήτης του ΟΠΑΠ ενδιαφέρεται για τον τρόπο «αξιοποίησης» του φιλέτου της Δραπετσώνας, αφού εκεί αγόρασε πρόσφατα τις εγκαταλειμμένες εγκαταστάσεις της BP, που παρότι δεν πληρούν καν τους περιβαλλοντολογικούς όρους, πήραν ανανέωση άδειας λειτουργίας από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής. Οι ιδιαίτερες σχέσεις του Μελισσανίδη τόσο με τον πρωθυπουργό όσο και με τον κ. Σγουρό, όπως φαίνεται, έχουν τη σημασία τους.

Σε ένα Δήμο με διαχρονική υπεροχή των συντηρητικών ψηφοφόρων και βαρύνουσα την ψήφο των Μανιατών, ο Β. Μιχαλολιάκος θεωρούνταν ο επικρατέστερος διεκδικητής, πριν από την εμφάνιση της παράταξης Μαρινάκη.Ίσως γι” αυτό δεν νοιάστηκε να διασφαλίσει τις βασικές συμμαχίες του. Δεν είναι μόνο οι υποψήφιοι του που «αυτομόλησαν» ή οι απρόσεκτες κινήσεις που έκαναν τους οπαδούς του Ολυμπιακού να τον κηρύξουν ανεπιθύμητο στο μνημόσυνο των θυμάτων της θύρας 7. Είναι και ο ίδιος ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, ο οποίος είναι εδώ και καιρό δυσαρεστημένος από τη στάση του Β. Μιχαλολιάκου. Όταν ο Σεραφείμ ζήτησε την οικονομική στήριξη του νυν Δημάρχου για να διοργανώσει συσσίτια της Εκκλησίας, βρήκε την πόρτα κλειστή. Αντιθέτως, ο Β. Μαρινάκης προσέφερε κάθε οικονομική βοήθεια ώστε η πειραϊκή Εκκλησία να επαίρεται σήμερα ότι μοιράζει 4.500 μερίδες φαγητού.

Ούτε και σιη ΝΔ ία πράγματα είναι γραμμικά. Σιωπηλά προς το παρόν, υπέρ του ψηφοδελτίου Μώραλη έχει ταχθεί η οικογένεια Μητσοτάκη, ελέω και των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων που διατηρεί στο λιμάνι και στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, ο σύζυγος της κ. Ντόρας Μπακογιάννη και κουμπάρος του Β. Μαρινάκη Ισίδωρος Κούβελος. Πρόσωπο-κλειδί είναι και ο Νίκος Πηρούνιας, σημαντικό στέλεχος της ΝΔ στον Πειραιά, πρώην πρόεδρος της Ένωσης Μανιατών και παλιός πρόεδρος του Εθνικού, που κατεβαίνει υποψήφιος με τον ψηφοδέλτιο Μώραλη.Όχι μόνο γιατί είναι έμπιστος του ίδιου του Κ. Μητσοτάκη, αλλά γιατί θα επηρεάσει έντονα τη μανιάτικη ψήφο.

Η απόφαση του υπουργού Παιδείας Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου να στηρίξει το ψηφοδέλτιο του Μώραλη, στους κόλπους της ΝΔ μεταφράζεται ως κίνηση αμφισβήτησης των πρωθυπουργικών επιλογών, που αποτυπώνει τις πολιτικές διενέξεις στο εσωτερικό της ΝΔ. Άλλοι πάντως λένε ότι πρόκειται για αναγκαστική επιλογή πολιτικής επιβίωσης του βουλευτή Πειραιά: ο κ. Αρβανιτόπουλος γνωρίζει ότι, σε όποιες επόμενες εκλογές, η ΝΔ θα βγάλει το πολύ έναν βουλευτή στην περιφέρειά του. Κι αν ο Μιχαλολιάκος επανεκλεγεί δήμαρχος, θα ρίξει όλο του το βάρος στην εκλογή του γαμπρού του Κώστα Κατσαφάδου σε βάρος του Αρβανιτόπουλου, ο οποίος έχει το επιπλέον μειονέκτημα της αποτυχημένης θητείας στο υπουργείο Παιδείας. Είναι θέμα πολιτικής επιβίωσης για τον ίδιο το να στηρίξει το συνδυασμό του Μώραλη, αναμένοντας ανταπόδοση στο μέλλον.

Ο Αρβανιτόπουλος δεν είναι ο μόνος. Στελέχη της δεξιάς παράταξης στον Πειραιά, όπως ο Χρήστος Αγραπίδης, δήμαρχος Πειραιά με την υποστήριξη της ΝΔ από το 1999 ως το 2006, καθώς και η οικογένεια Ανδριανόπουλου στηρίζουν ανοιχτά το ψηφοδέλτιο Μώραλη, κόντρα στη γραμμή Σαμαρά. Αν κάποιος διαβάσει με προσοχή τη δήλωση «στήριξης» υπέρ του Β. Μιχαλολιάκου που έκανε ο υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, θα διαπιστώσει ότι μάλλον και αυτός βλέπει με θετικό μάτι την υποψηφιότητα Μώραλη.

Ένας ακόμη εχθρός του Δημάρχου Β. Μιχαλολιάκου είναι ο ξάδερφος του Τάκης Μιχαλόλιας. Πρόκειται για ιον αδερφό του προφυλακισμένου αρχηγού της Χρυσής Αυγής Νίκου Μιχαλολιάκου– κου, δικηγόρου με ισχυρές διασυνδέσεις στον Πειραιά σε όλα τα επίπεδα. Είναι γνωστό ότι οι σχέσεις μεταξύ των εξαδέρφων εδώ και πολλά χρόνια είναι οι χειρότερες δυνατές. Θεωρείται βέβαιο ότι ο κ. Μιχαλόλιας θα έσπρωχνε τις ψήφους της Χρυσής Αυγής στον δεύτερο γύρο ακόμα και στον υποψήφιο του ΚΚΕ αν αυτός ήταν απέναντι από τον νυν Δήμαρχο.

Αν έχει κάποια αξία να ειπωθεί, ο κ. Μιχαλόλιας στο παρελθόν έχει προσφέρει τις νομικές του υπηρεσίες και στον Σωκράτη Κόκκαλη και στον Ολυμπιακό. Επίσης ο Γιάννης Μώραλης είναι υιός του παλαιού υπουργού του ΠΑΣΟΚ Πέτρου Μώραλη, στενού συνεργάτη του Ανδρέα Παπανδρέου και του Γιώργου Γεννηματά.

Το πιο σημαντικό θέμα όμως είναι η στήριξη του εφοπλιστικού κεφαλαίου. Όπως αναφέρουν πηγές που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα στο λιμάνι, πίσω από τον Μαρινάκη έχουν στοιχηθεί σχεδόν όλοι οι εφοπλιστές. Στελέχη του ναυτιλιακού χώρου κάνουν ιδιαίτερη αναφορά στη σχέση του Μαρινάκη με την εφοπλιστική οικογένεια Τσάκου και ιδιαίτερα για τη φιλία του με τον Ν. Τσάκο, ο οποίος φέρεται να στηρίζει το εγχείρημα. Δεν είναι λίγοι κι εκείνοι που, πίσω από την εισβολή Μαρινάκη στα αυτοδιοικητικά πράγματα, διαβλέπουν το πρώτο βήμα για την απευθείας εμπλοκή των εφοπλιστών στα πολιτικά δρώμενα της χώρας. Κάτι τέτοιο φυσικά δεν αποκλείει και τη συνδρομή πολιτικών προσώπων – το αντίθετο μάλιστα. Το μοντέλο του «έλληνα Μπερλουσκόνι» δεν κυοφορείται για πρώτη φορά. Έχει λανσαριστεί και στο παρελθόν τόσο από τον πρόεδρο του ΣΕΒ Δημήτρη Δασκαλόπουλο, όσο και από τον μεγαλοεπιχειρηματία και πρώην τραπεζίτη Ανδρέα Βγενόπουλο.

Στην περίπτωση όμως του Β. Μαρινάκη, πέρα από τα κεφάλαια, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, τις καλές σχέσεις με την οικογένεια Μητσοτάκη και πολλά πολιτικά στελέχη της ΝΔ, υπάρχει και άλλο ένα ισχυρό όπλο στη φαρέτρα του: η ποδοσφαιρική ομάδα του Ολυμπιακού. Οι γνώστες των τεκταινομένων λένε ότι ο ίδιος ο Β. Μαρινάκης θα έμπαινε επικεφαλής του συνδυασμού, αν δεν υπήρχε ασυμβίβαστο στα πρόσωπα που κατέχουν off-shore εταιρείες. Αυτός ήταν ο βασικός λόγος που επικεφαλής τέθηκε ο Γ. Μώραλης, ενώ ο Β. Μαρινάκης ξεκίνησε τη διαδικασία για να μεταβιβάσει τις off-shore που του ανήκαν, κάτι που θα τον απαλλάξει από τα νομικά κωλύματα στο εγγύς μέλλον.

Πριν αποτυπωθεί στη μάχη για το Δήμο Πειραιά, η σύγκρουση Μαρινάκη-Μελισσανίδη είχε ξεκινήσει από το μοίρασμα των χορηγιών του ΟΠΑΠ προς τις ομάδες, μετά το ξεπούλημα της πλειοψηφίας των μετοχών του ΟΠΑΠ στον Δ. Μελισσανίδη. Στόχος του μεγαλομέτοχου της ΑΕΚ ήταν με τα χρήματα του ΟΠΑΠ να δημιουργήσει ομάδες-δορυφόρους προκειμένου να χτυπήσει την παντοκρατορία του Ολυμπιακού στο ποδόσφαιρο. Άνθρωποι της αγοράς λένε ότι η σύγκρουση ξεφεύγει από τα όρια της ελληνικής επικράτειας: οι δύο εφοπλιστές έχουν αντικρουόμενα συμφέροντα στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, όπου είναι εισηγμένες οι ναυτιλιακές τους επιχειρήσεις, αφού διεκδικούν την άντληση κεφαλαίων από τις ίδιες αγορές και για παρόμοιες δραστηριότητες.

Η πλευρά Μαρινάκη καταλογίζει στον Μελισσανίδη ότι χρησιμοποιεί πλαστούς ισολογισμούς για να ενισχύει τη θέση του. Τελευταίο πεδίο αντιπαράθεσης αποτέλεσε η εκμετάλλευση και διακίνηση των «ορφανών» πετρελαίων από τη Δυτική Αφρική: οι δυο επιχειρηματίες ήρθαν σε αντιπαράθεση όταν χτύπησαν σε διαφορετικές τιμές ποσότητες πετρελαίου, με αποτέλεσμα να απολέσει δουλειές η πλευρά του Μαρινάκη. «Δουλειές» το κέρδος των οποίων ισοδυναμεί με ολόκληρα καράβια!

Ο άγραφος νόμος μεταξύ των ελλήνων εφοπλιστών ορίζει ένας ένας να παίρνει τις δουλειές και να μην κονταροχτυπιούνται μεταξύ τους.

Τα συμφέροντα λοιπόν είναι μεγάλα. Τα λεφτά είναι πολλά. Οι σχεδιασμοί υπερβαίνουν τα στενά όρια ενός Δήμου.

 

Γιατί όμως τέτοιος πόλεμος για την καρέκλα του Δημάρχου Πειραιά;

Ο Δήμαρχος Πειραιά συμμετέχει στο Δ.Σ του ΟΛΠ και έχει λόγο στις αποφάσεις για την αξιοποίηση του λιμανιού. Ο ΟΛΠ έχει την ευθύνη όλης της ακτογραμμής του Πειραιά μέχρι το Πέραμα και in Σαλαμίνα. Επίσης, ως τοπικός παράγοντας, ο Δήμαρχος Πειραιά έχει «πρόσβαση» στις Εφορείες και στα Τελωνεία που εδρεύουν στον Πειραιά, όπως είναι η ΔΟΥ Μεγάλων Επιχειρήσεων και η ΦΑΕ Πειραιά. Οι Δήμαρχοι και οι Περιφερειάρχες καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τις αποφάσεις για την «αξιοποίηση» των ελεύθερων χώρων. Περιβαλλοντικές εγκρίσεις, πολεοδομικές μελέτες, χωροταξικές εκθέσεις περνούν από υπηρεσίες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ενώ για την τσιμεντοποίηση εκτάσεων χρειάζεται και η έγκριση των Δημοτικών Συμβουλίων. Επίσης, επειδή η κοινωνία στον Πειραιά είναι μικρή, ο εκάστοτε Δήμαρχος υπολογίζεται από τους τελωνειακούς. Οι τελευταίοι είναι ιδιαίτερα χρήσιμοι να κλείσουν ή να ανοίξουν τα μάτια όταν το πετρέλαιο κάποιων επιχειρηματιών που μπαίνει στην αγορά πάσχει από «νομιμότητα».

 

Πόλεμος για τον έλεγχο του ΟΛΠ

Η ιδιωτικοποίηση του 67% των μετοχών του ΟΛΠ, που σήμερα ανήκουν στο ελληνικό δημόσιο, ισοδυναμούν με την παραχώρηση στον επίδοξο αγοραστή του ελέγχου του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας. Βασικός μνηστήρας για την εξαγορά του πλειοψηφικού πακέτου εμφανίζεται η κινεζική εταιρεία Cosco, μέσω της μητρικής CoscoPacific. Η διαδικασία εκποίησης του ΟΛΠ άνοιξε στις 5 Μαρτίου και στις 28 Απριλίου έληξε η προθεσμία εκδήλωσης ενδιαφέροντος. Μέχρι τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές, δεν είχε γίνει γνωστό ποιες εταιρείες κατέθεσαν τελικά προσφορά. Ωστόσο η πιάτσα «βούιζε», ότι οι Κινέζοι θα είναι οι μοναδικοί διεκδικητές.

Η εξέλιξη αυτή έχει σημάνει συναγερμό στους Έλληνες εφοπλιστές, που θεωρούν ότι η απόκτηση του λιμανιού από μια ξένη πολυεθνική μπορεί να ανατρέψει το πλήθος των προκλητικών προνομίων που απολαμβάνουν από το ελληνικό δημόσιο και οι Κινέζοι να γιγαντώσουν τα κέρδη τους μέσω αυξήσεων σε μια σειρά από λιμενικές υπηρεσίες.

Σύμφωνα με άλλες πηγές, Έλληνες εφοπλιστές επιδιώκουν να αποκτήσουν για λογαριασμό τους κάποιες από τις χρήσεις του λιμανιού, πράγμα που θα καταστεί αδύνατο αν τελικά παραχωρηθεί ολόκληρο στην COSCO. Εκφράζοντας αυτούς τους σχεδιασμούς, ο Γ. Μώραλης επισκέφθηκε ως υποψήφιος Δήμαρχος τον διευθύνοντα σύμβουλο του ΟΛΠ Γ. Ανωμερίτη, και τάχθηκε κατά της ιδιωτικοποίησης του λιμανιού δηλώνοντας: «Θα πρέπει το ελληνικό λιμενικό σύστημα να ακολουθήσει το ευρωπαϊκό λιμενικό σύστημα, που σημαίνει ότι οι μετοχές θα πρέπει να παραμείνουν στο Δημόσιο, στην αυτοδιοίκηση και στα επιμελητήρια και, τρίτον, ότι πρέπει να γίνονται παραχωρήσεις για χρήση σε πολλούς διαφορετικούς ιδιώτες. Αυτή ήταν η θέση μας από την αρχή».

Όχι, δεν έγινε ξαφνικά «κρατιστής» ο πρόεδρος του Ολυμπιακού, αλλά λειτούργησε ως κεντρικός εκφραστής των συμφερόντων των εφοπλιστών. Προσέξατε τη φράση: παραχωρήσεις σε «πολλούς διαφορετικούς ιδιώτες» – άρα όχι στους Κινέζους. Αντίθετα, την πλήρη επικράτηση των Κινέζων στο Λιμάνι μάλλον επικροτεί ο Δ. Μελισσανίδης, που περιμένει με κινέζικα κεφάλαια να χρηματοδοτήσει τις επενδύσεις του στις νεοαποκτηθείσες εγκαταστάσεις της BP.

Ενδιαφέρον για τις εξελίξεις στον ΟΛΠ έχει όμως και ο όμιλος του Σωκράτη Κόκκαλη. Η Intracom έχει αναλάβει από το 1998 την τεχνική υποστήριξη, συντήρηση και αναβάθμιση του Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος του ΟΛΠ, αξίας πολλών εκατομμυρίων ευρώ. Η σύμβαση λήγει το επόμενο διάστημα και αν ο ΟΛΠ περάσει στα χέρια των Κινέζων, η επιχείρηση του γνωστού κρατικοδίαιτου επιχειρηματία μπορεί να χάσει το έργο…

Ακονίζουν τα μαχαίρια για τα φιλέτα του Πειραιά

Το δεύτερο πεδίο των επιχειρηματικών ανταγωνισμών Μαρινάκη-Μελισσανίδη είναι η «αξιοποίηση» της έκτασης του πρώην Εργοστασίου Λιπασμάτων στη Δραπετσώνα. Πρόκειται για μια έκταση 660 στρεμμάτων που δημιουργήθηκε από την κατεδάφιση του εργοστασίου Λιπασμάτων (πρώην Μποδοσάκη) το 2002. Ιδιοκτήτες της έκτασης είναι η Εθνική Τράπεζα (254 στρέμματα), ο ΟΛΠ (93 στρ.), το Ελληνικό Δημόσιο (50 στρ.), τα ΕΛΠΕ (82 στρ.) και η τσιμεντοβιομηχανία Lafarge (117 στρ.), ενώ η υπόλοιπη έκταση ανήκει στο Δήμο Κερατσινίου-Δραπετσώνας.

Η «αλάνα της Δραπετσώνας», όπως ονομάζεται από τους κατοίκους της περιοχής, θα μπορούσε να γίνει χώρος πρασίνου και αναψυχής, όπως παλεύουν εδώ και χρόνια διάφοροι κοινωνικοί φορείς ίου Πειραιά. Όμως, η Εθνική Τράπεζα έχει εκπονήσει σχέδιο για την δημιουργία οικονομικού και ναυτιλιακού κέντρου, με γραφεία, εμπορικά κέντρα, ξενοδοχεία, και επέκταση των λιμενικών εγκαταστάσεων για να υπάρχει δυνατότητα ελλιμενισμού κρουαζιερόπλοιων. Την πρόταση αυτή έχει ήδη αγκαλιάσει η πλευρά Μαρινάκη, που ορέγεται τη δημιουργία ενός ελληνικού City στην περιοχή του Πειραιά και δηλώνει ότι μέσω αυτού του τρόπου θα δημιουργήσει χιλιάδες θέσεις εργασίας στον Πειραιά καταπολεμώντας την ανεργία! Δεν είναι εξάλλου τυχαίο ότι στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Εθνικής Τράπεζας έπεσαν εφοπλιστικά κεφάλαια. Κάποιοι μάλιστα φωτογραφίζουν ανθρώπους με τους οποίους έχει στενή σχέση ο Β. Μαρινάκης.

Τους σχεδιασμούς εφοπλιστών και τραπεζιτών ήρθε να ενισχύσει ο Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Γιάννης Μανιάτης. Με απόφασή του τον περασμένο Μάρτιο επέκτεινε την αναθεώρηση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου Κερατσινίου-Δραπετσώνας, που περιλαμβάνει και το χώρο των πρώην Λιπασμάτων, όπως αυτός προβλεπόταν από το Ν. 2508/97, χαρακτηρίζοντας την περιοχή «Ζώνη Ελεγχόμενης Ανάπτυξης». Κίνηση που αυξάνει το συντελεστή δόμησης από 0,4 σε 0,6 και λύνει τα χέρια των επιχειρηματικών ομίλων να ρίξουν χιλιάδες τόνους τσιμέντου στην περιοχή.

Αντίθετος στα σχέδια της δημιουργίας εμπορικού-ναυτιλιακού κέντρου είναι ο Δ. Μελισσανίδης. Ο όμιλος της Aegean εξαγόρασε στα τέλη του 2012 τις εγκαταστάσεις λιπαντικών της BP Hellas. Ο τερματικός σταθμός της BP Hellas, βρίσκεται στην περιοχή της Δραπετσώνας, σε απόσταση δύο χιλιομέτρων δυτικά από το λιμάνι του Πειραιά, και από τις συγκεκριμένες εγκαταστάσεις θα μπορούν να διακινηθούν εκατομμύρια λίτρα λιπαντικών και πετρελαίου σε ετήσια βάση. Το 2013, ο Μελισσανίδης εξασφάλισε τροποποίηση περιβαλλοντικής άδειας για τις συγκεκριμένες εγκαταστάσεις προ-κειμένου να επεκτείνει τις δραστηριότητες του και οι πληροφορίες λένε ότι έχει ήδη εξασφαλίσει κινεζικά κεφάλαια για την «μπίζνα»! Η συγκεκριμένη έκταση συνορεύει με τα 660 στρέμματα του πρώην Εργοστασίου Λιπασμάτων και όπως είναι εύκολα αντιληπτό, ναυτιλιακά και εμπορικά κέντρα δίπλα σε εγκαταστάσεις λιπαντικών και πετρελαίου δεν είναι εύκολο να συνυπάρξουν. Ειδικά αν στη πορεία χρειαστούν νέες περιβαλλοντικές άδειες που θα εκδοθούν από Δήμους και Περιφέρειες – και ο νοών νοείτω…

Αντίθετα, δίπλα στις εγκαταστάσεις Μελλισανίδη, μπορεί εύκολα να δημιουργηθεί πίστα της Φόρμουλα 1, σχέδιο το οποίο έχει προτείνει ήδη ο Δήμαρχος Κερατσινίου-Δραπετσώνας Λουκάς Τζανής και έσπευσε να υιοθετήσει με επιστολή του προς αυτόν, ο ίδιος ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς. Προφανώς δεν είναι τυχαίο ότι ο συγκεκριμένος Δήμαρχος έχει τη στήριξη του Δ. Μελισσανίδη, ενώ ο αντίπαλος του Χρήστος Σαλελές υποστηρίζεται από τον Β. Μαρινάκη.

Ίδια τύχη με το πρώην Εργοστάσιο Λιπασμάτων, φαίνεται ότι θα έχουν και τα τρία οικόπεδα που βρίσκονται δίπλα στο Στάδιο Καραϊσκάκη. Πρόκειται για το παλαιό κτίριο και το οικόπεδο της ΧΡΩΠΕΙ, έκτασης 33 στρεμμάτων, ιδιοκτησίας του ομίλου Χαραγκιώνη, καθώς επίσης και για άλλα δύο εργοστάσια που ανήκουν σε οικογένειες εφοπλιστών. Κάτω από την πίεση των δημοτών, το Δημοτικό συμβούλιο Πειραιά, αποφάσισε να μετατραπεί σε χώρο πρασίνου και αναψυχής και όχι σε εμπορικό κέντρο, όπως φιλοδοξούσαν οι οικογένειες που κατέχουν τα ακίνητα. Μάλιστα ο τότε Δήμαρχος Παναγιώτης Φασούλας αναζήτησε δάνειο προκειμένου να αγοράσει την έκταση. Όμως τα σχέδια έμειναν στα χαρτιά. Για τα οικόπεδα είχε ενδιαφερθεί και η ΠΑΕ Ολυμπιακός επί προεδρίας Κόκκαλη, με στόχο να δημιουργήσει εμπορικό κέντρο και πάρκινγκ, ωστόσο σκόνταψε στις αντιδράσεις των κατοίκων της περιοχής. Άγνωστο είναι όμως τι θα συμβεί αν ο Δήμος περάσει στα χέρια της σημερινής «ερυθρόλευκης» αυτοδιοικητικής συμμαχίας.

Αυτός ο πόλεμος επιχειρηματικών συμφερόντων είναι το πεδίο των αυτοδιοικητικών εκλογών στον Πειραιά. Αυτό που μένει να δούμε είναι τι θα κάνουν οι Πειραιώτες, και κυρίως οι οπαδοί των ερυθρόλευκων. Η κάλπη είναι κοντά…

 

πηγή

Τα μεγάλα ψάρια Προβόπουλο και Κόκκαλη “ακουμπα” η δικαιοσύνη!

Τα δύο ΖΟΥΜΕΡΟΤΑΤΑ άρθρα παρακάτω είναι από το directnews.gr και το kourdistoportocali.com.

 

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ του DIRECTNEWS.GR

Giorgos-Provopoulos

Πόρισμα – φωτιά για τις ποινικές ευθύνες του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιώργου Προβόπουλου, σχετικά με την έγκριση εξαγοράς…

– τον Μάρτιο του 2010 – από τον επιχειρηματία Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, του 31,31% των μετοχών της Proton που κατείχε η Τράπεζα Πειραιώς, βρίσκεται στα χέρια της 2ης ειδικής ανακρίτριας, η οποία διερευνά την υπόθεση των ύποπτων δανείων ύψους 700 εκατομμυρίων ευρώ.

Ειδικότερα, η ανακρίτρια καλείται, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες του directnews.gr, να διερευνήσει εάν ο Γιώργος Προβόπουλος και τα υπόλοιπα μέλη της Επιτροπής Τραπεζικών και Πιστωτικών Θεμάτων της ΤτΕ διέπραξαν το αδίκημα της απιστίας σε βαθμό κακουργήματος σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου, καθώς και αν παραβίασαν την τραπεζική νομοθεσία.

Και τούτο γιατί, σύμφωνα με το εισαγγελικό πόρισμα, παρότι οι ελεγκτές της Τράπεζας της Ελλάδας διαπίστωσαν ότι τα κεφάλαια για την εξαγορά της Proton Bank από τον Λαυρέντη Λαυρεντιάδη προέρχονταν από αλυσιδωτά δάνεια και αδιαφανείς πηγές, τα αρμόδια όργανα της ΤτΕ, ενέκριναν την εξαγορά της από τον προσωρινά κρατούμενο, σήμερα, επιχειρηματία.

Ειδικότερα, το πόρισμα συνέταξε στις 7 Μαΐου 2013 ο αντεισαγγελέας Πρωτοδικών Γιώργος Καλούδης, μετά από σχετική έγγραφη παραγγελία που έδωσε στις 11 Απριλίου 2013 ο Οικονομικός Εισαγγελέας Γρηγόρης Πεπόνης, με αφορμή καταγγελίες του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Μιχάλη Καρχιμάκη, αλλά και δημοσιεύματα εφημερίδων και ιστοσελίδων.

Στις 16 Μαΐου 2013 η σχετική δικογραφία που σχηματίστηκε και περιλαμβάνει έγγραφα και καταθέσεις μαρτύρων, διαβιβάστηκε με την ένδειξη «εξαιρετικά επείγον» στην ανακρίτρια του 2ου ειδικού τμήματος, Ιωάννα Χατζάκη, προκειμένου να συσχετιστεί με την κύρια ανάκριση, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη για τα δάνεια της Proton Bank σε εταιρείες συμφερόντων του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη και του φυγόδικου συνεταίρου του, Πέτρου Κυριακίδη.

Το πόρισμα “τηγανίζει” το διοικητή της ΤτΕ

Το «πόρισμα Καλούδη», σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του directnews.gr, επισημαίνει τα εξής:

– Στις 29-12-2009 ο Λαυρέντης Λαυρεντιάδης, με έγγραφό του προς την ΤτΕ, γνωστοποίησε ότι απέκτησε το 31,31% του μετοχικού κεφαλαίου της Proton Bank, το οποίο μέχρι τότε κατείχε η Τράπεζα Πειραιώς.

– Αντίστοιχη γνωστοποίηση για την πώληση υπέβαλε, την ίδια ημερομηνία, με επιστολή του και ο πρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς, Μιχάλης Σάλλας.

Η γνωστοποίηση εκλαμβάνεται ως αίτημα, αφού ο νόμος 3601/2007 ορίζει σαφώς, ότι για την απόκτηση ποσοστού ίσου ή μεγαλύτερου από το 5% των τραπεζικών μετοχών απαιτείται προηγούμενη έγκριση της Τράπεζας της Ελλάδος.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως η Τράπεζα Πειραιώς πούλησε στον Λαυρέντη Λαυρεντιάδη το 31,31% της Proton στις 31-12-2009, ενώ ο Γ. Προβόπουλος και τα άλλα μέλη της αρμόδιας Επιτροπής της ΤτΕ, ενέκριναν την ενέργεια αυτή τρεις ολόκληρους μήνες αργότερα και συγκεκριμένα στις 31-3-2010.

Επίσης, μόλις δύο μέρες πριν (29-3-2010) η Διεύθυνση Εποπτείας Πιστωτικού Συστήματος της ΤτΕ συνέταξε το σχετικό Εισηγητικό Σημείωμα.

Ακόμα, από την προκαταρκτική εξέταση που διενεργήθηκε, όπως επισημαίνεται στο εισαγγελικό πόρισμα, προέκυψαν τα ακόλουθα:

α) Η αγορά της Proton Bank, κατά τη συνήθη πρακτική του Λ. Λαυρεντιάδη έγινε με δανεικά κεφάλαια.

β) Ο Λ. Λαυρεντιάδης δεν διέθετε επαρκή προσωπική ρευστότητα, ώστε να καλύψει μελλοντικές ανάγκες ρευστότητας της τράπεζας που αγόρασε.

γ) Το περιεχόμενο της επιστολής του εν λόγω επιχειρηματία προς την ΤτΕ με ημερομηνία 5-2-2010, ότι δεν κατείχε άμεσα ή έμμεσα συμμετοχές σε επιχειρήσεις Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης δεν μπορούσε να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, αφού ήταν γνωστό, ότι μέσω της εταιρείας ΝΕΠ (συμφερόντων του ιδίου και του Πέτρου Κυριακίδη) επιδιδόταν σε πραγματοποίηση μιας σειράς συμμετοχών μικρού ποσοστού και ευρείας διασποράς στο χώρο των ΜΜΕ.

δ) Η δήλωση του Λ. Λαυρεντιάδη, ότι θα υπέβαλε αίτημα για την επενδυτική δραστηριοποίηση του fund «Lamda Partners» με έδρα την Μ. Βρετανία δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα, αφού το εν λόγω fund λειτουργούσε από το 2008 χωρίς άδεια από την αρμόδια εποπτική αρχή FSA.

ε) Η μεταφορά των ποσών των δανείων που καταβλήθηκαν για την εξαγορά του μετοχικού κεφαλαίου της Proton Bank έγιναν μέσω λογαριασμών, από τους οποίους δεν υπήρχε λόγος να διέλθουν. Επομένως, εκτιμάται ότι η ενέργεια αυτή έγινε, προκειμένου να μη γίνεται εύκολα αντιληπτός ο τελικός τους προορισμός.

στ) Η μεταβίβαση της Proton από την Τράπεζα Πειραιώς προς τον Λαυρέντη Λαυρεντιάδη έγινε στην τιμή 3,6 ευρώ ανά μετοχή, ενώ η χρηματιστηριακή της τιμή ήταν 1.96 ευρώ. Δόθηκε, δηλαδή, “premium” 32 εκατομμυρίων ευρώ, γεγονός το οποίο αν και καταγράφεται και στο από 29-3-2010 Εισηγητικό Σημείωμα, δεν αποτέλεσε τροχοπέδη για την έγκριση μεταβίβασης από την ΤτΕ.

Καταλήγοντας, ο εισαγγελέας αναφέρει, ότι το έγκλημα της απιστίας, όπως ορίζεται από το άρθρο 390 του Ποινικού Κώδικα, δύναται να τελεσθεί όχι μόνο με θετικές ενέργειες όπως οι προαναφερόμενες, αλλά και με παράληψη, καθότι η ΤτΕ κατά τη διάρκεια ελέγχου λειτουργίας του πιστωτικού ιδρύματος έχει τη δυνατότητα να ανακαλεί την άδεια λειτουργίας του.

Στην προκειμένη περίπτωση, παρότι στο από 29-3-2010 Εισηγητικό Σημείωμα αναφέρεται ως προϋπόθεση αξιολόγησης του Λ. Λαυρεντιάδη ως βασικού μετόχου της Proton, η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου κατά 150 εκατ. ευρώ στους επόμενους έξι μήνες αυτή δεν έγινε ποτέ, χωρίς να υπάρξει οποιαδήποτε κύρωση εκ μέρους της ΤτΕ!

Οι πρωτοφανείς στα παγκόσμια τραπεζικά χρονικά ενέργειες του Γ. Προβόπουλου και της παρέας του – όπως με σαφήνεια περιγράφει ο εισαγγελέας Γ. Καλούδης – οδήγησαν την Proton Bank τον Οκτώβριο του 2011, να τεθεί σε εκκαθάριση, να διαχωριστεί σε “καλή” και “κακή” και να χρειαστεί κεφαλαιακή ενίσχυση από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Με άλλα λόγια, να πληρώσουν τα “σπασμένα” οι φορολογούμενοι πολίτες…

Θα συγκαλύψουν το σκάνδαλο;

Έγκυρες νομικές πηγές ανέφεραν στο directnews.gr, ότι επιχειρείται από πολιτικούς και τραπεζικούς κύκλους να “θαφτεί” η έρευνα του εισαγγελέα Γ. Καλούδη και να μη γίνει καμία ανακριτική ενέργεια σε βάρος του Γιώργου Προβόπουλου και των υπόλοιπων υπευθύνων της ΤτΕ, οι οποίοι κατονομάζονται στο πόρισμά του.

Να συμπεριληφθεί δηλαδή το εισαγγελικό πόρισμα στην κύρια δικογραφία για την «υπόθεση της Proton» που χειρίζεται η 2η ειδική ανακρίτρια Ιωάννα Χατζάκη, ως ένα απλό έγγραφο ανάμεσα σε χιλιάδες άλλα!!!

Κάτι τέτοιο φυσικά, συμπλήρωναν με νόημα οι ίδιες πηγές, θα αποτελεί κατάχρηση εξουσίας και παράβαση καθήκοντος για όποιον λειτουργό της Δικαιοσύνης το αποτολμήσει, αφού τα στοιχεία για την εμπλοκή της ΤτΕ είναι συντριπτικά και “φωτογραφίζουν” τους ενόχους…

Πηγή:  directnews.gr/greece/31153-eisaggeleas-denei-ton-g-provopoulo-gia-thn-eksagora-ths-proton-apo-ton-laurentiadh.html

 

Πάμε τώρα και στα καλούδια της Intralot:

Πάνω από 2 δις ευρώ από τον ΟΠΑΠ στην Intralot, πάντα με την διαδικασία του κατεπείγοντος!
Η μήνυση της Glory Technology και οι πρωταγωνιστές

 

Σε απολογία καλεί ο ανακριτής Γαβριήλ Μαλλής τον Σωκράτη Κόκκαλη, και τέσσερα ακόμη στελέχη των εταιριών ΟΠΑΠ και ΙΝΤΡΑΛΟΤ, για το κακούργημα της απιστίας και της ηθικής αυτουργίας σε απιστία.  Στο μικροσκόπιο της έρευνας που διενήργησε η εισαγγελέας Πόπη Παπανδρέου, εισήλθε η σύμβαση του 2007 μεταξύ ΟΠΑΠ και ΙΝΤΡΑΛΟΤ, για την προμήθεια τερματικών και υλικών τεχνολογικής υποστήριξης.

Σύμφωνα με τις καταγγελίες της θυγατρικής του ΟΠΑΠ, Glory Technology, λίγες ημέρες πριν από τον διαγωνισμό που είχε προκηρυχθεί, παραιτήθηκαν 2 μέλη της επιτροπής αξιολόγησης, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να διεξαχθεί ο διαγωνισμός και το έργο να ανατεθεί απευθείας στην ΙΝΤΡΑΛΟΤ.
Μάλιστα, στη μύνησή της η Glory Technology ισχυρίζεται ότι θα προμήθευε το έργο με κόστος 80 εκατ.ευρώ, ενώ η ΙΝΤΡΑΛΟΤ έλαβε περίπου 280 εκατομμύρια.

Εκτός από τον κ. Κόκκαλη, σε απολογία καλούνται ο πρώην πρόεδρος του ΟΠΑΠ, Σωτήρης Κωστάκος, ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας Βασιλης Νειάδας, ο αντιπρόεδρος της ΙΝΤΡΑΛΟΤ Κώστας Αντωνόπουλος και το μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΙΝΤΡΑΛΟΤ, Ανδρέας Παπούλιας.
Όλοι τους πήραν προθεσμία για να απολογηθουν την Πέμπτη 18 Ιουλίου.

Η Αριστέα-που δεν είναι πια μαζί μας-, έγραφε για το συγκεκριμένο σκάνδαλο στις 17 Απριλίου του 2011 στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία>

Εσκασε και ο σιωπηλός συνέταιρος του ΟΠΑΠ στην Κύπρο, η Glory Technology, και τον μήνυσε! Αυτή είναι η είδηση η οποία αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα μέσα από τις 66 σελίδες της μηνυτήριας αναφοράς που βρίσκεται στα χέρια της εισαγγελέως οικονομικού εγκλήματος Π. Παπανδρέου από τον περασμένο Σεπτέμβριο.

Στο στόχαστρο της εισαγγελικής έρευνας έχει τεθεί και η σημερινή διοίκηση Σταματόπουλου - Σπανουδάκη.

 

Σ’ αυτήν περιγράφεται με συγκλονιστική τεκμηρίωση η ληστεία στον ΟΠΑΠ, που εξελίσσεται από το 1999 μέχρι σήμερα μέσω των απευθείας αναθέσεων στην Intralot, πάντα με την επίκληση του κατεπείγοντος!


Πρόκειται για ένα σερί αναθέσεων ύψους 2 δισ. ευρώ -περίπου- για την απόκτηση τερματικών, εξοπλισμού, αδειών λογισμικού αλλά και για την παροχή πανάκριβων υπηρεσιών υποστήριξης από την εταιρεία του κ. Σωκράτη Κόκκαλη, που κατάφερε να γίνει η αγαπημένη όλων των κυβερνήσεων (ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ.) από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 μέχρι σήμερα.
Ειδικότερα: Η μήνυση της Glory Technology, της οποίας ο ΟΠΑΠ το 2003 απέκτησε τον έλεγχο του 20% και την υποχρέωση εξαγοράς επιπλέον 31% μόλις έληγε η σύμβαση για το στοίχημα με την Intralot (το 2006), με σκοπό ο οργανισμός να αυτονομηθεί τεχνολογικά και να αποκτήσει δικά του συστήματα μηχανογράφησης, διαχείρισης κινδύνων λογισμικού παιγνίων κ.ά., στρέφεται προσωπικά κατά τριών -αρχικά- τέως προέδρων και διευθυνόντων συμβούλων. Πρόκειται για τους: Σωτήρη Κωστάκο (2004-2007), Βασίλειο Νειάδα (2005-2007) και Χρήστο Χατζηεμμανουήλ (2007-2009), στους οποίους καταλογίζει συγκεκριμένες πράξεις και παραλείψεις, ενώ επιφυλάσσεται να παραστεί ως πολιτική ενάγουσα και κατά κάθε άλλου υπεύθυνου από την ιεραρχία του ΟΠΑΠ που μπορεί να προκύψει από την ποινική έρευνα.

*Η Glory έχει δηλώσει παράσταση πολιτικής αγωγής στην αυτεπάγγελτη έρευνα που διεξάγεται από το 2007 (δηλαδή εδώ και τέσσερα χρόνια!) από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, με αφορμή την ακύρωση του διεθνούς διαγωνισμού του ΟΠΑΠ και την αυθημερόν απευθείας ανάθεση στην Intralot τριετούς σύμβασης (31/7/2007). Τότε είχε δημοσίως ανακοινωθεί ότι η αξία της σύμβασης ήταν 96,4 εκατ. ευρώ (χωρίς ΦΠΑ), η Glory όμως αποδεικνύει ότι ο ΟΠΑΠ κατέβαλε στην Intralot τουλάχιστον 280,8 εκατ. ευρώ!

*Κατά μαγικό τρόπο η αυτεπάγγελτη έρευνα είχε βαλτώσει, όμως τους τελευταίους μήνες, μετά και την μηνυτήριο αναφορά που συσχετίστηκε, η υπόθεση χαρακτηρίστηκε υψίστης προτεραιότητας και ερευνάται. Εκτιμάται πως μετά το Πάσχα μπορεί να ασκηθούν διώξεις βαριές (για απιστία κ.λπ.) εις βάρος προσώπων που μετείχαν των σχετικών αποφάσεων (της διοίκησης του ΟΠΑΠ αλλά και υπηρεσιακών παραγόντων).

*Σύμφωνα με πληροφορίες, από στοιχεία αλλά και από μαρτυρίες που υπάρχουν, φαίνεται ότι στο στόχαστρο της εισαγγελίας έχει τεθεί και η διοίκηση του ΟΠΑΠ (Σταματόπουλος – Σπανουδάκης) αλλά και οι υπηρεσιακοί παράγοντες που τον Ιούλιο του 2010 προέβησαν στα συνήθη: σε νέα απευθείας ανάθεση στην Intralot.

Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις, η σύμβαση τεχνικής υποστήριξης του στοιχήματος θα κοστίζει ετησίως στον ΟΠΑΠ 57 εκατ. ευρώ (χωρίς ΦΠΑ) και η διάρκεια της σύμβασης θα είναι ένα συν ένα έτος.
Πρόσφατα η διοίκηση του ΟΠΑΠ ομολόγησε (ενώπιον της Βουλής) ότι η νέα σύμβαση με την Intralot μπορεί να φθάσει και τα τρία χρόνια (επιπλέον), ενώ είναι πλέον σαφές ότι έγινε και συνεταιρισμός των δύο και στα έσοδα του ΟΠΑΠ από τα ιδιότυπα «φρουτάκια» που παίζονται μέσω των 9.800 τερματικών αυτόματης χρήσης. Η Intralot θα αποζημιώνεται με 8% επί των ετήσιων εσόδων τους.

*Από το κείμενο της μήνυσης η Glory νομικά στοιχειοθετεί γιατί ζημιώθηκαν το Δημόσιο (μέτοχος του 34% του ΟΠΑΠ), οι λοιποί μέτοχοι του οργανισμού και γιατί η ίδια υπέστη βλάβη από την αντισυμβατική συμπεριφορά του συνέταιρους της, ΟΠΑΠ, ενώ αποδίδει δόλο στους μηνυόμενους που έχουν καταφέρει -υποστηρίζει- να μείνουν στο απυρόβλητο. «Είναι θρασύτατη πρόκληση προς ολόκληρη την ελληνική κοινωνία να παραμένουν στο απυρόβλητο αυτοί που διασπάθισαν δόλια τα χρήματα που τους εμπιστεύθηκαν και έγιναν πρόξενοι περαιτέρω πλουτισμού των ολίγων, ιδίως εις βάρος τόσο των μικρομετόχων όσο και του Ελληνικού Δημοσίου (δηλαδή των δοκιμαζόμενων φορολογουμένων) αλλά και των εντίμως εργαζομένων μικρομεσαίων επιχειρήσεων, όπως η μηνύτρια».

*Η εταιρεία υποστηρίζει ότι ο ΟΠΑΠ αν και την αγόρασε με στόχο να αυτονομηθεί, δέθηκε στο άρμα της Intralot ισχυρότερα, αποκρύπτοντας ακόμα και τις προσφορές της Glory αλλά και παραβαίνοντας τη συμβατική της υποχρέωση να την προτιμά επί ίσων προσφορών προμηθειών.

*Πάντα οι διοικήσεις του ΟΠΑΠ, από το 2004 μέχρι σήμερα, τεχνητά δημιούργησαν συνθήκες κατεπείγοντος για τον οργανισμό για να είναι ανεξέλεγκτη και άνευ συγκρίσεων η υπογραφή συμβάσεων υπέρ της εθνικής προμηθεύτριας του τζόγου. Η Glory εξαγοράστηκε (το 20% με option για 31% επιπλέον) επί διοικήσεως Κ. Κοσκινά, το 2003, όταν ταυτόχρονα η τότε διοίκηση με προσφυγή της στη διαιτησία επιχείρησε να μαζέψει τη λεόντειο σύμβαση του ΠΑΜΕ ΣΤΟΙΧΗΜΑ, όπου είχε δώσει γην και ύδωρ στην Intralot, με την υπογραφή της, η προηγούμενη διοίκηση Χ. Σαλαλέ, μετέπειτα μεταγραφέντος σε δραστηριότητες της Θρύλος Α.Ε. (του Ολυμπιακού).

Η μηνυτήρια αναφορά της Glory Technology Ltd, συνεταίρου του ΟΠΑΠ στην Κύπρο, στρέφεται κατά των Σ. Κωστάκου, Β. Νειάδα και Χρ. Χατζηεμμανουήλ, πρώην κορυφαίων στελεχών του ΟΠΑΠ

 

Η μηνυτήρια αναφορά της Glory Technology Ltd, συνεταίρου του ΟΠΑΠ στην Κύπρο, στρέφεται κατά των Σ. Κωστάκου, Β. Νειάδα και Χρ. Χατζηεμμανουήλ, πρώην κορυφαίων στελεχών του ΟΠΑΠ *Ο τότε επικεφαλής του ΟΠΑΠ είχε κατηγορηθεί για απιστία από μήνυση ανώνυμου πολίτη, όμως απαλλαγή με διαπίστωση της εισαγγελέως Χρυσούλας Μυλωνά-Βακαρόπουλου ότι «ο οργανισμός θα τελέσει απιστία αν δεν αξιοποιήσει τη δυνατότητα μέσω Glory και συνεχίσει να συμβάλλεται με αναδόχους για τεχνική υποστήριξη του στοιχήματος καταβάλλοντας ετησίως 120-150 εκατ. ευρώ».

*Εντύπωση προκαλεί η αποκάλυψη ότι η δικαστική πραγματογνωμοσύνη της 30/7/2004 την οποία τελικά παρέκαμψε η εισαγγελέας και η οποία συντάχθηκε από δύο πραγματογνώμονες, κατέστησε τον έναν εκ των δύο οικονομικό σύμβουλο της διοίκησης Κωστάκου-Νειάδα! Αυτή χαρακτήριζε υπερβολικό το τίμημα εξαγοράς του 20% της Glory και του 100% της ΟΠΑΠ -Glory Limited, που μετονομάστηκε το 2010 ΟΠΑΠ Sports Limited και διαχειρίζεται το στοίχημα στην Κύπρο.

*Το μεγάλο κόλπο υπέρ της Intralot άρχισε με την ενδιάμεση εξάμηνη σύμβαση του Νοεμβρίου του 2006 (65 εκατ. ευρώ) για τη διαχείρηση του στοιχήματος. Με αυτήν έσπασε η υποχρέωση της Intralot να προσφέρει δωρεάν στην ΟΠΑΠ Α.Ε. (χωρίς τίμημα) την υποδομή του στοιχήματος και τις άδειες χρήσης λογισμικού, αν ανανεωνόταν για τρία χρόνια η αρχική σύμβαση του 1999!

Εν ολίγοις ο ΟΠΑΠ αγοράζει την ίδια τεχνογνωσία και την πληρώνει αδρά από το 1999 μέχρι σήμερα! Αυτό είναι το μεγάλο κόλπο.

*Στην αναφορά αποκαλύπτεται επίσης ότι για την τριετία ο ΟΠΑΠ κατέβαλε για την αγορά συγκεκριμένου εξοπλισμού στην Intralot 20 εκατ. ευρώ και για την τριετή συντήρησή του 105 εκατ. ευρώ!!!

*Μόνο από τη σύμβαση του 2007 η ζημιά του Δημοσίου εκτιμάται σε 66,5% εκατ. ευρώ.

*Η Glory αποκαλύπτει ότι τον Ιούλιο του 2007 γνωστοποίησε και στον τότε υφυπουργό Αθλητισμού, Γ. Ορφανό, τη δωρεάν προσφορά 5.000 τερματικών μηχανών στον ΟΠΑΠ όμως αγνοήθηκε και έγινε η απευθείας ανάθεση. Προσφορά που έκανε από το 2004.

*Η μηνύτρια επιπροσθέτως στρέφεται για απιστία κατά του Χ. Χατζηεμμανουήλ και για την εξαγορά του 36% της Neurosoft αντί τιμήματος 11,5 εκατ. ευρώ, ενώ χαρακτηρίζει περιττές και τις συμβάσεις με την ίδια εταιρεία ύψους 2,9 εκατ. ευρώ για λογισμικό και υπηρεσίες, ιδιαίτερα αφού σύμφωνα με τη σύμβαση του 2007 η Intralot είχε αναβαθμίσει το λογισμικό του συστήματος και είχε αγοραστεί και ο «πηγαίος κώδικας». Επίσης ισχυρίζεται ότι η ίδια διαθέτει καλύτερο λογισμικό, της Κ management, το οποίο μάλιστα χρησιμοποιεί η κατά 100% θυγατρική του ΟΠΑΠ στην Κύπρο.

*Τον Νοέμβριο του 2010 η Glory Technology κατέθεσε και αγωγή αποζημίωσης ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατά των τριών μηνυομένων αλλά και κατά του ΟΠΑΠ, από τον οποίο διεκδικεί αποζημίωση 38,4 εκατ. ευρώ για βλάβη που υπέστη, ενώ εγείρει και απαίτηση αποζημίωσης για ηθική βλάβη.

Πηγή: kourdistoportocali.com/articles/22498.htm

Ο σκοτεινός κόσμος της Μεταπολίτευσης

Από την Ιόλη Πιερίδη

Μέγαρο Μαξίμου, Πέμπτη 20 Ιουνίου 2013. Τα sms που φτάνουν στο κινητό του Πάστορα Κουβέλη στην διάρκεια της σύσκεψης των 3 αρχηγών τον πληροφορούν για τον καιρό που επικρατεί εκείνη την ώρα στην περιοχή του Περιστερίου και πιο συγκεκριμένα στο κτίριο του αμαρτωλού ΟΠΑΠ. Ο Πάστορας έχει ήδη γεμίσει τα τασάκια της σύσκεψης με αποτσίγαρα. Καπνίζει διαρκώς και κάθε τόσο ρίχνει κλεφτές ματιές στην οθόνη του κινητού του. Λίγο αργότερα θαέριχνε και την τρικομματική κυβέρνηση.

 

Λίγους μήνες πριν…

 

Τετάρτη 7 Νοέμβριου 2012. Η  κυβέρνηση Σαμαρά φέρνει στην Βουλή-του Μειμαράκη, των διορισμένων συγγενών, φίλων, κολλητών των εθνοπατέρων και του ζημιογόνου καναλιού– το 3ο Μνημόνιο προς ψήφιση.

Την ίδια ώρα τα 3 κόμματα της συγκυβέρνησης συνεχίζουν ακάθεκτα να διορίζουν τα δικά τους παιδιά σε οργανισμούς που ελέγχονται από το κράτος με πιο χαρακτηριστική την ξεφτίλα στηνκρατική τηλεόραση.

Ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αδαμόπουλος, θα καταγγείλει τον διορισμό της συζύγου του υπουργού Εργασίας Βρούτση και της κόρης του Γενικού Γραμματέα του υπ. Οικονομικών Μέργου.

Το άθλιο κρατικοδίαιτο παρακράτος της διαπλοκής που οικοδομήθηκε πάνω στακουμπούρια της Τρομοκρατίας με το άλλοθι των σταγονιδίων της χούντας-αλήθεια οι εκτελέσεις των τρομοκρατών ποιους ωφέλησαν;-συνεχίζει ως σήμερα να κάνει παιγνίδι με ταπολιτικά κουρέλια της μεταπολίτευσης να διεκδικούν ηγετικούς ρόλους αντί να σαπίζουνστις πιο σκοτεινές φυλακές.

Όταν ρωτήθηκε ο περίφημος Κάρλος, το Τσακάλι, αν γνωρίζει ποιοι είναι πίσω από τις τρομοκρατικές οργανώσεις στην Ελλάδα είχε απαντήσει «ρωτήστε τον Καραμανλή και τον Ανδρέα». 
Δίχως να ασπαζόμαστε την άποψη ότι οι δύο ιδρυτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ γνώριζαν ποιοιέκαναν κουμάντο στα κουμπούρια δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το γεγονός ότι κάποιες εκτελέσεις της «17 ΝΟΕΜΒΡΗ» και κάποια χτυπήματα του ΕΛΑ έγιναν σε πολύ «δύσκολες» συγκυρίες για το σαθρό οικοδόμημα της μεταπολίτευσης-όπως για παράδειγμα η εκτέλεση του Παύλου Μπακογιάννη.

Η εκτέλεση του Τσάντες την Τρίτη 15 Νοεμβρίου 1983, στις 7.25 το πρωί, στην Φιλοθέη θεωρείται “κλειδί” για την «συνάντηση» των παπούδων της οργάνωσης με την νέα γενιά των εκτελεστών, την γενιά του Κουφοντίνα.

Κάνοντας σήμερα, λίγο πριν το 3ο Μνημόνιο τον απολογισμό της Μεταπολίτευσης πουδιαρκώς πεθαίνει αλλά είναι πάντα παρούσα μαζί με το σκοτάδι που κουβαλάει διαπιστώνουμε πως οι πρωταγωνιστές παραμένουν ίδιοι λες και η Ιστορία μας κάνει πλάκα.

Ακόμη και η έκδοση της Εφημερίδας των Συντακτών παραπαίμπει στην γέννηση της Ελευθεροτυπίας των Συντακτών το 1974 πριν περάσει στα χέρια του πανέξυπνου Κίτσου Τεγόπουλου.

Ο Κίτσος μαζί με τον Λαμπράκη, την Ελένη Βλάχου και λίγους ακόμη παραδοσιακούς εκδότες προσπάθησαν όσο μπορούσαν να αντισταθούν όσο μπορούσαν στους πάσης φύσεωςπράκτορες ξένων μυστικών υπηρεσιών που έγιναν στην συνέχεια οι κυρίαρχοι της μεταπολίτευσης με κανάλια, εφημερίδες, νταλαβέρια με το κράτος και μπροστινούς αχυρανθρώπους.

Με βιτρίνα το τηλεοπτικό μπούστο της Ελένης Μενεγάκη και άλλων πιο σοβαρών δήθενκυριών και κυρίων της ελληνικής τηλεόρασης πράκτορες της KGB, της ΣΤΑΖΙ, της  CIA  και άλλων υπηρεσιών έστηναν και εξακολουθούν να στήνουν κρατικοδίαιτους επιχειρηματικούς ομίλους αξιοποιώντας το αποτέλεσμα των τρομοκρατικών οργανώσεων και στην συνέχεια  τα 45αρια της δημοσιογραφίας.

Αίφνης τα τελευταία χρόνια  όλοι σχεδόν οι  δημοσιογράφοι έχουν υποστεί αμνησία και ξεχνούν για ποια αφεντικά δουλεύουν. Το γεγονός ότι η Γερμανία και οι άνθρωποί της εξακολουθούν να ελέγχουν το εγχώριο παιγνίδι πολιτικής και οικονομικής εξουσίας οφείλεται απλά και μόνο στο οργανωμένο Αρχείο που διαθέτουν οι υπηρεσίες τους σε αντίθεση με τους πιο επιπόλαιους Αμερικανούς.

Οι Γερμανικές μυστικές υπηρεσίες έχοντας αρχικά την εμπειρία του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου και στην συνέχεια του τέλειου κτήνους παρακολούθησης της «ζωής των άλλων», την διαβόητη ΣΤΑΖΙ κατάφεραν να κερδίσουν τους Αμερικανούς στον πόλεμο της πληροφορίας.

Μόνο που είχαν και τουλάχιστο μια σχεδόν καταστροφική απώλεια. Ήταν τότε που οι Αμερικανοί αποκάλυψαν το παγκόσμιο κύκλωμα δωροδοκιών της  Siemens.

Αμερικανοί και Γερμανοί πάντως είχαν αγαστή συνεργασία εντός της χώρας στην υπόθεση των υποκλοπών και στην εξουδετέρωση του Καραμανλή-ο οποίος είχε ένα περιβάλλον απολύτως διαβρωμένο που έμπαζε από παντού.

Είχαν προηγηθεί απανωτές νίκες των Γερμανών όπως για παράδειγμα η πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη δια χειρός Συμπιλίδη που σήμερα είναι και επίκαιρος. Τον ρόλο του ανέλαβε ο Πάστορας.

Το εγχώριο κύκλωμα των διεφθαρμένων πολιτικών και επιχειρηματιών που είχε στηθεί μεθοδικά από τις ξένες μυστικές υπηρεσίες είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στα μεγαλύτερα σκάνδαλα της μεταπολίτευσης. 

Γνωστοί μεγαλοεπιχειρηματίες  που πρωταγωνιστούν δεκαετίες τώρα  σε δημόσια έργα, σε πάσης φύσεως προμήθειες, στα ΜΜΕ, στις μίζες στα εξοπλιστικά πάνε πακέτο με την επιμονήανθρώπων της Δικαιοσύνης να κρατάνε για δεκαετίες τα μάτια και τα αυτιά τους ερμητικά κλειστά.

Φυσικά σε πολλές περιπτώσεις ήταν οι ίδιοι οι πολιτικοί που φρόντιζαν, με περισσή μαεστρία, να «καθαρίσουν» οι συνάδελφοί τους όπως έκαναν οι Βενιζέλος και Λοβέρδος για χάρη των Τσοχατζόπουλου-Παπαντωνίου στην περίφημη Εξεταστική Επιτροπή για τα Εξοπλιστικά με επικεφαλής τον γραφικό Τραγάκη.

ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΚΑΙ ΜΑΤΩΜΕΝΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

 

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1975 – Η εκτέλεση του Ρίτσαρντ Γουέλς


 


 

25 Δεκεμβρίου 1975:Η Αθήνα ετοιμάζεται να γιορτάσει τα δεύτερα μεταπολιτευτικά της Χριστούγεννα. Μεταξύ των καλεσμένων στη δεξίωση που παραθέτει ο αμερικανός πρέσβης είναι και ο ακόλουθος της αμερικανικής πρεσβείας, Pίτσαρντ Σκίφινγκτον Γουέλς, με τη σύζυγό του Μαρία – Χριστιάνα.

Λίγο πριν από τις 10, το ζεύγος -ιδιαίτερα ευδιάθετο- παίρνει το δρόμο της επιστροφής για την οικία του, στο Ψυχικό, αγνοώντας την τραγική κατάληξη της βραδιάς.

Καθώς η μαύρη λιμουζίνα σταματάει έξω από την έπαυλη, κάνει την εμφάνισή του ένα άλλο αυτοκίνητο, από το οποίο αποβιβάζονται τρεις ένοπλοι μασκοφόροι. Απομακρύνουν τον οδηγό και τη γυναίκα και εκτελούν τον 45χρονο διπλωμάτη με τρεις πυροβολισμούς.
Στον τόπο της επίθεση αφήνουν μία προκήρυξη, με την οποία την ευθύνη αναλαμβάνει η πρωτοεμφανιζόμενη «Επαναστατική Οργάνωση 17 Νοέμβρη». Η ίδια προκήρυξη αποστέλλεται τρεις ημέρες αργότερα και στις εφημερίδες. Ωστόσο, δεν θα δημοσιευθεί κατόπιν εισαγγελικής απαγόρευσης. Επιπλέον, μέσα στο κλίμα της εποχής κανείς δεν την παίρνει στα σοβαρά.

Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι πρόκειται για ξεκαθάρισμα λογαριασμών μεταξύ πρακτόρων της CIA.

Η προκήρυξη που εστάλη σε όλες τις εφημερίδες στις 24.12.1975 – και δε δημοσιεύτηκε ποτέ- ανέφερε μεταξύ άλλων, σύμφωνα με το «Βήμα»: «Σε πρόσφατο λόγο του ο Φορντ δήλωσε τελείως κυνικά ότι οι Αμερικανοί δεν θα διστάζουν να επεμβαίνουν ανοιχτά στο εσωτερικό των άλλων όταν το απαιτούν τα συμφέροντά τους. Παρόμοιες δηλώσεις είχε κάνει στο παρελθόν και ο Κίσινγκερ. (…) Αλλά αρκετά. Φτάνει πια. Πρέπει να καταλάβουν οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές και οι ντόπιοι πράκτορές τους ότι ο ελληνικός λαός δεν είναι αγέλη από πρόβατα. (…) Η κυβέρνηση κοροϊδεύει. Η Βουλή φλυαρεί χωρίς κανένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Τα περισσότερα κόμματα, συμμετέχοντας στον γενικό εμπαιγμό, συναγωνίζονται σε πλατωνικές δηλώσεις χωρίς πραγματικό αντίκρισμα. Και η Δικαιοσύνη κάνει τον άθλο, στη δίκη της 21ης Απρίλη, να μην αναφέρει το όνομα του δεύτερου ενόχου, της CIA και του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. (…) Έτσι αποφασίζουμε να εκτελέσουμε υποδειγματικά τον αρχιπράκτορα της CIA, αρχηγό του κλιμακίου της στην Ελλάδα Ρίτσαρντ Γουέλς. (…) Ο Ρίτσαρντ Γουέλς ως αρχηγός είναι συνυπεύθυνος για όλα τα εγκλήματα που έκανε η CIA σε βάρος του λαού μας».

Στις 26 Δεκεμβρίου του 1975, η «17Ν» βγάζει «ανακοίνωση προς τον Τύπο» για τη μη δημοσίευση της πρώτης προκήρυξης, στην οποία εξηγεί γιατί δεν χτυπήθηκαν ο οδηγός και η γυναίκα του Γουέλς. «Ο Ρίτσαρντ Γουέλς ήταν αρχηγός της CIA. Σαν τέτοιος ήταν συνυπεύθυνος μαζί με άλλους επαγγελματίες πράκτορες που δρουν στο έδαφός μας για όλα τα εγκλήματα που έκανε η CIA και ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός στη χώρα μας. Απόφασή μας ήταν να εκτελεστεί ο αρχηγός και μόνο αυτός», αναφέρει η «17Ν». Ούτε αυτή η «ανακοίνωση» όμως δημοσιεύεται.

Την εποχή εκείνη επικρατούσε σύγχυση σχετικά με το τι πραγματικά συνέβη και ποιος έχει την ευθύνη καθώς η «17Ν» ήταν άγνωστη. Τα πράγματα ξεκαθαρίζουν ένα χρόνο αργότερα, όταν η γαλλική εφημερίδα «Liberation» δημοσιεύει κείμενο της «17Ν» όπου περιγράφεται αναλυτικά η παρακολούθηση του Γουέλς και η οργάνωση της δολοφονίας. Σύμφωνα με δημοσίευμα του «Βήματος», η τρίτη προκήρυξη είχε δοθεί σε σφραγισμένο φάκελο από μια γυναίκα στον Γάλλο φιλόσοφο Ζαν-Πολ Σαρτρ, ο οποίος την παρέδωσε στον διευθυντή της εφημερίδας Σερζ Ζυλί. Ο φάκελος παρέμεινε στα συρτάρια της εφημερίδας μέχρι τις 26.12.1976, οπότε και είδε το φως της δημοσιότητας.

Στα γεγονότα αυτά επικεντρώνονται οι έρευνες για τον αρχηγό και την ιστορική ηγεσία. Στη δολοφονία συμμετείχαν τουλάχιστον τρία άτομα (στην προκήρυξη της 17Ν στη «Liberation» αναφέρεται ότι από το αυτοκίνητο «βγήκαμε αμέσως τρεις με τα πρόσωπα καλυμμένα»).Ανάμεσα σε αυτά η Αστυνομία εκτιμά ότι ήταν ο Αλέκος Γιωτόπουλος (ο οποίος πυροβόλησε τον αμερικανό πράκτορα), ο Παύλος Σερίφης, όπως επίσης μια γυναίκα και ένας άνδρας.

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 1981-Η ΜΕΓΑΛΗ ΛΗΣΤΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ  Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΣΤΑΚΟΜΑΚΑΡΟΝΑΔΑΣ

Ο δημοσιογράφος Αθ. Παπανδρόπουλος θα γράψει ένα ιστορικό άρθρο-ντοκουμέντο για το πώς η παρέα του Ανδρέα Παπανδρέου έστησε την μεγάλη ληστεία της χώρας. Βρισκόμαστε στον Φεβρουάριο του 1981.



Είναι μία βροχερή Τετάρτη του Φεβρουαρίου 1981. Το βράδυ, σε μια ψαροταβέρνα του Χαλανδρίου, στον δρόμο προς Χολαργό, κοντά στο σπίτι του Χαρίλαου Φλωράκη, Γενικού Γραμματέα τότε του ΚΚΕ, συνευρίσκονται οι Ανδρέας Παπανδρέου, αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, Άκης Τσοχατζόπουλος, Γεράσιμος Αρσένης, Κωστής Βαΐτσος, Βάσω Παπανδρέου, Μένιος Κουτσόγιωργας και ο μετέπειτα δήμαρχος Χαλανδρίου Νίκος Πέρκιζας.

 Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι σίγουρος για την εκλογική νίκη του «Κινήματος» στις εκλογές του Οκτωβρίου και η συζήτηση είναι πού θα βρεθούν τα απαραίτητα κεφάλαια για να μοιραστούν στις ορδές των «μη προνομιούχων» που ανυπόμονοι περιμένουν την ώρα της μεγάλης εισβολής. (Διαβάστε το όλο. Θα αυξηθεί κατακόρυφα η οργή σας και δεν θα πιστεύετε τις αποκαλύψεις οι οποίες λόγω του έγκριτου δημοσιογράφου είναι όλες τεκμηριωμένες).

«Πρόεδρε, δεν υπάρχει πρόβλημα», λέει ο Γεράσιμος Αρσένης, μετέπειτα «τσάρος της οικονομίας», στον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ. «Το διεθνές σύστημα», επιμένει, «έχει μεγάλη ρευστότητα και θα βρούμε αρκετό χρήμα να φέρουμε στην Ελλάδα. Εξάλλου, τα επιτόκια είναι χαμηλά, όπως και το ελληνικό δημόσιο χρέος. Υπάρχουν έτσι περιθώρια να αντιμετωπίσουμε και αιτήματα για παροχές, αλλά και μία πιθανή φυγή κεφαλαίων στις ξένες τράπεζες από βιομηχάνους και μεγαλοεισαγωγείς…».

«Δηλαδή λεφτά υπάρχουν, Μάκη», τονίζει ευχαριστημένος ο Ανδρέας Παπανδρέου. «Θα μπορέσουμε έτσι να δείξουμε στον λαό ότι μοιράζουμε χρήμα. Ποιος ποτέ θα μάθει ότι αυτό είναι δανεικό… Θα λέμε σε όλους τους τόνους ότι είναι το χρήμα του κατεστημένου, που τώρα ανήκει στους Έλληνες…», προσθέτει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και δείχνει να απολαμβάνει το ουίσκι που πίνει.

«Οι γιαπωνέζικες τράπεζες ψοφάνε να δανείζουν χρήμα στην Ευρώπη, κύριε πρόεδρε», λέει στον Ανδρέα Παπανδρέου ο Κωστής Βαΐτσος, που είχε διεθνή εμπειρία από τη συμβουλευτική θητεία του σε χώρα της Λατινικής Αμερικής.Γνώριζε επίσης ο ίδιος – όπως και ο Ανδρέας Παπανδρέου – ότιστην διεθνή κεφαλαιαγορά κυκλοφορούσε και άφθονο μαύρο αραβικό χρήμα σε πετροδολάρια, που άλλο που δεν ήθελε να τοποθετηθεί σε χώρες όπως η Ελλάδα. Το χρήμα αυτό ήταν καλοδεχούμενο από τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος ήθελε να το χρησιμοποιήσει για να εξαγοράσει στην κυριολεξία ψήφους και οπαδούς, ώστε να μονιμοποιήσει την παραμονή του στην εξουσία. Αυτό ήταν το μεγάλο όραμά του και, για να το αναλύσει κανείς, απαιτούνται πολλές σελίδες.

Με απλά λόγια, λέμε ότι, όταν το 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου ίδρυσε το ΠΑΣΟΚ, δύο πράγματα τον ενδιέφεραν: Πρώτον, να διαλύσει την μισητή του – όπως είχε αποκαλύψει στον γράφοντα – Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις (ΕΚΝΔ) και, δεύτερον, να καταλάβει την εξουσία. Επειδή μάλιστα γνώριζε ότι δεν θα μπορούσε να καταλάβει την εξουσία υποσχόμενος σοσιαλδημοκρατικού τύπου μεταρρυθμίσεις, οι οποίες εξάλλου ήσαν μέσα στο πρόγραμμα της ΕΚΝΔ, εφάρμοσε μία ριζοσπαστική, λαϊκιστική, τριτοκοσμικού τύπου στρατηγική, αξιοποιώντας τα κατώτατα δυνατά ερείσματα και ένστικτα που μπορεί να διαθέτει ένας λαός.

Σπουδασμένος στην Αμερική και οικονομολόγος, επηρεασμένος από τη σχολή της οικονομετρικής προσέγγισης των πραγμάτων, ο Ανδρέας Παπανδρέου –ο οποίος απεχθανόταν την Ευρώπη και την κουλτούρα της– ήταν ένας πολιτικός με ικανότητα τολμηρών τακτικών ελιγμών, που μπορούσε με άνεση να κινείται στρατηγικά στη βάση ορθολογικών επιλογών.Ένα σημαντικό την εποχή εκείνη στέλεχος του Κινήματος χαρακτήριζε τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ «κινούμενο ηλεκτρονικό υπολογιστή». Μελετούσε κάθε κίνησή του και, κυρίως, στην Αμερική είχε διδαχθεί από ειδικούς επικοινωνιολόγους να καταλαβαίνει την ψυχολογία του όχλου, να συνθηματολογεί και να μπορεί να διαισθάνεται τι θέλει να ακούσει ο ακροατής.

«Ύστερα», γράφει ο Στάμος Ζούλας, «ο Ανδρέας είχε διαπιστώσει ότι στην Ελλάδα η πιθανότητα να αποκτήσει κάποιος δημοσιότητα είναι η εκπροσώπηση απόψεων με τρόπο που να διεγείρει, που να συγκινεί, και ιδιαίτερα σε θέματα που το συναισθηματικό στοιχείο είναι πολύ έντονο». Ακόμη και όσα οι πολιτικοί του αντίπαλοι θεωρούσαν ως ανερμάτιστη πολιτική και οβιδιακές μεταμορφώσεις, στην ουσία δεν ήταν παρά ένας συνειδητός και προσχεδιασμένος τακτικισμός που είχε ως πρωταρχικό –αν όχι αποκλειστικό– στόχο την κατάληψη της εξουσίας»[1]. Και η τελευταία όντως κατελήφθη τον Οκτώβριο του 1981 και έμελλε να κρατήσει, την πρώτη περίοδο, το ΠΑΣΟΚ και τον αρχηγό του στο τιμόνι της χώρας έως τον Ιούλιο του 1989.

2. [Η δημιουργία των μηχανισμών] Εννέα χρόνια παραμονής στην εξουσία ήσαν αρκετά για το ΠΑΣΟΚ και τον ιδρυτή του να δημιουργήσουν αρθρώσεις και καταστάσεις που δύσκολα θα μπορούσαν αρθούν από φιλελεύθερες πολιτικές δυνάμεις. Ακόμα χειρότερα, την πασοκική περίοδο εμπεδώθηκε στην Ελλάδα και μία αντιδραστική τριτοκοσμική ιδεολογία η οποία σήμερα μόνον δεινά επιφυλάσσει στη χώρα. Εξάλλου, η ιδεολογία αυτή, σύμφωνα με τα γνωστά από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα πρότυπα, χρησίμευε ως άλλοθι στους μηχανισμούς που έπαιρναν σάρκα και οστά στην Ελλάδα σε αντικατάσταση του αποκαλούμενου «κράτους της δεξιάς». Μετά λοιπόν την επιχείρηση του Φεβρουαρίου 1982, όταν μία Κυριακή οι πρασινοφρουροί έκαναν δοκιμή πραξικοπήματος, σταδιακά εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα μηχανισμοί του πασοκικού κράτους που δημιουργούσαν και νέες κοινωνικο-οικονομικές αρθρώσεις.

Κοντολογίς, ο Ανδρέας Παπανδρέου επεδίωξε –και σε μεγάλο βαθμό κατάφερε– να δημιουργήσει μία φιλική προς το ΠΑΣΟΚ μεσαία τάξη, εσωστρεφή και εχθρική προς κάθε φιλελεύθερη και ευρωπαϊκή ιδέα. Επρόκειτο για μία τάξη που διψούσε για χρήμα, αλλά ήθελε να το αποκτήσει χωρίς κόπο και, κυρίως, όχι μέσα από μηχανισμούς της αγοράς και του οικονομικού ανταγωνισμού που συνεπάγεται η ελεύθερη οικονομία.

Έτσι, την περίοδο 1981-1985, εισρέουν στην Ελλάδα απίστευτα ποσά, δανεισμένα από ξένες τράπεζες, κυρίως ιαπωνικές, και δαπανώνται ασυστόλως στο όνομα της «καμένης γης», για να εκκολαφθεί η πασοκική εξουσία, η οποία ήταν και σαφέστατου τριτοκοσμικού χαρακτήρα. Την προαναφερόμενη περίοδο, η Ελλάδα δανείστηκε από το εξωτερικό περί τα 50 δισ. δολάρια, παράλληλα δε εισέπραξε και άλλα 26 δισ. δολάρια από κοινοτικές επιδοτήσεις. Μέσα σε μία τετραετία, δηλαδή, η χώρα είχε δεχθεί το ισόποσο ενός έτους Ακαθάριστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ). Όσο για το δημόσιο χρέος της, από 28% του ΑΕΠ το 1980, είχε εκτιναχθεί στο 47,8% στα τέλη του 1985[2]. Είχε, δηλαδή, σχεδόν διπλασιασθεί χωρίς να γίνει στη χώρα ούτε ένα έργο!

Αντιθέτως, η κατανάλωση είχε πάει στα ύψη, με αποτέλεσμα την αλματώδη άνοδο του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών, το έλλειμμα του οποίου έφθασε να αντιπροσωπεύει το 14,5% του ΑΕΠ και να είναι το υψηλότερο κατά κεφαλήν στον κόσμο!

Στο επίπεδο της παραγωγής, όμως, η Ελλάδα υποχωρεί σημαντικά, οι εξαγωγές της παραμένουν στάσιμες, ενώ η βιομηχανία της ξεφτίζει και σταδιακά χάνεται. Το ΠΑΣΟΚ, ωστόσο, εδραιώνεται κοινωνικά και εξαγοράζει ψήφους, συνειδήσεις, συνδικαλιστικές οργανώσεις, αγροτικούς συνεταιρισμούς, δήμους, κοινότητες. Όπως ψιθυρίζεται στους ευρωπαϊκούς διαδρόμους, το «Κίνημα» του Ανδρέα Παπανδρέου αποκτά καθεστωτικό χαρακτήρα και το ότι παραμένει στην Ευρώπη οφείλεται στο χρήμα που εισρέει στην Ελλάδα από τα διάφορα κοινοτικά Ταμεία. Τα τελευταία χρησιμοποιούνται για πλουσιοπάροχες επιδοτήσεις ημέτερων αγροτών, συνδικαλιστών, δημοσιογράφων, επιχειρηματιών, εκδοτών, ανώτερων και ανώτατων στελεχών επιχειρήσεων και, βεβαίως, κομματικών μηχανισμών.

Δημιουργείται έτσι σταδιακά ένα παρακράτος μαφιόζικου τύπου, το οποίο διεισδύει όλο και βαθύτερα στην πολιτική και κυριολεκτικά μολύνει τη δημοκρατία. Απίθανοι και αδίστακτοι εκπρόσωποι αυτού του παρακράτους δημιουργούν δίκτυα επικοινωνίας και επιρροής και αξιοποιούν στο έπακρο μια φαύλη «προοδευτική» δημοσιογραφία και ακόμα πιο φαύλους βαρόνους των μέσων μαζικής επικοινωνίας (ΜΜΕ).

 Αν δε κατά καιρούς τα σκάνδαλα, οι καταχρήσεις και οι λεηλασίες αυτού του παρακράτους βγαίνουν στη δημοσιότητα, αυτό οφείλεται αποκλειστικά σε εσωτερικούς ανταγωνισμούς και σε προσωπικές έριδες των ανθρώπων που δεσπόζουν στο παρακράτος. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς… Ο Κοσκωτάς, ο Μαυράκης, ο Σταματελάτος, η Αγρέξ, τα καλαμπόκια, η Προμέτ, ο Οργανισμός Ανασυγκροτήσεως Επιχειρήσεων είναι μερικά από τα 200 σκάνδαλα του ΠΑΣΟΚ που είχε καταγράψει ο Γιάννης Λάμψας και είχε περιγράψει αναλυτικά σε άρθρα του στα τότε Επίκαιρα του Γιάννη Πουρνάρα.

Συγκλονιστικά και απολύτως ελεγμένα στοιχεία για εκείνη την περίοδο περιέχονται σε ένα αποκαλυπτικό και πολύ σημαντικό βιβλίο του Δημήτρη Στεργίου, αρχισυντάκτη τουOικονομικού Ταχυδρόμου την εικοσαετία 1979-1999 και διευθυντή σύνταξης του ίδιου περιοδικού το 2000. Στο βιβλίο Το Πολιτικό Δράμα της Ελλάδος 1981-2005[3], ο συγγραφέας προέβλεπε την πτώχευση της χώρας από το 1989, όταν στην ουσία η Ελλάδα είχε απειληθεί με αποβολή από την Ευρωπαϊκή Ένωση – χωρίς να ιδρώσει κανενός το αυτί. Την αποκάλυψη αυτή είχε κάνει ο υπογράφων από τις στήλες του Οικονομικού Ταχυδρόμου, δεχόμενος τόνους ύβρεων λάσπης από τους πραιτοριανούς της «Αλλαγής».

Την ώρα, λοιπόν, που κάποιοι ψάχνουν για «επαχθή χρέη» και παραπλανούν τον κόσμο, θα πρέπει κάποια πράγματα να τα δούμε από κοντά. Ειδικότερα δε θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι σε μία χρεοκοπία δεν υπάρχουν αμέτοχοι – κυρίως όταν η χρεοκοπία είναι απότοκος συλλογικής ληστείας, τους καρπούς της οποίας άλλοι γεύονται περισσότερο, άλλοι λιγότερο και κάποιοι ίσως καθόλου.

3. [Αριθμοί και γεγονότα] Ο υπογράφων δέχεται ότι τα τριανταπέντε τελευταία χρόνια αρκετοί πολιτικοί πλούτισαν και κάποιοι υπερπλούτισαν ασκώντας το επάγγελμα του «εκπροσώπου του λαού». Δέχεται επίσης ότι στο πολιτικό μας σύστημα υπάρχει αυξημένη διαφθορά. Όλα αυτά, σε μία δημοκρατία είναι ανιχνεύσιμα και κολάσιμα. Γι’ αυτό, «επαχθή χρέη» υπάρχουν και αναγνωρίζονται
μόνον στις δικτατορίες τριτοκοσμικού και κομμουνιστικού τύπου. Αντιθέτως, στη δημοκρατία, η διαφάνεια – η οποία είναι και ένας από τους όρους λειτουργίας της – αποτελεί αντίδοτο στη διαφθορά και ενίοτε την αποτρέπει. Ωστόσο, ειδικά στην χώρα μας, υπάρχει μία άλλη, και πραγματική, διάσταση «επαχθούς χρέους» την οποίαν ουδείς τολμά να αναφέρει και, ακόμη περισσότερο, να αναδείξει. Γι’ αυτό, στο παρόν κείμενο θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μία μερική διάσταση αυτού του «επαχθούς χρέους» προβάλλοντας στοιχεία που με πολύ κόπο αναζητήσαμε και καταγράψαμε.

Επισημαίνουμε, έτσι, ότι από το 1979 έως και το 2010 έγιναν στην Ελλάδα 5.280 γενικές και κλαδικές απεργίες, σε ποσοστό 96% του δημοσίου τομέα, με αποτέλεσμα να χαθούν 1.385 ημέρες εργασίας. Σε σημερινά ευρώ, το κόστος αυτών των εργάσιμων ημερών, που είναι 45 τον χρόνο, αντιστοιχεί σε 135 δισ. ευρώ, ήτοι στο 39% του συνολικού δημοσίου χρέους της χώρας ή στο 55% των χρεών των ασφαλιστικών ταμείων. Σημειώνουμε ότι οι απεργούντες ναι μεν δεν προσήλθαν στην εργασία τους, πλην όμως εισέπραξαν το σχετικό ημερήσιο κόστος της τελευταίας – και το συνολικό αυτό ποσόν είναι αδύνατον να υπολογισθεί. Σίγουρα, όμως, σωρευτικά αντιπροσωπεύει κάποια δισεκατομμύρια ευρώ.

Οι περισσότερες από τις προαναφερθείσες απεργίες – ο αριθμός των οποίων είναι τριπλάσιος του αντιστοίχου κοινοτικού μέσου όρου πριν τη μεγάλη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (ΕΕ) – είχαν εκβιαστικό χαρακτήρα και κατέληξαν στην απόσπαση απίθανων προνομίων. Τα τελευταία –όπως, για παράδειγμα, τα δωρεάν ταξίδια με την Ολυμπιακή Αεροπορία όλων των μελών των οικογενειών των εργαζομένων (;) στην εταιρεία, στην πρώτη θέση– επιβάρυναν, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, το κόστος παραγωγής της ελληνικής οικονομίας κατά 4% του ΑΕΠ περίπου. Έτσι, σωρευτικά τα τριάντα τελευταία χρόνια η ελληνική οικονομία επιβαρύνθηκε με άλλα 140 δισ. ευρώ, χάνοντας ταυτοχρόνως και σημαντικό μέρος από την ανταγωνιστικότητά της. Στην απώλεια αυτή θα πρέπει να προστεθεί και η κατά 2% σωρευτική επιβάρυνση του ΑΕΠ από τα κλειστά επαγγέλματα, η οποία επίσης υπολογίζεται σε άλλα 120 δισ. ευρώ.

Επίσης, από το 1993, μετά την πτώση της κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, έως και το 2009, προσελήφθησαν στην ευρύτερο δημόσιο τομέα περί τα 600.000 άτομα, με αποτέλεσμα το κόστος του δημόσιου τομέα να επιβαρυνθεί με το απίστευτο ποσόν των 500 δισ. ευρώ – κόστος το οποίο ξεπέρασε κατά τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες το αντίστοιχο μέσο της ΕΕ των 15 χωρών-μελών. Το ποσοστό αυτό σήμερα αντιπροσωπεύει 11 δισ. ευρώ ετησίως και είναι η βασική αιτία της δημιουργίας δημοσιονομικών ελλειμμάτων. 

Ακόμα χειρότερα, επιβαρύνει και την εξυπηρέτηση του δημόσιου δανεισμού σε επίπεδα που είναι δύσκολο να υπολογισθούν.

Στις παραπάνω απίστευτες επιβαρύνσεις θα πρέπει να προσθέσουμε και την χορήγηση στην Ελλάδα 180.000 συντάξεων με μηδενική ανταπόδοση, οι οποίες σε μία εικοσαετία επιβάρυναν το υπερχρεωμένο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας με 24 δισ. ευρώ, στα οποία θα πρέπει να προστεθούν και κάποια δισεκατομμύρια εφάπαξ. Την περίοδο 1990-2009 καταγράψαμε επίσης για την Αθήνα 180 δήθεν φοιτητικές διαδηλώσεις, οι οποίες κατέληξαν σε καταστροφές δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας και σε λεηλασίες πανεπιστημιακών ιδρυμάτων ανυπολογίστου αξίας.

Την εικοσαετία αυτή, οι καταστροφές που προκλήθηκαν μόνον στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο υπολογίζονται στα 30 εκατ. ευρώ σωρευτικά, συμπεριλαμβανομένων και των κλοπών επιστημονικού υλικού. Από κοινωνικής δε πλευράς, οι βάρβαρες αυτές εκδηλώσεις οδήγησαν σε απώλειες δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας στο κέντρο της Αθήνας και στο κλείσιμο περίπου 10.000 εμπορικών και άλλων επιχειρήσεων.

Αποκαλυπτικά επίσης στοιχεία για το μέγεθος της μεγάλης ληστείας μπορεί να εντοπίσει κανείς σε ένα θαυμάσιο βιβλίο του αείμνηστου Νικολάου Θέμελη, υπουργού Προεδρίας στην Οικουμενική Κυβέρνηση Ζολώτα το 1990, με τίτλο Τον δρόμον τετέλεκα [4].
Στο βιβλίο αυτό, ο συγγραφέας, που ήταν και πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, περιγράφει τις απίστευτες εμπειρίες του. Σε οποιαδήποτε δημοκρατική και ευνομούμενη χώρα, το βιβλίο αυτό θα είχε προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων και εισαγγελικών επεμβάσεων. Εν Ελλάδι πέρασε απαρατήρητο. Ο λόγος απλός και ευκόλως κατανοητός: ο συγγραφέας περιγράφει όργια καταχρήσεων και σπαταλών στη δημόσια διοίκηση και αναφέρει σοβαρότατες ατασθαλίες σε δήμους και κοινότητες. Ατασθαλίες που, συνολικά, ξεπερνούσαν τα 20 δισ. δραχμές την εποχή εκείνη. Το ποσόν αυτό, βέβαια, ανεβαίνει σε αστρονομικά ύψη αν διαβάσει κανείς τις εκθέσεις του Λ. Ρακιντζή, Επιθεωρητού Δημοσίας Διοικήσεως, ο οποίος, στην γνωστή έκθεσή του, περιγράφει τα σημεία και τέρατα που συμβαίνουν στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοικήσεως, στις πολεοδομίες, στα Ελληνικά Ταχυδρομεία και γενικά σε δημόσιους οργανισμούς. Σύμφωνα με υπολογισμούς του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξεως (ΟΟΣΑ), το κόστος της διαφθοράς στην ελληνική δημόσια διοίκηση αντιπροσωπεύει περί το 2% του Ακαθαρίστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ) της χώρας, ήτοι, με τα σημερινά δεδομένα, ένα ποσόν της τάξεως των 5 δισ. ευρώ. Έτσι, σε επίπεδο τριακονταετίας, φθάνουμε αισίως τα 120 δισ. ευρώ.

Είναι, λοιπόν, ηλίου φαεινότερον ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι όντως «επαχθές», όχι όμως για τους λόγους που επικαλούνται κάποιοι νομικοί, που, υποκρίνονται ότι τώρα ανακαλύπτουν τον τροχό της διαφθοράς και της γραφειοκρατικής ασυδοσίας. Αυτοί που αναζητούν ενόχους και αποδιοπομπαίους τράγους για το αποκαλούμενο ελληνικό «επαχθές χρέος» και απειλούν με μηνύσεις και άλλα παρόμοια, καλά θα έκαναν να μάθουν …γραφή και ανάγνωση. Το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι το γνήσιο προϊόν της καταληστεύσεως του δημοσίου πλούτου από συντεχνίες, συνεταιρισμούς, συνδικαλιστικά σωματεία, δημόσιες επιχειρήσεις και κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες.

Όλος αυτός δεσμός της ελληνικής, σοβιετικού τύπου, κλεπτοκρατίας δίνει σήμερα τον υπέρ πάντων αγώνα για να καταρρεύσει η χώρα. Είναι η μόνη ελπίδα τους. Διότι, μία ελληνική κατάρρευση θα αφήσει άθικτους όλους τους μηχανισμούς της διαφθοράς και θα ενισχύσει τις εξουσίες των συντεχνιών. Για παράδειγμα, επιχειρηματίες που τροφοδοτούν τις διάφορες φιλολογίες περί επιστροφής στην δραχμή, είναι ξεκάθαρο τι επιδιώκουν. Έχοντας τεράστια χρέη στο εσωτερικό και γερές καταθέσεις στο εξωτερικό, σε περίπτωση που η Ελλάδα επιστρέψει στη δραχμή νομίζουν ότι θα εξοφλήσουν τα χρέη τους σε υποτιμημένες δραχμές, εισάγοντας υπερτιμημένα ευρώ.

 

Θα συμβεί, δηλαδή, ό,τι συνέβη στην πάλαι ποτε Σοβιετική Ένωση, στην οποίαν οι ολιγάρχες της νομενκλατούρας αγόρασαν σχεδόν τα πάντα με υπερτιμημένα έναντι του ρουβλίου δολάρια που είχαν φυγαδεύσει στο εξωτερικό την περίοδο του κομμουνιστικού καθεστώτος. Με το χρήμα αυτό οι ολιγάρχες, όχι μόνον απέκτησαν αμύθητες περιουσίες, αλλά εγκατέστησαν και τις δικές τους πολιτικές εξουσίες. Έτσι, η σημερινή Ρωσία ελέγχεται από τους ολιγάρχες του χρήματος και αυτούς που αποτελούν το πολιτικό τους σκέλος.

Αυτό το μοντέλο «οραματίζονται» κάποιοι και για την Ελλάδα, γι’ αυτό και επιδιώκουν με κάθε μέσον να την αποκόψουν από την Ευρώπη. Δηλαδή, πέρα από τη μεγάλη ληστεία, οι κύκλοι αυτοί επιχειρούν σήμερα και μία πολιτικο-θεσμική ανατροπή. Το θέμα είναι τεράστιο και οι διάφορες πτυχές του θα αναδεικνύονται όλο και πιο αδρά όσο κυλά ο χρόνος. Και ο χρόνος κυλά εφιαλτικά γρήγορα.

 

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1983- Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΔΥΟ ΓΕΝΙΩΝ ΕΚΤΕΛΕΣΤΩΝ ΚΑΙ Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΣΑΝΤΕΣ

 

 

Την Τρίτη 15 Νοεμβρίου 1983, στις 7.25 το πρωί, δολοφονήθηκαν ο αμερικανός πλοίαρχος Τζορτζ Τσάντες (ανώτερο στέλεχος της Τζασμάγκ στην Αθήνα) και ο οδηγός του Νίκος Βελούτσος στον Φάρο Ψυχικού. Δύο νεαροί πλησίασαν με τη βέσπα τους το διπλωματικό αυτοκίνητο που βρισκόταν επί της λεωφόρου Κηφισιάς, σταματημένο σε έναν φωτεινό σηματοδότη, και πυροβόλησαν εξ επαφής με το 45άρι που είχαν χρησιμοποιήσει σε όλες τις προηγούμενες δολοφονικές επιθέσεις τους. Τι έλεγε η 17Ν 

«Αποφασίσαμε να χτυπήσουμε σήμερα έναν από τους κυριότερους στρατιωτικούς μηχανισμούς του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στη χώρα μας, την αμερικανική στρατιωτική αποστολή, εκτελώντας ένα από τα ανώτερα στελέχη του. (…) Η ενέργειά μας είναι παράλληλα και συγκεκριμένη αγωνιστική συμπαράσταση διεθνιστικής αλληλεγγύης στους λαούς της περιοχής που αγωνίζονται για ανεξαρτησία αλλά και γενικότερα σ’ όλους τους λαούς και ιδίως τους λαούς της Κεντρικής Αμερικής και του Σαλβαδόρ που βρίσκονται σήμερα στην πρώτη γραμμή της παγκόσμιας ένοπλης αντιιμπεριαλιστικής πάλης.

Εδώ πρέπει να αναφέρουμε ότι, όταν το ’75 εκτελέσαμε τον σταθμάρχη της CIA Γουέλς, η Αθήνα ήταν το κέντρο συντονισμού των συνωμοσιών και επεμβάσεων της CIA στην Αγκόλα – πράγμα που εμείς βέβαια αγνοούσαμε – όπου οι λαϊκές επαναστατικές δυνάμεις βρίσκονταν στην τελική φάση για την κατάληψη της εξουσίας» (από την προκήρυξη της 17Ν που οι δράστες ταχυδρόμησαν στον Τύπο και έγινε γνωστή στις 17.11.1983).

 

Η 17Ν απείλησε όλους τους Ελληνες που εργάζονταν στις αμερικανικές βάσεις. Προειδοποίησε ότι, όπως ο οδηγός του Τσάντες, όλοι οι έλληνες οδηγοί-σωματοφύλακες πρακτόρων της CIA, της DIA και της Jusmagg, αξιωματούχων της πρεσβείας και αξιωματικών αμερικανικής βάσης θεωρούνταν στόχοι. 

Οι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. θεωρούσαν υπόθεση «κλειδί» για την εξιχνίαση της δολοφονίας του 53χρονου πλοιάρχου Τζορτζ Τσάντες και του 62χρονου οδηγού του Νίκου Βελούτσου μια επίθεση που σημειώθηκε εναντίον δύο χωροφυλάκων του τότε Τμήματος Χωροφυλακής Φιλοθέης μία ακριβώς εβδομάδα – στις 8 Νοεμβρίου 1983 – πριν από τη δολοφονία Τσάντες – Βελούτσου στη λεωφόρο Κηφισιάς.

Η επίθεση σημειώθηκε στη γειτονική οδό Βεκιαρέλη στη Φιλοθέη, όταν οι δύο χωροφύλακες Κώστας Αργυρόπουλος, 33 ετών, και Ιωάννης Χατζημπύρος, 22 ετών, προσπάθησαν να ακινητοποιήσουν μοτοσικλέτα μάρκας Suzuki 550, χρώματος ασημί, που δεν είχε αριθμό κυκλοφορίας και στην οποία επέβαιναν δύο άτομα.

Σε απόρρητο έγγραφο που είχε συντάξει τότε η Αστυνομία αναφέρεται ότι «ο οδηγός ήταν ηλικίας 25-28 ετών, αναστήματος 1,70-1,75 μ. περίπου, κανονικής σωματικής διάπλασης. Φορούσε μπουφάν νάιλον, χρώματος μπλε, στο κεφάλι κράνος μοτοσικλετιστή και είχε μαύρο παχύ μουστάκι. Ο συνοδηγός ηλικίας 24-26 ετών, αναστήματος 1,65-1,70 μ., λεπτής σωματικής διάπλασης, φορούσε μπουφάν νάιλον, χρώματος σκούρου, στο κεφάλι κράνος μοτοσικλετιστή».

Οι αστυνομικοί προσπάθησαν να πραγματοποιήσουν έλεγχο στους επιβάτες της μοτοσικλέτας γιατί αυτή δεν είχε πινακίδες και εκείνοι έσπευσαν να απομακρυνθούν πυροβολώντας το περιπολικό που τους ακολουθούσε. Από τη βαλλιστική έρευνα διαπιστώθηκε – αρκετό διάστημα αργότερα – ότι το 38άρι όπλο που χρησιμοποιήθηκε ήταν αυτό που χρησιμοποίησε η 17Ν σε μεταγενέστερες επιθέσεις, με πρώτη τη δολοφονία του φρουρού αστυφύλακα Χρήστου Μάτη στις 24.12.1984 στη ληστεία της Εθνικής Τράπεζας Πετραλώνων.
Οπως διαπιστώθηκε εκ των υστέρων, ο έλεγχος των αστυνομικών και το «επεισόδιο της οδού Βεκιαρέλη» έδωσαν παράταση στη ζωή για μία εβδομάδα του πλοιάρχου Τζορτζ Τσάντες και του οδηγού του, αφού αυτοί ήταν ο «στόχος» των μελών της 17Ν. Η κυρίως επίθεση σημειώθηκε την Τρίτη 15 Νοεμβρίου 1983 στις 7.20 το πρωί, στη λεωφόρο Κηφισιάς 236, με τρόπο όμοιο με αυτόν που δολοφονήθηκε ο βρετανός ταξίαρχος Στίβεν Σόντερς στις 7 Ιουνίου 2000. Οι δράστες επέβαιναν σε μια βέσπα χρώματος μπλε μεταλλικού, που είχε κλαπεί από την οδό Πλαστήρα 24 στου Ζωγράφου, σε πολύ κοντινό σημείο από όπου είχε κλαπεί και η μοτοσικλέτα στο επεισόδιο με τους αστυνομικούς μία εβδομάδα νωρίτερα.

Οπως περιγράφεται στο απόρρητο ενημερωτικό έγγραφο της Αστυνομίας για τη δολοφονία Τσάντες, «ενώ το υπ’ αριθμ. κυκλοφορίας ΞΑ 14033 αυτοκίνητο μάρκας Plymouth στο οποίο επέβαιναν τα θύματα κατερχόταν τη λεωφόρο Κηφισίας με κατεύθυνση προς την Αμερικανική Πρεσβεία, κινούμενο επί της αριστερής εσωτερικής λωρίδας κυκλοφορίας, κοντά στη στάση “Κολλέγιο” σταμάτησε, διότι εκεί το φανάρι έδειχνε κόκκινο. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, και ενώ το παραπάνω αυτοκίνητο βρισκόταν τρίτο στη σειρά από το φανάρι, το πλησίασε από τη δεξιά πλευρά μια βέσπα στην οποία επέβαιναν δύο άτομα. Ο οδηγός της βέσπας μαρσάρισε και ταυτόχρονα ο άλλος, που βρισκόταν πίσω, πάτησε σταθερά το αριστερό του πόδι στην άσφαλτο και, βγάζοντας από την τσέπη τού τζάκετ που φορούσε ένα μεγάλο πιστόλι, άρχισε να πυροβολεί εναντίον των επιβαινόντων στο αμερικανικό αυτοκίνητο επανειλημμένα».

Οι δράστες στο συγκεκριμένο έγγραφο περιγράφονται ως «δύο άγνωστα άτομα, μάλλον μετρίου αναστήματος, ηλικίας 20-25 ετών, που επέβαιναν σε βέσπα, χρώματος μπλε μεταλλικού, σχετικώς καινούργια. Ο οδηγός φορούσε κράνος πράσινο παλιό και τζάκετ χρώματος λαδί. Ο δε συνεπιβαίνων φορούσε κράνος μπλε σκούρο και τζάκετ μαύρο».

Στην προκήρυξη που έχει γραφεί τον Οκτώβριο του 1983 – ίσως δηλαδή και ένα μήνα νωρίτερα -, αφού δικαιολογείται γιατί η 17Ν επαναδραστηριοποιείται ύστερα από σιωπή τριών ετών, αναφέρεται ότι «αποφασίσαμε να χτυπήσουμε σήμερα έναν από τους κυριότερους στρατιωτικούς μηχανισμούς του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στη χώρα μας, εκτελώντας ένα από τα σημαντικότερα ανώτερα στελέχη του, όπως και τον οδηγό-γορίλα σωματοφύλακά του».

Οπως όμως προέκυψε, ο Νίκος Βελούτσος κάθε άλλο παρά «σωματοφύλακας» του Τζορτζ Τσάντες μπορεί να θεωρηθεί, αφού τοποθετήθηκε ως οδηγός του μόλις 15 ημέρες πριν από τη δολοφονία, ύστερα από ένα ατύχημα που είχε οδηγώντας λεωφορείο σε εκδρομή υπαλλήλων της πρεσβείας των ΗΠΑ.

* Ο συνδυασμός των χτυπημάτων 
Οι αξιωματικοί αμέσως ασφαλώς συνδύασαν την επίθεση κατά του Τσάντες με την προ μιας εβδομάδας κατά των δύο αστυνομικών. Οι μαρτυρίες του Κωνσταντίνου Αργυρόπουλου, ο οποίος υπηρετούσε μέχρι πρότινος στο Αστυνομικό Τμήμα Φιλοθέης και συνταξιοδοτήθηκε, και του Ιωάννη Χατζημπύρου, ο οποίος σήμερα υπηρετεί στη Θεσσαλονίκη, θεωρήθηκαν καθοριστικές και σημαντικές αφού είχαν δει εκείνους που προετοίμαζαν την επίθεση κατά του Τσάντες. Σύμφωνα με πληροφορίες, κατέθεσαν ότι το «παχύ μουστάκι» του οδηγού της μοτοσικλέτας δεν προερχόταν από μεταμφίεση. Παράλληλα, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες – πολλούς μήνες αργότερα -, οι συγκεκριμένοι αστυνομικοί φέρεται να αναγνώρισαν, όχι με απόλυτη βεβαιότητα, ότι το άτομο που τους πυροβόλησε – συνεπιβάτης στη μοτοσικλέτα – ήτανο Χρήστος Τσουτσουβής, ο οποίος σκοτώθηκε στη συμπλοκή στου Γκύζη στις 15 Μαΐου 1985. Σημειώνεται ότι στο παρελθόν υπήρχαν πολλές ενδείξεις εμπλοκής της ομάδας Τσουτσουβή στη 17Ν, με κυριότερη την ανεύρεση στη γιάφκα της «Αντικρατικής Πάλης» στην οδό Καλαμά του κλειδιού που άνοιγε το αυτοκίνητο των δραστών της δολοφονίας του σταθμάρχη της CIA Ρίτσαρντ Γουέλς.

 

ΑΝΟΙΞΗ 1985- ΤΟ «ΜΥΣΤΗΡΙΟ» ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ ΚΑΙ  Η ΑΤΑΚΑ ΤΟΥ ΣΕ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΤΗΣ ΠΕΛΟΝΟΝΝΗΣΟΥ

 

Το παιδί από την Τερπνή Σερρών θα έχει μια φυσιολογική ζωή ως την εφηβεία του που συμπίπτει με την ταραγμένη μεταπολίτευση. Τότε θα ενταχθεί στη μαθητική οργάνωση του ΠαΣοΚ, ΠΑΜΚ, της περιοχής Γκύζη αλλά δεν θα πάψει, σε κάθε φάση της ζωής του, να θεωρεί τον εαυτό του μαρξιστή-λενινιστή. Ο Ανδρέας Παπανδρέου θεωρείται από τον έφηβο μαθητή «δεξιός» και ο «ένοπλος αγώνας» απαραίτητη προϋπόθεση για τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας. Παίρνει μέρος στις πρώτες γεμάτες ένταση πορείες του Πολυτεχνείου και δεν μένει αδιάφορος στα συνθήματα των οργανώσεων της άκρας Αριστεράς, όχι τόσο των τροτσκιστών όσο των μαοϊκών ΕΚΚΕ και ΚΚΕ (μ-λ).

«Πίσω από το ήσυχο πρόσωπο και τους χαμηλούς τόνους υπήρχε μια μόνιμη οργή που ορισμένες φορές έμοιαζε με μίσος» λέει ένα μέλος του ΠαΣοΚ στην οργάνωση του Γκύζη που γνώριζε τον Κουφοντίνα και θέλει να παραμείνει ανώνυμο.

Οι γονείς του αντιμετωπίζουν προβλήματα με ένα παιδί που περνά δύσκολη εφηβεία. Ο νεαρός Κουφοντίνας αισθάνεται μειονεκτικά εξαιτίας μιας κινητικής δυσκολίας που έχει στο «καλό» του χέρι. «Αυτό θα διαμορφώσει και τη συμπεριφορά του, θα προσπαθήσει να αποδείξει όχι μόνο ότι είναι σαν τους άλλους αλλά και λίγο παραπάνω από αυτούς» λέει ένας συγγενής του που θέλει επίσης να παραμείνει ανώνυμος.

Ο Κουφοντίνας εγκαταλείπει το ΠαΣοΚ το 1977, στις διαγραφές των ομάδων των «μαρξιστών-λενινιστών» (χαρακτηρισμός που περιελάμβανε και τους τροτσκιστές), η πολιτική συμπεριφορά των οποίων «εμπόδιζε» το Κίνημα να πάρει τα χαρακτηριστικά του «κόμματος εξουσίας».

Η «προδοσία της ηγεσίας» για τον Κουφοντίνα, αλλά και για άλλους, είναι πλέον αποδεδειγμένη.

Ο Στέφανος Τζουμάκας, ένας από τους καθοδηγητές τότε της νεολαίας του ΠαΣοΚ, θυμάται ότι «γινόταν τότε ιδεολογικός πόλεμος μέσα στις οργανώσεις» με ανθρώπους που χαρακτηρίζει«σταλινικούς και εισοδιστές».

Αλλά οι επιλογές του Κουφοντίνα δεν έχουν σχέση μόνο με το πώς βιώνει τον μετασχηματισμό του ΠαΣοΚ σε κόμμα εξουσίας. Ισως από όλα τα μέλη της 17Ν να αποτελεί την πιο τυπική ενσάρκωση της σχιζοειδούς προσωπικότητας στη μεγαλούπολη. Ενα χρόνο μετά την αποχώρησή του από την ΠΑΜΚ είναι πια φοιτητής στη Νομική Σχολή (Οικονομικό Τμήμα) και μέλος της σπουδαστικής παράταξης του ΚΚΕ (μ-λ), της ΠΠΣΠ. Στον νέο του «πολιτικό χώρο» αισθάνεται πιο άνετα καθώς η αποδοχή της βίας «ως εργαλείου ενός επαναστατικού μαζικού κινήματος» βρίσκεται μέσα στις θεωρητικές επιλογές της καινούργιας πολιτικής του οικογένειας. Αλλά και σε αυτό το σχήμα ο Κουφοντίνας θα βιώσει την πολιτική ως προδοσία.

Η αντιπαράθεση με την κυβέρνηση Καραμανλή για τον φοιτητικό νόμο 815 θα ριζοσπαστικοποιήσει όσους ακολουθούν τις οργανώσεις της άκρας Αριστεράς. Τον Νοέμβριο του 1979 στην επέτειο του Πολυτεχνείου γίνονται άγριες συγκρούσεις των οργανώσεων της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς με τους φοιτητές της ΚΝΕ βασικά αλλά και της νεολαίας ΠαΣοΚ.

Στις 4 Δεκεμβρίου αρχίζει η κατάληψη του Χημείου εναντίον του νόμου 815.

* Η ώρα της ένοπλης δράσης

Στις 11 Δεκεμβρίου καταλαμβάνεται η Νομική. Ο Κουφοντίνας διαδηλώνει με άλλα 2.000 άτομα στη Φυσικομαθηματική με συνθήματα: «Λευτεριά στους πολιτικούς κρατούμενους», «ΚΝΕ-ΠαΣοΚ πουλάνε τους αγώνες», «Εμπρός για καταλήψεις στα εργοστάσια».

Με την έλευση των Χριστουγέννων του ’79 οι καταλήψεις «σβήνουν».

Η επόμενη μεγάλη σύγκρουση για τον Κουφοντίνα έρχεται τον Νοέμβριο του 1980. Πρωθυπουργός είναι ο Γεώργιος Ράλλης και οι οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς βρίσκονται «επί ποδός πολέμου». Το ΚΚΕ (μ-λ) γράφει καλώντας σε πορεία στην αμερικανική πρεσβεία: «Η κυβέρνηση ξεπουλά τη χώρα και απαγορεύει το δικαίωμα της πορείας στην αμερικάνικη πρεσβεία. Η αντιπολίτευση υποχωρεί – εν ονόματι του ήπιου κλίματος – γιατί η λύση για κάθε πρόβλημα είναι οι… εκλογές, όπου επιδιώκει να εξαργυρώσει τη “μετρημένη στάση” της με περισσότερους ψήφους, στο όνομα μιας αλλαγής μέσα από τις κάλπες… Ομως η λύση είναι ο κάθε δημοκράτης να αντισταθεί έμπρακτα στην κρατική τρομοκρατία, όχι διπλώνοντας τις σημαίες του Νοέμβρη και μετατρέποντάς τον σε ανώδυνο μνημόσυνο, αλλά εκφράζοντας αγωνιστικά την αντίθεσή του με το κράτος της Δεξιάς – το κράτος του ξεπουλήματος της χώρας, της λιτότητας και της τρομοκρατίας – με τη συμμετοχή του στην πορεία».

Η προσπάθεια του μπλοκ της άκρας Αριστεράς να διασπάσει τις αλυσίδες της Αστυνομίας για να φθάσει στην αμερικανική πρεσβεία οδηγεί σε σύγκρουση με τα ΜΑΤ. Οι αριστεριστές βιώνουν εκείνη τη σύγκρουση σαν ολοκληρωτική ήττα. Οι αλυσίδες στην κεφαλή της διαδήλωσης στην αρχή αντέχουν στην πίεση της σύγκρουσης αλλά το πλήθος πίσω από αυτές τρέπεται σε φυγή. Γίνονται μάχες σώμα με σώμα και γρήγορα και οι πρώτες σειρές διαλύονται από τις επιθέσεις της Αστυνομίας.

Στις 10 το βράδυ της ίδιας ημέρας ο Ανδρέας Παπανδρέου κάνει την εξής δήλωση: «Μικρές ομάδες ανευθύνων στοιχείων και προβοκατόρων άγνωστης και ύποπτης προέλευσηςδημιούργησαν θλιβερά έκτροπα με προφανή σκοπό να αμαυρώσουν και να δυσφημήσουν τη μεγάλη λαϊκή επέτειο του Πολυτεχνείου». Στις συγκρούσεις σκοτώνονται δύο άτομα (Κουμής, Κανελλοπούλου) και δύο μέρες αργότερα οι οργανώσεις της άκρας Αριστεράς κατηγορούν τον Ανδρέα Παπανδρέου ότι βοήθησε την κυβέρνηση της ΝΔ «σαν να έχει αναλάβει από τώρα το υπουργείο Δημόσιας Τάξης» (Προκήρυξη ομάδα Πρωτοβουλίας Πολυτεχνείου ’80).

Ο Κουφοντίνας εισπράττει την περίοδο αυτή σαν μια νέα «προδοσία» ενός συντεταγμένου κομματικού μηχανισμού που δεν είναι σε θέση να «αμυνθεί» στις επιθέσεις του κράτους. Είναι η ώρα του ένοπλου αγώνα.

Για τους αξιωματικούς της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας είναι ακόμη ασαφές αν ο Κουφοντίνας στρατολογήθηκε κατευθείαν στη 17Ν ή «πέρασε» πρώτα από την «Αντικρατική Πάλη» του Χρήστου Τσουτσουβή, αδιαμφισβήτητου ηγέτη του χώρου του ένοπλου αγώνα στις αρχές της δεκαετίας του ’80, ή από τον ΕΛΑ.

Στις 16 Ιανουαρίου του 1980 η 17Ν σκοτώνει τον τότε υποδιοικητή των ΜΑΤ Παντελή Πέτρουκαι τον αστυφύλακα σωματοφύλακά του Σταμούλη. Είναι η χρονιά που σημαδεύεται από μια «έκρηξη» εμπρησμών με δράστες μέλη ακροαριστερών οργανώσεων – ο ΕΛΑ φθάνει στο σημείο να πυρπολήσει ένα βοθρατζίδικο στον Βοτανικό τον Αύγουστο του 1980 – και ταυτόχρονα η χρονιά εμφάνισης πολλών νέων οργανώσεων ενός ή δύο ατόμων. Η Αντιτρομοκρατική δεν αποκλείει ο Δημήτρης Κουφοντίνας να προσχωρεί στην αρχή σε κάποια από αυτές.

* Η στρατολόγηση στη 17Ν

Σε κάθε περίπτωση διατηρεί στενές σχέσεις με τον Πάτροκλο Τσελέντη, ο οποίος σπουδάζει επίσης στη Νομική και συζητεί το ενδεχόμενο σύμπραξής του στον «ένοπλο αγώνα». Εν όψει της ανόδου του ΠαΣοΚ στην εξουσία η 17Ν σταματάει για δύο χρόνια τα «χτυπήματά» της αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο στρατολόγησης σε άλλες οργανώσεις, όπως ο ΕΛΑ και η «Αντικρατική Πάλη».

Το βέβαιο είναι ότι το 1983 ο Κουφοντίνας στρατολογείται στη 17Ν. Ποιος τον στρατολόγησε παραμένει άγνωστο, αν και η Αστυνομία έχει κάποιες ενδείξεις ότι τον έφερε σε επαφή με την οργάνωση ηγετική φυσιογνωμία των «παππούδων» που εκινείτο στον χώρο του ΕΛΑ.

Η Αστυνομία πάντως είναι βέβαιη ότι όταν ο Χριστόδουλος Ξηρός μπήκε στη 17Ν ο Κουφοντίνας ήταν ήδη μέλος της. Αν αυτό ισχύει, είναι εξαιρετικά δύσκολο να δεχθεί κανείς ότι ο Δημήτρης Κουφοντίνας τοποθέτησε, χρησιμοποιώντας το αυτοκίνητο του πατέρα του, βόμβα στη Citibank της οδού Πανόρμου, τρία χρόνια αργότερα. Απλούστατα το 1986«καταγράφεται» για πρώτη φορά το όνομα «Κουφοντίνας» στα αρχεία της Ελληνικής Αστυνομίας αλλά ο νεαρός «έχει βουτήξει στα βαθιά νερά της παρανομίας» τρία χρόνια νωρίτερα.

Η Αστυνομία ταυτίζει την είσοδό του στην παρανομία με την εγκατάλειψη της πατρικής στέγης και την απόφασή του να μην παρουσιασθεί για να υπηρετήσει τη στρατιωτική θητεία. Αλλά αυτή η απόφαση είναι απλά ένα προπέτασμα καπνού για τους γονείς του, προκειμένου να δικαιολογήσει τη ζωή του στην παρανομία την οποία όμως έχει επιλέξει για πολύ πιο σοβαρούς λόγους.

Ο Κουφοντίνας στρατολογεί στην οργάνωση τους Χριστόδουλο Ξηρό και Πάτροκλο Τσελέντη. Σκοτώνει για πρώτη φορά, σύμφωνα με την προανακριτική απολογία του Πάτροκλου Τσελέντη, τον φρουρό της Εθνικής Τράπεζας στα Πετράλωνα Χρ. Μάτη και είναι «πολύ ταραγμένος» στο βάπτισμα πυρός. Το πιστόλι που βρέθηκε στον Πειραιά στις 29 Ιουνίου «είναι το πιστόλι που αποτυπώνει την πορεία του Κουφοντίνα στην οργάνωση και όχι εκείνη του Σάββα Ξηρού» είπε στο «Βήμα» αστυνομική πηγή. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, ο Χριστόδουλος Ξηρός παίρνει για πρώτη φορά μέρος σε βομβιστική ενέργεια το 1987. Από εκεί και πέρα ο «Λουκάς» σκοτώνει ευκολότερα. Το 1985 είναι ήδη «επιμελητής» της οργάνωσης, φέρνει τα όπλα για τις επιθέσεις και τα παίρνει μετά από αυτές.

Πριν από την εκλογή από τη Βουλή του Προέδρου της Δημοκρατίας την άνοιξη του 1985 ο Κουφοντίνας, που ζει σε καθεστώς ημιπαρανομίας, συναντάει στο κέντρο της Αθήνας ένα βουλευτή του ΠαΣοΚ από την Πελοπόννησο και του λέει ότι «ξέρει (σ.σ.: ο Κουφοντίνας) τι θέλουν οι κουφάλες που έχουν ξεπουλήσει τα πάντα στη Δεξιά».

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1989-Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ

22 χρόνια χωρίς τον Παύλο Μπακογιάννη

Την Τρίτη 26 Σεπτεμβρίου 1989,στις 7.58 το πρωί, τρεις ένοπλοι πυροβόλησαν με δύο 45άρια πιστόλια και τραυμάτισαν θανάσιμα τον Παύλο Μπακογιάννη, βουλευτή Ευρυτανίας της ΝΔ και γαμπρό του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, στην είσοδο του γραφείου του στην οδό Ομήρου στο Κολωνάκι. Ο βουλευτής μεταφέρθηκε στον «Ευαγγελισμό», όπου εξέπνευσε μία ώρα αργότερα.

«Αποφασίσαμε λοιπόν να εκτελέσουμε τον απατεώνα και ληστή του λαού Μπακογιάννη. Ο κύριος αυτός είναι υπεύθυνος όχι μόνο γιατί έκλεψε τα πρώτα 60 εκατομμύρια του ιδρυτικού κεφαλαίου της Γραμμής αλλά και για τις εκατοντάδες εκατομμύρια που είτε έκλεψε μαζί με τον συνεργάτη του Κοσκωτά για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου Γραμμής, αλλά και για την αγορά μέσω της Γραμμής της Τράπεζας Κρήτης» (απόσπασμα από τη 12σέλιδη προκήρυξη με ημερομηνία 18.9.1989 που εστάλη στην «Ελευθεροτυπία» στις 9 Οκτωβρίου 1989).

Στην προκήρυξη με τίτλο «Αρχισε η κάθαρση», που έχει ημερομηνία 18.9.1989, αναφέρθηκε ότι η ΝΔ και ο Συνασπισμός εξαπάτησαν και εξαπατούν χυδαία τον λαό, αφού οδηγούν με τη στάση τους στην παραγραφή των εγκλημάτων, χωρίς να κρατάνε τα προσχήματα. Στην προκήρυξη αναφέρονται ως συνυπεύθυνοι (με τον Μπακογιάννη) του σκανδάλου Κοσκωτά οι Παπανδρέου, Κουτσόγιωργας, Πέτσος, Ρουμελιώτης και Χαλικιάς. Επίσης γίνεται αναφορά για την κρίση στην ΚΝΕ.

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ  1993-Η ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

 

!

9 Σεπτεμβρίου 1993.  Ο βουλευτής Κιλκίς Γιώργος Συμπιλίδης ανεξαρτητοποιείται και ρίχνει τη κυβέρνηση Μητσοτάκη με μια ακατάληπτη δήλωση η οποία ήταν όλα τα λεφτά:«Το θέμα της Μακεδονίας μας δρομολογήθηκε (…) προς την κατεύθυνση της εθνικής τραγωδίας. (…) Το θέμα του ΟΤΕ, μετά μάλιστα από τις γνωστές περιπέτειες της ΑΓΕΤ, εγείρει τεράστια ερωτηματικά (…) Κύριε πρόεδρε, όλα τα παραπάνω με φέρνουν στην επώδυνη θέση να κάνω χρήση του συνταγματικού μου δικαιώματος και να προχωρήσω στην άρση της εμπιστοσύνης μου από την κυβέρνηση».

Mητσοτάκης κατηγορεί τον Σαμαρά για τη πτώση της κυβέρνησής  του και αφήνει να εννοηθεί ότι τον ρίξανε συμφέροντα φωτογραφίζοντας τον επιχειρηματία Σωκράτη Κόκκαλη. 

Ενάμισι χρόνο μετά ο Συμπιλίδης με τον ιδρώτα να κυλάει στο πρόσωπό του μιλάει στο«Star» και στον Γιώργο Τράγκα για τη νύχτα πριν τη πτώση του Μητσοτάκη>

– Την πέρασα στο σπίτι των κουμπάρων μου με ψωμί και τυρί. Είχε προηγηθεί μια συνάντηση στο σπίτι του Στεφανόπουλου όπου ο Σαμαράς μας εξήγησε πως έχει η υπόθεση της Μακεδονίας…

 

 

ΜΑΡΤΙΟΣ 2005-ΥΠΟΚΛΟΠΕΣ ΚΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΣΑΛΙΚΙΔΗ

Ξημερώματα Τετάρτης 9 Μαρτίου 2005, στην οδό Ευκλείδου 18 στον Κολωνό.
 
Από το παταράκι του μπάνιου στο μικρό διαμέρισμα του Κώστα Τσαλικίδη, κατεβαίνει ένα σχοινί το οποίο είναι δεμένο στους σωλήνες του καλοριφέρ. Το σχοινί καταλήγει σε θηλιά, περασμένη στο λαιμό του 39χρονου στελέχους της Vodafone. Το σώμα του Κώστα Τσαλικίδη αιωρείται μερικά εκατοστά πάνω από το πάτωμα και μια καρέκλα είναι πεσμένη κάτω από τα πόδια του….

Η ώρα είναι 07:55. Το άψυχο σώμα του γιού της καθώς κρέμεται μπροστά στη πόρτα του μπάνιου, θα το αντικρύσει πρώτη η μητέρα του Γεωργία. Ο Κώστας, που ήταν πάντα συνεπής στην δουλειά του, εκείνη τη μέρα δεν είχε φύγει ακόμη από το διαμέρισμα και οι γονείς τον καλούσαν στο τηλέφωνο με τη σκέψη ότι τον είχε πάρει ο ύπνος. Ο πατέρας του Γιώργος, εργολάβος οικοδομών, υπέφερε από την αναπηρία του στο ένα του πόδι με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται η κίνησή του. Οι γονείς κατοικούσαν στον ίδιο όροφο με το γιο τους, σε διαφορετικά διαμερίσματα. Η μητέρα ήταν εκείνη που με το δικό της κλειδί, θα πήγαινε να ξυπνήσει τον Κώστα.

Η ώρα είναι 08:35, όταν φτάνει τυχαία στο διαμέρισμα ο αδελφός του Παναγιώτης. Εκείνος με μαχαίρι κόβει το σχοινί και τοποθετεί το άψυχο σώμα του αδελφού του στο κρεβάτι του υπνοδωματίου, όπου και τον φωτογράφισε. Στη συνέχεια τηλεφωνεί στο ΑΤ Κολωνού.

Στις 9.30-10 το πρωί της ίδιας μέρας, (σύμφωνα με την κατάθεσή του στις 10 Μαρτίου 2006), ενημερώνεται ο επικεφαλής της Vodafone Γιώργος Κορωνιάς, για το θάνατο του Κώστα Τσαλικίδη. Στο διαμέρισμα της οδού Ευκλείδου βρίσκεται ακόμη η Σήμανση και το ΕΚΑΒ.

 

Στο μεταξύ κανείς δεν φροντίζει ν απομονώσει το χώρο και να πάρει δαχτυλικά αποτυπώματα. Ούτε καν από το πατάρι. Μέχρι σήμερα.
Όσο για την νεκροψία, αυτή γίνεται την επόμενη το βράδι, 10 Μαρτίου 2005, αντί της πάγιας τακτικής-παραλαβή νεκρών μέχρι 10 το πρωί για νεκροτομή την ίδια μέρα. (Στην Ελλάδα πρωθυπουργός είναι ο Κώστας Καραμανλής και κορυφαία στελέχη στο Μαξίμου ο Γιάννης Αγγέλου και ο Γιάννης Ανδριανός.)

Κανείς εως σήμερα δεν γνωρίζει την πραγματική ώρα του θανάτου του Κώστα Τσαλικίδη. Κι αυτό γιατί πουθενά δεν αναγράφεται- σε κανένα έγγραφο! Κανείς εκτός από τον δολοφόνο του.

Στην οδό Ευκλείδου 18, στο διαμέρισμα που βρίσκεται ακριβώς πάνω από το δυάρι που κατοικούσε ο Κώστας Τσαλικίδης, μένουν δυο φοιτήτριες, κορίτσια από την επαρχία που βρέθηκαν στην Αθήνα. Ένα πρωί καθώς έχουν κατέβει για ψώνια στο κέντρο της πόλης-συγκεκριμένα πήγαν ν αγοράσουν καλλυντικά από γνωστό κατάστημα, θα κάνουν μια γνωριμία λίγο ασυνήθιστη, για το μέρος. Ενας ώριμος άνδρας, αθλητικός και με κοντοκουρεμένο μαλλί, θα τις πλησιάσει. Τους πιάνει κουβέντα. Για κάποιο διάστημα, μιλάει μόνο με τη μία, καθώς η άλλη συνεχίζει να ψωνίζει.

Αργότερα και καθώς επιστρέφουν σπίτι τους, ανακαλύπτουν ότι έχουν χάσει τα κλειδιά τους. Πολύ μετά κι όταν ο Κώστας Τσαλικίδης του κάτω ορόφου, θα είχε φύγει από τη ζωή, οι φοιτήτριες βρίσκουν έντρομες μια βαλίτσα στο πατάρι του μπάνιου τους. Μια τεράστια βαλίτσα που δεν ανήκε σε καμία από τις δύο. Τα παταράκια στις παλιές πολυκατοικίες, όπως εκείνη που κατοικούσαν, χτιζόντουσαν με τον ίδιο τρόπο σ όλα τα διαμερίσματα. Οι σωληνώσεις ήταν παρόμοιες.

Οποιος είχε μπει στο διαμέρισμα των κοριτσιών γνώριζε ακριβώς πως ήταν και το πατάρι στο δυάρι του Κώστα Τσαλικίδη. Από πού περνούν οι σωληνώσεις της κεντρικής θέρμανσης. Είχε σκόμη στη διάθεσή του και το κλειδί της κεντρικής εισόδου της μικρής πολυκατοικίας.

Το τι μπορεί να περιείχε η βαλίτσα που τοποθετήθηκε στο πατάρι τους, είναι ένα ερωτηματικό. Οπως επίσης και πως θα μπορούσε να χρησιμεύει στους δολοφόνους του νεαρού Τσαλικίδη.

Ένα ακόμη ερωτηματικό είναι οι τρείς ναυτικοί κόμποι που έσφιγγαν τη θηλιά στο λαιμό του Κώστα Τσαλικίδη. Οι ναυτικοί κόμποι, απαιτούν ιδιαίτερη τεχνική και έμπειρο χέρι. Ο νεαρός Τσαλικίδης, δεν ήξερε να δένει παρά τους κόμπους στα κορδόνια των παπουτσιών του.

Οι φοιτήτριες –σύμφωνα με πληροφορίες-έχουν δώσει καταθέσεις και στη συνέχεια «εξαφανίσθηκαν» τρομαγμένες από το σπίτι του Κολωνού.

-«Εμείς ποτέ δεν είχαμε βαλίτσα στο πατάρι μας…», θα πουν στην οικογένεια του νεκρού Τσαλικίδη.

Ηταν γύρω στις 11 το βράδι της 8ης Μαρτίου, όταν ο Κώστας Τσαλικίδης πήγε στο φούρνο της γειτονιάς του. Είχε αδυναμία στις πάστες που έφτιαχνε ο φίλος του φούρναρης και αγόρασε τρεις. «Μ αρέσουν πολύ οι πάστες που φτιάχνεις…» έλεγε καθώς έβγαζε να τις πληρώσει.

«Δεν έμοιαζε με άνθρωπο που θ αυτοκτονούσε. Ανοίξαμε μια κουβεντούλα, ως συνήθως…» θα πει ο φούρναρης για τον πελάτη και φίλο του.

Ο Κώστας κρατώντας τις πάστες ανεβαίνει στο διαμέρισμα. Τα γεγονότα τον θέλουν να περνάει πολλές ώρες μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή του. Όταν ένιωσε τις δυνάμεις του να τον εγκαταλείπουν κατευθύνθηκε προς το κρεβάτι του. Το πώς ένας δολοφόνος θα εξουδετερώσει εντελώς την αντίσταση ενός ανθρώπου που κοιμάται, απαιτεί φαντασία αντίστοιχη μ εκείνη του τελευταίου διαρρήκτη. Ένα αναισθητικό σπρέυ αρκεί.

Το κοιμισμένο σώμα του νεαρού Τσαλικίδη οδηγείται από τους δολοφόνους του στην κρεμάλα με τους ναυτικούς κόμπους. Αφού τη περάσουν στο λαιμό ένας απ αυτούς τον «αγκαλιάζει» και κρέμεται μαζί του. Τα σημάδια στο λαιμό του νεκρού δεν δικαιολογούνται ούτε από το βάρος , ούτε από τη διάμετρο του σχοινιού.

Το γεγονός ότι επέλεξαν να τον κρεμάσουν έξω από το μπάνιο του, έχει την εξήγησή του. Ηθελαν να στείλουν «μήνυμα» σε όσους γνώριζαν να κρατήσουν το στόμα τους κλειστό. Διαφορετικά ότι θα είχαν την ίδια τύχη: Θα τους περίμενε κι εκείνους «Το Μπάνιο της Αφροδίτης» …

 

Ο σκοτεινός κόσμος της Μεταπολίτευσης εξακολουθεί να ξετυλίγεται μπροστά μας σε όλο του το μεγαλείο…

Πηγή: kourdistoportocali.com/articles/22071.htm

Τα καυτά e-mails Ψυχάρη – Φλώρου και η κατάθεση Ψυχάρη στον κ. Γεωργουλέα.

Από την εκπομπή Ρεπορτάζ με τον Πέτρο Κουσουλό

reportaz - kousoulos

  • Από τους σκληρούς δίσκους του PC του Αχιλλέα Φλώρου που κατασχέθηκαν από την ΕΛ.ΑΣ είναι τα e-mails που αντάλλαξε ο Φλώρος με τον μεγαλο-εκδότη του ΔΟΛ Σταύρο Ψυχάρη.
  • Ο κατηγορούμενος Αχιλλέας Φλώρος θέλει να τοποθετήσει τον “δικό του” άνθρωπο στη διεύθυνση του ΛΑΓΗΕ. Και βάζει βίσμα τον φίλο του Σταύρο Ψυχάρη.
  • Παρά τα επανειλημμένα τηλεφωνήματα στον κ. Ασημάκη Παραγεωργίου από την κ. Σιούτη (τη Γλυκερία Σιούτη, πρώην σύμβουλο του κ. Γιώργου Παπανδρέου και πρωην δικηγόρο του Χριστοφοράκου της Siemens)
  • Στις 17/10, ο Αχιλλέας Φλώρος ενημερώνει τον Ψυχάρη ότι τελικά η συνάντηση ορίστικε για την Πέμπτη 18 Οκτωβρίου 2012.
  • Και ο Ψυχάσρης του απαντά την ίδια μέρα ως εξής:

Απαντητικό e-mail κ. Σταύρου Ψυχάρη:

«Αγαπητέ Αχιλλέα

Στις 17 και 18 χθες Τρίτη έστειλα ένα SMS στον προϊστάμενο του κ. Παπαγεωργίου (εννοεί τον υπουργό κ. Λιβιεράτο) αναφέροντας την ανεξήγητη συμπεριφορά του. Θέλω να μου πει ποια ώρα, ποιος και σε ποιον τηλεφώνησε και όρισε το αυριανό ρβ ώστε να ξέρω τι γίνεται. Όποιος πάει αύριο θα πρέπει να γνωρίζει ότι ενδεχομένως ο Παπαγεωργίου έφαγε καρπαζιές από το αφεντικό του το οποίο θα μου πει τα καθέκαστα μόλις επανέλθει από τας Ευρώπας. Περιμένω τις απαντήσεις ώστε να δούμε τι ακριβώς θα πούμε”.

  • Πέμπτη 25 Οκτωβρίου 2012. Αχιλλέας Φλώρος στέλνει mail Σταύρο Ψυχάρη:

Αγαπητέ Σταύρο,

μαθαίνω ότι ο Υπουργός δεν έκανε ακόμη καμία κίνηση προς ΛΑΓΗΕ, ΔΕΣΜΗΕ. Καταλαβαίνω την πίεση των ημερών βέβαια, αν νομίζεις άσκησε λίγο πίεση το Σαββατο-Κύριακο.

Φιλικά,

Αχιλλέας

  • Στις 21 Μαϊου 2013 πάει ο κ. Ψυχάρης στον ανακριτή κ. Γεωργουλέα ο οποίος τον καλεί ως μάρτυρα. Δήλωσε λοιπόν στην κατάθεσή του ο κύριος Σταύρος Ψυχάρης ότι τον πίεζε ο κ. Φλώρος να του κάνει εξυπηρέτηση, ότι είχαν συναντηθεί με τον κ. Φλώρο στο γραφείο του κ. Ψυχάρη, δεν θυμάται ποιος ήθελε να διοριστεί και σε ποια θέση, δεν μεσολάβησα σε κανέναν για το διορισμό που μου ζήτησε, ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΑ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΣΕ ΓΕΝΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ !!!!!! ΕΛΕΟΣ !!!!

Παρακολουθήστε όλη την εκπομπή:

.

.

Η Τουρκία «τρώει» τα παιδιά της (και ο ρόλος της Ελληνικής Αστυνομίας)

Ρεπορτάζ από την Εφημερίδα των Συντακτών:

Πώς περιγράφει τη σκηνή της απαγωγής του Τούρκου πρόσφυγα Μπουλούτ Γιαϊλά (BulutYayla) στα Εξάρχεια αυτόπτης μάρτυρας:

Ημέρες μετά την επιστροφή του Τούρκου πρόσφυγα Μπουλούτ Γιαϊλά στην Τουρκία, αυτόπτης μάρτυρας περιγράφει τις στιγμές της αρπαγής του στα Εξάρχεια.

“Την Πέμπτη 30/5/2013 περίπου στις 10 μ.μ. έγινα αυτόπτης μάρτυρας αρπαγής ανθρώπου μέσα στο κέντρο της Αθήνας.

Στην οδό Σόλωνος 139 (γωνία) και Πατουσά, έξω από παρκαρισμένο όχημα ασημί χρώματος, μάρκας Peugeot με αριθμό κυκλοφορίας ΖΚΙ 8462, πέντε άνδρες με πολιτικά για άγνωστο λόγο γρονθοκοπούσαν με απεριόριστη βία έναν άνθρωπο.

Συνέχισα να παρευρίσκομαι εκεί, συγκεκριμένα στο απέναντι πεζοδρόμιο, σε απόσταση 2 – 3 μέτρων από το σημείο δράσης και να παρακολουθώ έντρομη την “επιχείρηση”.

Το μόνο που κατάφερνα να κατανοήσω ήταν τα αλλεπάλληλα χτυπήματα που δεχόταν στο σώμα και στο κεφάλι εκείνος ο άνθρωπος, όπως και την αδυναμία υπεράσπισης του εαυτού του από μια ανελέητη επίθεση δίχως τέλος.

Κατά τη διάρκεια των πρώτων εξελίξεων δεν είχα τη δυνατότητα να διακρίνω καθόλου το πρόσωπο του άνδρα, αφού το μπουλούκι που τον χτυπούσε φρόντιζε με κάθε τρόπο να μη φαίνεται.

Χαρακτηριστική εικόνα τα απλωμένα χέρια που έσφιγγαν αποπνικτικά το πρόσωπό του. Την αμέσως επόμενη στιγμή ο άνδρας προσπαθεί να φωνάξει, αλλά δεν ακούγεται τίποτα, παρά μόνο φιμωμένες λέξεις. Τότε καταλαβαίνω ότι του είχαν κλείσει το στόμα με κάποιο αντικείμενο“, θυμάται.

“Μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα όλα γίνονται πιο ξεκάθαρα. Οι πόρτες του αυτοκινήτου ανοίγουν, φαίνεται ότι πλέον βασικός στόχος του ξυλοδαρμού είναι ο εν λόγω άνδρας να ακινητοποιηθεί, να πάψει να προβάλλει οποιαδήποτε αντίσταση και να “φορτωθεί” στο όχημα (ΖΚΙ 8462) και ενώ η βία συνεχίζεται με ποικίλες μορφές (κεφαλοκλειδώματα, κλοτσιές, μπουνιές όπου έβρισκαν) καταφέρνουν να τσουβαλιάσουν τον άνθρωπο στο εσωτερικό του οχήματος.

Κάπου εκεί οι πόρτες σφραγίζουν. Στο αυτοκίνητο επιβιβάστηκαν οι τέσσερις απαγωγείς και ο απαχθείς, σαφώς παρ τη θέλησή του.

Δυο άνδρες της ομάδας κάθονται στις μπροστινές θέσεις (οδηγός, συνοδηγός) και δυο στις πίσω, όπου ανάμεσά τους βρίσκεται κι εκείνος. Η μάχη συνεχίζεται.

Ο απαχθείς με τα πόδια κολλημένα στο τζάμι σε ύπτια στάση, χτυπάει με όση προφανώς δύναμη του είχε απομείνει. Παράλληλα συνεχίζει να δέχεται χτυπήματα από τον έναν “συνοδό”, ενώ ο άλλος αποφασίζει να του σφίξει τον λαιμό.

Στη μάχη που δίνεται, κατά τη διάρκεια μιας απότομης κίνησης, κατάφερα να δω το πρόσωπό του, τα μαλλιά του και τον σβέρκο του. Ταυτόχρονα ο άνδρας φωνάζει μέσα από το φιμωμένο του στόμα λέξεις τις οποίες μου ήταν αδύνατο να κατανοήσω.

Βέβαια πόσο εύκολο θα ήταν με βουλωμένο στόμα στο εσωτερικό του οχήματος και εν ώρα μάχης να ακουστεί η φωνή του;

Ο ένας από τους άνδρες της ομάδας παραμένει έξω από το όχημα. Αλαφιασμένος επαναφέρει τα ρούχα του στη σωστή τους θέση και μαζεύει τα λευκά ακουστικά που του κρέμονται από τον λαιμό.

Όλες οι κινήσεις γίνονται πολύ γρήγορα. Αμέσως έρχεται σε συνεννόηση με τους υπόλοιπους της ομάδας (άνδρες στο εσωτερικό του αυτοκινήτου) λέγοντας: “Φύγετε εσείς και έρχομαι εγώ”.

Η ανταλλαγή των μαρτυριών

“Το όχημα αποχωρεί με επιτάχυνση συνεχίζοντας επί της οδού Σόλωνος με κατεύθυνση προς Πατησίων. Ο πεζός σχεδόν τρέχοντας κατευθύνεται προς την οδό Μπόταση.

Αμέσως βλέπω τη διακριτική παρουσία δύο αστυνομικών οχημάτων με αναμμένους φάρους, το ένα βρίσκεται στην Μπόταση και το άλλο στη συνέχεια της Σόλωνος αρκετά χαμηλά (συμβολή με Πατησίων).

Αμέσως περίπου δέκα σοκαρισμένοι άνθρωποι, έχοντας ζήσει τα προηγούμενα ως αυτόπτες μάρτυρες, πλησιάζουμε ο ένας τον άλλον προσπαθώντας να αποσαφηνίσουμε τα όσα είδαμε και να ανταλλάξουμε πληροφορίες.

Έχοντας αμέτρητα αναπάντητα ερωτήματα προσπαθούμε να καταλάβουμε από ποιο ακριβώς σημείο βγήκε ο άνδρας και για ποιο λόγο δέχτηκε την επίθεση αυτή. Να προσθέσω ότι υπάρχει μάρτυρας ο οποίος είχε διακρίνει την παρουσία μελών της συγκεκριμένης ομάδας τις προηγούμενες μέρες στο σημείο.

Συγκεκριμένα δήλωσε: “Μάλλον τον περίμεναν, του την είχαν στημένη”. Στη συνέχεια αφού η υποψία ότι το περιθώριο άνεσης της επιχείρησης προδίδει μάλλον αστυνομική παρέμβαση δεν βρίσκει σύμφωνους όλους τους μάρτυρες, και ενώ κάποιοι αποκλείουν το ενδεχόμενο οι συγκεκριμένες συμπεριφορές να ανήκουν σε σώματα ασφαλείας, αποφασίζουμε να καλέσουμε την αστυνομία και να δηλώσουμε το περιστατικό ως απαγωγή.

Προχωράμε στο τηλεφώνημα όπου ένας από τους αυτόπτες μάρτυρες με το προσωπικό του κινητό τηλέφωνο πραγματοποιεί την κλήση, ενημερώνει για την απαγωγή, δίνει τον αριθμό κυκλοφορίας του οχήματος και τα προσωπικά του στοιχεία ώστε να ενημερωθεί για την υπόθεση.

Η καταγραφή του γεγονότος έχει πραγματοποιηθεί. Μη γνωρίζοντας τι έχει συμβεί και χωρίς να ξέρουμε τι άλλο να κάνουμε αποχωρούμε από το σημείο.

Και ενώ οι μέρες περνούν, έρευνες οι οποίες πραγματοποιούνται καθημερινά αποκαλύπτουν στοιχεία για την υπόθεση”, σημείωσε.

Ακολουθεί Ρεπορτάζ της Έλλης Ζώτου, Αυγή (1/6/2013)

Στην Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία της Κωσταντινούπολης βρίσκεται από σήμερα το μεσημέρι ο Μπουλούτ Γιαϊλά, μέλος της Επιτροπής Αλληλεγγύης για τους Πολιτικούς Κρατουμένους στην Τουρκία και το Κουρδιστάν που απήχθη μπροστά στα μάτια πολιτών από το κέντρο της Αθήνας την Πέμπτη το βράδυ και μάλιστα με αυτοκίνητο, του οποίου οι πινακίδες ανήκουν σε υπηρεσιακό αυτοκίνητο της ΕΛ.ΑΣ., όπως καταγγέλθηκε στην έκτακτη συνέντευξη τύπου που οργάνωσε σήμερα το απόγευμα η Επιτροπή Αλληλεγγύης. Για την υπόθεση αυτή μάλιστα έχει γίνει ακόμα και αίτηση ασφαλιστικών μέτρων στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Ο Μπουλούτ Γιαϊλά, 26 ετών είχε δραστηριοποιηθεί στην πατρίδα του στο φοιτητικό κίνημα γεγονός που το πλήρωσε με 10 συλλήψεις και βασανιστήρια. Κατάφερε να φτάσει στη χώρα μας πριν 8 μήνες και προσπαθούσε να καταθέσει αίτημα ασύλου, κάτι που οι ελληνικές αρχές αρνούνταν όπως σημείωσε η Μαριάννα Τζεφεράκου από το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες (ΕΣΠ) που έχει αναλάβει την υπόθεσή του. Συγκεκριμένα, αρχικά ο Μπ. Γιαϊλά είχε προσπαθήσει μόνος να καταθέσει το αίτημα στην Πέτρου Ράλλη αντιμετωπίζοντας τα γνωστά προβλήματα (μόνο 20 αιτήματα γόνονται δεκτά την εβδομάδα). Στη συνέχεια απευθύνθηκε στο ΕΣΠ, το οποίο προχώρησε στην κατάθεση των απαραιτήτων εγγράφων, ωστόσο και τότε οι ελληνικές αρχές  αρνήθηκαν να παραλάβουν το αίτημα.

Απήχθη, τον πέρασαν παράνομα τα σύνορα και τελικά συνελήφθη στην Τουρκία!

Το χρονικό της απαγωγής και της μετέπειτα σύλληψης του Μπ. Γιαϊλά θυμίζει αστυνομικό δράμα με κατασκόπους με φόντο την Αθήνα και την Κωνσταντινούπολη και ξεκίνησε όπως διηγήθηκε ο Ερκάν, μέλος της Επιτροπής Αλληλεγγύης για τους Πολιτικούς Κρατούμενους στις 9.30 το βράδυ της Πέμπτης στη γωνία Σόλωνος και Μπόταση. Μια ομάδα πέντε ανδρών με πολιτικά βγήκαν από το ασημί Peugeot με πινακίδες ΖΚΙ 8462, όπως σημειώνει η Επιτροπή Αλληλεγγύης, οι τέσσερις έπιασαν τον Μπουλούτ και δερνοντάς τον τον έβαλαν στο ασημί  αυτοκίνητο. Ο πέμπτος έφυγε περπατώντας μάλλον από την Μπόταση.

Λίγο πιο κάτω υπήρχε μάλιστα περιπολικό της ΕΛ.ΑΣ. το οποίο απομακρύνθηκε όταν ξεκίνησε η φασαρία, όπως είπε η δικηγόρος Γιάννα Κούρτοβικ επικαλούμενη τις μαρτυρίες των αυτοπτών μαρτύρων.

Η Επιτροπής Αλληλεγγύης ειδοποιήθηκε σήμερα από τον δικηγόρο του Γιαϊλά στην Τουρκία, ότι βρίσκεται στην Αντιτρομοκρατική στην Κωνσταντινούπολη. Η πορεία μέχρι την Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με τις πληροφορίες που η Επιτροπή έχει είναι ότι η πρώτη ομάδα που μιλούσε ελληνικά, τον παρέδωσε σε μια δεύτερη ομάδα που μιλούσε ελληνικά και αγγλικά, αφού του φόρεσε μια μαύρη κουκούλα για να μην βλέπει. Αυτή η ομάδα δύο ώρες μετά τον κατέβασε και τον έσερνε σε χωράφια. Επιβιβάστηκαν ξανά σε αυτοκίνητο και αρκετές ώρες αργότερα, ένιωσε να τον περνούν κάτω από σύρματα, προφανώς πέρασε τα σύνορα. Λίγη ώρα μετά παρελήφθη από μια ομάδα που μιλούσε αγγλικά και τουρκικά και με άλλο αυτοκίνητο συνεχίστηκε η πορεία μέχρι να φτάσουν το αστυνομικό τμήμα της Ανδιανούπολης, όπου του αφαιρέθηκε η μαύρη σακούλα και έγινε η συλληψή του. Έπειτα οδηγήθηκε στα κρατητήρια της Αντιτρομοκρατικής στην Κωνσταντινούπολη.

Η ΕΛ.ΑΣ. διαβεβαίωνε ότι δεν ήξερε που είναι και παραδεχόταν υπηρεσιακό όχημα!

Την  ίδια ώρα στην Ελλάδα, σύντροφοι, δικηγόροι αλλά και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούσαν από την πρώτη στιγμή να τον βρουν. Από το πρωί της Παρασκευής, η ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. διαβεβαίωνε ότι δεν ήξερε που ήταν και μάλιστα έψαχναν να δουν αν κρατείται σε κάποιο τμήμα στην Αττική, όπως τόνισε η Γ. Κούρτοβικ και ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δ. Τσουκαλάς. Φυσικά, οι αναζητήσεις ήταν άκαρπες. Είκοσι λεπτά 20 λεπτά αφού δόθηκε ο αριθμός των πινακίδων του αυτοκινήτου των «5 απαγωγέων» στον αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ., επιβεβαιώθηκε από τον ίδιο ότι ο αριθμός ανήκε σε υπηρεσιακό αυτοκίνητο της ΕΛ.ΑΣ. αλλά υπηρεσίας εκτός Αττικής, δήλωσε ο Δ. Τσουκαλάς. Κατά τα άλλα, αργά το βράδυ της Παρασκευής έγινε γνωστό από την αστυνομία ότι για την υπόθεση θα γίνει προανάκριση από το τοπικό αστυνομικό τμήμα!

Παραβιάστηκε κάθε έννοια και διάταξη διεθνούς και εθνικού δικαίου. Γνώριζε η ελληνική κυβέρνηση;

«Τρομάζουμε στη σκέψη ότι βρήκαν έτσι την ευκαιρία να παρακαμφθούν οι αντιρρήσεις των δικαστικών αρχών να εκδοθούν αυτοί οι άνθρωποι. Είναι εξαιρετικά επικίνδυνο ενώ υπάρχει ακόμα και ζήτημα εθνικής κυριαρχίας» επεσήμανε η Γ. Κούρτοβικ, υπενθυμίζοντας ότι μετά την συνάντηση Ερντογάν – Σαμαρά υπάρχει στοχοποίηση των Τούρκων πολιτικών προσφύγων και αιτούντων άσυλο, οι οποίοι συλλαμβάνονται με εντάλματα της Ιντερπόλ έπειτα από αίτημα των τουρκικών αρχών για αδικήματα όμως που αφορούν την συνδικαλιστική και κινηματική τους δράση. Πρόκειται για τους ίδιους δηλαδή λόγους που οι άνθρωποι αυτοί ζητούν πολιτικό άσυλο ενώ μέχρι στιγμής πάνω από 5 πολιτικοί πρόσφυγες ή αιτούντες άσυλο έχουν συλληφθεί με τέτοια εντάλματα αλλά η ελληνική δικαιοσύνη δεν ενέκρινε την εκδοσή τους.

Για υπόθεση που θυμίζει Οτσαλάν μίλησε ο Δ. Τσουκαλάς ενώ η Τασία Χριστοδουλοπούλου υπογράμμισε ότι πρέπει να διερευνηθεί αν γνώριζε η ελληνική κυβέρνηση. «Αν δεν γνώριζε, έχουμε παραβίαση εθνικής κυριαρχίας και πρέπει να προχωρήσει σε διάβημα και να απαιτήσει την επιστροφή του Μπουλούτ. Αν πάλι γνώριζε και συνεργάστηκε, είναι έκθετη καθώς έχει παραβιάσει από διεθνείς συμβάσεις και δίκαιο μέχρι το ελληνικό Σύνταγμα και τα άρθρα 5,6 και 20», πρόσθεσε.

Η Επιτροπή Αλληλεγγύης για τους Πολιτικούς Κρατουμένους σε Τουρκία και Κουρδιστάν καλεί σε συγκέντρωση έξω από την τούρκικη πρεσβεία τη Δευτέρα στις 17.30 μ.μ.

Turkey is Waging an Invisible War Against its Dissidents

By Yannis Baboulias

For the past week, we’ve been watching scenes of mayhem unfold in the streets of Istanbul, Ankara and other major Turkish cities. What started as a local initiative to stop a central Istanbul park being turned into a shopping centre became a civilian street war against the rising authoritarianism of Prime Minister Tayyip Erdoğan’s government.

As if to cement everything the protesters were already angry about, Erdoğan sent police in to quite literally crack skulls and fire tear gas and pepper spray at the mostly peaceful crowd. But alongside the highly visible violence, an invisible war is taking place on those from Turkey who dare to stand up and speak out against the government.

The story starts not in Turkey, but in downtown Athens, from where Turkish asylum seeker Bulut Yayla disappeared last Thursday. According to eyewitnesses, at around 9:30PM Yayla was immobilised, beaten and pushed into a car on Solomou Street in the neighbourhood of Exarcheia. When support groups and lawyers looked up the car’s registration plate, the owner turned out to be none other than a member of the Greek police.

Shockingly, the Greek police force itself denies any knowledge of the incident. Yayla, a political activist who has been arrested and tortured in Turkey in the past, has been trying to apply for political refugee asylum in Greece for some time now. But given Greece’s famous bureaucracy, it probably won’t surprise you that Yayla hasn’t had much luck.

When he resurfaced after his kidnapping, Yayla was no longer in Athens, he was in Istanbul, being held by the Turkish counter-terrorism police. Since then, he has informed Greek support groups of what happened after his abduction; with a hood over his head, he was passed between three different groups of people, crossed the border to Turkey (under what he said felt like a wire fence in the middle of the night) and eventually found himself in Istanbul.

The Greek police, of course, continue to deny any knowledge of the incident and claim that the car allegedly used in Yayla’s abduction was retired from official use. But new reports of collusion between the Greek and Turkish governments over capturing dissidents makes those claims look a little unlikely.

Source: vice.com

 

Hellas Power – Energa: Μηλιώνης, Φλώρος. Έξω οι καουμπόυδες της ενέργειας

Αποφυλακίζονται με βούλευμα του συμβουλίου Πλημμελειοδικών (2470/2013) ο πρώην πρόεδρος της Hellas Pawer Βασίλης Μηλιώνης, ο οποίος είναι εκ των βασικών κατηγορουμένων στο σκάνδαλο της Energa – Hellas Power. Με το ίδιο βούλευμα αποφυλακίζονται και άλλοι τρεις συγκατηγορούμενοι του και συγκεκριμένα οι Αχιλλέας Φλώρος, Χαράλαμπος Σμυρλιάδης και Νίκος Δεκόλης, εκπρόσωποι της εταιρείας Energa.

μηλιώνης φλώρος

Το δικαστικό συμβούλιο με το βούλευμά του αποφάσισε την αντικατάσταση της προσωρινής κράτησης των τεσσάρων κατηγορουμένων με την επιβολή εγγυοδοσίας. Συγκεκριμένα, στον Αχ. Φλώρο επέβαλλε εγγύηση ύψους 200.000 ευρώ, στον Β. Μηλιώνη 100.000 ευρώ και στους Χαράλαμπο Σμυρλιάδη και Νίκο Δεκόλη εγγύηση ύψους 50.000 ευρώ στον καθένα. Και οι τέσσερις είναι υποχρεωμένοι να εμφανίζονται δυο φορές το μήνα σε αστυνομικό τμήμα της περιοχής τους.

Ο Β. Μηλιώνης είχε προφυλακιστεί στα τέλη του περασμένου Σεπτεμβρίου μετά την απολογία του στον ανακριτή Σπ. Γεωργουλέα στο πλαίσιο έρευνας που διενεργείται σχετικά με τις συμβάσεις προμήθειας ηλεκτρικού ρεύματος των εταιρειών Energa και Hellas Power.

Μετά τις απολογίες τους προφυλακιστέοι είχαν επίσης κριθεί και οι Αριστείδης και Αχιλλέας Φλώρος, Στέφανος Σιαφάκας και Χαράλαµπος Σµυρλιάδης. Μεταξύ άλλων οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν, μεταξύ άλλων κατηγορίες, για λαθρεμπορία και ξέπλυμα μαύρου χρήματος.

Σύμφωνα µε τη Δικαιοσύνη, οι δύο εταιρείες έπαιρναν το χαράτσι για τα ακίνητα από τους πελάτες τους και, αντί να το αποδίδουν στη ΔΕΗ, το έστελναν στο εξωτερικό σε προσωπικούς τους τραπεζικούς λογαριασµούς. Η ζηµιά που υπέστη το Δηµόσιο υπολογίζεται σε 152 εκατ. Ευρώ.

Αντίθετα στη φυλακή παραμένουν οι Αριστείδης Φλώρος και Στέφανος Σιαφάκας.

Πηγή:  protothema.gr

Λίστα Λαγκάρντ:Το Γαϊτανάκι της Συγκάλυψης και οι ευθύνες Παπακωνσταντίνου-Βενιζέλου

Aίφνης το φύλο συκής των Παπακωνσταντίνου – Βενιζέλου περί μη δυνατότητας αξιοποίησης της περίφημης λίστας Λαγκάρντ κατέπεσε με εκκωφαντικό θόρυβο.

Σύμφωνα με αλληλογραφία μεταξύ της ελληνικής πρεσβείας στο Παρίσι και του γαλλικού υπουργείου Οικονομικών που κατατέθηκε στην Προανακριτική Επιτροπή, προκύπτει ότι το cd με τη λίστα Λαγκάρντ ήρθε επισήμως στην Ελλάδα αλλά και ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για φορολογικούς σκοπούς.

Τα σχετικά έγγραφα είχαν αποσταλεί στις 7 Μαΐου 2013 από τον Γάλλο υπουργό Οικονομικών Πιέρ Μοσχοβισί προς τον Έλληνα ομόλογό του Γιάννη Στουρνάρα.

«Σε συνέχεια του από 6 Μαρτίου 2013 αιτήματός σας διαβιβάζω ακριβές αντίγραφο της επιστολής που επισημοποιεί την αρχική διαβίβαση πληροφοριών σχετικά με τους Έλληνες φορολογούμενους που αναφέρονται στη “λίστα HSBC” καθώς η εν λόγω επιστολή δεν περιέχει δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα», αναφέρει στην επιστολή του ο κ. Μοσχοβισί.

Σε έγγραφο που εστάλη στις 29 Σεπτεμβρίου 2010 από την γαλλική Γενική Διεύθυνση Δημοσίων Οικονομικών προς τον τότε Έλληνα πρέσβη στο Παρίσι Κωνσταντίνο Χαλαστάνη, αναφέρεται χαρακτηριστικά:

«Οι πληροφορίες αυτές σας διαβιβάζονται σύμφωνα με το άρθρο 23 της από 21 Αυγούστου 1963 φορολογικής σύμβασης μεταξύ Γαλλίας και Ελλάδας και σύμφωνα με το άρθρο 2΄ της από 19 Δεκεμβρίου 1977 Οδηγίας 77/799/CEE, όπως αυτή τροποποιήθηκε.

Σας υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με το άρθρο 7 της εν λόγω οδηγίας κα με τις ανωτέρω παρατεθείσες διατάξεις, οι πληροφορίες αυτές θα πρέπει να παραμείνουν εμπιστευτικές και να μην χρησιμοποιηθούν για σκοπούς μη φορολογικούς».

Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και μέλος της Προανακριτικής Επιτροπής Ζωή Κωνσταντοπούλου ανέφερε ότι από τα στοιχεία που κατατέθηκαν καταρρίπτεται παταγωδώς ο ισχυρισμός τόσο του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελου Βενιζέλου όσο και του πρώην υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου ότι η λίστα Λαγκάρντ ήταν ανεπίσημο έγγραφο και προϊόν υποκλοπής και δεν μπορούσε να αξιοποιηθεί .

Να σημειωθεί ότι η κ. Κωνσταντοπούλου έστειλε αναφορά προς τον πρόεδρο της Βουλής Βαγγέλη Μεϊμαράκη καταγγέλλοντας τον πρόεδρο της Προανακριτικής Χρήστο Μαρκογιαννάκη ότι την απέτρεψε «για πολλοστή φορά να εξετάσει τον πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ Ιωάννη Διώτη».

«Με τη γνωστή τακτική της δημιουργίας κλίματος τεχνητής έντασης, ο κ. Μαρκογιαννάκης μου αφαίρεσε προκλητικά και αναίτια το λόγο», αναφέρει μεταξύ άλλων η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ επισυνάπτοντας και τα σχετικά πρακτικά από την συνεδρίαση.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Γιώργου Δημητρομανωλάκη στο protothema αν και έχουν περάσει 8 μήνες από την αποκάλυψη του «ΘΕΜΑτος» (Σεπτέμβριος 2012) ότι η λίστα των καταθετών της HSBC στη Γενεύη βρίσκεται στο ελληνικό υπουργείο Οικονομικών αλλά είναι εξαφανισμένη και περίπου 5 μήνες από τη δημοσιοποίηση των ονομάτων -και παρά τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής στη Βουλή-, η πορεία των ερευνών είναι απελπιστικά αργή.

Η καθυστέρηση αυτή προξενεί αρνητική εντύπωση κυρίως γιατί σε άλλες χώρες όπως η Γερμανία, η Ιταλία, η Αγγλία, η Γαλλία και η Ισπανία οι Αρχές ήταν ταχύτατες στον καταλογισμό των ευθυνών και των προστίμων στους πολίτες που περιλαμβάνονταν στις αντίστοιχες λίστες. Είναι χαρακτηριστικό ότι ήδη τα κράτη αυτά έχουν εισπράξει περίπου 10 δισ. ευρώ από πρόστιμα από την ώρα που η γαλλική κυβέρνηση παρέδωσε τα ονόματα των καταθετών της λίστας στις αντίστοιχες φορολογικές αρχές.

Μάλιστα, η Γερμανία -προκειμένου να μην υπάρχει αμφιβολία για την ορθή χρήση της λίστας- θωρακίστηκε ακόμα περισσότερο με μια απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου το 2010. Το δικαστήριο έκρινε ότι η χρήση των παρανόμως αποκτηθέντων προσωπικών δεδομένων είναι κατ’ εξαίρεση νόμιμη όταν αυτό επιτάσσεται για λόγους δημοσίου συμφέροντος, το οποίο και υπερέχει, σε περιπτώσεις φοροδιαφυγής, της προστασίας της ιδιωτικής σφαίρας του ατόμου. Αντίθετα με ό,τι έγινε στις άλλες χώρες, η πορεία των ερευνών στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται απελπιστικά αργή και μάλιστα από τη στιγμή που, εκτός από τα πλήρη ονόματα, η λίστα περιέχει τις διευθύνσεις και τους αριθμούς διαβατηρίου των καταθετών και αναφέρονται με ακρίβεια οι κινήσεις των λογαριασμών για μια διετία, δηλαδή από το 2005 έως το 2007. Οι κινήσεις αφορούν αναλήψεις και καταθέσεις.

Επιπρόσθετα, όσον αφορά στις offshore εταιρείες, αν και οι περισσότεροι από τους λογαριασμούς είναι ανενεργοί, οι οικονομικές υπηρεσίες της Γαλλίας έχουν δώσει με τους κωδικούς και τα ποσά, τα πλήρη στοιχεία των εκπροσώπων, αλλά και του ή των προσώπων που εμφανίζονται ως δικαιούχοι. Και φυσικά υπάρχει το ξεχωριστό κεφάλαιο των νοικοκυρών-συζύγων και ορισμένων γραμματέων. Το γεγονός ακόμα ότι υπάρχουν ονόματα στη λίστα που έχουν συνδεθεί είτε εκούσια είτε ακούσια με το σκάνδαλο χρηματισμού της Siemens επίσης δεν φέρεται να έχει εξεταστεί σε βάθος από τις ελεγκτικές αρχές.

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Ο ΜΟΙΡΑΙΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Η σχέση της καλοντυμένης- γοητευτική για πολλούς και σίγουρα μυστηριώδης- Γαλλίδας επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ με την Ελλάδα της κρίσης είναι σχεδόν μεταφυσική. Δύο λίστες που πέρασαν από τα χέρια της θα μπορούσαν να αποτελούν σημεία αναφοράς σε όλα τα ντοκυμαντέρ αλλά και τις ταινίες που θα γυρισθούν στο μέλλον για την κρίση που βιώνει η Ευρώπη και την πολύ πιθανή διάλυση της ευρωζώνης.

Mάιος 2009. Στον “Αστέρα Βουλιαγμένης” διεξάγεται η ετήσια σύνοδος της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ. Ο τότε τσάρος της Οικονομίας Γιάννης Παπαθανασίου πλησιάζει την υπουργό Οικονομικών της Γαλλίας και της δίνει μια κόλλα χαρτί που είχε δανεισθεί από την ρεσεψιόν και πάνω στην οποία είχε γράψει μια λίστα με τα μέτρα που επρόκειτο να πάρει η κυβέρνηση του Καραμανλή για την οικονομία και το ελληνικό χρέος. Σε αντίθεση με την προχειρότητα και την τσαπατσουλιά του Έλληνα υπουργού η λίστα της Λαγκάρντ ήταν σε ηλεκτρονική μορφή και περιείχε κοντά  στα 2.000 ονόματα Ελλήνων φοροφυγάδων. Την παρέλαβε ο διάδοχος του Παπαθανασίου Γιώργος Παπακωνσταντίνου και έκτοτε η τύχη της αγνοείται.

Ένα βράδι εκείνου του Μαίου του ’09 μια παρέα Ελλήνων που παίρνουν μέρος στις εργασίες της Συνόδου της Λέσχης αποτελούμενη από τους Γιάννη Παπαθανασίου, Άννα Διαμαντοπούλου, Γιάννη Στουρνάρα, Γιώργο Αλογοσκούφη και ο Οδυσσέα Κυριακόπουλο αποφάσισαν να καλέσουν και ορισμένους από τους διακεκριμένους ξένους προσκεκλημένους της λέσχης και, όλοι μαζί, να πάνε για φαγητό. Επέλεξαν το «Nobu», το θεωρούμενο ως το καλύτερο γιαπωνέζικο εστιατόριο του κόσμου (και κατά πάσα πιθανότητα το ακριβότερο στην Ελλάδα), το οποίο στεγάζεται στις εγκαταστάσεις του «Αστέρα»- όπως μας πληροφορεί ο Στέφανος Κασιμάτης -που τότε εργάζονταν ακόμη στο “ΒΗΜΑ”.

Στο βάθος του εστιατορίου είδαν τον μετέπειτα πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου να δειπνεί με την σύζυγό του Άντα. Η έκπληξή τους τεράστια όχι γιατί δεν περίμεναν από έναν λάτρη της σωστής διατροφής να βρίσκεται ανάμεσά τους αλλά γιατί ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης  είχε ενημερώσει τους ιθύνοντες της Λέσχης οι οποίοι τον είχαν καλέσει να παρευρίσκεται και να μιλήσει ότι θα βρίσκεται στη Κίνα όπου θα πραγματοποιούσε επίσκεψη με την ιδιότητα του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς!

Σε αντίθεση με τον χαμένο στον κόσμο του πρώην πρωθυπουργό, ο εκ Κοζάνης τσάρος της Οικονομίας Γιώργος Παπακωνσταντίνου τα 3 χρόνια που ακολούθησαν θα έδινε το παρόν με απόλυτη συνέπεια στις Συνόδους της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ. Το 2010 στο Sitges νότια της Βαρκελώνης, το 2011 στην Ελβετία και το 2012 στην Βιρτζίνια των ΗΠΑ.

 

 

Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που εκτιμούσαν πως ο ΓΑΠ θα επιλέξει έναν πιο έμπειρο πολιτικό να του αναθέσει την οικονομία μιας χώρας που λίγους μήνες αργότερα θα έβαζε φωτιά στην Ευρώπη. Διαψεύσθηκαν. Ο Παπανδρέου εθισμένος στον χαοτικό τρόπο σκέψης ανέθεσε σε έναν άπειρο γόνο γνωστής πολιτικής οικογένειας της Κοζάνης την ελληνική οικονομία λίγο πριν εκείνη πέσει στο παγόβουνο. Βέβαια είχε προηγηθεί η αμέριστη βοήθεια του γερμανοτραφή Κώστα Σημίτη στο πρόσωπο του Παπακωνσταντίνου, τον οποίο είχε αναγάγει σε σύμβουλο-μαζί με τον Πανταγιά, τον Νεονάκη και άλλους φωστήρες.

Ο Παπακωνσταντίνου έκανε ότι περνούσε από το χέρι του να σιγουρέψει αυτή τη σύγκρουση. Κι αφού τα κατάφερε συνέχισε στους ίδιους ρυθμούς εγωπάθειας και ωχαδελφισμού έως πρόσφατα που έγραψε κανονικά την Επιτροπή της Βουλής που τον είχε καλέσει να καταθέσει για την Λίστα Λαγκάρντ και άρχισε ένα αδιόρατο ταξίδι κάπου ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Βρετανία. Φυσικά κανείς δεν τον ενόχλησε. Ούτε καν η κυβέρνηση Σαμαρά τόλμησε να αναφέρει το όνομά του. Μόνο ο Βενιζέλος καταθέτοντας στην επιτροπή της Βουλής, είπε ότι η λίστα που του έδωσε ο Παπακωνσταντίνου περιείχε πάνω πάνω εβραικά ονόματα με αποτέλεσμα να γίνει μύλος με τους Έλληνες Εβραίους οι οποίοι νόμιμα διατηρούν καταθέσεις στο εξωτερικό.

 

Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Ο ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΤΗΣ ΔΕΗ.

Η σχέση της οικογένειας Παπακωνσταντίνου με το εργοστάσιο της ΔΕΗ στην Πτολεμαΐδα περιγράφεται στο νέο βιβλίο του Δημοσθένη Κούκουνα «Μια οικογένεια για όλες τις εποχές», που διατρέχει τη σύγχρονη ελληνική ιστορία από το 1941 μέχρι σήμερα.

Μέσω σπάνιων φωτογραφιών – ντοκουμέντων, ο ιστορικός και δημοσιογράφος Δημοσθένης Κούκουνας παραθέτει στοιχεία για το εργοστάσιο ηλεκτρικής ενέργειας που η οικογένεια Παπακωνσταντίνου και συγκεκριμένα ο Γεώργιος Μ. Παπακωνσταντίνου, είχε αποκτήσει το 1941 σύμφωνα με το προνόμιο παραγωγής και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας στην Πτολεμαΐδα που του είχε παραχωρήσει ο κατοχικός πρωθυπουργός Γεώργιος Τσολάκογλου.

Ο Μακεδόνας πολιτικός Σωτήριος Γκοτζαμάνης, ως υπουργός Οικονομικών της κατοχικής κυβέρνησης Τσολόκογλου, υπέγραψε τα κατοχικά δάνεια, που θα όφειλε η μεταπολεμική Γερμανία να επιστρέψει στην Ελλάδα.

 

 

Ο Μιχάλης Παπακωνσταντίνου (1919-2000), υιός του Γεώργιου Παπακωνσταντίνου,  υπηρέτησε ως διερμηνέας των Γερμανών στην Κοζάνη.

Ως υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Μητσοτάκη όμως, αδιαφόρησε για την είσπραξη των κατοχικών δανείων.

Το ίδιο έκανε και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, εγγονός του επιχειρηματία που ευνοήθηκε από τον Τσολάκογλου, όταν ως υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου το 2009-11 αντί να ζητήσει την εξόφληση των κατοχικών δανείων προτίμησε να υπογράψει το μνημόνιο και την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας.

 

Το 1958 ο τότε πρωθυπουργός Κων. Καραμανλής θα επισκεπτόταν την Πτολεμαίδα για να επιθεωρήσει από κοντά το εκεί εργοστάσιο ηλεκτρικής ενέργειας που η ΔΕΗ είχε αποκτήσει από την οικογένεια Παπακωνσταντίνου.

 

 

Ο Μακεδόνας πολιτικός Σωτήριος Γκοτζαμάνης, ο οποίος ως υπουργός Οικονομικών της κατοχικής κυβέρνησης Τσολόκογλου υπέγραψε τα κατοχικά δάνεια, που θα όφειλε η μεταπολεμική Γερμανία να επιστρέψει στην Ελλάδα. Το 1954 ο Μιχ. Παπακωνσταντίνου τον είχε χαρακτηρίσει ως τη “μεγαλυτέρα ζώσα πολιτική φυσιογνωμία της Ελλάδος” και υπήρξε θερμός οπαδός και συνεργάτης του. Ως υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Μητσοτάκη όμως αδιαφόρησε για την είσπραξη των κατοχικών δανείων. Το ίδιο έκανε και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, εγγονός του επιχειρηματία που ευνοήθηκε από τον Τσολάκογλου, όταν ως υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου το 2009-11 αντί να ζητήσει την εξόφληση των κατοχικών δανείων προτίμησε να υπογράψει το μνημόνιο και την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας. Τρεις γενιές – τρία σκάνδαλα…θα σημειώσει ο Δημοσθένης Κούκουνας στο βιβλίο του.

 

ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΡΑΞΙΜΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΕΙΡΙΣΜΟΥΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Πρόσφατα το γερμανικό περιοδικό  «Der Spiegel»  σε ρεπορτάζ αναφέρει μεταξύ άλλων για την περίφημη Λίστα Λαγκάρντ:

Χαρακτηριστική της χαλαρότητας στην αντιμετώπιση των φοροφυγάδων είναι η επονομαζόμενη λίστα Λαγκάρντ. Για μήνες λογιζόταν εξαφανισμένη, ενώ στις αρχές Οκτωβρίου επανεμφανίστηκε. Στο μεταξύ βρίσκεται στον οικονομικό εισαγγελέα. Η λίστα περιλαμβάνει 1991 έλληνες ιδιοκτήτες ελβετικών τραπεζικών λογαριασμών. Πολλά γνωστά ονόματα της πολιτικής, της οικονομίας και του πολιτισμού λέγεται ότι είναι ανάμεσά τους.

Η ιστορία αυτής της λίστας δείχνει κυρίως την έλλειψη βούλησης των πολιτικών να αλλάξουν κάτι. Το φθινόπωρο του 2010 η Κριστίν Λαγκάρντ, τότε ακόμη υπουργός οικονομικών της Γαλλίας, έδωσε στον έλληνα ομόλογό της Γιώργο Παπακωνσταντίνου μία ψηφιοποιημένη λίστα τραπεζικών λογαριασμών με στοιχεία ελλήνων πελατών της τράπεζας HSBC στην Ελβετία, όπου είχε κατατεθεί συνολικά 1,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Ενώ το γαλλικό κράτος με τη βοήθεια της λίστας εισέπραξε από τους φοροφυγάδες του μισό δισ. ευρώ και πλέον, το ενδιαφέρον των Ελλήνων να επιχειρήσουν το ίδιο παρέμεινε περιορισμένο.

Μόνο πολλούς μήνες αργότερα, τον Ιούνιο του 2011, ο Παπακωνσταντίνου έδωσε τελικά -μόνο- δέκα ονόματα από τη λίστα στον επικεφαλής του ΣΔΟΕ. Τότε δεν διαβίβασε όλα τα στοιχεία, επειδή δεν «εμπιστευόταν την Αρχή», δήλωσε ο πρώην υπουργός πριν από λίγες μέρες.

Ο διάδοχός του ήταν ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο σημερινός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και εκτός αυτού μέλος του κυβερνητικού συνασπισμού. Επί εννέα μήνες ο Βενιζέλος ήταν υπουργός οικονομικών, διαπραγματεύτηκε την απομείωση του χρέους και το δεύτερο πακέτο διάσωσης -και επανειλημμένα διαμαρτυρόταν για το μεγάλο πρόβλημα της φοροδιαφυγής.

Στο συρτάρι της γραμματέως του υπήρχε όλο αυτό τον καιρό ένα στικ USB με τα ήδη συγκεντρωθέντα στοιχεία ελλήνων φοροφυγάδων: η λίστα Λαγκάρντ. Απλώς έπρεπε να ξεκινήσει κάποιος τις έρευνες. Αλλά ο Βενιζέλος δεν ανέθεσε στο ΣΔΟΕ έρευνες -ούτε ενημέρωσε κανέναν για τα διαθέσιμα στοιχεία. Η κυβέρνηση νόμιζε ότι η λίστα είχε χαθεί. Μόλις ο νυν υπουργός οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας έμαθε για τα χαμένα στοιχεία και θέλησε να ζητήσει ένα αντίγραφο από το Παρίσι, ο Βενιζέλος θυμήθηκε το στικ στο συρτάρι και το έστειλε στον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά με ταχυμεταφορά. Όπως είπε, δεν γνώριζε «ότι κανείς εκτός από μένα δεν έχει αντίγραφο».

Εν τω μεταξύ, τόσο ο Βενιζέλος όσο και ο Παπακωνσταντίνου αναγκάστηκαν να δικαιολογηθούν ενώπιον Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής. Και οι δύο προσπάθησαν να μεταθέσουν την ευθύνη ο ένας στον άλλο.

Και καλά ο Βενιζέλος φιλοτιμήθηκε και προσήλθε στην Εξεταστική. Ο Παπακωνσταντίνου επέλεξε να περιπλανηθεί ανα τον πλανήτη όταν η Βουλή τον κάλεσε να καταθέσει. Το πιο προκλητικό στην περίπτωσή του δεν είναι ο ίδιος αλλά η αφασία του ελληνικού κράτους. Θα τολμούσε Γερμανός πρώην υπουργός Οικονομικών να εγκαταλείψει την Γερμανία αγνοώντας πρόσκληση της γερμανικής Βουλής; Ούτε με σφαίρες-στην κυριολεξία. Αντίθετα ο άνθρωπος που υπέγραψε το πρώτο Μνημόνιο το οποίο είναι πιθανό να οδηγήσει στην διάλυση της Ευρωζώνης μπήκε σε μια κάψουλα σαν τον Αυστριακό Felix Baumgartner και επιχειρεί να σπάσει κάθε ρεκόρ αφασίας.

 

Der Spiegel: Ζει και βασιλεύει η διαφθορά στην Ελλάδα

Ο τέως υπουργός οικονομικών, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, μιλάει στο συνέδριο που είχε διοργανώσει η Transparency International (Διεθνής Δαφάνεια) για «Κράτος και διαφθορά», στον Μάιο του 2011 -φωτ.αρχείου [International AP Photo/ Petros Giannakouris]-photo από το ΒΗΜΑ.

Πηγή: kourdistoportocali.com

Θάβουν πάλι τη Λίστα Λαγκάρντ!

Οκτώ μήνες μετά την αποκάλυψη του «ΘΕΜΑτος» δεν έχει μπει ούτε ευρώ στα ταμεία, αφού η λίστα αντιμετωπίζεται ως ταμπού, προκαλώντας την οργή του Γιάννη Στουρνάρα, ο οποίος ζήτησε επιτάχυνση των διαδικασιών

Η κωλυσιεργία στη φορολογική εκμετάλλευση υπέρ του Δημοσίου της λίστας Λαγκάρντ αγγίζει πλέον τα όρια της παράνοιας. Οι αρμόδιες φορολογικές αρχές και το ΣΔΟΕ οφείλουν να δώσουν εξηγήσεις για την επιδειχθείσα αδικαιολόγητη καθυστέρηση να καλέσουν τα 2.000 φυσικά πρόσωπα και να καταλογίσουν πρόστιμα σε όσους δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τις καταθέσεις αυτές στην ελβετική τράπεζα HSBC.

Το γεγονός αυτό έχει ενοχλήσει ακόμα και τον υπουργό κ. Γιάννη Στουρνάρα, ο οποίος ζήτησε να επιταχυνθούν οι σχετικές διαδικασίες.

Αν και έχουν περάσει 8 μήνες από την αποκάλυψη του «ΘΕΜΑτος» (Σεπτέμβριος 2012) ότι η λίστα των καταθετών της HSBC στη Γενεύη βρίσκεται στο ελληνικό υπουργείο Οικονομικών αλλά είναι εξαφανισμένη και περίπου 5 μήνες από τη δημοσιοποίηση των ονομάτων -και παρά τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής στη Βουλή-, η πορεία των ερευνών είναι απελπιστικά αργή.

Η καθυστέρηση αυτή προξενεί αρνητική εντύπωση κυρίως γιατί σε άλλες χώρες όπως η Γερμανία, η Ιταλία, η Αγγλία, η Γαλλία και η Ισπανία οι Αρχές ήταν ταχύτατες στον καταλογισμό των ευθυνών και των προστίμων στους πολίτες που περιλαμβάνονταν στις αντίστοιχες λίστες. Είναι χαρακτηριστικό ότι ήδη τα κράτη αυτά έχουν εισπράξει περίπου 10 δισ. ευρώ από πρόστιμα από την ώρα που η γαλλική κυβέρνηση παρέδωσε τα ονόματα των καταθετών της λίστας στις αντίστοιχες φορολογικές αρχές.

Μάλιστα, η Γερμανία -προκειμένου να μην υπάρχει αμφιβολία για την ορθή χρήση της λίστας- θωρακίστηκε ακόμα περισσότερο με μια απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου το 2010. Το δικαστήριο έκρινε ότι η χρήση των παρανόμως αποκτηθέντων προσωπικών δεδομένων είναι κατ’ εξαίρεση νόμιμη όταν αυτό επιτάσσεται για λόγους δημοσίου συμφέροντος, το οποίο και υπερέχει, σε περιπτώσεις φοροδιαφυγής, της προστασίας της ιδιωτικής σφαίρας του ατόμου. Αντίθετα με ό,τι έγινε στις άλλες χώρες, η πορεία των ερευνών στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται απελπιστικά αργή και μάλιστα από τη στιγμή που, εκτός από τα πλήρη ονόματα, η λίστα περιέχει τις διευθύνσεις και τους αριθμούς διαβατηρίου των καταθετών και αναφέρονται με ακρίβεια οι κινήσεις των λογαριασμών για μια διετία, δηλαδή από το 2005 έως το 2007. Οι κινήσεις αφορούν αναλήψεις και καταθέσεις.

Επιπρόσθετα, όσον αφορά στις offshore εταιρείες, αν και οι περισσότεροι από τους λογαριασμούς είναι ανενεργοί, οι οικονομικές υπηρεσίες της Γαλλίας έχουν δώσει με τους κωδικούς και τα ποσά, τα πλήρη στοιχεία των εκπροσώπων, αλλά και του ή των προσώπων που εμφανίζονται ως δικαιούχοι. Και φυσικά υπάρχει το ξεχωριστό κεφάλαιο των νοικοκυρών-συζύγων και ορισμένων γραμματέων. Το γεγονός ακόμα ότι υπάρχουν ονόματα στη λίστα που έχουν συνδεθεί είτε εκούσια είτε ακούσια με το σκάνδαλο χρηματισμού της Siemens επίσης δεν φέρεται να έχει εξεταστεί σε βάθος από τις ελεγκτικές αρχές.

Τονίζεται ότι από 15 πρόσωπα που βρέθηκαν να πρωταγωνιστούν στην υπόθεση της Siemens, σύμφωνα με τα πορίσματα της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής και τις κινήσεις λογαριασμών που είχε δώσει η Τράπεζα της Ελλάδος, τα πέντε έχουν ονομαστική παρουσία στη λίστα Λαγκάρντ. Πρόκειται για τους επιχειρηματίες Μάριο Κάτσικα, Παναγιώτη Βοϊλή, Σοφοκλή Πρινιωτάκη, Δ. Σιαφάκα, Μαρία-Χριστίνα Μακροδήμου, ενώ ερευνάται και η χρηματιστηριακή εταιρεία Πήγασος, της οποίας επικεφαλής στο επίμαχο διάστημα ήταν ο Αθανάσιος Ράμμος, που επίσης βρέθηκε στο επίκεντρο της δικαστικής έρευνας για τις μίζες. Στη λίστα Λαγκάρντ αναφέρονται επίσης και συγγενικά τους πρόσωπα.

Επί της ουσίας, όπως λένε οικονομικοί παράγοντες, η δουλειά των ελεγκτικών αρχών δεν είναι και τόσο πολύπλοκη. Από τη στιγμή που υπάρχουν τα ονόματα των καταθετών, οι διευθύνσεις και οι αριθμοί των διαβατηρίων, η πιστοποίησή τους είναι σχετικά εύκολη. Αυτό σημαίνει ότι οι Αρχές θα μπορούσαν να συγκρίνουν τις καταθέσεις με τις φορολογικές δηλώσεις των ατόμων της λίστας προκειμένου να εξαχθεί ένα ασφαλές συμπέρασμα για το ποιοι έχουν διαπράξει το αδικήματα της φοροδιαφυγής.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το ΣΔΟΕ επέλεξε ξανά μόνο 50 ονόματα, αλλά ουδείς από τους πολίτες το όνομα των οποίων περιλαμβάνεται στην περίφημη λίστα έχει κληθεί!

Οι ελεγκτικές αρχές στην Αθήνα έχουν ζητήσει το άνοιγμα των λογαριασμών των καταθετών της λίστας από τις ελληνικές τράπεζες προκειμένου να διαπιστωθεί τι ποσά υπάρχουν κατατεθειμένα σε αυτές. Κορυφαίος αξιωματούχος των ελεγκτικών αρχών που θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του μιλώντας στο «ΘΕΜΑ» εξήγησε: «Εχουμε ζητήσει να ανοίξουν οι λογαριασμοί των προσώπων που μας ενδιαφέρουν, αλλά οι τράπεζες κωλυσιεργούν να μας δώσουν τα απαραίτητα στοιχεία. Το γεγονός αυτό καθυστερεί τις έρευνες». Υψηλός αξιωματούχος του ΣΔΟΕ, πάντως, έχει διαμηνύσει ότι έως τα τέλη Μαΐου θα έχει ολοκληρωθεί ο έλεγχος στα πρώτα 50 ονόματα της λίστας.

Ο υφυπουργός Οικονομικών κ. Γιώργος Μαυραγάνης, μιλώντας σε στενούς του συνεργάτες και αναφερόμενος στις καθυστερήσεις των ελέγχων, ανέφερε: «Οι έλεγχοι προχωρούν και όπου υπάρχει θέμα φορολογικό θα αναδειχτεί. Πρέπει να συγκεντρωθούν τα στοιχεία σε σχέση με τραπεζικούς λογαριασμούς που υπάρχουν στην Ελλάδα. Πάντα υπήρχε μια καθυστέρηση σε συνεργασία με την Ενωση Ελληνικών Τραπεζών. Το πρόβλημα γι’ αυτές τις περιπτώσεις θα λυθεί όταν οριστικοποιηθεί η εγκατάσταση ενός μητρώου καταθετών στις υπηρεσίες μας».

πηγή: protothema.gr

Η λειτουργία της διαπλοκής καρτέλ-πολιτικών-ΜΜΕ-Δικαιοσύνης

Του Γιώργου Φλωρά, επιχειρηματία, μέλος του ΔΣ του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών

diaploki-floras

  1. Δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κάποιος γιατί τα καρτέλ επικρατούν στην Ελλάδα και ο Έλληνας γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης επί σειρά δεκαετιών. Θα μεταφέρω την δική μου εκτίμηση για την διαπλοκή καρτέλ-πολιτικών-ΜΜΕ-Δικαιοσύνης.
  2. Με την λέξη καρτέλ εννοούμε όλες τις μεγάλες επιχειρήσεις που κατέχουν σημαντικό μερίδιο αγοράς στα προϊόντα τους και οι οποίες είτε κάνουν συμφωνίες με άλλες επιχειρήσεις για να κρατήσουν ψηλά τις τιμές, είτε κάνουν κατάχρηση της δεσπόζουσας θέσης τους στην αγορά είτε απαγορεύουν τις παράλληλες εισαγωγές ή τις εξαγωγές στους συνεργάτες τους.
  3. Τα καρτέλ είναι μεγάλες επιχειρήσεις, συνήθως πολυεθνικές, και στόχο έχουν έναν και μοναδικό: το κέρδος. Όσο μεγαλύτερο το κέρδος τόσο καλύτερα για τους μετόχους και για τα στελέχη (βλ. μπόνους).
  4. Τα καρτέλ, επειδή είναι μεγάλες εμπορικές εταιρείες, ξοδεύουν τεράστια ποσά σε διαφήμιση, σε όλα τα ΜΜΕ (τηλεόραση, ραδιόφωνο, εφημερίδες). Χωρίς την διαφήμιση των καρτέλ τα ΜΜΕ απλά κλείνουν. Αν 3-4 μεγάλες εταιρείες αποφασίζουν αν κόψουν ένα κανάλι, αυτό θα δεχθεί τεράστιο πλήγμα.
  5. Τα καρτέλ, από τα παράνομα υπερκέρδη που οι νομοθέτες τους επιτρέπουν να έχουν, φροντίζουν και ταίζουν τους ευεργέτες τους, και σε κεντρικό επίπεδο και σε ατομικό. Σε κεντρικό επίπεδο θα χρηματοδοτήσουν το κόμμα ειδικά στην προεκλογική περίοδο. Η χρηματοδότηση είναι φυσικά χωρίς αποδείξεις και έτσι το κόμμα μπορεί επίσης να πληρώνει χωρίς αποδείξεις. Σε ατομικό επίπεδο θα χρηματοδοτήσουν τον υποψήφιο βουλευτή με τα απαραίτητα για εκδηλώσεις, αφίσες κλπ.
  6. Ο ανταγωνισμός είναι εχθρός των καρτέλ αφού αναγκάζει κάθε εταιρεία να χαμηλώνει τις τιμές της, άρα να περιορίζει τα κέρδη της.
  7. Βασικός στόχος των καρτέλ είναι εξορισμού ο ελεύθερος ανταγωνισμός. Πρέπει να εξαλειφθεί.
  8. Όμως η Ευρώπη επιθυμεί να υπάρχει ελεύθερος ανταγωνισμός γιατί φέρνει νέα προϊόντα, δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας, προάγει την καινοτομία, ικανοποιεί καλύτερα τον πελάτη, διαθέτει τα προϊόντα σε χαμηλότερες τιμές για τον καταναλωτή.
  9. Για να το πετύχει η Ευρώπη έχει θέσει κανόνες που κάθε κράτος πρέπει να μεταφέρει στην εθνική νομοθεσία ως νόμους. Επίσης επιβάλει σε κάθε κράτος να έχει μια Αρχή Ανταγωνισμού, στην Ελλάδα είναι η Επιτροπή Ανταγωνισμού.
  10. Τα καρτέλ γνωρίζουν ότι για να εξαφανίσουν τον ελεύθερο ανταγωνισμό πρέπει να «ελέγξουν» τους νόμους. Και για να «ελέγξουν» τους νόμους ο δρόμος είναι απλός.
  11. Πρώτα ελέγχουν τους νομοθέτες, δηλαδή τους πολιτικούς που κυβερνούν, τους βουλευτές μας.
  12. Ο νομοθέτης εκλέγεται αφού μπει στην λίστα που ορίζει ο αρχηγός του κόμματος. Αν ο αρχηγός δεν σε θέλει, είσαι εκτός λίστας. Αν είσαι εχθρός των φίλων και των χρηματοδοτών του αρχηγού είσαι εκτός λίστας. Αν στην θητεία σου στην Βουλή ενόχλησες τους φίλους τους αρχηγού είσαι εκτός λίστας. Άρα ξεκινάμε ε την παραδοχή ότι για να μπει ο μελλοντικός βουλευτής στην λίστα και να έχει ελπίδες να εκλεγεί πρέπει να μην στεναχωρεί τους φίλους του αρχηγού, δηλαδή τους χρηματοδότες του κόμματος.
  13. Για να εκλεγεί ένας βουλευτήςνομοθέτης, ειδικά στις πολυπληθείς περιφέρειες, πρέπει να παρουσιαστεί στα τηλεοπτικά κανάλια. Έχει αποδειχτεί ότι τα ΜΜΕ αναδεικνύουν ως σπουδαίους τους πιο ηλίθιους και ανίκανους, επειδή θα τους προβάλουν ασταμάτητα και ο κόσμος θα τους αναγνωρίζει αμέσως. Στα κανάλια δεν πας επειδή το θέλεις αλλά επειδή σε καλούνε.
  14. Τα ΜΜΕ είναι εμπορικές επιχειρήσεις που με βάση τα επίσημα στοιχεία ζούνε βασισμένα στα δάνεια. Τα δάνεια τα εγκρίνουν οι τράπεζες, αν θέλουν μάλιστα δεν τα εγκρίνουν ή δεν τα ανανεώνουν και το μέσο μαζικής επικοινωνίας θα κλείσει. Άρα τα ΜΜΕ έχουν άμεση ανάγκη τον τραπεζικό δανεισμό.
  15. Η προεκλογική περίοδος έχει δυο περιόδους. Την περίοδο ανάμεσα σε δυο εκλογές και την περίοδο πριν τις εκλογές.
  16. Στην περίοδο ανάμεσα στις δυο εκλογές τα κανάλια καλούν τους βουλευτές-νομοθέτες και τους πολιτικούς που ανήκουν στους λεγόμενα φιλικά προσκείμενους. Είναι αυτοί που μπορεί να φωνάζουν κατά της διαφθοράς, να είναι αντιδραστικοί αλλά όταν έρχεται ο χρόνος στο δια ταύτα δεν κάνουν αυτό που πρέπει άλλα αυτό που εξυπηρετεί τους φίλους του αρχηγού. Δεν νομοθετούν δηλαδή για να σπάσουν τα καρτέλ αλλά καθημερινά θα βρίσουν τα καρτέλ για την ακρίβεια των προϊόντων.
  17. Στην προεκλογική περίοδο ο χρόνος προβολής είναι περιορισμένος και θα προβληθούν συγκεκριμένοι υποψήφιοι νομοθέτες. Το ερώτημα είναι πώς θα επιλεχθούν οι υποψήφιοι που θα προσκληθούν από, πχ, τα τηλεοπτικά κανάλια? Τα καρτέλ είναι οι βασικοί πελάτες των ΜΜΕ. Χωρίς την διαφήμισή τους κλείνουν. Τα καρτέλ, δια μέσω των λεγόμενων media shops, δεσμεύουν τηλεοπτικό χρόνο για τους δικούς τους υποψηφίους βουλευτές-νομοθέτες. Σε αυτό το χρόνο κανονίζουν ότι θα προβληθούν ο Χ ο Ψ και ο Ω, δηλαδή αυτοί οι υποψήφιοι που είναι ξεπουλημένοι από τα αποδυτήρια. Γνωρίζουν οι υποψήφιοι αυτοί ότι με την τηλεοπτική τους προβολή η πιθανότητα εκλογής τους είναι πολλαπλάσια. Εκλέγονται και ξέρουν ότι οφείλουν χάρη στο καρτέλ που τους έδωσε τηλεοπτική προβολή.
  18. Έρχεται η ώρα οι «δικοί μας» νομοθέτες να ψηφίσουν νόμους. Αυτοί που γνωρίζουν την νομοθεσία για τα καρτέλ γελάνε από το πόσο αστείες είναι οι ποινές (χρηματικές και ποινικές) για τα καρτέλ. Και δεν είναι αυστηρότερες γιατί η κρίσιμη πλειοψηφία των νομοθετών ανήκει στους φίλους των καρτέλ.
  19. Ο κόσμος ακούει τους νομοθέτες να εξορκίζουν τα καρτέλ αλλά δεν γνωρίζει την νομοθεσία και δεν γνωρίζει ότι ουσιαστικά είναι χειρότερο να χτίσεις ένα παράνομο κοτέτσι από το να στήσεις καρτέλ και να κατακλέβεις χιλιάδες καταναλωτές επί χρόνια, αποκομίζοντας δεκάδες εκατομμύρια ευρώ παράνομα κέρδη.
  20. Η πολιτεία έχει δημιουργήσει και την Επιτροπή Ανταγωνισμού για να κυνηγάει τα καρτέλ. Όχι επειδή το θέλανε οι νομοθέτες μας αλλά επειδή το επέβαλε η Ευρώπη. Οι «φίλοι» νομοθέτες έκαναν την Επιτροπή Ανταγωνισμού Ανεξάρτητη Αρχή ώστε να μην παρεμβαίνει κανείς στο έργο της. Διορίζουν όμως με προσωπική επιλογή του κάθε Υπουργού τον πρόεδρο της. Τον προηγούμενο πρόεδρο τον επέλεξε ο Άκης Τσοχατζόπουλος (τον επέλεξε ως άνθρωπο της απολύτου εμπιστοσύνης του) και έμεινε στην θέση του 6 χρόνια. Τον επόμενο πρόεδρο τον επέλεξε ο Χατζηδάκης. Κανείς τους φυσικά δεν επιλέχθηκε με διαγωνισμό άλλα λόγω γνωριμιών σε κομματικό επίπεδο. Και φυσικά τα αποτελέσματα του έργου τους είναι σε όλους τους Καταναλωτές γνωστά.
  21. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού εννοείται κυνηγάει τα καρτέλ όμως ξεχνάει στα συρτάρια της υποθέσεις επί 4-5 χρόνια, μια την ξέχασε επί 16 χρόνια. Όποτε ρωτάς τον νομοθέτη γιατί αργεί η Επιτροπή Ανταγωνισμού, σου απαντάει : είναι Ανεξάρτητη Αρχή και δεν μπορώ να κάνω κάτι.
  22. Εδώ έρχεται και η Δικαιοσύνη. Την Δικαιοσύνη υπηρετούν οι δικηγόροι και οι δικαστές.
  23. Υπάρχει ένα σύστημα δικηγόρων που υποστηρίζουν τα καρτέλ συστηματικά. Κάποιοι από αυτούς έχουν παρελθόν στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, άρα στενές σχέσεις με νυν υπαλλήλους, υπαλλήλους σε κρίσιμα πόστα. Γενικά παρατηρείται μια επιτυχή έκβαση υποθέσεων που τα καρτέλ στηρίζουν συγκεκριμένοι δικηγόροι. Το ότι οι ίδιοι θήτευσαν στην Επιτροπή Ανταγωνισμού επί σειρά ετών δεν ενοχλεί κανέναν.
  24. Στην Δικαιοσύνη είναι όμως και οι Δικαστές και οι Εισαγγελείς. Όπως ξέρουμε οι αποφάσεις των Δικαστών κρίνονται από τον Άρειο Πάγο και πάρα πολλές φορές πετιούνται στα σκουπίδια ως λανθασμένες. Και οι αποφάσεις των Εισαγγελέων κρίνονται από τους Δικαστές και πάρα πολλές φορές πετιούνται στα σκουπίδια αφού οι Δικαστές κρίνουν αντίθετα από την κρίση των Εισαγγελέων. Άρα ουδείς αλάνθαστος από τους δικαστές και εισαγγελείς. Επίσης γνωρίζουμε ότι στην δικαιοσύνη έχουν εντοπιστεί φαινόμενα Καλούση και Μπουρμπούλια, κατά συνέπεια δεν μπορεί να είμαστε σίγουροι ότι οι Δικαστές είναι αδέκαστοι στο σύνολό τους (όπως φυσικά ισχύει για κάθε κατηγορία επαγγελματιών).
  25. επίσης παρατηρούμε τακτικά παιδιά δικαστών και εισαγγελέων να εργάζονται σε μεγάλες επιχειρήσεις που ανήκουν στην κατηγορία των καρτέλ, δημιουργώντας ιδιαίτερους δεσμούς ανάμεσα στις οικογένειες δικαστικών και στα καρτέλ
  26. Έτσι βλέπουμε και πολλές αποφάσεις που σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με τα καρτέλ να είναι πέραν πάσης λογικής. Είτε γιατί ο δικαστικός λειτουργός είναι άσχετος με το ζήτημα (ειδικό δίκαιο), είτε γιατί είναι απρόσεκτος, είτε γιατί έκανε κάποια εξυπηρέτηση, τα καρτέλ και οι φίλοι τους ευνοούνται.
  27. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Εκτελεστική εξουσία (οι νομοθέτες-βουλευτές) έχει λόγο στον διορισμό της κεφαλής της Δικαστικής εξουσίας, άρα οι φιλόδοξοι δικαστικοί επιδιώκουν να έχουν καλές σχέσεις με τους πολιτικούς. Το πώς το επιδιώκουν εναπόκειται στην ακεραιότητα τους καθενός. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Εκτελεστική εξουσία επιλέγει ενίοτε ανώτατους Δικαστικούς και Εισαγγελείς και τους τοποθετεί σε καλοπληρωμένες θέσεις είτε κατά την διάρκεια του δικαστικού τους βίου είτε μετά (σύνταξη). Άρα οι φιλόδοξοι λειτουργοί της Δικαιοσύνης έχουνε το πίσω μέρος του μυαλού τους ότι αν είναι φίλοι με τους πολιτικούς (αυτούς δηλαδή που χρηματοδοτούν τα καρτέλ) ίσως κάποια στιγμή να σταθούνε «τυχεροί» και να κερδίσουν και αυτοί μια καλοπληρωμένη θέση στο Δημόσιο (πρόεδροι Αρχών, Υπουργοί, Βουλευτές κλπ).

Πηγή: olympia.gr

Το κόστος της Δημοκρατίας: η χρηματοδότηση των κομμάτων

Το ζήτημα της χρηματοδότησης των κομμάτων έρχεται συχνά στην επικαιρότητα, επειδή είναι απ’ αυτά που προκαλούν το ενδιαφέρον του κοινού, ενώ με τον τρόπο που προβάλλεται, προσφέρεται για εύκολη και ανέξοδη διαμαρτυρία, που συχνά φθάνει στα όρια του λαϊκισμού.

Όμως, η κύρια αδυναμία των διαλόγων που διεξάγονται στα τηλεοπτικά παράθυρα και των άρθρων που γράφονται στον Τύπο, συνήθως είναι η απουσία στοιχείων. Στοιχείων για τα ποσά και τους όρους της χρηματοδότησης των κομμάτων στην Ελλάδα και κυρίως, στοιχείων για το πώς έχουν τα μεγέθη αυτά στο εξωτερικό και ιδιαίτερα στις άλλες χώρες της Ευρώπης.

Ο Σύλλογος ΕΛΛΗΝΕΣ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΙ, κατά το διάστημα του Δεκεμβρίου 2011 και του Ιανουαρίου 2012, πραγματοποίησε ειδική μελέτη, η οποία βασίστηκε στην ανάλυση της νομοθεσίας κάθε χώρας, αλλά και στις αξιολογήσεις κάθε χώρας από τα όργανα του Συμβουλίου της Ευρώπης, και εξετάζει τα συστήματα και τις πρακτικές χρηματοδότησης των πολιτικών κομμάτων στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η εξέταση αυτή έχει ως σκοπό να πληροφορηθεί η ελληνική κοινωνία και οι έλληνες νομοθέτες, τις αρχές και τις μεθόδους που λειτουργεί το σύστημα της πολιτικής χρηματοδότησης σε άλλες χώρες, αλλά και το πώς τα άλλα ευρωπαϊκά κόμματα κατορθώνουν, με λιγότερα κρατικά χρήματα, να επιτελούν το έργο τους, με πολύ μεγαλύτερο βαθμό διαφάνειας.

Με βάση το μέσο όρο της περιόδου 2007-2011, προκύπτει ότι η ετήσια χρηματοδότηση προς τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα είναι € 64,42 εκατομμύρια. Από απόψεως ποσού, αυτή είναι η 5η μεγαλύτερη δαπάνη χρηματοδότησης κομμάτων στην Ευρώπη, τη στιγμή που η Ελλάδα είναι μόλις η 9η μεγαλύτερη χώρα σε πληθυσμό.

Η Ελλάδα έχει το 3ο υψηλότερο κόστος χρηματοδότησης ανά εγγεγραμμένο ψηφοφόρο, το οποίο φθάνει € 6,49. Το αντίστοιχο κόστος της Γερμανίας είναι μόλις € 2,14 ευρώ, ενώ ο μέσος όρος των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι € 2,44. (Δείτε σχετικό πίνακα) Αναλογικά, η Ελλάδα δαπανά € 9,39 ανά έγκυρη ψήφο, ενώ η Γερμανία δαπανά € 3,08, τη στιγμή που ο μέσος όρος των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι μόλις € 3,73.

Οι διαφορές είναι πιο εντυπωσιακές στο επίπεδο των δαπανών, ως ποσοστό του ΑΕΠ. Ενώ για την Ελλάδα, το ΑΕΠ και τα φορολογικά έσοδα του κρατικού Προϋπολογισμού αποτελούν το 1,85% και το 1,44% αντίστοιχα, του συνόλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι δαπάνες χρηματοδότησης των ελληνικών κομμάτων φθάνουν στο 6,88% του συνόλου των 27 χωρών!

Οι παραπάνω διαφορές είναι ακόμη πιο εντυπωσιακές αν ληφθεί υπόψη ότι, στα γραφεία των ελλήνων βουλευτών και ευρωβουλευτών έχουν αποσπασθεί 857 δημόσιοι υπάλληλοι, οι οποίοι στην ουσία εκτελούν κομματική εργασία. Όταν σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποσπώνται δημόσιοι υπάλληλοι για να στελεχώσουν κομματικά γραφεία, η αμοιβή τους συνυπολογίζεται στην ετήσια επιχορήγησή τους.

Πέραν όλων των παραπάνω, σύμφωνα με τις αναφορές της «Οργάνωσης Κρατών εναντίον της Διαφθοράς» (GRECO) του Συμβουλίου της Ευρώπης, ενώ η νομοθεσία για τη χρηματοδότηση των κομμάτων στη χώρα μας δείχνει να είναι αρκετά πλήρης, εν τούτοις σε πρακτικό επίπεδο η νομοθεσία δεν εφαρμόζεται πλήρως. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι, ουδέποτε έχουν επιβληθεί κυρώσεις για παράβαση της νομοθεσίας χρηματοδότησης των κομμάτων ή της χρηματοδότησης των προεκλογικών εκστρατειών!

Το κυριότερο πρόβλημα που εντοπίζεται στην εφαρμογή της νομοθεσίας είναι η αδυναμία της Επιτροπής Ελέγχου, η οποία είναι και το ανώτατο εποπτικό όργανο για τον έλεγχο των οικονομικών των κομμάτων και των υποψηφίων, να επιτελέσει το έργο της. Η Επιτροπή που απαρτίζεται από τρεις ανώτατους δικαστικούς και από εκπροσώπους κάθε κόμματος (δηλαδή οι ελεγχόμενοι, είναι παράλληλα και …ελεγκτές), ουδέποτε έχει διαπιστώσει κάτι το μεμπτό ή επιλήψιμο σε ζητήματα που έχουν να κάνουν με το πολιτικό χρήμα.

Από την άλλη πλευρά, τα μεγάλα πολιτικά κόμματα, ακολουθώντας μία ανεύθυνη πολιτική διαχείρισης των οικονομικών τους, έχουν βρεθεί καταχρεωμένα στις τράπεζες, ενώ έχουν υποθηκεύσει τις κρατικές επιχορηγήσεις πολλών ετών.

Τί μπορεί να γίνει για να λυθεί το πρόβλημα; Ποιές μεταβολές θα πρέπει να γίνουν στη νομοθεσία, αλλά και στην ίδια τη λειτουργία των κομμάτων, έτσι ώστε να επιτευχθεί η αύξηση της διαφάνειας και η ορθή λειτουργία των κομμάτων;

Βέβαια, από καμία χώρα δε λείπουν τα σκάνδαλα. Αυτό είναι ανθρώπινο και δύσκολο να θεραπευθεί. Όμως, σημασία έχει το πώς άλλες χώρες αντιδρούν στις παραβάσεις της νομοθεσίας. Σημασία έχει το ότι, δύσκολα θα δούμε άλλες περιπτώσεις τόσο μεγάλης «χαλάρωσης» των θεσμών και αδιαφορίας μπροστά στην απροκάλυπτη παραβίαση της νομοθεσίας, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα.

Θα δούμε και περιπτώσεις συστημάτων όπου ο κρατικός έλεγχος και η εποπτεία απουσιάζουν εντελώς, όπως για παράδειγμα συμβαίνει στη Σουηδία. Όμως, θα διαπιστώσουμε ότι, στις περιπτώσεις αυτές, την κρατική εποπτεία έχουν υποκαταστήσει συστήματα αρχών, που από μόνα τους έχουν δημιουργήσει και που εθελοντικά ακολουθούν τα κόμματα, έτσι ώστε ο πολίτης να γνωρίζει τον τρόπο που εκλέγονται τα πρόσωπα που τον κυβερνούν.

Ακόμη, θα δούμε περιπτώσεις, όπως στη Γερμανία, όπου τα κόμματα έχουν επίσης αυτοδεσμευθεί σε θέματα διαφάνειας έχοντας μάλιστα απαρνηθεί το δικαίωμα της ασυλίας που δίνει ο νόμος στους βουλευτές. Είναι χαρακτηριστικό ότι, το Γερμανικό Κοινοβούλιο έχει εκδώσει ψήφισμα με τίτλο “Αρχές που ισχύουν στις περιπτώσεις ασυλίας”, το οποίο έχει ενσωματωθεί στον Κανονισμό Λειτουργίας του Κοινοβουλίου και στο οποίο αναφέρεται με σαφήνεια ότι, οι προβλέψεις περί ασυλίας είναι ένα τυπικό ζήτημα το οποίο σχετίζεται με την κοινοβουλευτική παράδοση και δεν έχει ως στόχο να λειτουργεί ως εμπόδιο για την ποινική δίωξη παρανομούντων μελών.

Διαβάζοντας κάποιος τί συμβαίνει σε άλλες χώρες και συγκρίνοντας αυτά με την κατάσταση των ελληνικών υπερχρεωμένων κομμάτων, που εξακολουθούν να δαπανούν διπλάσια απ’ ότι εισπράττουν, θα αντιληφθεί γιατί το Κράτος μας πτώχευσε. Και θα αναρωτηθεί εάν είναι ποτέ δυνατό να χρεοκοπήσουν κράτη όπως η Σουηδία, η Γερμανία, η Δανία ή ακόμη και η Μεγάλη Βρετανία.

Όχι. Τα κράτη αυτά, υπό κανονικές συνθήκες, δε θα χρεοκοπήσουν ποτέ. Και αυτό, όχι επειδή οι πολίτες των κρατών αυτών είναι πιο έξυπνοι ή περισσότερο εργατικοί από εμάς. Δε θα χρεοκοπήσουν επειδή, επί αιώνες, στον κόσμο μας ισχύει μία βασική αρχή: Ο πλούτος των εθνών είναι η ποιότητα των θεσμών τους.

Πηγή: το παραπάνω κείμενο είναι από το βιβλίο του Γ. Σιάτρα

Έτσι με στοχοποίησε ο Μιχάλης Σάλλας!

newego_LARGE_t_1101_40687536

Με το δημοσίευμα της 18-4-2013 του περιοδικού «Hot Doc», με τίτλο «το σχέδιο εξόντωσης του Κώστα Βαξεβάνη», δημοσιοποιήθηκαν κάποιες πτυχές της δικής μου υπόθεσης, καθώς και άμα ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα
τυγχάνω παράνομης παρακολούθησης από τα μεγαλοστελέχη της Τράπεζας Πειραιώς, και αυτού του ιδίου του κ. Μιχάλη Σάλλα.

Για την αποκατάσταση της αλήθειας, πρέπει να αναφερθεί ότι η υπόθεσή μου ως κατηγορουμένης για κατασκευασμένη υπεξαίρεση 43 περίπου εκατομμυρίων ευρώ από το κατάστημα της Τράπεζας Πειραιώς Ζακύνθου εκκρεμεί ακόμη στην ανάκριση, με δεδομένο ότι ήδη μία φορά έχει ακυρωθεί ως αόριστο το σε βάρος μου κατηγορητήριο.

Καθόλη τη διάρκεια της ανακριτικής διαδικασίας η Τράπεζα Πειραιώς αρνείται πεισματικά να προσκομίσει ουσιώδη έγγραφα, μεταξύ των οποίων και το ασφαλιστήριο συμβόλαιό της, και την αποζημίωση που φέρεται ότι έλαβε.

Την ίδια πεισματική άρνηση χορήγησης στοιχείων είχε επιδείξει στους υπαλλήλους του Σ.Δ.Ο.Ε., αρνούμενη να συμμορφωθεί με παραγγελία του αρμόδιου κ. Εισαγγελέα Εφετών

Σε ό,τι αφορά στις καταγγελίες μου, ενώπιον του Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος, κ. Γρηγόριου Πεπόνη, πρέπει να τονιστούν τα εξής:

-Η έρευνα αφορά σε δαιδαλώδεις εταιρείες και διαδρομές, συμφερόντων Μιχάλη Σάλλα, και της οικογένειάς του, και όχι μόνον. Στην έρευνα αυτή έχει συσχετιστεί και αναφορά του πρακτορείου Reuters.

-Είμαι στη διάθεση του Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος, και οποιουδήποτε άλλου έντιμου και αδιάφθορου λειτουργού, ώστε να αξιοποιηθούν όλα τα στοιχεία για την πάταξη οικονομικών και άλλων αδικημάτων σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος.

Από τότε που απευθύνθηκα στον Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος, παρατήρησα αφενός ότι μεθοδευμένα και συντονισμένα έγινε προσπάθεια επηρεασμού και εκφοβισμού του από οργανωμένα συμφέροντα, και κέντρα εξουσίας, αφετέρου ότι παρουσιάστηκα ως άτομο επικίνδυνο που προβαίνει σε κατασκευασμένες πράξεις εκβιάσεως σε βάρος της Τράπεζας Πειραιώς, μέχρι του σημείου να επιτευχθεί ακόμη και η νομιμοφανής παρακολούθησή μου από τις Αρχές.

Μετά, όμως, και το παραπάνω δημοσίευμα, όπου αναφέρονται στοιχεία για παράνομη δράση εγκληματικής οργανώσεως, που στοχεύει μεταξύ άλλων και στη δική μου εξόντωση, μέχρι του σημείου να παρουσιαστώ ακόμη και ως
έμπορος ναρκωτικών, δηλώνω ότι :

-Όλα αυτά τα χρόνια, σε γεωμετρικό πρόοδο, υφίσταμαι απειλές για τη ζωή μου και την σωματική μου ακεραιότητα.

-Απευθύνθηκα σε όλες τις αρμόδιες αρχές, μέχρι και στον Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος, λόγω του αδιάφθορου του χαρακτήρα του, ώστε να θέσω υπόψη τους τα στοιχεία που διαθέτω σε βάρος της Τράπεζας Πειραιώς, των μεγαλοστελεχών της, και ειδικά του Μιχάλη Σάλλα, για σωρεία κακουργηματικών πράξεων, χωρίς μέχρι και σήμερα να έχει γίνει έστω και μερική αποκατάσταση, αναμένοντας με αγωνία να επαληθευτώ στις μεγάλες ίσως προσδοκίες μου.

Παρατήρησα ότι ο ίδιος ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, κ. Γιώργος Προβόπουλος, ουδόλως υποβοηθά, παρά παρακωλύει κατά τη γνώμη μου, τις ελεγκτικές διαδικασίες, για προφανείς λόγους και αιτίες, που αφορούν στην εν γένει πορεία και δράση του.

Δεν πρόκειται να ανεχθώ καμία περαιτέρω θυματοποίησή μου από την Τράπεζα Πειραιώς,τα μεγαλοστελέχη της, και ειδικά τον Μιχάλη Σάλλα, ώστε να παρουσιάζομαι για λόγους σκοπιμότητας άλλοτε ως δράστης υπεξαίρεσης, άλλοτε ως δράστης εκβιάσεως, και γιατί όχι –στο νοσηρό νού τους- ως έμπορος διακίνησης ναρκωτικών.

Επειδή και στην αθλιότητα υπάρχουν όρια αξιοπρέπειας, και ουδέποτε στη ζωή μου, είτε ως ατόμου, είτε ως επαγγελματία, διαπραγματεύτηκα την Αξιοπρέπειά μου, το Ήθος μου, την Ακεραιότητά μου και την Εντιμότητά μου

Καλώ και παρακαλώ τις αρμόδιες Αρχές να πράξουν τα νόμιμα για την αποκατάσταση της αλήθειας, σε όλη της τη διάσταση, ώστε επιτέλους να μιλήσουμε πράγματι για Τραπεζικό Σκάνδαλο, και ουχί για υποκατάστατα στο βωμό της περιχαράκωσης όσων έχουν το θράσος να διαπραγματεύονται ακόμη και το αγαθό της ζωής, για τη δική τους επιβίωση με κάθε έκνομο τρόπο.

Πληρεξούσιος Δικηγόρος μου παραμένει ο Δικηγόρος Αθηνών, Γιάννης Απατσίδης, για οποιαδήποτε διευκρίνιση, μέχρι την κλήση μου από τις Αρχές.

Αγγελική Αγουλού

Πηγή: lykavitos.gr

430 χρόνια βασικού μισθού η αποζημίωση του κ. Προβόπουλου

Αν θεωρήσουμε χοντρικά ότι ο βασικός μισθός αθροίζεται συνολικά σε 6500 ευρώ το χρόνο, τα 2.800.000 Ευρώ μετά φόρων που έλαβε ο κ. Προβόπουλος από την Τράπεζα Πειραιώς τον Μάϊο του 2008 ως αποζημίωση για να αναλάβει κεντρικός τραπεζίτης αντιστοιχουν σε 430 χρόνια εργασίας.

Ο πράκτορας Κ.Α και η ιστορία της απόπειρας δολοφονίας του Κ. Καραμανλή

Για τον παρακρατικό μηχανισμό των ΚΥΠατζήδων, οι οποίοι προσέφεραν τις “υπηρεσίες” τους σε κορυφαίους Έλληνες επιχειρηματίες – μεταξύ αυτών και κορυφαίο συστημικό Τραπεζίτη, όπως αποκάλυψε το Hot Doc που κυκλοφορεί-  έχουμε γράψει τις προηγούμενες μέρες.

Σήμερα θα σας αποκαλύψουμε ακόμη μια “δραστηριότητα” της εν λόγω συμμορίας.

Αφού εκτός από εμπόριο πληροφοριών ο πράκτορας Κ.Α. ειδικευόταν και σε σενάρια επιστημονικής φαντασίας.

Ένα απ’ αυτά έχει γίνει λαϊκό ανάγνωσμα και ενώ στην αρχή πέρασε μόνο σε κάποια περιφερειακά έντυπα και ένα υποτιθέμενο σοβαρό εβδομαδιαίο περιοδικό στη συνέχεια έγινε “ρουλεμάν” και απ’ τις σοβαρές εφημερίδες.

Πρόκειται για την περιβόητη απόπειρα “δολοφονίας” του πρώην πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή η οποία δήθεν αποφεύχθηκε γιατί η ΕΥΠ ενημερώθηκε εγκαίρως από Ρώσους πράκτορες.

Η αλήθεια είναι ότι και αυτό το κόλπο το έστησε ο Κ.Α. όπως και πολλές άλλες ιστορίες για αγρίους οι οποίεςβέβαια άρεσαν στους τότε πολιτικούς προϊσταμένους της ΕΥΠ και σκόρπιζαν λεφτά με το τσουβάλι….

Πηγή: lykavitos.gr

Πληρωμένα συμβόλαια – Όλο το σχέδιο εξόντωσης του Κ. Βαξεβάνη

του Κ. Βαξεβάνη

«Το ρεπορτάζ αυτό εύχομαι να μην γραφόταν ποτέ. θα σήμαινε πως οι θεσμοί λειτουργούν, η δημοσιογραφία κάνει τη δουλειά της και το παρακράτος είναι μια έννοια εγκυκλοπαιδική που αναφέρεται στη δεκαετία του ’60 Δυστυχώς όμως το 2012 μας παρακολουθούν. Οι εντολείς είναι φορείς της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας».

Οι γραμμές αυτές είχαν γραφτεί τον Ιούνιο του 2012, στο τεύχος 6 του HOT DOC. Μόλις τρεις μήνες μετά την έκδοση του περιοδικού, μια σειρά από ενδείξεις αλλά και πληροφορίες μας είχε οδηγήσει στο συμπέρασμα πως κάποιοι μας παρακολουθούν. Καταλαβαίναμε πως επρόκειτο για κάτι πάρα πολύ σοβαρό, αλλά τώρα πια καταλαβαίνουμε πως στην πραγματικότητα είχαμε άγνοια κινδύνου. Και εχθρών, που είχαμε δημιουργήσει σε μερικές μόλις μέρες κυκλοφορίας.

image002

Οσα θα διαβάσετε στις επόμενες σελίδες έχουν δύο σοβαρά μειονεκτήματα. Το πρώτο είναι ότι αναφέρονται σε εμάς τους ίδιους. Άρα είναι εκτεθειμένα απέναντι στην κακόπιστη κριτική που τα βλέπει ως περιαυτολογία ή ακόμη και διαφήμιση. Εμείς όμως δεν σας κρύψαμε ποτέ τίποτα, ακόμη και όταν τα συμφέροντα προσπαθούν να μας φιμώσουν με υπέρογκες αγωγές και μηνύσεις. Το δεύτερο είναι πως πρόκειται για τερατώδη πράγματα, τα οποία είναι περισσότερο συμβατά με τη φαντασία και το σενάριο παρά με την πραγματικότητα σε μια Δημοκρατία. Ποιος και πώς μπορεί να πιστέψει πως μια μικρή ομάδα δημοσιογράφων μπήκε στο στόχαστρο παρακυβερνητικών και παρακρατικών μηχανισμών, μισθοφόρων μυστικών υπηρεσιών, πλαστογράφων και πληρωμένων φονιάδων, γιατί απλώς λειτουργεί δημοσιογραφικά;

Το θέμα όμως δεν είναι για μας επικοινωνιακό, ώστε να αναζητήσουμε τον τρόπο που αυτό μπορεί να γίνει πιστευτό. Ο μοναδικός τρόπος είναι να πούμε τα στοιχεία μας, για μια έρευνα που αυτή τη φορά δεν αφορά άλλους, αλλά εμάς. Δυστυχώς, είναι πιο δύσκολο απ” ό,τι φαντάζεται κάποιος. Η έρευνα αυτή δεν θα αναπαραχθεί πουθενά, όπως δεν έχει αναπαραχθεί καμία από αυτές που κάναμε στα 26 τεύχη που εκδώσαμε στον ένα χρόνο λειτουργίας μας, και ας αφορά την απειλή ζωής ανθρώπων. Φαντάζομαι από τώρα τα πόσα αποπροσανατολιστικά και υποτιμητικά θα γραφτούν. Αλλά δεν είναι όλος ο Τύπος πουλημένος.
Υπάρχουν ελεύθερες φωνές και θα είναι τραγικό να αναγνωρίσουμε παντοδυναμία στη σαπίλα.

Το πλεονέκτημα των απατεώνων είναι πως δεν χρειάζεται να αποδεικνύουν τίποτα, μόνο να δημιουργούν εντυπώσεις. Οι έντιμοι, και κυρίως οι έντιμοι δημοσιογράφοι, πρέπει να αποδεικνύουν τα πάντα. Τον ένα χρόνο που πέρασε δεν μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν όσα αποκαλύψαμε. Έτσι επιστράτευσαν αρχικά την ψιθυρολογία: «ποιος τον πληρώνει για να χτυπά τους άλλους;», «ξέρουμε τώρα ποιος του τα χώνει», «είναι όργανο του Σύριζα και του Καμμένου», «γιατί ξαφνικά μας το παίζει Ρομπέν των Δασών». Πολλοί από τους ψιθύρους αναπαράγονταν σχεδόν «λογικά» από ανθρώπους που έχουν συνηθίσει ο Τύπος να είναι πάντα εξαρτημένος και «πληρωμένος». Τα κέντρα όμως δρούσαν με σχέδιο.

Το πράγμα στη συνέχεια αγρίεψε. Έβγαλαν «αποδείξεις» ότι πληρώνομαι από μυστικές υπηρεσίες, μπούκαραν στο σπίτι μου ξημερώματα (για να κλέψουν, είπε η Αστυνομία), εξαπέλυσαν διώξεις που έκαναν ρεζίλι τη χώρα γιατί κάναμε τη δουλειά μας, έκαναν συντονισμένη λυσσαλέα επίθεση ακόμη και μέσα στην Προανακριτική Επιτροπή της Βουλής με μειωτικούς χαρακτηρισμούς και συκοφαντίες. Αυτοί που έκρυψαν επί 3 χρόνια 2.ο62 άτομα της λίστας Λαγκάρντ και μαζί ο Τύπος που αποκρύπτει χιλιάδες θέματα και σκάνδαλα της ελληνικής πραγματικότητας, κατηγόρησαν εμένα ότι δήθεν έκρυψα ένα! Δεν είναι ακριβοί στα πίτουρα και φτηνοί στο αλεύρι. Απλώς είναι επικίνδυνοι.

Ανθίζει ένα παρακράτος που ποτίζεται από κυβερνητικό χρήμα και απλώνει τις ρίζες του στην κοπριά του μιντιακού συστήματος. Τα λεφτά είναι πολλά. Μπίζνες, τράπεζες, μίζες, μαύρο χρήμα. Μια πραγματικότητα που κυριαρχούσε χρόνια, όχι μόνο άνομη αλλά και κακομαθημένη απ” το γεγονός ότι δεν την απείλησε ποτέ κανένας λέγοντας έστω και τα αυτονόητα, απειλείται από την πραγματική δημοσιογραφία. Αυτό δηλώνει πόσο ισχυρή και αποτελεσματική μπορεί να είναι η ανεξάρτητη δημοσιογραφία. Το θέμα είναι πως όλα αυτά δεν είναι πια για μας ένα φιλοσοφικό θέμα για να αναλύσουμε, αλλά μια απειλή. Απειλείται η φυσική μας υπόσταση. Παράλληλα με την έρευνα μας, ενημερώσαμε τις Αρχές και τους δώσαμε το χρονικό περιθώριο να δράσουν. Δεν ξέρουμε ποιο θα είναι το αποτέλεσμα. Ξέρουμε πολύ καλά πως πρέπει για λόγους προστασίας να δημοσιοποιήσουμε όσα έχουν συμβεί. Η έρευνα μας δεν είναι σε θέση να αποδείξει αν ο εντολοδόχος είναι πραγματικά αυτός που κατονομάζεται. Αυτή είναι δουλειά της Δικαιοσύνης. Μπορούμε, ωστόσο, να αποδείξουμε ότι αυτή η ομάδα είναι που οργάνωσε την ηθική και φυσική μου εξόντωση. Πλαστογράφοι, ΚΥΠατζήδες, κυβερνητικοί σύμβουλοι, τραπεζίτες, μια ομάδα με κοινή στόχευση, σχεδιασμένα μεθόδευσαν την καταστροφή. Ξέρουμε ότι συνεχίζουν. Όσα γράφουμε θα κοινοποιηθούν σε διεθνείς οργανισμούς στο εξωτερικό. Αλλά πάντα η μεγαλύτερη προστασία είναι ο κόσμος που ξέρει. Εσείς.

 Η ΙΣΤΟΡΙΑ  ΠΡΙΝ ΑΠΟ  ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ

image004

Η έρευνα αυτή ξεκίνησε στις 17 Σεπτεμβρίου 2012. Εννιά μέρες αφότου μια ομάδα 5 ατόμων εντοπίστηκε στον κήπο του σπιτιού μου, σε μια ενέδρα που τελικά απέτυχε. Κάποια άγνωστη γυναίκα έφτασε στα γραφεία του Hot Doc, υποστηρίζοντας πως ανήκει σε ομάδα που είχε πάρει εντολή να με δολοφονήσει, χρησιμοποιώντας εκτελεστές από τα Σκόπια. Η ίδια ομάδα είχε διοχετεύσει μερικούς μήνες πριν σε blogs και «φιλικούς» δημοσιογράφους πλαστή απόδειξη που με εμφάνιζε ως μισθωτό της ΕΥΠ. Μέλη της ομάδας ήταν πράκτορες της ΕΥΠ με εντολοδόχο τραπεζίτη, ενώ στο παιχνίδι αποδόμησής μου συμμετείχαν για πολιτικούς λόγους άνθρωποι που ανήκαν στο περιβάλλον του ίδιου του πρωθυπουργού.

Η διήγηση της άγνωστης γυναίκας ήταν πολύ απειλητική για να την δεχτούμε. Η έρευνα όμως κάθε μέρα έφερνε στοιχεία που την επιβεβαίωναν. Ανάμεσα σε αυτά και μαγνητοφωνημένες συνομιλίες στις οποίες περιγράφεται ο σχεδιασμός. Το τελευταίο στοιχείο της έρευνας μας ήρθε την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές. Όλα τα στοιχεία δόθηκαν με μυστικότητα στη Δικαιοσύνη. Ελπίζουμε απλώς να κάνει τη δουλειά της, αν και καταλαβαίνουμε πως η ευθύνη που πέφτει στις πλάτες της με τόσα «ονόματα» ηθικούς αυτουργούς είναι μεγάλη. Αν τα καταφέρει, δεν θα έχει προσφέρει στην απόδοση δικαιοσύνης, αλλά στην αποκατάσταση της Δημοκρατίας.

Στις 24 Μαΐου 2012 κυκλοφόρησε το 3ο τεύχος του νεαρού Ηot Doc:. Το κύριο θέμα ήταν η λειτουργία και τα σκάνδαλα των τραπεζών στην Ελλάδα, με τίτλο «Οι Άγιες Τράπεζες». Δεν ήταν μια έρευνα για την πολιτική των τραπεζών, αλλά για τα σκάνδαλα των ιδιοκτητών τους. Για κρυφές offshore εταιρίες που είχαν στην κατοχή τους τραπεζίτες, τις δανειοδοτούσαν και μετά έσβηναν τα δάνεια, για άλλες οoffshore που αγόραζαν ακίνητα και τα μεταπωλούσαν στις τράπεζες σε συνεννόηση με τα ΔΣ, για δάνεια χωρίς εγγυήσεις και άλλα πολλά και σκανδαλώδη. Από τις 22 Μαΐου το τεύχος είχε σταλεί στα δημοσιογραφικά γραφεία για ενημέρωση των δημοσιογράφων.

Στις 23 Μαΐου το blog Fimotro δημοσίευσε μια απόδειξη, στην οποία εμφανιζόταν πως στις 15 Ιουνίου 2011 εισέπραξα από την ΕΥΠ 50.000 ευρώ για υπηρεσίες που παρείχα το πρώτο εξάμηνο του 2011. Κάτω από την απόδειξη υπήρχε μια υπογραφή που βέβαια καμία σχέση δεν είχε με τη δική μου. Το δημο σίευμα άρχισε να αναπαράγετα από ανώνυμα πάντα blogs που ήταν σαφές πως έπαιζαν τον ρόλο «πιστολερο». Ήθελαν να αποδομήσουν αυτόν που αποκάλυπτε ό,τι αποκάλυπτε την επόμενη μέρα για τις τράπεζες. Το συμπέρασμα δεν προέκυπτε μόνο από το γεγονός ότι αυτά τα blogs συστηματικά προέβαλαν τις «επιτυχίες» συγκεκριμένων τραπεζιτών όταν η Ελλάδα βοούσε για τη σκανδαλώδη λειτουργία τους, αλλά και από τον ρόλο που είχαν παίξει και πάλι σε σχέση με μια μεγάλη έρευνα για τις τράπεζες.

image008

Ο δημοσιογράφος του Reuters* Στίβεν Γκρέι είχε φτάσει στην Ελλάδα, ετοιμάζοντας μια έρευνα για τις ελληνικές τράπεζες. Τα blogs αυτά τον είχαν εμφανίσει ως «πράκτορα», ο οποίος έχει έρθει για να καταστρέψει την ελληνική οικονομία με τα δημοσιεύματα του για τις τράπεζες. Υπάρχει ένα ακόμη πολύ ενδιαφέρον στοιχείο στην υπόθεση του Στίβεν Γκρέι. Στα κείμενα των blogs υπήρχαν φωτογραφίες του δημοσιογράφου, που ήταν εμφανές πως είχαν τραβηχτεί κατά τη διάρκεια παρακολούθησης (φωτογραφίες με κόκο, από μεγάλη απόσταση, σε μέρα με δυνατό φωτισμό).

Στις 2ο Ιουνίου η ομάδα του Reuters, κατά τη διάρκεια ενός ραντεβού στο ξενοδοχείο «Ηλέκτρα» στην Αθήνα, εντόπισε και συνέλαβε κάποιον, ο οποίος τους παρακολουθούσε και τους φωτογράφιζε. Τα ελληνικά Μέσα Ενημέρωσης δεν είπαν κουβέντα για το περιστατικό, όπως άλλωστε και για τις αποκαλύψεις για τις τράπεζες.

Μετά τη δημοσίευση της πλαστής απόδειξης, ως δημοσιογραφική ομάδα απευθυνθήκαμε μέσω του site μας στον κόσμο και καταγγείλαμε τι συμβαίνει. Η επόμενη κίνηση ήταν νομική. Προχώρησα σε μήνυση κατά του δημοσιογράφου Γιάννη Παπαγιάννη, διαχειριστή του blog fimotro. Μια παλιά δικογραφία, στην οποία ο Παπαγιάννης είχε κατηγορηθεί για εκβιασμό, περιείχε στοιχεία πως αυτός είναι ο διαχειριστής του blogs. Περιέργως η Εισαγγελία δεν αποδέχτηκε ως βέβαιο αυτό το στοιχείο και ζήτησε εκ νέου ταυτοποίηση. Η Google απάντησε πως δεν μπορούσε να δώσει στοιχεία ταυτοποίησης, γιατί το έγκλημα δεν ήταν κακούργημα. Έτσι ο Παπαγιάννης συνέχισε να κυκλοφορεί ελεύθερος. Δυστυχώς γι” αυτόν, πριν από μερικές ώρες παρείχε ο ίδιος την ταυτοποίηση του στο fimotro. Επειδή κατηγορήθηκε από τον υπουργό Σίμο Κεδίκογλου για εκβιασμό, ο Παπαγιάννης με ανακοίνωση του στο fimotro δηλώνει πως «Στο Σίμο Κεδίκογλου ετέθη το θέμα να βοηθηθώ με καταχώριση διαφημίσεων στο blogs Fimotro, εκείνος όμως δεν ασχολήθηκε με το θέμα». Κάνει λοιπόν την παραδοχή πως δικό του είναι το fimotro που δημοσίευσε την πλαστή και συκοφαντική απόδειξη της ΕΥΠ.

Μετά τις απειλές οι… κηπουροί

image006

Την εποχή εκείνη οι τράπεζες διεκδικούσαν τεράστια ποσά από την ανακεφαλαιοποίηση. Δισεκατομμύρια θα δίνονταν με τις ευλογίες της Τράπεζας της Ελλάδος σε τραπεζίτες που βαρύνονταν με σκάνδαλα που ποτέ δεν ερεύνησε η Κεντρική τράπεζα, όπως όφειλε, ούτε οι δημοσιογράφοι δυστυχώς. Οι εφημερίδες ήταν γεμάτες από διαφημίσεις τραπεζών αντί για ρεπορτάζ και έρευνες γι” αυτές. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, οι αποκαλύψεις του Ηot Doc ήταν πολύ ενοχλητικές. Διάφορες τράπεζες προθυμοποιήθηκαν να μας δώσουν διαφήμιση για να εισπράξουν ως απάντηση τη θέση του περιοδικού από την πρώτη ημέρα κυκλοφορίας του: «Δεν δεχόμαστε διαφήμιση από τράπεζες και δημόσιο».
Μετά από αυτή την άρνηση άρχισαν να έρχονται οι απειλές. Φίλοι και καλοθελητές μετέφεραν μηνύματα «να κάτσετε στα αβγά σας», «δεν ξέρετε με ποιους τα βάζετε», «είναι πολύ επικίνδυνο αυτό που κάνετε και θα μπλέξετε».

Το περιοδικό συνέχισε να δημοσιεύει, έρευνες για τις τράπεζες, έχοντας ήδη μία σειρά από ενδείξεις, αλλά και πληροφορίες, ότι μας παρακολουθούν. Τον Ιούλιο του 2012 δημοσιεύσαμε μια έρευνα, στην οποία δημοσιοποιούσαμε όλα τα στοιχεία που είχαμε στη διάθεση μας. Δημοσιεύαμε πως μια ομάδα επίορκων πρακτόρων της ΕΥΠ δουλεύει για επιχειρηματικά συμφέροντα και τραπεζίτες, προσπαθώντας να μας εξοντώσει. Η ομάδα αυτή είχε και ίδιο συμφέρον, αφού πρόκειται για άτομα που οι αποκαλύψεις μας στο παρελθόν τους είχαν οδηγήσει στον Εισαγγελέα. Η δημοσίευση αυτή, όπως αποκαλύφθηκε αργότερα, είχε καθοριστική σημασία για τις εξελίξεις.

Τα ξημερώματα της 9ης Σεπτεμβρίου 2012 ένα τυχαίο «ατύχημα» και ο σκύλος μου ήταν η αιτία να εντοπίσω 4 άτομα που βρίσκονταν στο σπίτι μου. Προφανώς και δεν ήταν κηπουροί. Το απόγευμα της προηγούμενης μέρας η μηχανή με την οποία κυκλοφορούσα έπαθε λάστιχο. Την πήγα λοιπόν σε κάποιο κοντινό στο σπίτι μου βουλκανιζατέρ, το οποίο ήταν κλειστό. Στη συνέχεια πήγα με τα πόδια, μέσα από στενά, σε εστιατόριο όπου είχα ραντεβού με φίλους. Το βράδυ με πήγε στο σπίτι κάποιος φίλος με το αυτοκίνητο του. Μερικά μέτρα από το σπίτι μου δύο αυτοκίνητα ήταν παράδοξα σταθμευμένα με αναμμένα φώτα. Αλλάξαμε διαδρομή και τελικά μπήκα στο σπίτι αποφεύγοντας τα.

Τα ξημερώματα ξύπνησα από τα γαβγίσματα του σκύλου μου. Γάβγιζε έντονα και παράξενα έξω από την πόρτα μου χωρίς να απομακρύνεται. Βγήκα στον κήπο και εντόπισα ένα άτομο κρυμμένο σε σημείο πίσω από την εξωτερική πόρτα του κήπου. Ένας άνθρωπος δηλαδή περίμενε να μπω ερχόμενος με τη μηχανή, αγνοώντας προφανώς πως είμαι ήδη μέσα. Μπήκα ξανά στο σπίτι και τηλεφώνησα αρχικά στην αστυνομία και στη συνέχεια σε γείτονα, τον οποίο ενημέρωσα πως κάποιος είναι στον κήπο μου. Του ζήτησα να είναι σε ετοιμότητα. Μετά από ώρα, ενώ ήμουν στο σπίτι απροστάτευτος, άκουσα ανθρώπους να τρέχουν προς το μέρος μου. Από το παράθυρο είδα 4 ανθρώπους να τρέχουν προς την κάτω μεριά του οικοπέδου μου, προσπαθώντας να βγουν. Άνοιξα την πόρτα και άρχισα να φωνάζω, προσπαθώντας να κινητοποιήσω τους γείτονες. Η φυγή είχε προκληθεί από την άφιξη της αστυνομίας, η οποία είχε φτάσει με ένα ετοιμόρροπο συμβατικό αυτοκίνητο αναζητώντας το σπίτι μου, αλλά τέσσερα σπίτια μακριά από μένα, γιατί όπως είπαν τους έδωσαν λάθος νούμερο από το Κέντρο Επιχειρήσεων. Ήταν ένα από τα πολλά παράξενα που ακολούθησαν.

Σιωπή και ψίθυροι

image010

Δύο ώρες μετά το περιστατικό μια ομάδα αντρών της Ασφάλειας έφτασε στο σπίτι, ζητώντας μου να καταθέσω για το τι συνέβη. Ενώ ήταν σε εξέλιξη η κατάθεση μου, ένας αξιωματικός μπήκε στο σπίτι και μου είπε πως δεν έπρεπε να ανησυχώ γιατί δεν ήταν τίποτε άλλο από μια απλή απόπειρα διάρρηξης. Για να επιβεβαιώσει τη θεωρία του, είπε πως είχαν βρει ίχνη διάρρηξης σε γειτονικό σπίτι. Είπα στον αξιωματικό πως δεν μπορεί να βγάζει τόσο εύκολα συμπεράσματα σε μια έρευνα και πως αν κάποιος ήθελε να με δολοφονήσει θα σκηνοθετούσε μια τρομοκρατική ενέργεια, ένα αυτοκινητιστικό ή μια ληστεία στην οποία ατυχώς βρέθηκα τη λάθος στιγμή.

Η ανησυχία μου μάλλον δεν πάρθηκε σοβαρά. Την ίδια μέρα δύο εργαζόμενοι στην ταβέρνα όπου βρισκόμουν με ενημέρωσαν πως τους είχε κάνει εντύπωση ένας αναβάτης μηχανής την προηγούμενη ημέρα, ο οποίος πέρναγε από την ταβέρνα ελέγχοντας τον χώρο. Είχαν κουβεντιάσει μεταξύ τους για το θέμα. Ο γείτονας μου με ενημέρωσε επίσης πως είχε εντοπίσει ένα αυτοκίνητο «με μυστήριους τύπους» έξω από το σπίτι τις προηγούμενες ημέρες. Επίσης, εγώ ο ίδιος, ώρες πριν από το συμβάν, είχα εντοπίσει ένα ζευγάρι να ελέγχει το σπίτι μου στο σημείο απ” όπου τελικά διέφυγαν αυτοί που μου έστησαν ενέδρα. Ανέφερα τα περιστατικά αυτά στην αστυνομία, αλλά δεν μου ζητήθηκαν καν τα ονόματα των μαρτύρων. Μόνο όταν μετά από δύο ημέρες έγινε θέμα η ενέδρα από τα πολιτικά κόμματα στη Βουλή και κλήθηκε να απαντήσει η κυβέρνηση, μου ζήτησαν από την αστυνομία να δώσω τα ονόματα των μαρτύρων.

Σε αυτή την υπόθεση είναι εντυπωσιακή η στάση των ΜΜΕ. Τα κανάλια που εμφάνιζαν ως είδηση οτιδήποτε πετούσε ή κολυμπούσε στα νερά της θεαματικότητας, δεν είπαν το παραμικρό για τη «διάρρηξη», έστω, στο σπίτι κάποιου επώνυμου. Κανένας δεν με πήρε τηλέφωνο να με ρωτήσει τι έγινε. Αντίθετα, μέσα στη σιωπή των πάντων ακούγονταν κάποιοι ψίθυροι για «υπερβολές», «επιχείρηση αυτοπροβολής», «μυθεύματα» και άλλα πολλά.

Το εκπληκτικότερο όλων ήταν πως την επόμενη ημέρα το Μega έπαιξε ρεπορτάζ από την περιοχή μου, όπου κάποιες γριούλες διαμαρτύρονταν για τις συχνές διαρρήξεις στην περιοχή. Το συμπέρασμα λοιπόν ήταν πως στη γειτονιά μου γίνονταν διαρρήξεις.

Είμαι σε θέση να γνωρίζω πως μερικές εκατοντάδες δημοσιογράφοι, ανάμεσα τους και ο Παπαγιάννης με υποδικίες για εκβιασμούς, έχουν στη διάθεση τους αστυνομικούς για φύλαξη. Ακόμη και εκδότες εφημερίδων των 10 φύλλων. Σε όλη αυτή την περιπέτεια ουδέποτε η αστυνομία, παρά τις δημόσιες απειλές εναντίον μου, μου πρότεινε να λάβει μέτρα για τη φύλαξη μου. Η αστυνομία δεν είχε προτείνει φύλαξη ούτε όταν επίσημα της καταγγέλθηκαν όσα θα διαβάσετε παρακάτω.
Για να λύσω μια απορία προκαταβολικά. Όλο το φωτογραφικό υλικό που βλέπετε να συνοδεύει την έρευνα δεν το έχουμε από επαγγελματική διαστροφή, αλλά από την πεποίθηση εδώ και μήνες πως κάτι πολύ σοβαρό συμβαίνει. Δυστυχώς, για μεγάλο διάστημα φωτογράφιζα όποιο αυτοκίνητο ή μηχανή έμενε πάνω από δέκα λεπτά πίσω από το δικό μου.

Στις 17 Σεπτεμβρίου 2012 μια γυναίκα τηλεφώνησε στα γραφείο του περιοδικού και είπε πως θέλει να συναντηθεί μαζί μου γιατίπρόκειται για ένα θέμα ζωής και θανάτου. Τέτοια τηλεφωνήματα δεν είναι σπάνια και έτσι οι συνάδελφοι προσπάθησαν τουλάχιστον να εκμαιεύσουν για τι πράγμα πρόκειται. Τότε η γυναίκα είπε να μου μεταφέρουν πως «κινδυνεύει από τους τραπεζίτες». Η φράση που χρησιμοποίησε ήταν καθοριστική για να κλείσουμε ραντεβού. Έφτασε στα γραφεία του περιοδικού στους Αμπελόκηπους, συστήθηκε ως Μαρία. Ήταν αγχωμένη, έδειχνε να φοβάται και ήταν δύσκολο να διακρίνουμε αν ήταν ένας πραγματικός φόβος ή ένα δημιούργημα της. Ο λόγος της ήταν γρήγορος, είχε συνοχή, και αν όσα μας έλεγε ήταν ένα φτιαχτό σενάριο, τότε ήταν ένας καλός σεναριογράφος. Όσα περιέγραφε η Μαρία έδεναν πλήρως το παζλ των στοιχείων που είχαμε από καιρό. Αλλά είναι δύσκολο για έναν δημοσιογράφο, ο οποίος ακούει πως υπάρχει συμβόλαιο εκτέλεσης του, να διαλέξει εκείνη την ώρα ανάμεσα στον ρόλο του θύματος και του επαγγελματία. Πόσο μάλλον όταν αυτός που το λέει ομολογεί πωςανήκει στην ομάδα που σχεδίαζε την εξόντωση του.

Η Μαρία περιέγραφε γεγονότα που είχαν ως πρωταγωνιστές ανθρώπους που ξέραμε πως λειτουργούν εναντίον μας. Αλλά ήταν δύσκολο, ή μάλλον δεν ήθελα να πιστέψω έναν άνθρωπο που έλεγε πως θέλουν να με σκοτώσουν. Έτσι η μόνη λύση ήταν να την αφήσουμε να περιγράψει τα γεγονότα. Και τα γεγονότα ήταν συγκλονιστικά. Σύμφωνα με τη Μαρία, υπήρχε συμβόλαιο εκτέλεσης μου με πληρωμένους φονιάδες από τα Σκόπια. Η ίδια η Μαρία ήταν αυτή που είχε πλαστογραφήσει την απόδειξη που με εμφάνιζε ως έμμισθο της ΕΥΠ, όπως και μια άλλη αντίστοιχη με θύμα τον υποψήφιο βουλευτή των Ανεξάρτητων Ελλήνων,  Βασίλη Χήτο.

Η πλαστή απόδειξη είχε δημοσιευτεί προεκλογικά στην εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος και του στοίχισε την εκλογή του. Η ομάδα που σχεδίαζε όλα αυτά είχε εντολέα έναν τραπεζίτη, ο οποίος τους είχε αναθέσει επίσης την αποστολή να συκοφαντήσουν τον βασικό μάρτυρα κατηγορίας σε υπόθεση εναντίον του. Άλλος στόχος που έπρεπε να συκοφαντηθεί ήταν ο δημοσιογράφος Τάσος Τέλλογλου, ο οποίος είχε κάνει επίσης δημοσιεύματα εναντίον τουτραπεζίτη. Η Μαρία αποκάλυψε ένα ακόμη στοιχείο, το οποίο ήταν αυτό που μας έκανε να την θεωρήσουμε αξιόπιστη. Είπε πως η ομάδα αυτή είχε σχέδιο να διαρρήξει γραφείο δημοσιογράφου του Reuters για να πάρει αποδεικτικά στοιχεία για μια σοβαρή υπόθεση που αφορούσε πάλι τράπεζα. Η διάρρηξη αυτή είχε ήδη γίνει στις 30 Μαΐου, αλλά είχε κρατηθεί μυστική. Κάποιοι είχαν διαρρήξει το γραφείο του δημοσιογράφου Νίκου Λεοντόπουλου και πήραν τον σκληρό δίσκο του υπολογιστή του και σημαντικά έγγραφα. Αλλά όχι πολύτιμα αντικείμενα. Αυτό ακριβώς ήταν το καμπανάκι για να συνεχίσουμε. Η Μαρία περιέγραφε ένα περιστατικό που ήταν αδύνατον να ξέρει αν δεν ανήκε σε αυτούς που το πραγματοποίησαν.

Επιχείρηση «αυτόγραφα» και το Μαξίμου

Η Μαρία είχε προσληφθεί σε μια εταιρία η οποία στην πραγματικότητα ανήκε σε μια ομάδα ανθρώπων που συνεργάζονταν με την ΕΥΠ. Ο ιδιοκτήτης της εταιρίας, Σ.Κ., είχε μάλιστα ταυτότητα της ΕΥΠ, την οποία χρησιμοποίησε για να την πείσει να συνεργαστεί σε όσα ακολούθησαν και τα οποία τα εμφάνισε ως «εθνικά αναγκαία». Μέλη της ομάδας ήταν ο πράκτορας της ΕΥΠ Κ.Α. καθώς και διάφοροι ποινικοί και μπράβοι. Η σύζυγος του ιδιοκτήτη της επιχείρησης είναι υπάλληλος της ΕΥΠ και ο αδελφός της, σύμφωνα με τον Σ.Κ., δούλευε στο Μέγαρο Μαξίμου.

Στις αρχές του 2012, όταν είχε ξεκινήσει μεγάλη έρευνα από «το Κουτί της Πανδώρας» για τις τράπεζες, στη Μαρία παραδόθηκε μια σειρά από λευκές αποδείξεις της ΕΥΠ, με τις οποίες ξεκίνησαν την «επιχείρηση αυτόγραφα». Σε αυτές τις αποδείξεις η Μαρία συμπλήρωσε το όνομα «Κώστας Βαξεβάνης», το ποσό πληρωμής «50.000» και τα στοιχεία μιας υπαλλήλου της ΕΥΠ και του διοικητή Κώστα Μπίκα. Η Μαρία υπέγραψε με μια υπογραφή που της υπέδειξαν και που υποτίθεται ήταν δικιά μου. Στη συνέχεια της δόθηκαν και άλλες αποδείξεις για πλαστογράφηση, τις οποίες συνθηματικά αποκαλούσαν «αυτόγραφα». Μία από αυτές ήταν με το όνομα του Βασίλη Χήτου, η οποία χρησιμοποιήθηκε προεκλογικά για να τον πλήξει. Τα ονόματα 14 δημοσιογράφων μπήκαν σε ισάριθμες αποδείξεις. Κριτήριο για το ποιοι θα συκοφαντηθούν ήταν ποιοι στρέφονταν με δημοσιεύματα τους εναντίον του τραπεζίτη ή ποιοι είχαν γράψει για τις υποδικίες του Κ.Α. Πρόκειται για πράκτορα, για τον οποίο είχαμε αποκαλύψει με δημοσιεύματα μας πως μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες είχε στήσει ιδιωτική ομάδα παρακολούθησης. Είναι υπόδικος για δύο ακόμη υποθέσεις, ανάμεσα σε άλλα και για κατασκοπία.

Οι πλαστές αποδείξεις δόθηκαν σε «φιλικούς» προς την ομάδα δημοσιογράφους για να προωθηθούν (στη διάθεση μας είναι όλα τα ονόματα τους). Κάποιοι από αυτούς πληρώθηκαν, ενώ ένα σετ αποδείξεων αγοράστηκε από εκδοτικό συγκρότημα στον Ταύρο. Το σύνολο των αποδείξεων ταχυδρομήθηκε επίσης στα συνδικαλιστικά δημοσιογραφικά όργανα (ΕΣΗΕΑ και ΠΟΕΣΥ), για να δοθεί εντολή για έρευνα και να αξιοποιηθεί ο θόρυβος που θα δημιουργούνταν. Οι αποδείξεις με τα ονόματα «Κώστας Βαξεβάνης» και «Βασίλης Χήτος» δόθηκαν επίσης από την ομάδα συκοφάντησης σε άτομα από την επικοινωνιακή ομάδα της Συγγρού, σε συνάντηση που έγινε στο εμπορικό κέντρο Cosmopolitis στην Κηφισίας. Παρών ήταν και κάποιος blogers, ο οποίος θα φρόντιζε για την προώθηση του «θέματος». Λίγο πριν από τις εκλογές ο πράκτορας Κ.Α. έκανε εμφανίσεις στα γραφεία της ΝΔ στη Συγγρού, γεγονός που είχαμε μάλιστα δημοσιεύσει, θέτοντας δημόσια το ερώτημα στον Αντώνη Σαμαρά «τι δουλειά έχει ένας επίορκος πράκτορας στη Συγγρού;».

Η εμπλοκή ανθρώπων από τη ΝΔ στην επιχείρηση «αυτόγραφα» αποκαλύφθηκε σε μένα από ξένο δημοσιογράφο, ο οποίος με συνάντησε μετά τη σύλληψη μου για τη δημοσιοποίηση της λίστας Λαγκάρντ. Ο δημοσιογράφος μου δήλωσε έκπληκτος ότι σε συνάντηση που είχε με σύμβουλο του πρωθυπουργού, όταν τον ρώτησε για όσα συνέβαιναν στην Ελλάδα, ο σύμβουλος έβγαλε από το σακάκι του την πλαστή απόδειξη και του την έδωσε ως αποδεικτικό του «ύποπτου ρόλου» μου. Άλλωστε η ΝΔ ήταν το μόνο κόμμα που δεν εξέδωσε ανακοίνωση όταν έγινε εναντίον μου η συκοφαντική επίθεση στο blogs fimotro από τον Γιάννη Παπαγιάννη, ο οποίος ήταν ένας από τους παραλήπτες της απόδειξης.

Επιχείρηση «Θέμα» και μια δολοφονία

image014

Μετά την επιχείρηση «αυτόγραφα», η ομάδα πήρε εντολή από τον «μεγάλο», όπως αποκαλούσε τον τραπεζίτη, να αχρηστεύσει μία αντίπαλο του, πρώην υπάλληλο της τράπεζας του. Η γυναίκα αυτή είχε στη διάθεση της στοιχεία που συσχέτιζαν τον τραπεζίτη με οικογε¬νειακές ΟΓΓΒΪΙΟΓΘ εταιρίες, οι οποίες δανειοδοτούνταν από την τράπεζα και στη συνέχεια δεν τα αποπλήρωναν. Η διαδικασία αυτή ουσιαστικά ήταν ένας τρόπος να κλέβει τους άλλους μετόχους. Έτσι, αν υπήρχε οποιαδήποτε νομική εξέλιξη με βάση τα ντοκουμέντα, όπως πιθανή άσκηση ποινικής δίωξης του τραπεζίτη, η υπάλληλος του έπρεπε να είναι μια αναξιόπιστη μάρτυρας. Έτσι δόθηκε εντολή για την επιχείρηση «θέμα» ή «πιάτο».

Η ομάδα της Μαρίας θα αναλάμβανε να τοποθετήσει ναρκωτικά σε κατάστημα που είχε η πρώην υπάλληλος της τράπεζας σε κάποιο νησί. Στη συνέχεια θα ενημέρωνε από κινητό μιας χρήσης κάποιον στα Σκόπια. Ο Σκοπιανός θα ενημέρωνε με τηλεφώνημα από τα Σκόπια την ελληνική αστυνομία ως ριγμένος συνεργάτης και θα γινόταν έφοδος στο μαγαζί. Κατά τη διάρκεια της εφόδου μια κάμερα θα κατέγραψε τα πάντα και θα διοχέτευε το υλικό στα κανάλια. Η επιχείρηση αυτή δεν προχώρησε ως το τέλος, αν και υπάρχουν, όπως θα δείτε στη συνέχεια, τα αποδεικτικά στοιχεία.

Οι λόγοι ήταν δύο. Μεταξύ των μελών της ομάδας υπήρξε αντιπαλότητα όταν ανακάλυψαν πως κάποιος που είχε πάρει 35.000 από τον «μεγάλο», έναντι συνολικού ποσού 50.000 για την επιχείρηση, έφαγε τα χρήματα. Καθοριστική όμως ήταν η δολοφονία ενός σκοπιανού πράκτορα στα Σκόπια. Ο πράκτορας Γιάντσε Γκρούεφσκι δολοφονήθηκε μέσα στο γραφείο του και φαίνεται να ήταν ο σύνδεσμος γι” αυτή την επιχείρηση. Ο Γκρούεφσκι είχε δουλέψει στο παρελθόν με την ομάδα. Οι πράκτορες Κ. Α. και Σ.Κ. είχαν εμφανίσει στην ΕΥΠ ένα πρόγραμμα κατασκοπίας στα Σκόπια, σύμφωνα με το οποίο θα έφτιαχναν Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών που θα αποτελούσαν καλυμμένες επιχειρήσεις της υπηρεσίας. Ως δικό τους άνθρωπο εμφάνιζαν τον Γκρούεφσκι. Όταν στην ΕΥΠ άρχισαν να αντιλαμβάνονται πως μάλλον πρόκειται για ξεκοκάλισμα μυστικών κονδυλίων, το πρόγραμμα τερματίστηκε.

Η δολοφονία του Γκρούεφσκι, παρότι τρομοκράτησε την ομάδα, αξιοποιήθηκε κατάλληλα. Διοχέτευσαν στον Τύπο πως ο Γκρούεφσκι ήταν διπλός πράκτορας των Ελλήνων και τον σκότωσαν επειδή αποκάλυψαν τον ρόλο του. Έτσι αμέσως έδιναν υπόσταση αλήθειας στις δήθεν επιχειρήσεις της ομάδας στα Σκόπια. Στα ίδια δημοσιεύματα ο Σ.Κ. εμφανίζεται ως ο σύγχρονος Τζέιμς Μποντ που κάποιοι δεν είχαν αξιολογήσει σωστά. Μια ομάδα δημοσιογράφων, στην υπηρεσία των πρακτόρων της παραΕΥΠ, φροντίζει με δημοσιεύματα να τους εξυπηρετεί. Είτε δημοσιεύοντας συκοφαντικές αποδείξεις είτε δημιουργώντας άλλοθι και «ηρωικές ενέργειες» γι” αυτούς.

Συμβόλαιο εκτέλεσης

Μόλις η επιχείρηση «αυτόγραφα» απέτυχε, η ομάδα παράλληλα με την επιχείρηση «θέμα» σχεδίαζε, σύμφωνα με τη Μαρία, δύο ακόμη. Η μία ήταν η συκοφαντική εξόντωση του δημοσιογράφου Τάσου Τέλλογλου που θα τον εμφάνιζαν ως ύποπτο πράκτορα και άλλα πολλά. Η δεύτερη ήταν συμβόλαιο εκτέλεσης μου που θα υλοποιούσε η ομάδα των Σκοπίων. Όταν στις 9 Σεπτεμβρίου έγινε γνωστή η ενέδρα στο σπίτι μου, η Μαρία κατάλαβε πως πρόκειται για τις συζητήσεις περί συμβολαίου που είχε ακούσει. Τότε πίστεψε πως όταν τελείωνε η επιχείρηση ίσως σκότωναν και εκείνη. “Αρχισε να δημιουργεί προσχήματα προκειμένου να απομακρυνθεί, πράγμα το οποίο δεν ήταν δυνατόν. Τότε πήρε την απόφαση να με συναντήσει για να αποκαλύψει όσα συνέβαιναν.

Το πρώτο πράγμα που έπρεπε να κάνουμε ήταν να ελέγξουμε την αξιοπιστία της και τα γεγονότα που εκθέτει. Της ζητήσαμε να μείνει στην ομάδα για να μπορέσουμε να δράσουμε με ασφάλεια. Όταν είχαμε στη διάθεση αρκετά στοιχεία, πήγαμε μυστικά σε εισαγγελέα και ζητήσαμε να υπάρξει και επίσημη έρευνα.

Η δική μας έρευνα κράτησε επτά μήνες Εκτός από φωτογραφίες, συνεντεύξεις και στοιχεία διασταύρωσης, περίέχει συνομιλίες που έφτασαν στο περιοδικό οι οποίες εμφανίζουν την ομάδα να σχεδιάζει τις επιχειρήσεις.

 Οι αποδείξεις και οι κινήσεις μας

image016

Στους επτά μήνες της έρευνας, υπήρξαν φορές που ακόμη και τα αποδεικτικά στοιχεία για την υπόθεση, που εμφανίζονταν για να επιβεβαιώσουν αυτά που μας έλεγε π Μαρία, ήταν δύσκολο να γίνουν αποδεκτά. Μπορούσε να λειτουργεί μια ευρωπαϊκή χώρα έτσι απέναντι σε δημοσιογράφους; Πολλές φορές αισθανθήκαμε πως μπορεί να ήταν ένα παιχνίδι στο οποίο δεν θα τα βγάλουμε πέρα, με κόστος και ίσως χωρίς επιστροφή. Ομάδες της ΕΥΠ, επιχειρηματίες, παρακράτος.Πώς θα βρίσκαμε άκρη; Μέχρι που αποφασίσαμε να βρούμε με τον τρόπο που κάναμε συνήθως. Με έρευνα. Ακόμη και την ώρα που αποφασίσαμε να προχωρήσουμε σε δημοσίευση είχαμε ενδοιασμούς για το πώς θα φανούν στους άλλους όλα αυτά που ζήσαμε. Στα γενέθλια του περιοδικού έμελλε οι επιθέσεις να κορυφωθούν. Είναι βέβαιο πως θέλουν να μην υπάρχουμε, όπως και κάθε ανεξάρτητη φωνή. Δεν τηρούν ούτε τα προσχήματα. Μοναδικό όπλο λοιπόν είναι η δημοσιοποίηση. Και με αυτή την πεποίθηση ξεκινήσαμε να ψάχνουμε από την αρχή. Χωρίς να ξέρουμε αν μπορούμε να στηριχτούμε σε Δικαιοσύνη, Αστυνομία ή θεσμούς.

Το πρώτο πράγμα που επιλέξαμε να κάνουμε μετά τη γνωστοποίηση των απειλών από τη Μαρία ήταν να πάω σε έναν συμβολαιογράφο την ίδια μέρα και να καταθέσω ένα κείμενο με όλη την υπόθεση όπως μας την διηγήθηκε. Τα έγγραφα σφραγίστηκαν και δόθηκε εντολή στον συμβολαιογράφο να αποσφραγιστούν δημόσια σε περίπτωση θανάτου μου ή αν δώσω εντολή. Πέντε αντίγραφα δόθηκαν επίσης σε ισάριθμα άτομα εμπιστοσύνης. Αποφασίσαμε να μην πάμε αμέσως στις αρχές για τρεις λόγους. Πρώτον, η Μαρία ήθελε εγγυήσεις και προστασία ώστε να καταθέσει για την εγκληματική δράση της ομάδας. Δεύτερον, δεν ξέραμε ειλικρινά ποιον να εμπιστευτούμε σε μια Δικαιοσύνη και μια αστυνομία που είναι διαβρωμένες, όπως και η δημοσιογραφία άλλωστε. Πόσο μάλλον όταν οι δράστες είναι κομμάτι από τις ίδιες τις αρχές. Και τρίτον, πιστεύαμε ότι, όπως και σε πολλές άλλες περιπτώσεις, μπορούσαμε να φτάσουμε στην αποκάλυψη πολύ πιο γρήγορα από αυτούς.

Το δεύτερο που κάναμε ήταν να ενημερώσουμε τον συνάδελφο Τάσο Τέλλογλου ότι είχαμε καταγγελία για σχέδιο συκοφάντησής του. Ο δημοσιογράφος είχε ήδη δεχτεί απειλές λίγο πριν τον ενημερώσουμε. Μετά από κάποιο δημοσίευμα του για τράπεζα, ζήτησε να τον δει οτραπεζίτης. Στη διάρκεια της κουβέντας τους ο τραπεζίτης του είπε με νόημα «να προσέχεις γιατί γίνονται ατυχήματα». Για να δείξει μάλιστα την ισχύ του, του ανακοίνωσε πως για τον εισαγγελέα Πεπόνη που ερευνά υποθέσεις του ξέρει τα πάντα. «Ακόμη και πού βάζει το πουλί του», είπε με νόημα. Ο δημοσιογράφος είχε ενημερώσει τον εισαγγελέα Πεπόνη ότι πιθανόν να βρίσκεται και ο ίδιος υπό παρακολούθηση. Ο εισαγγελέας είχε αντιδράσει λέγοντας πως τον πιέζουν και τον απειλούν και είχε υποβάλει την παραίτηση του μαζί με τον συνάδελφο του Σπύρο Μουζακίτη.

Η γραφολογική εξέταση μιλάει

image018

Η Μαρία μάς παρέδωσε κάποιες χειρόγραφες σημειώσεις στις οποίες αναφέρονταν τα ονόματα των ατόμων της ομάδας, καθώς και τα αυτοκίνητα που χρησιμοποίησαν σε διάφορες επιχειρήσεις. Τα χειρόγραφα αυτά τα παραδώσαμε σε πραγματογνώμονα γραφολογο, χωρίς να το γνωρίζει η ίδια, προκειμένου να ελέγξουμε την αξιοπιστία της. Αν δηλαδή ήταν, όπως ισχυριζόταν, οπλαστογράφος των χαρτιών της ΕΥΠ. Ο πραγματογνώμονας εξεταστής εγγράφων Ιωάννης Μακρής, πρώην υποδιοικητής της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών της ΕΛΑΣ, εξέτασε τις σημειώσεις σε σχέση με την πλαστή απόδειξη που είχε δημοσιευτεί στο blog fimotro και μας ενημέρωσε πως το άτομο αυτό κατά πάσα πιθανότητα ήταν ο συγγραφέας των πλαστών αποδείξεων. Προκειμένου να μπορέσει να αποφανθεί με βεβαιότητα η επιστημονική έρευνα, έπρεπε η Μαρία να δεχτεί να δώσει μπροστά του δείγμα γραφής και μάλιστα με βάση συγκεκριμένη μεθοδολογία που απαιτείται. Τον Δεκέμβριο του 2012 η μάρτυρας δέχτηκε να δώσει τα απαιτούμενα δείγματα, καταλαβαίνοντας πως αυτό είναι ένα ισχυρό στοιχείο που αποδεικνύει σ” εμάς αλλά ενδεχομένως και στη Δικαιοσύνη αργότερα την αξιοπιστία της. Στα γραφεία του Ηot Doc στους Αμπελόκηπους, ο Ιωάννης Μακρής πήρε δείγματα γραφής της Μαρίας.

Η Μαρία έγραψε σε συγκεκριμένα χαρτιά-φόρμες το όνομα της, έβαλε την υπογραφή της και στη συνέχεια έγραψε κείμενα που της υπαγορεύτηκαν. Στο επόμενο βήμα αντέγραψε τις λέξεις της απόδειξης αρκετές φορές και μηχανικά. Από την πρώτη στιγμή, ακόμη και πριν τη λεπτομερή εξέταση των κειμένων, ήταν εμφανές πως επρόκειτο για το άτομο που έφτιαξε τις πλαστές αποδείξεις. Το εντυπωσιακό ήταν πως η μάρτυρας, χωρίς να της δοθεί κάποιο δείγμα, αναπαρήγαγε τις υπογραφές που είχε βάλει στο παρελθόν κάτω από τις αποδείξεις της ΕΥΠ. Δηλαδή τη δική μου, του Βασίλη Χήτου και των δημοσιογράφων τους οποίους εμφάνισαν να είναι έμμισθοι της ΕΥΠ. Ο πραγματογνώμονας πήρε επίσης δικά μου δείγματα γραφής και υπογραφών, προκειμένου να τα συγκρίνει με την υπογραφή που ήταν κάτω από την απόδειξη της ΕΥΠ. Στις 21 Δεκεμβρίου ο πραγματογνώμονας Ιωάννης Μακρής μάς κοινοποίησε το πόρισμα του μετά και τον αναλυτικό εργαστηριακό έλεγχο. Στο πόρισμα του με σαφήνεια διευκρινίζει πως «η γραφή όλως των χειρόγραφων στοιχείων συμπλήρωσης της απόδειξης σχετίζεται αναμφισβήτητα με τη δειγματική γραφή της Μαρίας… βάσει των πολλών και ουσιαστικών ομοιοτήτων των επιμέρους γραφικών τους στοιχείων». Επίσης «η υπογραφή της απόδειξης που φέρεται να προέρχεται από τον Κωνσταντίνο Βαξεβάνη δεν σχετίζεται γραφικά με τις δικές του υπογραφές, αφού παρατηρήθηκαν πολλές θεμελιώδεις διαφορές, ορατές και κατανοητές ακόμη και από μη ειδικό». Η γραφολογική εξέταση μας έδωσε έναν σοβαρό λόγο για να δώσουμε βάση σε όσα μας αποκάλυπτε η Μαρία. Τα στοιχεία όμως έπρεπε να είναι όσο το δυνατόν περισσότερα για να μπορέσουμε να απευθυνθούμε στη Δικαιοσύνη χωρίς τον κίνδυνο να αντιμετωπιστούν όλα αυτά ως σενάριο που δεν μπορούσε να απασχολεί τις αρχές.

Η γιάφκα

Η Μαρία μας είχε αποκαλύψει πως το κέντρο επιχειρήσεων της ομάδας ήταν τα γραφεία μιας καλυμμένης επιχείρησης στο Χαλάνδρι. Το κτίριο αυτό ήταν στην οδό Ρίζαρείου και απείχε μόλις 100 μέτρα από το σημείο που βρίσκονταν τα γραφεία του Ηot Doc εκείνη την εποχή.

Στα γραφεία παρακολουθούνταν όλα τα δημοσιεύματα που ήταν εχθρικά προς την τράπεζα και κυρίως ό,τι έγραφε το Hot Doc ή το  koutipandoras.gr, Σε διάφορα σημεία των γραφείων υπήρχαν μυστικές κρύπτες, όπου θα φυλάσονταν τα επικίνδυνα υλικά σε περίπτωση εφόδου κάποιων ανεπιθύμητων. Οι κρύπτες αυτές φαίνονταν εξωτερικά ως αεροστεγοί βιδωμένοι στον τοίχο. Όταν κάποιος τραβούσε τον αεραγωγό προς τα πάνω και στη συνέχεια προς τα έξω τότε η περσίδα απελευθερωνόταν και άνοιγε η κρύπτη.

Αποφασίσαμε να πάμε στην οδό  Ρίζαρείου για να ελέγξουμε αν στον  συγκεκριμένο αριθμό υπήρχε πριν από μήνες μια τέτοια εταιρία. Πραγματικά διαπιστώσαμε πως η καλυμμένη εταιρεία στεγαζόταν εκεί, ενώ σε αυτή τη διεύθυνση αντιστοιχούσαν και τα τηλ που είχαμε στη διάθεση μας. Το κτίριο ήταν υπό ενοικίαση και ζητήσαμε δούμε. Ήταν διαρρυθμισμένο ακριβώς όπως το είχε περιγράψει η Μαρία. Σε δυο σημεία των τοίχων υπήρχαν πραγματικά περσίδες δύο αεραγωγών, οι οποίοι ήταν ψεύτικοι. Κάνοντας την απαιτούμενη κίνηση στις περσίδες, αυτές πραγματικά άνοιγαν και εμφανιζόταν η κρύπτη. Το συμπέρασμα ήταν πως η Μαρία περιέγραφε έναν χώρο που πραγματικά υπήρχε, με ενοικιαστή ένα από τα μέλη της ομάδας. Επίσης κανένας δεν θα έφτιαχνε σε ένα κανονικό γραφείο έναν ψεύτικο αεραγωγό για να τον χρησιμοποιεί ως κρύπτη.

Φωτογραφίες παρακολούθησης

image020

Όσο η Μαρία μάς μετέφερε πληροφορίες για τη δράση της ομάδας, ήταν σε εξέλιξη η επιχείρηση «θέμα». Η επιχείρηση τοποθέτησης ναρκωτικών στο εστιατόριο και την καφετέρια της μάρτυρα κατηγορίας εναντίον τουτραπεζίτη. Πολλές φορές η Μαρία συνομιλούσε μπροστά μας με την ομάδα και είχαμε πειστεί πως την πίεζαν για να προχωρήσει η επιχείρηση, την οποία έπρεπε να κάνει η ίδια με δικούς της ανθρώπους. Μας δήλωνε πως φοβόταν να το κάνει, γιατί μετά μπορεί να ήταν το τέλος. Στους ίδιους όμως εμφανιζόταν δυσαρεστημένη για χρήματα, τα οποία της χρωστούσαν από προηγούμενες επιχειρήσεις.

Ζητήσαμε από τη Μαρία να μας δώσει ό,τι αποδεικτικά στοιχεία είχε στη διάθεση της για την υπόθεση αυτή. Μας παρέδωσε υλικό παρακολούθησης, το οποίο της είχε δώσει η ομάδα προκειμένου να ολοκληρώσει την επιχείρηση. Όπως μας είπε, στις 29 Μαρτίου 2012 ο πράκτορας Κ.Α. ταξίδεψε στο νησί όπου βρίσκεται η μάρτυρας με τζιπ Πόρσε Καγιέν και φωτογράφισε όλους τους στόχους. Δηλαδή δύο καταστήματα της, αυτοκίνητα, το σπίτι της, καθώς και δρόμους διαφυγής. Αυτό το φωτογραφικό υλικό η Μαρία το παρέλαβε μαζί με άλλα έγγραφα, που ήταν οι φορολογικές δηλώσεις της μάρτυρα και της οικογένειας της, κατάλογος με τηλέφωνα με τα οποία είχε κάνει επικοινωνίες και μια φωτοτυπία φωτογραφίας. Υπήρχαν επίσης όλα τα στοιχεία από σπίτι στην Αθήνα που νοίκιαζε η κόρη της μάρτυρα. Αυτό το σπίτι θα χρησιμοποιούνταν εναλλακτικά για το σχέδιο, αν δεν κατάφερναν να βάλουν ναρκωτικά στα καταστήματα.

Η Μαρία μας παρέδωσε επίσης φωτογραφίες από δεύτερο ταξίδι στο νησί που είχε κάνει η ίδια και η ομάδα της προκειμένου να προχωρήσει στην επιχείρηση, στις 2ο Αυγούστου.

image026

Το πρώτο πράγμα που κάναμε ήταν να ελέγξουμε αν ένα αυτοκίνητο Πόρσε Καγιέν με πινακίδα ΙΟΜ… πέρασε στις 29 Μαρτίου στο νησί. Από τα αρχεία των εταιριών βρήκαμε πραγματικά πως το αυτοκίνητο πέρασε εκείνη την ημέρα, με εισιτήριο στο όνομα του πράκτορα Κ.Α. Στη συνέχεια ήρθαμε σε επαφή με τη μάρτυρα μέσω τρίτου ατόμου και την ενημερώσαμε πως υπάρχει ένα πολύ σοβαρό θέμα για το οποίο έπρεπε να συναντηθούμε. Η μάρτυρας ήρθε στην Αθήνα και πριν την ενημερώσουμε για το τι συμβαίνει της δείξαμε τις φωτογραφίες από την παρακολούθηση της. Αναγνώρισε με έκπληξη και φόβο το σπίτι της, τα καταστήματα της, το αυτοκίνητο της κόρης της, αλλά και μερικά ξενοδοχεία των οποίων οι ιδιοκτήτες είχαν διαφορές με την τράπεζα. Στη συνέχεια της δείξαμε τη φωτογραφία που είχε στη διάθεση της η Μαρία και μας είπε πως είναι η φωτογραφία της που υπήρχε στον εταιρικό της φάκελο, δηλαδή της τράπεζας. Δεν μπορούσε κανένας άλλος πέρα από την τράπεζα να την έχει στη διάθεση της.

Όταν της δώσαμε τον κατάλογο με τα τηλέφωνα, από μια λεπτομέρεια που αφορούσε τηλεφώνημα σε ένα καθαριστήριο όπου για μία και μοναδική φορά είχε τηλεφωνήσει, κατάλαβε πως επρόκειτο για συνομιλίες που έγιναν συγκεκριμένη περίοδο και μάλιστα την περίοδο που μετά την αντιδικία της με την τράπεζα ο τραπεζίτης την είχε καταγγείλει για εκβιασμό και είχε γίνει άρση του απορρήτου των τηλεφωνικών της συνομιλιών. Δηλαδή ουσιαστικά τα έγγραφα αυτά προέρχονταν από απόρρητη δικογραφία και ήταν αδικαιολόγητο να τα έχει τρίτος. Η μάρτυρας έδειξε να τρομοκρατείται με όλα αυτά και της εξηγήσαμε πως είχαμε γίνει αποδέκτες πληροφοριών για πιθανή προβοκάτσια εναντίον της. Της προτείναμε να πάρει όλα τα μέτρα εκείνα που θα την προστάτευαν σε περίπτωση που κάτι γινόταν.

Στον εισαγγελέα

Όταν καταλάβαμε πως τα στοιχεία επαλήθευαν όσα έλεγε η Μαρία, θεωρήσαμε πως είναι η ώρα να απευθυνθούμε στην Εισαγγελία. Καταθέσαμε τις μαρτυρίες μας, αλλά και τα στοιχεία που είχαμε συλλέξει έως τότε, και δώσαμε όλα τα τηλέφωνα επικοινωνιών της ομάδας. Ζητήσαμε από την Εισαγγελία να κινηθεί γρήγορα, φοβούμενοι πως μπορεί να γίνει η επιχείρηση και να μην έχουν εντοπιστεί οι δράστες. Η Εισαγγελία, απ” όσο γνωρίζουμε, ανέθεσε σε αρμόδιο τμήμα της αστυνομίας να κάνει τις σχετικές έρευνες.

image024

Η Μαρία μάς ενημέρωσε πως υπήρχε και άλλος άνθρωπος που θα μας έστελνε στοιχεία για την υπόθεση. Μια μέρα παραλάβαμε στο γραφείο έναν φάκελο με που περιείχαν συνομιλίες των μελών της ομάδας μεταξύ τους. Στις συνομιλίες αυτές ακούγονται να συζητούν τις λεπτομέρειες των επιχειρήσεων, να μιλούν για τον«μεγάλο» της τράπεζας, κατονομάζοντας τον, και πολλές φορές να διαφωνούν για το ποσό που πρέπει να πάρει ο καθένας ως αμοιβή. Οι συνομιλίες αυτές, για λόγους ασφάλειας, έχουν παραδοθεί σε συναδέλφους στο εξωτερικό, μαζί με εξουσιοδότηση να τις χρησιμοποιήσουν αφού αποδεικνύουν τον σχεδιασμό εγκληματικής ενέργειας, και το νομικό καθεστώς στις χώρες τους τους επιτρέπει μια τέτοια χρήση, σε αντίθεση με την Ελλάδα που το νομικό σύστημα, στο όνομα των προσωπικών ελευθεριών, βοηθά αρκετές φορές να διαφεύγουν δράστες κακουργηματικών πράξεων.

Ένας κακός δικηγόρος και μια σύμπτωση

Όταν η Μαρία κατάλαβε πως η υπόθεση παίρνει σοβαρή διάσταση και αρχίζει να στοιχειοθετείται από την έρευνα, ζήτησε να συναντηθούμε παρουσία δύο δικηγόρων της. Η συνάντηση έγινε στα γραφεία ενός από αυτούς και είχε αντικείμενο πώς η Μαρία θα μπορούσε να προστατευτεί νομικά. Ουσιαστικά, ωστόσο, ο ένας από τους δικηγόρους επέμενε να μάθει αν θα κάνουμε δημοσίευμα. Του απαντήσαμε πως θα κάναμε όταν θα έπρεπε να το κάνουμε. Μετα την αποχώρηση μας, ο ίδιος δικηγόρος επέπληξε τη Μαρία γιατί, ενώ «μπορούσαμε να πάρουμε λεφτά από τον τραπεζίτη, εσύ πήγες και τα είπες στον Βαξεβάνη, που δεν καταλαβαίνει απ” αυτά». Η Μαρία τερμάτισε τη συνεργασία της με τον δικηγόρο αυτόν, αλλά είναι σχεδόν βέβαιο πως αυτό που πρότεινε να κάνει η Μαρία το έκανε ο ίδιος. Λίγο καιρό νωρίτερα, η δολοφονία του σκοπιανού πράκτορα, φερόμενου ως συνεργού στην υπόθεση με τα ναρκωτικά, ανέστειλε την επιχείρηση. Η Μαρία θεώρησε καλό πως έπρεπε για κάποιο διάστημα να εγκαταλείψει την Αθήνα, φοβούμενη πως αν διέρρεε πως μας είχε μιλήσει θα μπορούσαν και να την σκοτώσουν. Συνέχισε ωστόσο να έχει τηλεφωνικές επαφές με την ομάδα.

Ο «Σέργος» και η παγίδα

image028

Στις αρχές Δεκεμβρίου του 2012 ένας νεαρός άντρας εμφανίστηκε στα γραφεία του περιοδικού και ζήτησε επιτακτικά να με συναντήσει. Συστήθηκε ως «Σέργος» και ζήτησε να μου μεταφέρουν πως θέλει να μου δώσει πληροφορίες «για πάρα πολλά πράγματα, που θα ταρακουνήσουν την Ελλάδα. Και αν μιλήσει και ο «άλλος» τότε θα την φέρουν τούμπα. Γιατί τα δημοσιεύματα σας δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτά που ξέρουμε για τις τράπεζες».

Το ίδιο βράδυ συναντηθήκαμε με τον «Σέργο» σε ένα μπαρ στους Αμπελόκηπους. Μας μιλούσε αόριστα για πράγματα που ξέρει από την «υπηρεσία» με την οποία συνεργαζόταν. Όταν απαιτήσαμε να μιλήσει συγκεκριμένα, γιατί δεν μας έλεγε κάτι ουσιαστικό, μας είπε πως κάποιοι ετοίμαζαν και πάλι κάποια χαρτιά για να με ενοχοποιήσουν μέσω Μυστικών Υπηρεσιών Σκοπίων και Σερβίας. Θεώρησα πως ο «Σέργος» είχε σταλθεί για να μας ψαρέψει και του είπα πως ξέρουμε τα πάντα για τα «αυτόγραφα», τον Κ.Α. και τον Σ.Κ.

Αιφνιδιάστηκε και είπε πως ο Σ.Κ. δεν είχε καμία σχέση με όλα αυτά, και πως ήταν διατεθειμένος να μας μιλήσει. Του απαντήσαμε πως θα το σκεφτούμε. Από τις κάμερες ασφαλείας του κτιρίου μας απομονώσαμε το πρόσωπο του «Σέργου» και ρωτήσαμε τη Μαρία αν τον αναγνωρίζει. Αυτή αναγνώρισε αμέσως ένα μέλος της ομάδας, τον Γ.Δ., ο οποίος ήταν το δεξί χέρι του Σ.Κ. Καταλάβαμε πως η επίσκεψη του Σέργου ενδεχομένως να ήταν μια προσπάθεια ενός κομματιού της ομάδας να ενοχοποιήσει το υπόλοιπο, μετά τη διαπίστωση πως ξέραμε πολλά πράγματα από όσα έκαναν. Ενημερώσαμε την ομάδα της αστυνομίας που είχε ασχοληθεί με την υπόθεση.

Την επόμενη ημέρα ο Σέργος μάς τηλεφώνησε και ζήτησε να βρεθούμε με τον ίδιο και τον Σ.Κ. Η συνάντηση έγινε αφού ενημερώσαμε την αστυνομία. Πραγματικά ο Σ.Κ. προσπάθησε να εμφανιστεί ως ένας επιχειρηματίας που συνεργάστηκε με την ΕΥΠ για το «καλό του έθνους» και δεν είχε καμιά σχέση ο ίδιος με την επιχείρηση εξόντωσης μου. Έλεγε μάλιστα συνεχώς πως ήταν αυτός που είχε διαφωνίες στο να προχωρήσουν αυτές οι μεθοδεύσεις εναντίον μου. Η  συνάντηση ήταν σχεδόν επεισόδιακή και έληξε λέγοντας του πως αν ήθελε πραγματικά να καταθέσει εναντίον όσων κατηγορεί μπορούσε να το κάνει. Τις επόμενες μέρες μάς πήρε ξανά τηλέφωνο να βρεθούμε, αλλά αρνηθήκαμε. Δεν είχε κανένα νόημα να συνεχίζουμε αυτές τις επαφές. Αφήσαμε την υπόθεση στην αστυνομία και δώσαμε στις Αρχές όλο το χρονικό περιθώριο να δράσουν.

Γιατί τώρα;

Το Ηot Doc βρίσκεται στο στόχο συμφερόντων. Με αυτή την έννοια το σχέδιο εξόντωσης δεν είναι κάτι θεωρούμε παράξενο. Αλλά είναι κάτι που θεωρούμε και θα θεωρούμε ανεπίτρεπτο για μια Δημοκρατία. Εμπιστευόμαστε λειτουργούς της Δικαιοσύνης και της αστυνομίας, αλλά δεν εμπιστευόμαστε ούτε τη Δικαιοσύνη ούτε την αστυνομία. Η Δικαιοσύνη μάς έσυρε με τον πιο τρόπο σε δίκη γιατί κάναμε αποκάλυψη, της Λίστας Λαγκάρντ. Έκτοτε μια δεκάδα από λίστες με προσωπικά δεδομένα έχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες. Καμιά δίωξη ανάλογη αυτής που έγινε σε εμάς δεν άσκησε η Εισαγγελία. Αποφασίσαμε όσο μπορούμε να ξεκαθαρίσουμε μόνοι μας αυτή την υπόθεση και το κάναμε. Ευχόμαστε να έχει και τη νομική τροπή που πρέπει. Μοναδική μας όμως ασφάλεια είναι η δημοσιοποίηση και ο κόσμος. Γι” αυτό αποφασίσαμε να σας ενημερώσουμε.

Δυστυχώς οι συνειδήσεις δεν δημιουργούνται από δικαστικές αποφάσεις, αλλά από την αλήθεια και τη γνώση ή το ψέμα με τα οποία έρχονται σε επαφή οι άνθρωποι. Οι επιθέσεις θα γίνουν πιο έντονες οι εχθροί περισσότεροι. Δεν φοβόμαστε να κάνουμε εχθρούς, αν δικαίως τους κάνουμε. Αλλά πρέπει να προστατευτούμε. Το κράτος δεν παρέχει θεσμική προστασία όταν οι ίδιοι οι έλληνες βουλευτές μέσα στην Προανακριτική Επιτροπή της Βουλής επιτίθενται σε έναν δημοσιογράφο επειδή αποκαλύπτει. Ξέρουμε πολύ καλά τι έρχεται και είμαστε έτοιμοι. Απλώς θέλουμε να ξέρετε.

Ο Λ. Χαραλαμπόπουλος για τα ελλείματα πετρελαίου των ΕΛ.ΠΕ και τη δίκη της Aegean

Ο Λ. Χαραλαμπόπουλος μιλάει για τα ελλείματα πετρελαίου από τις αποθήκες των ΕΛ.ΠΕ, για τις απειλές κατά του UNFOLLOW, και για τις αναβολές της δίκης

https://soundcloud.com/unfollow/105-5-unfollow

Καταγγελίες για “Συμβόλαια εκτέλεσης” από συστημικό Τραπεζίτη!

Εκρηκτικές διαστάσεις σε επιχειρηματικό και πολιτικό επίπεδο λαμβάνει το γιγαντιαίο σκάνδαλο στο οποίο πρωταγωνιστούν κορυφαία στελέχη της ΕΥΠ, τα οποία εμφανίζονται να συνδέονται ευθέως και να εκτελούν συμβόλαια για λογαριασμό συστημικού τραπεζίτη.

Τα όσα αποκάλυψε το περιοδικό Hot Doc, του Κ. Βαξεβάνη, αποτελούν μόνο την αρχή και σύμφωνα με πληροφορίες αναμένεται πολύ σύντομα να ξεσπάσει καταιγίδα, αφού στο σκάνδαλο εμπλέκονται πρόσωπα που πρωταγωνιστούν στην πολιτική και επιχειρηματική ζωή του τόπου.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ένα στέλεχος της ΕΥΠ που υπηρετούσε σε νευραλγικό τομέα, είχε στήσει ολόκληρο παρακρατικό μηχανισμό τον οποίο είχε θέσει στην υπηρεσία γνωστού συστημικού τραπεζίτη. 

Ανάμεσα στις δραστηριότητες της συμμορίας που περιγράφει το περιοδικό Hot Doc, περιλαμβάνονται πλαστογραφήσεις εγγράφων που εμφάνιζαν- εχθρικούς προς το συστημικό τραπεζίτη –
δημοσιογράφους, ως πράκτορες της ΕΥΠ, παρακολουθήσεις, υποκλοπές, εισβολή σε σπίτια προκειμένου να αφαιρεθούν στοιχεία, ακόμα και επιχειρήσεις ενοχοποίησης πρώην στελεχών της τράπεζας που κρίθηκαν επικίνδυνοι.

Η συμμορία που έστησε ο πολυπράγμων πράκτορας της ΕΥΠ, ο οποίος βρίσκεται σε αργία γιατί διώκεται για κατασκοπεία, είχε βάλει στο στόχαστρο ακόμα και ξένους δημοσιογράφους.

Τους οποίους παρακολουθούσε προκειμένου να εντοπίσει τις πηγές από τις οποίες αντλούσαν στοιχεία για τα δημοσιεύματα σε βάρος του συστημικού τραπεζίτη, τα οποία είχαν κάνει πάταγο στο εξωτερικό αλλά θάφτηκαν από τα ελληνικά συστημικά μέσα ενημέρωσης.

Το γιγαντιαίο σκάνδαλο, απασχολεί ήδη τη δικαιοσύνη, ενώ ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ, Πάνος Καμμένος, κατέθεσε στοιχεία φωτιά στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, και σε έκτακτη συνέντευξη που παραχώρησε σήμερα, μιλάει ευθέως για διασύνδεση της συμμορίας που είχε στήσει το στέλεχος της ΕΥΠ, τόσο με το συστημικό τραπεζίτη, όσο και με πρόσωπο που βρίσκονται πολύ κοντά στο σύστημα εξουσίας.

Πηγή: lykavitos.gr

Διαβάστε ολόκληρο το θέμα  όπως δημοσιεύεται στο περιοδικό HotDoc εδώ.

Καταγγελίες Θάνου Δημάδη για επιχειρούμενη φίμωση από Γ. Μουρούτη

Του Λουκιανού Κάλλιμπαν

Λογοκρισία από Μαξίμου, ΣΚΑΪ και Σια

Σε συντονισμένη προσπάθεια ελέγχου της πληροφόρησης και λογοκρισία στο ρεπορτάζ του από στενούς συνεργάτες του πρωθυπουργού, την οποία υιοθέτησε το κανάλι, αποδίδει ο δημοσιογράφος κ. Θάνος Δημάδης την παραίτησή του από τον «Σκάι».

Μερικές ημέρες μετά το θόρυβο που προκλήθηκε, ο κ. Θάνος Δημάδης με δύο βίντεο που ανάρτησε στο YouTube αποκαλύπτει τους πραγματικούς λόγους όσων συνέβησαν. Καταγγέλλει ευθέως ότι υπήρξαν παρεμβάσεις από τον διευθυντή του γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού κ. Γιώργο Μουρούτη και απαγόρευση μετάδοσης πληροφοριών με εντολή -προφανώς- του κ. Χρήστου Παναγόπουλου, ο οποίος έχει το γενικό πρόσταγμα της ενημέρωσης στον «Σκάι».

Αιτία αυτής της κατάστασης αποτέλεσε η πληροφορία που μετέδωσε ο κ. Δημάδης -ως ανταποκριτής του ραδιοφώνου, της τηλεόρασης και της ιστοσελίδας του «Σκάι»- περί τμηματικής καταβολής της δόσεως προς την Ελλάδα, όπως εκ των αποτελεσμάτων και συνέβη.

Στις 9 Νοεμβρίου, ο δημοσιογράφος μετέδωσε στην εκπομπή της κ. Πόπης Τσαπανίδου ότι κορυφαίος Ευρωπαίος αξιωματούχος δήλωσε ότι δεν είχε καθοριστεί το τελικό ποσό της δόσης εκ μέρους της Ένωσης ενώ ενισχυόταν η πρόταση περί τμηματικής καταβολής της. Το θέμα αυτό προκάλεσε θόρυβο στα ΜΜΕ με αποτέλεσμα να ξαναβγεί ο κ. Δημάδης στην εκπομπή της κ. Εύας Αντωνοπούλου το απόγευμα της ίδιας ημέρας και να γραφτεί σχετικό ρεπορτάζ στην ιστοσελίδα του ειδησεογραφικού οργανισμού.

Επίθεση μέσω Twitter

Όπως καταγγέλλει ο δημοσιογράφος, λίγες ώρες μετά τη μετάδοση αυτής της πληροφορίας δέχθηκε φραστικές επιθέσεις από τον διευθυντή του γραφείου Τύπου πρωθυπουργού κ. Γιώργο Μουρούτη μέσω του Twitter. Προφανώς με αυτό τον τρόπο δημόσιας φιλονικίας επιχειρεί το Μέγαρο Μαξίμου να ασκήσει επικοινωνιακή πολιτική, όπως φάνηκε και στην περίπτωση της διαδικτυακής αντιπαράθεσης του κ. Μουρούτη με τον κ. Κώστα Βαξεβάνη πριν από μερικές ημέρες.

Το θέμα πήρε διαστάσεις όταν ο συνεργάτης του πρωθυπουργού φέρεται να αμφισβήτησε την αξιοπιστία της είδησης και του δημοσιογράφου, πάλι μέσω Twitter!

Ο κ. Δημάδης υπογραμμίζει ότι το βράδυ της 9ης Νοεμβρίου, με εντολή της Γενικής Διεύθυνσης Ειδήσεων τού απαγορεύθηκε να μεταφέρει μέσω της απογευματινής ενημερωτικής εκπομπής και του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του «Σκάι» την είδηση «περί τμηματικής καταβολής» και «αυστηρής επιτήρησης» της Ελλάδας. Καταγγέλλει επίσης ότι αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αποσύρθηκε το ρεπορτάζ και από την κεντρική ιστοσελίδα του skai.gr χωρίς να ενημερωθεί προηγουμένως ο ανταποκριτής

Μόλις ο κ. Δημάδης αντελήφθη το περιστατικό επικοινώνησε γραπτώς και τηλεφωνικώς με τη διεύθυνση Ειδήσεων του «Σκάι» για να διαμαρτυρηθεί έντονα και ιδιαίτερα μετά την απόσυρση του κειμένου του ρεπορτάζ του από τον skai.gr, απαγορεύοντας σε όσους ήθελαν να διαβάσουν την είδηση που μετέδωσε. Έλαβε την απάντηση ότι «το Μέγαρο Μαξίμου διαψεύδει το ρεπορτάζ».

Πολλά ερωτηματικά

Απορία προκαλεί η απάντηση αυτή. Υποτίθεται πως στο Μέγαρο Μαξίμου βρίσκονται οι υπηρεσίες λειτουργίας του γραφείου πρωθυπουργού, συντονισμού του υπουργικού συμβουλίου και ελέγχου του κυβερνητικού έργου. Ως τώρα δεν έχει αναφερθεί προηγούμενο που να αναφέρει πως το γραφείο του πρωθυπουργού μπορεί να λειτουργεί σαν κέντρο Τύπου ή ειδησεογραφικό πρακτορείο ή υπηρεσία λογοκρισίας ρεπορτάζ που διαφέρουν από την επίσημη κρατική θέση.

Επίσης, την κρατική αντίληψη των εξελίξεων υποτίθεται πως εκφράζουν τα δημόσια ραδιοτηλεοπτικά Μέσα και πρακτορεία. Εκτός αν αυτό πράττουν στελέχη που πέρασαν από θέσεις κρατικών υπηρεσιών και εξακολουθούν να λειτουργούν αναλόγως.

Το σίγουρο είναι ότι ο κ. Θάνος Δημάδης απάντησε στους άμεσους προϊσταμένους του ότι ο χειρισμός της είδησης έθιξε την προσωπική του αξιοπρέπεια και προσέβαλλε βάναυσα την επαγγελματική του αξιοπιστία. Από την πλευρά του «Σκάι», πάντως, δεν έγινε καμία κίνηση επανόρθωσης, με αποτέλεσμα να μείνει έκθετος ο ανταποκριτής στις Βρυξέλλες.

Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν η επιστολή παραιτήσεως που απέστειλε ο κ. Δημάδης, από την οποία φαίνεται ότι η ιδιαίτερη αναφορά στους κ.κ. Γιώργο Λαμπράκο και Ανδρέα Μπούσιο για την συνεργασία που είχαν, φέρνει σε δύσκολη θέση άλλα στελέχη που επηρεάζονται άμεσα από πρόσωπα που υπηρετούν στο επιτελείο του πρωθυπουργού δρώντας αντιδεοντολογικά και πέρα από το όριο των καθηκόντων τους.

Η ενημέρωση άλλωστε δεν χρειάζεται κρατική κηδεμονία, εκτός αν στην εποχή της γερμανικής κηδεμονίας των Μνημονίων κινδυνεύει ακόμα και η ανεξαρτησία του Τύπου. Και το καλύτερο απ’ όλα: Οι πληροφορίες του κ. Δημάδη επιβεβαιώθηκαν απολύτως!

Πηγή: newsbomb.gr

Δημοσιογραφία στην Κολομβία της Ευρώπης

Απειλές εναντίον του UNFOLLOW από συστηθέντα ως Δ. Μελισσανίδη

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ UNFOLLOW

Τηλεφώνημα με απειλές κατά της ζωής συντάκτη μας δεχτήκαμε χθες στα γραφεία του περιοδικού από συστηθέντα ως Δημήτρη Μελισσανίδη και αριθμό τηλεφώνου καταχωρημένο στην Aegean Oil, μετά τη δημοσίευση του ρεπορτάζ στο UNFOLLOW 14 για το λαθρεμπόριο ναυτιλιακού πετρελαίου.

Στις 31 Ιανουαρίου κυκλοφόρησε το 14ο τεύχος του περιοδικού UNFOLLOW (Φεβρουάριος 2013), όπου δημοσιεύουμε βασικό ρεπορτάζ για το λαθρεμπόριο ναυτιλιακού πετρελαίου, με τίτλο εξωφύλλου «Λαθρεμπόριο: Θα σπάσει ο νόμος της σιωπής για την Aegean Oil του Δ. Μελισσανίδη και τα ΕΛΠΕ του Σ. Λάτση;».

Την επομένη, 1η Φεβρουαρίου, στις 19.50, δεχτήκαμε τηλεφώνημα στα γραφεία του περιοδικού από τον αριθμό 210 4586000, στο οποίο ο καλών ζήτησε να μιλήσει με τον συντάκτη του ρεπορτάζ Λευτέρη Χαραλαμπόπουλο, συστήθηκε ως Δημήτρης Μελισσανίδης και ζήτησε εξηγήσεις για το δημοσίευμα.

Ο συντάκτης μας συνομίλησε μαζί του σε ανοικτή ακρόαση, παρουσία δύο ακόμη συντακτών του περιοδικού. Ο συστηθείς ως Δ. Μελισσανίδης απείλησε το περιοδικό και τον συντάκτη με αγωγή. Ο συντάκτης του απάντησε ότι ασφαλώς μπορεί να πράξει όπως νομίζει.

Στη συνέχεια, παρά την προσπάθεια του συντάκτη μας να συνομιλήσει σε ήπιο τόνο, ο καλών ως Δ. Μελισσανίδης απείλησε τη ζωή του και ό,τι υπάρχει γύρω από αυτόν. Από τα 20 λεπτά που διήρκεσε το τηλεφώνημα, τα μισά περίπου αναλώθηκαν σε απειλές προς τον συντάκτη.

Μέρος όσων είπε ο συστηθείς ως Δ. Μελισσανίδης, τα οποία κατέγραψε ο συντάκτης παρουσία των δύο ακόμη συντακτών του περιοδικού, έχει ως εξής:

«Θα μπορούσα να στείλω να σε σκοτώσουν χωρίς να σ’ έχω προειδοποιήσει. Αλλά είμαι άντρας και θα βάλω να σε τινάξουν στον αέρα την ώρα που κοιμάσαι. Θα βάλω να σε σκοτώσουν, εσένα, τη γυναίκα σου, τα παιδιά σου και ό,τι άλλο έχεις».

Όταν ο συντάκτης, σε στοιχειώδη αντίδραση αυτοπροστασίας, είπε στον συστηθέντα ως Δ. Μελισσανίδη ότι πρόκειται να καταγγελθεί το περιστατικό στις αρμόδιες αρχές και στον εισαγγελέα, απάντησε:

«Θα σκίσω κι εσένα και τον εισαγγελέα. Εγώ δεν καταλαβαίνω τίποτα, είμαι ο Μελισσανίδης. Δεν θα μπορείς να κοιμηθείς. Δεν θα μπορείς να κυκλοφορείς, θα γίνω ο εφιάλτης σου. Ο φόβος μου θα σε καταδιώκει παντού. Εγώ είμαι ο Μελισσανίδης και δεν σηκώνω. Θα έρθουν στο σπίτι και την ώρα που κοιμάσαι θα σε τινάξουν στον αέρα. Εγώ έχω μάθει να μιλάω με μεγάλους δημοσιογράφους. Εψαξα για σένα και θα σε σκίσω».

Όταν ο συντάκτης μας τον ρώτησε αν μεγάλους δημοσιογράφους θεωρεί αυτούς που παίζουν το δικό του παιχνίδι και κάνουν δημόσιες σχέσεις, ο συστηθείς ως Δ. Μελισσανίδης απάντησε:

«Θέλω να μου τα πεις αυτά με το πιστόλι στον κρόταφο».

Η αναζήτηση στο διαδίκτυο για το πού είναι καταχωρημένος ο αριθμός τηλεφώνου που κάλεσε στα γραφεία του UNFOLLOW, έδωσε αποτέλεσμα:

«AEGEAN OIL SA (Μελισσανίδης Δημήτριος) Βιομηχανία και Εμπορία Πετρελαιοειδών – Κεντρικά Γραφεία».

Σύμφωνα με το 11888 του ΟΤΕ, ο ίδιος αριθμός ανήκει στις εταιρείες «AEGEAN AGENCY Εμπόριο Πετρελαίου», «AEGEAN BUNKERING SERVICES Εμπόριο Πετρελαίου», «AEGEAN MARINE PETROLEUM Εμπόριο Πετρελαίου», «AEGEAN OIL Εμπόριο Πετρελαίου» και «AEGEAN SHIPPING MANAGEMENT Εμπόριο Πετρελαίου». Όλες με διεύθυνση Ακτή Κονδύλη 10, Πειραιάς, 18545.

Κατόπιν τούτων:

Πρώτον, το περιοδικό UNFOLLOW συνεχίζει αταλάντευτα την πορεία του.

Δεύτερον, μετά τις πρωτοφανείς απειλές εναντίον της ζωής του συντάκτη μας, δηλώνουμε ότι στο εξής για οτιδήποτε θέσει σε κίνδυνο τη ζωή ή την σωματική ακεραιότητα του συντάκτη μας ή άλλων συντακτών μας ή των οικείων τους, θα θεωρήσουμε υπεύθυνο τον συστηθέντα ως Δ. Μελισσανίδη.

Τρίτον, καλούμε τις αρμόδιες αρχές να πράξουν το καθήκον τους.

Τέταρτον, ζητούμε τη συμπαράσταση κάθε δημοσιογράφου με συνείδηση.

Πέμπτον, καλούμε τις ενώσεις Τύπου να πάρουν θέση για το γεγονός και να κάνουν ό,τι χρειαστεί, ώστε η δημοσιογραφία να μην φιμώνεται.

Έχουνε ΠΛΑΚΑ οι απαντήσεις που έδωσε ο ΝΕΟ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ Βορίδης στη Βουλή όταν ρωτήθηκε πώς γίνεται το δεξί χέρι του ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ Σαμαρά να είναι πληρεξούσιος δικηγόρος του επιχειρηματία από τα γραφεία του οποίου φέρεται να έγινε το τηλεφώνημα με τις ΑΠΕΙΛΕΣ κατά της ζωής του δημοσιογράφου!

Είπε λοιπόν ο νέο ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: “μια απειλή, όσο σοβαρή κι αν είναι, είναι ένα πλημμέλημα” ! “Υποθέτω ότι οι πολίτες έχουνε τη δυνατότητα να προσφύγουνε στη δικαιοσύνη”! “Πλημμέλημα του Μονομελούς είναι η απειλή” !!!!

‘Εθεσε επίσης ο Βορίδης και το ερώτημα: “ΚΑΙ ΤΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΧΕΙ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΑΚΕΎΕΤΑΙ ΣΕ ΑΥΤΌ”?

Σωστά: Τι δουλειά έχει ο πρωθυπουργός που ένας από τους βουλευτές του είναι πληρεξούσιος δικηγόρος επιχειρηματία από τα γραφεία του οποίου εκτοξεύονται απειλές κατά της ζωής δημοσιογράφων?

Η πολιτική πολιτική και οι business business!

ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ στην κυριολεξία!!

Γαργάρα έγιναν σε όλα τα “έγκυρα” ΜΜΕ οι απειλές κατά Unfollow

του Α. Χατζηστεφάνου

Η ιστορία έχει ως εξής: Ένα περιοδικό, το Unfollow, παρουσιάζει ένα θέμα περί λαθρεμπορίας πετρελαίου στο οποίο φέρονται ως εμπλεκόμενοι ο προμηθευτής του αμερικανικού στόλου, Δ. Μελισσανίδης και ο γνωστός και μη εξαιρετέος ολιγάρχης Σπ. Λάτσης.

Λίγα 24ωρα αργότερα ο συντάκτης του άρθρου, Λ. Χαραλαμπόπουλος, δέχεται απειλητικό τηλεφώνημα από τα γραφεία της εταιρείας του Δ.Μελισσανίδη από κάποιον που υποστηρίζει ότι είναι ο ίδιος ο Μελισσανίδης και απειλεί να σκοτώσει τον συντάκτη και την οικογένειά του και να «σκίσει» όποιον εισαγγελέα τολμήσει να ασχοληθεί με την υπόθεση.

Η ΕΣΗΕΑ και ο πρόεδρός της Δ.Τρίμης παρεμβαίνουν άμεσα και καταδικάζουν το γεγονός.

Την επομένη ένας ακροδεξιός σύμβουλος του πρωθυπουργού (ο οποίος σε τακτά χρονικά διαστήματα ζητά την ανάπτυξη των ενόπλων δυνάμεων στο εσωτερικό της χώρας), με την ιδιότητά του ως δικηγόρος του Μελισσανίδη, ζητά μεταξύ άλλων τη διαγραφή των σχολίων στην ηλεκτρονική σελίδα του περιοδικού.

Μέχρι εδώ όλα καλά. Αυτά είναι καθημερινά φαινόμενα σε όλες ανεξαιρέτως τις δικτατορίες της υποσαχάριας Αφρικής, που βρίσκονται υπό την κατοχή του ΔΝΤ. Συμβαίνουν επίσης σε πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, όπου ομάδες ολιγαρχών αφού απέκτησαν τον έλεγχο της δημόσιας περιουσίας μέσω των ιδιωτικοποιήσεων, δολοφονούν τους πολιτικούς τους αντιπάλους. Παρόμοια περιστατικά συναντά κανείς και σε χώρες όπως η Κολομβία,  όπου παραστρατιωτικά τάγματα θανάτου επιτίθενται σε εργαζόμενους και συνδικαλιστές.

Δεν υπάρχει λοιπόν κανένας λόγος να μην συμβαίνουν και στην Ελλάδα του Σαμαρά, του Βενιζέλου και του Κουβέλη.

Το πρόβλημα – και ζητώ συγγνώμη αν γίνομαι κουραστικός σε αυτό το σημείο – είναι ότι αυτή η ιστορία, που θα μπορούσε να γίνει ταινία στο Χόλιγουντ, δεν καταγράφεται ούτε σε μονόστηλο στις εφημερίδες και δεν τις αφιερώνεται ούτε δευτερόλεπτο στα κανάλια.

Όσοι έχουμε εργαστεί σε μεγάλα δημοσιογραφικά «μαγαζιά» στην Ελλάδα ή το εξωτερικό γνωρίζουμε ότι αυτό συνήθως δεν είναι ευθύνη των συντακτών. Εάν λόγου χάρη μια χώρα θεωρεί περιβαλλοντική βόμβα το μονοπύθμενο πετρελαιοφόρο του ιδιοκτήτη του μέσου όπου εργάζεσαι και απειλεί να το βυθίσει αν αυτό εισέλθει στα χωρικά της ύδατα, τότε δεν μπορείς να γράψεις γι’ αυτό το θέμα (αν και έχουν υπάρξει και εξαιρέσεις).

Δεν μπορείς επίσης να δημοσιεύσεις φωτογραφίες από γέφυρες που κατέρρευσαν εάν το μέσο στο οποίο εργάζεσαι ελέγχεται από την κατασκευάστρια εταιρεία της γέφυρας.

Κάθε σύγχρονος δημοσιογράφος όμως έχει και το προσωπικό του blog, ένα λογαριασμό στο twitter και το facebook και πολλούς ακόμη τρόπους να εκφράσει την άποψή του.  Πολύ περισσότερο υπάρχουν «εναλλακτικά» μέσα ενημέρωσης, τα οποία αν και φιλοξενούν διαφημίσεις τραπεζών ή δημοσίων οργανισμών, υποστήριζαν όλα αυτά τα χρόνια ότι ήταν ανεξάρτητα.

‘Οταν όλοι αυτοί οι δημοσιογράφοι και όλα αυτά τα μπλογκ σιωπούν για τις απειλές δολοφονίας ενός δημοσιογράφου η κοινωνία έχει κάθε δικαίωμα να φωνάξει «αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι». Επίσης δεν έχει κανένα λόγο να αγοράζει τις εφημερίδες που δεν αναφέρθηκαν στο γεγονός – οι οποίες καλό είναι να κλείσουν – ενώ αποκτά αυτομάτως το δικαίωμα να διαδηλώνει έξω από τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς που ελέγχουν τις δημόσιες συχνότητες – δηλαδή ελέγχουν το δημόσιο αγαθό της ενημέρωσης.

Προφανώς αυτό είναι άδικο για εκατοντάδες άλλους δημοσιογράφους που δίνουν καθημερινές μάχες αξιοπρέπειας με τη λογοκρισία των αφεντικών τους. Αυτοί είναι οι πραγματικοί ήρωες που παίζουν κορώνα γράμματα το ελάχιστο εισόδημα της οικογένειάς τους για την τιμή της δημοσιογραφίας (προς αποφυγήν παρεξηγήσεων να εξηγήσω ότι δεν θεωρώ τον εαυτό μου έναν από αυτούς τους ήρωες).

Τι να κάνεις όμως; Δεν δίνουν οι μειοψηφίες το στίγμα ενός ολόκληρου επαγγελματικού κλάδου. Εάν η κοινωνία, γενικεύοντας, αποφασίσει ότι οι μπάτσοι είναι γουρούνια και δολοφόνοι και οι δημοσιογράφοι είναι αλήτες και ρουφιάνοι… ε κάτι μπορεί να ξέρει.

Πηγή: tvxs.gr

Αντώνη Σαμαρά, θέλεις να γίνουμε φίλοι?

Αναβλήθηκε σήμερα στο Εφετείο Πειραιά για όγδοη φορά -μπορεί και ένατη, δεν θυμάμαι- η δίκη της Aegean Oil για λαθρεμπορία και πλαστογραφία. Η δίκη πήρε αναβολή για τις 30 Απριλίου. Ο πρόεδρος του δικαστηρίου υποσχέθηκε πως στις 30 Απριλίου θα γίνει η δίκη. Βέβαια, και την προηγούμενη φορά το ίδιο είχε πει.

Παρακολουθώντας την πορεία της δίκης της Aegean Oil -που δεν γίνεται ποτέ-, σκέφτομαι πόσο σημαντικό είναι να έχεις φίλο τον Αντώνη Σαμαρά.

Ο Αντώνης καθαρίζει για τους φίλους του. Σωστός.

Σκέφτομαι πόσο καλό θα ήταν για μένα να ήμουν φίλος με τον Αντώνη Σαμαρά.

Μπορεί να μην είμαι εφοπλιστής ή επιχειρηματίας και να έχω λευκό ποινικό μητρώο, αλλά, αν είχα φίλο τον Αντώνη Σαμαρά, θα μπορούσα να κάνω ό,τι θέλω και να μην με πειράζει κανείς.

Θα έβγαζα πολλά χρήματα. Εκατομμύρια.

Αντώνη Σαμαρά, θέλεις να γίνουμε φίλοι;

Πηγή: pitsirikos.net

Αγαπητέ κύριε Προβόπουλε: Τι είναι τα “Μετοχο-δάνεια”?

Αγαπητέ κύριε Προβόπουλε που σώσατε την Ελλάδα (σύμφωνα με τον κύριο Βγενόπουλο). Τι είναι “μετοχοδάνεια”;

Είχατε στα χέρια σας λοιπόν μία λίστα με δάνεια μεγάλης τράπεζας προς εξαγορά μετοχών της ιδίας.

Δηλαδή, με απλά λόγια, μία τράπεζα δάνειζε νοματαίους, εφοπλιστές κατά προτίμηση, αλλά και “επενδυτές” με κελεμπίες, ώστε αυτοί να συμμετέχουν στην αύξηση μετοχικου της κεφαλαίου.

Ακόμα πιο απλά, μία τράπεζα δάνειζε λεφτά σε τρίτους, για να αγοράσουν τις μετοχές της.

Αυτό είναι το “μετοχοδάνειο”. Το οποίο γνωρίζετε πολύ καλά κύριε Προβόπουλε. Πάμε τώρα στο δια ταύτα:

Μία τράπεζα δανείζει έναν εφοπλιστή με χαλαρότατες εγγυήσεις, ώστε αυτός να αγοράσει μετοχές της τράπεζας. Οι μετοχές αυτές μπαίνουν ως εγγύηση του δανείου, με την τιμή της αγοράς. Αγοράστηκαν στα 7 Ευρώ (λ.χ.) και σήμερα έχουν 0,7 Ευρώ.

Δηλαδή, η εγγύηση πάει περίπατο. Ο κύριος όμως είναι ήδη μέτοχος της τράπεζας, με τα λεφτά της τράπεζας. Έλαβε πρόσθετες εγγυήσεις από τον μέτοχο η τράπεζα για το δάνειο που πλέον ήταν στον αέρα; Πως λέγεται αυτό το δάνειο κύριε Προβόπουλε;

Ας πάμε τώρα και στην δεύτερη περίπτωση. Τράπεζα βγάζει δελτίο τύπου σύμφωνα με το οποίο, μέγας, τεράστιος, τιτάνας επενδυτής από την Ζαμούντα μπαίνει στο μετοχικό της κεφάλαιο. “Επενδυτής” κοινώς. Φωτιά τα χρηματιστήρια, να τα δημοσιεύματα.

Την ίδια στιγμή όμως, η τράπεζα δίνει δάνειο στην εταιρεία “Η εμπριμέ μπούργκα LTD” με έδρα την Ζαμούντα και αυτή αγοράζει μετοχές της ίδιας τράπεζας! Μα γινονται αυτά τα πράγματα; Θα αναρωτηθεί κάποιος που δεν προέρχεται απο την Ζαμούντα.

Είναι απάτη αυτό κύριε Προβόπουλε; Είναι χειραγώγηση; Είναι οικονομικό έγκλημα; Εάν λοιπόν έχει γίνει τέτοιο πράγμα και η ελεγκτική αρχή δεν έχει παρέμβει, είναι συνένοχη;

Και τέλος κύριε Προβόπουλε, εάν όλα αυτά τα “μετοχοδάνεια” έχουν μετατραπεί σε “θαλασσοδάνεια” λόγω των ελλιπών εξασφαλίσεων από την κατάρρευση των μετοχών και καλύφθηκαν από το υστέρημα του Ελληνικού λαού μέσω μνημονίου, είναι απιστία σε βαθμό κακουργήματος για όλους; Από την ελεγκτική αρχή εως τους διοικητές των τραπεζών που πήραν δημόσιο χρήμα;

Είναι δυνατόν να συνέβησαν τέτοια τέρατα στην Ελλάδα του μνημονίου και της εξαθλίωσης;

Πηγή: olympia.gr

Ο Άδωνις Γεωργιάδης εξυμνεί το μεγαλοοφειλέτη ΞΥΝΗ

Θα μπορούσε ποτέ ένας βουλευτής, μέλος του ελληνικού κοινοβουλίου να πλέκει το εγκώμιο ενός επιχειρηματία που ελέγχεται από τη Δικαιοσύνη και οφείλει στο ελληνικό δημόσιο εκατομμύρια ευρώ; Η απάντηση είναι ναι, ειδικά όταν πρόκειται για τον όμιλο ΞΥΝΗ και το βουλευτή της ΝΔ, Άδωνι Γεωργιάδη.

Ο κ. Γεωργιάδης, ήταν ένας από τους βασικούς ομιλητές στην τελετή αποφοίτησης του 2011 του Mediterranean College, μία από τις επιχειρήσεις του ομίλου Ξυνή. Με τη μόνη διαφορά ότι για το συγκεκριμένο όμιλο υπήρχαν από το 2010 δημοσιεύματα για χρέη εκατομμυρίων ευρώ προς το ελληνικό δημόσιο, ενώ ο όμιλος ελέγχονταν για πλαστογραφία παραστατικών εις βάρος του δημοσίου. Παρόλα αυτά ο κ. Γεωργιάδης δεν πτοήθηκε.

Με το γνωστό τηλεοπτικό του αέρα που τόν συνοδεύει σε κάθε του εμφάνιση, έπλεξε το εγκώμιο του ομίλου Ξυνή αλλά και των ιδιοκτητών του. Μάλιστα στην ομιλία του ο βουλευτής της ΝΔ έκανε λόγο για δεολογικά συμπλέγματα που βάζουν εμπόδια σε οραματιστές όπως ο Ξυνής. Προφανώς ο κ. Γεωργιάδης θεωρούσε ως ιδεολογικά συμπλέγματα τις οφειλές εκατομμυρίων ευρώ, προς το ελληνικό δημόσιο. Μάλιστα, πριν από λίγο καιρό, η Εφορία δέσμευσε ακίνητο της Αθηνάς Ξυνή, συζύγου του Σοφοκλή, στον Ορωπό, αξίας πολλών εκατομμυρίων ευρώ.

Το γεγονός ότι το ΙΕΚ Ξυνή, του ομίλου Ξυνή, πέτυχε ρύθμιση οφειλών προς το ΙΚΑ σε 4.700 δόσεις, ή αλλιώς, 400 χρόνια (τελευταία δόση 31.3.2404), δεν έχει να κάνει ούτε με ιδεολογικά συμπλέγματα, ούτε με όραμα.

Το HOT DOC είχε αποκαλύψει το σκάνδαλο τον περασμένο Σεπτέμβριο με το άρθρο «ΞΥΝΗ πολιτική σαλάτα» αλλά και «Ροβέρτος Σπυρόπουλος, Νομοθετικά Τερτίπια και Διοικητικά Κόλπα: Έκανε ρυθμίσεις χωρίς νόμο σε 53 επιχειρήσεις». Ο όμιλος Ξυνή αλλά και το ΙΚΑ είχαν αρνηθεί τις κατηγορίες, υποστηρίζοντας πως πρόκειται για υπαλληλικό λάθος. Η επείγουσα έρευνα που διέταξε ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης, αποκάλυψε πως όχι μόνο έγινε ρύθμιση με δόση 161 ευρώ, αλλά πως ο ίδιος ο διοικητής του ΙΚΑ Ροβέρτος Σπυρόπουλος, με δελτία τύπου, «νομοθετούσε» παρατάσεις ρύθμισης που διευκόλυναν μερικές επιχειρήσεις να τακτοποιήσουν τις οφειλές. Ο όμιλος ΞΥΝΗ, παρότι εκπρόθεσμος, κατόρθωσε να λάβει παράταση, χρησιμοποιώντας όμως όχι νόμους του ελληνικού κράτους αλλά ανακοινώσεις του διοικητή.

«Καλυτερη εκπαίδευση στα κολλέγια»

Ο κ. Γεωργιάδης όμως δεν αναλώθηκε σε μια απλή ομιλία. Αν και βουλευτής δεν έκρυψε το θαυμασμό του για τα κολλέγια. Έφτασε μάλιστα στο σημείο να αναφέρει ότι παρέχουν πολύ καλύτερη εκπαίδευση από τα ελληνικά πανεπιστημία. «Ως επί το πλείστον, τα κολλέγια παρέχουν καλύτερη εκπαίδευση από τα ελληνικά πανεπιστήμια. Αρκεί μια βόλτα σε ένα οποιοδήποτε ελληνικό πανεπιστήμιο και μια βόλτα στο Mediterranean College για να καταλάβει κάποιος ποιος είναι ο πραγματικός τόπος εκπαιδεύσεως και που έχει καταντήσει το ελληνικό πανεπιστήμιο. Δεν είναι ο δήθεν φόβος για την ποιότητα των υπηρεσιών των κολλεγίων. Είναι πολιτικοί οι λόγοι που κρατούν την ελληνική κοινωνία πίσω εδώ και δεκαετίες», έλεγε ο κ. Γεωργιάδης

Ο κ. Γεωργιάδης συνηθίζει, στο όνομα της επιχειρηματικότητας, να συχνάζει σε εκδηλώσεις επιχειρηματιών που έχουν θέματα με τη Δικαιοσύνη. Γιατί άραγε υπήρξε από αυτούς που παρείχε με την παρουσία του την έξωθεν καλή μαρτυρία και στον Κυριακίδη, ο οποίος αυτή τη στιγμή καταζητείται;

Πηγή: KoutiPandoras.gr

Προκαταρκτική εισαγγελική έρευνα για την καταγγελία εκβιασμού του Σίμου Κεδίκογλου από το fimotro

Την παρέμβαση της Εισαγγελίας με εντολή για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης προκάλεσε ανάρτηση στο iefimerida.gr, στην οποία αναφέρεται ότι ο Γιάννης Παπαγιάννης μέσω του blog fimotro επιχείρησε να εκβιάσει τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Σίμο Κεδίκογλου.

To δημοσίευμα που εξετάζει η Εισαγγελία, αναφέρεται στον συγκεκριμένο δημοσιογράφο και το συγκεκριμένο ιστολόγιο, και σύμφωνα με τα καταγγελλόμενα απαίτησε ποσό 4.000 ευρώ μηνιαίως από τον υπουργό για να μη δέχεται επιθέσεις στο Ιντερνετ.

Η εισαγγελική έρευνα, προς το παρόν, έχει ως στόχο την εξακρίβωση της βασιμότητας του σχετικού δημοσιεύματος και ακολούθως θα αναζητήσει, εφόσον προκύπτουν, ποινικές ευθύνες.

Να σημειωθεί ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος όχι μόνο δεν διέψευσε την καταγγελία του iefimerida.gr για εκβιασμό του από το fimotro, αλλά με γραπτή του δήλωση την επιβεβαίωσε πλήρως.

Πηγή: iefimerida.gr

Ο Τσίπρας και το Left.gr στην “υπηρεσία” του Σωκράτη Κόκκαλη!


Απόλυτα ταυτισμένοι με τα συμφέροντα του “εθνικού προμηθευτή” εμφανίζονται ξεδιάντροπα πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ, ο αρχηγός του Αλέξης Τσίπρας, αλλά και το επίσημο site του κόμματος Left.gr.

Με μια πρωτοφανή επίθεση σε επιχειρηματικούς ομίλους που διεκδικούν το 33% του Οργανισμού Τυχερών Παιχνιδιών, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης επιχειρεί με πρωτοφανή λύσσα για τα ελληνικά πολιτικά δεδομένα να  μπλοκάρει την ιδιωτικοποίηση του ΟΠΑΠ.

Βεβαίως η Κουμουνδούρου δεν τόλμησε να αρθρώσει κουβέντα, ή να αντιδράσει όταν η διοίκηση του ΟΠΑΠ, ανακοίνωσε στα “μουλωχτά” την προικοδότηση της ΙΝΤΡΑΛΟΤ με 250 εκατομμύρια ευρώ, μέσα από από ακόμη μια σκοτεινή σύμβαση με την εταιρεία του Σωκράτη Κόκκαλη.

Είναι προφανές πως τέτοιυ επιπέδου ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΘΡΑΣΟΥΣ και ξεδιάντροπης υποστήριξης ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΩΝ συμφερόντων από την πλευρά ενός πολιτικού κόμματος, όπως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, και ενός πολιτικού αρχηγού, όπως είναι ο Τσίπρας και η παρέα των “¨κολλητών” του στην Κουμουνδούρου,  ούτε σε τριτοκοσμικές μπανανίες  δεν συναντώνται πλέον...


Πηγή: Lykavitos.gr

Γιάννης Παπαγιάννης. Παλιά του τέχνη κόσκινο

Πηγή:  Newsnow.gr

Έπειτα από την ιστορία με τον Βαξεβάνη είπαμε να ψαχτούμε λίγο και να δούμε το παρελθόν του… blogger Παπαγιάννη σχετικά με μηνύσεις για συκοφαντική δυσφήμηση , εκβιασμούς και απειλές. Ελάτε να θυμηθούμε τις βασικότερες απ αυτές όπως εχουν δημοσιευτεί σε ιστοσελίδες και ιστολόγια:

Στις 20 Ιανουαρίου 2012 το Εφετείο Αθηνών επιδίκασε αποζημίωση 95.400 ευρώ στον πρώην υπουργό Γιάννη Βαρβιτσιώτη για συκοφαντική δυσφήμηση που υπέστη από τον τηλεοπτικό σταθμό ΕXTRA και τους δημοσιογράφους Γιάννη Παπαγιάννη και Αρη Σπίνο. Η αγωγή που κατέθεσε ο κ. Βαρβιτσιώτης αφορά την εκπομπή «Αποκαλυπτικό δελτίο» (28/5/2008), στην οποία οι δημοσιογράφοι υποστήριξαν ότι η Αρχή για την καταπολέμηση μαύρου χρήματος διενεργεί έρευνα σε βάρος του κ. Βαρβιτσιώτη καθώς φέρεται ότι είναι ιδιοκτήτης ακίνητης περιουσίας στη Γενεύη και ότι συγγενής του στην Κύπρο συνδέεται με την υπόθεση της Siemens. Το Εφετείο έκρινε ότι τα προβληθέντα είναι παντελώς ψευδή. Στον τηλεοπτικό σταθμό επεβλήθη και πρόστιμο 100.000 ευρώ από το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης.

Στις 24 Νοεμβρίου 2011 πρόστιμο 20.000 ευρώ στο Extra από το ΕΣΡ για την εκπομπή “Αποκαλυπτικό Δελτίο”(31/05/2011) με παρουσιαστή τον Γιάννη Παπαγιάννη , έπειτα από καταγγελίες του γενικού διευθυντή του ΑΠΕ και του δημοσιογράφου στο Γραφείο Τύπου του Δήμου Αθηναίων και γιου του, Κωνσταντίνου Μάτσικα. Ο Γιάννης Παπαγιάννης, κατά τη διάρκεια της εκπομπής του σύμφωνα με το ΕΣΡ, έκανε υποτιμητικά σχόλια κατά του πρακτορείου και της δημοσιογράφου Φαίη Καραβίτη που εργάζεται στο ΑΠΕ (σύζυγος του ευρωβουλευτή Δημήτρη Δρούτσα) καθώς και για τον ίδιο τον πρόεδρο του ΑΠΕ και το γιο του.

Στις 10 Νοεμβρίου 2011 ο επιχειρηματίας Νικόλαος Δασκαλαντωνάκης προχώρησε σε κατηγορηματική διάψευση δημοσιευμάτων στο blog Fimotro του Παπαγιάννη που αναφέρουν ότι το όνομά του περιλαμβάνεται πρώτο στην λίστα των μεγαλοοφειλετών του ελληνικού Δημοσίου. Γι΄ αυτό το λόγο, όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του, προχώρησε στην υποβολή μήνυσης κατά του Ιωάννη Παπαγιάννη, ως διαχειριστή του διαδικτυακού ιστολογίου (blog) με την ονομασία «Fimotro» για τα αδικήματα της απλής και συκοφαντικής δυσφήμισης.

Στις 25 Ιουλίου 2011 για να αβαντάρει τον Κυριακίδη ανεβάζει στο blog Fimotro ένα ύπουλο και κατάπτυστο κείμενο μέσω του οποίου παίρνει σαφή θέση υπέρ των απολύσεων της οικογένειας Κυριακίδη ιδιοκτήτριας του Ρ/Σ flash 96, “θάβοντας” τον εκρπόσωπο των εργαζομένων, κατηγορώντας τον ίδιο για τη δεινή οικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει. Ο εκπρόσωπος έπρεπε να φτιάξει business plan για την οικονομική εξυγίανση του σταθμού και όχι η διοίκηση, υποστήριζε σε εκείνο το κείμενο ο Παπαγιάννης!!!

Στις 5 Ιουνίου 2011 στόχος νέας συκοφαντικής επίθεσης έγινε το ΑΠΕ-ΜΠΕ και ο διευθυντής του δημοσιογράφος Ηλίας Μάτσικας από το blog «fimotro» και ακολούθως από τον παρουσιαστή της εκπομπής «Αποκαλυπτικό Δελτίο» του «Extra Channel» Γιάννη Παπαγιάννη. Αφορμή για την επίθεση ήταν η απόλυση στενότατης συγγενούς του Παπαγιάννη που είχε προσληφθεί ως «δημοσιογράφος» την 1η Ιουλίου του 2009 χωρίς ποτέ να έχει παραδώσει κείμενο εργασίας της, εισέπραττε κανονικά το μισθό της έως τις 31.03.2011 αποκομίζοντας συνολικά δεκάδες χιλιάδες ευρώ.

Στις 25 Μαρτίου 2011 καταθέτει μήνυση και αγωγή εναντίον του Παπαγιάννη ο διευθυντης ειδησεων του MEGA Χρήστος Παναγιωτόπουλος και ασκείται ποινική δίωξη σε βάρος του για το αδίκημα της απειλής κατά της ζωής του διευθυντή ειδήσεων του Mega, απο αναρτήσεις στο Fimotro. Για την υπόθεση είχε διαταχθεί προκαταρκτική εξέταση στο πλαίσιο της οποίας το τμήμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, που είχε αναλάβει την έρευνα, ζήτησε τη συνδρομή της εταιρείας Google. Η εταιρεία ταυτοποίησε το ηλεκτρονικό ίχνος, από το οποίο αποκαλύφθηκε ότι διαχειριστής του Fimotro είναι ο δημοσιογράφος ΓιάννηςΠαπαγιάννης.

Την 1η Απριλίου 2010 η Αννα Παναγιωταρέα κατέθεσε μήνυση και αγωγή εναντίον του Παπαγιάννη γιατί στο Αποκαλυπτικό Δελτίο που παρουσίαζε στο EXTRA3 αναφέρθηκε στο πρόσωπο της χρησιμοπιώντας απαξιωτικούς συκοφαντικούς και υβριστικούς χαρακτηρισμούς προσβάλλοντας την τιμή και την υπόληψη της με αφορμή τις θέσεις εργασίας που κατείχε η Παναγιωταρέα.

Στις 9 Ιουλίου 2009 συλλαμβάνεται ο Παπαγιάννης έξω απο τον τηλεοπτικό σταιθμό EXTRA3 μετα την μήνυση δύο δημοσιογράφων των Ράπτη και Κουρτάκη για όσα έγραψε στο blog του. Ο Γιάννης Παπαγιάννης οδηγήθηκε στο αστυνομικό τμήμα Περιστερίου όπου συντάχθηκε έκθεση σύλληψης. Σύμφωνα με την μήνυση που κατέθεσε ο Χρήστος Ράπτης, ο Παπαγιάννης κατηγορείται για απειλή, για συκοφαντική δυσφήμιση, για δυσφήμιση και εξύβριση. Φήμες έλεγαν οτι υπήρξε παρέμβαση μεγάλων υπουργών της ΝΔ για την απελευθέρωση του Παπαγιάννη και τον ορισμό τακτικής δικασίμου.

Στις 29 Σεπτεμβρίου 2009 ξεσπάει πόλεμος στο διαδίκτυο ανάμεσα στον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο και τον Γιάννη Παπαγιάννη. Αιτία αναρτήσεις του blog fimotroσύμφωνα με τα οποία ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος κατέδιδε συμφοιτητές του στη Χούντα. Ήταν και η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Μετά από δεύτερη μήνυση του Μάκη στον Παπαγιάννη ασκήθηκε δίωξη σε βάρος του τελευταίου. Ο Παπαγιάννης συνελήφθη στο όριο του αυτοφώρου και αφέθηκε ελεύθερος λίγη ωρα αργότερα αφού ορίσθηκε δικάσιμος από το Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο.

Στις 9 Οκτωβρίου 2009 ο Παπαγιάννης βρίσκεται και πάλι στο εδώλιο του κατηγορουμένου έπειτα απο μήνυση που κατέθεσε εναντιον του η δημοσιογράφος Τάνια Ιακωβίδου με την κατηγορία της εξύβρισης και την απειλής. Σύμφωνα με την Ιακωβίδου o Παπαγιάννης χωρίς να ενημερώσει ούτε εκείνη, ούτε φυσικά το κανάλι, είπε – live – την ώρα της εκπομπής του, ότι παύει κάθε σχέση συνεργασίας μαζί της στο «Αποκαλυπτικό Δελτίο» του Extra Channel, επειδή κ. Ιακωβίδου κατέβηκε ως υποψήφια με την ΝΔ. Η Ιακωβίδου Απευθύνθηκε στο Πειθαρχικό Όργανο της Ε.Σ.Η.Ε.Α. καθώς τα όσα δήλωσε δημόσια ο πρώην συνεργάτης προσβάλουν την προσωπικότητα της. Του έστειλε όμως και εξώδική διαμαρτυρία ζητώντας του να ανακαλέσει τα όσα είπε και να ζητήσει δημόσια συγνώμη. Ο Παπαγιάννης σύμφωνα πάντα με τα όσα ανέφερε η Ιακωβίδου αντέδρασε στις δικές τις αιτιάσεις και της έστειλε στο κινητό της ένα απειλητικό μήνυμα. Στο μήνυμα έγραφε ότι «αν συνεχίσεις δικαστικά εναντίον μου θα κάνω κάτι σε σένα που δεν έχω κάνει μέχρι τώρα σε κανέναν άνθρωπο».

Και για να μην ξεχνιόμαστε σας υπενθυμίζουμε τι είχε πει ο Γιώργος Κουρής για τον Παπαγιάννη όπως το αποκάλυψε ο Σωκράτης Γκιόλιας στην επιστολή παραίτησης του στον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο:

[…] Παράλληλα όμως αγαπητέ Μάκη έγινε και κάτι άλλο. Ξεκίνησε επιθέσεις σε βάρος σου ο Γιάννης Παπαγιάννης και τότε ότι δεν έκανες για τον Σωκράτη το έπραξες για τον εαυτό σου. Χάλασες τον κόσμο. Κάποια στιγμή σε πήρε ο Γ.Κουρής στο τηλέφωνο του σπιτιού σου και τον είχες ανοιχτή ακρόαση και σου είπε ότι «τον Παπαγιάννη τον έχω για να μου κάνει τις δουλειές».

Τους Χαρίζουν τα κλεμμένα!

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ!!!! Τους Χαρίζουν τα κλεμμένα! Στα μουλωχτά!

Επενδυτικά εργαλεία ανάπτυξης!

Του Σπύρου Δημητρέλη, από το capital.gr

Με μια διάταξη που γέννα πλήθος ερωτημάτων τόσο για τη σκοπιμότητά της όσο και για το χρόνο κατάθεσής της στη Βουλή, οι καταθέτες της περιβόητης λίστας Lagarde, οι οποίοι δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τα ποσά που περιλαμβάνονται στα σχετικά αρχεία, αποκτούν τη δυνατότητα να γλιτώσουν το 80% των προστίμων και των προσαυξήσεων για την απόκρυψη του εισοδήματος. Πρόκειται για διάταξη που μεταφράζεται σε έκπτωση προστίμων και προσαυξήσεων εκατομμυρίων ευρώ καθώς με βάση την υφιστάμενη νομοθεσία οι κυρώσεις για την απόκρυψη εισοδήματος είναι πολύ αυστηρές.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Οι φορολογούμενοι που ελέγχονται για προσαύξηση περιουσίας η οποία δεν δικαιολογείται από τα εισοδήματα που δήλωσαν στη φορολογική τους δήλωση, μεταξύ των οποίων και οι 2.059 που περιλαμβάνονται στη λίστα Lagarde, βρίσκονται αντιμέτωποι με πρόσθετο φόρο ύψους έως και 45%. Το εισόδημα που εντοπίζεται και δεν έχει δηλωθεί τοποθετείται στη φορολογική κλίμακα που ίσχυε κατά το έτος απόκτησής του και φορολογείται με βάση αυτήν. Εκτός από τον φόρο εισοδήματος, ο ελεγχόμενος επιβαρύνεται με πρόστιμα και προσαυξήσεις που ανέρχονται σε 1% μηνιαίως με μέγιστο ποσό προσαύξησης το 120% του πρόσθετου φόρου. Για παράδειγμα, ένας φορολογούμενος που το 2005 απέκρυψε εισόδημα ύψους ενός εκατ. ευρώ θα κληθεί να πληρώσει πρόσθετο φόρο έως και 450.000 ευρώ καθώς και προσαυξήσεις (για τα έτη 2005 έως 2012 που απέκρυψε το εισόδημα) ύψους 432.000 ευρώ, δηλαδή συνολικά 882.000 ευρώ.

Η υφιστάμενη φορολογική νομοθεσία (άρθρο 66 παράγραφος 9 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος ) δίνει τη δυνατότητα στους φορολογούμενους που ελέγχονται για φορολογικές χρήσεις πριν το 1991 να υποβάλουν τροποποιητικές δηλώσεις για το εισόδημα που έχουν αποκρύψει και να γλιτώσουν το 80% των προστίμων και των προσαυξήσεων.

Ωστόσο, με διάταξη στα… ψιλά του νομοσχεδίου “Επενδυτικά εργαλεία ανάπτυξης, παροχή πιστώσεων και άλλες διατάξεις” που κατατέθηκε στις 28 Φεβρουαρίου στη Βουλή οι ελεγχόμενοι αποκτούν το δικαίωμα να γλιτώσουν το 80% των προστίμων και των προσαυξήσεων για εισόδημα που απεκρύβη έως και το οικονομικό έτος 2008, δηλαδή για τις χρήσεις έως και το 2007. Μια σύμπτωση: οι “καρτέλες” στη λίστα Lagarde αφορούν καταθέσεις που είχαν οι 2.059 Έλληνες καταθέτες κατά τα έτη 2005 έως και 2007. Η ακριβής προτεινόμενη διάταξη στο άρθρο 39 παράγραφος 2 του νομοσχεδίου είναι: “Στην περίπτωση αυτήν οι προβλεπόμενες κατά φορολογικό αντικείμενο προσαυξήσεις ή πρόστιμα μειώνονται στο 1/5 για υποθέσεις οικονομικού έτους 2008 και παλαιότερα”.

Πώς μπορούν να γλιτώσουν το μεγαλύτερο μέρος των προστίμων και των προσαυξήσεων; Όπως ομολογείται στην αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου “παρέχεται κίνητρο στους φορολογούμενους πριν την έκδοση των πράξεων επιβολής του φόρου και λοιπών καταλογιστικών πράξεων να υποβάλουν αρχικές ή συμπληρωματικές δηλώσεις έχοντας λάβει γνώση των αποτελεσμάτων του ελέγχου καταβάλλοντας μειωμένες προσαυξήσεις και πρόστιμα σε σχέση με τις ισχύουσες διατάξεις”.

Πρακτικά η διάταξη αφορά όλους όσοι ελέγχονται την τελευταία τριετία για προσαύξηση περιουσίας που δεν έχει δηλωθεί έως και τη χρήση 2007. Όπως σημειώνουν πηγές από το ΥΠΟΙΚ σε αυτούς περιλαμβάνονται, εκτός από τους ελεγχόμενους της λίστας Lagarde, οι ελεγχόμενοι της λίστας του Λιχτενστάιν, της λίστας όσων αγόρασαν ακίνητα στο Λονδίνο καθώς και οι περίπου 5.000 φορολογούμενοι που από το ΣΔΟΕ έχει ζητηθεί το άνοιγμα των τραπεζικών τους λογαριασμών (ελεύθεροι επαγγελματίες, γιατροί του Κολωνακίου, δικηγόροι, κατασκευαστές κα).

Οι ίδιες πηγές τονίζουν ότι η προϊσχύουσα διάταξη που αφορούσε υποθέσεις πριν το 1991 είχε ουσιαστικά περιέλθει σε αχρηστία πριν από τουλάχιστον δέκα χρόνια και με την νέα διάταξη αναβιώνει προς όφελος των ελεγχόμενων για αδήλωτη προσαύξηση περιουσίας. Η επίσημη δικαιολογία για τη συγκεκριμένη διάταξη είναι, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην αιτιολογική έκθεση, η άμεση είσπραξη εσόδων από τις υποθέσεις που ελέγχονται.

Όσον αφορά στο παραπάνω παράδειγμα, ο ελεγχόμενος εφόσον σπεύσει να υποβάλει τροποποιητικές φορολογικές δηλώσεις για να δηλώσει το ένα εκατ. ευρώ που απέκρυψε θα γλιτώσει πρόστιμα και προσαυξήσεις ύψους 345.600 ευρώ.

Πηγή: capital.gr

Ο εκβιαστής – μπλόγκερ με τη βίλα στα βόρεια προάστια και το ΣΔΟΕ

Εχει εκβιάσει όποιον μιλά ελληνικά! Πολιτικοί, επιχειρηματίες, εκδότες, τραπεζίτες, δημοσιογράφοι έχουν περάσει από τον πάγκο του χασάπη! Ως άξιος μαθητής και αριστούχος απόφοιτος των Ακαδημιών της σχολής Μιχαλόπουλου γνωρίζει με τρόπο μοναδικό την τέχνη του ωμού και αδίστακτου εκβιασμού.

Ο εκβιαστής - μπλόγκερ με τη βίλα στα βόρεια προάστια και το ΣΔΟΕ

Επιλέγει το θύμα του και το χτυπά αλύπητα χρησιμοποιώντας ψέματα και λάσπη. Ξέρει ότι πετώντας σκατά κάτι θα μείνει. Και όταν το θύμα σηκώσει λευκή σημαία, εμφανίζεται αυτός σαν ιππότης πάνω στην μηχανή του με τα τιμολόγια και τα συναφή για να προσφέρει τις απόλυτα «νόμιμες» και «φορολογούμενες» υπηρεσίες του. Φυσικά δεν λέει ποτέ όχι στα «μαύρα». Η θεά τύχη του φέρθηκε απλόχερα. Μολονότι απέτυχε παταγωδώς στη συμβατική δημοσιογραφία (δούλεψε, χωρίς μεγάλη επιτυχία, ως πολιτικός συντάκτης σε κάτι λαθρόβιες φυλλάδες), διέπρεψε όταν κατέβηκε στον βόθρο του ίντερνετ.

Κρυπτόμενος – όπως όλοι οι δειλοί- πίσω από την ανωνυμία και την ατιμωρησία του blogspot.com έκανε το χόμπι επάγγελμα. Εστω και ανώνυμος απέκτησε επιτέλους «επιρροή» και «παρεμβατικότητα». Από αυτήν την αποσταθεροποιημένη, συμπλεγματική και θλιβερή ψυχή δραπέτευσαν τότε οι πιο αποτρόπαιοι δαίμονες. Μίσος, ζηλοφθονία, θράσος, εκδικητικότητα, απληστία. Το μπλογκ του έγινε γρήγορα, (μετά την αποχώρηση του συχωρεμένου) η βίβλος της ανομίας, της ατιμωρησίας, του εκβιασμού, της ανεντιμότητας, της ανεπάρκειας και του κόμπλεξ. Ένα παιδί ουσιαστικά αγράμματο με μοναδικά προσόντα το θράσος, την απληστία και την άγνοια κινδύνου, μεταμφιέστηκε σύντομα σε πρίγκιπα των υπονόμων. Το πολιτικό σύστημα (κυρίως η δεξιά από την οποία προέρχεται) μαθημένο στα πισώπλατα χτυπήματα και στην δολιοφθορά τον υιοθέτησε για να του κάνει τα θελήματα δίνοντας του στην αρχή φιλοδωρήματα. Οταν κατάλαβε την «δύναμή» του αυτονομήθηκε παίρνοντάς τα από παντού. Από την Ιπποκράτους του Καρχιμάκη και την Συγγρού έως κάποιους βενιζελικούς βαρόνους με γερά πουγκιά που πιστεύουν στην νεκρανάσταση και μερικούς προφυλακισμένους ήδη επιχειρηματίες.

Οι τελευταίοι κατάλαβαν τι εστί βερίκοκο, όταν ο Παπαμπλόγκερ έσπευσε πρώτος να τους λιθοβολήσει, όταν έσφιξαν τα γάλατα. Δεν είχε ακόμα χωνέψει το χαβιάρι με τον σολομό με τα οποία τον είχαν μπουκώσει, όταν ρευόταν στο πρόσωπο του Λούα – Λούα! Απρόβλεπτος και ευρηματικός, ήταν πάντα επιρρεπής στο να κρεμάει (πρώτος για ξεκάρφωμα) τους ευεργέτες του χωρίς την παραμικρή ενοχή. Εκτός από φονέας των ευεργετών του είναι εθισμένος και στις πατροκτονίες, αφού λέγεται ότι κάποτε ως δημοσιογράφος διέσυρε και τον ίδιο τον γεννήτορά του…

Εθισμένος και στην οικογενειακή πολυθεσία έφτασε στο σημείο να εκβιάζει την τράπεζα στην οποία έκανε… διακοπές στενό συγγενικό του πρόσωπο που ήταν ταυτόχρονα επί Ρουσόπουλου αργόμισθο σε γνωστή ΔΕΚΟ. Και όταν ο επόμενος διευθυντής της ΔΕΚΟ ζήτησε τουλάχιστον να δουλεύει το συγγενικό πρόσωπο και να μην εισπράττει απλά στο τέλος του μήνα την επιταγή κατ’ οίκον, τον διέσυρε, ως συνήθως, με ψέματα. Αργότερα ήταν ο πρώτος που πέρασε τη θηλιά γύρω από το λαιμό του Ρουσόπουλου.

Επειδή όμως ο μπλόγκερ μας είναι κουτός, άπληστος και επιπόλαιος δεν μπορούσε να κρύψει τόσα πλούτη και τόση κοινωνική άνοδο. Πώς λέμε θέλει η πουτάνα να κρυφτεί, αλλά η χαρά δεν την αφήνει; Και διέπραξε το μοιραίο λάθος, σαν τον Άκη-τον οποίο λοιδορούσε στο πρόσφατο παρελθόν οργανώνοντας χάπενινγκ διαμαρτυρίας έξω από το σπίτι του υπόδικου πρώην υπουργού στην Αρεοπαγίτου. Χάρη σε έναν ευέλικτο τιμοκατάλογο που τα «ρουφάει» όλα, από 500 ευρώ έως 15.000 ευρώ το μήνα συν ΦΠΑ, χώρια τα μαύρα, ο Παπαμπλόγκερ βρέθηκε από το ταπεινό διαμερισματάκι στο κέντρο της Αθήνας, σε βιλάρα στα βόρεια προάστια, χωρίς κανείς να καταλαβαίνει -ούτε το ΣΔΟΕ – πώς ένας δημοσιογράφος της πλάκας πλουτίζει την ώρα που καταρρέει η εκδοτική βιομηχανία. Και βρέθηκε όχι μόνο με βιλάρα αλλά και με έναν στρατό αστυνομικών της αντιτρομοκρατικής που του προσφέρει απλόχερα ο Νίκος Δένδιας. Η προστασία μάλιστα προβλέπει και κουβούκλιο στην εξώπορτα λες και είναι υπουργός. Τι έχει άραγε να φοβηθεί ένας μπλόγκερ που καταγγέλλει τη διαπλοκή, αντιμάχεται φανατικά το Μνημόνιο και παριστάνει τον υπερασπιστή του λαού και των φτωχών, για να τον φυλάει η μισή ΕΛ.ΑΣ; Ίσως να το μάθουμε σύντομα.

Πηγή: iefimerida.gr 

Χορηγίες ΟΠΑΠ – Μόνο ο Ρούλης Μαρούλης δε παίρνει φράγκο!

 

Το άρθρο που ακολουθεί είναι της Α. Μπουγάτσου από το enet.gr

Στο τέλος του άρθρου όλη η Λίστα με τις Χρυσές Χορηγίες του ΟΠΑΠ!

Την ίδια στιγμή που κορυφώνονται οι ζυμώσεις των μνηστήρων για να βρουν τα κεφάλαια προκειμένου να διεκδικήσουν το 33% του ΟΠΑΠ, ένας παρασκηνιακός πόλεμος μαίνεται στο περιθώριο με ζητούμενο λάφυρο χορηγίες, δωρεές, διαφημίσεις και ό,τι άλλο πλουσιοπάροχα παρείχε μέχρι σήμερα ο ΟΠΑΠ, πρωτίστως σε φίλιες δυνάμεις.

Σήμερα, η «Ε» κάνει τα αποκαλυπτήρια των χορηγικών συμβάσεων (όχι διαφημίσεις) με πληθώρα μέσων μαζικής ενημέρωσης, τα περισσότερα εκ των οποίων ουδέποτε άσκησαν κριτική στα έργα και τις ημέρες του οργανισμού, στα πεπραγμένα των διοικήσεών του, στις απ’ ευθείας συμβάσεις, που επί χρόνια ο οργανισμός συνάπτει με διάφορες εταιρείες και διάφορους προμηθευτές (από την Ιντραλότ μέχρι την Egon Zehnder, την Neurosoft κ.λπ.).

Τους τελευταίους μήνες του 2011 η διοίκηση Σπανουδάκη φρόντισε να περάσει ομοφώνως βασικές χορηγικές συμβάσεις για το 2012. Από την απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 2011 του ΟΠΑΠ εδόθη η ευκαιρία για χορηγίες και σε διαδικτυακά μέσα, τα οποία φαίνεται ότι έχουν επιλεγεί όχι με βάση κάποια κατάταξή τους, αλλά με βάση μια προτιμησιακή-επιλεκτική τακτική.

Η αναταραχή μεταξύ των άλλων οφείλεται και στο γεγονός ότι όλα τα κονδύλια πλην της διαφήμισης κόβονται στα μισά για το 2013, κάτι το οποίο φέρνει σε δυσκολότερη θέση τα μέσα.

Πρωταθλητές των χορηγιών (τα ποσά είναι άνευ ΦΠΑ) είναι η Nova Sports με 7.500.000 ευρώ (ειδικό αθλητικό κανάλι), ο ΑΝΤΕΝΝΑ TV με 1.000.000 ευρώ, ο όμιλος της «Καθημερινής»-ΣΚΑΪ TV-ΣΚΑΪ Ρ/Δ-skai.gr-Metropolis με 965.000 ευρώ, η εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» με την ιστοσελίδα της (protothema.gr) με 650.000 ευρώ, η εφημερίδα «Real» και η ιστοσελίδα της (real.gr) με 500.000 ευρώ, ο όμιλος «Εθνος»-«Ημερησία»-ego.gr με 750.000 ευρώ, με τον οποίο ο ΟΠΑΠ υποτίθεται ότι βρίσκεται σε χρόνια αντιδικία, επειδή ο πρώτος παραβίασε συμφωνία με τον ΟΠΑΠ διαφημίζοντας ανταγωνιστές του.

Καλοπληρωμένες χορηγίες έλαβαν μέχρι και κομματικές εφημερίδες, όπως είναι η «Αυγή» και ο «Ριζοσπάστης», από 100.000 ευρώ εκάστη, η νεοπαγής «Δημοκρατία» 100.000 ευρώ, αλλά τις ξεπερνά όλες η εφημερίδα «Αποψη», η οποία έλαβε 120.000 ευρώ.

Με δεκάδες χιλιάδες ευρώ επιχορηγούνται έντυπα του ειδικού τύπου του στοιχήματος. Ενδεικτικά αναφέρονται οι χορηγίες στην εφημερίδα 12Χ & 12Χ ΜΠΟΥΚ με 203.252 ευρώ, στην εφημερίδα ΧΡΥΣΗ ΣΤΗΛΗ/ΠΡΟΓΝΩΣΠΟΡ/ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ με το ποσόν των 203.252 ευρώ.

Από τα ενημερωτικά sites το μεγαλύτερο ποσό χορηγίας κατευθύνεται στη zougla.gr,150.000 ευρώ, ακολουθεί η οικονομική ιστοσελίδα capital.gr με 121.951 ευρώ, το newsbeast.gr με 100.000 ευρώ κ.λπ.

Εντύπωση προκαλεί η σταθερή επί χρόνια επιχορήγηση του ΤΗΛΕΑΣΤΥ, μέχρι πρότινος κομματικού καναλιού του ΛΑΟΣ.

Πηγή: enet.gr

Πώς μοιράστηκαν τα μύρια του ΟΠΑΠ! Τα ποσά είναι σε ΧΙΛΙΑΔΕΣ γλυκά ευρουλάκια!  Μόνο ο Ρούλης δεν πήρε κάτι !!!

NOVA SPORTS 7500
ANTENNA TV 1000
PLUS 500
ΕΘΝΟΣ 500
SKAI TV  –  SKAI.gr 400
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ 350
REAL NEWS 350
ERT BASKET 300
PROTOTHEMA.gr 300
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 300
12Χ 203
MAD TV 200
ΕΡΑΣΠΟΡ 200
ΧΡΥΣΗ ΣΤΗΛΗ 162
REAL FM 150
ZOUGLA.gr 150
ΗΜΕΡΗΣΙΑ 150
FREE SUNDAY 150
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ 150
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 140
METRO 130
CAPITAL.gr 121
Η ΑΠΟΨΗ 120
ΤΗΛΕ ΑΣΤΥ 102
ΑΥΓΗ 100
EXTRA TV 100
KONTRA TV 100
FLASH FM 100
SKAI 100.3 FM 100
E-GO.gr 100
NEWSBEAST.gr 100
ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΜΑΚΕΔ. ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ 100
ΤΑ ΝΕΑ 100
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 100
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 100
ΓΑΥΡΟΣ 100
ΠΟΝΤΙΚΙ 100
ATHENS VOICE (ΟΔΗΓΟΣ) 97,5
LIFO 97,5
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 97,5
XE.gr 80
ΤΗΛΕΑΣΤΥ 80
EURO2DAY.gr 80
NEWSIT.gr 80
ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ 80
DEAL NEWS 80
ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ 75
ΑΞΙΑ 75
PROTAGON.gr 70
ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ 70
ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ 70
METROPOLIS-THE ECONOMIST 65
TRT TV ΛΑΡΙΣΑΣ 52
LIVE BET 51
CITY PRESS 50,7
ESPRESSO – ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ BET 50
LIFO – LIFO.gr 50
ATHENS VOICE 50
ΚΑΡΦΙΤΣΑ 50
CRASH 50
ΕΠΙΚΑΙΡΑ 50
ΤΟ ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ 50
PRESS TIME 50
ΒΟΥΛΗ & ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ 50
ΙΣΟΤΙΜΙΑ 50
ΣΤΟ ΚΑΡΦΙ 50
MATRIX24.gr 50
XO.gr 50
AXIAPLUS.gr 50
EFIMERIDA.gr 50
NEWPOST.gr 50
KRHTH TV 50
STAR TV ΛΑΜΙΑΣ 47,8
ART TV 40,8
APOPSI.gr 40
STADIO BY METRO 40
FLASH TV 36
ΚΥΔΩΝ ΧΑΝΙΩΝ 36
ΑΧΕΛΩΟΣ TV 36
ΈΝΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ 35
ΜΕΤΟΧΟΣ 32,5
COSMOS TV ΡΟΔΟΥ 30,6
MYTILHNH TV 30,6
PARAPOLITIKA.gr 30
REFEREE 30
Μ/Δ 30
DRTV ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ 30
CRETA TV 30
ΘΕΣΣΑΛΙΑ 28
ΡΟΔΟΠΗ TV 26
ARTISTE 25,5
PARALAXI 25,5
ΚΑΝΑΛΙ ΞΑΝΘΗΣ 25
ΑΣΤΡΑ TV ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ 25
SFERA FM 24
KARFITSA.gr 20
ENIMEROSI24.gr 15
ANATROPI.gr 15
ΣΥΝΟΛΟ ( 19 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΆΚΙΑ !!! ) 18913,5

Πεπόνης, Μουζακίτης λαμβάνουν “Ελλιπή πληροφόριση” από τις Τράπεζες

Σε πλήρη αναντιστοιχία με το γενικό αίτημα περί πλήρους διαλεύκανσης της υπόθεσης Λαγκάρντ, αλλά και με τις ενέργειες που κάνουν προς αυτή την κατεύθυνση οι οικονομικοί εισαγγελείς, βρίσκονται τα τραπεζικά ιδρύματα της χώρας.

Μουζακίτης και Πεπόνης με έγγραφό τους διαμαρτύρονται προς τις τράπεζες για τα στοιχεία που έδωσαν όσον αφορά τους τραπεζικούς λογαριασμούς των συγγενών του Γ. Παπακωνσταντίνου που αναφέρονται στη λίστα Λαγκάρντ

Η προχειρότητα με την οποία απαντούν στις παραγγελίες των δικαστικών λειτουργών, αλλά και η καθυστέρηση που εμφανίζουν ως προς την αποστολή όλων των στοιχείων που έχουν ζητηθεί, οδήγησαν τους οικονομικούς εισαγγελείς Γρηγόρη Πεπόνη και Σπύρο Μουζακίτη στη σύνταξη και διαβίβαση εγγράφου με το οποίο απευθύνουν αυστηρή υπόδειξη προς τις τράπεζες, ώστε να ολοκληρώσουν άμεσα και με ακρίβεια το σχετικό έλεγχο για την περιουσιακή κατάσταση των συγγενών του Γιώργου Παπακωνσταντίνου.

Η τραπεζικοί λογαριασμοί

Η ενέργεια αυτή δημοσιοποιήθηκε μετά και την έλευση στη Βουλή, και συγκεκριμένα στην προκαταρκτική επιτροπή, των στοιχείων που κοινοποίησε η Περιφερειακή Διεύθυνση Αττικής του ΣΔΟΕ για τους τραπεζικούς λογαριασμούς των συγγενικών προσώπων του πρώην υπουργών Οικονομικών.

Σύμφωνα με τον κατάλογο, εντοπίζονται καταθέσεις σε 11 τραπεζικά ιδρύματα της χώρας, χωρίς όμως περαιτέρω πληροφορίες για τον όγκο αλλά και το σύνολο των καταθέσεων.

Στο απαντητικό τους έγγραφο οι δύο δικαστικοί λειτουργοί καταλογίζουν στα τραπεζικά ιδρύματα «ελλιπή πληροφόρηση» λόγω του «ελλειμματικού χαρακτήρα» των στοιχείων που διαβίβασαν, και προσθέτουν ότι «είναι δυσχερής η αξιοποίησή τους». Υπενθυμίζουν ότι η προκαταρκτική έρευνα των εισαγγελέων δεν δύναται να ολοκληρωθεί, εάν δεν υπάρξει πλήρης έλεγχος των στοιχείων. Ζητούν, τέλος, από το ΣΔΟΕ να συνεχίσει την έρευνα με ταχείς ρυθμούς, χωρίς όμως αυτό να αποβεί εις βάρος της πληρότητας και ποιότητας του ελέγχου.

Η συγκεκριμένη εξέλιξη προκάλεσε την αντίδραση των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ που μετέχουν στην προκαταρκτική επιτροπή, οι οποίοι υποστηρίζουν «ότι είναι γελασμένοι όσοι νομίζουν πως μπορούν με φτηνά επικοινωνιακά κόλπα να δημιουργήσουν μαγικές εικόνες».

Με ανακοίνωσή τους οι Θοδωρής Δρίτσας, Σταύρος Κοντονής και Ζωή Κωνσταντοπούλου θέτουν σειρά ερωτημάτων.

«Παιχνίδια συγκάλυψης»

Συγκεκριμένα καλούν όσους «παίζουν παιχνίδια συγκάλυψης εις βάρος του ελληνικού λαού, να απαντήσουν»: Πώς είναι δυνατόν οι τράπεζες να μην έχουν αποστείλει στο ΣΔΟΕ πλήρη στοιχεία για τα πρόσωπα που περιλαμβάνονται στη λίστα Λαγκάρντ; Πώς είναι δυνατόν το ΣΔΟΕ και ο επικεφαλής του, κ. Στασινόπουλος, να μην έχουν κάνει καμία ενέργεια προς την επίσπευση της διαδικασίας; Πώς είναι δυνατόν ο πρόεδρος της επιτροπής να επικαλείται ενημέρωση από τον κ. Ζανιά (πρόεδρος της Ελληνικής Ενωσης Τραπεζών) και τον Χάρη Θεοχάρη (γ.γ. Πληροφοριακών Συστημάτων), ότι έχουν αποσταλεί στο ΣΔΟΕ όλα τα στοιχεία που αφορούν τα μέλη της οικογένειας Παπακωνσταντίνου, αλλά αυτό να αποδεικνύεται ότι δεν συμβαίνει;

Δεν παραλείπουν, τέλος, να επισημάνουν ως απορίας άξια την ενέργεια του πρόεδρου της επιτροπής, Χρήστου Μαρκογιαννάκη, να ζητήσει με επιστολή του από το ΣΔΟΕ (5/3/2013) εντός δύο ημερών το πόρισμα για τους συγγενείς του κ. Παπακωνσταντίνου.

Πηγή: enet.gr

Τα είπαν χτες το βράδυ Κουβέλης – Σάλλας

Iδιωτική, κρυφή συνάντηση με τον πρόεδρο της Τράπεζας Πειραιώς, Μιχάλη Σάλλα, είχε χθες το βράδυ ο Φώτης Κουβέλης. Η συνάντηση έγινε σε σπίτι συνεργάτη-δημοσιογράφου του Σάλλα, στο Φάληρο.Η οδός Ναιάδων στο Παλιό Φάληρο,ήταν το βράδυ γεμάτη με ένοπλους σωματοφύλακες των δύο αντρών,οι οποίοι αποφάσισαν να δειπνήσουν κρυφά στο σπίτι του μεσολαβητή.

Είναι προφανές ότι ο κύριος Κουβέλης έχει δικαίωμα να συντρώγει με οποιονδήποτε στα πλαίσια κοινωνικών αλλά και πολιτικών του σχέσεων. Επειδή όμως όπως συνηθίζεται να λέγεται,”όταν τρώνε δεν μιλάνε” ,είναι πραγματικά άξιο απορίας, αν η σιωπή του Προέδρου της ΔΗΜΑΡ και του κόμματός του για όσα έχουν συμβεί με την Πειραιώς, σχετίζεται με τα φιλικά δείπνα.

Η Πειραιώς με πρωτοφανείς πολιτικές μεθοδεύσεις στις οποίες συναίνεσε η ΔΗΜΑΡ,πήρε την κρατική ΑΤΕ σε τιμή που αντιστοιχεί στην αγορά ενός μόνο ακινήτου της «πωληθείσας» Τράπεζας.

Ο κύριος Κουβέλης,παιρνώντας την μεγάλη «Σάλλα» του τραπεζίτη,είναι άγνωστο αν συζήτησε για το καλό της χώρας και της Οικονομίας.Το σίγουρο είναι πως δεν συζήτησε ποτέ δημοσίως για όσα σκανδαλώδη συμβαίνουν με την Τράπεζα.

Πηγή: Εκδοροσφαγέας, το κουτί της Πανδώρας

Ο Τσίπρας και ο «τίγρης»

του Γ. Πετρίδη

Κ αταγγελίες για εκβιασμούς και απειλές, υπονοούμενα για σχέσεις εξάρτησης και διαπλοκής, εκατέρωθεν κοινοβουλευτικές αντιπαραθέσεις με βαριές εκφράσεις και προσωπικές συγκρούσεις με απρόσμενη αγριότητα δίνουν την αίσθηση ότι εξελίσσεται μια ανεξέλεγκτη διαμάχη στο πολιτικό, επιχειρηματικό, οικονομικό και εκδοτικό πεδίο.

Από τη μία παράγοντες όπως οι κύριοι Φαήλος Κρανιδιώτης και Μάκης Βορίδης, αλλά και επιχειρηματίες όπως ο κ. Δημήτρης Μελισσανίδης που δεν φημίζονται για το σαβουάρ βιβρ στις αντιπαραθέσεις τους. Από την άλλη πολιτικοί όπως οι κύριοι Πάνος Σκουρλέτης και Δημήτρης Παπαδημούλης, αλλά και δημοσιογράφοι επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ, που με την ορμή της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν νιώθουν πλέον καμιά αναστολή μπροστά σε μεγάλες ρήξεις, δεν φοβούνται τις μετωπικές συγκρούσεις και δεν έχουν κατηγορηθεί ότι παίζουν μπάλα με συμφέροντα, μέχρι σήμερα. Η επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ να τα βάλει με τον επονομαζόμενο και «Τίγρη», λόγω του εκρηκτικού χαρακτήρα του, και πανίσχυρο επιχειρηματία έχει την πλήρη κάλυψη του κ. Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος βλέπει ότι η μάχη για την εξουσία θα περάσει μέσα από κακοτράχαλα μονοπάτια και δεν μπορεί να είναι ένας δρόμος στρωμένος με ροδοπέταλα. Δείχνει δε να αντιλαμβάνεται ότι τέτοιου είδους συγκρούσεις είναι αναγκαίες για να τον οδηγήσουν στον κεντρικό του στόχο, να νικήσει δηλαδή τον κ. Αντώνη Σαμαρά.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εκτιμά ότι με συγκεκριμένες επιλογές και πρόσωπα το Μέγαρο Μαξίμου και ο κ. Σαμαράς επιχειρούν να στήσουν ένα «νέο κύμα διαπλοκής», όπως το λέει. Θεωρεί ότι ως αξιωματική αντιπολίτευση, που θα δώσει μάχη για τη διακυβέρνηση πλέον της χώρας και όχι απλώς για έναν επιμέρους ρόλο στο πολιτικό σκηνικό, θα έχει πια να αντιμετωπίσει και τη λεγόμενη «παλαιά διαπλοκή», αλλά και μια «νέα φρουρά εκλεκτών και ευνοημένων» από την κυβέρνηση, που θα έχουν κάθε λόγο να τον πολεμήσουν λυσσαλέα.

Το γεγονός ότι το κόμμα του αναδείχτηκε αξιωματική αντιπολίτευση φέρνει τον κ. Τσίπρα αναγκαστικά μπροστά σε επιχειρηματικές διαμάχες και ισορροπίες και τον καλεί να έχει άποψη και για το πώς μοιράζεται η πίτα στο επιχειρηματικό πεδίο, ακόμη κι αν δεν επιθυμεί να ταχθεί υπέρ συμφερόντων, ή να οικοδομήσει συμμαχίες, όπως συνήθως έκαναν τα κόμματα του παλαιού δικομματισμού, εν όψει ανάληψης της διακυβέρνησης.

Η στάση της Αριστεράς απέναντι στα επιμέρους επιχειρηματικά συμφέροντα και προσωπικά στους επιχειρηματίες ήταν πάντα απόμακρη, προσεκτική ή, το πολύ-πολύ, εντελώς παρασκηνιακή και δύσκολο να εντοπιστεί ο βαθμός και το περιεχόμενο των σχέσεων αυτών. Σπανίως στο παρελθόν η κριτική της Αριστεράς προσωποποιούνταν σε συγκεκριμένους επιχειρηματίες, αφού κυρίως έμενε στο γενικό περίγραμμα της λειτουργίας του συστήματος και η προσωποποιημένη στόχευση αφορούσε μόνο τους αρμόδιους πολιτικούς για τις επιλογές τους – με εξαίρεση το «βρόμικο ’89»… που δεν είναι απλή ιστορική ανάμνηση για τους πολιτικούς κληρονόμους του Λεωνίδα Κύρκου. Είναι η πρώτη φορά που επισήμως -και με κάθε δυνατό τρόπο- η Αριστερά αναφέρει σε τέτοια έκταση και με τόση ένταση συγκεκριμένα ονόματα και στρέφεται ευθέως εναντίον επιχειρηματιών.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η εφημερίδα «Αυγή», το επίσημο εκδοτικό όργανο του ΣΥΡΙΖΑ, που διευθύνεται από τον εμπειρότατο Βασίλη Μουλόπουλο, πρώην μεγαλοστέλεχος του ΔΟΛ, ασχολήθηκε επί ημέρες με τον επιχειρηματία, αλλά και με συμβούλους του πρωθυπουργού, κυκλοφορώντας μάλιστα την περασμένη Κυριακή υπό τον εύγλωττο τίτλο «Οι εντιμότατοι φίλοι του κυρίου Σαμαρά». Την επόμενη ημέρα ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος κ. Πάνος Σκουρλέτης εξαπέλυσε από τηλεοράσεως σκληρή επίθεση στον κ. Μελισσανίδη, ώστε να μην υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία για τον ποιον βάζει απέναντί του ο ΣΥΡΙΖΑ. Τι συμβαίνει όμως και ξαφνικά η Κουμουνδούρου έδωσε αυτή τη χροιά στην αντιπολιτευτική της τακτική; Γιατί τα έβαλε με έναν κύκλο ανθρώπων ασκώντας και προσωπική κριτική; Και έφτανε η καταγγελία του περιοδικού «Unfollow» ότι δημοσιογράφος του απειλήθηκε από κάποιον που συστήθηκε ως Μελισσανίδης για έρευνά του σχετικά με το λαθρεμπόριο καυσίμων προκειμένου να προκαλέσει εκκωφαντικό θόρυβο; Προφανώς όχι.

Τι βλέπει ο ΣΥΡΙΖΑ; Βλέπει, για παράδειγμα, ότι ο κ. Μελισσανίδης διεκδικεί τον ΟΠΑΠ, τον μεγαλύτερο και πιο κερδοφόρο δημόσιο οργανισμό αυτή την ώρα, την «κότα με τα χρυσά αβγά», όπως χαρακτηριστικά λένε στελέχη του. Δικηγόρος του κ. Μελισσανίδη είναι ο στενός φίλος και σύμβουλος του πρωθυπουργού κ. Κρανιδιώτης, όπερ σημαίνει, κατά την εκτίμηση της Κουμουνδούρου, ότι επιδίωξη του Μαξίμου είναι να ισχυροποιηθεί τόσο πολύ ο επιχειρηματίας ώστε να αποτελεί την αιχμή του δόρατος του κ. Σαμαρά για την άλωση μέσων ενημέρωσης και άλλων φορέων που έχουν σοβαρή εξάρτηση από τα κονδύλια του Οργανισμού.

Βέβαια οι αναλύσεις αυτές του ΣΥΡΙΖΑ δεν επιβεβαιώνονται στην πράξη καθώς όπως γνωρίζουν όλοι οι «παροικούντες την Ιερουσαλήμ» ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας δεν είναι και δεν ήταν ποτέ στο παρελθόν ιδιαίτερα γενναιόδωρος ή απλά ευνοϊκός σε επιχειρηματικές προτάσεις για συμμετοχή σε εταιρείες media ακόμα και αθλητικών ΠΑΕ. Από όσα είναι γνωστά μέχρι σήμερα δεν έχει αναμιχθεί σοβαρά σε καμία επιχειρηματική υπόθεση των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Στον τομέα του αθλητισμού εξαίρεση αποτέλεσε κατά το παρελθόν μόνο η ΑΕΚ και από τότε δεν υπήρξε καμία άλλη εμπλοκή, εμμένοντας σταθερά στις απόψεις του.

Ωστόσο στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, λένε ότι ο ίδιος ο επιχειρηματίας, ο οποίος έχει μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες πετρελαιοειδών, με παρουσία στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, κυκλοφορεί παντού δηλώνοντας «προσωπικός φίλος του Σαμαρά».

Ο κ. Μελισσανίδης αντιμετωπίζεται από την Κουμουνδούρου ως το κορυφαίο δείγμα μιας εκτεταμένης προσπάθειας του Μαξίμου να ορθώσει και μία δεύτερη «γραμμή Μαζινό» μπροστά στην επέλαση του ΣΥΡΙΖΑ προς την εξουσία. Οι επιτελείς του κ. Τσίπρα εκτιμούν ότι ο πιο ισχυρός και αποτελεσματικός σύμμαχος του πρωθυπουργού στις τελευταίες εκλογές ήταν τα μέσα ενημέρωσης που ανήκουν σε παραδοσιακούς επιχειρηματικούς ομίλους. Ηλπιζε ότι στη νέα πολιτική και κοινωνική κατάσταση ο ρόλος αυτών των Μέσων θα μειωνόταν, ιδίως μέσα σε ένα κλίμα γενικής απαξίωσής τους – ιδίως του MEGA, με το οποίο συγκρούεται σε κάθε ευκαιρία.

Ξαφνικά, λοιπόν, βλέπει ότι ακόμη κι αν καταφέρει να υπερκεράσει την αντίδραση των παραδοσιακών εχθρικών μέσων, προκύπτει πλέον και ένα νέο πλέγμα σχέσεων. Επιχειρηματίες που έχουν καλές προσωπικές σχέσεις με το Μέγαρο Μαξίμου προσπαθούν να ελέγξουν ραδιοφωνικούς σταθμούς, εφημερίδες και διαδικτυακά μέσα.

Στόχος το περιβάλλον Σαμαρά

Ο κ. Κρανιδιώτης δεν μπαίνει στο στόχαστρο μόνο για τις αμφιλεγόμενες σχέσεις του με τον κ. Μελισσανίδη, αλλά και επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να αναδείξει ότι κάποιοι σύμβουλοι του κ. Σαμαρά εμπλέκονται σε αμφιλεγόμενες υποθέσεις. Ο κ. Σταύρος Παπασταύρου, για παράδειγμα, επικρίθηκε έντονα από την Κουμουνδούρου επειδή το όνομά του αναφέρεται στη λίστα Λαγκάρντ ως δικαιούχος λογαριασμού μέσω του οποίου διακινήθηκαν ποσά της τάξης των 500 εκατ.! Παρότι ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι τα χρήματα δεν είναι δικά του, λίγες μέρες αφότου ξέσπασε ο θόρυβος παραγκωνίστηκε ευσχήμως από το πλευρό του πρωθυπουργού.

Στοχευόμενος από τον ΣΥΡΙΖΑ για τη λίστα Λαγκάρντ, όμως, είναι ένας ακόμη σύμβουλος του κ. Σαμαρά, ο κ. Ευθύμιος Βιδάλης. Ο συγκεκριμένος κύριος ισχυρίστηκε ότι τα χρήματα είναι του πεθερού του, αλλά είναι αμφίβολο αν έπεισε τους πάντες στο Μαξίμου, καθώς τέτοιου είδους επιχειρήματα είχαν χρησιμοποιήσει νωρίτερα ανεπιτυχώς και άλλοι εμπλεκόμενοι, όπως ο κ. Γιάννος Παπαντωνίου. Για όσους γνωρίζουν πάντως πρόσωπα και πράγματα, η οικογένεια της συζύγου του κ. Βιδάλη είναι εξαιρετικά εύπορη.

Το να στρέψει το στόχαστρό του ο ΣΥΡΙΖΑ στο περιβάλλον του πρωθυπουργού ήταν έτσι κι αλλιώς ανάγκη, καθώς ο κ. Σαμαράς φαίνεται να είναι τούτη την ώρα το πιο δυνατό χαρτί της κυβέρνησης και να αντέχει στην πολιτική φθορά. Η εμπλοκή ονομάτων σε τέτοιες υποθέσεις ήρθε σαν βούτυρο στο ψωμί του ΣΥΡΙΖΑ, που βλέπει ότι ο κ. Σαμαράς απολαμβάνει ακόμη μεγάλη ανοχή από την κοινή γνώμη και κινείται περίπου στο απυρόβλητο, αλλά τώρα πρέπει να «απολογηθεί» για τους συμβούλους του. Ομως η ξαφνική αυτή ενασχόληση του κ. Τσίπρα με θέματα «διαπλοκής» δημιουργεί αυτομάτως ερωτήματα, μήπως εκ των πραγμάτων εξυπηρετούνται αντίπαλα συμφέροντα. Ερωτήματα, όμως τίθενται και εντός ΣΥΡΙΖΑ: «Παίζουμε κάποια μπάλα, κι αν ναι, με ποιον;».

Το επεισόδιο με το «Unfollow»

Η σπίθα που έβαλε φωτιά στα… τόπια του πολιτικού και επιχειρηματικού τοπίου ήταν η καταγγελία που έκανε το επιρροής Κουμουνδούρου, σε μεγάλο βαθμό, περιοδικό «Unfollow», ότι ο συντάκτης που δημοσίευσε ρεπορτάζ για λαθρεμπόριο ναυτιλιακού πετρελαίου απειλήθηκε τηλεφωνικά από άτομο που συστήθηκε ως «Δημήτρης Μελισσανίδης». Οι απειλές ήταν κατά της ζωής του συντάκτη και της οικογένειάς του και έφτασαν ως και τη Βουλή, όπου η κυβέρνηση μόνο ακάλυπτο δεν άφησε τον επιχειρηματία. Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Παπαδημούλης ζήτησε τη διερεύνηση των καταγγελιών, όμως ο ομόλογός του της Ν.Δ. κ. Βορίδης, με ένα μάλλον μπλαζέ ύφος, χαρακτήρισε την υπόθεση «πλημμέλημα της πλάκας, μια απειλή μεταξύ ιδιωτών»!

Σε εκείνη τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής ο ΣΥΡΙΖΑ κατήγγειλε ότι κακώς μειώνεται, ύστερα από πίεση της Ν.Δ., το ύψος του προστίμου στις εταιρείες πετρελαιοειδών που διαπιστώνεται ότι διατηρούν εικονικά αποθέματα ασφαλείας, θεωρώντας ότι ενθαρρύνεται έτσι το λαθρεμπόριο και ευνοούνται συγκεκριμένοι επιχειρηματίες.

Ωστόσο το πράγμα περιπλέχθηκε μία εβδομάδα αργότερα, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε μεν ονομαστική ψηφοφορία για άρθρα του σχετικού νομοσχεδίου, αλλά ορισμένοι βουλευτές του δεν προσήλθαν έγκαιρα και η διαδικασία δεν έγινε. Η αξιωματική αντιπολίτευση μίλησε για αντιδημοκρατική ενέργεια του προεδρείου της Βουλής, ενώ άλλοι είπαν ότι υπάρχουν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που δεν είναι τόσο πρόθυμοι να συγκρουστούν προσωπικά με επιχειρηματίες. Ή ότι για άλλον πήγαιναν και άλλου βρήκαν «τοίχο», κι έκαναν πίσω…

Ο ΟΠΑΠ

Η όλη συζήτηση γύρω από την επιχειρηματική μάχη για την αγορά του ΟΠΑΠ προκαλεί και ορισμένες παρενέργειες πέριξ και εντός του ΣΥΡΙΖΑ. Υπήρξαν δημοσιεύματα που ανέφεραν ότι το κόμμα δίνει την εντύπωση πως αντιμάχεται έναν διεκδικητή αφήνοντας να διαμορφώνεται η αίσθηση ότι ίσως προτιμά άλλον. Ακόμη και στελέχη δεν έκρυβαν τον προβληματισμό τους μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ λαμβάνει όντως μέρος στον επιχειρηματικό πόλεμο. 

Το κλίμα αυτό ενόχλησε τις τελευταίες ημέρες την ηγετική ομάδα, η οποία απέρριψε μετά βδελυγμίας τη σχετική φιλολογία. Την περασμένη Πέμπτη ο στενότερος συνεργάτης του κ. Τσίπρα και υπεύθυνος της Πολιτικής Στρατηγικής του κόμματος κ. Γιάννης Δραγασάκης ξεκαθάρισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αντιτάσσεται στην πώληση του ΟΠΑΠ όποιο κι αν είναι το αντίτιμο και ζητά να εκχωρηθούν οι μετοχές του στα ασφαλιστικά ταμεία ώστε να διασφαλιστεί η βιωσιμότητά τους. «Ο,τι και να γίνει, όποιος και να πάρει τον ΟΠΑΠ, ακόμη και αν ενωθούν όλοι μαζί, πάλι θα υφίσταται το πρόβλημα», σημείωσε ο κ. Δραγασάκης.

Πηγή: http://www.protothema.gr/politics/article/258308/o-tsipras-kai-o-tigrhs/

Μια πρωτιά για την Ελλάδα: 1η στο Ξέπλυμα βρώμικου χρήματος

Σύμφωνα με την κατάταξη του Basel Institute on Governance, η Ελλάδα είναι πρώτη στην Ε.Ε στο ξέπλυμα βρώμικου χρήματος.

Η Ελλάδα τοποθετείται στην 29η θέση παγκοσμίως, αλλά πρώτη μεταξύ των κρατών της Ευρωπαϊκής Ενωσης στη λίστα με τα κράτη που θεωρούνται επιρρεπή στο ξέπλυμα βρώμικου χρήματος.

Η σχετική κατάταξη προέρχεται από τη λίστα του Basel Institute on Governance, ενός ανεξάρτητου μη κερδοσκοπικού οργανισμού με έδρα τη Ελβετία που ειδικεύεται στον τομέα πρόληψης της διαφθοράς και της δημόσιας διοίκησης, της εταιρικής διακυβέρνησης και συμμόρφωσης, την καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, εφαρμογή του ποινικού δικαίου και την ανάκτηση των κλεμμένων περιουσιακών στοιχείων.

Σύμφωνα με τη φετινή λίστα με χαμηλότερο δείκτη το 0 και υψηλότερο το 10 (για την πλέον διεφθαρμένη χώρα) και μετρώντας αντίστροφα, η Ελλάδα με βαθμολογία 6,78 κατατάσσεται στην 29η θέση παγκοσμίως.

Στην πρώτη θέση βρίσκεται το Ιράν με βαθμολογία 8,57 και ακολουθούν: Κένυα, Καμπότζη, Αϊτή, Τατζικιστάν, Μάλι, Ουγκάντα, Παραγουάη, Μπελίζ, Ζάμπια, Μπούρκινα Φάσο, Αργεντινή, Λιβερία, Υεμένη, Βολιβία, Νιγηρία, Δομινικανή Δημοκρατία, Νιγηρία, Ζιμπάμπουε, Τανζανία, Κομόρες, Πράσινο Ακρωτήρι, Σιέρα Λεόνε και Εκουαδόρ.

Η επόμενη ευρωπαϊκή χώρα μετά την Ελλάδα είναι το Λουξεμβούργο στη θέση 49 με βαθμολογία 6,17. Η Γερμανία βρίσκεται στη θέση 68 με βαθμολογία 5,8. Η Ελβετία στη θέση 71 με βαθμολογία 5,78, η Αυστρία στη θέση 74με 5,74, η Ιταλία στη θέση 89με 5,49, η Αλβανία στη θέση 90 με 5,48 και η Ισπανία στη θέση 104 με 5,15.

Η Κύπρος για την οποία πολύς λόγος γίνεται τα τελευταία χρόνια βρίσκεται στη θέση 114 μεταξύ των 144 χωρών της λίστας με βαθμολογία 4,93 και η Πορτογαλία στη θέση 130 με 4,28.

Στην τελευταία θέση (άρα την πρώτη) βρίσκεται η Νορβηγία με βαθμολογία 2,36.

Πηγή: iefimerida.gr

Κοινοβουλευτικό αυτογκόλ από τον ΣΥΡΙΖΑ

Του Αιμίλιου Περδικάρη

Ένα πρωτοφανές περιστατικό εκτυλίχθηκε αργά χθες το βράδυ στη Βουλή, με πρωταγωνιστές βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Η αξιωματική αντιπολίτευση είχε ζητήσει από την περασμένη εβδομάδα ονομαστική ψηφοφορία επί των άρθρων του νομοσχεδίου για τα αποθέματα πετρελαίου, αλλά όταν χθες έφτασε στην Ολομέλεια η ώρα της ψηφοφορίας, από την αίθουσα απουσίαζε ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό της Βουλής αριθμός βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να προχωρήσει το Σώμα σε ονομαστική ψηφοφορία!
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον Κανονισμό της Βουλής, απαιτείται η αυτοπρόσωπη παρουσία τουλάχιστον 15 βουλευτών του κόμματος που ζητεί ονομαστική ψηφοφορία, αλλά στην αίθουσα εκείνη την ώρα βρίσκονταν μόνον 11 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, με αποτέλεσμα ο προεδρεύων, Λ. Γρηγοράκος να απορρίψει το αίτημα και να κλείσει τη διαδικασία συζήτησης και ψήφισης του νομοσχεδίου.
Το πρωτοφανές περιστατικό έδωσε, όπως ήταν λογικό, αφορμή για ποικίλα σχόλια μεταξύ των βουλευτών άλλων κομμάτων, αλλά και τροφή για… έριδες στον ΣΥΡΙΖΑ. Εν εξάλλω καταστάσει, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, Π. Λαφαζάνης αναζητούσε ματαίως τους συναδέλφους του, ενώ το ζήτημα αναμένεται να προκαλέσει και εσωτερικές αναταράξεις.
Η υπόθεση, πάντως, έχει και παραπολιτικό χρώμα, δεδομένου ότι η ψηφοφορία αφορούσε ζητήματα του επιχειρηματικού κλάδου των καυσίμων και πετρελαιοειδών –με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό για τις απουσίες των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και αν αυτές ήταν εκούσιες ή ακούσιες...

Πηγή: capital.gr

( ερώτηση 1: μήπως τελικά δεν ήταν τόσο τυχαίες οι “απουσίες” του Σύριζα? Για δες κι εδώ

Ερώτηση 2: Ο Λαφαζάνης ήταν ανενημέρωτος ή απλά το “έπαιζε” έξαλλος?)

Δίκες για λαθρεμπόριο πετρελαίου

Στο νέο τεύχος του Unfollow που κυκλοφορεί από σήμερα σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο, καταγράφουμε τον τρόπο με τον οποίον γίνεται το λαθρεμπόριο του ναυτιλιακού πετρελαίου και ρωτάμε:

Θα σπάσει ο νόμος της σιωπής για την Aegean Oil του Δημήτρη Μελισσανίδη και τα ΕΛΠΕ του Σπύρου Λάτση;

Πηγή: pitsirikos.net

Ο Αντώνης Αθανάσογλου της Proton Bank, ο Λαυρεντιάδης, τα δομημένα ομόλογα και η παρέα του ’93

Ο άλλοτε ισχυρός αντιπρόεδρος της Proton Bank Αντώνης Αθανάσογλου βρίσκεται στον Κορυδαλλό από χθες. Κατηγορείται μαζί με τον Λαυρέντη Λαυρεντιάδη για το σκάνδαλο της τράπεζας. Απολογούμενος στην ανακρίτρια απέρριψε τις κατηγορίες και δήλωσε «Ο Λαυρεντιάδης μας εξαπάτησε, όπως εξαπάτησε και την Τράπεζα της Ελλάδας που ενέκρινε τον Λαυρεντιάδη και αποδεχόταν τα δάνεια ως collaterals στην ΕΚΤ» πριν κριθεί προφυλακιστέος.

Ο Αντώνης Αθανάσογλου ήταν ένας από τους ανθρώπους που ίδρυσαν την Proton Bank και μάλιστα ανήλθε στη θέση του αντιπροέδρου στο διοικητικό συμβούλιο της τράπεζας, όταν ο Λαυρέντης Λαυρεντιάδης απέκτησε την πλειοψηφία των μετοχών. Μάλιστα ήταν ένα από τα στελέχη που είχε προχωρήσει σε ειδικό διακανονισμό για την αμοιβή του, αφού είχε ζητήσει να πληρώνεται σε μετοχές.

Από τη μία τσέπη στην άλλη

Ο κ. Αθανάσογλου φέρεται ως συμπρωταγωνιστής του σκανδάλου της Proton Bank. Aποκάλυψη-σοκ για τη λεηλασία της Proton Bank αποτελεί το πόρισµα των ελεγκτών της Τράπεζας της Ελλάδος. ∆εν είναι µόνο η υπεξαίρεση από τον Λαυρέντη Λαυρεντιάδη των 52 εκατ. ευρώ, αλλά ποσό σχεδόν δεκαπλάσιο που µέσα από ένα σύµπλεγµα τραπεζικών και επιχειρηµατικών συναλλαγών και χρηµατοδοτήσεων βγήκε από τα ταµεία της τράπεζας και µεταφέρθηκε στην Alapis. Οπως αναφέρουν κύκλοι της αγοράς, «το σκάνδαλο Κοσκωτά ωχριά µπροστά σ΄ αυτό της Proton Βank».

Στο πόρισµα επισηµαίνεται ότι από τα δάνεια που εκταµιεύθηκαν από την Proton Bank συνολικού ύψους 524 εκατ. ευρώ ποσό τουλάχιστον 490 εκατ. ευρώ µεταφέρθηκε στην Alapis. ∆ηλαδή, ο κ. Λαυρεντιάδης έσπασε την Alapis σε κοµµάτια και τα πούλησε σε φίλους και συνεργάτες του, οι οποίοι για την αγορά τους πήραν δάνεια από την Proton Bank. Με τον τρόπο αυτόν τα λεφτά των καταθετών µεταφέρθηκαν στις τσέπες του κ. Λαυρεντιάδη.

Θαλασσοδάνεια

∆άνεια υπερ-εξπρές µε διάτρητες διαδικασίες έχουµε περιγράψει για πολλές περιπτώσεις. Μια από αυτές είναι η περίπτωση της χρηµατοδότησης του επενδυτικού οµίλου Sciens του επιχειρηµατία Γιάννη Ρήγα, όπου η κυρία Βασιλική Αθανάσογλου, σύζυγος του τότε διευθύνοντος συµβούλου της Proton Αντώνη Αθανάσογλου, εµφανίζεται ως συνεργαζόµενη δικηγόρος.

Η θυγατρική της Sciens Cyprus Properties & Holdings Ltd ιδρύθηκε τον Παρασκευή 24 ∆εκεµβρίου 2010 ως offshore εταιρεία µε έδρα τις νήσους Κέιµαν. Την ίδια ηµέρα, παραµονή Χριστουγέννων, κατέθεσε αίτηση στην Proton Bank για δάνειο 35 εκατ. ευρώ, το οποίο εγκρίθηκε την Τετάρτη 29 ∆εκεµβρίου και εκταµιεύθηκε αυθηµερόν. Ωστόσο, όπως σηµειώνουν οι ελεγκτές, το επίσηµο εισηγητικό έγινε δύο µήνες µετά, στις 21 Φεβρουαρίου 2011. Σ’ αυτό, προσθέτουν, αναφέρεται ότι «το δάνειο θα χρησιµοποιηθεί για επενδυτική εξαγορά στον χώρο του real estate, χωρίς ωστόσο να δίνονται περαιτέρω διευκρινίσεις, αν και η εκταµίευση είχε ήδη πραγµατοποιηθεί».

Να πάρει και ο κουμπάρος δάνειο

∆άνεια χορηγούνταν σε «ηµετέρους» και φίλους κατόπιν συστάσεως των µετόχων και µελών του διοικητικού συµβουλίου, όπως στην περίπτωση του Σπύρου Μαρτσέκη, αναπληρωτή γενικού διευθυντή της εταιρείας KPMG. Σύµφωνα µε το πόρισµα, ο κ. Μαρτσέκης έλαβε προσωπικό δάνειο ύψους 320.000 ευρώ ύστερα από σύσταση του Αντώνη Αθανάσογλου αλλά και λόγω των στενών σχέσεών του µε τον Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, καθ’ ότι «ο τελευταίος έχει βαφτίσει το παιδί του κ. Μαρτσέκη», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται. Στην έκθεση σηµειώνεται ότι το δάνειο χορηγήθηκε µε «πολύ ευνοϊκό πρόγραµµα αποπληρωµής» και πως µοναδική εξασφάλιση αποτελεί «ενέχυρο επί προθεσµιακής κατάθεσης 50.000 ευρώ».

Μια παρέα όλοι μαζί από το 1993

Στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, όταν υπουργός Οικονομικών ήταν ο Ιωάννης Παλαιοκρασσάς ομάδα οικονομολόγων πήγαν στο εξωτερικό για να αναζητήσουν δανεικά.

Μεταξύ 1990 και 1993, στο συγκεκριμένο περιβάλλον, άρχισε να κυκλοφορεί στην αγορά ένας νεαρός τραπεζίτης που άκουγε στο όνομα Ηλίας Λιανός. Δραστήριος, κινητικός, με ένα βαλιτσάκι πάντα στο χέρι, κατεγράφη από τους υπαλλήλους του υπουργείου Οικονομικών ως «ο τραπεζίτης με το βαλιτσάκι», όπως έγραφε το Βήμα.

Εκπροσωπούσε τότε την ιαπωνική Μitsubishi Βank και, όπως θυμούνται οι παλαιοί του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, ο δανεισμός του ελληνικού Δημοσίου άρχισε να μετατοπίζεται από τη δραχμή στο γεν. Ηταν η εποχή κατά την οποία οι Ιάπωνες έφθασαν να καλύπτουν σχεδόν το 30% των αναγκών του ελληνικού δανεισμού. Οταν μάλιστα στις αρχές του 1992 οι τύχες της οικονομίας ανετέθησαν στον Στέφανο Μάνο, το κλίμα υπέρ των ξένων οίκων έλαβε ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις, καθώς πέραν των άλλων εισήχθησαν στην ελληνική πολιτική πραγματικότητα και οι διεθνείς σύμβουλοι.

Κατά σύμπτωση, της Εθνικής Χρηματιστηριακής στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο ηγείτο ο Σοφοκλής Πρινιωτάκης και διευθυντής Επενδύσεων της Εθνικής Τράπεζας ήταν ο Γιώργος Αποστολίδης , με ειδικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις πώλησης της ΑΓΕΤ-Ηρακλής στην ιταλική Καλτσεστρούτσι. Ο συχωρεμένος Μιχάλης Βρανόπουλος είχε να λέει για τους εγκαθέτους του Μητσοτάκη στην Εθνική Τράπεζα, όπως και για τη μεγάλη πληγή των παράνομων κομματικών χρηματοδοτήσεων, γράφει το Βήμα.

Ιδρύεται η Τράπεζα Proton Bank

Το 2001 ο Τζώνη Μαρκόπουλος , συνεταιριζόμενος με τον Ηλία Λιανό και τον Αντώνη Αθανάσογλου, ίδρυσε την επενδυτική τράπεζα ΡRΟΤΟΝ ΒΑΝΚ. Ατυχος ο Τζώνη Μαρκόπουλος, αρώστησε και πέθανε, η τράπεζα έμεινε όμως στους κκ. Λιανό και Αθανάσογλου, οι οποίοι και εξαγόρασαν τα ποσοστά από τη χήρα Μαρκόπουλου.

Πηγή: iefimerida.gr 

Σιωπή Προβόπουλου για το σκάνδαλο της Τράπεζας Πειραιώς στη Ζάκυνθο

Ένοχη σιωπή – παρά τις πρόσφατες δικαστικές εξελίξεις – εξακολουθεί να κρατάει ο σημερινός διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, Γιώργος Προβόπουλος, για το μεγάλο σκάνδαλο της… εξαφάνισης 43 εκατομμυρίων ευρώ από την Τράπεζα Πειραιώς, στη Ζάκυνθο.

Για το μεγάλο αυτό σκάνδαλο, που ξέσπασε στις 19 Ιουλίου 2007, είχε κατηγορηθεί αρχικά η διευθύντρια του υποκαταστήματος, με αποτέλεσμα να ασκηθεί εναντίον της ποινική δίωξη, σε βαθμό κακουργήματος.

Χρειάστηκε να περάσουν τέσσερα ολόκληρα χρόνια για να αποδειχθεί – με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Ζακύνθου – ότι το κατηγορητήριο εναντίον της δεν ίσχυε και να της αρθούν οι περιοριστικοί όροι που της είχαν επιβληθεί.

Η ίδια από την πρώτη στιγμή υπεραμυνόταν της αθωότητάς της, ισχυριζόμενη ότι τα «εξαφανισμένα» χρήματα βρίσκονταν στους εσωτερικούς λογαριασμούς της τράπεζας, αφού η όλη υπόθεση ήταν μια μεθοδευμένη λογιστική ζημιά.

Δηλαδή, τα ανώτερα στελέχη της Πειραιώς έστησαν μια δήθεν υπόθεση υπεξαίρεσης, ύψους 43 εκατομμυρίων ευρώ, προκειμένου να εισπράξουν από την ασφαλιστική εταιρεία ισόποση αποζημίωση για καλυπτόμενο κίνδυνο, εξαιτίας ζημίας που προκλήθηκε από απιστία υπαλλήλου!

Το εκπληκτικό είναι ότι όταν, το καλοκαίρι του 2007, ξέσπασε το σκάνδαλο στη Ζάκυνθο, ο Γιώργος Προβόπουλος ήταν αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Τράπεζας Πειραιώς, από την οποία παραιτήθηκε το Μάιο 2008, προκειμένου να αναλάβει διοικητής της ΤτΕ.

Το 2007 φέρεται, επίσης, να είχε στην κατοχή του 227,071 μετοχές της Τράπεζας Πειραιώς.

Μήπως, λοιπόν, σήμερα και μετά τις τελευταίες δικαστικές εξελίξεις, ο Γ. Προβόπουλος αισθάνεται την ανάγκη να πληροφορήσει τους φορολογούμενους πολίτες, για το τί ακριβώς συνέβη στη Ζάκυνθο με τη μεγάλη κομπίνα της τράπεζας στην οποία εργαζόταν τότε, σε θέση – κλειδί;

Πηγή: directnews.gr

Ποιος είναι ο Σταύρος Ψυχάρης (και γιατί κήρυξε πόλεμο στην Τρόικα)

Είναι επικεφαλής ενός από τα μεγαλύτερα εκδοτικά συγκροτήματα της χώρας με βαρύ παρελθόν, δύσκολο παρόν και απρόβλεπτο μέλλον. Για δεκαετίες ολόκληρες ο ΔΟΛ ασκούσε μια πρωτοφανή επιρροή στον δημόσιο βίο της χώρας, είτε από το προσκήνιο, είτε από το παρασκήνιο.

Το Βήμα και τα τα Νέα, μπορούσαν να ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις, να επηρεάζουν επιχειρηματικές συμφωνίες ακόμα και να διαμορφώνουν πολιτικές. Το σίγουρο είναι ότι η μεταπολιτευτική περίοδος σφραγίστηκε από τον ΔΟΛ και είναι ακόμα πιο σίγουρο ότι οι κυβερνήσεις είτε της δεξιάς είτε του ΠΑΣΟΚ αναγκάστηκαν να συνθέσουν τις πολιτικές τους συνυπολογίζοντας τις επιθυμίες και τις προτεραιότητες του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη. Στο συλλογικό υποσυνείδητο της εποχής που κλείνει με το μνημόνιο η Χρήστου Λαδά όπου βρίσκονταν τα παλιά γραφεία του ΔΟΛ, ισοδυναμούσε με την έδρα του αθέατου επιτρόπου της χώρας. Ίσως να ηχεί υπερβολικό, ωστόσο, όλοι αναγνωρίζουν ότι για δεκαετίες ο αείμνηστος Λαμπράκης και ο Ψυχάρης συγκυβέρνησαν με ένα τρόπο την Ελλάδα. Στα λεξικά της εποχής, η έννοια “διαπλοκή” σίγουρα συμπεριλάμβανε και τον ΔΟΛ.

Η κρίση, η έλευση του ΔΝΤ στην χώρα και η αλλαγή εποχής που έφερε το διαδίκτυο αναδιατάσσουν βίαια την εκδοτική βιομηχανία στην Ελλάδα, που βρέθηκε απροετοίμαστη μπρος στις κοσμογονικές αλλαγές που προανήγγειλε η χρεοκοπία. Η “Ελευθεροτυπία” το πρώτο θύμα της κρίσης, έκλεισε γιατί δεν κατάφερε να προσαρμοστεί έγκαιρα σε ένα νέο περιβάλλον που προϋπέθετε χαμηλό κόστος, ελεγχόμενο δανεισμό και εκδοτικό σχέδιο. Πριν χάσει την μάχη των οικονομικών η “Ελευθεροτυπία” είχε χάσει ήδη την μάχη του περιεχομένου. Ήταν πολύ συστημική για τα γούστα της νεολαίας που έφευγε για το Ιντερνετ αναζητώντας περισσότερη ελευθερία. Η συντριπτική πλειονότητα των δημοσιογράφων της νόμιζαν ότι εργάζονται σε ΔΕΚΟ και ότι τα δάνεια θα διασφάλιζαν στον αιώνα τον άπαντα την βιωσιμότητα της .

Στην ίδια παγίδα είχε πέσει και ο ΔΟΛ . Η άνοδος του χρηματιστηρίου το 1999 έφερε μια πλασματική ρευστότητα ενθαρρύνοντας την διοίκηση του να αγοράζει ό,τι πουλιόταν την εποχή εκείνη. Από εκδοτικούς οίκους έως περίπτερα… Αν και ο Σταύρος Ψυχάρης είδε εγκαίρως ότι η υπερδιόγκωση του ΔΟΛ δεν του έλυνε το πρόβλημα, δεν πρόσεξε αυτό που ερχόταν. Ότι σε συνθήκες κρίσης και βαθιάς ύφεσης θα επιβιώσουν μόνο όσοι έχουν χαμηλό δανεισμό, ρευστότητα και ελεγχόμενο κόστος. Όταν ξεκίνησε το πρόγραμμα περικοπών δεν είχε υπολογίσει το βάθος της κρίσης και κυρίως την διάρκεια της.

Σήμερα ο Σταύρος Ψυχάρης που ταυτίστηκε όσο κανένας άλλος δημοσιογράφος τα τελευταία σαράντα χρόνια με αυτό που αποκαλούμε κατεστημένο δείχνει να θέλει να έρθει σε ρήξη με την κυβέρνηση και το σύστημα πολιτικής εξουσίας που στήριξε με αποτελεσματικότητα στο πρόσφατο παρελθόν. Οι ανταγωνιστές του ισχυρίζονται ότι η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και η τοποθέτηση ξένων επιτρόπων θα εκλογικεύσουν τον δανεισμό με ορατό αποτέλεσμα οι υπερχρεωμένες και μη βιώσιμες επιχειρήσεις να οδηγηθούν σε ασφυξία. Ισχυρίζονται ακόμα ότι η εξέλιξη αυτή ανατρέπει κάθε προγενέστερη συμμαχία με την σημερινή κυβέρνηση, εξ ου και οι επιθέσεις του εκδότη στην τρόικα και “στους εγχώριους κουκουλοφόρους συνεργάτες της και την κατοχή της χώρας από την Μέρκελ.” Το σίγουρο είναι ότι αυτή η επιλογή, αν δεν υπάρξει συμβιβασμός και ανακωχή θα δημιουργήσει κλυδωνισμούς στην κυβέρνηση που πολιτεύεται σε ένα εξαιρετικά στενάχωρο περιβάλλον εντός και εκτός συνόρων. Κάποιοι άλλοι πάντως βλέπουν πίσω από την επίθεση στην Τρόικα και τους δανειστές μας την αρχή μιας πιο σταθερής προσέγγισης με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα.

Ο ιδιοκτήτης του ΔΟΛ είναι ένα πολυσυζητημένο πρόσωπο. Προσωπικότητα πολύπτυχη και πολυσχιδής, συχνά προκαλούσε ερωτήματα με τις δραστηριότητές του για κάποιες από τις οποίες δαιμονοποιήθηκε. Από απλός συντάκτης στο Βήμα έγινε ιδιοκτήτης του ΔΟΛ. Ως διευθυντής της εφημερίδας τοποθετήθηκε Διοικητής του Αγίου Όρους! Είναι το πραγματικό αφεντικό του Μεγάρου Μουσικής και είναι μέλος δ.σ. ακόμη και στο Κεντρικό Διοικητικό Συμβούλιο του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού !

Τον ένα γιο του (τον βουλευτή) τον βάφτισε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Τον άλλο γιο του τον βάφτισε ο Σωκράτης Κόκκαλης. Ο γιος του Ανδρέας είναι βουλευτής του Αντώνη Σαμαρά. Ο ίδιος ήταν μυστικοσύμβουλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή και του Ευάγγελου Αβέρωφ.

Ιστορία μισού αιώνα

Η ιστορία λέει ότι όλοι οι πολιτικοί τον τρέμουν. Ο Γεώργιος Ράλλης είπε το 1980 βλέποντας τον Σταύρο Ψυχάρη να μπαίνει στο περιστύλιο της Βουλής: «Σουτ, μη μιλάτε, έρχεται ο Ψυχάρης» είπε, αφού, αυτός ο πολυπράγμων δημοσιογράφος δημιούργησε τότε τον μύθο, ότι βοήθησε να εκλεγεί πρόεδρος στη ΝΔ ο Αβέρωφ.

Ας πάμε στα πρόσφατα

Πριν ένα χρόνο ο τότε ευάλωτος Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου κάλεσε κρυφά σε συνάντηση τους μεγαλοεκδότες του τόπου και τον Σταύρο Ψυχάρη. Μόλις τελείωσε η συνάντηση ο Παπανδρέου κατήγγειλε, σε σύσκεψη στην Ιπποκράτους, το «αντιπαραγωγικό, κρατικοδίαιτο και κομπραδόρικο σύστημα» και είπε ότι κακώς το ΠΑΣΟΚ δεν συγκρούστηκε μαζί του. Κατήγγειλε ονομαστικά τον Σταύρο Ψυχάρη ότι τον υπονομεύει γιατί ζήτησε δάνειο 10 εκατομμύρια ευρώ από την Εθνική Τράπεζα και δεν του δόθηκε επειδή ο ΔΟΛ δεν πληρούσε τα τραπεζικά κριτήρια.

Ο τότε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αναφέρθηκε και στην υπόθεση της συγχώνευσης Εθνικής-Alpha, η οποία δεν έγινε ποτέ, διότι, όπως είπε, υπονομεύθηκε, χωρίς όμως να δώσει περισσότερα στοιχεία.

Ψυχάρης στον Παπανδρέου: Εγώ ζήτησα δάνειο, εσύ τι μου ζήτησες;

Ο πρόεδρος του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη Σταύρος Ψυχάρης απάντησε με άρθρο του στον Γιώργο Παπανδρέου:

«Είναι αληθές ότι ο ΔΟΛ εζήτησε δάνειο από την Εθνική Τράπεζα της οποίας είναι πελάτης τα τελευταία 90 χρόνια. Η Εθνική είπε όχι επισήμως. Ανεπισήμως, μας είπαν ότι δεν το ενέκρινε το Μαξίμου. Είναι προφανές ότι παρεμβάσεις στις τράπεζες εναντίον εφημερίδων που δεν ικανοποιούν τις επιθυμίες των κυβερνώντων μαρτυρούν φασίζουσα νοοτροπία. Είναι αυτονόητο ότι μαζί με την εξουσία χάνεται και η μνήμη, ακόμη και για εντελώς πρόσφατα γεγονότα.

Ο υπό αποχώρηση πρόεδρος του ΠαΣοΚ παρακαλείται να δηλώσει υπό ποιες συνθήκες συναντηθήκαμε τελευταία φορά στο Μέγαρο Μαξίμου και γιατί ζητήθηκε να πάμε από την πίσω πόρτα του κτιρίου. Και ποιος ζήτησε κάτι από τον άλλο

Ας σημειωθεί ότι ο Σταύρος Ψυχάρης θεωρούσε εκείνη τη στιγμή «τελειωμένο» τον Πρωθυπουργό της χώρας αποκαλώντας τον στο άρθρο του «ο υπό αποχώρηση πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ».

Και ένα …πραξικόπημα

Μετά από αυτά τα γεγονότα, όλοι θυμόμαστε το προ διμήνου αιφνιδιαστικό πρωτοσέλιδο του Βήματος της Κυριακής στο οποίο η εφημερίδα αποκάλυπτε ότι παρ’ ολίγον να γίνει πραξικόπημα στην Ελλάδα το 2011 επειδή ο Γιώργος Παπανδρέου απειλούσε τη σταθερότητα της χώρας με την ιδέα του για δημοψήφισμα!

Την Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2012, το Βήμα της Κυριακής είχε πρώτο θέμα το πως «αποφύγαμε το πραξικόπημα». Το ρεπορτάζ συνοδευόταν και από άρθρο του Σταύρου Ψυχάρη, ενώ η εφημερίδα ισχυριζόταν ότι έχει στοιχεία και ονόματα.
Στο ρεπορτάζ γινόταν αναφορά στην αλλαγή των τεσσάρων Αρχηγών των Επιτελείων και ειδική αναφορά στον Φραγκούλη Φράγκο.

Μνημονιακοί εναντίον Τρόικας!

Τα ΜΜΕ που κατέχει ο Σταύρος Ψυχάρης στηρίζουν παραδοσιακά το αστικό πολιτικό σύστημα, το λεγόμενο «κατεστημένο». Σε όλη τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης στήριξαν την παραμονή της χώρας στο ευρώ και την προσφυγή της Ελλάδας στο Μνημόνιο.

Τι συνέβη και ο Σταύρος Ψυχάρης κήρυξε προ μιας εβδομάδας πόλεμο στην Τρόικα, στην κυβέρνηση Σαμαρά και καταγγέλλει τους «κουκουλοφόρους» πολιτικούς, επιχειρηματίες και δημοσιογράφους που «δίνουν γη και ύδωρ στην Τρόικα» η οποία, όπως ισχυρίζεται, κάνει «μπίζνες στην Ελλάδα»;

Αν μπουν Επίτροποι στις Τράπεζες, ο ΔΟΛ δεν θα μπορεί πλέον να παίρνει δάνεια και θα έχει σοβαρά προβλήματα, γι’ αυτό ο Ψυχάρης απειλεί, λένε κάποιοι

«Η Ελλάδα δεν είναι αποικία»

Όταν έγινε γνωστό ότι η Τρόικα απαιτεί την τοποθέτηση Επιτρόπων στις Τράπεζες, μετά την ανακεφαλαιοποίησή τους, το Βήμα δημοσίευσε άρθρο με τίτλο «Η Ελλάδα δεν είναι αποικία».

Αυτό το άρθρο αποτέλεσε την έναρξη ενός πολιτικο-εκδοτικού πολέμου που συνεχίζεται ως σήμερα και πιθανόν να διαρκέσει, με άγνωστες συνέπειες. «Η Ελλάδα φαντάζει χώρα υπό κατοχήν από ξένες δυνάμεις»! γράφει ο εκδότης μιας εφημερίδας που ως τότε στήριζε την ανάγκη μεταρρυθμίσεων, εξυγίανσης των οικονομικών κλπ.

«Η ξεκάθαρη αυτή δήλωση οφείλεται σε όλους όσοι νομίζουν ότι αυτό που δεν κατάφεραν τότε οι μεραρχίες του Γ’ Ράιχ μπορούν τώρα να το επιτύχουν οι σαράφηδες της Ευρώπης!

Το σχέδιο για τον έλεγχο των ελληνικών τραπεζών από την τρόικα και τις παραφυάδες της, δημιουργεί την εντύπωση ότι η Ελλάδα έχει περιέλθει σε καθεστώς διομολογήσεων. Φαντάζει χώρα υπό κατοχήν από ξένες δυνάμεις…

Και φθάνουμε στις νέες ρυθμίσεις. Σε γειτονικές στήλες οι ειδικοί συνεργάτες του «Βήματος» παρουσιάζουν και αναλύουν τις νέες συνθήκες υπό τις οποίες καλούνται να κινηθούν οι τράπεζες και να… αναπτυχθεί η Οικονομία.

Είναι καταφανές ότι αν δεν σκοπείται, πάντως μπορεί να επιχειρηθεί η λειτουργία ενός σχεδίου που θα σημάνει αφελληνισμό των τραπεζών και καταστροφή του κορμού της ελληνικής οικονομίας.

Η ελληνική κυβέρνηση και ιδιαιτέρως ο Πρωθυπουργός έχουν την υποχρέωση να παρεμποδίσουν όσους τροϊκανούς ονειρεύονται εξουσία και χρήμα.

«Χέρι με χέρι!»

«Και εν είδει υποσημειώσεως: Όσοι ερευνούν για δάνεια των εφημερίδων ας γνωρίζουν ότι ο «θησαυρός» θα είναι άνθρακες. Και ότι οι εφημερίδες αυτής της χώρας μπορεί να εκδοθούν ακόμη και τετρασέλιδες – αλλά θα εκδοθούν και θα κυκλοφορήσουν, έστω χέρι με χέρι!» κατέληγε το άρθρο.

Με άλλα λόγια ο Σταύρος Ψυχάρης «αποκάλυπτε» ότι οι δανειστές θέλουν να αφελληνίσουν τις ελληνικές τράπεζες και απειλούσε την κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό ότι ακόμη και αν κλείσει ο ΔΟΛ, θα πουλάει τις εφημερίδες του χέρι με χέρι !

Νέο χτύπημα με «κουκουλοφόρους»

Μόλις έγινε γνωστό το «ναυάγιο» του Eurogroup που θα ενέκρινε τη δόση των 44 δισ. ευρώ για την Ελλάδα, ο Σταύρος Ψυχάρης δημοσίευσε στο Βήμα άρθρο με τίτλο «Αφερέγγυοι εταίροι και εγχώριοι κουκουλοφόροι». Έκανε επίθεση στην κυβέρνηση και σε άλλους «κουκουλοφόρους» τους οποίους κατηγορούσε ότι δίνουν γην και ύδωρ στους δανειστές αντί να υπερασπίζονται το εθνικό συμφέρον της χώρας.

«Από εδώ και πέρα και στο βαθμό που οι εταίροι δεν ανταποκριθούν, η Ελλάδα αποκτά το ηθικό δικαίωμα να υπερασπισθεί τα εθνικά συμφέροντά της με κάθε μέσο.

Το δυστύχημα είναι ότι στο εσωτερικό της χώρας υπάρχουν πρόσωπα και δυνάμεις που ακόμη κι αυτή την ώρα, ως άλλοι κουκουλοφόροι, δίνουν γη και ύδωρ στους αφερέγγυους εταίρους και δανειστές μας» έλεγε -συνοπτικά- το άρθρο.

Ποιοι είναι οι «κουκουλοφόροι»

Μάλιστα, σε διευκρινιστικό του άρθρο ο εκδότης πρόσθετε ότι με τον όρο «κουκουλοφόρους» εννοούσε «κυρίως το πλήθος των υποτελών προθύμων της πολιτικής, των επιχειρήσεων και της δημοσιογραφίας που συνεπικουρούν τον Πολ Τόμσεν, υπερασπίζονται με πάθος κάθε έμπνευση των τροϊκανών και επικρίνουν χωρίς αιδώ οποιονδήποτε εκφράζει αντίθετη άποψη ή διατυπώνει ανησυχίες και φόβους για την οικονομία, τη χώρα και το λαό της».

Με την φράση αυτή πολλοί εννόησαν ότι ο εκδότης του Βήματος υπονοεί τον υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα και την αντίπαλη εφημερίδα «Καθημερινή», η οποία διατηρεί καλή σχέση με την κυβέρνηση Σαμαρά και στηρίζει την εξυγίανση της χώρας με την βοήθεια της Τρόικα.

Ποιος είναι ο Σταύρος Ψυχάρης

Ένα από τα κυρίαρχα πρόσωπα των τελευταίων δεκαετιών στην Ελλάδα, ο Σταύρος Ψυχάρης, γεννήθηκε στην Αθήνα την Πρωτοχρονιά του 1945. Η προσωπική του ιστορία θυμίζει μυθιστόρημα που διαπερνά την μεταπολεμική ιστορία της χώρας.

Ο πατέρας του υπήρξε στέλεχος του ΚΚΕ ενώ η μητέρα του ήταν αδερφή του Κώστα Λουλέ, ιστορικού στελέχους του ΚΚΕ. Μάλιστα κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου επρόκειτο να τον βαφτίσει ο τότε ηγέτης του Κομμουνιστικού Κόμματος Νίκος Ζαχαριάδης που όμως έπεσε σε μπλόκο και δεν κατάφερε να φτάσει στο μυστήριο. Έτσι, τον Σταύρο Ψυχάρη θα τον βαφτίσει εκ των ενόντων ο θείος του Κώστας Λουλές. Η συγγενική σχέση με τον Λουλέ θα του διασφαλίσει ισχυρή πρόσβαση στην ΕΔΑ και την δημοσιογραφική σταδιοδρομία του θα την ξεκινήσει στην «Δημοκρατική Αλλαγή» την απογευματινή, μετεμφυλιακή εφημερίδα της ΕΔΑ και αδερφό φύλλο της προδικτατορικής Αυγής. Την ίδια εποχή στην ‘Δημοκρατική” αλλαγή εργάζονται οι Βασίλης Ραφαηλίδης, Τόνια Μαρκετάκη και Θόδωρος Αγγελόπουλος).

Ευφυής και δραστήριος, κατάλαβε έγκαιρα ότι ο ρομαντισμός του κομμουνισμού δεν οδηγούσε πουθενά εκείνη την εποχή.

Αμέσως μεταπήδησε στο «Έθνος» σε μια κρίσιμη εποχή και ως πολιτικός συντάκτης άρχισε να διακρίνεται. Ανήκε σε μια μοναδική δημοσιογραφική παρέα του προδικτατορικού «Έθνους». Σ’ αυτήν συμμετείχαν ο Γιάννης Καψής, ο Γιώργος Σπορίδης, ο Γιώργος Καράγιωργας και ο ίδιος.

Μεταγραφή στο Συγκρότημα Λαμπράκη

Στην πρώτη επέτειο της χούντας, το 1968, μεταπήδησε στο συγκρότημα Λαμπράκη ως πολιτικός συντάκτης και μάλιστα κοινοβουλευτικός, παρότι δεν λειτουργούσε η Βουλή λόγω της δικτατορίας των Συνταγματαρχών.

Μόλις βρέθηκε στη Χρήστου Λαδά άρχισε να ανελίσσεται. Η ευστροφία, η ευελιξία, η εργατικότητα του, το πάθος του για το ρεπορτάζ και κυρίως η ικανότητά του να κερδίζει την εμπιστοσύνη των προϊσταμένων του τον βοήθησαν να ανέβει πολύ γρήγορα. Η σχέση του με το ΚΚΕ το οποίο ως εκδότης του Βήματος δεν άγγιξε ποτέ θα τον βοηθήσει μετά την πτώση της χούντας αντιμετωπίσει τις επιθέσεις που δέχτηκε με αφορμή την κουμπαριά του με τον υπουργό της δικτατορίας των συνταγματαρχών Βύρωνα Σταματόπουλου.

Οι κατηγορίες του εκδότη του περιοδικού «Αντί» Χρήστου Παπουτσάκη ο οποίος είχε συμπεριλάβει τον Στ. Ψυχάρη σε κατάλογο δημοσιογράφων που είχαν εκθειάσει το δικτατορικό καθεστώς, δεν αποδείχτηκαν ποτέ.

Με τον Χρήστο Λαμπράκη

Η επικράτηση του ΠΑΣΟΚ στην πολιτική σκηνή της χώρας, στις 18 Οκτωβρίου 1981, βρήκε τον Σταύρο Ψυχάρη να παίζει ήδη σοβαρό ρόλο στο συγκρότημα. Διευθυντής του «Βήματος» ήταν ακόμη ο εκλιπών Λέων Καραπαναγιώτης.

Ήδη ο Χρήστος Λαμπράκης υπολόγιζε τη γνώμη και εκτιμούσε την αναλυτική σκέψη του πολιτικού συντάκτη.

Το 1982, ο τότε διευθυντής των «Νέων» και μετέπειτα βουλευτής Β’ Πειραιώς του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Καψής απεδέχθη την πρόταση του Ανδρέα Παπανδρέου και ανέλαβε καθήκοντα υφυπουργού Εξωτερικών. Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε αλλαγές στην ιεραρχία του συγκροτήματος.

Τη διεύθυνση των «Νέων» ανέλαβε ο Λέων Καραπαναγιώτης. Ο Χρήστος Λαμπράκης αιφνιδίασε τους πάντες και προσπερνώντας την ιεραρχία τοποθέτησε τον κ. Ψυχάρη στη θέση του διευθυντή.

Από το 1983 η άνοδος του Σταύρου Ψυχάρη είναι αλματώδης. Έγινε το alter ego του Χρήστου Λαμπράκη και ο πιο ισχυρός άνθρωπος του συγκροτήματος ύστερα από αυτόν.

«Έφτασα εδώ που έφτασα κι όπου θα φτάσω μόνο με τη σκληρή δουλειά», θα δηλώσει ο ίδιος σε συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό FLASH, τον Ιούλιο του 1993.

Με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή

Γίνεται συνδαιτυμόνας, συχνός επισκέπτης και συνομιλητής του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ακόμα και μετά την αποχώρησή του από την Προεδρία της Δημοκρατίας.

Όταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ήθελε να παρέμβει στις εξελίξεις χωρίς να χρειαστεί να κάνει δημόσια δήλωση ή παρέμβαση, ο κ. Ψυχάρης αναλάμβανε να το περάσει στην κοινή γνώμη μέσα από το «Βήμα» είτε μέσω «χρησμών» , είτε με φράσεις που αποδίδονταν, τόσο σε κύκλους του Κ. Καραμανλή, όσο και στον ίδιο.

Επιχειρηματικές δραστηριότητες

Πιθανολογείται ότι εκείνος κατηύθυνε τον Χρήστο Λαμπράκη σε νέες επιχειρηματικές δραστηριότητες και συνέλαβε τις νέες τάσεις στα ΜΜΕ. Ο Σταύρος Ψυχάρης διέβλεψε τη δύναμη που θα αποκτούσε όποιος ελέγχει τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης και ο ΔΟΛ συμμετείχε στο επιχειρησιακό σχήμα των μεγαλοεκδοτών (Λαμπράκης, Μπόμπολας, Βαρδινογιάννης, Αλαφούζος) που συνέστησε την εταιρεία «Τηλέτυπος Α.Ε.» και πήρε την άδεια λειτουργίας του «Mega Channel», το οποίο εξέπεμψε τον Νοέμβριο του 1989. Θα ενθαρρύνει τον Χρ. Λαμπράκη να επεκταθεί επιχειρηματικά και πέραν των εκδόσεων, όπως π.χ. στην Vodafon, μια συμμετοχή που αργότερα όταν ο ΔΟΛ θα πουλήσει την συμμετοχή του θα αποκομίσει τεράστια υπεραξία η οποία θα αγγίξει τα 10δισ δραχμές. Ο Ψυχάρης θα φέρει κοντά για μια μεγάλη περίοδο τον Χρήστο Λαμπράκη με τον Σωκράτη Κόκκαλη. Με τον τελευταίο η φιλία του θα καταλήξει και σε κουμπαριά αφού ο μεγαλοεπιχειρηματίσς θα βαφτίσει ένα απο τα παιδιά που απέκτησε ο Στ. Ψυχάρης σε δεύτερο γάμο με την δημοσιογράφο Χριστίνα Τσούτσουρα.

Σε μια συνέντευξη που είχε δώσει στον δημοσιογράφο Αλέκο Αρπλιά στην ΕΡΑ2 είχε πει: «Το μέλλον ανήκει στα ηλεκτρονικά Μέσα. Οι εφημερίδες που δεν προσαρμόζονται στις τάσεις της αγοράς είναι καταδικασμένες να κλείσουν».

Με τον Μιλτιάδη Έβερτ

Όταν ο Μιλτιάδης Έβερτ εξελέγη αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, μετά την εκλογική ήττα του Οκτωβρίου του 1993, αντιμετωπίσθηκε εξαιρετικά ευνοϊκά από τον Σταύρο Ψυχάρη και το «Βήμα» αφού οι σχέσεις με τον τότε πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου ήταν τυπικές και ουσιαστικά παγωμένες.

Είναι χαρακτηριστική η ευφορία που επικρατούσε τότε στο περιβάλλον του τότε αρχηγού της ΝΔ από την στήριξη που παρείχε το Βήμα (Πρωτοσέλιδο «Αυτός είναι ο νέος Πρωθυπουργός», με φωτό του Εβερτ), ενώ ο Σταύρος Ψυχάρης είχε μάλιστα προβλέψει δημοσίως και από τηλεοράσεως, ότι ο Μιλτιάδης Έβερτ θα ήταν ο επόμενος πρωθυπουργός.

Στήριξη στον Κώστα Σημίτη

Η πρόβλεψη για τον Εβερτ δεν επιβεβαιώθηκε. Στη συνέχεια, ο Κώστας Σημίτης στηρίχθηκε πολύ δυνατά από τον Σταύρο Ψυχάρη και τον ΔΟΛ για τα επόμενα οκτώ χρόνια.

Η στήριξη στον Κώστα Σημίτη ήταν τόσο μεγάλη που η εκλογή του Κώστα Καραμανλή στην ηγεσία της ΝΔ την άνοιξη του 1997 συνδέθηκε με ένα γεγονός που σημάδεψε για πάντα τις σχέσεις του με το Βήμα. Εκείνη την εποχή είχε γίνει η πρώτη επιτυχής κλωνοποίηση προβάτου (η γνωστή Ντόλι). Ο κ. Ψυχάρης θεώρησε σκόπιμο να χαρακτηρίσει ως «κλώνο» τον Κώστα Καραμανλή σε άρθρο που έγραψε στο «Βήμα» με πρωτοσέλιδη φωτογραφία το πρόβατο Ντόλυ.

Ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης είναι αυτός που διόρισε τον Σταύρο Ψυχάρη πολιτικό διοικητή του Αγίου Όρους, με υπογραφή του τότε υπεξ Θόδωρου Πάγκαλου.

Άνοδος του ΔΟΛ και δάνεια

Ο Χρήστος Λαμπράκης είχε ουσιαστικά ορίσει διάδοχό του από πολύ νωρίς τον Σταύρο Ψυχάρη. Το 2003 έγινε διευθύνων σύμβουλος του ΔΟΛ, γεγονός που του αναγνώρισε την επιπλέον ισχύ και δυναμική που είχε προσδώσει στο συγκρότημα αλλά και τη μεθοδική προσπάθεια που κατέβαλε για να μπει ο ΔΟΛ στο Χρηματιστήριο.

Ο τραπεζικός δανεισμός όμως και η κρίση στις επιχειρήσεις των ΜΜΕ προκάλεσε αξεπέραστα προβλήματα στον ΔΟΛ που δεν αντιμετωπίστηκαν ούτε με την είσοδο ενός στρατηγικού εταίρου με την οικονομική εμβέλεια και επιφάνεια του εφοπλιστή Βίκτωρα Ρέστη.

Απειλήθηκε μόνο μια φορά

Στην ουσία ο Σταύρος Ψυχάρης απειλήθηκε μόνο μία φορά. Σε εκτενή ρεπορτάζ που δημοσιεύουν στο Unfollow πρώην συντάκτες του Βήματος που έχουν απολυθεί αποκαλύπτουν :

«Απειλήθηκε μόνο μια φορά στα χρόνια του «χρυσού» Χρηματιστηρίου. Από το δίδυμο Νίκου Μπιλίρη και Δημήτρη Χατζή, που ουσιαστικά τον προσπέρασαν στην ιεραρχία του Οργανισμού. Εκείνη την εποχή ακούστηκε για πρώτη και μοναδική φορά η ατάκα «Έχω αδειάσει το γραφείο μου και είμαι έτοιμος να φύγω». Τότε υποστηρίζουν κάποιοι, είχε σχεδιαστεί στο χαρτί και το κασέ της ανταγωνιστικής εφημερίδας που ετοιμαζόταν. Δεν χρειάστηκε όμως τίποτε από αυτά. Γιατί; Διότι το δίδυμο «υπομονή και ρεπορτάζ» τον δικαίωσε για μία ακόμη φορά… Και τιμώρησε τους άλλους. Εκείνους που βιάστηκαν να δείξουν την πρόοδό τους. Που βιάστηκαν να αλλάξουν διεύθυνση κατοικίας και κυβικά αυτοκινήτου».

Επιμύθιο

Σε ένα από τα άρθρα που υπογράφουν οι πρώην απολυμένοι του ΔΟΛ γράφουν για τον Σταύρο Ψυχάρη:

«Ο μύθος λέει πως έχει το (αθόρυβο) πάτημα της γάτας. Η διαδρομή του μαρτυρά πως πιθανότατα διαθέτει και τις επτά ψυχές της. Ένας δημοσιογράφος που θριάμβευσε ως επιχειρηματίας. Ένας επιχειρηματίας που ποτέ δεν σταμάτησε να σκέφτεται ως δημοσιογράφος. Ο Σταύρος Ψυχάρης είναι ο τελευταίος αυτοκράτορας των παραδοσιακών ΜΜΕ. Και βλέπει την αυτοκρατορία του να χάνεται…»

Πηγή: iefimerida.gr

Πηγή: tovima.gr/politics/article/?aid=86202

Ερώτηση του κ. Νικολόπουλου για τα 3.4 εκ. του κ. Προβόπουλου

Ερώτηση προς τον Πρωθυπουργό υπέβαλε ο εκπρόσωπος του Κινήματος για την Χριστιανοδημοκρατική Αναγέννηση («ΚΙ.ΧΡ.Α.») και ο εκλεγμένος με τη Νέα Δημοκρατία βουλευτής, Νίκος Νικολόπουλος, ο οποίος γνωστοποιεί στο σώμα της Βουλής των Ελλήνων, την αποκάλυψη «βόμβα» του διεθνούς ειδησεογραφικού πρακτορείου Reuters :

«Ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος έλαβε αποζημίωση 3,4 εκ. ευρώ. Ο κ. Προβόπουλος χωρίς καν να απολυθεί, πήρε αποζημίωση από την Τράπεζα την οποία εργαζόταν, γιατί η Κυβέρνηση τον διόρισε σε θέση με αποδοχές 20.000 ευρώ!!!»

Ο τ. Υφυπουργός Εργασίας Νίκος Νικολόπουλος, όπως τονίζει μεταξύ άλλων: «Το παραπάνω θέμα δεν θα είχε δημόσιο ενδιαφέρον, εάν από το 2008 έως σήμερα οι τράπεζες δεν είχαν λάβει διαδοχικά πακέτα στήριξης σε ρευστό και κρατικές εγγυήσεις οι οποίες επιβαρύνουν το Ελληνικό Δημόσιο και τον Έλληνα φορολογούμενο. Συγκεκριμένα με τον Ν.3723/2008 δόθηκαν στις τράπεζες 15 δις ευρώ ενώ επί κυβερνήσεων Γ. Παπανδρέου και Λ. Παπαδήμου, με Υπουργούς Οικονομικών τους Γ. Παπακωσταντίνου και Ευ. Βενιζέλο, με τους νόμους 3845/2010, 3672/2010, 3695/2011, 4031/2011 κλπ, έχουν διοχετευθεί στις Τράπεζες περίπου 140 δισ. ευρώ, ενώ επίκειται προσεχώς η λήψη από αυτές με τη μορφή ρευστού συνολικού ποσού πάνω από 25 δις ευρώ από την επόμενη δόση του δανείου της χώρας.

Σε πόσα μηνιάτικα και σε πόσες ζωές του μέσου φορολογούμενου Έλληνα αντιστοιχούν η αποζημίωση, ο μισθός ή στα πριμ του κ. Προβόπουλου; Εύκολο. Φτάνει να διαιρέσει ο εργαζόμενος, ο συνταξιούχος, ο εργαζόμενος -της εποχής της Τρόικα- το μηνιάτικο του με τις μηνιαίες αποδοχές και τις αποζημιώσεις του πανεπιστημιακού δασκάλου κ. Προβόπουλου.

Το ίδιο ας κάνουν και οι χιλιάδες κάτοχοι διδακτορικών ή καθηγητές ΑΕΙ και ΑΤΕΙ -οι έχοντες τα ίδια τυπικά προσόντα- με διαιρέτη το δικό τους «μισθό ρετιρέ», όπως τον αποκαλεί η συνομοταξία των μεταρρυθμιστών αυτής της παρέας με την νεοταξική αντίληψη».

Ο συντονιστής του ΚΙ.ΧΡ.Α. Νίκος Νικολόπουλος στην συνέχεια ζητά από τους Α. Σαμαρά, Γ. Στουρνάρα και Αντ. Ρουπακιώτη να προσέλθουν στην Βουλή και να απαντήσουν μέσω αυτής στους Έλληνες φορολογούμενους :

– Που ευρίσκονται κατατεθειμένα αυτά τα χρήματα της αποζημίωσης;

– Σε Τράπεζα της Ελλάδος ή του εξωτερικού και σε ποια;

– Ο Κρατικός Επίτροπος στην Τράπεζα πως ενέκρινε την αμοιβή αυτή; Θα αναζητηθούν οι ευθύνες του;

– Το Συμβούλιο Εποπτείας των Τραπεζών στο οποίο μετέχει και ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, πώς ενέκρινε αυτή την αμοιβή;

– Συμμετείχε και ο ίδιος ο κ. Προβόπουλος στο Συμβούλιο Εποπτείας Τραπεζών όταν ενέκρινε την δική του αμοιβή;

– Ο σημερινός Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, ως μέλος του Συμβουλίου Εποπτείας Τραπεζών, θα ενέκρινε αυτή την αμοιβή σήμερα για οποιονδήποτε άλλο; Εάν όχι πώς δέχτηκε λοιπόν να λάβει ο ίδιος αυτή την αμοιβή, όταν οι τράπεζες ουσιαστικά «αιμοδοτούνται» από τα δανεικά του Ελληνικού Δημοσίου και τον Έλληνα φορολογούμενο εδώ και πέντε χρόνια;

– Η Κυβέρνηση που ετοιμάζεται να κουρέψει αναδρομικά εφάπαξ ακόμη και αν είναι ύψους 40.000 ευρώ και που αντιστοιχούν στον εργασιακό μόχθο 30 – 40 χρόνων, θα κάνει το ανάλογο και για τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος;

– Θα του ζητήσει να επιστρέψει την αποζημίωση;

– Θα επιστρέψει αυτή την αμοιβή ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος για να μην προκαλεί το δημόσιο αίσθημα;

– Έχει ο νυν Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος δηλώσει την αποζημίωση ύψους 3.4 εκ ευρώ στην αρμόδια φορολογική αρχή;

– Σε ποιο κωδικό της φορολογικής του δήλωσης;

– Δηλώθηκε ως εισόδημα ή ως κάτι άλλο ;

– Φορολογήθηκε με βάση την κλίμακα ή κατά διαφορετικό τρόπο;

– Ποιο το ύψος του φόρου ο οποίος κατεβλήθη και βάσει ποιας διάταξης νόμου;

– Τέλος, θα ελέγξει ο Υπουργός Οικονομικών εάν συννόμως η αμοιβή αυτή δηλώθηκε και φορολογήθηκε;

– Θα καταθέσει ο Υπουργός Οικονομικών το ελεγκτικό πόρισμα της αρμόδιας εφορίας;

Πηγή: newsbomb.gr

The big pay-off of Greece’s central banker

(Reuters) – The governor of the Bank of Greece was given a severance payment of 3.4 million euros when he left his former employer, a major bank that he now regulates, documents seen by Reuters show.

provopoulos

George Provopoulos was awarded the sum when he stepped down as vice-chairman of Piraeus Bank to become governor of Greece’s central bank and a member of the board of the European Central Bank in 2008. The scale of the pay-off, previously unknown to most Greeks, is likely to prove controversial, amounting to nearly 2.8 million euros ($3.6 million) after tax.

As governor of the central bank, Provopoulos, now 62, has played a key role in propping up Greece’s banking system, which has received billions of euros in liquidity from the ECB and is in line for up to 50 billion euros of new capital from the bailout provided by euro zone countries and the International Monetary Fund.

The Greek central bank has also faced criticism over the recent rescue of the country’s troubled state-run Agricultural Bank (ATE), which left-wing Greek MPs described as the “robbery of the century.” In that deal the authorities decided to place ATE’s non-performing loans into a ‘bad bank’ and hand the rest of ATE to Piraeus.

The Bank of Greece said Provopoulos faced no conflict of interest from his severance deal and had fully informed the authorities of the payment. When Reuters sent questions to Provopoulos, the Bank of Greece legal department responded: “In compliance with the applicable Greek law, Governor Provopoulos declared the severance payment to all pertinent tax and judicial authorities.”

In a letter to Reuters, Dr Vassilios Kotsovilis, the bank’s legal director, added: “The severance payment, having been agreed upon at an earlier time and under very different (pre-crisis) circumstances, was neither of an arbitrary nature nor of an extra-ordinary nature.”

Kotsovilis said details of the payment were reported in “the press and blogs of the period.” However, Reuters was unable to find mention of the payment despite extensive searches in both Greek and English.

Piraeus, which is suing Reuters over a previous report about the bank, said in a statement: “In view of legal proceedings… we consider it inappropriate to comment in any detail.”

It added: “It goes without saying that Piraeus Bank has always fully complied with the rules and regulations governing the Greek banking sector.”

BOARD APPROVAL

Provopoulos, a former chief executive at Emporiki Bank, Greece’s fifth largest bank, joined Piraeus, the fourth largest, on October 18, 2006. As a vice-chairman and managing director, he was entitled to a net salary of 580,000 euros, plus expenses and a bonus.

On May 22, 2008 he resigned from Piraeus after 19 months service. Documents seen by Reuters indicate that, on the day before he left the bank, its directors approved a severance payment of 2,775,000 euros, in addition to his pay of 325,704 euros for five months work that year.

The Bank of Greece confirmed the severance payment was 3.46 million euros before tax and was paid to Provopoulos that month. It amounted to more than two million euros per year of service.

Almost a year later the deal appeared in minutes of a Piraeus shareholder meeting held on April 30, 2009, which sought retrospective approval for the payment. Though such shareholder meetings are open to the press, the payment appears to have passed unnoticed.

Louka Katseli, a former Greek Economy Minister and now professor of Economics at the University of Athens, was one of those unaware of the payment, despite being a prominent opposition politician at the time. When told of the payment this week, she said: “I had no prior knowledge of Mr. Provopoulos’s severance.”

George Gougoulis, the president of ESETP, a staff union within Piraeus Bank, was also unaware of the pay-off to Provopoulos. “We have repeatedly asked the Bank to disclose to us information about the way top executives and members of the Board are remunerated, for instance by stock options, and they have always refused that,” he said.

The scale of Provopoulos’ payment is notable when set against what minutes of shareholder meetings record for payments to other directors who have departed Piraeus. Another vice-chairman, Theodoros Pantalakis, was on a similar level of remuneration at Piraeus to Provopoulos and left in December 2009 after working for the bank since 2004. He was given a pay-off of 470,000 euros, according to shareholder minutes, amounting to less than 100,000 euros per year of service.

By comparison, Provopoulos’ pay-off was three times his after-tax annual compensation, according to the Bank of Greece.

Pantalakis told Reuters that any payments to him were “as recorded in minutes of shareholder meetings.” His severance payment may have been lower because of the worsening credit crunch at the time of his departure. He said of the payment to Provopoulos: “I don’t find it peculiar, I don’t have any recollection that something was out of line.”

Michalis Colakides, another former vice chairman and deputy chief executive of Piraeus, left the bank in 2007 after seven years of service. Piraeus accounts record no severance pay for Colakides that year, though Colakides told Reuters that he received a payment equal to two years salary. He declined to comment further.

A spokesman for Piraeus said: “The remuneration of Piraeus Bank’s senior management has been established and duly approved by all the relevant corporate committees and bodies, in full compliance with all applicable internal and external regulations and duly recorded as such in the Bank’s financial statement.”

In response to Reuters inquiries about Provopoulos’ financial arrangements with Piraeus, the Bank of Greece said that “detailed answers have been given to the Greek parliament”, and other relevant authorities.

The issue arose in parliament in 2009 because rumors had been circulating in banking and political circles about a large investment loss suffered by Provopoulos a few months after he left Piraeus.

In September 2007 he and other senior executives of Piraeus had taken out loans from the bank to buy shares in a rights issue it was staging. According to one former Piraeus manager, all senior figures at the bank were asked to take part when the bank’s then executive chairman, Michael Sallas, announced he would raise 1.35 billion euros by issuing approximately 67m new shares.

“Everyone got a letter that said something like: ‘Here is your allocation of shares. Your loan is pre-approved. Sign here!'” said the former manager.

Bank of Greece rules allow banks to finance the participation of employees in rights issues. Piraeus declined to comment on the rights issue and the loans because of legal proceedings against Reuters.

In May, Piraeus announced it was suing Reuters over an earlier report about the bank renting properties owned by companies run by Sallas and his family. The bank is claiming 50 million euros in damages. Reuters stands by the accuracy of its report.

“AN IMPORTANT LOSS”

According to stock exchange records, on September 17, 2007 Provopoulos bought 212,911 shares in Piraeus, having purchased the rights to participate in the offer a week earlier. To cover the cost Provopoulos took a loan from Piraeus for 5,024,812 euros, according to his own later declarations.

He bought another 23,250 shares on December 28, 2007, under a share option scheme.

After leaving Piraeus, Provopoulos held onto his shares for three months while he was governor of the central bank overseeing the banking system. He had informed legal advisers and been told that “the ownership of the portfolio did not…influence in any way the legality of his duties”, his office later told parliament.

Provopoulos sold the shares in October 2008 after the collapse of Lehmann Brothers sent bank shares plunging. He realized 2,449,256 euros – far less than his outstanding loan to Piraeus.

Speculation about Provopoulos’ debt to his former employer prompted Michael Karhimakis, then a Pasok MP, to ask questions in the Greek parliament. Provopoulos responded with a formal statement from the director of his office.

It said he had suffered an “important loss” on his Piraeus shares and repaid his loan to the bank with the proceeds of the share sale plus a personal cheque for 2.1 million euros. The statement to parliament made no reference to the fact that Provopoulos had been granted a severance payment of 3.4 million euros by Piraeus.

There was no legal obligation for Provopoulos to declare his severance payment in parliament and the Bank of Greece said it was not mentioned “due to the fact that the then-asking MP confined his questions to the sale of the shares of Piraeus.”

But Karhimakis, the former Pasok MP, told Reuters that, in his opinion, Provopoulos had a moral duty to disclose the payment and make clear his assets and their source. “This is a period when transparency for public figures is needed more than ever,” he said.

Provopoulos’ salary as governor of the central bank is not published. But the Bank of Greece told Reuters his salary is 50 per cent lower than it was when he took office, after he had accepted two pay cuts during the country’s austerity drive. Provopoulos now receives an after-tax ‘monthly’ salary of 7,615 euros paid, as for many Greek public officials, 14 times a year, said the central bank.

In August, Provopoulos defended Piraeus’s takeover of ATE in the Greek parliament. When lawmakers questioned him about Reuters reports involving Sallas, Provopoulos was dismissive. He said the reports referred “to isolated incidents, implications that are presented as facts and selected parts of statements by experts and non-experts to arrive at an arbitrary conclusion in my opinion – that the Greek banking system is suffering from bad corporate governance and inadequate regulation.”

If this were true, Provopoulos said, “then today there would no banks left standing.”

(This story removes euro sign in third paragraph from bottom)

(Reporting By Stephen Grey and Nikolas Leontopoulos; Editing by Richard Woods and Simon Robinson)

Source: reuters.com

Μιχάλης Σάλλας: Ο «στρατηγός» των μεγάλων συμφωνιών δε σταματά στην Αγροτική

Ο στόχος που είχε τεθεί πριν από δύο χρόνια επετεύχθη. Πώς ο πρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς κατάφερε να γράψει «ιστορία» από το 1991 μέχρι σήμερα;

Kινήθηκε από νωρίς σα να είχε «καρφωμένη» στο μυαλό του τη φράση του Θερβάντες: «Διαβάτη, δρόμος δεν υπάρχει, τον δρόμο τον ανοίγεις προχωρώντας». Mόνο που ο M. Σάλλας ποτέ δεν κυνήγησε δονκιχωτικούς «ανεμόμυλους». Mια εικοσαετία τώρα, απέδειξε ότι όχι μόνο δεν είναι περαστικός από τον ελληνικό τραπεζικό χώρο, αλλά ήρθε για να μείνει.

Mε ηγετική στόφα, χαμηλών τόνων και, αν και Kρητικός, υπέρμαχος του «λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν», δεν αρέσκεται στα πολλά λόγια, αλλά στις πράξεις, που διαμορφώνουν τους κανόνες του παιχνιδιού. Aυτό έκανε και με το τελευταίο μεγάλο deal, που τον ανέδειξε πάλι σε καταλύτη των εξελίξεων. H κίνησή του αλλάζει τα δεδομένα στον τραπεζικό χάρτη της χώρας και θέτει τον πολυμήχανο τραπεζίτη και πάλι στην πρωτοπορία.

Tο «χτύπημα» της ATE ήταν στρατηγικός στόχος και το επιτυχημένο επιστέγασμα ενός μακρόπνοου σχεδίου. Πριν δύο χρόνια, με μια πρόταση «βόμβα», διεκδίκησε την ATE και το TT. Tώρα πέτυχε το μισό στόχο. Ποιος στοιχηματίζει ότι δεν θα διεκδικήσει και τον άλλο μισό;…

Άλλωστε συνηθίζει να κινείται κόντρα στο ρεύμα, όπως δείχνει και το γεγονός ότι το τελευταίο διάστημα είναι ο μόνος μέτοχος της Πειραιώς που στηρίζει την μετοχή στο ταμπλό…

TO MEΓAΛO DEAL

 O «στρατηγός Mιχάλης», όπως τον αποκαλούν οι συνεργάτες του, είχε προετοιμαστεί καλά για τον τελευταίο γύρο. Ήξερε ότι λόγω κρίσης και ανταγωνισμού βρίσκεται σε συνθήκες πολέμου. Kαι ξέρει ακόμη καλύτερα, ότι στον πόλεμο μπορείς να χάσεις πολλές μάχες, αρκεί να κερδίσεις την τελευταία. Tην κέρδισε με το μεγάλο deal να κλείνει την πιο κρίσιμη στιγμή.

Mε την «καλή» Aγροτική, η Πειραιώς αναδεικνύεται σε πρωταγωνιστή στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα, αφού η νέα τράπεζα έχει ενεργητικό 75 δισ. ευρώ, καταθέσεις 35 δισ. και χορηγήσεις 47 δισ. Tο προσωπικό του Oμίλου ανέρχεται σε 17.000 εργαζόμενους και το σύνολο του δικτύου των καταστημάτων σε 1.230, με παρουσία σε εννέα ακόμη χώρες εκτός Eλλάδας.

H στρατηγική κίνηση ανοίγει στην Πειραιώς νέους δρόμους, με την είσοδό της στον αγροτικό χώρο, αναδεικνύοντάς την σε κρίσιμο παράγοντα για την εθνική οικονομία.

Aπό καθηγητής τραπεζίτης

 O Hρακλειώτης μεγαλοτραπεζίτης με την ανορθόδοξη πορεία του μπήκε πολλές φορές στο μάτι των ισχυρών. H διαδρομή του μοιάζει με σενάριο ταινίας. Xωρίς να προέρχεται από μεγάλο «τζάκι», με εφόδιο τη δουλειά και το αισθητήριό του ανέβηκε τα σκαλοπάτια της επαγγελματικής επιτυχίας δύο-δύο.

Mε σπουδές στις οικονομικές επιστήμες και διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο της Xαιδελβέργης, καθηγητής της Oικονομετρίας στο Πάντειο, Διοικητής της E.T.B.A., Πρόεδρος της Eπιτροπής Kεφαλαιαγοράς και Πρόεδρος της πρώτης Eπιτροπής Eκσυγχρονισμού του Eλληνικού Tραπεζικού Συστήματος, καθώς και μέλος του ΔΣ της Eλληνικής Ένωσης Tραπεζών.

Oι σχέσεις με την πολιτική

 O M. Σάλλας κατηγορήθηκε από κάποιους ανταγωνιστές του ως «πράσινος» τραπεζίτης, λόγω της σχέσης του με τον Aνδρέα Παπανδρέου, του οποίου υπήρξε μια περίοδο σύμβουλος για οικονομικά θέματα, αλλά και της θητείας του επί κυβέρνησης ΠAΣOK ως Γ.Γ. του υπουργείου Eμπορίου. Eκείνος μειδιώντας απαντά ότι «σημασία δεν έχουν οι κυβερνήσεις, αλλά το πώς αξιοποιεί ο καθένας την εκάστοτε πολιτική και οικονομική συγκυρία». Kι η πράξη έδειξε ότι είναι πρωταγωνιστής των εξελίξεων ανεξαρτήτως πολιτικής κατάστασης.

Tο ξεχωριστό κράμα

 Tο ξεχωριστό κράμα ακαδημαϊκής γνώσης, διορατικότητας, επιχειρηματικής εμπειρίας, αλλά και πολιτικού κριτηρίου ήταν ένα από τα χαρακτηριστικά που τον οδήγησαν στο πρώτο μεγάλο βήμα, το 1990, με την ίδρυση της πρώτης μη τραπεζικής εταιρίας επενδύσεων χαρτοφυλακίου που εισήχθη στο Xρηματιστήριο, με την επωνυμία Iδιωτική Eπενδυτική, στη συνέχεια Πειραιώς Xρηματιστηριακή.

H κίνηση ματ που τον έβαλε στον τραπεζικό χάρτη έγινε το 1991, όταν η τότε κρατική Eμπορική Tράπεζα προχώρησε στην αποκρατικοποίηση της θυγατρικής της, Tράπεζας Πειραιώς, που όλοι θεωρούσαν «πεθαμένη περίπτωση».

O Mιχάλης Σάλλας ηγείται ενός πολυμετοχικού ομίλου, στον οποίο συμμετέχουν πάνω από εκατό γνωστοί επιχειρηματίες, μεταξύ των οποίων οι Hλιάδης, Παπαγεωργίου, Φουρλής, Δασκαλόπουλος, Bασιλάκης, N. Δασκαλαντωνάκης Kων/νος Aγγελόπουλος κ.ά. και έναντι 3 δισ. δραχμών αποκτά το 67% των μετοχών της Πειραιώς.

Πολλοί αιφνιδιάστηκαν τότε, καθώς αντίπαλός του ήταν ένα ισχυρό γκρουπ εφοπλιστών που εκπροσωπούσε ο πρώην πρόεδρος του Oλυμπιακού Σταύρος Nταϊφάς. O M. Σάλλας ανέλαβε το τιμόνι μιας ανύπαρκτης στο χάρτη τράπεζας, με μερίδιο… 0,15%, έχοντας στο πλευρό του το ισόβιο «δεξί χέρι» του I. Γεωργάνα.

Tο πρωτοποριακό concept πρόβλεπε ότι οι επιχειρηματίες, πέραν μιας πρώτης χαμηλής συμβολής, θα έδιναν στην τράπεζα τις τραπεζικές εργασίες των εταιριών τους. Δηλαδή, οι πρώτοι μεγάλοι πελάτες της θα ήταν οι ίδιοι οι μέτοχοί της με τις επιχειρήσεις τους.

Aμέσως μετά, ήλθε η ώρα των εξαγορών. Tης επέκτασης με πρώτη την Tράπεζα Mακεδονίας-θράκης, που έδωσε το αναγκαίο «πάτημα» στη Bόρεια Eλλάδα, για να ακολουθήσουν άλλες 15 που δημιούργησαν ένα ισχυρό όμιλο στην Eλλάδα και στο εξωτερικό.

Oρόσημο φυσικά αποτέλεσε η συμφωνία, το 1999, με τον όμιλο Bαρδινογιάννη μεγαλομέτοχο της Tράπεζας Xίου για την εξαγορά της και στη συνέχεια η συμμαχία που κατέστησε την πανίσχυρη επιχειρηματική οικογένεια έναν από τους βασικότερους μετόχους της πολυμετοχικής Πειραιώς.

Oι κόντρες και οι νίκες

Bρέθηκε πολλές φορές αντιμέτωπος με δυσκολίες. H πρώτη μεγάλη κόντρα ήταν την περίοδο 1998-99, με τον έμπειρο τραπεζίτη Γ. Kωστόπουλο για την Iονική, που κατέληξε στην αγκαλιά της Alpha Bank, έναντι 270 περίπου δισ. δρχ. Tο κακό πάντως δεν ήταν μεγάλο για τον Σάλλα, καθώς οι μεγάλες επισφάλειες της Iονικής και η χρηματιστηριακή κατάρρευση που ακολούθησε, έκαναν «πικρή» τη νίκη και για την Alpha.

H δεύτερη και ισχυρότερη κόντρα, την ίδια περίοδο, με τον όμιλο Λάτση για την Tράπεζα Eργασίας, ανάγκασε το μεγάλο αφεντικό της Eurobank, να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη, καταβάλλοντας 1,3 τρισ. δρχ., με το αρχικό τίμημα να μην ξεπερνά τα 600 δισ. δρχ.

Mέχρι το 2007, η Tράπεζα Πειραιώς συνέχισε με επεκτατική στρατηγική κυρίως στη βαλκανική αγορά. Tότε έγινε το παραλίγο deal με τη Marfin του A. Bγενόπουλου. O Σάλλας έκανε αιφνιδιαστική πρόταση επιθετικής εξαγοράς της Marfin, προλαβαίνοντας «στο παρά πέντε» τον A. Bγενόπουλο, που, με όπλο την AMK 5,1 δισ. ευρώ, ετοιμαζόταν να «χτυπήσει» Πειραιώς και Kύπρου.

H συμφωνία ανακοινώθηκε, αλλά δεν έμελλε να υλοποιηθεί ποτέ. Aπό το «βελούδινο διαζύγιο» η Πειραιώς βγήκε κερδισμένη, πουλώντας στη Marfin το ποσοστό που απέκτησε εν τω μεταξύ στην Tράπεζα Kύπρου.

H εξαγορά και απορρόφηση της κρατικής ETBA Bank ενίσχυσε περαιτέρω τη θέση της Πειραιώς σε δύο κρίσιμους τομείς: στα δάνεια των μεγάλων επιχειρήσεων και στη χρηματοδοτική μίσθωση, λόγω του σημαντικού μεριδίου αγοράς που διέθετε τότε η ETBA Leasing.

Iδιαίτερος σταθμός ήταν και η εξαγορά του κτιρίου του Mετοχικού Tαμείου Στρατού, που εξελίχθηκε στο City Link (Attica κλπ), επένδυση με την οποία ο M. Σάλλας άλλαξε την εικόνα του κέντρου της Aθήνας.

Το δύσκολο είναι να κρατηθείς στην κορυφή

 

Οι συζητήσεις με τους ξένους για τη θωράκιση

 Aν «στην Eλλάδα χωρούν 2,5 τράπεζες», ο M. Σάλλας πιστεύει ότι η Πειραιώς είναι μία από αυτές και με τον πρωταγωνιστικό ρόλο του στις τελευταίες εξελίξεις, «τα παίζει όλα» για να το πετύχει. Όπως κάθε ικανός «στρατηγός», ξέρει ότι δεν υπάρχει νίκη χωρίς ρίσκο. H αντισυμβατική λογική του και το συστημικό ρίσκο που αναλαμβάνει, τον διαφοροποιούν από τη μεμψιμοιρία του ανταγωνισμού.

Έτσι βλέπει την κρίση στο τραπεζικό σύστημα ως ευκαιρία και είναι πεπεισμένος ότι θα βγει κερδισμένος. Mετά το μεγάλο deal, που απελευθερώνει τις επόμενες διεργασίες, πρώτο κεντρικό στοίχημά του είναι η θωράκιση της Tράπεζας. Ήδη τον Iούνιο μεταβίβασε την θυγατρική της Marathon Banking Corporation στη Nέα Yόρκη, στην Investors Bancorp Inc., βάζοντας στο ταμείο της Πειραιώς 133 εκατ. δολάρια, γεγονός που αναμένεται να βελτιώσει κατά περίπου 22 μονάδες βάσης το συνολικό δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας του Oμίλου στο 9,3%.

Tην ίδια στιγμή, αλλάζει στρατηγική για τη θυγατρική στην Aίγυπτο, διακόπτοντας τη διαδικασία πώλησης και εστιάζοντας στην παροχή πλήρους υποστήριξης των τραπεζικών εργασιών του Oμίλου στην περιοχή.

Στις προτεραιότητες του M. Σάλλα είναι η AMK. Aυτές τις μέρες είναι σε ανοιχτή γραμμή με τον Tσέχο μεγιστάνα Petr Kellner, -στην 89η θέση του Forbes- που μέσω του PPF Group έχει μπει στην Πειραιώς με ποσοστό 5,72%. Kίνηση που θεωρήθηκε ψήφος εμπιστοσύνης στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα και προσωπικά στον ευρηματικό τραπεζίτη, που παράλληλα μιλάει με τους Pώσους, με βασικό δίαυλο τον Konstantin Yanakov, -ήδη μέλος του Δ.Σ. της Πειραιώς- που δραστηριοποιείται σε ένα από τα μεγαλύτερα private equity της Pωσίας, ανοίγοντας δρόμους συνεργασίας με το ρωσικό κεφάλαιο.

Έχει μάθει καλά ότι το δύσκολο δεν είναι να φτάσεις στην κορυφή, αλλά να καταφέρεις να κρατηθείς. Δεν είναι η πρώτη φορά που δέχεται «χτυπήματα κάτω από τη ζώνη». Πίσω από τις «αποκαλύψεις» του Reuters βλέπει καλά οργανωμένο σχέδιο εκβιασμού και κατασυκοφάντησης του ίδιου -και της Πειραιώς- με στόχο να υπονομεύσει τις κινήσεις του την πιο κρίσιμη ώρα της αναδιάταξης του τραπεζικού χάρτη της χώρας. Kινείται θεσμικά και νομικά. H πραγματική του «απάντηση», όμως, δίνεται στο επιχειρηματικό πεδίο.

Ο «νεοπλουτισμός» δεν του ταιριάζει

 

Η σύζυγος, το ίδρυμα και η… «Σεμέλη»

 Xαμηλών τόνων ο M. Σάλλας και στην προσωπική του ζωή, που δεν έχει κανένα «χρώμα» νεοπλουτισμού και αλαζονικής επίδειξης. Mεγάλο ρόλο σε αυτό, περάν της ιδιοσυγκρασίας του, παίζει η σύζυγός του. H Σοφία Στάικου-Σάλλα δεν είναι το τυπικό πρότυπο της συζύγου ενός μεγαλοεπιχειρηματία. Έχει γνώση και άποψη για όλα.

Για αυτό αποτελεί «στρατηγικό πυλώνα» όχι μόνο της οικογένειας, αλλά και του Oμίλου. Eίναι διευθύντρια προσωπικού και υπεύθυνη για θέματα Eταιρικής Kοινωνικής Eυθύνης.

Σε αυτήν πιστώνεται το γεγονός ότι η Πειραιώς είναι η μοναδική Tράπεζα που έλαβε το 2011 την ανώτατη διάκριση Platinum, για τις επιδόσεις της στην εφαρμογή υπεύθυνων εταιρικών πρακτικών, βάσει του Eθνικού Δείκτη Eταιρικής Eυθύνης (CR Index).

Tο μεγάλο μεράκι της είναι το Πολιτιστικό Ίδρυμα του Oμίλου Πειραιώς, του οποίου είναι πρόεδρος. Mε το Ίδρυμα έχει βάλει τη δική της σφραγίδα στα πολιτιστικά πράγματα, με έμφαση στην οργάνωση και διαχείριση του δικτύου θεματικών μουσείων και στην προστασία του περιβάλλοντος, ενώ η ίδια διακρίνεται για την αθόρυβη φιλανθρωπική δράση της. O Mιχάλης και η Σοφία Σάλλα χαρακτηρίζονται από όσους τους γνωρίζουν «αρμονικό και ισχυρό δίδυμο», που αντί να σπαταλά το χρόνο του σε lifestyle εκδηλώσεις προτιμά τις επισκέψεις στην αγαπημένη του Tζιά.

O ισχυρός τραπεζίτης μπορεί τελευταία να γεύεται επιτυχίες στο επιχειρηματικό πεδίο, αλλά στο αθλητικό, καθότι πιστός οπαδός του κίτρινου δικεφάλου, μόνο πίκρες… Που προσπαθεί να ξεπεράσει με ένα-δυο ποτηράκια από το κρασί της Σεμέλης. Προερχόμενος από οικογένεια με παράδοση στην αμπελουργία, έκανε από το 2004 αρχικά σε συνεργασία με τον ξενοδόχο Γιώργο Kοκοτό, το δικό του οινοποιητικό εγχείρημα στη Nεμέα.

Tο 2007 η φημισμένη πια Σεμέλη πέρασε εξ ολοκλήρου στην οικογένεια Σάλλα, με την κόρη του, Mυρτώ, να τίθεται επικεφαλής και να δίνει νέα δυναμική ανάπτυξης. Oι ετικέτες της Σεμέλης πρωταγωνιστούν στο εγχώριο -αλλά και το διεθνές- οινικό σκηνικό και το μεγάλο αφεντικό της Πειραιώς αποδρά συχνά από το αγχώδη τραπεζικά καθήκοντα για να ζήσει από κοντά όλη τη διαδικασία παραγωγής του κρασιού και να γίνει από τους πρώτους δοκιμαστές της νέας σοδειάς.

Πηγή: dealnews.gr

Ο Δήμος Κουζήλος στη Γ’ Διεύθυνση της ΕΥΠ

Ένα πρόσωπο με «ιστορία» επέλεξε η ΝΔ (κρατήστε το αυτό, έχει σημασία η διατύπωση) για να χειρίζεται τον «κοριό» της ΕΥΠ. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, ο νέος Διοικητής της ΕΥΠ Θόδωρος Δραβίλας (που διορίσθηκε με προσόν ότι είναι στενός φίλος του Α. Σαμαρά και ήταν Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής της ΝΔ) αποφάσισε να διορίσει ως προϊστάμενο στο νευραλγικό χώρο της Γ Διεύθυνσης, δηλαδή της διεύθυνσης παρακολουθήσεων τηλεφώνων, τον εν ενεργεία αξιωματικό της ΕΛΑΣ Δήμο Κούζηλο.
Το Σαββατοκύριακο θα γίνουν τα ραντεβού, για να οριστικοποιηθεί η απόφαση. Σήμερα ο Δ. Κούζηλος είναι προϊστάμενος της Υπηρεσίας Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος της Ασφάλειας Αττικής και επεδίωκε να γίνει υποδιοικητής της ΕΥΠ. Δεν τα κατάφερε, αλλά πέτυχε να ξαναγυρίσει στην ΕΥΠ, στην οποία υπηρετούσε το 2004 – 2009 (επί ΝΔ).
Μάλιστα τότε ο Δ. Κούζηλος είχε πρωτοστατήσει στις «απαγωγές» Πακιστανών (επί υπουργίας Β. Πολύδωρα). Υπενθυμίζεται ότι σε αυτή την «απαγωγή» είχε καταγγελθεί και η κλοπή περίπου 5.000 ευρώ από το σπίτι των Πακιστανών που ήταν οικονομίες τους. Η υπόθεση δεν διαλευκάνθηκε ποτέ, αλλά τώρα που ο Δ. Κούζηλος θα αναλάβει τις παρακολουθήσεις των τηλεφώνων, μπορεί να λυθεί…
Πηγή: avantipopolo.gr

Clandestine loans were used to fortify Greek bank

(Reuters) – The chairman of one of Greece’s largestbanks and his family took out loans totaling more than 100 million euros to finance an undisclosed stake in the bank, according to audit documents seen by Reuters.

A woman walks out of a Piraeus bank branch in central Athens in this May 30, 2012 file photo. REUTERS-John Kolesidis-Files

By Stephen Grey and Nikolas Leontopoulos

Offshore companies owned by Michael Sallas and his two children paid for shares in the Piraeus Bank, the country’s fourth-biggest, by borrowing money from a rival bank.

Together the shares make the Sallas family the largest shareholder in Piraeus, with a combined stake of over 6 percent. The purchase of these shares has not been declared to the Athens stock exchange by Piraeus.

The loans to Sallas, who was executive chairman of Piraeus Bank until last month and remains its non-executive chairman, raise new questions about the stability and supervision of the Greek financial system at a time when European taxpayers and the International Monetary Fund are bailing out its banks with more than 30 billion euros.

The IMF had no comment on the issue, and a spokesman for the Bank of Greece declined to comment on Sallas’s holdings in Piraeus, citing banking confidentiality guidelines. “Our supervision department cannot comment on specific prudential data available or actions taken with regard to any specific bank as such information is confidential,” he said.

According to audit reports seen by Reuters, most of the money borrowed by companies linked to Sallas was used to buy shares in a Piraeus Bank rights issue in January 2011. The issue was designed to strengthen Piraeus’s capital base.

The disclosure highlights concerns that Greek banks have been borrowing money from each other and using it to meet recapitalization requirements, but not making that clear.

“This (the Greek financial system) is a closed circuit, operating as a system of power with no transparency and effective supervision,” said Louka Katseli, professor of economics at the University of Athens and former Greek minister of economy. “Through triangle deals between banks, businessmen and other banks, capitalization requirements were fulfilled without new money injected.”

Piraeus Bank and Sallas declined to answer specific questions for this story, but offered an interview later this month. On Sunday Sallas issued a statement to the Greek media attacking Reuters and accusing the news agency of “slandering” and “undermining” the bank.

“It is not the first time that I or Piraeus Bank have been the target of attacks,” the statement said. “What should be of concern to all of us in the present situation is the safety and the further strengthening of our banking system.”

Reuters Global Editor for Ethics and Standards Alix M. Freedman said: “Our coverage of Piraeus and of the Greek banking system has been accurate and fair to every person and institution involved.”

In April, a Reuters investigation found that Piraeus had failed to tell shareholders it had rented expensive properties from a network of private companies run by the Sallas family. The bank has sued Reuters for defamation over the story, claiming 50 million euros in damages.

Reuters has also reported allegations of mismanagement at the Proton Bank and at a Cyprus-based bank formerly known as the Marfin Popular Bank that operates in Greece. Proton’s former president and major shareholder, Lavrentis Lavrentiadis, has vigorously denied allegations that he used the bank to loan himself and associates hundreds of millions of euros.

Andreas Vgenopoulos, former chairman of Marfin Popular Bank, now renamed Cyprus Popular Bank, has denied conflicts of interest alleged by a Greek parliamentary inquiry and Cypriot lawmakers.

It was Marfin’s largest then Greek subsidiary, the Marfin-Egnatia Bank (MEB), that issued the loans to the Sallas family. According to two audit reports on Marfin, the loans were ranked among its riskiest exposures, judged both by their shortfall in collateral, which is mainly Piraeus shares, and risk of future losses to the bank.

The two audit reports, from January and May this year, were shown to Reuters by separate and unconnected sources. They were authenticated in interviews with banking sources and officials in Greece and Cyprus.

Internal Marfin auditors said executives at MEB had “failed to act in the best interests of the bank” by granting successive loans to Sallas to buy his own bank shares. By 2011 his investment in those shares, the auditors found, had “dire prospects” and had been made through special purpose vehicles and with no personal guarantees.

The auditors wrote: “Worth noting is that loan approval took place at a time when it was all but clear that the outlook for the Greek banking sector and by extension for Piraeus stock was deeply negative.” The loans were issued “when our Bank was already in a precarious liquidity situation”.

SHARE PURCHASES

According to the records, Sallas first obtained a loan agreement from MEB in May 2009. A facility for up to 150 million euros was signed off by the Marfin group’s Vgenopoulos, then executive vice-chairman. A spokesman for Vgenopoulos and Efthymios Bouloutas, the bank’s chief executive at the time, declined to comment on the loans due to “banking secrecy legal obligations.”

By January last year, according to the first audit report, MEB loans to Sallas companies amounted to 48 million euros. But that month, “another 65 million was used” to purchase shares in Piraeus’s 800-million-euro rights issue.

The Sallas family bought their shares via three separate Cyprus-based companies, according to both audit reports. The purchase brought the family’s total loans to 113 million euros, secured on collateral estimated to be worth less than 30 million euros, based on Piraeus’s recent share price.

The three Cyprus-based companies are Shent Enterprises, which is owned by Sallas and which has 45 million euros in outstanding loans to MEB; Benidver Enterprises, which has 22 million in loans; and KAEO Enterprises, which has 46 million in loans.

Records at Cyprus’ corporate registry show that both Benidver and KAEO were owned by Michael Sallas personally until a month before Piraeus’s rights issue.

Ownership was switched to two Greek companies linked to the family and in turn owned by a single Cyprus company called Avecmac, whose shareholders are anonymous. But MEB audit documents from 2012 seen by Reuters record Benidver as owned by Sallas’ daughter Myrto and KAEO as owned by Sallas’ son George.

Avecmac, contacted through its representative in Cyprus, did not respond to requests for comment. Myrto Sallas declined to comment; George Sallas could not be reached.

FAMILY HOLDINGS

Exactly how many shares Sallas and his family bought in Piraeus last January, and in whose name they were registered, is not clear.

Some indication comes from the number of Piraeus shares pledged by the Sallas companies as collateral for the loans. Those rose by 62 million after the rights issue, bringing the total number of Piraeus shares pledged as collateral to more than 66 million, or around 6 percent of ordinary stock in the bank.

In filings to the stock exchange and in other declarations, Sallas has said he owns around 16 million shares in his name, as well as a total of around 16 million purchased through Shent Enterprises. He has declared no share purchases by his children.

Under Greek and European law, any holding in a public company of more than 5 per cent should be announced publicly. Greek law also requires all company executives “and persons closely associated with them” to make all share transactions public.

Marfin’s auditors, according to their report, regard loans to Sallas and his family as “connected.”

But Kostas Botopoulos, chairman of Greece’s Capital Market Commission, which regulates the country’s public companies, said the decision of who to define as a “person closely associated” was “considered on an ad hoc basis.” There is no specific ruling on whether a spouse or children would fall in that category, he said.

Piraeus Bank released a statement saying the bank would not answer the detailed questions sent to Sallas and the bank due to “civil and criminal cases” between Piraeus and Reuters, and between the bank and a former Piraeus employee “charged with serious crimes.” Piraeus has previously said the former employee had defamed the bank.

“The Bank will refute the allegations in court,” the statement said. “To do otherwise would clearly be in contempt of the proceedings. In the interest of transparency, to defend its reputation and reassure its shareholders, the Bank has provided the Bank of Greece with all the relevant information.”

CAPITAL BASE

The loans to investors in the Piraeus rights issue highlight a bigger concern in the Greek banking sector. Piraeus issued more shares last year to strengthen its capital base, enabling it to score higher in European bank stress tests.

The successful issue, Sallas said at the time, showed “a sign of confidence in Piraeus Bank, the Greek banking system and of course the prospects of the Greek economy.”

But Sallas did not make public the loans he and other shareholders had taken out to help make the rights issue a success.

In all, according to loans disclosed so far, nearly one-fifth of the new capital in Piraeus was raised with financing from other Greek banks – including another 20 million euros or so loaned by MEB to investors, and 70 million euros loaned by the Proton Bank. The Proton loans went through offshore companies in tax havens such as the Cayman Islands.

Proton has since been nationalized after Greece’s money-laundering authority alleged fraud and embezzlement in cases unrelated to Piraeus or MEB.

According to several European banking and accounting experts, if banks loan money to finance major stakes in other banks, then the industry’s regulator, in this case the Bank of Greece, should deduct the same amount from the capital the lending bank claims to hold.

Dr Peter Hahn, a fellow at London’s Cass Business School and an adviser to the UK Financial Services Authority, said that a loan scheme whose only means of repayment was shares in another bank should, under international rules, be treated as if the lending bank was directly purchasing shares in the other bank. “The equity in the lending bank would otherwise be supporting risk of loss in both banks,” he said.

Hans-Peter Burghof, a professor of banking and finance at the University of Hohenheim, Germany, said that billions of euros had been given to the Greek banking system without adequate supervision of the sector. “It’s our money and it has been given without controls. It’s a disaster,” he said.

If banks lent to finance each other’s shares, he said, then “this way you can produce as much equity as you like and make banks as big as you like. It is not real equity.” He likened it to “a kind of Ponzi scheme.”

Burghof said that, whether deemed to be covered by regulations or not, if bank equity was raised in this way, the banks and companies involved should be treated as a consolidated whole. “If the regulator finds out (about loans from one bank to finance share purchases in another), he should discount this equity,” he said.

The European Banking Authority, which is meant to safeguard the stability of the financial system and transparency of markets, generally agreed with that analysis, though a spokeswoman said there may be exceptions in the case, say, of a “financial assistance operation”.

There is no indication in their financial statements that either Proton or Marfin made deductions in their capital levels after their loans for Piraeus shares.

In a statement the Bank of Greece said it does not ordinarily require capital deductions from banks that lend money for the purchase of shares in other unconnected banks.

“European Union law does not prohibit granting loans to an entity (person or organization) in order to participate in a share capital increase of another credit institution,” the bank said. Such a deduction from regulatory capital would only take place if a bank granted loans to buy its own shares, it said.

It added that the disclosure of major stakes (over 5%) in a public company was “indeed a requirement on the stakeholder”. But this was policed by the Capital Market Commission, not the Bank of Greece.

The CMC said that shareholders, in calculating whether they hold 5% or more, should aggregate holdings if they have an agreement to act together.

Source: reuters.com

Θα αποκαλυφθεί ποιος κρύβεται πίσω από την συκοφάντηση και τους εκβιασμούς στην Πειραιώς»

του Π. Λεωτσάκου
Eκβιαστικά επιχειρεί να φρενάρει τις τραπεζικές εξελίξεις στην Ελλάδα,  το Reuters ενώ θα αποκαλυφθεί ποιος κρύβεται πίσω από την κατασυκοφάντηση και τους εκβιασμούς προς την  Πειραιώς δηλώνει ο κ. Μιχάλης Σάλλας πρόεδρος του ομίλου σε αποκλειστικές δηλώσεις του στο http://www.bankingnews.gr.
«Εκβιαστικά επιχειρεί να φρενάρει τις τραπεζικές εξελίξεις το Reuters...Θα αποκαλυφθεί ποιος κρύβεται πίσω από την συκοφάντηση και τους εκβιασμούς στην  Πειραιώς»  δηλώνει με νόημα ο Μιχάλης Σάλλας πρόεδρος του ομίλου….
H απάντηση του Μιχάλη Σάλλα δόθηκε με αφορμή ερώτηση μας καθώς σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες που έχουμε συγκεντρώσει σχεδιάζεται νέος γύρος στοχοποίησης της διοίκησης της τράπεζας Πειραιώς.
«Κύριε Σάλλα, σύμφωνα με έγκυρες πηγές μου, γνωρίζω καλά ότι ομάδα συνεργατών του Reuters ασχολείται με επιμονή στη συγκέντρωση στοιχείων εναντίον σας και εναντίον της Τράπεζας Πειραιώς και ετοιμάζει ξανά κάποιο άρθρο σε βάρος σας.  Θεωρώ ότι η επιλογή της τρέχουσας περιόδου και το γεγονός ότι επανέρχεται σε προσωπικά θέματα η ομάδα αυτή του Reuters, υποκρύπτει στοχοποίηση δική σας και της Τράπεζας Πειραιώς, σε μία στιγμή που αναμένονται να σημειωθούν εξελίξεις στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα.  Δεν το θεωρώ καθόλου τυχαίο το γεγονός αυτό.  Θα ήθελα για τα θέματα αυτά και ένα δικό σας σχόλιο.Απάντηση Μιχάλη Σάλλα προέδρου της τράπεζας Πειραιώς στο http://www.bankingnews.gr:

«Δεν είναι η πρώτη φορά που τόσο εγώ όσο και η Τράπεζα Πειραιώς δεχόμαστε επιθέσεις, τις οποίες αντιμετωπίζουμε. Αυτό που πρέπει να μας ανησυχεί όλους στην παρούσα συγκυρία, είναι η ασφάλεια και η περαιτέρω θωράκιση του τραπεζικού μας συστήματος.
Στη μακρά πορεία ανάπτυξης της Τράπεζας Πειραιώς, έχουμε αντιμετωπίσει αρκετές προσπάθειες υπονόμευσης, εκβιασμών και κατασυκοφάντησης.  Στη λίστα αυτή προσθέστε άλλο ένα επεισόδιο, της ομάδας αυτής συνεργατών του Reuters.  Αξιολογώ ότι μέσα από τις νομικές πρωτοβουλίες που έχουν αναληφθεί, θα αποκαλυφθούν και εκείνοι που κρύβονται από πίσω τους. Την υπονόμευση την αντιμετωπίζουμε καίρια και θεσμικά, όπως πρέπει, με νομικές ενέργειες.  Αλλά δεν μας αποσπά από το κύριο καθήκον μας, που είναι, όπως σας είπα, η ασφάλεια και η πρόοδος του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, η οποία με τη σειρά της είναι προοπτική αναπόσπαστη με την προσπάθεια που καταβάλλουμε όλοι για την έξοδο της χώρας  από την κρίση»

Πηγή: bankingnews.gr

Καταγγελία του Δρ. Μιχαήλ Μικιόζου για παραδικαστικό κύκλωμα Ρόδου και παρατυπίες μελών ΔΕΠ

 

10.06.12 –  Το ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Δημοσιεύουμε την καταγγελία ολόκληρη και απλώς παραλείπουμε τα ονόματα των αναφερομένων από τον κ. Μιχάλη Μικιόζο. Οι αναφορές απευθύνονται στην κορυφή της Δικαιοσύνης και αναμένουμε τη συνέχεια:

ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝ
Δρ. ΜΙΧΑΗΛ Ν. ΜΙΚΙΟΖΟΣ
20.05.2012

Προς
τον αξιότιμο Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Ιωάννη Τέντε

Αξιότιμε κύριε Εισαγγελέα,

για πολλοστή φορά εκπλήττομαι από την απόφαση της εισαγγελέως να βγάλει «λευκές περιστερές» τους πολλαπλώς ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ, μέλη ΔΕΠ του Πανεπιστημίου Αιγαίου, Πρυτάνεις κ.ά.

Συγκεκριμένα:
1.
Η μια δικογραφία (Α.Β.Μ 2007/… μετά από έγγραφη καταγγελία μου) αφορούσε στην ΠΑΡΑΝΟΜΗ εκλογή του … (ήμουν και συνυποψήφιός του, για να έχω έννομο συμφέρον και για να αποδείξω του λόγου και των εγγράφων το αληθές!) στη βαθμίδα του καθηγητή. Η κ. εισαγγελέας, χωρίς να μελετήσει τα στοιχεία που κατέθεσα,
τον απάλλαξε, γιατί, δήθεν, δεν ήταν επαρκή τα στοιχεία και μάλιστα, σκόπιμα και με περισσό δόλο ή, επιεικέστερα, από παντελή άγνοια, διαφοροποίησε, σκόπιμα, πιστεύω, ή από παραπλάνηση, βάσει ψευδών στοιχείων, που της προσκόμισε ο ΑΠΑΤΕΩΝ …. τα όσα κατήγγειλα.

Ο …. ο οποίος έγινε αιτία να απολυθώ, με παράνομο τρόπο (σημειωτέον ότι δικαιώθηκα πανηγυρικά από το διοικητικό Εφετείο Πειραιώς!) εξελέγη στις βαθμίδες Επίκουρου Καθηγητή, Αναπληρωτή Καθηγητή και Καθηγητή, χωρίς να κατέχει βασικό τίτλο σπουδών, πλήρως αναγνωρισμένο από το ΔΙΚΑΤΣΑ (νυν ΔΟΑΤΑΠ).

Πιο συγκεκριμένα, είναι δάσκαλος διετούς φοίτησης, το magister του δεν αναγνωρίστηκε ως πτυχίο αντίστοιχο από το ΔΙΚΑΤΣΑ (τον υποχρέωσαν να δώσει 7 (επτά) μαθήματα, για να είναι το πτυχίο του αντίστοιχο προς αυτά των Φιλοσοφικών Σχολών (συνημμένο 1), άρα δεν έχει κανονικό πτυχίο!!!).

Πρέπει να σας ενημερώσω, επειδή η κ. εισαγγελέας παραβλέπει ή ερμηνεύει τον νόμο, κατά το δοκούν (βλέπε συνημμένο έγγραφο 2, σελίδα 3 ΕΠ.) ότι βάσει του άρθρου 14 του Ν.1268/82, παράγραφος 1 (όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 28 παραγρ. 26 του Ν.2083/92) «προϋπόθεση για εκλογή σε θέση ΔΕΠ είναι η κατοχή διδακτορικού διπλώματος». Επίσης σύμφωνα με έγγραφο του ΤΠΔΒΜΘ «Β2/2068/6.6.2001:

Σύμφωνα με το άρθρο 28 του ν.1268/82, όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, απαραίτητη προϋπόθεση για την απόκτηση διδακτορικού διπλώματος
είναι η κατοχή πτυχίου Α.Ε.Ι ή Τ.Ε.Ι της ημεδαπής ή ισότιμου της Αλλοδαπής…». Επίσης σύμφωνα με το άρθρο 6, Ν 2083/92 και άρθρο 1 Ν2517/97 παράγραφος 4 «Μέσα στην αποκλειστική προθεσμία των 2 (δύο) μηνών… υποβάλλονται στη γραμματεία του τμήματος οι αιτήσεις των υποψηφίων μαζί με όλα τα αναγκαία για την κρίση δικαιολογητικά. Απολύτως απαραίτητα δικαιολογητικά θεωρούνται το βιογραφικό σημείωμα, αντίγραφο των πτυχίων και των τίτλων σπουδών των υποψηφίων….».

Δεν εξετάσθηκε ΠΟΤΕ στα μαθήματα που τον υποχρέωσαν να δώσει!!! Την ίδια μέρα, κατά παράνομο τρόπο, το ΔΙΚΑΤΣΑ του αναγνωρίζει το διδακτορικό του!!!

Χωρίς βασικό πτυχίο δεν μπορεί κάποιος να αναγνωρίσει το διδακτορικό του!!!

Πώς έγινε αυτή η εξαίρεση για τον ….; Η κ. εισαγγελέας αποφαίνεται ότι έχει πτυχίο και ότι το διδακτορικό του είναι συναφές με το αντικείμενο, για το οποίο εξελέγη. Εγώ δεν αναφερόμουν στη συνάφεια του διδακτορικού του προς το γνωστικό του αντικείμενο, αλλά στη μη αναγνώριση του βασικού τίτλου, και συνεπώς στην παράνομη αναγνώριση του διδακτορικού του, αφού δεν είχε βασικό τίτλο πτυχίου πλήρως αναγνωρισμένο!!!

Η κ. εισαγγελέας το παρέβλεψε αυτό και τον έβγαλε «αθώα περιστερά»! Σκόπιμα; Με παραπλανητικά στοιχεία και έγγραφα που της προσκόμισε; Συμπέρασμα: Όπως
πάντα, σε ό,τι αφορά υποθέσεις του Παν/μίου Αιγαίου, οι εισαγγελείς και δικαστές στη Ρόδο αθωώνουν τους ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ ή δεν τους παραπέμπουν καθόλου (ακραία
περίπτωση Αρνησιδικίας!).

Γιατί δεν με μηνύουν, εφόσον τους κατήγγειλα ψευδώς; Γιατί αυτεπαγγέλτως οι εισαγγελείς δεν με εγκαλούν; Είτε τους αθωώνουν, γιατί δήθεν δεν υπάρχουν επαρκή
στοιχεία, είτε με βούλευμα! Διαπλοκή δικαστικής εξουσίας και ΑΠΑΤΕΩΝΩΝ Πανεπιστημιακών.

Ερωτήματα:
Μήπως υπάρχουν δικαστικοί που συμμετέχουν σε μεταπτυχιακά του Παν/μίου Αιγαίου;
Μήπως υπάρχουν δικαστικοί υποψήφιοι διδάκτορες στο Παν/μιο Αιγαίου; Εύλογα τα ερωτήματά μου!

Απόδειξη:

Η σύζυγος του εισαγγελέα …. εξελέγη μέλος ΔΕΠ …. (με το πατρώνυμο της …. όταν ο …. ήταν Εισαγγελέας…. Συγκάλυψε το θέμα της ύποπτης πυρκαγιάς …. (επισυνάπτω, συνημμένο 3, το κείμενο της εφημερίδας …. –Τρίτη 9 Δεκεμβρίου …– που αναφέρεται στον βίο και στην πολιτεία του … Έτσι εξεδιώχθη …. Τώρα, η τύχη των εγγράφων – καταγγελιών μου βρίσκονται στα χέρια του εισαγγελέα …. !!! Άνισος αγώνας… Στημένος αγώνας…

(Παρακαλώ για την άμεση παρέμβαση σας! Ξέρω ότι έχω δίκαιο 100%).

 

2. Η άλλη δικογραφία (ABM Α2007…) (μετά από καταγγελία μου) αφορούσε στην ΠΑΡΑΝΟΜΗ εκλογή του …. (ήμουν επίσης συνυποψήφιός του, για να έχω
έννομο συμφέρον και για να αποδείξω του λόγου και των εγγράφων το αληθές!) στην βαθμίδα του καθηγητή. Η κ. εισαγγελέας, χωρίς να μελετήσει τα στοιχεία που
κατέθεσα, τον απάλλαξε κι αυτόν, γιατί, δήθεν, δεν ήταν επαρκή τα στοιχεία!

Και εδώ, διαπιστώνω, σκοπιμότητα και δόλο από την πλευρά της κ. εισαγγελέως, η οποία με απαξιώνει συνεχώς, είτε στο ακροατήριο (επισυνάπτω προηγούμενο έγγραφό
μου προς εσάς, συνημμένο 4), είτε παρουσία του δικηγόρου μου στο γραφείο της! Φαίνεται δυσανασχετεί, επειδή της αναθέτω δουλειά… και την κουράζω…

Με αντιμετωπίζει με αρνησιδικία ή με σκόπιμη απόκρυψη των πραγματικών καταγγελιών μου!!! Συγκεκριμένα, ο …. εξελέγη ΠΑΡΑΝΟΜΑ, γιατί είναι φυσικομαθηματικός με διδακτορικό στην αστρονομία και εξελέγη για να διδάξει διεθνείς σχέσεις!!! (Συνημμένο 5).

Ερώτηση:
ποια, λοιπόν, είναι η συνάφεια του γνωστικού αντικειμένου με το διδακτορικό του …. Πώς η κ. εισαγγελέας συμπεραίνει ότι εγώ καταγγέλλω πως δεν έχουν οι
δύο ….. πτυχία; (συνημμένο 2, σελίδα 3). Δεν κατήγγειλα αυτά! Για τον …. θα μπορούσε να υπάρχει συνάφεια, αν αναφερόμασταν σε διαπλανητικά πανεπιστήμια, λόγω
διδακτορικού του στην αστρονομία… Ο …. χωρίς πλήρως αναγνωρισμένο βασικό πτυχίο, αναγνωρίζει ΠΑΡΑΝΟΜΑ, την ίδια μέρα που δεν αναγνωρίζεται το βασικό του
πτυχίο (Magister), το διδακτορικό του! Δεν έθεσα για τον …. θέμα συνάφειας με το γνωστικό του αντικείμενο! Αυτό είναι κακή ή σκοπίμως λανθασμένη ερμηνεία της κ.
εισαγγελέως!

Επίσης, η κ. εισαγγελέας συσχετίζει άσχετες υποθέσεις μεταξύ τους: Πώς αντιπαρέρχεται το γεγονός ότι με 6 (έξι) εισαγγελικές εντολές και μάλιστα με παρέμβαση
του τ. Εισαγγελέως Αρείου Πάγου κ. Σανιδά, χωρίς επιφυλάξεις, θα πρέπει να δοθούν πτυχία, διδακτορικοί τίτλοι και λοιπά έγγραφα που ζητώ; (Συνημμένο 2, δικογραφία Α 2007/1735) και (Συνημμένο 6, εντολές εισαγγελέων).

Πώς αθωώνει τον π. Πρύτανη …. τον τ. Πρύτανη …. (γιατί είναι δήθεν αγνώστου διαμονής!:), ή γιατί εκλητεύθη λανθασμένα, όπως της επέβαλαν να παραδεχθεί
(η κ. εισαγγελέας) οι δυο συνήγοροι του …. που, σημειωτέων, έκαναν φροντιστήριο νομικής στην κ. εισαγγελέα της έδρας …. και στην Πρόεδρο;

Σημειώνω με έμφαση ότι και οι δυο ανωτέρω δικαστικοί λειτουργοί παραδέχθηκαν ότι δεν γνώριζαν κάποιο έγγραφο του Αρείου Πάγου που προσκόμισαν οι
δύο συνήγοροι! (Γέλια από συνηγόρους και ακροατήριο…). Με βάση, λοιπόν, τα ανωτέρω “τερτίπια” και με συνεχείς τεχνητές αναβολές αθωώνει η κ. εισαγγελέας τους
ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ λόγω παραγραφής… Γιατί δεν ζητάει η κ. εισαγγελέας από το ΔΙΚΑΤΣΑ (νυν ΔΟΑΤΑΠ) να γίνει αντιπαραβολή των εγγράφων που καταθέτω με τα πρωτότυπα του ΔΙΚΑΤΣΑ; Έτσι θα έχει τα επαρκή στοιχεία που δήθεν λείπουν από τη δικογραφία! (έτσι θα αποδειχθούν οι πλαστογραφίες στις υπογραφές των προέδρων του ΔΙΚΑΤΣΑ που έκαναν οι απατεώνες “μαϊμού” καθηγητές!!!).

Σας είχα επισυνάψει, αξιότιμε κύριε Εισαγγελέα, τη μηνυτήρια αναφορά μου, στην οποία υπάρχουν τα “πτυχία” των ΑΠΑΤΕΩΝΩΝ πανεπιστημιακών! Αυτά τα έχει και τα
«μελετάει!;» η κ. εισαγγελέας… Είμαι σίγουρος ότι σε αγαστή συνεργασία με τον εισαγγελέα …. θα τους αθωώσουν και τους άλλους καταγγελθέντες ή έθεσαν ήδη την
υπόθεση στο αρχείο…

Ελλάς το μεγαλείο σου! Βαλε τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα! Τους καταγγέλλω (κκ. …. για κακοδικία) και όλους τους εμπλεκόμενους, μέλη ΔΕΠ …., και ζητώ ως
Έλλην φορολογούμενος πολίτης να υπάρξουν δικαστές στην Ελλάδα κατά το «υπάρχουν δικαστές στο Βερολίνο!».

Το κατεστημένο παραδικαστικό κύκλωμα …. Αξιότιμε κ. Εισαγγελέα. εξεδίωξε και ατίμασε τον εντιμότατο, τότε Πρόεδρο Πρωτοδικών …. γιατί ήταν ακριβοδίκαιος και
αδέκαστος!!! Αυτό το παραδέχονται όλοι οι δικηγόροι τους οποίους ρώτησα!!!

Με κάθε εκτίμηση
Δρ. Μιχαήλ Ν. Μικιόζος

μικιοζος καταγγελία το Παρασκήνιο page 1

μικιοζος καταγγελία το Παρασκήνιο page 2

 

 

Δικαιοσύνη με επιπεφυκίτιδα

Πιο επικίνδυνη από τη Δικαιοσύνη που κλείνει με νόημα το μάτι, αντί να είναι τυφλή, είναι η Δικαιοσύνη που πάσχει από επιπεφυκίτιδα. Που τρίβει τα μάτια τζιμπλιασμένη, γκρινιάζει γιατί δεν είδε καλά, και την πείραξε  για κάποιο λόγο η Άνοιξη.

Όταν συνελήφθη  Ο Γιάννης Παπαγιάννης μετά από μήνυσή μου για πλαστογραφία, χρήση πλαστού εγγράφου και συκοφαντική δυσφήμιση, το σύνολο των μεγάλων site, κατά έναν περίεργο τρόπο, μετέφερε την εικόνα πως η σύλληψη έγινε για ένα ανώνυμο  τηλεφώνημα. Άρα ήταν κάτι μη σοβαρό.

Στο koutipandoras.gr είχαμε δημοσιεύσει το περιεχόμενο της μήνυσης, αλλά οι συνάδελφοι επέμεναν. Ένα απλό τηλεφώνημα

Σε απλά «δημοσιογραφικά» ελληνικά, ήταν μια προσπάθεια υποβάθμισης ενός σοβαρού γεγονότος, που όπως έχω γράψει, αποκαλύπτει το σύγχρονο παρακράτος. Πολιτικοί, επιχειρηματίες και διάφορα «πιστόλια» που εκτελούν συμβόλαια.

Με αυτή την εικόνα μιας αστήριχτης μήνυσης, ο Παπαγιάννης πήγε στον εισαγγελέα Χ. Λακαφώση, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για να διατάξει την ποινική δίωξη. Δεν το έκανε. Προφασίστηκε πως έπρεπε να ζητήσει επιπλέον στοιχεία από την Google για τον διαχειριστή του Fimotro.

Για να διαταχτεί η ποινική δίωξη εναντίον κάποιου πρέπει να υπάρχουν ενδείξεις (όχι αποδείξεις) ενοχής. Για τον Γιάννη Παπαγιάννη, υπήρχαν όλες οι ενδείξεις. Κατέθεσα στη μήνυσή μου στην Εισαγγελία, όλα τα δημοσιεύματα που αναφέρονταν στην είδηση πως ο Γιάννης Παπαγιάννης, είναι ο διαχειριστής του blog Fimotro. Τα στοιχεία είχαν προκύψει μετά από μήνυση που έκανε ο διευθυντής ειδήσεων του Mega Χρ. Παναγιωτόπουλος, στο blog, για εκβίαση,απειλή κατά της ζωής και συκοφαντική δυσφήμιση.

Εναντίον του Παπαγιάννη για τη δράση του στο Fimotro, η ίδια η εισαγγελία έχει ασκήσει διώξεις. Ο κύριος Λακαφώσης, ανήκει σε αυτή την εισαγγελία και θα μπορούσε να πιστοποιήσει πολύ εύκολα το γεγονός. Τα δημοσιεύματα που είχε στη δικογραφία ήταν υπεραρκετά. Περιέγραφαν γεγονότα, τη σύλληψη του Παπαγιάννη, την ταυτοποίησή του και την άσκηση διώξεων με αυτά τα στοιχεία.

Ο κύριος Λακαφώσης θέλησε να ζητήσει νέα στοιχεία από την Google,πράγμα που θα είχε σημασία σε μια μετέπειτα νομική διαδικασία (δίκη) και όχι την άσκηση ποινικής δίωξης. Δηλαδή είναι σαν να λέμε πως αν πάνε στον κύριο Λακαφώση κάποιον με αίματα στα χέρια και μαρτυρία που λέει ότι «τον είδαν να σκοτώνει»,ο κύριος εισαγγελέας δεν θα ασκήσει δίωξη αλλά θα περιμένει μήπως εμφανιστεί κάποιος μετά από μήνες και πει «εγώ είχα δει τον κατηγορούμενο αλλού εκείνη τη μέρα»

Ο κ Λακαφώσης μπορεί ακόμη και τώρα να ξαναδεί τα στοιχεία και να ασκήσει την δίωξη.Αυτό πιστεύουν αυτή τη στιγμή πολλοί συνάδελφοί του.Οι άνθρωποι κάνουν λάθη.Και οι δίκαιοι άνθρωποι τα αναγνωρίζουν.Με το κλίμα που έχουν διαμορφώσει τα δημοσιεύματα και την απόφαση του εισαγγελέα,ο Παπαγιάννης,εμφανίζεται στην κοινή γνώμη ως ο αθωωθείς δημοσιογράφος τον οποίο πήγαν να φιμώσουν.Αρα εγώ όλα αυτά για το οποία με συκοφάντησε

Αυτή είναι μια Δικαιοσύνη που τρίβει τα μάτια αμήχανη μπροστά στα πιο αυτονόητα πράγματα,χωρίς να καταλαβαίνει πως μπορεί να κολλήσει κι άλλους άθελά της. Μια Δικαιοσύνη με επιπιφεκύτιδα.

Τα δημοσιεύματα είναι όλα εδώ

http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4645535

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_1_28/07/2011_450743

http://news247.gr/health/Media-Internet/poinikh_diwksh_gia_anarthseis_sto_fimotro.1307918.html

Αν θέλει κι άλλα στοιχεία, υπάρχουν όλα στην εισαγγελία,στην διπλανή ακριβώς πόρτα από αυτή του κυρίου Λακαφώση.Εγγραφα της Google,της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος ακόμη και μαρτυρίες.Ας χτυπήσει την διπλανή πόρτα

ΥΓ. Ο κύριος Λακαφώσης είναι καλός εισαγγελέας όπως λέγεται. Το κακό είναι πως αυτό το πιστοποιεί πια και το Fimotro με απανωτά δημοσιεύματα από την ώρα της απελευθέρωσης Παπαγιάννη

Πηγή: koutipandoras.gr