Ο Τσίπρας βόλτες θα τον πηγαίνει με το καροτσάκι τον Σόιμπλε!

Του Κώστα Καίσαρη

ΚΑΙ έτσι και γιουβέτσι. Και στουπέτσι και κοκορέτσι.

Περί του ΣΥΡΙΖΑ και του γηπέδου της ΑΕΚ ο λόγος: Ο δήμαρχος Βασιλόπουλος πάει στο Συμβούλιο της Επικρατείας γιατί δεν γουστάρει που παίρνει η «Αγια-Σοφιά» έξι στρέμματα από το Αλσος.

Η περιφερειάρχισσα Δούρου εγκρίνει τον προϋπολογισμό του 2015, στον οποίον συμπεριλαμβάνεται το ένα εικοσάρικο εκατομμύρια για το γήπεδο της ΑΕΚ. Ελπίζοντας ότι, όπως και για τη Λεωφόρο, θα τα απορρίψει το Ελεγκτικό Συνέδριο και θα τη βγάλει από τη δύσκολη θέση. Έχοντας διευκρινίσει ωστόσο, ότι αν δοθούν λεφτά, θα δοθούν λιγότερα και σε καμία περίπτωση στα χέρια του Μελισσανίδη.

Ο Νίκος Φίλης, διευθυντής της «Αυγής» και υποψήφιος βουλευτής, το ‘παιξε επαναστάτης ποπολάρος, φωνάζοντας «ούτε φράγκο στον Μελισσανίδη». Ο «εδώ Στρατούλης» είχε συναντηθεί με τον Μελισσανίδη, τα είπανε μια χαρά, αλλά ένιψε τας χείρας του: «Εγώ, κύριε Δημήτρη μας, το θέλω το γήπεδο. Και θα κάνω ό,τι μπορώ. Δεν περνάει όμως από το χέρι μου. Βλέπεις είναι αυτοί οι ψευτοεπαναστάτες που θέλουν να δείξουνε ότι τα βάζουνε με τους καπιταλιστές. Για ό,τι θέλεις, πάντως, στη διάθεσή σου».

veggos

 

Ο Γιώργος Πάντζας, σύμφωνα με πληροφορίες, είναι αποφασισμένος να πάρει κουβέρτες, σλίπινγκ μπαγκ και να στήσει αντίσκηνο έξω από το άλσος. Να προχωρήσει δηλαδή σε απεργία πείνας για το γήπεδο, όπως ο σύντροφος Μιχελογιαννάκης.
Ο ΣΥΡΙΖΑ πλέον είναι μεγάλο κόμμα και τους χωράει όλους. Μέσα σε όλα αυτά πήρε ο ίδιος ο Τσίπρας την πρωτοβουλία να καλέσει στο γραφείο του τους παλαίμαχους της ΑΕΚ. Έτσι πάει. Ο ηγέτης της επαναστατικής αριστεράς δεν μιλάει με καπιταλιστές. Μιλάει με υπαλλήλους των καπιταλιστών και με εκπροσώπους τους.

Ο ηγέτης της επαναστατικής αριστεράς μιλάει με τον πάπα της Ρώμης και τον Έλληνα αρχιεπίσκοπο. Πάει στο Άγιο Όρος και μιλάει για δέκα λεπτά με την εικόνα της Παναγίας. Πάει στον Πειραιά, στον αγιασμό των υδάτων και αφήνει να φύγει από τα χέρια του το «παλόμα μπιάνκα». Για τους καπιταλιστές, η πόρτα του είναι κλειστή. Εξαίρεση έκανε και την άνοιξε μόνο για τη Γιάννα Αγγελοπούλου. Που δεν είναι άλλωστε καπιταλίστρια, αλλά σύζυγος καπιταλιστή.
Το τι μπορεί να κάνει ο Τσίπρας, αν μπορεί δηλαδή να κάνει, για το γήπεδο της ΑΕΚ, το ξέρει αυτός. Ούτε να βάλει πιπέρι στο στόμα του Φίλη μπορεί. Που επανήλθε μέσω του facebook στα περί Μελισσανίδη και δεκάρας τσακιστής. Για να ψήσει το Ρενάκι τη Δούρου να δώσει το εικοσάρικο ούτε το θέλει ούτε το μπορεί. Ακόμα πιο δύσκολο να πει στον Χάρη Βασιλόπουλο να αποσύρει την προσφυγή από το Συμβούλιο της Επικρατείας.

Η συνάντηση λοιπόν έγινε για τα μάτια του κόσμου και μόνο. Γι’ αυτό και ο Τσίπρας δεν δεσμεύτηκε για τίποτα.
Σε ό,τι έχει να κάνει με την ταπεινότητά μου το θέμα της ΑΕΚ είναι το έλασσον. Έχω άλλωστε διατυπώσει την άποψη από τις 21 Ιουνίου του 2013 ότι όποιος πάει να πάρει κομμάτι από το άλσος για να φτιάξει γήπεδο, θα μπλέξει με το Συμβούλιο της Επικρατείας και άσχημα μάλιστα. Πολύ πριν προκύψει δήμαρχος ο Χάρης Βασιλόπουλος.
Το μείζον είναι η ίδια η χώρα εν όψει των εκλογών. Από τη μία έχεις τη χειρότερη κυβέρνηση που έχει εμφανισθεί ποτέ. Έναν θίασο με τη Σοφία Βούλτεψη α λα Βάσια Τριφύλλη. Και τον Γεράσιμο Γιακουμάτο α λα Στάθη Ψάλτη.

Πόσο να αντέξεις ακόμα να βλέπεις τον Βενιζέλο υπουργό; Είναι ανθρωπίνως αδύνατον. Από την άλλη όμως, βλέπεις μαθητευόμενους μάγους. Που πάνε να περπατήσουνε με τις κάλτσες στα κάρβουνα και να παραστήσουνε σαν τον Θανάση Βέγγο (φωτό) τους αναστενάρηδες.

Αν δεν μπορούνε δηλαδή να τα βρούνε μεταξύ τους και να μοιράσουνε δύο γαϊδουριών άχυρα για το γήπεδο της ΑΕΚ, θα βρούνε άκρη με τη Μέρκελ;

Αν ο Τσίπρας έβαλε την ουρά κάτω από τα σκέλια, τρέμοντας την οργή των ΑΕΚτζήδων, θα κάνει το μάγκα και τον νταή στον Σόιμπλε; Βόλτες θα τον πηγαίνει και θα τον κουβαλάει με το καροτσάκι. Αυτά.

πηγή

 

Δεν φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ που τον ψηφίζουν

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

tsipras agio pneuma
Μετά την έξοδο από την κάλπη, ουδέν πλέον λάθος αναγνωρίζεται. Ας το έχουν κάποιοι κατά νουν.
Η πολιτική ιστορία έχει αποδείξει πλείστες όσες φορές ότι, σε μεγάλο βαθμό, η λαϊκή ψήφος αρκετές φορές απέχει πολύ από τού να είναι ορθολογική –γεγονός που έχει οδηγήσει συγκεκριμένες χώρες σε σοβαρά ιστορικά ατυχήματα.
Αρκετές φορές, επίσης, η λαϊκή ψήφος είναι προϊόν πολιτικού αμοραλισμού και καιροσκοπισμού, με αποτέλεσμα οι συνέπειές της να αποδεικνύονται καταστροφικές.
Υπό αυτή την έννοια, τα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης και όσα ενδεχομένως θα συμβούν, δεν είναι τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο από το αποτέλεσμα της λαϊκής ψήφου.
Έτσι, όπως πολύ σωστά κατά την γνώμη μας έγραφε πριν λίγες ημέρες σε κύριο άρθρο της η Εστία, στην περίοδο που διανύει η χώρα «κακώς θεωρούνται ο ΣΥΡΙΖΑ και ο αρχηγός του ως υπεύθυνοι για τα όσα μέλλουν να συμβούν στον τόπο μας».
Στην Ελλάδα, προσέθετε η εφημερίδα, έχουμε δημοκρατία και το μέλλον καθορίζουν με την ψήφο τους οι πολίτες. Συνεπώς, στις 29 Δεκεμβρίου, αν δεν εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας, την ως εκ τούτου διάλυση της Βουλής και προκήρυξη πρόωρων εκλογών θα έχουν αποφασίσει εκλεγμένοι από τον λαό βουλευτές, όχι μόνον της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Επομένως, για ό,τι συμβεί εφεξής, την κύρια ευθύνη θα φέρει ο ελληνικός λαός και όχι κάποιοι συνωμότες.
Αν οι Νεοέλληνες θεωρούν ότι τα προβλήματά τους θα λυθούν από ένα κόμμα που κατά μία δημοσκόπηση εμπιστεύονται μόνον σε ποσοστό 5%, τότε θα είναι άξιοι της τύχης τους.
Και αυτό δεν θα συμβεί, βέβαια, για πρώτη φορά. Όπως γράφει η Εστία:
«Προ πέντε ετών, τον Οκτώβριο του 2009, ο ελληνικός λαός έφερε στην εξουσία το ΠΑΣΟΚ υπό τον Γ.Παπανδρέου με ποσοστό 44%.
Τότε, ο Πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής, που κακώς προσέφυγε σε πρόωρες εκλογές, είχε προειδοποιήσει τους πολίτες για ό,τι επρόκειτο να συμβεί.
Δεν μπορούσε βεβαίως να διανοηθεί το μέγεθος της καταστροφής που θα επακολουθούσε, αλλά εστηλίτευε δριμύτατα τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ για το λεφτά υπάρχουν και τις ψευδείς υποσχέσεις του.
Επεσήμανε τότε ο κ. Καραμανλής τους μεγάλους κινδύνους για την οικονομία, τους οποίους εφέρετο να αγνοεί ή να παραβλέπει ο δημαγωγών κ. Παπανδρέου.»
Ο ελληνικός λαός εν τούτοις επέδειξε πλήρη άγνοια κινδύνου. Άραγε πόσοι από το 44% των πολιτών που εψήφισαν τότε ΠΑΣΟΚ (3 εκατομμύρια) θα το έκαναν αν ήξεραν τί επρόκειτο να επακολουθήσει;
Μόνον ελάχιστοι φανατικοί. Δεν είναι τυχαίο ότι 2,5 χρόνια αργότερα το ποσοστό του ΠΑΣΟΚ έπεσε στο 12%. Δηλαδή, τρεις από τους τέσσερις ψηφοφόρους του το εγκατέλειψαν το 2012.
Προφανώς επειδή κατάλαβαν ότι τούς είχε εξαπατήσει. Όμως, το κακό είναι πως οι περισσότεροι κατέφυγαν σε κόμματα που συνέχιζαν την δημαγωγία του Γ.Παπανδρέου, παρ’ ότι αυτή είχε οδηγήσει τον τόπο στην καταστροφή.
Δηλαδή και εδώ η ευθύνη ήταν του ελληνικού λαού.»
Δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ υπεύθυνος για το γεγονός ότι οι πολίτες εκτίναξαν το ποσοστό του, από το 4% του 2009, στο 27% του 2012.
Για να το πράξουν, προφανώς τούς εξέφραζαν αυτά που διεκήρυττε το κόμμα αυτό. Όπως εξέφραζαν τους πολίτες και τα άλλα κόμματα του “αντιμνημονιακού” χώρου, που μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ έλαβαν στις εκλογές του Ιουνίου 2012 συνολικώς 46%.
ΣΥΡΙΖΑ 27%, Ανεξάρτητοι Έλληνες 7,5%, Χρυσή Αυγή 7%, ΚΚΕ 4,5%. Το ότι οι πολίτες έχουν τέτοια άγνοια του κινδύνου και της πραγματικότητας δεν μπορεί να αποδοθεί αποκλειστικώς στα κόμματα.
Φέρουν και αυτά τεράστιο μερίδιο ευθύνης, διότι δημαγωγούν ασύστολα, αλλά την τελική ευθύνη φέρουν οι πολίτες. Αυτοί αποφασίζουν ποιος θα τούς κυβερνήσει.»
Αν το 2009 υπήρχε η δικαιολογία πως όσοι εψήφισαν το ΠΑΣΟΚ του κ.Γ.Παπανδρέου δεν μπορούσαν να φανταστούν τί θα επακολουθούσε, τώρα δεν υπάρχει καμμία δικαιολογία για να επαναλάβουν το ίδιο λάθος και να φέρουν στην εξουσία τον ΣΥΡΙΖΑ.
Τα όσα πέρασε ο τόπος την τελευταία πενταετία δεν δικαιολογούν άγνοια. Όλοι ξέρουν πως, αν γίνουν πρόωρες εκλογές και επικρατήσει το κόμμα του κ. Τσίπρα, η οικονομία θα οδηγηθεί σε νέα καταστροφή.
Και δεν θα ευθύνεται γι αυτό μόνον ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά κυρίως οι πολίτες που θα τον έχουν ψηφίσει. Διότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αποκρύπτει τις προθέσεις του. Μιλάει ευθέως για σύγκρουση με τους δανειστές και τις αγορές!»
Πρόσφατα ο κ. Τσίπρας είπε ότι εμείς θα βαράμε το νταούλι και οι αγορές θα χορεύουν. Όποιος τα πιστεύει αυτά, είναι άξιος της τύχης του.
Πολλώ μάλλον αφού υπάρχει και το προηγούμενο του Γ.Παπανδρέου, ο οποίος νόμιζε ότι απειλούσε τους Ευρωπαίους όταν έλεγε ότι θα έφερνε το ΔΝΤ στην Ευρώπη.
Τελικώς, η απειλή έγινε μπούμερανγκ και έτσι φθάσαμε στο Μνημόνιο και την Τρόϊκα. Αν ερωτάτο τότε ο ελληνικός λαός αν ήταν υπέρ των απειλών που εξετόξευε ο Γ.Παπανδρέου κατά των Ευρωπαίων, είναι βέβαιο ότι θα απαντούσε “ναι”.
Όπως το ίδιο απαντά και τώρα μεγάλο τμήμα των πολιτών στις ανάλογες απειλές που εκτοξεύει κατά των δανειστών ο κ. Τσίπρας.
Αν δεν σκέπτονταν έτσι οι πολίτες, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα είχε καμία ελπίδα ανόδου στην εξουσία. Και δεν θα απειλείτο η πρόωρη διάλυσις της Βουλής, με αφορμή την διαδικασία εκλογής νέου Προέδρου της Δημοκρατίας.»
Με άλλα λόγια, δεν φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ που τον ψηφίζουν οι πολίτες, αφού αυτοί επιλέγουν ποιος θα τους κυβερνήσει. Άλλωστε, ο κ. Τσίπρας δεν είναι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος δημαγωγός που πέρασε από αυτή την χώρα.
Το ότι οι πολίτες παρασύρονται από αυτού του είδους τους πολιτικούς είναι, εν τέλει, δική τους ευθύνη. Αν θέλουν να φέρουν στην εξουσία ένα κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς και θεωρούν ότι αυτό θα λύσει τα προβλήματά τους, ας το κάνουν.
Αλλά θα είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι για ό,τι συμβεί», αναφέρει στο κύριο άρθρο της η Εστία. Και μην μάς πουν κάποιοι, κατόπιν εορτής, ότι δεν ήξεραν, γιατί σήμερα η πραγματικότητα είναι τόσο διαφανής που δεν χωρούν παρανοήσεις.
Εκτός και αν κάποιοι πάσχουν από σύνδρομο από βαρύ σύνδρομο ανοησίας.

Στον ΣΥΡΙΖΑ ψάχνουν αποκούμπι οι βολεψάκηδες της ΔΗΜΑΡ

Πρόθεση της ΔΗΜΑΡ είναι να συμβολίσει την σύγκλιση με τον ΣΥΡΙΖΑ ξεκινώντας από την κοινή στάση στο Κοινοβούλιο απέναντι σε μέτρα που εισηγείται η κυβέρνηση

«Είμαστε ικανοποιημένοι από το γεγονός ότι υπάρχει μία ανταπόκριση στην αρχική πρωτοβουλία που αναλάβαμε, όπως δε, καταγράφει σήμερα ο Τύπος, κινήθηκε σε ένα θετικό κλίμα και άνοιξε διαύλους επικοινωνίας, τους οποίους είμαστε διατεθειμένοι -και εμείς και ο ΣΥΡΙΖΑ- να κρατήσουμε ανοικτούς».

Με τα λόγια αυτά (άλλα… λόγια ν’ αγαπιόμαστε) ο εκπρόσωπος Τύπου της ΔΗΜΑΡ Χρήστος Μαχαίρας επιχείρησε να δικαιολογήσει την ξαφνική αγάπη του κόμματός του προς τον ΣΥΡΙΖΑ, με την αγωνία μήπως ο Φώτης Κουβέλης και ένας-δυο φίλοι του ακόμα, ξαναδούν τα… κοινοβουλευτικά έδρανα!

Ωστόσο, μιλώντας στον ΣΚΑΙ, ο Χρ. Μαχαίρας έκανε λόγο για κλίμα καλής διάθεσης και για σημεία σύμπτωσης, αλλά και για ασυμφωνία σε καθοριστικές επιλογές για τη χώρα, ενώ απέκλεισε άμεση συνάντηση Κουβέλη-Τσίπρα.

πηγή

Μυστικό δείπνο Μαρινάκη Δούρου στη ταβέρνα του Γιάννη

 

Το επίκεντρο του ενδιαφέροντος, μετά το πέρας της προεκλογικής συγκέντρωσης του ΣΥΡΙΖΑ στην πλατεία Κοραή, μετατοπίστηκε στην ψαροταβέρνα του Γιάννη… Μια απλή ταβέρνα, όχι πολύ γνωστή στο ευρύ κοινό.

Όπως συμβαίνει σε όλα τα «παράνομα» φλερτ, έτσι και σ’ εκείνο του ΣΥΡΙΖΑ με τον Μαρινάκη ο τόπος συνάντησης έπρεπε να απέχει από τα αδιάκριτα βλέμματα…

Στην πολιτική κουζίνα, πρωταγωνιστές ο υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Πειραιά και πρόεδρος του Ολυμπιακού Βαγγέλης Μαρινάκης και η υποψήφια περιφερειάρχης Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ Ρένα Δούρου. Την παρέα τη συμπλήρωναν τέσσερις συνεργάτες τους.

Σε κλίμα ιδιαίτερα χαλαρό, όπως ήταν αναμενόμενο, το περιεχόμενο της συζήτησης περιεστράφη γύρω από τις επερχόμενες εκλογές και τις πιθανές συμμαχίες. Το γεγονός ότι ο Αλέξης Τσίπρας φώναζε νωρίτερα στην πλατεία Κοραή «θα διώξουμε τους επιχειρηματίες-ιδιοκτήτες του λιμανιού» αποτελούσε άλλη μία ρητορική κορώνα προς τους παρευρισκομένους στη συγκέντρωση, προφανώς, και όχι τους μεγαλοεπιχειρηματίες. Οι λεπτομέρειες των παρασκηνίων παραμένουν πάντοτε υπόθεση των επιτελείων, καθ’ όσον στην πολιτική γίνονται πράγματα που δεν λέγονται και λέγονται πράγματα που δεν γίνονται.

Aπό τη συγκέντρωση στην πλ. Κοραή

Η αντίστροφη μέτρηση για τη 18η Μαΐου και τις αυτοδιοικητικές εκλογές έχει ξεκινήσει. Η μάχη θα δοθεί μέχρι τέλους. Οι δημοσκοπήσεις ανατρέπουν τα μέχρι πρότινος δεδομένα και τις ισορροπίες.

Ωστόσο, η σιωπηρή αποδοχή της ΝΔ απέναντι στην υποψηφιότητα Μιχαλολιάκου, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο εκλεκτός του ΣΥΡΙΖΑ Θ. Δρίτσας έρχεται τρίτος στις σφυγμομετρήσεις, καθιστούν το δίδυμο Μαρινάκη-Μώραλη ικανό να ρυθμίσει τις εξελίξεις στον Πειραιά.

 

πηγή

Unfollow και HotDoc ανακαλύπτουν και αποκαλύπτουν τον Σταύρο Θεοδωράκη

Μύρισαν εκλογές!

Μύρισε ανεξάρτητη δημοσιογραφία και βαριά μυωπικά γυαλιά.

Στα κάγκελα λοιπόν οι έγκυροι και ανεξάρτητοι αριστεροί της δημοσιογραφίας “όπως πρέπει να είναι”.

Τα στοιχεία είναι ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ !!!

  • δεν είναι τυχαίο ότι ο Θεοδωράκης απαγορεύει ρητά όλα τα σχόλια για τον ΓΑΠ στο protagon
  • δεν είναι τυχαίο το απίστευτο καρφί του Στέφανου Μάνου  στο twitter για τις φιλελεύθερες θέσεις του Θεοδωράκη
  • δεν είναι τυχαίο ότι ο Θεοδωράκης έχει τόση προβολή από τα mainstream media
  • δεν είναι τυχαίο που ο Θεοδωράκης επιφέρει Αμερικανο-ποίηση της πολιτικής μας ζωής

Διαβάσετε τώρα τα τρομερά ντοκουμέντα που ξεσκεπάζουν τη βρώμικη σκευωρία και ψηφίστε ΣΥΡΙΖΑ !

 

Unfollow_cover_26-med

 

theodorakis_hotdoc

 

“Αγανακτισμένοι πολίτες” Συριζαίοι την πέφτουν στις συγκεντρώσεις του Θεοδωράκη!

Του Δ. Κυριακόπουλου

Στην αρχή ήταν και λίγο διασκεδαστικό. Σε κάθε ομιλία του Σταύρου Θεοδωράκη, εμφανιζόταν και ένας – δύο «αγανακτισμένοι» που φώναζαν για «συμφέροντα» και «προδότες». Μια φορά μάλιστα προσέθεσαν και ένα «πάμε να φύγουμε ρε» αλλά έφυγαν μόνοι τους με τον κόσμο να γελάει πίσω τους. Όλοι βέβαια είναι γνωστοί στις τοπικές κοινωνίες, ο κόσμος ξέρει ποιοι ήταν οι «αγανακτισμένοι».

Στην τελευταία ομιλία του Σταύρου στην Ηγουμενίτσα, ως διαμαρτυρόμενοι πολίτες εμφανίστηκαν δύο στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, ο ένας μάλιστα υποψήφιος βουλευτής το 2012. Δεν είναι πια διασκεδαστικό.

Η Αριστερά δεν είχε ποτέ σχέση με «αντισυγκεντρώσεις», αντιθέτως έχει πληρώσει ακριβά τους «αγανακτισμένους πολίτες» που προσπαθούσαν να διαλύσουν τις εκδηλώσεις της. Φαίνεται όμως ότι η «κρίση», το άλλαξε κι αυτό. Δεν γίνεται όμως έτσι η πολιτική αντιπαράθεση. Αν κάποιος πήγαινε σε μια συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ και προσπαθούσε να διακόψει τον Αλέξη Τσίπρα και να πει τα δικά του, η περιφρούρηση θα τον έβγαζε έξω σηκωτό και μετά το κόμμα θα μιλούσε για «προβοκάτορες» και «ασφαλίτες».

Ο Σταύρος Θεοδωράκης γυρνάει όλη την Ελλάδα και συζητάει με τους πολίτες της κάθε περιοχής για όλα αυτά που τους απασχολούν. Τα στελέχη των άλλων κομμάτων δεν μπορούν να χώνονται σε αυτές τις συζητήσεις παριστάνοντας μάλιστα τους «αγανακτισμένους πολίτες». Κάποτε η Αριστερά το ήξερε αυτό. Δεν φοβόταν τις άλλες φωνές, αντίθετα επεδίωκε την ελεύθερη έκφραση όλων γιατί δεν φοβόταν την αντιπαράθεση των ιδεών. Τώρα κάποιοι προσπαθούν να εμποδίσουν τις άλλες ιδέες να εκφραστούν. Είναι μάταιο και λίγο θλιβερό.

Πηγή

Ο Α. Τσίπρας «ντύθηκε» στο “Βήμα” Εθνάρχης για το Καρναβάλι

Στην εσχάτως φιλόξενη ναυαρχίδα του Συγκροτήματος Ψυχάρη, έδωσε συνέντευξη για το Βήμα της Κυριακής ο αντιμνημονιακός Αλέξης Τσίπρας. Δεν του ήταν και πολύ δύσκολο άλλωστε να πιάσει το 1/3 του πρωτοσέλιδου της εφημερίδας. Ο κυρ Σταύρος είναι «γάτα» και ζυμώνει… πριν πεινάσει.

Άλλωστε, ένα από τα στελέχη του, ο δημοσιογράφος Π. Παπαδόπουλος έγινε λογογράφος του, πώς να μην πάρει και μια συνέντευξη από τον «Μεγάλο Αρχηγό;» Ίσως η συνέντευξη να ήταν κλεισμένη από εκείνη την ημέρα που βρέθηκε ο Ψυχάρης με τον Τσίπρα. Μια συνάντηση που διαψεύστηκε αλλά που με τη συνέντευξη και το… βήμα που δόθηκε στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, θα πρέπει να θεωρείται σίγουρο ότι έγινε.

Ο Α. Τσίπρας «ντύθηκε» στο "Βήμα" Εθνάρχης για το Καρναβάλι photo - 1

Εν πάση περιπτώσει, το Συγκρότημα έχει κάνει κωλοτούμπες ουκ ολίγες, με το νέο Ανδρέα θα κόλλαγε; Κι έτσι, όπως όλα δείχνουν, ο Τσίπρας έχοντας καταλάβει ότι πρωθυπουργός δε γίνεσαι αν δεν έχει τα κονέ σου με τους μεγαλοεκδότες, έκανε πέτρα την καρδιά του και παραδόθηκε στις… δύσκολες ερωτήσεις του Βήματος. Αφησε για τους χαχόλους τις φραστικές επιθέσεις κατά των νταβατζήδων, έγινε αρνάκι του γάλακτος και έβαλε τη μάσκα του συστημικού. Καρναβάλι έχουμε την άλλη Κυριακή, γιατί να μη ντυθεί και ο Τσίπρας άνθρωπος του συστήματος; Τόσα χρόνια που εναλλάσσει στολές μεταξύ Εξαρχείων και Κολωνακίου, μεταξύ προέδρου του 15μελούς και ηγέτη της Αριστεράς (τ’ ακούς Ηλιού, Κύρκο;) μια χαρά δεν τα πήγε.

«Η Αριστερά θα ενώσει τους Έλληνες», μας ανακοινώνει ο κ. Τσίπρας. Απίστευτα πράγματα. Ότι ο Τσίπρας βλέπει τον εαυτό του ως… Εθνάρχη που θα ενώσει τους Έλληνες, αυτό μόνο μέσα στο Τριώδιο το περιμέναμε. Γιατί στην πραγματικότητα με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ βλέπουμε να γίνεται όλη η Ελλάδα πεδίο μάχης. Μια… Ουκρανία με απλά λόγια.

Και μας λέει: Η κυβέρνηση που θα σχηματίσει ο ΣΥΡΙΖΑ δε θα είναι ένα αμιγώς «κομματικό» σχήμα, καθώς θα επιδιωχθούν συνεργασίες με «προσωπικότητες και πολιτικές δυνάμεις πέραν του ΣΥΡΙΖΑ […] προσωπικότητες κύρους, εξωκοινοβουλευτικούς και εξειδικευμένους τεχνοκράτες».

Αν δεν σας θυμίζει κάτι αυτό τότε διαβάστε την ιστορία του Ανδρέα το 1981 ή του γιου του μόλις το 2009 που έβαλε υπερκομματικούς και εξωκοινοβουλευτικούς. Τον Παπακωνσταντίνου, την Μπιρμπίλη, κάτι Δρούτσες, Πανάρετοι, Παμπούκηδες. Εξωκοινοβουλευτικοί, τεχνοκράτες, προσωπικότητες.

Ο Τσίπρας από την άλλη που θα τους βρει. Γιατί αν εννοεί προσωπικότητα με κύρος και τεχνοκράτη τον… Λαπαβίτσα και τον Μπαρουφάκη τότε να μας το πει να εγκαταλείψουμε την Ελλάδα. Εκτός κι αν εννοεί τον Τσουκαλά, τον Στρατούλη ή γιατί όχι τον Παπασούρα Διαμαντόπουλο. Υπάρχει και η δεξαμενή των Ανεξάρτητων Ελλήνων. Να κάνει υπουργό τη Ραχήλ Μακρή, τον Καπερνάρο και τον Χαϊκάλη. Δεν του φτάνουν αυτοί; Γιατί να μη γίνει υπουργός ο… Ρούντι Ρινάλντι ή ακόμη ο φιλόσοφος Ζίζεκ; Καλύτεροι ήταν οι οικονομολόγοι του Γιωργάκη;

Και μην ψάξει πολύ για προσωπικότητες με κύρος. Μια βόλτα στα Εξάρχεια να κάνει θα βρει πολλούς να περιφέρονται και να περιμένουν πότε θα… ξανακάνουν ντου στο Πολυτεχνείο. Η γενιά που έκαψε τον Πολυτεχνείο δύο – τρεις φορές είναι αυτή που θέλει να μας κυβερνήσει.

Είπε επίσης στη συνέντευξή του ο κ. Τσίπρας ότι θα γίνουν εκλογές το 2014 και ότι είναι «αδιανόητο να μην υπάρξει αλλαγή κυβέρνησης εντός του τρέχοντος έτους». Το ’χει δέσει κόμπο ο άνθρωπος τονίζοντας ότι το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών της 25ης Μαΐου θα σημάνει το τέλος των «ευσεβών πόθων» της κυβέρνησης για αποφυγή πρόωρων εκλογών εντός του 2014. «Ο Πρωθυπουργός θα κληθεί τότε να αποφασίσει αν θα πάρει το ρίσκο να κυβερνά μέχρι τη Προεδρική εκλογή χωρίς λαϊκή στήριξη και με διαρκή τη διακινδύνευση να τον αντικαταστήσουν ένα πρωί οι ίδιοι οι βουλευτές του ή να πάει σε εθνική κάλπη» δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Τσίπρας.

Ερωτηθείς για την πολιτική που θα ακολουθήσει απέναντι στην Ευρώπη, ο κ. Τσίπρας επαναλαμβάνει πως πρόκειται να ζητήσει έκτακτη Σύνοδο Κορυφής για την «αλληλέγγυα αντιμετώπιση» της κρίσης χρέους. Τονίζει πως ως διαπραγματευτικό χαρτί θα χρησιμοποιήσει τη γεωπολιτική σημασία της χώρας μας, καθώς «η Ευρώπη γνωρίζει ότι η Ελλάδα είναι ο ισχυρός ενεργειακός εταίρος του 2020».

Δηλαδή θα πάει στην Ευρώπη και θα ζητήσει έκτακτη Σύνοδο λέγοντας ότι η Ελλάδα έχει στρατηγική θέση και είναι ισχυρή ενεργειακά. Αυτά δεν τα λέει ούτε ο… Λιακόπουλος, ούτε καν ο Καμμένος με τους ψεκασμένους του. Θα φοβηθούν οι Ευρωπαίοι και θα μας χαρίσουν όλα τα χρέη κι από πάνω θα μας δώσουν κι άλλα για να κάνει ο Τσίπρας προσλήψεις και να δώσει αυξήσεις. Έλεος, υποτιμά τη νοημοσύνη μας ο Αλέξης, κι αυτό δεν αντέχεται.

Υπογραμμίζει ωστόσο ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ πως τυχόν αποτυχία της προσπάθειας ελάφρυνσης του χρέους μπορεί να οδηγήσει σε «μονομερείς κινήσεις» από την πλευρά της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, με διακοπή των δαπανών για το χρέος «ακόμα και μονομερώς, αν χρειαστεί, για να εξυπηρετήσουμε τις ανάγκες της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας.

«Ωστόσο δεν πιστεύω, ότι αυτό θα συμβεί. Δεν θα φτάσουμε ως εκεί. Δεν συμφέρει άλλωστε κανέναν», προσθέτει ο κ. Τσίπρας.

Δεν θεωρεί πιθανό το σενάριο της διακοπής χρηματοδότησης, της εξόδου από τις αγορές και τα κέντρα αποφάσεων; Άλλωστε, δεν θα είχαν πρόβλημα να περάσουν 1,2 ή 6 μήνες χωρίς να πληρώνεται ο κόσμος, να μην έχει φάρμακα, να μην αγοράζει πετρέλαιο ή άλλα είδη πρώτης ανάγκης. Είναι φοβερό το σχέδιό του. Θα βλέπουν οι Ευρωπαίοι ότι η Ελλάδα πεθαίνει και τότε θα προστρέξουν για βοήθεια…

Η συνέντευξη του κ. Τσίπρα στο Βήμα, κι όσες ακολουθήσουν, είναι ένα μικρό δείγμα της ανικανότητας σε συνδυασμό με το λαϊκισμό που τον διακρίνουν. Το μείγμα αυτό τον κάνει ιδιαίτερα επικίνδυνο και ο κόσμος θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός στις επιλογές που θα κρίνουν το μέλλον των επόμενων δύο γενεών τουλάχιστον.

Πηγή

Μπουρδουκλωμένα και για το Κυπριακό τα κονσερβοκούτια του ΣΥΡΙΖΑ

του Θέμη Δαγκλή

Το ότι η αντιπολίτευση είχε εγγενείς αδυναμίες να χαράξει στρατηγική στα σημαντικά ήταν γνωστό από καιρό. Το κόμμα του κ. Τσίπρα υπέβαλλε εαυτόν σε μια επίπονη διαδικασία που διήρκεσε περισσότερο από ένα χρόνο, υποτίθεται για να ομογενοποιηθεί και να αποκτήσει κυβερνησιμότητα.

o-syriza-den-mporei-na-parei-apofash-gia-th-stash-poy-tha-thrhsei-sto-kypriako

Οκτώ μήνες μετά το συνέδριο, αυτά παραμένουν ζητούμενο, ενώ στον πολιτικό του λόγο ο ΣΥΡΙΖΑ διολισθαίνει όλο και περισσότερο προς τις θέσεις της εσωκομματικής αντιπολίτευσης.

Δεν ήταν μόνο αυτά που είπε ο Γιάννης Δραγασάκης για το ευρώ, που άνοιξαν πάλι το θέμα για το ΣΥΡΙΖΑ με ένα τρόπο που ασφαλώς άρεσε στον Παναγιώτη Λαφαζάνη αλλά δεν εμπνέει με κανέναν τρόπο τους προσανατολισμένους στην παραμονή στο ευρώ ψηφοφόρους που αποτελούν άνω του 62% του εκλογικού σώματος. Είναι ενδεικτικό για την ασυνεννοησία, ότι ο Γιώργος Σταθάκης βγήκε την άλλη μέρα να τον αντικρούσει, δείχνοντας έτσι ότι στο θεωρούμενο ως το πιο ομογενές κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ, το οικονομικό επιτελείο, υπάρχουν διαφορές αντίληψης αγεφύρωτες.

Ακόμα περισσότερη εντύπωση προκαλεί πάντως, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να πάρει απόφαση για τη στάση που θα τηρήσει στο Κυπριακό.

Παραδοσιακά, εδώ οι αντιπολιτεύσεις έχουν πιο εύκολο ρόλο, ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε όμως να μπουρδουκλωθεί μόνος του.

Την Παρασκευή, συνεδρίασε ειδικά για το θέμα αυτό η Πολιτική Γραμματεία του κόμματος, χωρίς να μπορέσει να καταλήξει σε αποτέλεσμα.

Στη συνεδρίαση υπήρξε ένταση. Διαμορφώθηκε μια παράξενη και απολύτως ετερόκλητη συμμαχία ανάμεσα στην Αριστερή Πλατφόρμα του Παναγιώτη Λαφαζάνη και τη σοσιαλιστική τάση του Αλέξη Μητρόπουλου που συμφώνησαν στη θέση, ότι δεν θα πρέπει να καθυστερεί άλλο η κατηγορηματική και ξεκάθαρη αντίθεση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε οποιαδήποτε διαπραγμάτευση.

Ετερόκλητη, γιατί οι της Αριστερής Πτέρυγας θεωρούν ότι οι “παλαιοπασόκοι” της σοσιαλιστικής τάσης τους μαγαρίζουν την ιδεολογική καθαρότητα και θα προτιμούσαν να τους πετάξουν έξω.

Παράξενη γιατί ενώ όλος ο ΣΥΡΙΖΑ ομνύει στο ΑΚΕΛ (και ειδικά η Πλατφόρμα έχει χύσει τόνους μελάνι για να αναδείξει ότι το ΑΚΕΛ συζητά την έξοδο από το ευρώ) στο κατ’ εξοχήν θέμα που το αδελφό κόμμα κατέχει καλύτερα, στο Κυπριακό δηλαδή, οι Συριζαίοι αρνούνται να ακολουθήσουν το ΑΚΕΛ που έχει ξεκαθαρίσει ότι στηρίζει τη διαδικασία και δείχνουν να γοητεύονται από το Λιλλήκα και τον Νικόλα Παπαδόπουλο.

Γραμμή του κόμματος πάντως κάτι τέτοιο δεν είναι, την περασμένη εβδομάδα στο Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής, Παπαδημούλης και Δρίτσας είχαν εκφραστεί θετικά υπέρ του Κοινού Ανακοινωθέντος, επισημαίνοντας τις γκρίζες ζώνες και τους κινδύνους.

Ούτε αυτό ήταν τελικά η γραμμή του κόμματος. Η γραμμή είναι, πως δεν υπάρχει γραμμή.

Ο Τσίπρας πιστεύει πως είναι νωρίς ακόμα τοποθετηθεί το κόμμα επί των διαπραγματεύσεων, άλλωστε δεν έχουν γίνει ακόμα και γκάλοπ στην Ελλάδα. Στη Γραμματεία δεν υπήρξε απόφαση, το τι λέει το κόμμα για το Κυπριακό παραμένει ανοιχτό, η Βαβέλ θα συνεχιστεί.

Πηγή

 

Άρθρο παρέμβαση του M. Puzo: το ντροπιαστικό ντιλάρισμα του ΣΥΡΙΖΑ με τη διαπλοκή

του M. Puzo

Από την εποχή του γεροκουφού Σουφλιά οι πολιτικοί μας ξεροστάλιαζαν στις αυλές της διαπλοκής με πρώτες και καλύτερες εκείνες του Μπόμπολα και του Κόκκαλη. Οι κυβερνήσεις άλλαζαν αλλά οι πολίτες βρισκόμασταν κάθε τόσο στο ίδιο έργο θεατές.

Ώσπου το διεφθαρμένο κράτος τίναξε τα πέταλα και για μια ακόμη φορά χρεοκόπησε.

Για την ακρίβεια χρεοκόπησαν οι πιο ανυπεράσπιστοι από τους πολίτες του μια και οι κρατικοδαίτοι στρατοί των υπαλλήλων παραμένουν ταμπουρωμένοι στο δημόσιο και ξύνουν τ΄αρχίδια τους κάθε φορά που ο Κυριάκος Μητσοτάκης κάνει λόγο για απολύσεις, αξιολογήσεις, μεταθέσεις και άλλα τέτοια φούμαρα.

Αυτό λοιπόν το κρατικοδίαιτο παρακράτος της διαπλοκής ήρθε να υπερασπισθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, με μπροστάρηδες τα σεσημασμένα λαμόγια συνδικαλισταράδες του ΠΑΣΟΚ αλλά και της ΝΔ που ψάχνονται να βολευτούν στην επόμενη(;) κατάσταση.

Το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ είναι ορτινάτσες του Μπόμπολα και του Κόκκαλη δεν χωράει αμφιβολία.

Το ότι προστέθηκε στο club  της διαπλοκής και ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε αυτό χωράει αμφιβολία. Μάλιστα τα ντιλαρίσματα τα κάνουν από κοινού ο Τσίπρας και ο Παππάς.

Αποτέλεσμα αυτής της μετάλλαξης είναι η ξεφτίλα των διοδίων που διαδέχεται την παθητικότητα με την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ του Φωτόπουλου αποδέχθηκε το χαράτσι στα ακίνητα μέσω της ΔΕΗ.

Όλα εξαντλήθηκαν στην θεατράλε σύλληψη του συνδικαλισταρά Φωτόπουλου και στην συνέχεια πάπαλα. Το ίδιο συνέβη και στις Σκουριές. Αίφνης τα κομμάντα του ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσαν τα όπλα και η μόλυνση ξεχάσθηκε. Και φυσικά το κρεσέντο της μετάλλαξης ήλθε με τις αυξήσεις στα διόδια για τους ανύπαρκτους δρόμους.

Είχαν προηγηθεί και άλλες ενδείξεις υποταγής στην διαπλοκή, όπως ο αγώνας του ΣΥΡΙΖΑ από το βήμα της Βουλής υπέρ των συφερόντων Κόκκαλη.

Αυτή την στιγμή δεν υπάρχει δημόσιο έργο στην Ελλάδα στο οποίο να μην εμπλέκονται οι κατασκευαστικές της διαπλοκής.Δεν έχετε παρά να κοιτάτε τις πινακίδες με τα ονόματα των εργοληπτών ακόμη και στο πιο μικρό δρομάκι της χώρας όπου γίνονται κάποια έργα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν συμμετέχει πλέον με σθένος στο διαχρονικό ντιλάρισμα της πολιτικής ηγεσίας με την διαπλοκή. Ένα ντιλάρισμα που δίνει την δυνατότητα να μην μπαίνουν στον κόπο καν να καταθέσουν, για τις μίζες στα εξοπλιστικά, τα μεγάλα επιχειρηματικά ονόματα-έμποροι όπλων της χώρας, ανάμεσά στους οποίους φιγουράρουν και μεγαλομηντιάρχες.

Έτσι μετά από 3 χρόνια μνημόνιο σε μια φιλική προς τον ΣΥΡΙΖΑ εφημερίδα παρουσιάζεται μια ντροπιαστική δημοσκόπηση για την ηγετική ομάδα της Κουμουνδούρου. Μέσα από αυτή οι πολίτες εκφράζουν την οργή τους για την μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ και δεν θα αργήσουν να τον στείλουν πίσω στα κυβικά του-στο 4-5%.

Όσο ο Παππάς και ο Τσίπρας υποδύονται τα call boys (τους παίρνουν τηλέφωνο και σπεύδουν) της διαπλοκής, τόσο τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ θα κατρακυλούν αντίστοιχα με την ανυποληψία της Κουμουνδούρου.

Το θετικό είναι ότι οι πολίτες βρίσκονται πλέον στην τσίτα, έτοιμοι να επιβραβεύσουν αλλά και να αποδοκιμάσουν.

Ας είμαστε αμείλικτοι με όλους από δω και στο εξής…

Πηγή

Παύλος Παπαδόπουλος: είναι ο διευθυντής του BHMagazino ο νέος λογογράφος του Αλέξη Τσίπρα;

Ενεργοποιείται το σύστημα Σημίτη και επιχειρεί να διεισδύσει στον ΣΥΡΙΖΑ.

Επεκτατικές τάσεις – σύμφωνα με πληροφορίες, εκδηλώθηκαν από υψηλόβαθμα στελέχη, αλλά και από δεινούς γραφιάδες! Στους τελευταίους, ξεχωρίζει η περίπτωση του δημοσιογράφου που ξεκίνησε ανάποδα την καριέρα του. Ο συγκεκριμένος προσγειώθηκε στον πλανήτη της δημοσιογραφίας από την πολιτική. Μάλιστα, η λεγόμενη μιντιακή «πιάτσα», γνωρίζει τον ικανότατο δημοσιογράφο από τη συνεργασία του με πρώην πρωθυπουργό, αφού για ένα διάστημα υπήρξε λογογράφος του.

Το πρόσωπο που αναστάτωσε την «αυλή» του Τσίπρα και τον μιντιακό οργανισμό

Λέγεται ότι η παρουσία του στο συγκεκριμένο πρωθυπουργικό περιβάλλον τού άνοιξε τις πόρτες και στην δημοσιογραφία… Και πιο ειδικά, άνοιξε την πόρτα ενός από τα μεγαλύτερα «μαγαζιά» της χώρας, κερδίζοντας γρήγορα τη συμπάθεια, αλλά και την εύνοια της διοίκησης, αναλαμβάνοντας σημαντικά πόστα… Ώσπου τελικά προήχθη σε διευθυντικό στέλεχος.

Αυτό τον δημοσιογράφο – μαθαίνουμε, ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας αποφάσισε να τον εντάξει στον στενό πυρήνα των συνεργατών του, αναθέτοντας του την ευθύνη της συγγραφής των ομιλιών του.

Προφανώς η εμπειρία του στην πολιτική και την επικοινωνία του άνοιξαν τις πόρτες και της Κουμουνδούρου, φθάνοντας εύκολα στο γραφείο του προέδρου του κόμματος, Αλέξη Τσίπρα. Η συνεργασία των δυο ανδρών εγκαινιάστηκε στην πρόσφατη συζήτηση στην Βουλή για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τα υποβρύχια, όπου ο ικανός δημοσιογράφος συμμετείχε ενεργά στη συγγραφή του λόγου του προέδρου της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Όπως ήταν φυσικό, έγινε μεγάλη προσπάθεια η συνεργασία να παραμείνει κρυφή, τόσο από τους συνεργάτες του προέδρου όσο και από τα επιτελικά στελέχη του «μαγαζιού», που εξακολουθεί να εργάζεται ο δημοσιογράφος – λογογράφος. Μάταια όμως! Η συνεργασία αποκαλύφθηκε και όπως ήταν αναμενόμενο, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και στα δύο «στρατόπεδα». Πληροφορίες, αναφέρουν ότι στενοί συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα δεν βλέπουν με καθόλου καλό μάτι τον νέο λογογράφο, θεωρώντας τον, «ξένο σώμα» με «βεβαρυμμένο παρελθόν», αλλά και παρόν! Από την άλλη πλευρά, τα στελέχη του «μαγαζιού» που εργάζεται θεωρούν «ασύμβατη» τη συνεργασία με την θέση που κατέχει στην ιεραρχία.

Είναι αλήθεια όμως, ότι οι εκατέρωθεν αντιδράσεις ήταν αναμενόμενες και δεν έχουν καμία σχέση με την ποιότητα της δουλειάς του δημοσιογράφου. Αφού μοιραία, τόσο οι συνεργάτες του Τσίπρα θα αντιδρούσαν βλέποντας έναν νέο απρόβλεπτο «παίκτη» να μπλέκεται στα πόδια τους, όσο και οι επιτελείς του «μαγαζιού» που εργάζεται βλέποντας τον ξαφνικά να ανεβάζει τις… μετοχές του (σε όλα τα επίπεδα). Εκτός κι αν σκεφτούν μακροπρόθεσμα και αρχίσουν να κάνουν τα στραβά μάτια προσδοκώντας οφέλη!

Πηγή

Από τον Βασίλη Μπόνιο

Ένα ενδιαφέρον ρεπορτάζ διαβάσαμε στο Enimerosi 24 για “το πρόσωπο που αναστάτωσε την αυλή του Τσίπρα και τον μιντιακό οργανισμό.”

Το άρθρο κάνει λόγο για τον νέο λογογράφο του Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο ο αρθογράφος χρεώνει στο σύστημα Σημίτη.

Κατά τη γνώμη μας ο Παύλος Παπαδόπουλος, διευθυντής του BHMAgazino και αρθογράφος του ΒΗΜΑτος, είναι από τους δημοσιογράφους που δεν είχαν ανάγκη κανένα Μαξίμου για να ξεχωρίσουν με όποιο κομμάτι της δημοσιογραφίας – η οποία οδηγεί παντού είναι αλήθεια – κι αν επιλέξουν να καταπιαστούν.

Ο Παύλος είναι δημοσιογράφος με εξαιρετική κατάρτιση, πολύ καλές σπουδές και ανοιχτό πολιτικό μυαλό θα λέγαμε. Επίσης είναι από τους δημοσιογράφους του οποίου σπάνια θα πετύχεις φωτογραφία του ενώ δεν ξέρω αν έχει εμφανισθεί ποτέ στην τηλεόραση.

Κι αυτό σε μια πιάτσα που οι δημοσιογράφοι που δεν εμφανίζονται στην τηλεόραση σχεδόν δεν υπάρχουν! Σπάνια θα τους κάνει κάποιος πρόταση για δουλειά-ιδιαίτερα στις μέρες μας.

Δεν είναι τυχαίο πως οι τηλεδημοσιογράφοι στην πλειοψηφία τους έχουν δυο και τρεις δουλειές ακόμη κι αν εμφανίζονται στο πιο κατάπτυστο κανάλι της χώρας. Η πιάτσα λειτουργεί με τηλεοπτικούς όρους.

Από τον Παύλο Παπαδόπουλο λοιπόν, τόσο η δημοσιογραφία, όσο και η πολιτική έχουν να πάρουν πράγματα κι όχι το αντίστροφο.

Το γεγονός ότι τον επέλεξε ο Σημίτης να τον έχει στο Μαξίμου αυτό τιμά τον Σημίτη περισσότερο κι όχι τον Παύλο.

Ο δε Παύλος, εξ όσων γνωρίζω, διατηρεί φιλικές σχέσεις  με τον Αντώνη Σαμαρά, όσο και με τον Αλέξη Τσίπρα.

Τώρα αν ο Αλέξης Τσίπρας είχε την εξυπνάδα να του προτείνει μια συνεργασία, είτε σαν λογογράφος, είτε σαν σύμβουλος του γενικότερα, αυτό είναι κέρδος για τον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Παύλος είναι μια ήρεμη δύναμη με τις δύο λέξεις στο maximum.

Πηγή

Το κίνημα της Δραχμής παίρνει επιτέλους σάρκα και οστά!

Των Γιώργου Κράλογλου, Σταμάτη Ζαχαρού

Η αγορά βοά!

Μεγαλόσχημοι επιχειρηματίες χτυπούν την πόρτα του ΣΥΡΙΖΑ, κουβαλώντας στις αποσκευές τους χρέη μερικών δισεκατομμυρίων ευρώ.

Μαζί και κρατικοδίαιτοι που δεν θέλουν να χάσουν τη θέση τους ή επιδιώκουν να πάρουν θέση ή και να τη διευρύνουν στο νέο σκηνικό που διαμορφώνεται και, μπροστά στη δική τους σωτηρία, δεν νοιάζονται για το αν θα επιστρέψουμε σε ένα τοπικό νόμισμα και αν οι Έλληνες πολίτες συναγωνίζονται σε καταναλωτική δύναμη τους πολίτες μιας μικρής και αδύναμης οικονομικά αφρικανικής χώρας.

Πληροφορίες του «Κ» συνδέουν αυτό το σκηνικό και με διεργασίες στον ΣΕΒ, λόγω της επικείμενης αλλαγής φρουράς, ώστε να επιτευχθεί η ισορροπία μεταξύ των απόψεων που προβάλλουν τα παλιά τζάκια και των αντιστάσεων από επιχειρηματίες που προσδοκούσαν ότι ο ΣΕΒ θα τους χρησίμευε μελλοντικά και για μια λαμπρή πολιτική καριέρα. Στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ που βρίσκεται αρκετά κοντά στον Αλέξη Τσίπρα εμφανίζεται να έχει αναλάβει ρόλο διαμεσολαβητή και να έχει προσφέρει στα στελέχη αυτά έναν ρόλο στη νέα κατάσταση πραγμάτων.

Κεντρικό σημείο της συμφωνίας είναι η δημιουργία, μετά τις εκλογές και εφόσον αυτές τις κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ, μηχανισμών με τη μορφή Συμβουλίων (βιομηχανίας ή ανταγωνιστικότητας) που θα αναλάβουν σχεδιασμούς και πρωτοβουλίες για την εκβιομηχάνιση της χώρας.

Στο πλαίσιο αυτό, δεν αποκλείεται να γίνει ακόμα και η έκπληξη, και εκπρόσωπος της συγκεκριμένης ομάδας να τεθεί ακόμα και επικεφαλής στις ερχόμενες ευρωεκλογές! Το ενδεχόμενο αυτό έχει συζητηθεί και έχει αρκετές πιθανότητες να προχωρήσει. Αφενός, θα βοηθήσει τον ΣΥΡΙΖΑ να βελτιώσει την εικόνα του στο εξωτερικό και, αφετέρου, θα σφραγίσει μια συμφωνία για τους αυριανούς «ηγέτες της νέας αγοράς στη νέα εποχή που θα φέρει η Αριστερά στην Ελλάδα». Το σενάριο αυτό, πάντως, αντιμετωπίζει τη μεγάλη αντίδραση της αριστερής τάσης του ΣΥΡΙΖΑ.

Από τον ΣΥΡΙΖΑ επιχειρείται με κάθε τρόπο (με επαφές και σκόπιμες αναλύσεις στελεχών του) να εμφανιστεί μια εικόνα ότι ο επιχειρηματικός κόσμος έρχεται πιο κοντά στο κόμμα. Μια εικόνα που δεν είναι αληθής. Αλλά έχει βοηθηθεί από το «πλησίασμα» που έκαναν γνωστοί βιομήχανοι και επιχειρηματίες του χώρου της παροχής υπηρεσιών και των προμηθειών, οι οποίοι προσδοκούν ένα καθεστώς δραχμής και τον υπερπληθωρισμό που αυτό θα φέρει.

Απώτερος σκοπός τους είναι να αντιμετωπίσουν τις μεγάλες δανειακές τους υποχρεώσεις και να πάρουν έτσι, με αυτόν τον τρόπο, πίσω τις επιχειρήσεις τους. Στην αγορά έχει προκαλέσει αίσθηση η στάση που τηρούν τελευταία επιχειρήσεις από τον χώρο της ενεργοβόρου βιομηχανίας. Αντιδράσεις και κινήσεις από βαριά ονόματα του χώρου αυτού λειτούργησαν ως καταλύτης και για άλλους βιομηχάνους, που είδαν στον Αλέξη Τσίπρα την τελευταία τους ευκαιρία για να διατηρήσουν τα κεκτημένα τους.

Ένας τρίτος πόλος που έχει δημιουργηθεί είναι εκείνος των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών. Τα όσα συνέβησαν με την υπόθεση των φαρμάκων είναι αποκαλυπτικά. Αλλά και όσα γεγονότα έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της ιδιωτικοποίησης του ΟΠΑΠ. Ωστόσο, αυτά περιλαμβάνονται στην κατηγορία των αναμενομένων. Εκείνα που σίγουρα δεν ήταν αναμενόμενα και αλλάζουν αισθητά την εικόνα για τις σχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με μερίδα του επιχειρηματικού κόσμου είναι όλα τα υπόλοιπα που ήδη αναφέραμε.

Κομμάτι της επιχειρηματικής κοινότητας (αναγνωρίζοντας από τώρα ότι η αριστερή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι αδύνατον να παραμερίσει την κρατική παρουσία και την κρατική πρωτοβουλία) θεωρεί ανώφελο να αντιπαρατίθεται με προβολή… άκρως φιλελεύθερων αιτημάτων. Γι΄ αυτό και δήλωσε και επίσημα, και πάλι μέσω του ΣΕΒ, την πρόθεση για επικοινωνία με οποιαδήποτε κυβέρνηση, απορρίπτοντας το δόγμα Μποδοσάκη «είμαστε με το γκουβέρνο».

Η επικρατούσα εκτίμηση εκείνων που επιδιώκουν μια συνεργασία κορυφής με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι, σε μια αριστερή κυβέρνηση υπό τον κ. Τσίπρα, θα συνεχίσει μεν το κράτος να έχει τον πρώτο λόγο σε θέματα επενδυτικών πρωτοβουλιών, αλλά μπορεί να επιδιωχθεί στον σχεδιασμό να εξασφαλιστεί η ευρύτερη συμμετοχή των εγχώριων ιδιωτικών επιχειρήσεων, με τρόπο, όμως, που θα εξυπηρετεί και τη στήριξη του παραγωγικού στερεώματος.

Πρόκειται για σκέψη που καθοδηγεί από σήμερα και τις επιχειρηματικές πιέσεις από τον χώρο της βαριάς βιομηχανίας προς την κυβέρνηση, αλλά και την αντιπολίτευση, να μεταβληθούν οι προτεραιότητες στην αποκρατικοποίηση και να περάσουν σε δεύτερη ή τρίτη σειρά οι πρωτοβουλίες για αποκρατικοποίηση στον ευρύτερο ενεργειακό τομέα.

Στην κυβέρνηση νιώθουν αρκετά άβολα, καθώς η πιθανότητα να αποκτήσει σάρκα και οστά το κίνημα της δραχμής συγκέντρωνε μέχρι χτες μικρές πιθανότητες. Σήμερα, όμως, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί το ίδιο. Το «κίνημα» έχει καλά στελέχη, ικανά να πλήξουν καίριους στόχους στην καρδιά του αντιπάλου. Στην πραγματικότητα, η μάχη θα κριθεί από την ικανότητα της κυβέρνησης να πείσει τον λαό για τις ολέθριες συνέπειες της υιοθέτησης ενός τοπικού νομίσματος και της εξόδου μας από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τα όσα συμβαίνουν ενισχύουν, από την άλλη, και όσους Ευρωπαίους υποστήριζαν ότι ήταν αδύνατη η αλλαγή των δομών στην Ελλάδα, αν και εφόσον δεν άλλαζαν ριζικά οι πρωταγωνιστές στον πολιτικό και στον επιχειρηματικό στίβο. Ότι, σε αντίθετη περίπτωση, οι ίδιοι άνθρωποι που έφεραν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο την χώρα στη σημερινή άθλια οικονομική κατάσταση θα έκαναν με την πρώτη ευκαιρία τα αδύνατα δυνατά για να μην αλλάξει το παραμικρό.

Στην παρούσα φάση, όμως, η Ευρώπη δεν είναι διατεθειμένη να ασχοληθεί άλλο με την Ελλάδα. Πόσω μάλλον όταν κάτι τέτοιο προκαλεί αντιδράσεις στο εσωτερικό των χωρών τους και αυτό δίδει πόντους στους ευρωσκεπτικιστές και τους τεχνοκράτες που επιμένουν στην έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ για παραδειγματισμό.

Κι αυτό ακριβώς φαίνεται να είναι το «κενό σημείο”» που θέλει να εκμεταλλευτεί το λόμπι της δραχμής για να δράσει με τις μικρότερες δυνατές αντιστάσεις.

Η ουσία, όμως, παραμένει. Μια ετερόκλητη ομάδα ανθρώπων συμπράττει με τον ΣΥΡΙΖΑ με αντικειμενικό σκοπό να κερδοσκοπήσει από την υιοθέτηση της δραχμής και την κατρακύλα της χώρας στον βούρκο της απαξίωσης.

* Αναδημοσίευση από την εφημερίδα “Κεφάλαιο” της 21ης Δεκεμβρίου

Δημήτρης Τσουκαλάς: μια υπερήφανη συνδικαλιστική πορεία

του Θ. Δαγκλή

«Για τους Ολλανδούς, τα σύνορα δεν υπήρξαν ποτέ εμπόδιο» διαφημιζόταν στις αρχές της δεκαετίας του 80 η ολλανδική τράπεζα Rabobank, που βρισκόταν καθ’ οδόν να γίνει ένας διεθνής κολοσσός και σήμερα μια από τις θεωρούμενες ασφαλέστερες τράπεζες στον κόσμο.

tsoukalas

Τότε, πάντως, ήδη κάποιοι εγχώριοι ανταγωνιστές της την είχαν προλάβει, ας μην ξεχνάμε ότι η Ολλανδία είναι η πατρίδα της καπιταλιστικής οικονομίας.

Η τότε κορυφαία τράπεζα της Ολλανδίας, η Algemene Bank Nederland (Αλχεμέινε Μπανκ Νεϊντερλαντ) που οι ρίζες της πήγαιναν πίσω στην εταιρεία των Ολλανδικών Ανατολικών Ινδιών διέθετε ήδη από το 19ο αιώνα ένα ευρύ δίκτυο υποκαταστημάτων στην Ασία. Από το 1972, η τράπεζα άρχισε να ανοίγει υποκαταστήματα και γραφεία αντιπροσωπείας σε κάθε γωνιά του κόσμου. Στην Αθήνα ήρθε το 1974. Ο Τσουκαλάς ξεκίνησε να εργάζεται εκεί από το 1978, άρα ήταν ένας από τους πρώτους.

Τι έκανε την απευθείας κληρονόμο της Εταιρείας των Ολλανδικών Ανατολικών Ινδιών να έρθει στην Αθήνα; Μα το χρήμα των εφοπλιστών φυσικά. Αρχικά, η μόνη λειτουργία του γραφείου αντιπροσωπείας ήταν τα δάνεια και τραπεζικές υπηρεσίες προς τους εφοπλιστές. Αυτό εξηγεί ως ένα βαθμό και το πως ο βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε τότε στην ΑΒΝ. Είχε πτυχίο οικονομικών με εξειδίκευση στα ναυτιλιακά.

Μια τράπεζα από μια οικονομικά προηγμένη χώρα σε μια χώρα με υπανάπτυκτη τραπεζική δεν θέλει να χάνει δουλειές. Μετά από δύο δεκαετίες ξέφρενης οικονομικής ανάπτυξης η Ελλάδα διέθετε πολλούς πλούσιους πελάτες, που ήθελαν πιο αποδοτικές υπηρεσίες από αυτό που μπορούσαν να προσφέρουν οι εγχώριες τράπεζες.

Η Algemene Bank Nederland μπήκε στη γενική τραπεζική που υποσχόταν μεγάλα κέρδη και έφτασε στο σημείο να έχει 16 υποκαταστήματα σε όλη τη χώρα. Ο Τσουκαλάς έκανε ευθύς εξαρχής καριέρα στην τράπεζα ως συνδικαλιστής, σύμφωνα με το βιογραφικό του, έφτασε να είναι αντιπρόεδρος του εργασιακού συμβουλίου της εταιρείας.

Τη δεκαετία του 90 πάντως, η ελληνική τραπεζική είχε προοδεύσει αρκετά ώστε να μπορεί να σταθεί απέναντι στον ξένο ανταγωνισμό. Οι αποδόσεις των ελληνικών υποκαταστημάτων της ΑΒΝ (που ενδιαμέσως είχε συγχωνευθεί με την επίσης Ολλανδική Amro) για να σχηματίσει την ΑΒΝ Amro άρχισαν να υποχωρούν.

Mετά την ένταξη της Ελλάδας στο ευρώ, το management στην Ολλανδία πήρε την απόφαση να επικεντρωθεί στην core business. To 2002, πούλησε τα 16 υποκαταστήματα στην Τράπεζα Ασπίς, του ασφαλιστικού ομίλου Ασπίς Πρόνοια. Η Ολλανδική εταιρεία απέκτησε στην τράπεζα, στην οποία πρόεδρος του ΔΣ ήταν τότε ο Κωνσταντίνος Καρατζάς, ένα μερίδιο της τάξης του 7%. Το μόνο που διατήρησε , ήταν το τμήμα ναυτιλίας στο κεντρικό κατάστημα, ενώ άνοιξε και ένα ακόμα υποκατάστημα στην Ακτή Μιαούλη.

Στους 180 εργαζόμενους προσφέρθηκε να ακολουθήσουν τη συγχώνευση στην Aspis Bank. Άλλοι το έκαναν – και βρέθηκαν το 2009 στο ΤΤ – άλλοι πιο τυχεροί πήραν μεταγραφή σε μεγαλύτερες τράπεζες. Ο Δημήτρης Τσουκαλάς έμεινε στην ΑΒΝ μαζί με τους λίγους εργαζόμενους στο ναυτιλιακό τμήμα. Δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς ότι είχε ιδιαίτερη συμβολή στις προσοδοφόρες ναυτιλιακές εργασίες.

Η κατάληξη ήταν μάλλον παράδοξη, το 2004 ο κ. Τσουκαλάς, ως συνδικαλιστικός εκπρόσωπος μιας χούφτας μεγαλοστελεχών μάλλον παρά υπαλλήλων της ΑΒΝ Amro, έγινε πρόεδρος της ΟΤΟΕ και χειρίστηκε την υπόθεση της ένταξης των επικουρικών ταμείων των μεγάλων τραπεζών στο ΙΚΑ.

Η Ομοσπονδία έχασε τη μάχη κατά κράτος. Στην ΑΒΝ Amro ωστόσο, ο κ. Τσουκαλάς παρέμεινε πιστός, αποχώρησε μόνον όταν αυτή κατέρρευσε οικονομικά και εξαγοράστηκε από την Royal Bank of Scotland το 2010.

Πηγή

Αποκάλυψη Lykavitos: ποιός είναι ο πρώην Πασόκος που τώρα κάνει καριέρα “συμβούλου” στον ΣΥΡΙΖΑ

ipo

Μια εβδομάδα μετά τον σχηματισμό κυβέρνησης από τον Γιώργο Παπανδρέου δύο άγνωστα στην κοινή γνώμη πρόσωπα ταξίδεψαν στην Γερμανία και εμφανίστηκαν στα γραφεία της κεντρικής διοίκησης της HDV.

Οι δύο επισκέπτες εξήγησαν χωρίς πολλές περιστροφές στους γερμανούς ότι αυτοί πλέον κάνουν κουμάντο με τα εξοπλιστικά και επρόκειτο να χειριστούν και το επίμαχο ζήτημα με τα υποβρύχια.

Οι Γερμανοί τους άκουσαν με προσοχή και από την επομένη αναζητούσαν πληροφορίες για το δίδυμο των επισκεπτών το οποίο δεν είχε καμία θεσμική ιδιότητα.

Τις πρώτες μέρες νόμιζαν ότι πρόκειται για τίποτα απατεώνες που πήγαν να κάνουν καμία αρπαχτή. Άλλωστε είχαν μπουχτίσει από μεσάζοντες και είχαν βαρεθεί να πληρώνουν μίζες κάθε φορά που άλλαζε υπουργός στο ελληνικό πεντάγωνο.

Για πρώτη φορά στην ιστορία του γερμανικού κολοσσού ξοδεύτηκε σε μίζες το 35% της συνολικής σύμβασης και τα υποβρύχια δεν είχαν παραδοθεί ακόμα.

Το μυστήριο ανέλαβε να λύσει ένα κορυφαίο στέλεχος του γερμανικού ομίλου, ο οποίος για ένα μεγάλο διάστημα είχε μείνει στην Ελλάδα και είχε χειριστεί το ζήτημα των ναυπηγείων και όπως έλεγε κόντεψε να πάθει εγκεφαλικό.

Πήρε αεροπλάνο και έφτασε στην Αθήνα και άρχισε να ψάχνει τι παίζει με το περίεργο δίδυμο.

Οι υπηρεσίες της γερμανικής πρεσβείας του παρέδωσαν ένα φάκελο που περιείχε αναλυτικές πληροφορίες για τα δυο πρόσωπα. Ο ένας παρίστανε για χρόνια τον μεσάζοντα σε ιταλικά οπλικά συστήματα και είχε καταφέρει να κάνει μια βρομοδουλειά με ελικόπτερα.

Είχε επίσης αναπτύξει σχέση με μια εταιρία που είχε έδρα ένα ακίνητο στο Κολωνάκι που ανήκε στην ιδιοκτησία Μιλόσεβιτς.

Ο εν λόγω κύριος είχε μάλιστα για δεκαετίες αναπτύξει στενή σχέση με ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς και εμφανιζόταν ως συνεργάτης του.

Το δεύτερο πρόσωπο ήταν ο συνεργάτης του Άκη Τσοχατζόπουλου στο Υπουργείο Εθνικής Αμύνης.

Οι Γερμανοί δεν έδωσαν συνέχεια στο περίεργο ραντεβού και θεώρησαν το δίδυμο ως απατεώνες που ψαχνόταν για να βγάλουν κανένα μεροκάματο.

Όλα άλλαξαν όταν οι υπηρεσίες της πρεσβείας τους ενημέρωσαν ότι η περίπτωση είναι όντως σοβαρή.

Ο ένας από τους επισκέπτες ενημέρωνε η πρεσβεία είναι των εξ απορρήτων του Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου και ο δεύτερος ανήκει στον σκληρό πυρήνα του συστήματος που κάνει τις δουλειές.

Δεν χρειάστηκε να κάνουν άλλη επιβεβαίωση τα στελέχη του γερμανικού ομίλου αφού ο ένας εκ των επισκεπτών βρισκόταν πάντα δίπλα στον Παπανδρέου και η πιάτσα άρχισε να βρωμάει.

Τελικά το δίδυμο απέκτησε δίαυλο επικοινωνίας με τα κεντρικά της ThyssenKrupp ενώ στο κόλπο μπήκε και ένας θεσμικός παράγοντας.

Πρόκειται για υπουργό νομομαθή ο οποίος μαζί με τον Νίκο Παπανδρέου οργάνωνε το Άμπου Ντάμπι και κανόνισε τις λεπτομέρειες της συμφωνίας με τον Λιβανέζο επιχειρηματία Ισκανάρ Σάφα στενό φίλο του Τζόρτζ Χαλάκ.

Η δουλειά στήθηκε αριστοτεχνικά ενώ ο αμετροεπής Βενιζέλος εγκλωβίστηκε σε μια σύμβαση που συνιστά γιγαντιαίο σκάνδαλο.

Ο φάκελος “Ναυπηγεία” που έχει στα χέρια του ο Αλέξης Τσίπρας είναι καυτός.Τόσο καυτός που μπορεί να κάψει και τον ίδιο.

Αφού το “βαθύ λαρύγγι” που του κάρφωσε τις απόρρητες πληροφορίες είναι ο ένας εκ των δυο που είχαν εμφανιστεί στους γερμανούς ως άνθρωποι εμπιστοσύνης του Γ.Παπανδρέου.

Τώρα ο εν λόγω μεσάζοντας κάνει καριέρα στον ΣΥΡΙΖΑ συμβουλεύοντας τον Αλέξη Τσίπρα μαζί με διάφορα άλλα ορφανά του Άκη Τσοχατζόπουλου.

Ο δεύτερος της παρέας έχει εξαφανιστεί αφού προηγουμένως κατάφερε να “δαγκώσει” γνωστούς έλληνες επιχειρηματίες στους οποίους υποσχόταν διάφορες δουλειές.

Είμαστε σίγουροι ότι αν βρεθεί θα τον αξιοποιήσει και αυτόν ο Αλέξης Τσίπρας.

Πηγή

Ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΕΥΠ και τα στοιχεία που έχει(;) το Πρώτο Θέμα

 

Ένας άνευ προηγουμένου πόλεμος έχει ξεσπάσει σε πολιτικο-εκδοτικό φόντο. Το δημοσίευμα της εφημερίδας Πρώτο Θέμα με τίτλο «κοριός τον τσίμπησε», αφορούσε τις καταγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ για παρακολουθήσεις τηλεφώνων και επεκτείνεται στη θεωρία των δύο άκρων η οποία έχει προκαλέσει σφοδρή πολιτική αντιπαράθεση κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Τα όσα αναφέρει στο δημοσίευμά της η εφημερίδα είναι πολύ σοβαρά και σίγουρα χρήζουν εισαγγελικής παρέμβασης. Ίσως μάλιστα να προαναγγέλλονται πολύς σοβαρές εξελίξεις που θα προκαλέσουν πάταγο.

Σύμφωνα με το άρθρο, η συζήτηση περί εμπλοκής του ΣΥΡΙΖΑ σε βίαια επεισόδια ή σε άλλα θέματα αρμοδιότητας της Δικαιοσύνης αφορά σε πέντε υποθέσεις:

*Πρώτη, η υπόθεση της εμπρηστικής επίθεσης  στις Σκουριές,  στις εγκαταστάσεις των μεταλλείων χρυσού της Χαλκιδικής. Οι εμπλεκόμενοι φέρονται να είχαν επικοινωνία με βουλευτή Χαλκιδικής του ΣΥΡΙΖΑ

* Η δεύτερη αφορά την επίθεση και τον εμπρησμό της Marfin στη Σταδίου που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο τριών ανθρώπων, με τη φημολογία να λέει ότι υπάρχει ταυτοποίηση εμπλοκής δύο προσώπων από τότε συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ.

* Τρίτη υπόθεση σύμφωνα με την εφημερίδα αφορά σε περιφερειακό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ σε νησί του Αιγαίου για τον οποίο σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται η εφημερίδα, η ΕΥΠ διαπίστωσε, παρακολουθώντας άλλους, ότι σχετίζεται με την τουρκική μυστική υπηρεσία ΜΙΤ.

* Τέταρτη υπόθεση αφορά στέλεχος του κόμματος που όπως σημειώνει η εφημερίδα φέρεται να έχει επαφές με οργάνωση που ασκεί φιλοσκοπιανή προπαγάνδα στη Βόρεια Ελλάδα.

* Πέμπτη υπόθεση αφορά στο βράδυ της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Όπως γράφει η εφημερίδα η ΕΥΠ έχει στοιχεία ότι στο πρώτο δίωρο μετά το συμβάν εστάλησαν από τηλέφωνα πρώην συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ 55.000 γραπτά μηνύματα σε μαθητές με περιεχόμενο το οποίο μπορεί να θεωρηθεί ότι τους υποκινούσε σε βίαιη εξέγερση.

Η εφημερίδα επικαλείται στοιχεία που προφανώς έχει στη διάθεσή της η ΕΥΠ. Αν δεν υπάρχουν τέτοια στοιχεία τότε πρόκειται για αθλιότητα. Αν, όμως, υπάρχει τέτοιο θέμα και το επιβεβαιώσει η ΕΥΠ τότε προκύπτουν πολύ σοβαρά ερωτήματα για τον ΣΥΡΙΖΑ τα οποία θα πρέπει να απαντηθούν. Αν υπάρχουν στοιχεία που εμπλέκουν στελέχη της στις παραπάνω υποθέσεις, τότε έχουμε να κάνουμε με μια εξαιρετικά σοβαρή υπόθεση η οποία δεν πρέπει να μείνει στο σκοτάδι.

Πάντως, η απάντηση του ΣΥΡΙΖΑ στην εφημερίδα ήταν πολύ σκληρή καθώς επικαλείται διάφορες υποθέσεις με τις οποίες εμπλέκονται μέτοχοι και εκδότες του Πρώτου Θέματος. Συγκεκριμένα αναφέρεται:

«1. Θέλουμε να συγχαρούμε δημοσίως το Πρώτο Θέμα και τον φερόμενο ως εκδότη του Θέμο Αναστασιάδη  για την προαγωγή τους από τον κλάδο των απαρχαιωμένων DVD (υπόθεση Ζαχόπουλου) στον πιο εξελιγμένο κλάδο των κοριών.

2. Θέλουμε, επίσης, να δηλώσουμε ότι το εν λόγω δημοσίευμα είναι εντελώς τυχαίο και ανιδιοτελές, δεν συνιστά απόδειξη συμμετοχής στην προβοκάτσια κατά του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε φυσικά εντάσσεται στην προσπάθεια να εμπλουτιστεί η θεωρία των δύο άκρων με “αποκαλύψεις”, “κοριούς”, παρακολουθήσεις και βαθιά λαρύγγια.

3. Αυτό εκτινάσσει  στα ύψη, μέχρι ζαλάδας, την αξιοπιστία της εν λόγω εφημερίδας. Μια αξιοπιστία στην οποία έχουν προσθέσει το λιθαράκι τους συνεκδότες και χρηματοδότες, όπως ο φυλακισμένος Ρέστης και ο καταζητούμενος Πάλλης. Την έχουν καταστήσει αναμφισβήτητη οι περιπέτειες του κ. Αναστασιάδη στους λαβυρίνθους της φοροδιαφυγής. Και την έχει θεμελιώσει η αποκάλυψη της Χρυσής Αυγής ως φιλανθρωπικής οργάνωσης με πληθώρα από ρεπορτάζ.

4. Το εν λόγω δημοσίευμα πιστοποιεί, επίσης, ότι, παρ’ όλες τις περιπέτειές τους, τόσο το Πρώτο Θέμα, όσο και ο Θέμος Ανατασιάδης εξακολουθούν να έχουν τις καλύτερες σχέσεις με το Μέγαρο Μαξίμου. Αναβαθμισμένες, μάλιστα, γιατί κάποτε παρέδιναν εκεί “υλικό”, ενώ τώρα παραλαμβάνουν κιόλας.

5. Συνεπώς, και μετά απ’ όλα αυτά, δηλώνουμε ότι λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη τις αποκαλύψεις για τον κοριό που “τσίμπησε” τον Τσίπρα, καθώς και για τους άλλους κοριούς που “τσιμπούν” βουλευτές και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Και ευχαριστούμε το Πρώτο Θέμα και τον Θέμο που όχι μόνο επιβεβαιώνει όλα τα παραπάνω τα οποία έχουμε καταγγείλει ως σχέδιο προβοκάτσιας εις βάρος μας, αλλά προσθέτει και στοιχεία που αγνοούσαμε, όπως ότι στελέχη μας παρακολουθούνται ως ύποπτοι κατασκοπείας και εσχάτης προδοσίας! Λέει, δηλαδή, δημοσίως εκείνα που ψιθυρίζουν τα κέντρα του παρακράτους και οι έξαλλοι του Μαξίμου.

6. Αναμένουμε από τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση να πάρουν θέση για όλα αυτά. Γιατί αν κάποιοι αποφάσισαν να θέσουν σε κίνηση σκοτεινούς μηχανισμούς και μια πρωτοφανή μαύρη προβοκάτσια που μας γυρίζουν στο κλίμα του εμφυλίου, πρέπει να ξέρουν ότι θα βρουν απέναντί τους όχι μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά το σύνολο του ελληνικού λαού“.

Τέλος, θέλουμε να τους διαβεβαιώσουμε πως δεν είναι εύκολο να μας κάνουν να ξεχάσουμε πως και φέτος το πετρέλαιο θα είναι πανάκριβο, πως κάποιοι βρίσκονται μπροστά στο ενδεχόμενο να χάσουν το ένα και μοναδικό τους σπίτι, να μην βρίσκουν δουλειά και να βυθίζονται στην απελπισία».

πηγή: antinews.gr

Η μεγάλη πορεία του Τσίπρα προς το Τίποτα

 

Και ο Καραμανλής φιλούσε σταυρό, αλλά τουλάχιστον αυτός ήξερε τι έκανε.

Ποιος θυμάται το νέο-αριστερό κιτσαριό με την εμφάνιση Αλέξη στον αγιασμό προ μηνός;

Ποιος θυμάται το κάλεσμα στους μαθητές να τα βάλουν με τον Τόμσεν;
Και ποιος θυμάται το καπέλωμα της απεργίας των εκπαιδευτικών από το ΣΥΡΙΖΑ;

Όποιος τα θυμάται, καλύτερα να τα ξεχάσει. Η απεργία στα σχολεία ξεθύμανε από μόνη της σαν φραπεδιά που ξεχάστηκε σε τραπέζι καφετέριας.

Πολιτικό σχεδιασμό επιπέδου καφετέριας έχουν τα Τσιπράκια και όποιος θυμάται το χάλι της ΔΕΘ, καλύτερα να το ξεχάσει.

Το δράμα του να είσαι ο Τσίπρας είναι να ζητάς εκλογές και να απειλεί ότι θα τις προκαλέσει ο Μιχαλολιάκος.

Και μετά να βγαίνει ο Παπαδημούλης για να πει «Σαμαράς ή τανκς» στη Βουλή και να γίνεις ουρά της Χρυσής Αυγής. Όταν βέβαια, δεν αλληλο-γλείφεσαι με τον Καμμένο.

Με κάτι τέτοια έγινε μάγκας ο Σαμαράς και τρέχουν πίσω του Γερμανό-αμερικανοί και Ισραηλινοί.

Η πολιτική θέλει τύχη αλλά μεγαλύτερη τύχη είναι να πέσεις σε μέτριο αντίπαλο. Σαν καλή κλήρωση στα ευρωπαϊκά ποδόσφαιρα, γιατί ο Αλέξης είναι λάτρης της μπάλας.

Όταν, βέβαια, προλάβαινε και δεν είχε ξεκινήσει τη μεγάλη πορεία, όχι προς το λαό, αλλά προς το τίποτα.

Ένα πουκάμισο αδειανό είναι όλα αυτά. Αλλά μάρκας Burberry…

Πηγή: lykavitos.gr

Για κακούργημα παραπέμπεται ο Γιώργος Σταθάκης του ΣΥΡΙΖΑ

του Π. Ρασσιά

Για ατασθαλίες εκατομμυρίων, από το 1996 εώς το 2004, στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, παραπέμπεται στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Σταθάκης, μαζί με άλλα 16 άτομα, μεταξύ των οποίων και ο νυν πρύτανης του Ιδρύματος Ευρυπίδης Στεφάνου.

Η υποθεση είναι ιδιαίτερα σοβαρή, καθώς ο κ. Σταθακης που μαζί με τους Γ. Δραγασάκη και Γ. Μηλιό, συγκροτούν το οικονομικό επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ, που διαμορφώνει τη στρατηγική του κόμματος και τη γραμμή που εκφράζει για τα ζητήματα αυτά ο Αλέξης Τσιπρας.

Σύμφωνα με το αμετάκλητο βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών, που αποκαλύπτει η Κυριακάτικη Δημοκρατία, ο βουλευτής της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που είναι καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας, ενώ διετέλεσε και αντιπρύτανης μέχρι που εκλέχθηκε στα Χανιά το Μάιο του 2012, μαζί με τους άλλους 16, παραπέμπονται για “να δικαστούν ως δράστες της αξιόποινης πράξης της απιστίας σχετικής με την υπηρεσία κατ´ εξακολούθηση και απλό κοινού, από υπάλληλο που κατά τη διαχείριση εσόδων ελάττωσε εν γνώσει του και για να ωφεληθεί ο ίδιος ή άλλος τη δημόσια περιουσία, της οποίας η διαχείριση ήταν εμπιστευμένη, στρεφόμενη κατά ΝΠΔΔ με επιτευχθέν όφελος και προξενειθήσα ζημία που υπερβαίνει το ποσό των 150.000 ευρώ με την ιδιαζόντως επιβαρυντική περίσταση του ιδιαιτέρως μεγάλου αντικειμένου της πράξης”.

Η πρώτη κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κ. Σταθάκης αφορά την έγκριση που έδωσε μαζί με τους κ. Νικολάου και Σαββάκη, ως μέλη της Επιτροπής Ερευνών του Ειδικού Λογαριασμού Κονδυλίων (ΕΛΚΕ), για να καταβληθούν 9.000.000 δρχ για “υπερωριακή απασχόληση” στον γενικό διευθυντή διοικητικών και οικονομικών υπηρεσιών του Πανεπιστημίου Κρήτης, καταβολή η οποία “έγινε παράνομα, χωρίς συγκεκριμένα στοιχεία”, όπως αναφέρει το βούλευμα και με δεδομένο ότι “οι ώρες υπερωριακής απασχόλησης δεν μπορούν να υπερβαίνουν τις εξήντα μηνιαίως”.

Η δεύτερη κατηγορία αφορά την καταβολή με την ίδια ιδιότητα σε υπαλλήλους το ποσό των 444.129,60 ευρώ ως επιμίσθια, αμοιβές και επιδόματα θέσης, καθώς όπως αναφέρεται και οι καταβολές αυτές “έγιναν παράνομα, αφού δεν συνδέονται με συγκεκριμένο ερευνητικό πρόγραμμα του ΕΛΚΕ, αλλά καλύπτουν δαπάνες του Πανεπιστημίου Κρήτης”.

Τέλος η τρίτη κατηγορία αφορά την εμπλοκή του κ. Σταθάκη με την καταβολή από τον ΕΛΚΕ, από το 1998 εως το 2001, στην ιδιωτική εταιρία Εθνική Ασφαλιστική 150.000.000 δρχ ως ασφάλιστρα ομαδικού συμβολαίου ασφάλισης όλων των υπαλλήλων του Ιδρύματος, “παρανόμως, αφού οι καταβολές δεν συνδέονται με συγκεκριμένο ερευνητικό πρόγραμμα του ΕΛΚΕ, ενώ οι υπάλληλοι του Πανεπιστημίου Κρήτης, είναι ασφαλισμένοι στο Δημόσιο”.

Στο πολυσέλιδο βούλευμα αναφέρεται ότι οι κατηγορούμενοι αρχικώς είχαν παραπεμφθεί με απευθείας κλήση στο ακροατήριο στις 30 Απριλίου 2012, λίγο πριν τις τελευταίες εκλογές δηλαδή, όμως το δικαστήριο έκρινε άκυρη την απευθείας κλήση και έστειλε την υπόθεση στο Συμβούλιο Εφετών, για να αποφανθεί “αμετακλήτως”.

Το Συμβούλιο με τη σειρά του εξέδωσε στις 20 Ιουνίου 2013 το παραπεμπτικό βούλευμα, καθώς έκρινε ότι “προκύπτουν επαρκείς ενδείξεις ενοχής”.

Πηγή: newpost.gr

Εικονολάτρες και εικονοκλάστες

του Κώστα Γκιώνη

Η αριστερά από τη θέση του ηττημένου του εμφυλίου και συνεπώς αποκλεισμένη από τη συγγραφή της επίσημης ιστορίας, ανέδειξε τους ήρωές της στην λαϊκή μνήμη και συνείδηση. Γλέζος (από τύχη επιβιώσας), Μπελογιάννης, Λαμπράκης, Παναγούλης, λαμπρά ονόματα πεσόντων στον αγώνα κατά του μετεμφυλιακού ψυχροπολεμικού ολοκληρωτισμού. Και βέβαια ο Χρόνης Μίσσιος, που δεν έπεσε (επίσης από τύχη) στα μετεμφυλιακά κολαστήρια και παρέδωσε το καλύτερο αφήγημα των διωγμών, πριν τα αποκηρύξει όλα και εκπνεύσει πρόωρα από τις κακουχίες.

Είναι σαν θρησκεία, κι ας αποφεύγουν την ταύτιση: Χρειάζονται τους οσιομάρτυρες για να εμπνεύσουν την επόμενη γενιά που δεν έζησε και ούτε πρόκειται να ζήσει πολιτικούς διωγμούς. Οι παραπάνω μάρτυρες είναι όντως φωτεινά παραδείγματα: Αφιέρωσαν τα πάντα, στρατεύτηκαν χωρίς επιφυλάξεις, κινητοποίησαν χιλιάδες και στο τέλος έδωσαν και τη ζωή τους για τον πολιτικό τους σκοπό. Σκοτώθηκαν (πλην Γλέζου και Μίσσιου) με την ίδια συνέπεια που έζησαν, συνέχισαν το έργο της ζωής τους με το θάνατό τους, κι αυτό τους έθεσε στο πάνθεον των ηρώων.

Όμως ο πιτσιρικάς που σκοτώθηκε πηδώντας από το τρόλεϊ ενώ προσπαθούσε να αποφύγει τις συνέπειες της έλλειψης εισιτηρίου, ΔΕΝ είναι τέτοια περίπτωση, κι ας έσπευσε η αριστερά να τον εντάξει στο πάνθεον της. ΔΕΝ ήταν πολιτική πράξη να μην πληρώσει εισιτήριο, ούτε να αποφύγει τις συνέπειες. Αντιθέτως, ήταν αποφυγή ευθύνης. Μικρή, καθημερινή, αθώα, κατανοήσιμη για την ηλικία και το εισόδημα, αλλά πάντως αποφυγή ευθύνης. Και σκοτώθηκε σε ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ, όχι πολιτικά διωκόμενος. Κανείς δεν θέλει να βλέπει παιδιά να σκοτώνονται σε δυστυχήματα, κανείς δεν αντέχει ότι χιλιάδες νέοι έχουν ξεψυχήσει στην άσφαλτο λόγω μικρών, μοιραίων λαθών. Κανείς δεν θέλει να πει στην οικογένειά του, πόσο αναίτια έχασε το παιδί, από ένα ασήμαντο περιστατικό, ένα ατόπημα, μια απόφαση της στιγμής που θα μπορούσε να μην είχε απολύτως καμία συνέπεια. Επίσης δεν θέλει κανείς να παραδεχτεί πόσο ευάλωτη, πόσο κοντά στο έρεβος είναι η ζωή όλων μας, από ένα χαζό λάθος, μια απερίσκεπτη πράξη, μια στιγμιαία αλλά καθοριστική παρόρμηση.

Γιατί όμως συγκινήθηκε ολόκληρη η κοινωνία από μια καταφανή πράξη αποφυγής ευθύνης, έστω και με τραγικό αποτέλεσμα; Η απάντηση είναι ότι ταυτιζόμαστε με τον άτυχο νέο. Εδώ και χρόνια, από τότε που ξέσπασε η κρίση και όσο χειροτερεύει, ζούμε μια διαρκή άρνηση. Δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι το πολιτικό σύστημα που μας οδήγησε στην χρεωκοπία και την ανέχεια ήταν κυρίως δικό μας δημιούργημα. Προτιμάμε να πηδήξουμε από το τρόλεϊ με άδηλα αποτελέσματα, παρά να υποστούμε τις συνέπειες για τις απαράδεκτες επιλογές μας. Μοιάζουμε με την μεταπολεμική Γερμανία ή τη μετα-γιουγκοσλαβική Σερβία που αρνούνταν να δεχτούν ότι οι ηγέτες που τις έσυραν σε αιματηρές περιπέτειες ήταν εκλεκτοί τους και ότι τους παρέδωσαν με ενθουσιασμό την τύχη τους, σε κρίσιμες ιστορικές στιγμές.

Ας ανοίξουμε τα μάτια μας: Δεν ήταν ο ελεγκτής ούτε ο οδηγός, ούτε το σύστημα που απαιτεί να έχει κάποιος εισιτήριο για να ανέβει στο τρόλεϊ. Δεν ήταν πολιτικό θύμα του μνημονίου επειδή έφτασε στα άκρα για ένα-είκοσι. Δεν έχουμε δικτατορία που διαγράφει ανθρώπινες ζωές επειδή τολμούν να μιλήσουν, δεν θα βρουν ενόχους εκτός από αυτούς που σκυλεύουν την ανθρώπινη μετά θάνατο αξιοπρέπεια για πολιτικούς πόντους. Ας σεβαστεί η αριστερά την ιστορία της και να μη δίνει πολιτικό περιεχόμενο σε ένα καταφανές δυστύχημα, γιατί έτσι διαγράφει το λαμπρό της πάνθεον με επικοινωνιακά κόλπα και  τσαμπουκάδες στα νεκροταφεία.

Το παιδί που σκοτώθηκε προσπαθώντας να αποφύγει τη τιμωρία δεν ήταν ήρωας, ήταν ένας καθημερινός άνθρωπος που έχασε τη ζωή του άδικα και πρόωρα. Θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε από μας, όλοι, ζωντανοί και πρόωρα χαμένοι που έχουμε υποστεί τις βάρβαρες επιπτώσεις του μνημονίου, αλλά αρνούμαστε να αναλάβουμε την ευθύνη μας γι αυτό. Δεν είμαστε ήρωες της αριστεράς, αλαφιασμένοι πιτσιρικάδες που τρέχουμε να ξεφύγουμε από το μπαμπούλα είμαστε. Αν στο ΣΥΡΙΖΑ ψάχνουν αίτια για εξέγερση, να τη βρουν αλλού και να μην τρελαίνουν περισσότερο την οικογένεια του νεκρού παιδιού.

Πηγή:  thymidia.blogspot.gr

KourdistoPortocali: Ποιον εξυπηρετούν οι παρεμβάσεις Λαζαρίδη?

από τον Κάρλος

Κλμάκωση της βίας, από το παρακράτος- τις στενές σχέσεις του οποίου με τμήμα της Αστυνομίας τις βλέπουμε κι εδώ την ώρα που αστυνομικοί πετάνε πέτρες και γίνονται αντιληπτοί από το  ΒΒC– η οποία θα μπορούσε να φθάσει ακόμη και στην δολοφονία αρχηγού κόμματος φοβούνται οι Αρχές.

Αναλυτές εκτιμούν πως η δολοφονία του Παύλου Φύσσα ήταν μια εκτέλεση συμβολαίου με εκτελεστικό όργανο την ακροδεξιά συμμορία. Δεν είχε προηγηθεί καυγάς και ο εκτελεστής βρισκόταν σπίτι του όταν ενημερώθηκε ότι μία ακόμη αποστολή τον περιμένει.

Οι αρχές είχαν τεθεί εδώ και καιρό σε συναγερμό φοβούμενες-όπως αποκάλυπταν ΤΑ ΝΕΑ-χτύπημα σε οικονομικό στόχο και ειδικότερα πρόσωπο από τον τομέα της οικονομίας.Αλλά για ποιον συναγερμό μιλάμε όταν η Αστυνομία εμφανίζεται στην περίπτωση της Αμφιάλης, σχεδόν να παρατηρεί αδιάφορη την υλοποίηση μιας προαναγγελθείσας δολοφονίας.

Οι Σχεδιαστές του Χάους συνήθως ενεργούν με την λογική κλιμάκωσης των χτυπημάτωνγι΄αυτό και μετά την δολοφονία του νεαρού μουσικού που έγινε θέμα στα διεθνή ΜΜΕ δεν αποκλείεται το επόμενο χτύπημα να προκαλέσει παγκόσμιο σάλο εξαιτίας της επιλογής του στόχου.

Πάντως όλους εκείνους που Σχεδιάζουν την πρόκληση του Χάους, τους διευκολύνει η στάση της κυβέρνησης.

Η κυβέρνηση έχει τεράστιες ευθύνες για την ανοχή της απέναντι στους χρυσαυγίτες και το κόμμα της ΝΔ κινδυνεύει να υποστεί πανωλεθρία-να πάρει κάτω από 15% – εάν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τσιμπήσει στην πρόκληση του καυγατζή Λαζαρίδη.

Ακόμη και οι πιο σοβαροί από τους κεντρώους πολίτες χλευάζουν την άποψη Λαζαρίδη, ο οποίος θα μπορούσε να είναι πιο πειστικός αν υποστήριζε ότι υπάρχουν ακραία στοιχεία στον ΣΥΡΙΖΑ – ακόμη και καυλωμένες για αίμα και καλάσνικωφ συνιστώσες- αντί να πει την συγκεκριμένη παπαριά -ότι όλος ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εκτός νόμου.

Κι αν είναι έτσι η ΝΔ που έχει πρώτη μούρη στην Βουλή τον τσεκουράτο Βορίδη, τι είναι; Παρθένα με σοσονάκια;

Η θέση του Λαζαρίδη μπορεί να κοστίσει πολύ ακριβά στον Σαμαρά. Στο κάτω κάτω η κυβέρνηση οφείλει όσους είναι εκτός νόμου να τους οδηγεί στην Δικαιοσύνη.

Πάνω από όλα όμως οι συγκεκριμένες τοποθετήσεις διευκολύνουν όσους σχεδιάζουν στο σκοτάδι και κάτω από αυτό το πρίσμα οι παρεμβάσεις Λαζαρίδη, δημιουργούν ερωτηματικά….

Πηγή: kourdistoportocali.com

Η επανάσταση αναβάλλεται…

του Τάκη Χατζή

Με λίγα λόγια η σωτηρία της πατρίδας είναι μονόδρομος. Ο Αλέξης Τσίπρας μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ θα δώσουν επιτέλους τις λύσεις.

Το μνημόνιο θα επανεξεταστεί. Η άποψη να το σκίσουν μάλλον δεν ευδοκίμησε ως λαϊκιστική.

Ωστόσο οι μισθοί θα επανέλθουν στα επίπεδα του 2009 εάν το επιτρέψουν οι συνθήκες. Οι συντάξεις θα αυξηθούν κατακόρυφα αφού προηγουμένως θα εξετασθεί κάθε ενδεχόμενο. Η ανεργία θα είναι μόνο ένας κακός εφιάλτης που πέρασε στην περίπτωση που θα έχουμε ανάπτυξη.

Οι δημόσιοι υπάλληλοι θα παραμείνουν όλοι στις θέσεις τους εάν φυσικά νομικά μπορεί να γίνει. Οι πλούσιοι θα αναγκαστούν να πληρώσουν τους φόρους που τους αναλογούν πραγματικά μόνο στην περίπτωση που θα αποδειχθεί ότι μέχρι σήμερα δεν πλήρωναν.

Οι καπιταλιστές θα παραδώσουν τον πλούτο που απέκτησαν από τον ιδρώτα του λαού στο κράτος το οποίο με την σειρά του θα τον αναδιανέμει πλέον δίκαια και αυτό εάν τελικά υπάρχουν καπιταλιστές στην Ελλάδα!

Οι μετανάστες όλων των ασιατικών αλλά και των υπολοίπων φυλών θα είναι ισότιμοι με τους Έλληνες. Οι φυλακισμένοι θα ζουν σε ανθρώπινες συνθήκες με την τηλεόρασή τους, το καλό τους φαγητό και θα έχουν απ’ όλα!

Η δικαιοσύνη θα απονέμεται με απίστευτες ταχύτητες αλλά και χωρίς διακρίσεις και όλα αυτά σε βάθος χρόνου. Το τραπεζικό σύστημα θα είναι στην υπηρεσία των λαϊκών δυνάμεων εάν το θελήσει.

Στο μεταξύ η επανάσταση αναβάλλεται για κάποια άλλη στιγμή…

Πηγή: http://newpost.gr/post/253135/h-epanastash-anaballetai-hellip#ixzz2Z8s51UBD

 

Τράγκας: οι Αμερικάνοι θέλουν “να φάνε” τον Σαμαρά κι αυτός το ξέρει

Το κείμενο που ακολουθεί είναι του Γιώργου Τράγκα και το ανάρτησε ο ίδιος στη σελίδα του στο facebook. Κάνει προβλέψεις για τις πολιτικές εξελίξεις που θα ξαφνιάσουν.

Πάμε σε πρόωρες εκλογές; Θα έχουμε προεκλογική περίοδο διαλύοντας την τουριστική περίοδο και κάποιες ελπίδες ότι θα πέσουν φέτος περισσότερα ευρώ στα ταμεία των τουριστικών επιχειρήσεων;

Θα βρεθεί μία μεταβατική περίοδος για την υπόθεση της ΕΡΤ; Ή μόλις τελειώσει η συνάντηση των τριών αρχηγών –τη Δευτέρα- ο Σαμαράς θα πάει στον πρόεδρο να υποβάλλει την παραίτησή του, πετώντας το μπαλάκι της ευθύνης στους δύο άλλους και στον Σύριζα, που αγκυλωμένος δημοσκοπικά και φοβισμένος γι’ αυτά που έρχονται δεν τολμάει να καταθέσει- μέχρι στιγμής- ούτε πρόταση μομφής!

Ο Σαμαράς έχει ένα μεγάλο πρόβλημα που ενδεχομένως τον οδηγεί πιο κοντά στην έξοδο του Μαξίμου: Οι Αμερικανοί δεν τον θέλουν πλέον στο τιμόνι της τριμερούς κυβέρνησης και το δείχνουν με τη σιωπή τους και με την επιδεικτική άρνησή τους να τον δεχθούν στο Λευκό Οίκο. Οι Αμερικανοί δεν συγχωρούν στο Σαμαρά ότι συνάντησε περισσότερες από μία φορές τον Αλεξέι Μίλερ της Γκάζπρομ (δεξί χέρι του Πούτιν), παρά τις προειδοποιήσεις του Αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα και όχι μόνον.

Δεν συγχωρούν στο Σαμαρά, ότι παρέκαμψε τις οδηγίες τους και ότι συζήτησε κατ’ ιδίαν με τον απεσταλμένο του Κρεμλίνου, χωρίς καν την παρουσία διερμηνέως… Η «εξαφάνιση» του Σίμου Κεδίκογλου , έως την ώρα που βγήκε να ανακοινώσει το κλείσιμο της ΕΡΤ, ήταν ενδεικτική. Η αμερικανική πρεσβεία τον θεωρεί «άνθρωπο του Κρεμλίνου», με γραφείο ακριβώς από κάτω από το γραφείο του πρωθυπουργού της Ελλάδος.

Ο Σαμαράς, έχει ένα δεύτερο μεγάλο πρόβλημα. Ξέρει, διαισθάνεται, βλέπει, ότι μετά τις γερμανικές εκλογές το «success story», συνοδεύεται από haircut, Μνημόνιο 3, πιθανότατο κούρεμα ακόμη και στις καταθέσεις των τραπεζών, σχέδιο Κόφι Ανάν 2, αναγνώριση των Σκοπίων ως ”Βόρεια” ή ”Άνω Δημοκρατία της Μακεδονίας” και ένα θρίλερ στις ελληνοτουρκικές σχέσεις που θα έχουν θερμοκρασία ανάλογη της πορείας των σχέσεων Ερντογάν-Ουάσιγκτον.

«Μυρίζει» ότι υπάρχουν διεργασίες εξόδου του Σαμαρά από το πολιτικό σκηνικό με αντικατάστασή του έως τον Οκτώβριο. Αναζητείται ένας νέος «Παπαδήμος» με τις ευλογίες του ίδιου και των δύο συνεταίρων που δεν επιθυμούν να πάνε στις κάλπες, αλλά θέλουν και μία «νίκη» μέσα στην τριμερή κυβέρνηση που να δικαιώνει την ύπαρξή τους και να αναχαιτίζει την φθορά τους. Αυτό μπορεί να συμβεί εάν η ΕΡΤ επαναλειτουργήσει υπό την παρούσα μορφή της.

Δύσκολο. Η τρόικα θέλει 2.500 υπαλλήλους στο δρόμο, μέχρι το τέλος Ιουνίου. Αλλωστε η δόση δεν έχει δοθεί ακόμη – απ’ ότι μαθαίνω- για «τεχνικούς λόγους». Δεν αποκλείεται ο Αβραμόπουλος, που θεωρείται «κολλητός» των Αμερικανών, και προ ημερών είχε πάει (στη θέση του Σαμαρά), στο εβραϊκό λόμπι των ΗΠΑ, να είναι ο επόμενος εγκάθετος «Παπαδήμος».

Κανείς δεν θέλει εκλογές, αλλά μπορεί και να προκύψουν! Ο Αβραμόπουλος, θεωρείται μία πολιτική μετάλλαξη που προσαρμόζεται παντού και μέχρι τώρα λέει τα καλύτερα λόγια για όλους τους ξένους… που εδρεύουν στο εδώ πεδίον βολής!

Τα πάει πολύ καλά με τον Τσίπρα και την απαράμιλλη γερμανική λογική του και επειδή έχουμε περάσει σε μέρες πολιτικών συμπράξεων και συγκυβερνήσεων, μερικοί φίλοι «πολιτικών χολυγουντιανών σεναρίων» δεν αποκλείουν να συμβεί εδώ, ό,τι συμβαίνει στη Γερμανία.

Γιατί π.χ. το CDU μπορεί να κάνει κυβέρνηση με το SPD και δεν μπορεί να κάνει στην Ελλάδα η Νέα Δημοκρατία με τον Σύριζα που τα ποσοστά τους εξασφαλίζουν αταλάντευτη πορεία εν μέσω Μνημονίου και κατοχής. Μην πείτε «Μα τι είναι αυτά που λες»; Αυτό που βλέπω είναι ότι η προστάτιδα δύναμη προωθεί Τζίμη και φυσικά Αλέξη…

Πηγή: iefimerida.gr

Αθώες οι Τράπεζες για τα θαλασσοδάνεια που πληρώνει ο Ελληνικός λαός

Οργή και αγανάκτηση προκαλεί στον ελληνικό λαό η σκανδαλώδης ενέργεια των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ να ψηφίσουν…  στα “μουλωχτά” τροπολογία, με την οποία χορηγήθηκε ποινική ασυλία στους τραπεζίτες για τα θαλασσοδάνεια, ύψους περίπου 270 εκατομμυρίων ευρώ, που έχουν χορηγήσει, με σχεδόν ανύπαρκτες εγγυήσεις, στα δύο μεγάλα κυρίως κόμματα.

Σημειώνεται, ότι η προκλητική αυτή ενέργεια έγινε την ώρα που οι οικονομικοί εισαγγελείς, Γρηγόρης Πεπόνης και Σπύρος Μουζακίτης, ολοκληρώνουν την έρευνά τους για το σκάνδαλο αυτό και σύμφωνα με πληροφορίες του directnews.gr, είχε προκύψει τόσο για τους υπεύθυνους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, όσο και για τα διοικητικά συμβούλια των τραπεζών το αδίκημα της κακουργηματικής απιστίας, σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου.

Την κατάπτυστη τροπολογία, που ήταν μάλιστα εκπρόθεσμη, κατέθεσαν την Πέμπτη στη Βουλή οι νεοδημοκράτες βουλευτές Δ. Χριστογιάννης, Δ. Τσουμάνης, Δ. Σταμενίτης, λίγη ώρα πριν την ολοκλήρωση της συζήτησης του νομοσχεδίου που είχε καταθέσει το υπουργείο Ανάπτυξης για «Διαμόρφωση φιλικού αναπτυξιακού περιβάλλοντος για τις στρατηγικές και ιδιωτικές επενδύσεις και άλλες διατάξεις».

Την ψήφισαν μέσα… σε ένα λεπτό!

Για το μείζον αυτό θέμα οι παρόντες μπλε και πράσινοι βουλευτές χρειάστηκαν να αποφασίσουν ένα… ολόκληρο λεπτό!!!

Απολαύστε τους σχετικούς διαλόγους όπως καταγράφηκαν στα πρακτικά της Βουλής:

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Μαρία Κόλλια -Τσαρουχά): Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 390 και ειδικό αριθμό 37;
ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτή, δεκτή.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΑΘΑΚΗΣ: Κατά πλειοψηφία.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ: Κατά πλειοψηφία.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Μαρία Κόλλια -Τσαρουχά): Συνεπώς, η τροπολογία με γενικό αριθμό 390 και ειδικό αριθμό 37 έγινε δεκτή κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο.

Η τροπολογία που έχει αναδρομική ισχύ, εκτός από τα δάνεια των κομμάτων αφορά και στα θαλασσοδάνεια που έχουν χορηγηθεί από τις τράπεζες σε ιδρύματα όπως το Μέγαρο Μουσικής αλλά και διάφορες ΜΚΟ.

Συγκεκριμένα αναφέρει τα εξής: «Δεν συνιστά κατά τη έννοια των άρθρων 256 και 390 του Ποινικού Κώδικα για τον πρόεδρο τα μέλη του Δ.Σ και τα στελέχη των τραπεζών, η σύναψη δανείων πάσης φύσεως με νομικά πρόσωπα δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, του ευρύτερου δημοσίου τομέα, όπως αυτός οριοθετείται κατά νόμο καθώς και η εν γένει παροχή πιστώσεων σε αυτά, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) υφίστανται αποφάσεις των θεσμοθετημένων εγκριτικών επιτροπών ή οργάνων κάθε τράπεζας και β) τηρήθηκαν, κατά τη χορήγησή τους, οι σχετικές κανονιστικές πράξεις της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤΠΔΕ)».

Όπως αναφέρεται μάλιστα στην εισηγητική έκθεση «… η διάταξη καταλαμβάνει και τα ήδη χορηγηθέντα ή εκκρεμή δάνεια».

Για την ιστορία τα κόμματα είχαν δανειοδοτηθεί από τις τράπεζες Αγροτική (τα δάνεια της “πέρασαν” στην Πειραιώς), MarfinEgnatia Bank, Τράπεζα Αττικής, Εθνική Τράπεζα, Eurobank και Τράπεζα Πειραιώς. (Δείτε αναλυτικά στον πίνακα το ύψος των δανείων).

tropologia-trapezes

tropologia-trapezes

tropologia-trapezes

 

Πηγή: directnews.gr

Ο Σύριζα στηρίζει τον υπόδικο Φωτόπουλο;

του Χ. Φλουδόπουλου

Καταγγελίες για «ανίερες συμμαχίες» εξαπολύει με ανοιχτή επιστολή του προς τους εργαζόμενους της ΔΕΗ, ο πρόεδρος του σωματείου Σπάρτακος Γιώργος Αδαμίδης.

Ο κ. Αδαμίδης αποκαλύπτει ότι στις πρόσφατες εκλογές για την εκλογή των εκπροσώπων των εργαζομένων στο Δ.Σ. της εταιρείας, εξελέγη ο νυν πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ Νίκος Φωτόπουλος, με τη χείρα βοηθείας του ΣΑΔ, δηλαδή της συνδικαλιστικής παράταξης του κ. Ρίζου Ρίζου, που πρόσκειται στο Συνασπισμό.

Η εκλογή αυτή πάντως έχει από πίσω της μεγάλη ουρά: ο κ. Φωτόπουλος όπως καταγγέλλει ο κ. Αδαμίδης είναι όχι μόνο υπόδικος για το κακούργημα της απιστίας αλλά και υπόλογος για την κατάντια της Ομοσπονδίας της ΓΕΝΟΠ.

Σύμφωνα με συνδικαλιστικές πηγές, το γεγονός ότι ο κ. Φωτόπουλος εξελέγη στο Διοικητικό Συμβούλιο ενδέχεται να λειτουργήσει και ως ασπίδα προστασίας για το πρόσωπό του ιδιαίτερα καθώς ως μέλος της διοίκησης δεν μπορεί να παραπεμφθεί στο πειθαρχικό συμβούλιο, όπως συμβαίνει με τις περιπτώσεις επίορκων δημοσίων υπαλλήλων.

Συνδικαλιστικοί κύκλοι επιρρίπτουν στη διοίκηση της ΔΕΗ ευθύνη για σκόπιμη καθυστέρηση στο συγκεκριμένο θέμα, ότι δηλαδή δεν συγκάλεσε ως όφειλε εγκαίρως το πειθαρχικό συμβούλιο, επιδεικνύοντας εξαιρετικά αργά αντανακλαστικά, όχι μόνο για τη συγκεκριμένη δίωξη αλλά και για άλλα θέματα που βρίσκονται σε διερεύνηση (ΕΔΕ για τη διάρρηξη στο κέντρο μηχανοργάνωσης της ΔΕΗ και την υποκλοπή προσωπικών δεδομένων πελατών της ΔΕΗ). Σημειώνεται εξάλλου ότι οι εκλογές για την ανάδειξη εκπροσώπων των εργαζομένων καθυστέρησαν σημαντικά (έπρεπε να έχουν γίνει Ιανουάριο, το αργότερο Φεβρουάριο καθώς έληξε η θητεία των νυν εκπροσώπων).

Σύμφωνα με πηγές της ΔΕΗ πάντως, δεν είναι προφανής η αλλαγή των δεδομένων ως προς την παραπομπή στο πειθαρχικό εργαζομένων που εκλέγονται στο ΔΣ της ΔΕΗ. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι η παραπομπή στο πειθαρχικό μπορεί να γίνει μόνο εφόσον έχει σταλεί η δικογραφία κάτι που μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει. Επιπρόσθετα οι ίδιες πηγές παρατηρούν ότι όλες οι αρχές κατά τους ελέγχους που κάνουν ουδέποτε διαπίστωσαν πρόβλημα ή κωλυσιεργία στη λειτουργία των πειθαρχικών συμβουλίων της ΔΕΗ. Επίσης διευκρινίζεται ότι η επιχείρηση δεν έχει καμία απολύτως ανάμειξη στις διεργασίες εκλογής των εκπροσώπων των εργαζομένων.

Μια ακόμη «σύμπτωση» στην οποία αναφέρονται συνδικαλιστικοί κύκλοι είναι ότι ο κ. Φωτόπουλος ζήτησε και πήρε στις αρχές Απριλίου προθεσμία για να απολογηθεί στις 26 Απριλίου, δηλαδή αμέσως μετά τη διενέργεια των εκλογών για την ανάδειξη των συνδικαλιστικών εκπροσώπων. Θυμίζουμε ότι μετά την απολογία του, τέθηκαν περιοριστικοί όροι και ζητήθηκε εγγύηση 60 χιλιάδων ευρώ από τον κ. Φωτόπουλο για τη γνωστή υπόθεση.

Πηγή: capital.gr

Αριστερές και Δεξιές Τσατσάδες μοιάζουν τόσο πολύ!

O Γιώργος Τράγκας κατακεραυνώνει κάθε πρωί την Τρόικα, τον Σόιμπλε τη Μέρκελ και τον Τόμσεν. Μιλάει για Κατοχή. Για υποταγή στους ξένους. Και για υποδούλωση της πατρίδας μας!

Δεν λέει όμως ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ για όλα τα διαπλεκόμενα συμφέροντα που μας έφεραν εδώ. Τους κλέφτες που οδήγησαν τη χώρα στα δόντια της Τρόικα.

ΓΙΑΤΙ ΣΙΩΠΑ ?  ΠΟΙΟΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΚΟΡΟΪΔΕΨΕΙ ?

O Τσίπρας φωνάζει κάθε μέρα σχεδόν ενάντια σε κάθε προσπάθεια μεταρρύθμισης αυτού του τόπου. Αντί να βάλει ένα χέρι να καθαρίσει ο τόπος από τα διαπλεκόμενα, έκανε τους τελευταίους 2 μήνες ένα MEDIA-tour σε όλα τα μιντιακά “σπίτια” του τόπου. Ίσως να κάνω λάθος, πάντως η αίσθησή μου είναι ότι τους κάλεσε να “πάνε Κουμουνδούρου”! Να στηρίξουν τον Σύριζα όσο μπορούν.

Ο λαϊκισμός ανασυντάσσεται. Είναι προφανές. Ανασυντάσσεται κάτω από τη σημαία του ΑΝΤΙ-ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΥ!

Κρίμα! Κρίμα να πουλάνε Αριστερισμό οι τζάμπα μάγκες που δεν έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους ! Οι έννοιες έχουν χάσει το νόημά τους!
ΝΑ ΦΥΓΕΙ Η ΤΡΟΪΚΑ! ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΤΟ ΤΑΧΥΤΕΡΟ.

ΑΛΛΑ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΕΙ Ο ΤΟΠΟΣ ΑΠΌ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΣΑΤΣΑΔΕΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ.

ΑΡΙΣΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΔΕΞΙΕΣ ΤΣΑΤΣΑΔΕΣ ΜΟΙΑΖΟΥΝ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ !

ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ !

Ο Αλέξης και η ….”πέμπτη φάλαγγα”

Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δεν πάνε πια στην εκπομπή του Γιάννη Πρετεντέρη -άργησαν- αλλά ο Αλέξης Τσίπρας συνάντησε χθες ένα από τα αφεντικά του Πρετεντέρη, τον Γιώργο Μπόμπολα. Το τελευταίο διάστημα, ο Αλέξης Τσίπρας κάνει συναντήσεις με διακεκριμένους ολιγάρχες. Με τους «νταβατζήδες της διαπλοκής», όπως τους είχε χαρακτηρίσει ο Κώστας Καραμανλής πριν τους προσκυνήσει.

Τον περασμένο Αύγουστο, δυο καλοί συνάδελφοι και εγώ πήγαμε στη Bουλή για να πάρουμε συνέντευξη από τον Αλέξη Τσίπρα για το Unfollow.

Στη διάρκεια της συνέντευξης, ο Αλέξης Τσίπρας είπε -μεταξύ άλλων- πως, αν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε γίνει κυβέρνηση, δεν είχε καμία αμφιβολία ότι στο εξωτερικό θα είχε δυνατότητα ελέγχου της κατάστασης, με σκληρή διαπραγμάτευση αλλά με όφελος για την Ελλάδα.

Και κατέληξε ο κ. Τσίπρας: «Ο κίνδυνος και ο φόβος που είχαμε ήταν από την πέμπτη φάλαγγα. Από τους εδώ. Ο κίνδυνος μιας τεχνητής κλιμακούμενης έντασης στο εσωτερικό».

Unfollow: Αυτοί που λέτε έχουν ονόματα. Είναι, λόγου χάρη, ο Μπόμπολας, ο Βαρδινογιάννης, ο Ψυχάρης, ο Αλαφούζος… Θα τους βρείτε μπροστά σας. Εκεί είναι αυτοί, δεν έχουν φύγει…

Αλέξης Τσίπρας: Εντάξει. Αλλά αποδυναμώνονται όσο περνάει ο χρόνος. Αποδυναμώνονται απέναντι στην κοινή γνώμη.

Unfollow: Εσείς έχετε συναντηθεί μαζί τους;

Αλέξης Τσίπρας: Όχι, γιατί να συναντηθώ;

(Δεν μπορώ να ξεχάσω αυτή την απάντηση γιατί την ερώτηση την έκανα εγώ. Ο κ. Τσίπρας μου είπε ότι με παρακολουθεί -το μπλογκ μου δηλαδή-, οπότε, επειδή κι εγώ τον παρακολουθώ, θα ήθελα να του πω πως οι νταβατζήδες της διαπλοκής πάντα αδύναμοι ήταν. Παντοδύναμους τους έκαναν οι κυβερνήσεις. Και οι πρωθυπουργοί.)

Πηγή: pitsirikos.net

Ερώτηση του ΣΥΡΙΖΑ για τις ευθύνες της ΡΑΕ σε σχέση με το σκάνδαλο της Hellas Power και Energa

Προς τους κ.κ. υπουργούς:

  • Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής
  • Οικονομικών
  • Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών,  Μεταφορών και  Δικτύων

Μείζον πολιτικό θέμα δημιουργείται για τον ρόλο της Διοίκησης της ΡΑΕ αλλά και της τότε κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου και ιδιαίτερα των συναρμόδιων υπουργών ΠΕΚΑ και Ανάπτυξης, μετά τις αποκαλύψεις του περιοδικού UNFOLLOW σε σχέση με το μέγα σκάνδαλο από τις εταιρείες Hellas Power και Energa σε βάρος του ελληνικού Δημοσίου και των πολιτών.

Συγκεκριμένα, οι εταιρείες Hellas Power και Energa, που ως τότε σύμφωνα με την κυβέρνηση Γ Παπανδρέου αλλά και όλους τους θιασώτες της λεγόμενης «απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας» αποτελούσαν το λαμπρό παράδειγμα της ιδιωτικοποίησης, πρωταγωνιστούν στο γνωστό μέγα σκάνδαλο σε βάρος του Δημοσίου και του ελληνικού λαού.

Όπως προκύπτει από το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του Unfollow, η ΡΑΕ αλλά και η πολιτική ηγεσία επέδειξαν πρωτοφανή ανοχή με αποτέλεσμα η Hellas Power και η Energa να εισπράττουν για σχεδόν ένα χρόνο από τους πελάτες τους χρήματα για την πώληση ηλεκτρικού ρεύματος, για ΦΠΑ, για Δημοτικά Τέλη, για Δημοτικούς Φόρους, για το τέλος υπέρ ΕΡΤ, για το τέλος ΑΠΕ, για το ΤΑΠ, για το φόρο καυσίμων και, τέλος, για το ΕΕΤΗΔΕ (το περιβόητο «χαράτσι»), χωρίς να αποδίδουν ούτε ένα ευρώ στο δημόσιο, στη ΔΕΗ και στον ΔΕΣΜΗΕ (Διαχειριστή Ελληνικού Συστήματος Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας).

Ευθύνες προκύπτουν και για τις διοικήσεις των ΔΕΗ, ΔΕΣΜΗΕ και ΔΕΔΔΗΕ οι οποίες παρά κάποιες ενστάσεις και επισημάνσεις ανέχθηκαν για αρκετό διάστημα να μην πληρώνονται από την AEGEAN POWER (πρόγονο της Hellas Power), χωρίς να προβούν στις απαραίτητες ενέργειες προστασίας των συμφερόντων τους.

Τα αποκαλυπτικά στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας επιβεβαιώνουν την πάγια εκτίμησή μας  ότι η ΡΑΕ μέχρι σήμερα δεν έχει λειτουργήσει ως Ρυθμιστική Αρχή προάσπισης του δημόσιου συμφέροντος, αλλά ως μηχανισμόςεξυπηρέτησης των μεγαλοιδιωτών και των αεριτζήδων στον χώρο της ενέργειας. Τα στοιχεία είναι καταλυτικά. Παρακάτω επισημαίνουμε ορισμένα από αυτά:

Η ΡΑΕ εγκρίνει στις 10 Νοεμβρίου 2010: «Την τροποποίηση της άδειας προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας της εταιρείας “Blue Aegean Energy A.E.” ως προς τη μετοχική σύνθεση, επωνυμία και ισχύ, ως εξής: Μετοχική σύνθεση Strouthinco Holdings co. Limited 50% και Nisma Limited 50 με νέα επωνυμία Aegean Power A.E.».

Η ΡΑΕ ουσιαστικά ενέκρινε την χρήση των αδειών α) 01080 προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας και β) 01213 παραγωγής ηλεκτρικής ενέργεια από τη  εταιρεία Aegean Power A.E..

Με την έναρξη λειτουργίας τους,  η Aegean Power A.E. και Energa αρχίζουν να δείχνουν δείγματα αφερεγγυότητας προς την ΔΕΗ και τον ΔΕΣΜΗΕ.  Ενώ λοιπόν η ΡΑΕ γνωρίζει ότι καθ όλη την διάρκεια του 2011 η Hellas Power (και η πρόγονος AEGEAN Power) και η Energa δεν έχουν καταβάλει ούτε ένα ευρώ στην ΔΕΗ, ΔΕΣΜΗΕ και ΔΕΔΔΗΕ -καθότι είχε λάβει επιστολές διαμαρτυρίας από το καλοκαίρι από τον ΔΕΣΜΗΕ και την ΔΕΗ-  τελικά ανακαλεί τις άδειες πολύ καθυστερημένα, στις 24/1/2012, λίγες μέρες πριν τα ΜΜΕ δημοσιοποιήσουν το σκάνδαλο υπεξαίρεσης των χρημάτων του ΕΕΤΗΔΕ από τις εταιρείες Hellas Power και Energa. Όμως παρόλα αυτά οι απαράδεκτες ενέργειες της ΡΑΕ συνεχίζονται. Η ΡΑΕ δικαιώνει τους καταχραστές σε αγωγές που είχαν κάνει κατά του ΔΕΔΔΗΕ και της ΔΕΗ με δυο διαδοχικές αποφάσεις της τον Απρίλιο και το Σεπτέμβριο. Οι απαράδεκτες αυτές αποφάσεις εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους διότι  έχοντας οι δυο καταχραστές τις αποφάσεις της ΡΑΕ μπορούν να τις χρησιμοποιήσουν ώστε να ζητήσουν αποζημιώσεις επιδιώκοντας συμψηφισμό χρεών.

H εταιρεία Aegean Power στο διάστημα που λειτούργησε πρόλαβε να δημιουργήσει χρέη με αρκετά εκατομμύρια ευρώ στις κρατικές εταιρείες ΔΕΗ, ΔΕΔΔΗΕ και ΔΕΣΜΗΕ. Σύμφωνα με τα ασφαλιστικά μέτρα που κατέθεσαν οι εν λόγω εταιρείες, το πόσο ανέρχεται στα 90 εκ € . Τα χρέη της Energa σε ΔΕΗ, ΔΕΔΔΗΕ και ΔΕΣΜΗΕ και ΕΕΤΗΔΕ ξεπερνούσαν τα 150 εκ €.

Κατόπιν τούτων  ερωτώνται οι αρμόδιοι υπουργοί:

  1.  Όταν αποφασίσθηκε η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας, πώς το Υπουργείο και η ΡΑΕ εξασφάλισαν ότι οι εταιρείες που θα εμπλακούν με την πώληση ενέργειας στην λιανική αγορά θα πληρώνουν τις υποχρεώσεις που θα δημιουργούν στην εταιρείες παραγωγής ενέργειας δεδομένου ότι θα εισέπρατταν χρήματα από καταναλωτές και θα έπρεπε με κάποιο τρόπο να εξασφαλίζεται η πληρωμή των παραγωγών ενέργειας;
  2. Πότε η ΡΑΕ ενημερώθηκε για πρώτη φορά για το άνοιγμα που είχαν οι δυο εταιρείες (AEGEAN-Hellas Powerκαι Energa) στην ΔΕΗ, στον ΔΕΣΜΗΕ και στο ΔΕΔΔΗΕ; Γιατί καθυστέρησε να αντιδράσει ανακαλώντας τις άδειες τους μόλις στις 24/01/2012; Σε τι ενέργειες προχώρησε ώστε να εξοφληθούν τα χρέη που προέκυπταν;
  3. Γιατί η ΡΑΕ   αναγνώρισε ότι υπάρχει πρόβλημα με την Hellas Power, επειδή δεν είχε αποδώσει εγγυητικές επιστολές στο ΔΕΣΜΗΕ, μόλις στις 19/01/2012, τη στιγμή που οι οφειλές αυτές ήταν γνωστές στη Ρυθμιστική Αρχή ήδη από τον Αύγουστο και το Σεπτέμβριο του 2011;
  4. Δεδομένου ότι το χρέος που δημιούργησαν η Hellas Power (Aegean Power) και η Energa ήταν περίπου 250 εκ €, σε ποιες ενέργειες προχώρησε η ΡΑΕ αλλά και οι Διοικήσεις της ΔΕΗ, ΔΕΔΔΗΕ και ΔΕΣΜΗΕ ώστε να εξασφαλίσουν ότι το χρέος θα πληρωθεί;
  5. Με δεδομένο το μέγεθοςτης ζημιάς είναι 250 εκ €, σε τι ενέργειες πολιτικές και νομικές θα προχωρήσει η κυβέρνηση απέναντι στην Διοίκηση της ΡΑΕ για τις πράξεις και τις παραλήψεις της;
  6. Θα αναζητηθούν ευθύνες για πράξεις και παραλήψεις των αρμοδίων υπουργών αλλά και των Διοικήσεων των ΔΕΗ, ΔΕΔΔΗΕ και ΔΕΣΜΗΕ για την καθυστερημένη αντίδραση τους στην ζημιά που υπέστησαν;
  7.  Τα χρήματα από τις εγγυήσεις που είχαν καταβάλει οι καταναλωτές βρέθηκαν σε ξεχωριστούς λογαριασμούς, όπως προβλέπεται; Αν όχι πότε διαπιστώθηκε η παραπάνω παρατυπία;
  8. Ποια ήταν η αρχική Μετοχική Σύνθεση μέχρι φυσικού προσώπου της Εταιρείας Aegean Power ΑΕ όταν δημιουργήθηκε, ποια η Μετοχική Σύνθεση της εταιρείας Hellas Power AE όταν ανακλήθηκε η άδεια; Ποιες αλλαγές έγιναν στην μετοχική της σύνθεση από τον 1ο/2010 έως τον 1ο/2012; Πότε πραγματοποιήθηκαν αλλαγές στην μετοχική σύνθεση; Πότε ενημερώθηκε η ΡΑΕ για τις αλλαγές στην μετοχική σύνθεση της Aegean Power ΑΕ (Hellas Power); Η ΡΑΕ ενέκρινε τις αλλαγές στην μετοχική σύνθεση; Αν ναι, γιατί;
  9. Σύμφωνα με την Απόφαση ΡΑΕ υπ’αριθμ. 924/2012 (ΑΔΑ: Β4ΣΛΙΔΞ-ΑΣΘ) «….. Όπως ήδη έχει περιέλθει σε γνώση της Αρχής, λόγω άσκησης των αρμοδιοτήτων της στον τομέα της προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας, αρχικά το 100% των μετοχών της «Strouthinco Holdings LTD» πέρασε στον έλεγχο του κ. Μηλιώνη και στη συνέχεια το σύνολο των μετοχών της «Strouthinco Holdings», όσο και της «Nisma LTD», πέρασαν στον έλεγχο της εταιρείας «Sonicrost LTD», εταιρεία holding, η οποία, σύμφωνα με την σχετική επιστολή σας, ανήκει κατά 100% στην εταιρεία «Worldwide Energy Limited»…» Πότε ενημερώθηκε η ΡΑΕ για τις αλλαγές στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της «Strouthinco Holdings»; Πότε ενημερώθηκε η ΡΑΕ για την αλλαγή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς «Nisma LTD»; Ενέκρινε η ΡΑΕ τις αλλαγές αυτές; Εφόσον δεν τις ενέκρινε γιατί δεν προέβη άμεσα στην ανάκληση των αδειών;  Πότε ενημερώθηκε η ΡΑΕ για την εξαγορά των εταιρειών «Strouthinco Holdings» και «Nisma LTD» από την εταιρεία «Sonicrost LTD» που άνηκε στην «Worldwide Energy Limited»; Ενέκρινε τις αλλαγές αυτές; Αν ναι, γιατί;

Οι ερωτώντες βουλευτές

Πετράκος Αθανάσιος
Ουζουνίδου Ευγενία
Λαφαζάνης Παναγιώτης
Παπαδημούλης Δημήτριος
Αλεξόπουλος Απόστολος
Αμμανατίδου Πασχαλίδου Ευαγγελία
Αποστόλου Ευάγγελος
Γελαλής Δημήτριος
Διώτη Ηρώ
Διαμαντόπουλος Ευάγγελος
Καφαντάρη Χαρά
Κριτσωτάκης Μιχάλης
Σταθάκης Γεώργιος
Στρατούλης Δημήτριος

Πηγή: syriza.gr

 

Με πορδ.€.ς δεν βάφονται αυγά!

του Τ. Σπηλιόπουλου

Η Ευρώπη αποτελείται από δύο κατηγορίες χωρών. Τις χώρες που τις κυβερνούν γκάνγκστερ και τις χώρες που τις κυβερνούν φοβισμένες και παραδομένες κυβερνήσεις. Χώρες στην Ευρώπη, με κανονικές κυβερνήσεις δεν υπάρχουν! Η κατηγοριοποίηση αυτή, χωρίς διευκρινήσεις για το ποιες ανήκουν στη μία και ποιες στην άλλη κατηγορία, έγινε από τον θυμωμένο αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αμέσως μετά την πρώτη ομόφωνη απόφαση του Eurogroup για την Κύπρο.

images_1_ayga

Για καλή της τύχη η Ρωσία γλύτωσε την μήνιν του Αλέξη Τσίπρα, αφού δεν είχε γίνει ακόμη γνωστή η στάση της απέναντι στην Κύπρο. Όπως τη γλύτωσε και η Κίνα (λόγω απόστασης από την Ευρώπη). Ωστόσο με βάση τα κριτήρια του Αλέξη Τσίπρα, οι δύο αυτές χώρες είναι ή φοβισμένες, ή γκάνγκστερ, όπως άλλωστε και όλες οι χώρες της υφηλίου, που δεν έτειναν χείρα βοηθείας στην Κύπρο!

Στη διεθνή σκηνή από καταβολής των κρατών, υπάρχει το απαράβατο αξίωμα, πως στη διπλωματία δεν υπάρχουν συμπάθειες και φιλίες, υπάρχει μόνο ταύτιση συμφερόντων. Εάν θέλεις να βελτιώσεις τη θέση σου και να δώσεις διεθνή υπόσταση στις απόψεις σου, πρέπει να φροντίσεις να δημιουργήσεις το κατάλληλο περιβάλλον, με σχεδιασμένη, επίπονη και οργανωμένη προσπάθεια. Και επειδή ποτέ δεν ξέρεις αν θα το πετύχεις, φροντίζεις να έχεις καλυμμένα τα νότα σου, με εναλλακτικές λύσεις.

Δυστυχώς στην περίπτωση της Κύπρου, δεν ίσχυσε ούτε το ένα ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Αποδείχτηκε εκ του αποτελέσματος, πως η προηγούμενη κυβέρνηση Χριστόφια, είχε εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια να σωθεί η παρτίδα και είχε αφήσει εγκληματικά εκτεθειμένη την Κύπρο. Το διεθνές ρεζιλίκι μιας χώρας, που αρχικά συμφωνεί στο Eurogroup, την επομένη απορρίπτει (με πανηγυρισμούς) τη συμφωνία, στη συνέχεια διασύρεται στη Ρωσία (και πιθανότατα και αλλού) εκλιπαρώντας για βοήθεια που κανείς δεν της δίνει και στο τέλος επιστρέφει από εκεί που ξεκίνησε, για να συμβιβαστεί με μια απόφαση πολύ χειρότερη από την αρχική, προκαλεί μεγαλύτερη ζημιά και από την κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος!

Η Κύπρος απογυμνώθηκε! Εμφανίστηκε διεθνώς χωρίς ερείσματα, χωρίς υποστηρικτές, χωρίς συμμάχους.Το πλήγμα που δέχτηκε ήταν χειρότερο και από την απόφαση του Eurogroup. Στο μεταξύ, το Ισραήλ -με την αμερικανική διαμεσολάβηση- τα βρήκε με την Τουρκία (γεγονός που μπορεί να αποτελέσει αφορμή για τα χειρότερα σενάρια από εδώ και πέρα), η Ρωσία αποδείχθηκε πως ήταν απολύτως συντεταγμένη με το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες (ο Πούτιν δεν βγήκε καν στο τηλέφωνο), οι αγορές αγνόησαν (χωρίς πρόβλημα) τις απειλές της Κύπρου, τα κοιτάσματα των υδρογονανθράκων δεν αποδείχθηκαν αρκετά ώστε να αποτελέσουν διπλωματικό χαρτί, ο ευρωπαϊκός νότος ήταν απών.

Η επόμενη ημέρα, αφήνει βαθιά τα σημάδια της και αποκαλύπτει γυμνή την αλήθεια. Με πορδ € ς. δεν βάφονται αβγά! Τουλάχιστον μετά το πατατράκ της Κύπρου, ας ελπίσουμε πως θα σωπάσουν, έστω για λίγο, οι κραυγές του λαϊκισμού! Κάτι είναι και αυτό.

Πηγή: theinsider.gr

Η “επανάσταση” του Αλέξη ξεκίνησε από τον ΔΟΛ

Πηγή: factorx, Antinews.gr

Τον έχουν πει αντισυστημικό, ριζοσπάστη, που θα πολεμήσει τη διαπλοκή και θα κλείσει στα «τζάκια» των διαπλεκόμενων που κάνουν ότι θέλουν τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Τον έχουν χαρακτηρίσει κομαντάντε Τσίπρας γιατί θα φέρει άνεμο επανάστασης και τον Τσε Γκεβάρα στη χώρα.

Έχουν πει πολλά για τον Αλέξη Τσίπρα που μόλις πριν λίγα 24ωρα μίλησε για τον πόλεμο κατά των νταβατζήδων που ανοίγει το κόμμα του. Ο ίδιος είναι που κατηγορεί την κυβέρνηση και προσωπικά τον πρωθυπουργό για εξυπηρέτηση επιχειρηματικών συμφερόντων. Ασχέτως αν ο ίδιος και τα στελέχη του έχουν κάνει αβάντες στην Deutsche Aeolia, σε συγκεκριμένους μνηστήρες του ΟΠΑΠ ή ακόμη και στον… Σόρος. Γενικώς, αν περάσει κανείς από την Κουμουνδούρου θα καταλάβει τον «άνεμο» της επανάστασης κατά του συστήματος που κυβερνά τη χώρα, και κυρίως του μιντιακού κατεστημένου που λύνει και δένει.

Κι όμως, η ίδια η Αυγή μας πληροφορεί ότι ο Τσίπρας άνοιξε κύκλο επαφών με τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης και τους επιχειρηματίες του χώρου. Επισκέφτηκε, λέει, το στρατηγείο του Ψυχάρη στην οδό Μιχαλακοπούλου. Το κονέ το έκανε ο πρώην διευθυντής του Βήματος, πρώην βουλευτής και επικεφαλής των Media του ΣΥΡΙΖΑ, Βασίλης Μουλόπουλος. Μαζί με τον Αλέξη ήταν και ο Πάνος Σκουρλέτης ή «μαύρος» Πάνος αφού είναι γνωστός για τις ιδέες του σχετικά με τα είδη οικιακής χρήσης των κουκουλοφόρων.

Εν πάση περιπτώσει πήγαν και είδαν τον Ψυχάρη και το επιτελείο του, ήπιαν ένα καφέ κι αντάλλαξαν απόψεις περί όλων των θεμάτων. Να φανταστούμε ότι στη συνάντηση δεν ήταν ο Πρετεντέρης που έχει ανοίξει πόλεμο με τον ΣΥΡΙΖΑ, ούτε και ο Παπαχρήστος που είναι στα μαχαίρια με τον Σκουρλέτη. Κι όμως, ο ισχυρός άντρας των εφημερίδων Νέα και Βήμα και του Mega που δεν χαρίζονται στον Τσίπρα, ο Ψυχάρης, τα είπε μια χαρά με τον «επαναστάτη» Αλέξη.

Υπάρχει και μια πληροφορία, που όμως δεν επιβεβαιώνεται, ότι στη συνάντηση ήταν παρών και ο… Μπόμπολας. Αν ισχύει τότε φανταζόμαστε ότι ο κ. Τσίπρας μπορεί να αγόρασε και… ορισμένες μετοχές της εταιρείας χρυσού στη Χαλκιδική. Αφού τα είπαν σαν καλοί φίλοι, λογικά θα πρέπει να κατέστρωσαν σχέδιο για το πώς θα υπάρξει ανάπτυξη στη χώρα. Ο Ψυχάρης ενδιαφέρεται σφόδρα για την ενέργεια (λόγω κάποιων ισχυρών φίλων του), ο Μπόμπολας έχει ένα σωρό δουλειές με το Δημόσιο, δεν έκαναν και κάτι κακό να «κλείσουν πόρτα για το χειμώνα» με τον μελλοντικό πρωθυπουργό.

Μάλιστα, ο κ. Τσίπρας φέρεται να είχε περάσει μια βόλτα και από το συγκρότημα του Αλαφούζου, το ίδιο που στηρίζει το Μνημόνιο. Οι πληροφορίες ότι ήπιαν.. τσίπουρα με τον Μπάμπη Παπαδημητρίου και τον Άρη Πορτοσάλτε ελέγχονται ως ανακριβείς.

Αν πάλι ο κ. Μπόμπολας δεν ήταν στο ραντεβού με τον Ψυχάρη τότε είναι απρέπεια από πλευράς του κ. Τσίπρα. Στο πλαίσιο των επαφών με τους καναλάρχες και εκδότες δε θα πρέπει να αφήσει παραπονούμενο το συγκρότημα του Πήγασου. Πρέπει πάραυτα να σπεύσει να κάνει μια βολτούλα κι από το Έθνος, να κεραστεί ένα… φοντανάκι από τον Φώτη Μπόμπολα, να ανταλλάξουν απόψεις με τον πατριάρχη Μπόμπολα για την Αττική οδό.

Και στο τέλος δεν πρέπει να ξεχάσει ο κομαντάντε Αλέξης να περάσει και από τους νέους εκδότες, τον Χατζηνικολάου με τον Κουρή και τον Θέμο Αναστασιάδη ώστε να κλείσει ο κύκλος.

Γιατί είναι κακό να τους επισκέπτεται; Θα πει ο προσβεβλημένος Συριζαίος. Όχι βέβαια, αλλά τι τη θες την επανάσταση και τους τσαμπουκάδες κατά της διαπλοκής που γράφαμε στην αρχή; Αφού σε χαλάνε σύντροφε Αλέξη οι επαναστάσεις και η… έξοδος στο βουνό. Όπως έχει αποδειχθεί ο σύντροφος Τσίπρας παίζει καλύτερη μπάλα στην κοιλιά του κήτους. Είτε αυτό είναι το κήτος του καπιταλισμού (βλέπε ΗΠΑ, ΔΝΤ, LSE, διάφορα αμφιλεγόμενα ινστιτούτα και φόρουμ) είτε είναι το κήτος της εγχώριας διαπλοκής και των διαπλεκόμενων μιντιαρχών.

Τσίπρας, Κόκκαλης, Ψυχάρης σε ανένδοτο κατά της διαπλοκής!

Πηγή: Kourdistoportocali.com

 

Αφού μίλησε στο  Βrookings, έχοντας εξασφαλίσει την ανοχή του Σόιμπλε, ακολούθησε ένα δεκάωρο ταξίδι αστραπή και μια μυστική συνάντηση του  στο Σαν Φρανσίσκο την οποία απεκάλυψε οΓιώργος Παπαχρήστος στα «ΝΕΑ».

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του δημοσιογράφου, οπρόεδρος Αλέξης θα συναντούσε, δύο ζάπλουτους μεν αλλά μάλλον χωρίς άκρες στο Λευκό Οίκο ελληνοαμερικανούς επιχειρηματίες, τον Φίλ Αγγελίδη και τον Άγγελο Τσακόπουλο οι οποίοι εκτός από δισεκατομμυριούχοι είναι και συνεταίροι κατασκευαστές και κτηματομεσίτες.

Μάλιστα ο Τσίπρας επισκέφθηκε την οικογένεια Τσακόπουλου (photo) στο σπίτι τους στο Σακραμέντο! Προς τι η συνάντηση με δύο γαλαντόμους επιχειρηματίες;, αναρωτιέται ο Γ. Παπαχρήστος; Ποιος έκλεισε το ραντεβού και για ποιον λόγο; Τι συζητήθηκε κατά τη διάρκεια της συνάντησης;

Επιστρέφοντας στα πάτρια εδάφη έρχισε να δίνει μάχες για την παραμονή του ΟΠΑΠ στον έλεγχο της διαπλοκής και συγκεκριμένα στον Σωκράτη Κόκκαλη, τις εταιρείες του οποίου υπερασπίσθηκε από το βήμα της Βουλής. Για να μην ζοχαδιασθούν οι υπόλοιποι ολιγάρχες, ο Αλέξης συνάντησε στο Φάληρο τον Αλαφούζο ενώ χθες προσκύνησε και στα γραφεία του ΔΟΛ στην Μιχαλακοπούλου τον Πατριάρχη (λόγω και σχέσεων με το Άγιο Όρος) της δημοσιογραφίας Σταύρο Ψυχάρη, την ευλογία του οποίου και έλαβε.
Ανάμεσα σε όλα αυτά πρόλαβε να φωτογραφηθεί με τον πρώην πρέσβη των ΗΠΑ στην Αθήνα φιλοσκοπιανό Τόμας Μίλερ (από τους σκοτεινούς εγκεφάλους των υποκλοπών) ενώ σήμερα βρίσκεται στο LSE για να μιλήσει για την κρίση, αφού στο μεταξύ περιπλανήθηκε στις χώρες της Λατινικής Αμερικής και έδωσε το αγωνιστικό παρόν στην κηδεία του Ούγκο Τσάβες.

 

Ο Τσίπρας και το Left.gr στην “υπηρεσία” του Σωκράτη Κόκκαλη!


Απόλυτα ταυτισμένοι με τα συμφέροντα του “εθνικού προμηθευτή” εμφανίζονται ξεδιάντροπα πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ, ο αρχηγός του Αλέξης Τσίπρας, αλλά και το επίσημο site του κόμματος Left.gr.

Με μια πρωτοφανή επίθεση σε επιχειρηματικούς ομίλους που διεκδικούν το 33% του Οργανισμού Τυχερών Παιχνιδιών, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης επιχειρεί με πρωτοφανή λύσσα για τα ελληνικά πολιτικά δεδομένα να  μπλοκάρει την ιδιωτικοποίηση του ΟΠΑΠ.

Βεβαίως η Κουμουνδούρου δεν τόλμησε να αρθρώσει κουβέντα, ή να αντιδράσει όταν η διοίκηση του ΟΠΑΠ, ανακοίνωσε στα “μουλωχτά” την προικοδότηση της ΙΝΤΡΑΛΟΤ με 250 εκατομμύρια ευρώ, μέσα από από ακόμη μια σκοτεινή σύμβαση με την εταιρεία του Σωκράτη Κόκκαλη.

Είναι προφανές πως τέτοιυ επιπέδου ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΘΡΑΣΟΥΣ και ξεδιάντροπης υποστήριξης ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΩΝ συμφερόντων από την πλευρά ενός πολιτικού κόμματος, όπως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, και ενός πολιτικού αρχηγού, όπως είναι ο Τσίπρας και η παρέα των “¨κολλητών” του στην Κουμουνδούρου,  ούτε σε τριτοκοσμικές μπανανίες  δεν συναντώνται πλέον...


Πηγή: Lykavitos.gr

Τι απαντούν τα «Νέα» στον Αλέξη Μητρόπουλο

 

Πηγή: lykavitos.gr 

Σε υπόθεση μη δήλωσης εισοδήματος 1 εκατ. δολαρίων, τα οποία πήρε ως αμοιβή φέρεται να εμπλέκεται, σύμφωνα με τα «Νέα», ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Μητρόπουλος.

Ο ίδιος διέψευσε χθες, Δευτέρα, το σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας, τονίζοντας πως είναι έτοιμος να καταθέσει στην ελληνική γνώμη τα έγγραφα τα οποία αποδεικνύουν ότι δεν τον βαραίνει καμία φορολογική παράβαση.

Σήμερα, τα «Νέα» επιμένουν ότι ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Μητρόπουλος, δεν πλήρωσε το 1999 φόρο 45% για την αμοιβή 1 εκατ. δολαρίων που έλαβε ως δικηγόρος και αναφέρουν χαρακτηριστικά:

«Διάβασα και εγώ τη διάψευση του καλού πελάτη της στήλης Αλέξη «είμαι το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ» Μητρόπουλου, παρότι είμαι και λίγο θυμωμένος μαζί του: δεν μου την έστειλε, αν και εγώ, ως όφειλα, από τις 3 Μαρτίου τον ψάχνω απεγνωσμένα, θα έλεγα, για να μιλήσω μαζί του επί του θέματος. Γράφει λοιπόν στην ανακοίνωσή του ο καλός μου πελάτης αναφορικά με το χθεσινό δημοσίευμα της στήλης για την… παράλειψή του να εκδώσει αποδείξεις για την αμοιβή που εισέπραξε από τους κληρονόμους εκλιπόντος εφοπλιστή στις ΗΠΑ… Και παραθέτει 13 έγγραφα στη σειρά, αλλά – φευ! – κανένα που να μοιάζει έστω (είμαι επιεικής στο να είναι κιόλας!) με απόδειξη.

Δεκατρία έγγραφα, επαναλαμβάνω, αλλά ούτε μία απόδειξη! Φυσικά δεν τον εγκαλώ ως προς αυτό – είναι άλλοι αρμόδιοι να το πράξουν, και το πράττουν ήδη. Θα αναφέρω μόνο δύο μικρές λεπτομέρειες διότι φαίνεται ότι κάπου τα έχει μπερδέψει τα πράγματα (ή προσπαθεί να τα μπερδέψει, θα σας γελάσω): ή το έμβασμα που δημοσιοποιεί αφορά είσοδο στη χώρα 750.000 δολαρίων.

Τα χρήματα αυτά φορολογήθηκαν με 3%, γιατί εισήχθησαν το 2005 με βάση έναν νόμο του Αλογοσκούφη,τον 3259/2004. Το αποδεικτικό της εισαγωγής και ο φόρος που πληρώθηκε ΔΕΝ είναι απόδειξη παροχής υπηρεσιών! Αν ήταν απόδειξη, θα είχαν φορολογηθεί με συντελεστή 45%, αγαπημένε μου Αλέξη... Ευκαιρίας δοθείσης τον ενημερώνω, γιατί και αυτό φοβάμαι ότι το έχει ξεχάσει ή του διαφεύγει, ότι το ΣΔΟΕ διαθέτει επιστολή της αδελφής του εκλιπόντος εφοπλιστή, στην οποία αναφέρεται σαφώς ότι η αμοιβή προς τον ίδιο και τους άλλους δύο δικηγόρους που χειρίστηκαν τα κληρονομικά της οικογένειας και που ανερχόταν σε 1,6 εκατομμύρια δολάρια είχε κατατεθεί σε υποκατάστημα της Λαϊκής Τράπεζας Κύπρου στο Λονδίνο.

Θα κλείσω για σήμερα όπως και χθες: Καλά ξεμπερδέματα, εύχομαι. Από καρδιάς…».

Γιατί ο Τσίπρας στηρίζει τον Κόκκαλη?

Γιατί ο Τσίπρας στηρίζει τον Κόκκαλη?

Τα ερωτήματα που ακολουθούν τίθενται από το DealNews.gr

Tο γεγονός ότι ο πρόεδρος της Kοινοβουλευτικής Oμάδας του ΣYPIZA επέλεξε να υποστηρίξει και μάλιστα από το βήμα της Bουλής και σε μια κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία, όπως η συζήτηση σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών, την εταιρία Deutsche Aeolia προκαλεί συνειρμούς, συζητήσεις και μεγάλα ερωτήματα σε πολιτικούς και οικονομικούς κύκλους.

Πρώτο, γιατί από τις επενδυτικές πρωτοβουλίες χιλιάδων ελληνικών επιχειρήσεων που βρίσκονται βαλτωμένες στα γρανάζια της γραφειοκρατίας, επέλεξε αυτή που συμμετέχει ο Σ. Kόκκαλης, την ώρα μάλιστα που πυκνώνουν οι αναφορές περί επιλεκτικής «υποστήριξης» του μεγαλοεπιχειρηματία από τον πρόεδρο του ΣYPIZA;

Δεύτερο, πώς ο Aλ. Tσίπρας εμφανίστηκε υποστηρικτής των επενδυτικών προτάσεων της εταιρίας Deutsche Aeolia όσον αφορά τη δημιουργία 6 αιολικών πάρκων στην Πελοπόννησο, ενώ μόλις τον περασμένο Δεκέμβριο 10 βουλευτές του κόμματός του, μεταξύ των οποίων και ο υπεύθυνος του κόμματος για τα ενεργειακά, κατέθεσαν ερώτηση στη Bουλή εκφράζοντας την πλήρη αντίθεση τους στην προοπτική τέτοιων «φαραωνικού τύπου» επενδύσεων στην περιοχή; Δεν το γνώριζε ή υπήρχε συγκεκριμένος λόγος για την υποστήριξη της εταιρίας;

Tρίτο, πώς ο ΣYPIZA, που έχει κάνει «σημαία» του την περιβαλλοντική ευαισθησία, όπως φάνηκε και από την επένδυση στα μεταλλεία χρυσού στη Xαλκιδική και από άλλες περιπτώσεις, πιάνεται «αδιάβαστος» για το γεγονός ότι από τα προτεινόμενα αιολικά πάρκα της Deutsche Aeolia συνολικής ισχύος 150 MW, τα 76 MW «κολλούν» γιατί, σύμφωνα με πληροφορίες από τη PAE, αφορούν δασικές εκτάσεις και περιβαλλοντικά προστατευόμενες περιοχές;

Tο τέταρτο, πολιτικής διάστασης, ερώτημα, αφορά το ότι ο Aλ. Tσίπρας συνηγορεί υπέρ μιας επένδυσης που κατά 80% ανήκει στον «πυλώνα» των γερμανικών οικονομικών συμφερόντων Deutsche Bank, την ώρα μάλιστα που έχει ανοίξει σταθερό «μέτωπο» στην πολιτική της A. Mέρκελ, ως εκφραστή αυτών ακριβώς των συμφερόντων.

Tο όλο θέμα, σύμφωνα με πληροφορίες, προκαλεί αναταράξεις και στο εσωτερικό του ΣYPIZA, αφού ακόμη και κεντρικά στελέχη του εμφανίστηκαν αιφνιδιασμένα από τις αναφορές Tσίπρα. Πέραν όμως των εσωτερικών αναταράξεων αντιδράσεις υπήρξαν και στο πολιτικό προσκήνιο, με τον Eυ. Bενιζέλο, πέραν της αποκάλυψης για τονλάθος… Άκερμαν, να ασκεί σκληρή κριτική στον επικεφαλής του ΣYPIZA.

O πρόεδρος του ΠAΣOK, σε προχθεσινές δηλώσεις του επανήλθε στο θέμα, αναφέροντας χαρακτηριστικά σχετικά με έγγραφο της γερμανικής τράπεζας που έφερε στη Bουλή ο Aλ. Tσίπρας ότι «ήταν ένα letter of support, το οποίο έλεγε ότι αν πάρετε την άδεια από τη PAE θα σας χρηματοδοτήσουμε μέχρι του ποσού των 13,5 εκ. ευρώ. Kαι αυτό θα έπρεπε να γίνει αντικείμενο συζήτησης στη Bουλή με τον Πρόεδρο ενός κόμματος, κομιστή ενός τέτοιου εγγράφου για μια συγκεκριμένη επένδυση όταν υπάρχουν δεκάδες τέτοιες επενδύσεις που εκκρεμούν στη PAE»;H υπόθεση της Deutsche Aeolia έρχεται να προστεθεί και στη στάση του ΣYPIZA σχετικά με τον OΠAΠ.

H αντίθεση του στην αποκρατικοποίηση του Oργανισμού, μπορεί να εδράζεται σε πολιτικούς και ιδεολογικούς λόγους, αλλά την ίδια στιγμή κύκλοι της αγοράς παρατηρούν ότι μόνος ωφελημένος σε μια τέτοια περίπτωση θα ήταν ο Σ. Kόκκαλης που ευνοείται από το σημερινό status.

Tο κλίμα βαραίνει ακόμη περισσότερο και με την υπόθεση της περίφημης «στοιχειωμένης» τροπολογίας για το TAIΠEΔ, όσον αφορά την ενημέρωση των υποψήφιων επενδυτών για τα οικονομικά στοιχεία των υπό αποκρατικοποίηση εταιριών, που αποσύρθηκε δύο φορές και αναμένεται να περάσει στο συζητούμενο νομοσχέδιο του YΠEKA. Πολλοί είδαν πίσω από τις έντονες αντιδράσεις των πολιτικών κομμάτων, με πρωταγωνιστικό ρόλο του ΣYPIZA, όχι τόσο τα θέματα «εθνικής ασφάλειας», που επικαλέστηκαν, αλλά το «φλέγον» θέμα της μη αποκάλυψης των απόρρητων συμβάσεων της Intralot με τον OΠAΠ.

Πηγή: DealNews.gr

Ο Καραμανλής, ο Τσίπρας, η διαπλοκή και η ηρωική δημοσιογράφος Α. Μπουγάτσου

Από τον Βασίλη Μπόνιο στο KourdistoPortocali

 

Είναι σίγουρο πως από την πλευρά του Ιδρύματος Καραμανλή θα υπάρχουν πειστικά επιχειρήματα τα οποία να δικαιολογούν την παρουσία και ομιλία του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ και spokesman της εταιρείας Deutsche Αeolia, κ. Αλέξη Τσίπρα.

Εκτός κι αν η παρουσία του κ. Τσίπρα εντάσσεται στην λογική του Μπαϊρακτάρη σύμφωνα με την οποία μαχόμασστε λεκτικά εναντίον της διαπλοκής πριν παραδοθούμε στις πλουμιστές αγκάλες της.

Τουλάχιστο ως προς αυτό ο νέος ΣΥΡΙΖΑ είναι απόλυτα συνεπής: Χτυπάει τον Σαμαρά κατηγορώντας τον για διαπλοκή με τον επιχειρηματία Μελισσανίδη την ίδια στιγμή που ακόμη και οι πέτρες γνωρίζουν ότι ο ΟΠΑΠ είναι παραδομένος ολοκληρωτικά στην Ιντραλότ του κ. Κόκκαλη η οποία παρέχει το λογισμικό και κρατάει ερμητικά κλειστούς και τους περίφημους κωδικούς.

Εάν ο ΣΥΡΙΖΑ επεδίωκε πραγματικά την διαφάνεια το λιγότερο που θα ζητούσε θα ήταν να πάψουν να είναι απόρρητες οι περίφημες συμβάσεις του ΟΠΑΠ.

Εάν ο ΣΥΡΙΖΑ επεδίωκε πραγματικά την διαφάνεια στην περίπτωση του ΟΠΑΠ θα αναρωτιόταν γιατί δεκαετίες τώρα ο αμαρτωλός Οργανισμός δεν φρόντισε να αναζητήσει κι έναν εναλλακτικό πάροχο του λογισμικού αντί να είναι παραδομένος ολοκληρωτικά στην  Ιντραλότ και να μην έχει στην διάθεσή του ούτε καν τους κωδικούς. Και κερατάς και δαρμένος δηλαδή.

Το να παραμένει ο ΟΠΑΠ ως έχει ο μόνος κερδισμένος είναι η εταιρεία του κ. Κόκκαλη, ενώ εντελώς συμπτωματικά μια άλλη εταιρεία του ίδιου επιχειρηματία συμμετέχει στην Deutsche Αeolia.

Προκαλεί λοιπόν εντύπωση το γεγονός ότι για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ παραμένει στο απυρόβλητο ένας συγκεκριμένος επιχειρηματίας ο οποίος είχε αναγκάσει τον Καραμανλή να αποκαλέσει στη Βουλή τον Σημίτη, Αρχιερέα της Διαπλοκής.

Προφανώς ο κ. Τσίπρας τα αγνοεί όλα αυτά. Όπως θέλει να αγνοεί και τον πραγματικό χάρτη της διαπλοκής στην Ελλάδα παρότι η ηρωική δημοσιογράφος Αριστέα Μπουγάτσου λίγους μήνες πριν πεθάνει μάζεψε όλο το κουράγιο της και κατέβηκε στην Κουμουνδούρου όπου συνάντησε τον Αλέξη Τσίπρα και τον Νίκο Παππά και τους μίλησε για τα πρόσωπα της εγχώριας διαπλοκής.

Η ίδια δημοσιογράφος λίγο πριν φύγει από την ζωή απεκάλυψε τον εκμαυλισμό των ΜΜΕ από την Βαστίλη της Διαφθοράς του Περιστερίου με τις περίφημες λίστες και τα ποσά που δίνει ο αμαρτωλός οργανισμός σε ΜΜΕ και σωματεία με κριτήρια κολλητών, διαπλοκής και πέρα από κάθε λογική ελεύθερης αγοράς.

Γι΄αυτόν λοιπόν τον ΟΠΑΠ σκίζουν τα ιμάτιά τους ο Τσίπρας, ο Λαφαζάνης, ο Δραγασάκης;Γιατί τόση πρεμούρα να μείνει έρμαιο της συγκεκριμένης εταιρείας;

Πιο λογικό θα ήταν ο ΟΠΑΠ να πουληθεί σε όποιον δώσει τα περισσότερα. Αυτό να είναι το μοναδικό κριτήριο. Ας τον πάρουν οι Γερμανοί, οι Κινέζοι, ο Κόκκαλης, ο Μελλισανίδης. Όποιος προσφέρει τα πιο πολλά με την προυπόθεση οι υποψήφιοι επενδυτές να γίνουν γνώστες των απόρρητων συμβάσεων που κρατούνται μυστικές σαν Ιερό Δισκοπότηρο.

Αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ και το προσκείμενο σ΄αυτόν Σωματείο των Εργαζομένων του ΟΠΑΠ το μόνο που επιθυμούν είναι να μείνει ο ΟΠΑΠ ως έχει ώστε να συντηρεί απερίσπαστα το μηντιακό παρακράτος.

Ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν ο οποίος εμφανίζεται να δίνει μάχες υπέρ ενός συγκεκριμένου διαπλεκόμενου επιχειρηματία είναι προσκεκλημένος καλεσμένος του διαδόχου Καραμανλή για να τιμήσει τον Εθνάρχη. Και αναρωτιέται κανείς: Δεν θα ήταν πιο  τιμητικό για τον Εθνάρχη να έχει προσκληθεί η κ. Λιάνα Κανέλη για παράδειγμα, η οποία βρέθηκε στο πλευρό του στη διάρκεια της εξορίας και θα μπορούσε τόσα πολλά να διηγηθεί για τον Εθνάρχη; Δεν θα ήταν πιο εμβληματική και σημειωλογική η παρουσία της από εκείνη του όψιμου υπερασπιστή συγκεκριμένων συμφερόντων;

Αλήθεια ποια φωτεινά μυαλά παγίδευσαν τον Καραμανλή στην συγκεκριμένη επιλογή;

Το επιχείρημα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να τον στηρίξει για να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας μόνο ως ανέκδοτο και φτηνά πολιτικό παιγνίδι θα μπορούσε να ακουσθεί. Η πολιτική σκηνή έχει ανάγκη από έναν Καραμανλή σοφό, συνετό, προσεκτικό που δεν θα βολοδέρνει σαν καρυδότσουφλο στα κύματα. 

Στο κάτω κάτω όφειλε μετά την κυβερνητική εμπειρία στην διάρκεια της οποίας εμπιστεύθηκε σε λάθος πρόσωπα κρίσιμα πόστα, να είναι πιο προσεχτικός με τους συμβούλους του. Το λιγότερο που θα μπορούσε να κάνει για τον εαυτό του ο Καραμανλής, ώστε να είναι έτοιμος όταν χρειασθεί να προσφέρει στην πατρίδα του είναι να είναι πιο προσεχτικός και να περνάει από κρισάρα τις συμβουλές και τις ιδέες που πέφτουν στο τραπέζι από τους συνομιλητές του. 

Ο Καραμανλής άλλωστε κάηκε στο χυλό ουκ ολίγες φορές εξαιτίας αμφιλεγόμενων συμβούλων.Ένας σοφός και συνετός Καραμανλής με όραμα για την πατρίδα του θα μπορούσε να είναι το καταστάλαγμα της εμπειρίας που απέκτησε μετά από 5 χρόνια στην εξουσία.

Στο κάτω κάτω υπάρχουν δίπλα του φωτεινά μυαλά και σίγουρα ένα από αυτά δεν είναι ο συμβουλάτορας που του πρότεινε τον κ. Τσίπρα ως ομιλητή στην μνήμη του Eθνάρχη.

Πηγή: KourdistoPortocali

ΜΜΕ – Τσίπρας: Let’s talk business

 

Σε τροχιά… προσέγγισης με τους εκδότες ο sir Alexis.
Στο… άνδρο του Αλαφούζου ο Τσίπρας, γράφει το matrix24.gr
Παρότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ξιφουλκήσει πολλές φορές κατά των φοροαπαλλαγών που απολαμβάνουν οι εφοπλιστές, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης δέχθηκε χθες πρόσκληση από την ιδιοκτησία της Καθημερινής και του ΣΚΑΪ και έδωσε το «παρών» στις εγκαταστάσεις του συγκροτήματος Αλαφούζου, στο Νέο Φάληρο.
Ο Neo πληροφορείται ότι ουσιαστικά, επρόκειτο για συνάντηση γνωριμίας, προκειμένου να σπάσει ο πάγος μεταξύ των δύο πλευρών. Ο Αλέξης Τσίπρας συναντήθηκε με την ιδιοκτησία της εφημερίδας «Καθημερινή», τα διευθυντικά στελέχη, ενώ παρών στη συνάντηση ήταν και ο ιδιοκτήτης του ΣΚΑΪ, Γιάννης Αλαφούζος. Στη συνέχεια, ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, που συνοδευόταν από τους Γιάννη Δραγασάκη, Πάνο Σκουρλέτη και Βασίλη Μουλόπουλο, ξεναγήθηκε στους χώρους της εφημερίδας. Συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα, πάντως, διαβεβαιώνουν τον Neo ότι η επίσκεψη του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην -πολιτικά- «εχθρική» Καθημερινή ήταν μόνο η αρχή των επισκέψεών του σε ΜΜΕ, με τα οποία επιχειρεί να μπει σε τροχιά προσέγγισης.

Επίσκεψη Τσίπρα στα γραφεία του μνημονιακού Συγκροτήματος Αλαφούζου, σύμφωνα με τα parapolitika.gr. Στην κουβέντα συμμετείχε και ο Γιάννης Αλαφούζος Επίσκεψη στα γραφεία του Συγκροτήματος Αλαφούζου στο Νέο Φάληρο πραγματοποίησε χθες ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρας, στο πλαίσιο των επαφών που έχει ξεκινήσει με ανθρώπους των media. Ο Αλέξης Τσίπρας συναντήθηκε με την ιδιοκτησία της εφημερίδας «Καθημερινή», τα διευθυντικά στελέχη, ενώ παρών στη συνάντηση ήταν και ο ιδιοκτήτης του ΣΚΑΪ, Γιάννης Αλαφούζος. Στη συνέχεια, ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, που συνοδευόταν από τους Γιάννη Δραγασάκη, Πάνο Σκουρλέτη και Βασίλη Μουλόπουλο, ξεναγήθηκε στους χώρους της εφημερίδας. Πάντως το γεγονός ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε ένα κεντροδεξιό μαγαζί – και συνάμα- σκληρά μνημονιακό για να ξεκινήσει τις επαφές του, με τους μιντιάρχες, έρχεται να επιβεβαιώσει όσους λένε ότι ο πρόεδρος Αλέξης, έχει αποφασίσει να αλλάξει σε όλα πολιτική κατεύθυνση. Πέραν της κουβέντας που έγινε επί των θεμάτων που έχουν να κάνουν με την κατάσταση που επικρατεί στα ΜΜΕ, ο Αλέξης Τσίπρας, έδειξε ενδιαφέρον και για τις εξελίξεις στον Παναθηναϊκό.

ΑΞΙΖΕΙ: Καθοριστικό ρόλο στο να περάσει το κατώφλι του Συγκροτήματος Αλαφούζου, ο αριστερός Τσίπρας, έπαιξε ο διευθυντής της «Καθημερινής» Αλέξης Παπαχελάς.

Πηγή: parapolitika.gr και matrix24.gr

Χέρι χέρι με τον Τόμας Μίλερ ο Αλέξης

Το παρακάτω αποτελεί αναδημοσίευση από το Κουρδιστό Πορτοκάλι
Ο Τόμας Μίλερ είναι χωμένος ως το λαιμό στο σκάνδαλο των υποκλοπών που κόστισε την ζωή στον Κώστα Τσαλικίδη. 
Είναι ο ίδιος άνθρωπος που πίεζε χυδαία τον Ανδρέα Παπανδρέου να λύσει το Σκοπιανό. Αυτό ο τύπος -όπως αναφέρει το ρεπορτάζ που ακολουθεί- είχε υπάρξει και επίσημα σύμβουλος του τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους.
Ε, είναι το ίδιο πρόσωπο που φωτρογραφίζεται στο πλευρό του Αλέξη Τσίπρα και δεν πρόκειται για φωτομοντάζ. Η Ελλάδα οδηγείται βίαια σε νέες περιπέτειες…Ο Σαμαράς βλέποντας ότι οι Αμερικανοί έχουν αγκαλιάσει τον Αλέξη Τσίπρα επέλεξε να αντιπαρατεθεί μαζί του στη Βουλή σήμερα το απόγευμα. Μάλιστα δεν αποκλείεται να καταθέσει στα πρακτικά και τρην συγκεκριμένη φωτογραφία που δημοσίευσαν τα “Παραπολιτικά”. Ο Σαμαράς διαισθάνεται ότι οι Αμερικανοί είναι αποφασισμένοι να τον “τελειώσουν”-ειδικά μετά και την πανωλεθρία της Μέρκελ στην Ιταλία- και ο ίδιος έχει αποφασίσει να κάνει το πολιτικό το παγνίδι της ζωής του.
Μείνετε συντονισμένοι στο “Κουρδιστό Πορτοκάλι”.Τόμας Μίλερ>Στην υπηρεσία του ψευδοκράτους και των ΣκοπίωνΈνας παλαιός γνώριμος της Κύπρου και της Ελλάδας, ο πρέσβης Τόμας Μίλερ, έχει ενταχθεί επίσημα στους συμβούλους του τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους, αναλαμβάνοντας καθήκοντα διευθυντή του γραφείου της Ουάσινγκτον, του οργανισμού Independent Diplomat, ο οποίος – μεταξύ άλλων – προσφέρει επί πληρωμή «συμβουλές και υποστήριξη στην εξωτερική πολιτική του γραφείου του προέδρου της “Τουρκικής Δημοκρατίας της Βορείου Κύπρου”, αλλά και σε άλλες υπηρεσίες του ψευδοκράτους».Ο οργανισμός Independent Diplomat, δηλώνει «μη κερδοσκοπικός» και ότι «εξοπλίζει κυβερνήσεις και πολιτικές ομάδες, οι οποίες θα ήταν περιθωριοποιημένες, για να συμμετέχουν αποτελεσματικά στις διεθνείς διαδικασίες λήψης αποφάσεων, με διπλωματικές δυνατότητες, ειδικεύσεις και πόρους».Ο Τόμας Μίλερ υπηρέτησε ως ειδικός συντονιστής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για το Κυπριακό από το 1997-1999 και πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα από το 2001-2004.Έχει επίσης υπηρετήσει ως πρέσβης των ΗΠΑ στη Βοσνία και επιτετραμμένος της Αμερικανικής Πρεσβείας στην Αθήνα.Ο εκτελεστικός διευθυντής του οργανισμού – με έδρα τη Νέα Υόρκη – Κάρνε Ρόουζ  είχε δηλώσει ευτυχής, γιατί ένας διπλωμάτης με την εμπειρία και τη φήμη του Τόμας Μίλερεντάσσεται στον οργανισμό και εκφράζει την πεποίθησή του ότι «θα προσθέσει σημαντικά στην κατανόηση από τον οργανισμό και τους πελάτες του, του σύνθετου και μεταβαλλόμενου μηχανισμού της αμερικανικής πολιτικής, όπως και του παγκόσμιου διπλωματικού συστήματος».Στο συμβουλευτικό συμβούλιο του Independent Diplomat βρίσκονται πρώην διπλωμάτες (στην πλειοψηφία τους Βρετανοί, Αυστραλοί και Αμερικανοί), όπως ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Αυστραλίας, Γκάρεθ Έβανς, ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Τόμας Πίκερινγκ, καθώς και ο πρώην βοηθός γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Σερ Κίραν Πρέντεργκαστ.Στο πελατολόγιο υπάρχει μία μόλις κυβέρνηση (Νήσοι Μάρσαλ) και σειρά μη αναγνωρισμένων (έως παρανόμων) κρατών, όπως το ψευδοκράτος της κατεχόμενης Κύπρου, η κυβέρνηση του Νοτίου Σουδάν, η εξόριστη κυβέρνηση της Μπούρμα, το Πολισάριο της Δυτικής Σαχάρας κι η πρώην βρετανική αποικία στη Σομαλία.
Πέραν των καθηκόντων του κ. Μίλερ ως διευθυντή του γραφείου της Ουάσινγκτον, ο οργανισμός διαφημίζει τις ειδικότητές του στα Βαλκάνια, στη Μέση Ανατολή, στη Βόρειο Αφρική, στη Νοτιοανατολική Ασία, στην Κύπρο, στη Βοσνία, τη μεταπολεμική πολιτική και οικονομική ανοικοδόμηση, την καταπολέμηση τρομοκρατίας κ.ά.Ο οργανισμός Independent Diplomat μπήκε στην εικόνα του Κυπριακού αρκετά μετά την ανάληψη του συμβολαίου από το ψευδοκράτος, όταν στα έγγραφα των Ηνωμένων Εθνών που διέρρευσαν, το όνομα του εκτελεστικού διευθυντή του, Κάρνε Ρος, όπως και του τότε υπευθύνου για τις σχέσεις με το ψευδοκράτος, Ντιν Μπίαλεκ, συμπεριλαμβάνονταν σε επικοινωνία του ειδικού συμβούλου του γενικού γραμματέα για το Κυπριακό, Αλεξάντερ Ντάουνερ, με τον Αμερικανό δικηγόρο (και εμπειρογνώμονα σήμερα του ΟΗΕ για το Περιουσιακό) Τζεφ Μπέιτς.

Παρότι δεν χρησιμοποιεί τον όρο «λόμπι», ο οργανισμός προσφέρει περίπου τις ίδιες υπηρεσίες στους πελάτες του και μάλιστα ισχύουν και γι’ αυτόν οι ίδιες ακριβώς πρόνοιες της αμερικανικής νομοθεσίας που ισχύουν για τις εταιρείες λόμπι.

Στο συμβόλαιο που έχει υπογράψει ο οργανισμός με το ψευδοκράτος (το υπογράφουν ο υπεύθυνος του γραφείου Λονδίνου του Independent Diplomat με τον (τότε)  κ. Ταλάτ), πέραν των υπηρεσιών που προαναφέραμε, διευκρινίζεται ότι η συμβουλή και υποστήριξη που θα προσφέρεται θα καλύπτει το Κυπριακό και τις συνομιλίες, συμπεριλαμβανομένων και επαφών με τα Ηνωμένα Έθνη και Υπουργεία Εξωτερικών σημαντικών παικτών.

Επίσης, θα καλύπτει τη διπλωματική στρατηγική στις σχέσεις της «ΤΔΒΚ» με την Ε.Ε., διπλωματικές επαφές, συμπεριλαμβανομένης της προετοιμασίας διεθνών συναντήσεων, ομιλιών, επιστολών, θέσεων, μελετών στρατηγικής, συνεντεύξεων και διεθνών συναντήσεων.Επιπλέον, θα αφορά και την υποστήριξη στην προετοιμασία διαπραγματευτικών θέσεων και διαπραγματεύσεων, συμβουλές σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και διπλωματικής δικτύωσης, επισκέψεις στο ψευδοκράτος κι άλλα «λογικά αιτήματα».Τόσο στις αρχές του οργανισμού όσο και στο συμβόλαιο με το ψευδοκράτος, τονίζεται ότι αναλαμβάνει μόνο δημοκρατικές κυβερνήσεις που προστατεύουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές δίκαιο. Ωστόσο, το γεγονός και μόνο ότι προσφέρονται υπηρεσίες σε οντότητες που θεωρούνται παράνομες (όπως καθορίζει το ψήφισμα 541/83 του Σ.Α. του ΟΗΕ για την ανακήρυξη του ψευδοκράτους) αποδεικνύει το αντίθετο.
Οι μετοχές του Τόμας Μίλερ ως διπλωμάτη «ανέβηκαν» στην ηγεσία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και τον άμεσα προϊστάμενό του, Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, όταν, εκτελώντας χρέη επιτετραμμένου της Πρεσβείας στην Αθήνα (τον Σεπτέμβριο του 1995 λόγω της απουσίας του Τόμας Νάιλς), ενεπλάκη ενεργά στις παρασκηνιακές διαβουλεύσεις, οι οποίες οδήγησαν στην υπογραφή της ενδιάμεσης συμφωνίας Ελλάδας-Σκοπίων (13/9/1995).

Τότε έλαβε από τον ελληνικό Τύπο και την προσωνυμία «ανθύπατος». Ως ειδικός συντονιστής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ (αμέσως μετά την αποτυχία των συνομιλιών σε Τράουτμπεπ και Μοντρέ) άφησε το στίγμα του ως «αδίστακτος» κι ενίοτε αντιδιπλωματικός.

Κάποτε δέχθηκε στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ ως συντονιστής την τότε πρέσβη της Κυπριακής Δημοκρατίας (και σημερινή υπουργό Συγκοινωνιών), Ερατώ Μαρκουλλή, και όταν χρησιμοποίησε «απρεπή λέξη», η Κύπρια πρέσβης τον εγκάλεσε. Κάποια άλλη φορά, όταν ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Γλαύκος Κληρίδης, διοργάνωνε στην έδρα του ΟΗΕ το καθιερωμένο γεύμα προς τα πέντε μόνιμα μέλη του Σ.Α., ο κ. Μίλερ επιθυμούσε να συμπεριληφθεί ετσιθελικά στον κατάλογο, παρότι, όπως του εξηγήθηκε, θα υπήρχαν εκπρόσωποι της αμερικανικής μόνιμης αντιπροσωπίας. Μάλιστα παρ’ ολίγο να δημιουργηθεί διπλωματικό επεισόδιο, αφού στο τελεσίγραφο του Μίλερ «έρχομαι κι αν θέλετε σταματήστε με», ο Πρόεδρος Κληρίδης έδωσε εντολή στον μόνιμο αντιπρόσωπο, πρέσβη Σώτο Ζακχαίο, να ενημερώσει σχετικά τη μυστική αστυνομία που φρουρούσε τον Πρόεδρο και να τον συλλάβει, αν επέμενε. Προφανώς, ενημερωθείς από τους αμερικανούς της μυστικής αστυνομίας, ο κ. Μίλερ δεν εμφανίστηκε.
Στη διάρκεια της εισβολής των ΗΠΑ στο Ιράκ, ως πρέσβης στην Αθήνα παρενέβαινε σε στελέχη της Ελληνοαμερικανικής Κοινότητας, ζητώντας τους να κάνουν διαβήματα στην Αθήνα, για να σταματήσει το «αντιπολεμικό κίνημα κι ο αντιαμερικανισμός». Ωστόσο, μετά το τέλος του πολέμου, σε δηλώσεις του – κι αφού είχε προηγηθεί η εξάρθρωση της 17 Νοέμβρη κι η επιτυχής διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων – τόνιζε σε συνεντεύξεις ότι οι αντιπολεμικές εκδηλώσεις δεν αποτελούσαν εκδήλωση αντιαμερικανισμού.Μετά τη συνταξιοδότησή του, διατήρησε τις επαφές με την Ελληνοαμερικανική Κοινότητα και μάλιστα πέρυσι είχε παρευρεθεί σε εκδηλώσεις του συνεδρίου της ΠΣΕΚΑ.

Σύμφωνα με πληροφορίες όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου νοσηλέυονταν στο νοσοκομείο ο Μίλερ μπούκαρε στον θάλαμο και απαίτησε από τον τότε πρωθυπουργό να λύσει το Σκοπιανό.
-Φύγε από δώ ρε, μην σε πυροβολήσω….,
ήταν η απάντηση του Ανδρέα.

>
Στην πάνω φωτό ο κύριος Τόμας Μίλερ, τ. συνέταιρος του Νίκου Παπανδρέου, πολιτικός προϊστάμενος των υποκλοπών κλπ. Δεύτερος από αριστερά, ο κύριος Σπέκχαρντ, που γκρέμισε τον Southstream και τον Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη. Α, και την Proton. Παραδόξως και οι δύο είναι έξω, αγκαλιά με τον Αλέξη Τσίπρα και δεν πρόκειται για μοντάζ)

>Στη κάτω φωτό ο Μίλερ κάνει αέρα στον Σωκράτη Κόκκαλη με μια βεντάλια, κάπου στη Μύκονο!

Ο Τσίπρας και ο «τίγρης»

του Γ. Πετρίδη

Κ αταγγελίες για εκβιασμούς και απειλές, υπονοούμενα για σχέσεις εξάρτησης και διαπλοκής, εκατέρωθεν κοινοβουλευτικές αντιπαραθέσεις με βαριές εκφράσεις και προσωπικές συγκρούσεις με απρόσμενη αγριότητα δίνουν την αίσθηση ότι εξελίσσεται μια ανεξέλεγκτη διαμάχη στο πολιτικό, επιχειρηματικό, οικονομικό και εκδοτικό πεδίο.

Από τη μία παράγοντες όπως οι κύριοι Φαήλος Κρανιδιώτης και Μάκης Βορίδης, αλλά και επιχειρηματίες όπως ο κ. Δημήτρης Μελισσανίδης που δεν φημίζονται για το σαβουάρ βιβρ στις αντιπαραθέσεις τους. Από την άλλη πολιτικοί όπως οι κύριοι Πάνος Σκουρλέτης και Δημήτρης Παπαδημούλης, αλλά και δημοσιογράφοι επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ, που με την ορμή της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν νιώθουν πλέον καμιά αναστολή μπροστά σε μεγάλες ρήξεις, δεν φοβούνται τις μετωπικές συγκρούσεις και δεν έχουν κατηγορηθεί ότι παίζουν μπάλα με συμφέροντα, μέχρι σήμερα. Η επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ να τα βάλει με τον επονομαζόμενο και «Τίγρη», λόγω του εκρηκτικού χαρακτήρα του, και πανίσχυρο επιχειρηματία έχει την πλήρη κάλυψη του κ. Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος βλέπει ότι η μάχη για την εξουσία θα περάσει μέσα από κακοτράχαλα μονοπάτια και δεν μπορεί να είναι ένας δρόμος στρωμένος με ροδοπέταλα. Δείχνει δε να αντιλαμβάνεται ότι τέτοιου είδους συγκρούσεις είναι αναγκαίες για να τον οδηγήσουν στον κεντρικό του στόχο, να νικήσει δηλαδή τον κ. Αντώνη Σαμαρά.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εκτιμά ότι με συγκεκριμένες επιλογές και πρόσωπα το Μέγαρο Μαξίμου και ο κ. Σαμαράς επιχειρούν να στήσουν ένα «νέο κύμα διαπλοκής», όπως το λέει. Θεωρεί ότι ως αξιωματική αντιπολίτευση, που θα δώσει μάχη για τη διακυβέρνηση πλέον της χώρας και όχι απλώς για έναν επιμέρους ρόλο στο πολιτικό σκηνικό, θα έχει πια να αντιμετωπίσει και τη λεγόμενη «παλαιά διαπλοκή», αλλά και μια «νέα φρουρά εκλεκτών και ευνοημένων» από την κυβέρνηση, που θα έχουν κάθε λόγο να τον πολεμήσουν λυσσαλέα.

Το γεγονός ότι το κόμμα του αναδείχτηκε αξιωματική αντιπολίτευση φέρνει τον κ. Τσίπρα αναγκαστικά μπροστά σε επιχειρηματικές διαμάχες και ισορροπίες και τον καλεί να έχει άποψη και για το πώς μοιράζεται η πίτα στο επιχειρηματικό πεδίο, ακόμη κι αν δεν επιθυμεί να ταχθεί υπέρ συμφερόντων, ή να οικοδομήσει συμμαχίες, όπως συνήθως έκαναν τα κόμματα του παλαιού δικομματισμού, εν όψει ανάληψης της διακυβέρνησης.

Η στάση της Αριστεράς απέναντι στα επιμέρους επιχειρηματικά συμφέροντα και προσωπικά στους επιχειρηματίες ήταν πάντα απόμακρη, προσεκτική ή, το πολύ-πολύ, εντελώς παρασκηνιακή και δύσκολο να εντοπιστεί ο βαθμός και το περιεχόμενο των σχέσεων αυτών. Σπανίως στο παρελθόν η κριτική της Αριστεράς προσωποποιούνταν σε συγκεκριμένους επιχειρηματίες, αφού κυρίως έμενε στο γενικό περίγραμμα της λειτουργίας του συστήματος και η προσωποποιημένη στόχευση αφορούσε μόνο τους αρμόδιους πολιτικούς για τις επιλογές τους – με εξαίρεση το «βρόμικο ’89»… που δεν είναι απλή ιστορική ανάμνηση για τους πολιτικούς κληρονόμους του Λεωνίδα Κύρκου. Είναι η πρώτη φορά που επισήμως -και με κάθε δυνατό τρόπο- η Αριστερά αναφέρει σε τέτοια έκταση και με τόση ένταση συγκεκριμένα ονόματα και στρέφεται ευθέως εναντίον επιχειρηματιών.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η εφημερίδα «Αυγή», το επίσημο εκδοτικό όργανο του ΣΥΡΙΖΑ, που διευθύνεται από τον εμπειρότατο Βασίλη Μουλόπουλο, πρώην μεγαλοστέλεχος του ΔΟΛ, ασχολήθηκε επί ημέρες με τον επιχειρηματία, αλλά και με συμβούλους του πρωθυπουργού, κυκλοφορώντας μάλιστα την περασμένη Κυριακή υπό τον εύγλωττο τίτλο «Οι εντιμότατοι φίλοι του κυρίου Σαμαρά». Την επόμενη ημέρα ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος κ. Πάνος Σκουρλέτης εξαπέλυσε από τηλεοράσεως σκληρή επίθεση στον κ. Μελισσανίδη, ώστε να μην υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία για τον ποιον βάζει απέναντί του ο ΣΥΡΙΖΑ. Τι συμβαίνει όμως και ξαφνικά η Κουμουνδούρου έδωσε αυτή τη χροιά στην αντιπολιτευτική της τακτική; Γιατί τα έβαλε με έναν κύκλο ανθρώπων ασκώντας και προσωπική κριτική; Και έφτανε η καταγγελία του περιοδικού «Unfollow» ότι δημοσιογράφος του απειλήθηκε από κάποιον που συστήθηκε ως Μελισσανίδης για έρευνά του σχετικά με το λαθρεμπόριο καυσίμων προκειμένου να προκαλέσει εκκωφαντικό θόρυβο; Προφανώς όχι.

Τι βλέπει ο ΣΥΡΙΖΑ; Βλέπει, για παράδειγμα, ότι ο κ. Μελισσανίδης διεκδικεί τον ΟΠΑΠ, τον μεγαλύτερο και πιο κερδοφόρο δημόσιο οργανισμό αυτή την ώρα, την «κότα με τα χρυσά αβγά», όπως χαρακτηριστικά λένε στελέχη του. Δικηγόρος του κ. Μελισσανίδη είναι ο στενός φίλος και σύμβουλος του πρωθυπουργού κ. Κρανιδιώτης, όπερ σημαίνει, κατά την εκτίμηση της Κουμουνδούρου, ότι επιδίωξη του Μαξίμου είναι να ισχυροποιηθεί τόσο πολύ ο επιχειρηματίας ώστε να αποτελεί την αιχμή του δόρατος του κ. Σαμαρά για την άλωση μέσων ενημέρωσης και άλλων φορέων που έχουν σοβαρή εξάρτηση από τα κονδύλια του Οργανισμού.

Βέβαια οι αναλύσεις αυτές του ΣΥΡΙΖΑ δεν επιβεβαιώνονται στην πράξη καθώς όπως γνωρίζουν όλοι οι «παροικούντες την Ιερουσαλήμ» ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας δεν είναι και δεν ήταν ποτέ στο παρελθόν ιδιαίτερα γενναιόδωρος ή απλά ευνοϊκός σε επιχειρηματικές προτάσεις για συμμετοχή σε εταιρείες media ακόμα και αθλητικών ΠΑΕ. Από όσα είναι γνωστά μέχρι σήμερα δεν έχει αναμιχθεί σοβαρά σε καμία επιχειρηματική υπόθεση των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Στον τομέα του αθλητισμού εξαίρεση αποτέλεσε κατά το παρελθόν μόνο η ΑΕΚ και από τότε δεν υπήρξε καμία άλλη εμπλοκή, εμμένοντας σταθερά στις απόψεις του.

Ωστόσο στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, λένε ότι ο ίδιος ο επιχειρηματίας, ο οποίος έχει μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες πετρελαιοειδών, με παρουσία στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, κυκλοφορεί παντού δηλώνοντας «προσωπικός φίλος του Σαμαρά».

Ο κ. Μελισσανίδης αντιμετωπίζεται από την Κουμουνδούρου ως το κορυφαίο δείγμα μιας εκτεταμένης προσπάθειας του Μαξίμου να ορθώσει και μία δεύτερη «γραμμή Μαζινό» μπροστά στην επέλαση του ΣΥΡΙΖΑ προς την εξουσία. Οι επιτελείς του κ. Τσίπρα εκτιμούν ότι ο πιο ισχυρός και αποτελεσματικός σύμμαχος του πρωθυπουργού στις τελευταίες εκλογές ήταν τα μέσα ενημέρωσης που ανήκουν σε παραδοσιακούς επιχειρηματικούς ομίλους. Ηλπιζε ότι στη νέα πολιτική και κοινωνική κατάσταση ο ρόλος αυτών των Μέσων θα μειωνόταν, ιδίως μέσα σε ένα κλίμα γενικής απαξίωσής τους – ιδίως του MEGA, με το οποίο συγκρούεται σε κάθε ευκαιρία.

Ξαφνικά, λοιπόν, βλέπει ότι ακόμη κι αν καταφέρει να υπερκεράσει την αντίδραση των παραδοσιακών εχθρικών μέσων, προκύπτει πλέον και ένα νέο πλέγμα σχέσεων. Επιχειρηματίες που έχουν καλές προσωπικές σχέσεις με το Μέγαρο Μαξίμου προσπαθούν να ελέγξουν ραδιοφωνικούς σταθμούς, εφημερίδες και διαδικτυακά μέσα.

Στόχος το περιβάλλον Σαμαρά

Ο κ. Κρανιδιώτης δεν μπαίνει στο στόχαστρο μόνο για τις αμφιλεγόμενες σχέσεις του με τον κ. Μελισσανίδη, αλλά και επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να αναδείξει ότι κάποιοι σύμβουλοι του κ. Σαμαρά εμπλέκονται σε αμφιλεγόμενες υποθέσεις. Ο κ. Σταύρος Παπασταύρου, για παράδειγμα, επικρίθηκε έντονα από την Κουμουνδούρου επειδή το όνομά του αναφέρεται στη λίστα Λαγκάρντ ως δικαιούχος λογαριασμού μέσω του οποίου διακινήθηκαν ποσά της τάξης των 500 εκατ.! Παρότι ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι τα χρήματα δεν είναι δικά του, λίγες μέρες αφότου ξέσπασε ο θόρυβος παραγκωνίστηκε ευσχήμως από το πλευρό του πρωθυπουργού.

Στοχευόμενος από τον ΣΥΡΙΖΑ για τη λίστα Λαγκάρντ, όμως, είναι ένας ακόμη σύμβουλος του κ. Σαμαρά, ο κ. Ευθύμιος Βιδάλης. Ο συγκεκριμένος κύριος ισχυρίστηκε ότι τα χρήματα είναι του πεθερού του, αλλά είναι αμφίβολο αν έπεισε τους πάντες στο Μαξίμου, καθώς τέτοιου είδους επιχειρήματα είχαν χρησιμοποιήσει νωρίτερα ανεπιτυχώς και άλλοι εμπλεκόμενοι, όπως ο κ. Γιάννος Παπαντωνίου. Για όσους γνωρίζουν πάντως πρόσωπα και πράγματα, η οικογένεια της συζύγου του κ. Βιδάλη είναι εξαιρετικά εύπορη.

Το να στρέψει το στόχαστρό του ο ΣΥΡΙΖΑ στο περιβάλλον του πρωθυπουργού ήταν έτσι κι αλλιώς ανάγκη, καθώς ο κ. Σαμαράς φαίνεται να είναι τούτη την ώρα το πιο δυνατό χαρτί της κυβέρνησης και να αντέχει στην πολιτική φθορά. Η εμπλοκή ονομάτων σε τέτοιες υποθέσεις ήρθε σαν βούτυρο στο ψωμί του ΣΥΡΙΖΑ, που βλέπει ότι ο κ. Σαμαράς απολαμβάνει ακόμη μεγάλη ανοχή από την κοινή γνώμη και κινείται περίπου στο απυρόβλητο, αλλά τώρα πρέπει να «απολογηθεί» για τους συμβούλους του. Ομως η ξαφνική αυτή ενασχόληση του κ. Τσίπρα με θέματα «διαπλοκής» δημιουργεί αυτομάτως ερωτήματα, μήπως εκ των πραγμάτων εξυπηρετούνται αντίπαλα συμφέροντα. Ερωτήματα, όμως τίθενται και εντός ΣΥΡΙΖΑ: «Παίζουμε κάποια μπάλα, κι αν ναι, με ποιον;».

Το επεισόδιο με το «Unfollow»

Η σπίθα που έβαλε φωτιά στα… τόπια του πολιτικού και επιχειρηματικού τοπίου ήταν η καταγγελία που έκανε το επιρροής Κουμουνδούρου, σε μεγάλο βαθμό, περιοδικό «Unfollow», ότι ο συντάκτης που δημοσίευσε ρεπορτάζ για λαθρεμπόριο ναυτιλιακού πετρελαίου απειλήθηκε τηλεφωνικά από άτομο που συστήθηκε ως «Δημήτρης Μελισσανίδης». Οι απειλές ήταν κατά της ζωής του συντάκτη και της οικογένειάς του και έφτασαν ως και τη Βουλή, όπου η κυβέρνηση μόνο ακάλυπτο δεν άφησε τον επιχειρηματία. Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Παπαδημούλης ζήτησε τη διερεύνηση των καταγγελιών, όμως ο ομόλογός του της Ν.Δ. κ. Βορίδης, με ένα μάλλον μπλαζέ ύφος, χαρακτήρισε την υπόθεση «πλημμέλημα της πλάκας, μια απειλή μεταξύ ιδιωτών»!

Σε εκείνη τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής ο ΣΥΡΙΖΑ κατήγγειλε ότι κακώς μειώνεται, ύστερα από πίεση της Ν.Δ., το ύψος του προστίμου στις εταιρείες πετρελαιοειδών που διαπιστώνεται ότι διατηρούν εικονικά αποθέματα ασφαλείας, θεωρώντας ότι ενθαρρύνεται έτσι το λαθρεμπόριο και ευνοούνται συγκεκριμένοι επιχειρηματίες.

Ωστόσο το πράγμα περιπλέχθηκε μία εβδομάδα αργότερα, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε μεν ονομαστική ψηφοφορία για άρθρα του σχετικού νομοσχεδίου, αλλά ορισμένοι βουλευτές του δεν προσήλθαν έγκαιρα και η διαδικασία δεν έγινε. Η αξιωματική αντιπολίτευση μίλησε για αντιδημοκρατική ενέργεια του προεδρείου της Βουλής, ενώ άλλοι είπαν ότι υπάρχουν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που δεν είναι τόσο πρόθυμοι να συγκρουστούν προσωπικά με επιχειρηματίες. Ή ότι για άλλον πήγαιναν και άλλου βρήκαν «τοίχο», κι έκαναν πίσω…

Ο ΟΠΑΠ

Η όλη συζήτηση γύρω από την επιχειρηματική μάχη για την αγορά του ΟΠΑΠ προκαλεί και ορισμένες παρενέργειες πέριξ και εντός του ΣΥΡΙΖΑ. Υπήρξαν δημοσιεύματα που ανέφεραν ότι το κόμμα δίνει την εντύπωση πως αντιμάχεται έναν διεκδικητή αφήνοντας να διαμορφώνεται η αίσθηση ότι ίσως προτιμά άλλον. Ακόμη και στελέχη δεν έκρυβαν τον προβληματισμό τους μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ λαμβάνει όντως μέρος στον επιχειρηματικό πόλεμο. 

Το κλίμα αυτό ενόχλησε τις τελευταίες ημέρες την ηγετική ομάδα, η οποία απέρριψε μετά βδελυγμίας τη σχετική φιλολογία. Την περασμένη Πέμπτη ο στενότερος συνεργάτης του κ. Τσίπρα και υπεύθυνος της Πολιτικής Στρατηγικής του κόμματος κ. Γιάννης Δραγασάκης ξεκαθάρισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αντιτάσσεται στην πώληση του ΟΠΑΠ όποιο κι αν είναι το αντίτιμο και ζητά να εκχωρηθούν οι μετοχές του στα ασφαλιστικά ταμεία ώστε να διασφαλιστεί η βιωσιμότητά τους. «Ο,τι και να γίνει, όποιος και να πάρει τον ΟΠΑΠ, ακόμη και αν ενωθούν όλοι μαζί, πάλι θα υφίσταται το πρόβλημα», σημείωσε ο κ. Δραγασάκης.

Πηγή: http://www.protothema.gr/politics/article/258308/o-tsipras-kai-o-tigrhs/

Σοφία Σακοράφα: Πρέπει να φέρουμε τη μπάλα στο γήπεδο.

Συνέντευξη της Σοφίας Σακοράφας, της Παγκόσμιας Πρωταθλήτριας – ηρωϊδας των παιδικών μας χρόνων, την οποία πρόσφατα ο Βασίλης Μπόνιος παρομοίαζε εύστοχα με την Erin Brockovich, δημοσιεύει σήμερα Κυριακή 17/2/13 η εφημερίδα Real News. Η Σοφία είναι η πιο ευχάριστη έκπληξη σε αυτό το μπάχαλο που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ.

Το κείμενο που ακολουθεί είναι αναδημοσίευση από το Matrix24

Το ζήτημα της αριστερής διακυβέρνησης στην Ελλάδα μέσα σε συνθήκες απόλυτης καταστροφής δεν βασίζεται τόσο στο άθροισμα πολιτικών δυνάμεων, αλλά στον πολλαπλασιασμό των κοινωνικών δυνάμεων, επισημαίνει η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Σοφία Σακοράφα.

Χωρίς τόνο εσωκομματικής αντιπαράθεσης τονίζει ότι «στην πολιτική μπορεί κάποιος να συμμαχήσει για έναν συγκεκριμένο στόχο και με τον διάβολο τον ίδιο, μόνο που θα πρέπει να βεβαιωθεί ότι εξαπατά τον διάβολο», εκφράζοντας αμφιβολίες για την δημόσια τοποθέτηση του Αλέξη Τσίπρα όταν επισκέφθηκε τις ΗΠΑ.

Σε συνέντευξή της στην εφημερίδα «Real news», η Σοφία Σακοράφα αναφέρθηκε στην ανάγκη παραγωγικής ανασυγκρότησης γιατί όπως είπε «κανένα νόμισμα σκληρό ή μη σε κατάσταση ακραίας φτώχειας στην οποία μαθηματική ακρίβεια οδηγούμαστε δεν τρώγεται».

Σε επίπεδο στρατηγικής, πάντως, στην παρούσα φάση εκτιμά ότι «η επαναφορά της μπάλας στο γήπεδο από ην εξέδρα που σκόπιμα πετά η κυβέρνηση είναι το κεντρικό ζητούμενο για τον ΣΥΡΙΖΑ» προσθέτοντας: «Το δικό μας το γήπεδο είναι η κοινωνία και οι ανάγκες της, η κινηματική δράση, η συγκρότηση συμμαχιών βάσης κι ένας ξεκάθαρος πόλος ρήξης».

Συνεχίζει να φλερτάρει με τους Αμερικάνους ο Αλέξης

Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Σ. Κάραλη στην Ελευθεροτυπία, νέα συνάντηση με τον βοηθό υφυπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, αρμόδιο για θέματα Ευρώπης, Ερικ Ρούμπιν είχε χθες Τετάρτη ο Αλέξης Τσίπρας. Με τον κ. Ρούμπιν ο Αλέξης είχε συναντηθεί και κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στις ΗΠΑ.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ από το Πρώτο Θέμα οι ΗΠΑ επιμένουν στη σαφή προειδοποίηση ” να μην επιχειρηθεί σε καμία περίπτωση μονομερής ανακήρυξη της ΑΟΖ, ή οποιασδήποτε άλλη ενέργεια προς αυτή την κατεύθυνση, διότι κάτι τέτοιο θα οδηγούσε σε θερμό επεισόδιο με την Τουρκία! “

Κοινοβουλευτικό αυτογκόλ από τον ΣΥΡΙΖΑ

Του Αιμίλιου Περδικάρη

Ένα πρωτοφανές περιστατικό εκτυλίχθηκε αργά χθες το βράδυ στη Βουλή, με πρωταγωνιστές βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Η αξιωματική αντιπολίτευση είχε ζητήσει από την περασμένη εβδομάδα ονομαστική ψηφοφορία επί των άρθρων του νομοσχεδίου για τα αποθέματα πετρελαίου, αλλά όταν χθες έφτασε στην Ολομέλεια η ώρα της ψηφοφορίας, από την αίθουσα απουσίαζε ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό της Βουλής αριθμός βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να προχωρήσει το Σώμα σε ονομαστική ψηφοφορία!
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον Κανονισμό της Βουλής, απαιτείται η αυτοπρόσωπη παρουσία τουλάχιστον 15 βουλευτών του κόμματος που ζητεί ονομαστική ψηφοφορία, αλλά στην αίθουσα εκείνη την ώρα βρίσκονταν μόνον 11 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, με αποτέλεσμα ο προεδρεύων, Λ. Γρηγοράκος να απορρίψει το αίτημα και να κλείσει τη διαδικασία συζήτησης και ψήφισης του νομοσχεδίου.
Το πρωτοφανές περιστατικό έδωσε, όπως ήταν λογικό, αφορμή για ποικίλα σχόλια μεταξύ των βουλευτών άλλων κομμάτων, αλλά και τροφή για… έριδες στον ΣΥΡΙΖΑ. Εν εξάλλω καταστάσει, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, Π. Λαφαζάνης αναζητούσε ματαίως τους συναδέλφους του, ενώ το ζήτημα αναμένεται να προκαλέσει και εσωτερικές αναταράξεις.
Η υπόθεση, πάντως, έχει και παραπολιτικό χρώμα, δεδομένου ότι η ψηφοφορία αφορούσε ζητήματα του επιχειρηματικού κλάδου των καυσίμων και πετρελαιοειδών –με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό για τις απουσίες των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και αν αυτές ήταν εκούσιες ή ακούσιες...

Πηγή: capital.gr

( ερώτηση 1: μήπως τελικά δεν ήταν τόσο τυχαίες οι “απουσίες” του Σύριζα? Για δες κι εδώ

Ερώτηση 2: Ο Λαφαζάνης ήταν ανενημέρωτος ή απλά το “έπαιζε” έξαλλος?)

Όλοι μαζί τα φάγαμε;

Του Χαριδημου Κ. Τσουκα*

Όταν τον Μάρτιο του 2007 ξέσπασε το σκάνδαλο των ομολόγων, ο τότε υπουργός Οικονομικών κ. Αλογοσκούφης επέκρινε τις «ανίδεες διοικήσεις Ταμείων», τις οποίες, όπως είπε, «εκμεταλλεύονταν άπληστοι χρηματιστές». Εσπευσε δε να αποφανθεί ότι «πολιτικές ευθύνες δεν υπάρχουν σε κανέναν»! Επρόκειτο για μια τυπική δήλωση πολιτικάντη, που θέλει να αποφύγει τη λογοδοσία: δακτυλοδεικτεί τους άλλους –τους ανίκανους διαχειριστές– προκειμένου να αποσιωπήσει τις ευθύνες αυτών που τους διόρισαν, δηλαδή της κυβέρνησής του!

Την επόμενη φορά, λοιπόν, που ο κ. Πάγκαλος, ή κάποιος άλλος πολιτικός κήνσορας, μας πει με στόμφο ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε», θα πρέπει κάποιος να του θυμίσει ότι δεν διορίσαμε εμείς, οι πολίτες, «ανίδεους», ιδιοτελείς ή διεφθαρμένους επικεφαλής των δημόσιων οργανισμών, αλλά οι κυβερνήτες μας. Στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία, οι κυβερνήσεις έχουν την πρώτη και κύρια ευθύνη για τον τρόπο που οργανώνουν τους θεσμούς και επιλέγουν τις ηγεσίες τους.

Οι πολιτικάντηδες ελπίζουν ότι η μνήμη μας είναι βραχεία. Δεν πρέπει να τους επιβεβαιώσουμε. Ας θυμηθούμε, λοιπόν, ότι δεν διορίσαμε εμείς τον κομματάνθρωπο κ. Ε. Παπαδόπουλο ειδικό γραμματέα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, με αρμοδιότητα την εποπτεία των «ανίδεων διοικήσεων» των Ταμείων, αλλά ο «κολλητός» του, τότε υπουργός κ. Τσιτουρίδης. Δεν διορίσαμε εμείς τον κ. Μίχα, έναν άσχετο συνδικαλιστή των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, δίχως πτυχίο, και υπόδικο σήμερα στο σκάνδαλο των υποβρυχίων, επικεφαλής του ΕΦΕΤ, αλλά ο κομματικός του φίλος κ. Λοβέρδος. Ούτε διορίσαμε εμείς τον κουμπάρο του Καραμανλή Β΄ κ. Μηλιάκο, ή τον τότε ταμία του ΠΑΣΟΚ κ. Λάμπρου διοικητές της ΑΤΕ. Δεν ήμασταν εμείς που αποφασίζαμε για τα σκανδαλώδη δάνεια της ΑΤΕ σε αφερέγγυα κόμματα, προβληματικούς συνεταιρισμούς ή χρεοκοπημένους επιχειρηματίες, ούτε ήμασταν εμείς που αγοράζαμε επικίνδυνα χρηματοοικονομικά προϊόντα με υψηλές προμήθειες, ή οδηγήσαμε τις θυγατρικές της ΑΤΕ να χάσουν πάνω από το 80% του κεφαλαίου τους. Τις επιλογές αυτές τις έκαναν κομματικά διορισμένες διοικήσεις που επέλεγαν οι εκάστοτε κυβερνήσεις.

Μήπως, τουλάχιστον, έβαλαν μυαλό; Αστειεύεστε; Οι ιστορικοί εθισμοί της φαυλοκρατικής πολιτικής τάξης δύσκολα αλλάζουν. Ακόμα και τώρα, στην εποχή της χρεοκοπίας, μια παρασιτική ελίτ κομματανθρώπων ετοιμάζεται να καταλάβει τη διοίκηση των δημόσιων οργανισμών. Σε πιστοποιημένους «κολλητούς»–κομματανθρώπους, όπως ο Αγγελούδης του ΟΛΘ, ο Καραχάλιος του ΕΟΤ ή ο Στασινόπουλος του ΣΔΟΕ, προστίθενται αφειδώς καινούργιοι. Την ίδια στιγμή, οι πολιτικάντηδες ρητορεύουν για «αξιοκρατία», εγκωμιάζουν τάχα μου τους «θεσμούς» και ζητούν να «κάνουμε την υπέρβασή» μας!

Θαυμάστε τους ηγέτες: εμείς να κάνουμε την υπέρβασή μας, όχι αυτοί τη δική τους! Αυτοί να συνεχίσουν να μοιράζονται τα λάφυρα του κράτους, αλλά εμείς να μην ενεργούμε συμφεροντολογικά! Αυτοί να διορίζουν «ανίδεους» πολιτευτάδες σε οργανισμούς που επηρεάζουν καθοριστικά τη ζωή μας, αλλά εμείς να σκεφτόμαστε αλτρουιστικά τη «σωτηρία της πατρίδας», όχι τα «κεκτημένα» μας! Θέλουν, λέει, την «αναγέννηση της Ελλάδας», τη στιγμή που αναπαράγουν ό,τι την έφερε στη χρεοκοπία. Δεν έχουν ίχνος ντροπής…

Αν είχαν, θα συμπεριφέρονταν διαφορετικά. Οποιος θέλει την «αναγέννηση» της χώρας δεν το διακηρύσσει, δρα αναγεννητικά, που θα πει: διαλύει το κομματικό – πελατειακό κράτος – τη σημαντικότερη αιτία των δεινών μας. Δεν το κάνουν, όμως. Οι ιστορικοί εθισμοί του κομματικού συστήματος αποδεικνύονται ισχυρότεροι από την ανάγκη σωτηρίας της χώρας. Η υψηλόφρων «εκσυγχρονιστική» ρητορική τους συγκαλύπτει υποκριτικά τα «ανατολίτικα» πεπραγμένα τους – τη διαιώνιση των «βαθιών δομών» που συνέχουν το ελλαδικό κράτος.

Σκεφτείτε: η κυβέρνηση μιας χρεοκοπημένης χώρας θέλει, υποτίθεται, να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη τόσο των δανειστών όσο και των πολιτών της. Διακηρύσσει μεν τις «σωστές» αξίες, αλλά, όπου μπορεί, πράττει τα αντίθετα. Η σχιζοφρενική αυτή συμπεριφορά την αποτρέπει από την ανάληψη εκείνων των «αξιόπιστων δεσμεύσεων» που θα σηματοδοτούσαν τόσο στο εξωτερικό όσο και στους καθημαγμένους πολίτες ότι η χρεοκοπία έγινε μάθημα. Oτι πατώσαμε αλλά μάθαμε και, γι’ αυτό, αλλάζουμε. Η πλέον «αξιόπιστη δέσμευση» θα ήταν το ξήλωμα του κομματικού κράτους. Δεν το τολμούν. Απειλείται, βλέπετε, η ίδια η ίδια η ύπαρξή τους. Αρνούνται να αυτοχειριασθούν – και καταστρέφουν τη χώρα.

* Ο κ. Χ. Κ. Τσούκας είναι καθηγητής στα Πανεπιστήμια Κύπρου και Warwick.

Πηγή: kathimerini.gr ( news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_22/12/2012_505909 )

Τι πρέπει να κάνουμε;

της Σ. Σακοράφα

Μια συλλογική φαντασίωση πλανιέται πάνω από την Ελλάδα. Μια φαντασίωση που μας βολεύει, γιατί δεν μας ξεβολεύει. Ότι δήθεν το σάπιο πολιτικό κατεστημένο σαν ώριμο φρούτο, σε κάποια εκλογική μάχη σύντομα ή λιγάκι αργότεραθα πέσει και η εκλογική πολιτική βούληση του λαού μας θα ανοίξει το δρόμο για μια λαϊκή κυβέρνηση ή αλλιώς μια συγκυβέρνηση με το λαό. Η Αριστερά και ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ξεφύγουν από αυτήν τη φαντασίωση.

Η φαντασίωση του «ώριμου φρούτου» έχει σαν πρώτο αποτέλεσμα την παραγωγή ενός καθημερινού καθηκοντολόγιου: συνεδριάσεις και ξανά συνεδριάσεις, πραγματοποίηση συνελεύσεων από τις οποίες απουσιάζει η μαζικότητα, ατέρμονες συζητήσεις για τη μετεξέλιξη του νέου πολιτικού φορέα, ο οποίος όμως δεν μετρά στις τάξεις του παρά μια μικρή αριθμητική διεύρυνση, επιφύλαξη, φόβος και αμηχανία μπροστά στις κινηματικές διαδικασίες. Ένα καθηκοντολόγιο που υποτάσσει το περιεχόμενο στη μορφή: πρέπει να γίνει αυτό, όπως κι αν γίνει τελικά. Σαν δεύτερο αποτέλεσμα διακρίνουμε την απουσία στρατηγικής, την απουσία θεωρίας, η οποία εξαντλείται με τη διατύπωση ενός γενικόλογου ευρήματος, που ακούει στο όνομα «εναλλακτική πρόταση».

Δύο αποτελέσματα που προκαλούν και πλήθος συνέπειες διολίσθησης. Θυμίζω την επίκληση της θεσμικότητας σε μια σειρά συναντήσεων με πολιτικότατο περιεχόμενο: συνάντηση Πέρες (ο σφαγιαστής του παλαιστινιακού λαού), συνάντηση Ράιχενμπαχ (ο γκαουλάιτερ), συνάντηση Σουλτς (ο εκπρόσωπος του αδίστακτου ευρωπαϊκού διευθυντηρίου). Θυμίζω τη στρογγυλή ανακοίνωση μετά την τελευταία συνάντηση, που έκανε λόγο για «αδυναμία» του προγράμματος. Θυμίζω «τις ήσυχες μέρες του Αυγούστου», οπότε και συντελέστηκε το άγριο ξεπούλημα της Αγροτικής στον εκλεκτό τραπεζίτη.

Θα αφήσω για τους πιο ειδικούς τη μαρξιστικού τύπου ανάλυση για τη σχέση ανάμεσα στη θεωρία και την πράξη, η οποία δεν είναι σχέση εξωτερική, ού­τε βέβαια γραμμική σχέση χρονικής διαδοχής. Με απλά λόγια θα πω ότι η πράξη για την Αριστερά πρέπει να εκφράζει τη συλλογική, κοινωνική δράση που αποβλέ­πει στο μετασχηματισμό της βάρβαρης πραγματικότητας που σήμερα ζούμε. Συνεπώς, δεν περιορίζεται σε ένα στεγνό καθηκοντολόγιο. Αν δεχτούμε, από την άλλη, ότι η θεωρία είναι η ερμηνεία του πραγματικού, τότε γίνεται πέρα για πέρα σαφές ότι δεν μιλάμε απλά για ενότητα πράξης και θεωρίας αλλά για σοβαρή εμπλοκή της μιας στην άλλη.

Γιατί όμως σήμερα υπάρχει αυτό το κενό; Ένα κενό που με απλά λόγια διατυπώνεται από τους πολίτες: «πού είστε;», «τι κάνετε;», «διατυπώστε συγκεκριμένη πρόταση». Κι ενώ η κοινωνία μας προβληματίζεται σοβαρά, θα έλεγα με ζωτικό ενδιαφέρον για τα παραπάνω, το «ώριμο φρούτο» δηλώνει πανέτοιμο να κάνει αυτό που είναι εγγεγραμμένο στο πολιτικό του DNA ως νόμος επιβίωσης: με σχεδιασμό, με πολιτική αποφασιστικότητα, με γκεμπελική μεθοδολογία,  πραγματοποιεί μια ολομέτωπη επίθεση ως την απόλυτη επικράτησή του, η οποία συνεπάγεται την πλήρη εξόντωση του λαού μας. Το μεγάλο εργαστήριο του συστήματος έχει στόχο να σκοτώσει το πειραματόζωο. Καθόλου δεν φαίνεται – και δεν υπήρξε ποτέ―έτοιμο να αποδεχτεί την ήττα του, θυμίζοντας εκείνο τον παλιό στίχο «το σάπιο σύστημα εκεί που σάπιζε ξανατονώθηκε».

Φτάνουμε λοιπόν στο κρίσιμο ερώτημα: «Τώρα τι κάνουμε;». Είναι πέρα για πέρα αλήθεια ―μακριά από μένα η όποια θεωριτικοποίηση της αδυναμίας μας―ότι είναι πολύ δύσκολο να πούμε σήμερα με ακρίβεια τι κάνουμε και πώς το κάνουμε, ήταν άλλωστε πάντα δύσκολη η σχέση ανάμεσα στην πράξη και τη θεωρία. Επίσης είναι δεδομένο ότι η όποια ανατρεπτική θεωρία δεν μπορεί να μην έχει λάθη, σφάλματα, να μην περιλαμβάνει και στοιχεία που τελικά να καταλήγουν αναντίστοιχα με την εκάστοτε πραγματικότητα. Δεν γίνεται λοιπόν λόγος για την τέλεια θεωρία, αλλά για μια επαρκή θεωρία που θα θεμελιώνει επαρκή πράξη. Αυτό σήμερα δεν υπάρχει.

Μπορεί να υπάρξει; Μπορούμε μετά από μια μακρά περίοδο, κατά την οποία η Αριστερά είτε επεξεργαζόταν αιτιολογίες για να καλύψει τρομακτικές στρεβλώσεις είτε αποκοπτόταν από την κοινωνία εμπεδώνοντας ελιτίστικες προσεγγίσεις, να δείξουμε επάρκεια; Μια επάρκεια που δεν θα μας οδηγήσει ούτε στο να ξανασιδερώσουμε τσαλακωμένες σημαίες, ούτε στη διολίσθηση και την ενσωμάτωση στον αστικό κοινοβουλευτισμό;

Μπορούμε, κατά την άποψή μου μπορούμε. «Κλέβω» μια συλλογιστική του Ευτύχη Μπιτσάκη, που αναρωτιέται πώς ο Μαρξ έγινε αυτός που έγινε. Λέει λοιπόν ότι προφανώς ο Μαρξ δεν θα μπορούσε να υπάρξει εάν δεν υπήρχε το προλεταριάτο, αλλά και οι αγώνες του. Αλλά εξίσου προφανώς ο Μαρξ δεν θα γινόταν Μαρξ αν δεν υπήρχε μια μακρά παράδοση στο χώρο της ιστορίας, της φιλοσοφίας και των οικονομικών θεωριών. Τέλος, ο Μαρξ δεν θα γινόταν Μαρξ εάν δεν μετείχε στο εργατικό και στα κοινωνικά κινήματα της εποχής του.

Μπορούμε λοιπόν, υπό τις εξής όμως συνθήκες:

Συνθήκη πρώτη. Στην πατρίδα μας από το 2001, με κορυφαία στιγμή έξαρσης το 2008 και βέβαια τα δύο τελευταία χρόνια, θυμίζω λαικές συνελεύσεις, κίνημα πλατειών, τεράστιες κινητοποιήσεις στις 5 του Μάη, στις 12 Φλεβάρη, υπάρχει ένας αγωνιζόμενος λαός. Ένας λαός, που σε πολλές περιπτώσεις πρόκρινε το αυθόρμητο έναντι του συνειδητού. Μέγα λάθος; Για να δούμε πόσες φορές στην πατρίδα μας, ή και αλλού, το περιώνυμο συνειδητό κατάφερε περισσότερα πράγματα από το «αφελές» αυθόρμητο; Από τη μεταπολίτευση και μετά καμία. Ένα αυθόρμητο κίνημα, που έλιωσε κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες, που ξαπόστειλε δοτούς πρωθυπουργούς που ήρθαν για να μείνουν, και που κυρίως γέννησε και απαιτεί διαδικασίες ισότιμες, συμμετοχικές, αμεσοδημοκρατικές, χωρίς διαμεσολάβηση και γραμμές από τα πάνω. Αυτή λοιπόν είναι η πρώτη συνθήκη, ο σεβασμός, όχι ο ρητορικός, ο πραγματικός σεβασμός σε αυτό το πλούσιο υλικό διαδικασιών που γέννησε το αυθόρμητο και μάλιστα ένας σεβασμός που έμπρακτα θα ενσωματωθεί και στις διαδικασίες της Αριστεράς.

Συνθήκη δεύτερη. Αξιοποίηση της παράδοσης των οικονομικών και πολιτικών θεωριών και τακτικών, όχι βάζοντάς τες στο εικονοστάσι, αλλά στη ζωή. Κυρίως αντλώντας τες από τη ζωή. Μια πρόταση, αυτή για τη συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου, κάλεσε για πρώτη φορά μέσα στα δύο χρόνια τους πολίτες να κοιτάξουν έναν άλλο δρόμο, έξω από το μονόδρομο της εν ψυχρώ εκτέλεσης. Μια πρόταση απαλλαγμένη από εικονοστάσια και μεταφυσικά ευχολόγια, κάλεσε τον πολίτη ―όπως πολύ ορθά διάβασα σε ένα κείμενο―να διευρύνει το «τρέχον» περιεχόμενο της έννοιας «ρεαλισμός», συνδέοντάς το με εκείνο της έννοιας «αναγκαίο», και ταυτόχρονα προσέφερε τεκμηριωμένη απόδειξη ότι σε χρόνο ενεστώτα, κάπου αλλού, τα πράγματα έγιναν εντελώς αλλιώς. Συνθήκη δεύτερη λοιπόν, η αριστερά να μη «θολώνει» στις έννοιες ρεαλισμός, αναγκαίο, απόδειξη. Να περάσει από το στάδιο της αμήχανης παρατήρησης, από το στάδιο του κομματικού ιεροτυπικού «της από τα πάνω επικοινωνίας», από το στάδιο της διεκδίκησης της εξουσίας στο όνομα του λαού, επιτέλους στο στάδιο που να τολμά να διεκδικεί μαζί με τον λαό και να υιοθετεί, χωρίς σύνδρομα αλαζονείας και πρωτοκαθεδρίας, πρακτικές που αποδεδειγμένα ενισχύουν την εξουσία του λαού.

Συνθήκη τρίτη. Η αέναη εμπλοκή με το κίνημα. Σήμερα ζούμε σε συνθήκες ενός πρωτοφανούς οικονομικού και κοινωνικού πολέμου. Αυτός ο πόλεμος έχει θύτες, το κεφάλαιο, και θύματα, τους λαούς. Έχει επιτιθέμενο και αμυνόμενο. Και ο ιστορικός ρόλος της Αριστεράς σε αυτήν τη συγκλονιστική περίοδο είναι η πυροδότηση της σύγκρουσης και της ανατροπής. Κενός χώρος που ισοδυναμεί με τη λογική «περιμένω να γίνω πρωταγωνιστής όταν πεθάνει ο πρωταγωνιστής», είτε δημιουργεί άλλους πρωταγωνιστές είτε θα έχει ως αποτέλεσμα, όταν γίνουμε πρωταγωνιστές, να μην έχουμε πλέον εκείνο το δυναμικό κοινό που δεν θα στηρίζει απλώς χειροκροτώντας αλλά θα σκηνοθετεί την παράσταση της ζωής του συμμετέχοντας.

Τρεις συνθήκες που, για να επανέλθω στην αρχή του κειμένου μου, ξεβολεύουν. Είναι ξεβόλεμα η αναγνώριση και υιοθέτηση μη δικών σου και εν πολλοίς άγνωστων διαδικασιών. Είναι ξεβόλεμα να μη μιλάμε με θαυμασμό για το μακρινό Εκουαδόρ, αλλά να μιλούν οι άλλοι με θαυμασμό για τις ρήξεις που εμείς, εδώ, σήμερα κάνουμε. Είναι ξεβόλεμα να αφήνεις την ασφάλεια του στρογγυλού και να περνάς στο χώρο του άγνωστου αιχμηρού.

Κλείνοντας, αντιγράφω ένα κομμάτι του Σλάβοϊ Ζίζεκ, το οποίο λέει ότι ακόμη κι αν δεν γνωρίζουμε τώρα, αυτήν τη στιγμή, τι πρέπει να κάνουμε οφείλουμε να δράσουμε αμέσως, γιατί η αδράνειά μας θα μπορούσε να έχει σύντομα καταστροφικές συνέπειες. Περισσότερο από ποτέ άλλοτε, είμαστε υποχρεωμένοι να ζήσουμε σαν να ήμασταν ελεύθεροι. Και ο ελεύθερος δεν βολεύεται, δεν συμβιβάζεται, δεν διολισθαίνει. Ο ελεύθερος είναι ανένδοτος και κάνει Ανένδοτο!

Πηγή: unfollow.gr.com