Ανησυχεί ο Μάρης για τη δημιουργία εταιριών 2 ταχυτήτων!

επιστολή έστειλε σήμερα 30.4.2015 ο Δημήτρης Μάρης στον φίλο του και υπουργό Επικρατείας Νίκο Παππά, με την ιδιότητά του ως πρόεδρος της ΕΝΕΔ. διαβάζουμε σχετικά στην εφημερίδα των  Μάρη και Φιλιππόπουλου, Δημοκρατία:

Ο σύνδεσμος εκδοτών διαδικτύου που εκπροσωπεί την πλειονότητα των ομίλων που δραστηριοποιούνται στην αγορά, απέστειλε επιστολή στον υπουργό Επικρατείας κ. Νίκο Παππά, με την οποία ζητά την απόσυρση της συγκεκριμένης ρύθμισης. Στην επιστολή που υπογράφει, ο πρόεδρος της Ένωσης, Δημήτρης Μάρης, επισημαίνει πως αν επιβληθεί ο συγκεκριμένος φόρος, θα δημιουργηθούν εταιρείες 2 ταχυτήτων.

Με το νόμο που προωθείτε, θα βάλετε ένα ακόμη ανάχωμα στη λειτουργία των ελληνικών οnline medίa. Ανάχωμα που δεν αφορά στις πολυεθνικές επιχειρήσεις που θα συνεχίζουν να τιμολογούν για τις υπηρεσίες τους στο εξωτερικό, χωρίς να απασχολούν εργαζόμενους στη χώρα μας και χωρίς να αποδίδουν φορολογικά έσοδα. Θα πλήξετε δηλαδή περαιτέρω την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων, δημιουργώντας εταιρείες δυο ταχυτήτων.

tags: Νίκος Παππάς, Δημήτρης Μάρης

πηγή

 

Ποιος καλύπτει τον μεγάλο χρηματοδότη του φορτίου των δυο τόνων ηρωίνης του NOOR One

Noor One

Noor One

Ειδικού συνεργάτη

Μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ειδικά μετά το τέλος του Εμφυλίου, στην Ελλάδα ανασυγκροτήθηκε η λεγόμενη αστική τάξη, η οποία διατηρούσε σχέσεις ανέκαθεν και συντηρούσε μέσω άδηλων δοσοληψιών το πολιτικό σύστημα. Οι σχέσεις αυτές καθορίζονταν σταθερά από τη διανομή του δημόσιου πλούτου και του δημόσιου χρήματος από τις κυβερνήσεις στους βιομηχάνους και τους πλουτοκράτες.

Και όταν λέμε διανομή, εννοούμε την προνομιακή μεταχείριση από πλευράς του κράτους και της εκάστοτε κυβέρνησης συγκεκριμένων επιχειρηματικών συμφερόντων και «τζακιών» σε δημόσιους διαγωνισμούς, προμήθειες του δημοσίου, δημόσια έργα, ΟΤΕ, ΔΕΗ, οπλικά συστήματα, προμήθειες και υπηρεσίες υγείας, φάρμακα κλπ.

Μέσα από αυτές τις διαδικασίες τα επιχειρηματικά συμφέροντα και τα μεγάλα «τζάκια» έτρεφαν πολιτικούς και πολιτικά «τζάκια», τα οποία με τη σειρά τους έτρεφαν και τροφοδοτούσαν κυρίως με δημόσιο χρήμα τους συγκεκριμένους οικονομικούς παράγοντες. Μια κατάσταση που θα μπορούσε να είναι και ο ορισμός του φαύλου κύκλου, η οποία φάνηκε αρκετά ανθεκτική αν όχι ανίκητη, γιατί οι επιτήδειοι -πολιτικοί τε και επιχειρηματίες- φρόντιζαν πάντα να έχουν με το μέρος τους τη δικαστική εξουσία και τα ΜΜΕ. Δηλαδή, εκτός από ορισμός του φαύλου κύκλου και ο ορισμός του τέλειου εγκλήματος.

Η κατάσταση αυτή συνεχίστηκε απρόσκοπτα μέχρι πριν από μερικά χρόνια και συγκεκριμένα μέχρι τότε που η κάνουλα του δημοσίου στέρεψε και εννοούμε την οικονομική κρίση που βρίσκεται σε εξέλιξη τα τελευταία χρόνια.

Όλα αυτά τα χρόνια τα είδαμε όλα. Επιχειρηματίες και πολιτικούς να εμπλέκονται σε σκάνδαλα και μίζες που σχετίζονταν με προμήθειες όπλων, με μεγάλα έργα, με προμήθειες φαρμάκων και εμβολίων, με προμήθειες τηλεπικοινωνιακών μέσων (SIEMENS) και πόσα άλλα!!! Όμως δυστυχώς η ιστορία φαίνεται ότι θα αποδείξει ότι δεν τα είχαμε δει όλα.

Τι εννοούμε!

Όταν στέρεψε η «κάνουλα» του δημοσίου χρήματος, ένα μεγάλο οικονομικοπολιτικό «σύστημα» που έχει εδραιωθεί στην πατρίδα μας από την περίοδο της Αποστασίας, άρχισε να αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα. Οι παραδοσιακές μέθοδοι χρηματοδότησης είχαν επηρεαστεί από την οικονομική κρίση και τα όποια απόρρητα κονδύλια ήταν ψίχουλα για τις τεράστιες ανάγκες του συγκεκριμένου συστήματος. Έπρεπε επειγόντως να βρεθούν χρήματα.

Εδώ να κάνουμε μια μικρή στάση, για να επανέλθουμε αφού πρώτα μεταφερθούμε στο δεξαμενόπλοιο NOOR One, το οποίο μετέφερε τους δυο τόνους ηρωίνη στην Ελλάδα, χωρίς να είναι γνωστό αν ήταν το πρώτο δρομολόγιο με το θανατηφόρο φορτίο προς τη χώρα μας.

Από την μέχρι τώρα έρευνα έχει αποδειχτεί ότι όλοι οι εμπλεκόμενοι στην υπόθεση αυτή, τους οποίους έχει προφυλακίσει η Ελληνική Δικαιοσύνη, δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα όχι να αγοράσουν δεξαμενόπλοια και φορτίο δυο τόνων ηρωίνης αλλά ούτε …Ντάτσουν. Συγκεκριμένα πρόκειται για πρόσωπα που είχαν καταστραφεί οικονομικά λόγω της οικονομικής κρίσης και προφανώς κάποιος μεγαλοπαράγοντας που είχε την οικονομική ευχέρεια και δυνατότητα, τους χρησιμοποίησε μέσα στην απελπισία τους, χρηματοδοτώντας την πολυδάπανη επιχείρηση αγοράς δεξαμενοπλοίων, αγοράς του φορτίου της ηρωίνης και μεταφοράς της στην Ελλάδα. μια επιχείρηση που σύμφωνα με υπολογισμούς κόστισε συνολικά περίπου 50 εκατ. δολάρια.

Ένας τέτοιος μεγαλοπαράγοντας, που έχει ορατές σχέσεις με μεγάλο πολιτικό «τζάκι», είναι γνωστό στις αρχές ότι πηγαινοέρχονταν στο σπίτι του εφοπλιστή, όπου φυλασσόταν μέρος του φορτίου ηρωίνης που μετέφερε το NOOR One, τις ημέρες που το συγκεκριμένο σπίτι ήταν στον κλοιό της παρακολούθησης των διωκτικών αρχών, γεγονός που από μόνο του δεν αποτελεί απόδειξη εμπλοκής του στην υπόθεση.

Απλά, να σημειώσουμε ότι ο συγκεκριμένος μεγαλοπαράγοντας, πέραν των ισχυρών προσβάσεων που έχει στο σύστημα εξουσίας μέσω του προαναφερθέντος μεγάλου πολιτικού «τζακιού» αλλά και μέσω προνομιακών και “ειδικών” σχέσεων που έχει δημιουργήσει και με άλλα ανώτατα κλιμάκια πολιτικής εξουσίας,  έχει δημιουργήσει και τη δική του «αυλή», που αποτελείται από πρώην αρχηγούς της ΕΛΑΣ, δικαστικούς, πρωτοκλασσάτους πολιτικούς που συνωστίζονται για λίγη προβολή στα ΜΜΕ που έχει φροντίσει να χρηματοδοτήσει και αποκτήσει, για …ευνόητους λόγους.

Να επανέλθουμε στο πρώτο, μεγάλο σκηνικό. Αναφέραμε παραπάνω ότι νομίζαμε πως τα είχαμε δει όλα στον φαύλο κύκλο της διαπλοκής οικονομικού και πολιτικού (τέλειου) εγκλήματος στην Ελλάδα. Όμως κάναμε λάθος, γιατί αυτά τα εξήντα χρόνια δεν είχαμε δει την εμπλοκή τέτοιων «συστημάτων» σε εμπόριο ναρκωτικών και μάλιστα σε θανατηφόρο φορτίο ηρωίνης, που θα οδηγούσε στον αργό θάνατο δεκάδες ή εκατοντάδες νεαρούς συνανθρώπους μας.

Τελικώς, ήταν γραφτό να το δούμε κι αυτό!

Αυτό που μένει να δούμε αν το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του και η κυβέρνηση δείξουν τα απαιτούμενο θάρρος να ξηλώσουν μια οργανωμένη εγκληματική ομάδα οικονομικών και πολιτικών παραγόντων με ισχυρές προεκτάσεις και παρακλάδια στο κυβερνών κόμμα και σχεδόν σε όλους τους πολιτικούς χώρους, κίνηση που ίσως οδηγήσει στη γενικότερη εξυγίανση την πολιτική ζωή της πατρίδας μας.

Οι ενδείξεις δεν είναι ενθαρρυντικές, γιατί το τελευταίο διάστημα υπάρχει μια περίεργη σιωπή γύρω από αυτό το τεράστιο θέμα, ενώ υπάρχουν πληροφορίες που μιλούν για ιδιαίτερα στενές σχέσεις κορυφαίων του συστήματος αυτού με ανώτατους παράγοντες της Δικαιοσύνης, που φθάνουν μέχρι το σημείο της αντιπαροχής με παραμονή ή άνοδο ποδοσφαιρικών ομάδων σε συγκεκριμένη κατηγορία . Ελπίζουμε τα ναρκοδολάρια να μην έφθασαν μέχρι εκεί που διαλαλεί ο εμπλεκόμενος μεγαλοπαράγων, εκβιάζοντας και προσδοκώντας το «κουκούλωμα» της υπόθεσης.

Επίσης ελπίζουμε ΟΛΟΙ να αντιλαμβάνονται ότι η υπόθεση αυτή ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΚΟΥΚΟΥΛΩΘΕΙ και ότι θα πάρει μαζί της όλους όσους επιχειρήσουν κάτι τέτοιο.

πηγή

Διαβάστε κι αυτό: Προφυλακίστηκε ο επιχειρηματίας Αιμίλιος Κοτσώνης για τους δύο τόνους ηρωΐνης του Noor 1

Το DirectNews αποκαλύπτει κατεπείγον “ξέπλυμα” – πρόκληση Αθανασίου !

Της Μαντρόνας Κατσαλή

Με διάταξη που έφερε στη Βουλή με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, ο υπουργός Δικαιοσύνης, Χαράλαμπος Αθανασίου, απαλλάσσονται…

όσοι βουλευτές, νομάρχες, δήμαρχοι, εκδότες κ.λ.π. έχουν κατηγορηθεί για παράνομο πλουτισμό, με βάση το νόμο για το πόθεν έσχες!

Η πρωτοφανής αυτή ενέργεια του υπουργού Δικαιοσύνης, όπως αποκαλύπτει σήμερα το directnews.gr, σημειώθηκε κατά την ψήφιση του περίφημου νόμου 4524/2014 που έχει τίτλο «Μέτρα στήριξης και ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας», ψηφίστηκε από τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ και δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ στις 7 Απριλίου.

Συγκεκριμένα, στη σελίδα 82 του νόμου, με επικεφαλίδα «ΙΕ20: ΚΑΤΑΡΓΟΥΜΕΝΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ» και στο εδάφιο 10 περιέχονται οι εξής εννέα λέξεις «Τα άρθρα 4 και 5 του ν.3213/2003 (Α΄ 309) καταργούνται»!!!

Τι προέβλεπε όμως το άρθρο 4 το ν.3213\2003, όπως αυτό τροποποιήθηκε με το ν.3849/2010 και επιγράφεται «Δήλωση και έλεγχος περιουσιακής κατάστασης βουλευτών, δημοσίων λειτουργών και υπαλλήλων, ιδιοκτητών μέσων μαζικής ενημέρωσης και άλλων κατηγοριών προσώπων», δηλαδή το πόθεν έσχες;

Το άρθρο 4 όριζε σαφώς και κατηγορηματικώς ότι:

1. Υπόχρεος σε δήλωση, ο οποίος επωφελούμενος από την ιδιότητά του αποκτά ή προσπορίζει σε τρίτον αθέμιτο περιουσιακό όφελος, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών (3) ετών και με χρηματική ποινή από είκοσι χιλιάδες (20.000) ευρώ έως ένα εκατομμύριο (1.000.000) ευρώ.

2. Ο υπαίτιος των παραπάνω πράξεων τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα (10) ετών και με χρηματική ποινή από τριάντα χιλιάδες (30.000) ευρώ έως ένα εκατομμύριο πεντακόσιες χιλιάδες (1.500.000) ευρώ:

(α) αν το αποκτηθέν ή προσπορισθέν αθέμιτο περιουσιακό όφελος υπερβαίνει συνολικά το ποσό των εβδομήντα τριών χιλιάδων (73.000) ευρώ, ή

(β) αν ενεργεί κατ’ επάγγελμα ή είναι υπότροπος.

3. Με τις ποινές των παραγράφων 1 και 2 τιμωρούνται και οι τρίτοι που πορίζονται το αθέμιτο όφελος που προκύπτει από τα αδικήματα των παραγράφων 1 και 2 εν γνώσει της τέλεσης αυτών από τον υπόχρεο σε δήλωση.

4. Οι παραπάνω διατάξεις εφαρμόζονται, εφόσον η πράξη του υπόχρεου σε δήλωση ή του τρίτου δεν τιμωρείται βαρύτερα με άλλη διάταξη.

Με άλλα λόγια, οι υπόχρεοι σε δήλωση πόθεν έσχες για τους οποίους προέκυπτε ότι αύξησαν με αθέμιτα μέσα την περιουσία τους χωρίς όμως να μπορεί να στοιχειοθετηθεί ποινικά το αδίκημα της δωροληψίας, τιμωρούνταν με βάση αυτή την παραπάνω διάταξη.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το αναθεωριμένο άρθρο 4 που κατάργησε ο κ. Αθανασίου, ψηφίστηκε και συμπεριλήφθηκε στο νόμο για το πόθεν έσχες, μόλις τον Απρίλιο του 2010.

Μάλιστα στην εισηγητική έκθεση του τότε υπουργού Δικαιοσύνης Χ. Καστανίδη αναφερόταν χαρακτηριστικά: «Στην καταπολέμηση φαινομένων διαφθοράς στο δημόσιο τομέα και αντίστοιχα στην τιμώρηση συναφών συμπεριφορών εμπλεκομένων κρατικών λειτουργών στοχεύουν βέβαια πολλές από τις διατάξεις του Ποινικού Κώδικα (ΠΚ), μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν αυτές του 12ου κεφαλαίου του ΠΚ, σε συνδυασμό και με τις διατάξεις του ν.1608/50. Ωστόσο, λείπει από τον Ποινικό Κώδικα μια διάταξη που να καλύπτει σφαιρικά το φαινόμενο του αθέμιτου πλουτισμού κρατικών λειτουργών, μέσω πρακτικών που συνιστούν κατάχρηση της ιδιότητάς τους.

Οι σχετικές καταχρηστικές συμπεριφορές, οι οποίες δεν συνδέονται αναγκαστικά με μία (ορατή ή ευχερώς αποδείξιμη) περιουσιακή βλάβη της δημόσιας περιουσίας ή της περιουσίας τρίτου, μπορεί να συνίστανται κατά περίπτωση όχι μόνο σε μια αντικανονική άσκηση των θεσμικών αρμοδιοτήτων που έχουν εκχωρηθεί στον κρατικό λειτουργό, αλλά και σε μια αθέμιτη εκμετάλλευση των πραγματικών δυνατοτήτων που διανοίγονται σ’ αυτόν λόγω της θέσης του για παρεμβάσεις και χειραγωγήσεις διαδικασιών ακόμη και σε τομείς που δεν ανήκουν στον κύκλο των αρμοδιοτήτων του. Όσο πιο νευραλγική είναι η θέση του κρατικού λειτουργού τόσο περισσότερες είναι μάλιστα οι παραπάνω πραγματικές δυνατότητες.

Στην αντιμετώπιση κυρίως τέτοιων περιπτώσεων αποβλέπει ήδη η διάταξη του άρθρου 4 του ν.3213/2003. Με το παρόν νομοσχέδιο επιχειρείται η αναδιατύπωση της εν λόγω διάταξης και η αναμόρφωση των απειλουμένων πλαισίων ποινής, με εισαγωγή και διακεκριμένων παραλλαγών σε βαθμό κακουργήματος όταν συντρέχουν ορισμένες επιβαρυντικές περιστάσεις. Η διαμόρφωση των επιβαρυντικών αυτών περιπτώσεων είναι απολύτως επιβεβλημένη για την αποκατάσταση της αρχής της αναλογικότητας, η οποία προσβάλλεται όταν τιμωρείται με κάθειρξη ο πολίτης που τελεί μια απλή κλοπή ή απάτη με αντικείμενο μεγαλύτερο των 73.000 ευρώ, παραμένει όμως πλημμέλημα ο αθέμιτος πλουτισμός, κατά το ίδιο ποσό, εκείνου που υποχρεούται σε δήλωση “πόθεν έσχες”».

Περιμένουμε απαντήσεις

Τα ερωτήματα τα οποία προκύπτουν μετά την αποκάλυψη του directnews.gr και πρέπει να απαντηθούν από τον υπουργό Δικαιοσύνης Χαράλαμπο Αθανασίου είναι εύλογα:

α) Γνωρίζει ποιοι και πόσοι κρατικοί λειτουργοί εμπλέκονταν σε ποινικές διαδικασίες με βάση αυτό το άρθρο και επομένως η κατάργηση του οδήγησε στην απαλλαγή τους;

β) Έχει σχέση η κατάργηση, μέσα σε μια νύχτα, του άρθρου 4 του ν.3213/2003 με τη δικογραφία για διαφθορά την οποία έχει σχηματίσει η Δικαιοσύνη σε βάρος βουλευτή και πρώην υπουργού Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας Γιάννη Μιχελάκη; Ο εισαγγελέας Χαρ. Λακαφώσης στη διαβιβαστική αναφορά του επικαλείται εναντίον του κ. Μιχελάκη και το συγκεκριμένο άρθρο. Είναι τυχαίο άραγε ότι ο ν.4524 που κατάργησε το εν λόγω άρθρο, δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ) στις 7 Απριλίου 2014; Δηλαδή, την ίδια ακριβώς ημέρα που – μετά από καθυστέρηση 4 μηνών όπως αποκάλυψε το περιοδικό HOT DOC – αποστείλατε στη Βουλή τη δικογραφία για τον κ. Μιχελάκη;

Αναμένοντας τις απαντήσεις του κ. Χαράλαμπου Αθανασίου, εκ περισσού σημειώνουμε ότι στο ν.4524/2014 είχε… εμφιλοχωρήσει και η περιβόητη διάταξη του υπουργείου Δικαιοσύνης (τροποποίηση άρθρου 263α περ.δ΄ παρ1) με την οποία παραγράφηκαν τα αδικήματα καταχραστών του δημοσίου χρήματος.

Μετά τη δημόσια κατακραυγή αναγκάστηκε να την καταργήσει ισχυριζόμενος πως «εκ παραδρομής» είχε συμπεριληφθεί στο νόμο. Ωστόσο, επώνυμοι κατηγορούμενοι κατάφεραν με αυτόν τον τρόπο να απαλλαγούν από τα κακουργήματα διαφθοράς για τα οποία διώκονταν.

Ελπίζουμε αυτή τη φορά ο κ. Αθανασίου να δώσει πιο πειστικές εξηγήσεις…

πηγή: directnews.gr

Βαγγέλης Μαρινάκης : ο “νικητής των εκλογών” (σύμφωνα με το lykavitos.gr)

Γράφει το Παρατηρητήριο του Lykavitos.gr

marinakis

Ο “νικητής των εκλογών”

Ο νικητής των εκλογών είναι ο Βαγγέλης Μαρινάκης.

Άνθρωπος του Ολυμπιακού και του Πειραιά, δεν κώλωσε κι έριξε γροθιά στον τοίχο του κατεστημένου.

Μιλάμε για κατεστημένο που είναι σκέτο τσιμέντο φτιαγμένο από πολιτική, παλαιοκομματισμό και φράγκα.

Η υποψηφιότητα Μώραλη έδειξε το μέλλον.

Έκοψε το δρόμο στον ΣΥΡΙΖΑ.

‘Έσπασε τα μούτρα των δεξιών κλεφταράδων του Μεταπολιτευτικού Καραμανλισμού.

Έβαλε ξανά το ΠΑΣΟΚ στο παιχνίδι από το παράθυρο.

Και τράβηξε κόσμο στην κάλπη.

Γνωστά, τα καταλάβαμε, όσοι καταλαβαίνουμε, στην προεκλογική περίοδο.

Τα κατάλαβαν κι οι ξένοι.

Κάτι μπορεί να κατάλαβε κι η Ντορίτσα που ο Μαρινάκης της έδειξε πως κερδίζουμε.

Τώρα έχει τεράστια σημασία η διαχείριση (πολιτική και ουσιαστική) της εξουσίας.

Γιατί εκεί, Βαγγέλη μου, χάνονται τα ματς. Εντός έδρας.

Καλή αρχή.

 

lykavitos

Ο Αρβανιτόπουλος στην εκδήλωση των Ολιγαρχών για την τιμή των Πρίτζι

Aπό τον Βασίλη Μπόνιο

Mε αλλοιωμένα από τον τρόμο τα χαρακτηριστικά του προσώπου του ο υπουργός Παιδείας Αρβανιτόπουλος έδωσε το παρόν στην παρουσίαση της ιδρυτικής διακήρυξης του υποψηφίου δημάρχου Πειραιά Γιάννη Μώραλη. Η φωτογραφία του σοκαριστική αλλά και αποκαλυπτική συνάμα.

ο Αρβανιτόπουλος στην εκδήλωση του Μώραλη

Ο Αρβανιτόπουλος που εκλέγεται στον Πειραιά χάρη στο σπρώξιμο των γαύρων, υπερασπιζόμενος τον άγραφο νόμο της τιμής των Πρίτζι, δεν τολμούσε να μην πατήσει το πόδι στην εκδήλωση.
Έτσι έκανε την καρδιά του πέτρα, έβαλε την ουρά στα σκέλια και χεσμένος από φόβο, προτίμησε να αδειάσει έναν πολιτικό ηγέτη-τον πρωθυπουργό που βρίσκεται στην δύση του-καθώς και την ΝΔ που υποστηρίζει τον Μιχαλολιάκο και να φωτογραφηθεί παρέα με τον Σωκράτη και τον Πέτρο Κόκκαλη, τον Βαγγέλη Μαρινάκη, τον Πέτρο Μαντούβαλο, τον Ανδρέα Ανδριανόπουλο και όσους βρέθηκαν στην εκδήλωση.
Μετά από 4 χρόνια μνημόνιο κι αφού οι άθλιοι κυβερνώντες έχουν γαμήσει τον λαό (καρκινοπαθείς και καρδιοπαθείς πεθαίνουν χωρίς φάρμακα) στα χαράτσια, αρνούμενοι να μεταρρυθμίσουν το χυδαίο πελατειακό κράτος με τους δολοφονικούς οργανισμούς σαν τον ΟΑΕΕ, να εξευτελίζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια το μόνο που προστάτεψαν ως κόρη οφθαλμού είναι τους ντόπιους ολιγάρχες.
Έβγαινε η πρασινοσκουφίτσα η Σπυράκη, η φίλη του φάρμερ του Χασαπόπουλου, να μας περιγράψει τα ανδραγαθήματα του πρωθυπουργού μας, ο οποίος παρέδιδε τις Σκουριές και τους δρόμους στον Μπόμπολα και κατάπινε αμάσητες τις αυξήσεις των διοδίων.
Το ίδιο βιολί και ο μπαμπίνος παπαδημητρίου του Αλαφούζου ο οποίος παρότρυνε τους θεατές “να κάμουμε τις δουλειές μας”, χωρίς να ρωτήσει ποιες δουλειές μια και οι εγχώριοι αχυράνθρωποι της τρόικας έχουν μετατρέψει τον ιδιωτικό τομέα σε κρανίου τόπου.
Οι μόνοι που βγήκαν αλώβητοι από τα μνημόνια της Μέρκελ και του Τόμσεν- ο οποίος κοίταζε πως να πηδήξει καμμιά υπάλληλο τράπεζας στις σουίτες του Χίλτον- ήταν οι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες και οι ολιγάρχες που βγάζουν χρήμα εκτός Ελλάδας όπως οι εφοπλιστές.
Κι αυτοί με τη σειρά τους  μπούχτισαν να ταίζουν τα περιστέρια της πλατείας Συντάγματος- τα πολιτικά κουτσαβάκια τους- και είπαν να βγουν μπροστά οι ίδιοι.
Ο Μαρινάκης μάλιστα, προς στιγμή σκέφτηκε να κατέβει ο ίδιος στο λιμάνι, αλλά είναι πολύ πιθανό ο Κόκκαλης να του είπε
Ρε Βαγγέλη, άσε τον Πειραιά να παίζει ο Μώραλης κι εσύ θα πας για άλλα, πιο μεγάλα κόλπα. Γνωρίζεις άλλωστε πως ο ιδιοκτήτης του Ολυμπιακού κυβερνάει την Ελλάδα. Γιατί να μην κάνεις το δικό σου κόμμα και να γίνεις ότι ο Σίλβιο στην Ιταλία; Ξέρεις πόσα χρόνια κυβερνάει ο Σίλβιο; Χο,χο,χο…
Μετά από 4 χρόνια μνημόνιο οι Έλληνες βρίσκονται με το κεφάλι μέσα σε ένα κουβά από σκατά και μάλιστα πάμε φουλ για την δραχμή.
Και η δραχμή είναι έργο Σαμαρά, Στουρνάρα και Κυριάκου Μητσοτάκη, οι οποίοι υπερασπίσθηκαν το χυδαίο πελατειακό κράτος και δεν ακούμπησαν το άρρωστο κτήνος του δημοσίου.
Το ευρώ δεν μπορεί να έχει καμία τύχη σε μια χρεοκοπημένη χώρα με ένα κτηνώδες βουλιμικό δημόσιο το οποίο πρέπει να ταίζουν από το υστέρημά τους όλοι οι υπόλοιποι.
Η επιλογή των αθλίων κυβερνώντων της 4ετίας να μην ακουμπήσουν το άθλιο δημόσιο ισοδυναμεί με νέα μικρασιατική καταστροφή και θα το διαπιστώσουμε, πιο βίαια, πολύ σύντομα.
Όσο για τους ολιγάρχες, επειδή τα τσουτσέκια τους, οι πολιτικοί, προκαλούν πλέον απέχθεια στον λαό, θα αναγκασθούν πολύ σύντομα να βγουν οι ίδιοι μπροστά, όπως κάνουν στην προκειμένη περίπτωση ο Μαρινάκης και ο Κόκκαλης που έχει ταίσει όλες σχεδόν τις πολιτικές λινάτσες, δεκαετίες τώρα…

Τα βρώμικα κόλπα του Αντώνη Αθανάσογλου

aaaa

Ποια είναι η σχέση του προφυλακισμένου για το σκάνδαλο της Proton Bank, Αντώνη Αθανάσογλου, τέως αντιπροέδρου με την «Αρχιρόδον» Κατασκευαστική. Τι ποσοστό κατέχει στην εταιρία και πώς αυτή διεκδικεί και αναλαμβάνει έργα του Δημοσίου;

Άλλη μια παράμετρος της διακίνησης των διαδρομών του χρήματος τόσο από την υπόθεση του σκανδάλου των ομολόγων όσο και από την Proton Bank βρίσκεται στο βεληνεκές της ελληνικής Δικαιοσύνης.

Η κατασκευαστική εταιρία η οποία επανέκαμψε προσφάτως στα ελληνικά επιχειρηματικά δρώμενα, διεκδικώντας έργα του Δημοσίου, πέτυχε να κερδίσει μαζί με την Intrakat και την Envitech τη διαχείριση απορριμμάτων για 25 χρόνια.

Στη νέα γενιά των έργων ΣΔΙΤ. Στους διαγωνισμούς για τα απορρίμματα σε Γραμματικό-Κερατέα, Φυλή και Λιόσια, στον διαγωνισμό της ΕΡΓΟΣΕ για τη γραμμή Κιάτο-Ροδοδάφνη, στο διαγωνισμό του ΤΑΙΠΕΔ για τη μαρίνα της Χίου. Επιπλέον, μαζί με τον Άκτωρα είχαν αναλάβει την υποθαλάσσια αρτηρία Θεσσαλονίκης, έργο που δεν έγινε και για το οποίο τους επιδικάστηκε αποζημίωση 90 εκ. ευρώ.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που υπάρχουν ο Αντ. Αθανάσογλου είχε αγοράσει από τη χήρα του Κων. Καρπίδα (είχε ιδρύσει την Αρχιρόδον μαζί με τους Γ. Ανδρόπουλου και Θ. Κωνσταντόπουλο) το 14% της εταιρίας και μάλιστα με δάνειο που πήρε από τον Proton Bank. Σ’ αυτό το σημείο πρέπει να «ριχτεί» φως.

Η Μεταβίβαση

Η εταιρία για πολλά χρόνια ελεγχόταν πλειοψηφικά από τον ολλανδικό όμιλο «Boskalis», ο οποίος όμως τον Ιούλιο που πέρασε πούλησε το 40% της Archirodon Group NV στην αραβική εταιρία Al Nowals. Από αυτό το ποσοστό το 28% πήγε στους Άραβες και το 12% στους υπόλοιπους μετόχους, έναντι συνολικού τιμήματος 190 εκ. δολαρίων.

Το ερώτημα που χρήζει απάντησης είναι απ’ αυτό το ποσοστό τι απέκτηςε ο Αθανάσογλου μέσω αυτής της διαδικασίας; Η άκρη του νήματος διερευνάται με δεδομένο ότι η Αρχιρόδον δεν είναι μια εισηγμένη κατασκευαστική εταιρία.
Όπως επίσης διερευνάται και η «σχέση» του λογαριασμού του Αθανάσογλου που είχε μαζί με τους Παπαμαρκάκη, και Λινάρδο, από τον οποίο έγινε το έμβασμα στον ελβετικό λογαριασμό του Δ. Καπράνου για τα ομόλογα.

Μείζον θέμα

Το δίπτυχο των υποθέσεων των ομολόγων και της Proton Bank σ’ ένα μεγάλο βαθμό συνδέεται και η εμπλοκή στα δημόσια έργα, από τη στιγμή που αποδειχθεί σε πλήρη βαθμό η συμμετοχή του Αθανάσογλου στην Αρχιρόδον δημιουργεί μείζον θέμα. Μια εταιρία κερδίζει διαγωνισμούς και διεκδικεί αποκρατικοποιήσεις όταν στη μετοχική της σύνθεση βρίσκονται ο προφυλακισμένος για την Proton Bank ;

Τα δάνεια σε ημετέρους

Στο πόρισμα για την Proton Bank πέρα απ’ όλα όσα εμπλέκουν τον Λαυρεντιάδη, αποκαλύπτονται και δάνεια-εξπρές σε διάτρητες διαδικασίες όπως αυτό της χρηματοδότησης του επενδυτικού Ομίλου Sciens του Γ. Ρήγα, στην εταιρία του οποίου η σύζυγος του τότε διευθύνοντος συμβούλου της Proton κ. Βασιλική Αθανάσογλου εμφανίζεται ως συνεργαζόμενη δικηγόρος (ή ίδια αμοιβόταν και από την Alapis).

Είναι χαρακτηριστικό δε ότι η θυγατρική της, Sciens Cyprus Properties & Holdings Ltd, ιδρύθηκε ως of shore εταιρία με έδρα τις νήσους Κέιμαν την Παρασκευή 24 Δεκεμβρίου του 2010.

Την ίδια ακριβώς ημέρα κατέθεσε αίτηση δανείου 35 εκ. ευρώ. Μέσα σε 5 ημέρες (29 Δεκεμβρίου) το δάνειο είχε εγκριθεί και είχε εκταμιευτεί έστω κι αν το επίσημο εισηγητικό έγινε μετά από δύο μήνες (21 Φεβρουαρίου 2011).

Ακόμα μια χαρακτηριστική περίπτωση είναι το δάνειο που δόθηκε, σύμφωνα με το πόρισμα, στον αναπληρωτή γενικό διευθυντή της εταιρίας KPMG Σπύρο Μαρτσέκη ύστερα από σύσταση του Αντ. Αθανάσογλου με «πολύ ευνοϊκό πρόγραμμα αποπληρωμής». Ένα δάνειο 320.000 ευρώ με εξασφάλιση «ενέχυρο επί προθεσμιακής κατάθεσης 50.000 ευρώ».

Πηγή

Βασίλης Κικίλιας και Γιάννης Ιωαννίδης με εμβάσματα στο εξωτερικό!

Κικίλιας και Ιωαννίδης οι 2 βουλευτές της ΝΔ που έβγαλαν εκατ. στο εξωτερικό

Ο γαλάζιος βουλευτής της Α’ Αθηνών, Βασίλης Κικίλιας και ο πρώην υφυπουργός αθλητισμού και βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης, Γιάννης Ιωαννίδης είναι οι δύο από τους τρεις βουλευτές της ΝΔ που εντοπίστηκαν να έχουν βγάλει εκατομμύρια ευρώ στο εξωτερικό. 

Μάλιστα, υπάρχει και τρίτος βουλευτής της ΝΔ το όνομα του οποίου δεν έχει γίνει ακόμα γνωστό, αλλά βρίσκεται μαζί με αυτά των Κικίλια και Ιωαννίδη,  στη λίστα του Κέντρου Ελέγχου Φορολογουμένων Μεγάλου Πλούτου. Σύμφωνα με τον κατάλογο που προέκυψε από τον έλεγχο των αρμόδιων υπηρεσιών, οι συγκεκριμένοι τρεις έβγαλαν συνολικά 3,5 εκατ. ευρώ, σε τράπεζες του εξωτερικού.

Τα επίμαχα εμβάσματα των τριών βουλευτών εστάλησαν σε τράπεζες του εξωτερικού την περίοδο του 2009-2012 και το ποσό δεν δικαιολογείται από το πόθεν έσχες των τριών πολιτικών. Σύμφωνα με τα στοιχεία, καθένας τους έβγαλε στο εξωτερικό ποσό που είναι λίγο πάνω από το ένα εκατ. ευρώ.

Η αποκάλυψη έγινε από τη λίστα του Κέντρου Ελέγχου Φορολογούμενων Μεγάλου Πλούτου, η οποία περιλαμβάνει 600 φορολογούμενους που διακίνησαν μεγάλα ποσά, χωρίς να τα έχουν δηλώσει στην εφορία.

Πηγή

Σε καλό δρόμο η σχέση Ψυχάρη – Τσίπρα

Η πιάτσα βοά αλλά κανείς δεν ξέρει αν η είδηση είναι αλήθεια. Ο λόγος για μια πιθανή συνάντηση που έγινε μεταξύ του Σταύρου Ψυχάρη και του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα.

Οι πληροφορίες λένε ότι το ραντεβού που είχε και γεύμα, έγινε στο σπίτι του επικεφαλής του ΔΟΛ και μεταξύ άλλων παραβρέθηκαν οι σύζυγοι των δύο ανδρών καθώς και ο διευθυντής του Βήματος, Αντώνης Καρακούσης.

Ο τελευταίος λέγεται ότι έχει καλές σχέσεις με την Κουμουνδούρου και είναι αυτός που κρατά ανοικτούς τους διαύλους επικοινωνίας με τον ΣΥΡΙΖΑ όταν υπάρχουν συγκρούσεις για διάφορα θέματα.

Το αν υπήρξε αυτή η συνάντηση, τι ειπώθηκε και τι περιείχε το… μενού κανείς δεν θα τα επιβεβαιώσει. Ωστόσο, αν έχει πράγματι γίνει κάτι τέτοιο τότε αλλάζουν πάρα πολλά στο πολιτικό σκηνικό.

Μετά τις βόλτες του κ. Τσίπρα στον Μπόμπολα ή τον Θέμο Αναστασιάδη, προφανώς χρωστούσε και μια συνάντηση με τον ισχυρό άνδρα του ΔΟΛ. Αλλά στο σπίτι του και κάτω από άκρα μυστικότητα; Πολύ περίεργο.

Να θυμίσουμε ότι εσχάτως ο ΔΟΛ έχει ρίξει πολύ τους τόνους σε ότι αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ ενώ υπάρχουν πληροφορίες ότι στέλεχος του Συγκροτήματος, και συγκεκριμένα ο Παύλος Παπαδόπουλος, έχει προσληφθεί ως λογογράφος του κ. Τσίπρα.

Επίσης να θυμίσουμε πρόσφατα άρθρα του Βήματος που ξαφνικά ανακαλύπτουν τον «ευρωπαίο» και «ρεαλιστή» πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ ενώ στο προχθεσινό κυριακάτικο φύλλο ο κ. Ψυχάρης ουσιαστικά έκανε λόγο για σύγκρουση Σαμαρά – Τσίπρα και τους νουθετούσε -ειδικά τον δεύτερο- να σταματήσουν τις πολιτικές του «λεφτά υπάρχουν».

Τι να θέλει η αλεπού στο κοτέτσι άραγε; Όπου αλεπού φυσικά ο Ψυχάρης ο οποίος να μυρίστηκε εκλογές και νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και θέλει να «πιάσει πόρτα για το χειμώνα;» Άλλωστε μην το ξεχνάμε. Ο ΔΟΛ είναι η μοναδική ίσως εκδοτική εταιρεία που ζει αποκλειστικά από το κράτος και τις διαφημίσεις που παίρνει ή τα δάνεια. Μια κρατικοδίαιτη εταιρεία είναι που θέλει να τα έχει καλά με όλους.

Από την άλλη, ο αντισυστημικός κ. Τσίπρας, ο άνθρωπος που θα πολεμήσει τα μεγάλα συμφέροντα και τη διαπλοκή, τι θέλει από τον κ. Ψυχάρη; Ελπίζουμε ότι δεν θα του προτείνει τη θέση του… διοικητή του Αγίου Όρους.

Πηγή ( antinews και axiaplus )

H διαπλοκή χορηγός σε κινηματογραφικό χτύπημα του Ξηρού;

“Ο 56χρονος Χριστόδουλος Ξηρός έχει συναντήσει τα τελευταία 24ωρα τον 43χρονο Νίκο Μαζιώτη και ετοιμάζουν μαζί μια εντυπωσιακή επίθεση. Πιθανώς δεν κρύβονται στο ίδιο μέρος αλλά είναι σε συνεχή επικοινωνία οργανώνοντας επίθεση-επίδειξη ισχύος…”

Έτσι ξεκινάει το ρεπορτάζ του ΒΗΜΑτος της Κυριακής το οποίο προαναγγέλει εδώ και μέρες με επιμονή και συνέπεια μεγάλο τρομοκρατικό χτύπημα με συνεργασία Μαζιώτη-Ξηρού.

Στο ρεπορτάζ γίνεται λόγος για ασκήσεις εκκένωσης κτιρίων μετά από επίθεση με βόμβες ή ρουκέτες ενώ γίνεται αναφορά και σε αρχιφύλακα ο οποίος από το 2011 έδινε άδεια στον Χριστόδουλο Ξηρό για να αλωνίζει στον Κορυδαλλό.

Αν πιστέψουμε τον Γιωτόπουλο- ότι η απόδραση του Ξηρού είναι δουλειά μυστικών υπηρεσιών KYΠ, CIA- εύλογα θα μπορούσαμε να αναρωτηθούμε αν ο συγκεκριμένος αρχιφύλακας δούλευε για μία από τις παραπάνω αλανιάρες υπηρεσίες, οπότε τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο.

Πάμε λοιπόν παρακάτω.

Περισσότερο και από τους καθαρόαιμους αντιεξουσιαστές και αναρχικούς, διαπιστώνουμε ότι συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα θα ήθελαν να υπάρξει πράγματι ένα μεγάλο χτύπημα το οποίο θα αποσταθεροποιήσει τη χώρα- που έτσι κι αλλιώς βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού-και από το οποίο θα γεννηθεί μια κυβέρνηση μαριονέτα της διαπλοκής. Όχι πως η παρούσα δεν είναι γιουσουφάκι στα χέρια των νταβατζήδων.

Απλά μετά από ένα θανατηφόρο τρομοκρατικό χτύπημα οι νταβατζήδες θα πέφταν να φάνε το δίδυμο Σαμαρά-Βενιζέλου και θα φύρευαν το επιθυμητό γιουσουφάκι στο Μαξίμου. Έτσι καμία Πόπη Παπανδρέου-η οποία θα είχε την τύχη των Πεπόνη-Μουζακίτη-δεν θα τολμούσε να ακουμπήσει συγκεκριμένους νταβατζήδες οι οποίοι είναι χωμένοι με το κεφάλι στον Ατλαντικό των δις από τις μίζες των εξοπλιστικών.

Αίφνης για παράδειγμα ο Ευσταθίου, ο οποίος επρόκειτο να καταθέσει εκ νέου και μάλιστα κινδύνευε και με προφυλάκιση χάθηκε από το πλάνο ενώ και ο Ματαντός αφέθηκε ελεύθερος. Κι αυτό για μια υπόθεση στην οποία σύμφωνα με πρωτοσέλιδο της εφημερίδας ΠΑΡΟΝ υπουργός πήρε μίζα 24 εκατ. ευρώ.

Μιλάμε για πολλά δις μίζες  μια τα εξοπλιστικά προγράμματα της μεταπολίτευσης κόστισαν στον ελληνικό λαό κοντά στα100 δις ευρώ. Σ΄ αυτά προσθέστε και τους θανάτους των ηρωικών ενστόλων-Ίμια, χειριστές πολεμικών αεροσκαφών, πτώσεις ελικοπτέρων κλπ-οι οποίοι σκοτώθηκαν εξαιτίας των ελαττωματικών οπλικών συστημάτων που αγοράστηκαν και επέτρεψαν σε σεσημασμένα λαμόγια επιχειρηματίες να διασχίσουν αλώβητοι και κυρίαρχοι του παιγνιδιού την βρώμικη μεταπολίτευση.

Οι συγεκριμένοι επιχειρηματίες είναι έτοιμοι να γίνουν ακόμη και χορηγοί σε ένα εντυπωσιακό χτύπημα του Ξηρού νοικιάζοντάς του ελικόπτερο για λογαριασμό του και προμηθεύοντάς του τις ρουκέτες με τις οποίες θα μπορούσε να χτυπήσει κτίρια-σύμβολα της Δημοκρατίας.

Καλά θα κάνει λοιπόν ο Ξηρός να προσέξει σε τι είδους παιγνίδια είναι πιθανόν να έχει εμπλακεί εν αγνοία του.

Σας θυμίζουμε πως όταν η Δικαιοσύνη ακούμπησε την ελίτ της διαπλοκής εκείνη έδωσε άρτον και θέαμα στον λαό: O Φιλιππίδης με 8 Σομαλούς σε τουρκικό κάτεργο και ο Κοντομηνάς με την Κωνσταντίνα στο προσκεφάλι του, στο κρεβάτι του πόνου.

Ο Κοντομηνάς που είναι παλιά καραβάνα πρόλαβε κι αρρώστησε και τώρα μαζεύει ευρώ ευρώ τα 5 εκατομμύρια της εγγύησης, ώστε να είναι συνεπής απέναντι στην Δικαιοσύνη. Δεν εννοούμε ότι οι δύο είναι αθώοι (αυτό είναι δουλειά της Δικαιοσύνης), μόνο που τα δις των εξοπλιστικών είναι τουλάχιστο 100 σκάνδαλα του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου.

Να προσέξει λοιπόν ο Ξηρός ποιον θα ωφελήσει το μεγάλο τρομοκρατικό χτύπημα που προαναγγέλουν τα συμφέροντα. Οι ίδιοι είναι ικανοί να έχουν ζαλίσει τον δικηγόρο του τον Ραγκούση στα τηλέφωνα μπας και τους βρει καμιά άκρη για να έλθουν σε επαφή με τον Ξηρό. Μόνο που ο άνθρωπος δικηγόρος του είναι, δεν μπορεί να ξέρει που κρύβεται ο Ξηρός.

Την ανησυχία τους-η οποία πιθανόν να προέρχεται και από την γνώση του βρώμικου παιγνιδιού που παίζεται-εξέφρασαν και ο Κουφοντίνας με τον αδελφό του Σάββα οι οποίοι σχεδόν διέταξαν τον Χριστόδουλο να μην κάνει καμία ενέργεια.

Προφανώς κάτι παραπάνω γνωρίζουν και ελπίζουν ότι το ελεύθερο μέλος της 17 Νοέμβρη θα πάρει το μηνυμά τους.

Όσο για τα συμέφοντα είναι προφανές ότι αυτό που επιθυμούν είναι η επιστροφή στη δραχμή και η συνέχιση της ανοιχτής κάνουλας των θαλασσοδανείων…

Πηγή

Πρόσκληση – πρόκληση Ελευθεροτυπίας σε Κόκκαλη!

Την περασμένη Δευτέρα η Ελευθεροτυπία είχε πρωτοσέλιδο τίτλο «Αντισταθμιστικά με ονοματεπώνυμο / Στην ΙΝΤΡΑΚΟΜ προγράμματα με απαιτήσεις Άκη-Γερμανών »  που συνοδευόταν από υπερμεγέθη φωτογραφία του Άκη Τσοχατζόπουλου να συνομιλεί με τον Σωκράτη Κόκκαλη της ΙΝΤΡΑΚΟΜ.

Στο ρεπορτάζ στις εσωτερικές σελίδες που υπέγραφε ο άρτι αφιχθείς στη Μίνωος, Γιάννης Ντάσκας, και υπό τον τίτλο «Όταν μοιράζει ο μιζαδόρος» γινόταν λόγος για στοιχεία από πόρισμα του ΣΔΟΕ για τις συμβάσεις υποβρυχίων. Βάσει αυτών των στοιχείων και του ρεπορτάζ, έβγαινε το συμπέρασμα περί ύποπτης ανάθεσης έργων από γερμανικές εταιρείες (που εμπλέκονται στις μίζες) στην ΙΝΤΡΑΚΟΜ .

Στην εφημερίδα απάντησε με επιστολή ο διευθύνων σύμβουλος της ΙΝΤΡΑΚΟΜ, Γ. Τρουλινός που κάνει λόγο για παραποίηση των στοιχείων. Η επιστολή διευκρινίζει ότι η ΙΝΤΡΑΚΟΜ επελέγη μετά από ανταγωνιστική διαδικασία επιλογής και ότι για τα προγράμματα των υποβρυχίων συνολικού ύψους άνω των 3 δισ. ευρώ στην εταιρεία του Κόκκαλη δόθηκε ένα υπο-κατασκευαστικό έργο ύψους μόλις 5,1 εκατ. Ευρώ.

Επίσης στην επιστολή γίνεται λόγος για στοχοποίηση μιας εγχώριας, αμιγώς ελληνικής παραγωγικής και εξαγωγικής βιομηχανικής μονάδας με σημαντική συνεισφορά στην άμυνα και στη βιομηχανία της χώρας.

«Η συνέντευξη θα μοιραστεί με dvd ως προσφορά της “Κ.Ε.”»!..
Αντί απάντησης ο εκδότης της «Ε», προς τον οποίο απευθύνεται η επιστολή και πριν από οιαδήποτε ανταπάντηση του δημοσιογράφου, προσκαλεί τον Σωκράτη Κόκκαλη σε ελεύθερη συζήτηση-συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στα γραφεία της «Ε». Σε σχετικό κείμενο στη σημερινή «Ε», όπου υπάρχουν λοιδορίες  και ακαταλαβίστικα (για τους κοινούς αναγνώστες) υπονοούμενα αναφέρεται χαρακτηριστικά:

«Για να εξαλειφθούν τα οποιαδήποτε, τυχόν, ερωτηματικά διατηρεί, όπως αναφέρει η επιστολή, ο κ. Τρουλλινός, ο κ. Κόκκαλης, οι συνεργάτες τους και οι εργαζόμενοι στην ΙΝΤΡΑΚΟΜ για «το κίνητρο» αλλά και την εγκυρότητα όλων όσα περιλαμβάνονται στο δημοσίευμα, αλλά και για να χυθεί άπλετο φως στην αναφορά για, δήθεν, «στοχοποίηση ελληνικών μονάδων», ο εκδότης της «Ε», προς τον οποίο απευθύνεται η επιστολή, αντί και πριν από οιαδήποτε ανταπάντηση του δημοσιογράφου, προσκαλεί τον κ. Σωκράτη Κόκκαλη σε ελεύθερη συζήτηση-συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στα γραφεία της «Ε».

Η συνέντευξη θα δημοσιευθεί στο σύνολό της στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία». Παράλληλα, για να μη διατηρεί ο κ. Κόκκαλης την παραμικρή αμφιβολία για την πλήρη δημοσίευση της σχετικής συνέντευξης, όπως ίσως διατηρεί λόγω υποθέσεων που έχει στο παρελθόν χειριστεί ο κ. Οικονομόπουλος ως δικηγόρος, η συζήτηση θα μαγνητοσκοπηθεί, ο κ. Κόκκαλης θα λάβει επιτόπου πλήρες αντίγραφο και είτε θα μεταδοθεί από το enet.gr είτε θα μοιραστεί με dvd ως προσφορά της “Κ.Ε.”. »

Πηγή

«Αγγελικό» κάρφωμα σε Προβόπουλο

«Αγγελικό» κάρφωμα σε Προβόπουλο

Οι ενδείξεις δεν φτάνουν από μόνες τους για να θεωρηθούν αποδείξεις, ωστόσο οι διώξεις για το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο δεν φαίνεται πως έχουν μόνο ποινικές αποχρώσεις. Αντιθέτως, δεν απουσιάζουν τα σενάρια για πολιτικά κίνητρα, τα οποία μόνο ως επιστημονικής φαντασίας δεν παρουσιάζονται από όσους είναι σε θέση να γνωρίζουν τα παιχνίδια εξουσίας που μαίνονται πίσω από τις κλειστές πόρτες των συνεδριάσεων των τραπεζιτών.

Σε αυτά τα σενάρια, μάλιστα, πρωταγωνιστικό ρόλο φέρεται να διαδραματίζει ο διοικητής τής Τραπέζης τής Ελλάδος Γιώργος Προβόπουλος, η πολιτική τού οποίου τα έξι χρόνια που αποτελεί τον απόλυτο ελεγκτή τού ελληνικού χρηματοπιστωτικού συστήματος χαρακτηρίζεται από δύο μέτρα και δύο σταθμά.

Ο κ. Προβόπουλος κατηγορείται ευθέως τόσο από πολιτικούς όσο και από δημοσιογράφους πως από τη μια βαυκαλίζεται τον απηνή διώκτη τής τραπεζικής διαφθοράς, από την άλλη όμως επέτρεψε, για παράδειγμα, να καταλήξει η Proton Bank στον προφυλακισμένο σήμερα Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, ενώ παραλλήλως σφύριζε αδιάφορα και για τα «θαλασσοδάνεια» της ΑΤΕ στα πολιτικά κόμματα.

Ο κατηγορούμενος, εξάλλου, πρώην πρόεδρος του Τ.Τ., Άγγελος Φιλιππίδης δίνει άλλη μία διάσταση που εντυπωσιάζει. Σύμφωνα με τον ίδιο, η επίσης κατηγορούμενη διευθύνουσα σύμβουλος του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, Αναστασία Σακελλαρίου, τον είχε προτείνει για να αναλάβει εκ νέου το Τ.Τ., αλλά η πρόταση απορρίφθηκε από τον κ. Προβόπουλο, ο οποίος της απάντησε πως τον ερευνούν (τον κ. Φιλιππίδη) και θα τον ξεσκίσουν. Άσπονδοι φίλοι τού κ. Προβόπουλου, μάλιστα, υποστηρίζουν πως ο διοικητής τής ΤτΕ έβλεπε στο πρόσωπο του νεαρού, αλλά πεπειραμένου Φιλιππίδη έναν ισχυρό αντίπαλο στη μάχη για την επέκταση της θητείας του, η οποία λήγει τον προσεχή Μάιο, την οποία επιθυμεί διακαώς μολονότι είναι πολύ αμφίβολο αν έχει το νόμιμο δικαίωμα να τη διεκδικήσει.

Εν τω μεταξύ, ο κ. Φιλιππίδης διερωτάται, έχοντας την κοινή λογική με το μέρος του, πώς είναι δυνατόν να κατηγορείται ο ίδιος για τα 200 εκατομμύρια ευρώ των επισφαλών δανείων τού Τ.Τ., από τη στιγμή που αυτό το νούμερο είναι αστείο σε σύγκριση με τα 50 δισεκατομμύρια ευρώ που χάθηκαν τα τελευταία χρόνια από τις τράπεζες που χαρακτηρίστηκαν συστημικές και ανακεφαλαιοποιήθηκαν. «Θα ήμουν μέντιουμ αν είχα 0% επισφάλεια. Δεν ήθελα να έρχονται επιχειρηματίες με πολιτικούς χέρι-χέρι για να πάρουν δάνεια. Αν έλεγα πως αρχίζω να δίνω δάνεια προς επιχειρήσεις, θα μου έρχονταν επιχειρηματίες που θα είχαν φάει πόρτα από όλες τις άλλες τράπεζες, χέρι-χέρι με βουλευτές, και θα μου ζητούσαν δάνεια. Τότε θα έπρεπε να τσακωθώ ή με το πολιτικό σύστημα ή θα έπρεπε να κάνω το Τ.Τ. το σκουπιδιάρικο των δανείων. Δεν ήθελα να μετατραπεί το Τ.Τ. σε σκουπιδιάρικο αλλά σε πρωταθλητή», ανάφερε χαρακτηριστικώς ο κ. Φιλιππίδης.

Σε κάθε περίπτωση δεν εκπλήσσει κανέναν το γεγονός ότι η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών που χαρακτηρίστηκαν συστημικές έγινε με αμιγώς πολιτικά κριτήρια. Εναλλακτικώς καμία τύχη δεν θα είχε η Eurobank, η οποία εν τέλει βρέθηκε να απορροφά το Τ.Τ. για να επιβιώσει. Τα «stress test» που είχαν γίνει ήταν υπέρ του: είχε έρθει τρίτο πίσω από την Εθνική Τράπεζα και την Alpha Bank. Και ο ίδιος ο Άγγ. Φιλιππίδης ισχυρίστηκε πως το Τ.Τ., ενώ είχε τα καλύτερα τραπεζικά στοιχεία, περιέργως δεν χαρακτηρίστηκε συστημική τράπεζα όπως οι άλλες μεγάλες, ενώ παραλλήλως του φόρτωσαν με το ζόρι την εξαγορά τής προβληματικής ΑΣΠΙΣ BANK (αυξάνοντας τα «κόκκινα» δάνειά του στο 10% του συνόλου) και τόνισε πως, αντί να εξαγοράσει το Τ.Τ. την Eurobank, που είχε πολύ χειρότερα οικονομικά στοιχεία, έγινε το αντίθετο…

Πηγή

Ο Βασιλάκος, οι εξοπλισμοί και …μια κηδεία

06EA14D3C82A79D5113589C9B0520921

Βαγγέλης Βασιλάκος Γενικός Διευθυντής Εξοπλισμών επί Βαγγέλη Μεϊμαράκη και Βαγγέλη Βενιζέλου. Πολλοί Βαγγέληδες.

Ο πάντα λιγομίλητος Βασιλάκος χειριστηκε την υπόθεση των υποβρυχίων και για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι του Παπανικολή. Επανεμφανίστηκε μεσάνυχτα στην εκπομπή του Τράγκα μαζί με πλήθος καλεσμένων. Όπως πάντα πιο πολλά υποννοεί λιγότερα λέει. Το βασικό “σύνθημά” του: “Όλες οι συμβάσεις εξοπλισμών είναι προβληματικές. Δεν υπάρχει ούτε μία που να μην έχει πρόβλημα”.

Ο Βασιλάκος είναι περίεργος άνθρωπος. Όσο υπηρέτησε στη θέση του ΓΔΕ δεν δεχόταν κανένα επιχειρηματία! Θα πείτε και τότε πια ήταν η δουλειά του; Διάβαζε προσεκτικά τις συμβάσεις με τις ώρες και σ΄ όλες είναι η αλήθεια έβρισκε κουσούρια. Το μόνο που δεν εξήγησε ποτέ είναι πως θα έπρεπε να γίνονται οι αγορές για να μην έχουν ή να έχουν τα λιγότερα κουσούρια.

Κι ενώ δεν συναντούσε ποτέ κανέναν πουθενά μια και μοναδική του δημόσια εμφάνιση προκάλεσε έκπληξη.

Ήταν σε μια…κηδεία! Στη κηδεία της συζύγου του Κώστα Αποστόλου εξ απορρήτων -μέχρι πρόσφατα- του Θωμά Λιακουνάκου. Ήταν μια κηδεία που πραγματικά θύμιζε την ταινία …Godfather! Όλοι οι οπλάδες εκεί. Και για πρώτη φορά μαζί τους και ο Βαγγέλης Βασιλάκος ο οποίος αρνείτο να να τους δει.

Κατά και του Βασιλάκου έχει ασκηθεί ποινική δίωξη για το θέμα του ηλεκτρονικού πολέμου. Πρόγραμμα που είχε αναλάβει η εταιρεία Sonak του Λιακουνάκου.

Προφανώς σ΄ αυτή τη διαδικασία στην οποία θα υποχρεωθεί να υπερασπιστεί τον ευατό του θα μιλήσει με ονόματα και αριθμούς.

Πηγή

Χοντράνει το πράμα με τις “δωρεές” Τομπούλογλου!

Σκιές και για άλλες μίζες φαίνεται πως υπάρχουν σε άλλες συμβάσεις που έχει υπογράψει ο Χάρης Τομπούλογλου την περίοδο που ήταν πρόεδρος του Αγλαία Κυριακού.

Οι επιθεωρητές δημόσιας διοίκησης ξεκίνησαν σαρωτικούς ελέγχους και αναμένεται να περάσουν από κόσκινο όλες τις συμβάσεις που έχει υπογράψει ο συλληφθείς Χάρης Τομπούλογλου.

Οπως αναφέρει η «Real news» σε πρώτο πλάνο βρίσκεται η διερεύνηση του που πήγαν 2.800.000 ευρώ τα οποία διατέθηκαν στο νοσοκομείο από το ΕΣΠΑ για το σχέδιο δράσης κατά της παχυσαρκίας.

Αμφιλεγόμενοι διαγωνισμοί, υψηλότατες αμοιβές σε στελέχη επιστημονικών επιτροπών και ταξίδια ύψους 260.000 ευρώ είναι τα στοιχεία που τίθενται υπό διερεύνηση.

Στο μικροσκόπιο των ελεγκτών μπαίνει και η σύμβαση που υπέγραψε ο Χάρης Τομπούλογλου για την καθαριότητα του νοσοκομείου.

Επτά άτομα που εργάζονται στην εταιρεία προέρχονται από την περιοχή της Νέας Φιλαδέλφειας όπου ο ίδιος ήταν κομματικός παράγοντας και υποψήφιος δήμαρχος με τη Νέα Δημοκρατία. Μάλιστα, παρά το γεγονός ότι φαίνονται να αμείβονται από την εταιρεία καθαρισμού, οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι απασχολούνται ως διοικητικοί υπάλληλοι. Σύμφωνα με το MEGA, μία από τους 7 εργαζόμενους είναι κόρη της υπεύθυνης στην υπηρεσία του νοσοκομείου που ελέγχει τον τομέα της καθαριότητας και της οποίας η απομάκρυνση από τη θέση ευθύνης είναι θέμα χρόνου.

Οι ελεγκτές θα κάνουν «φύλλο και φτερό» και τη σύμβαση που έχει υπογράψει ο Χάρης Τομπούλογλου και για τη φύλαξη του νοσοκομείου η οποία όπως αποκαλύπτεται είναι θυγατρική της εταιρείας καθαρισμού. Η δουλειά δόθηκε στη συγκεκριμένη εταιρεία με διαγωνισμό εξπρές που κράτησε μόλις δυο 24ωρα ενώ συνήθως τέτοιοι διαγωνισμοί διαρκούν περίπου 15 ημέρες.

Πηγή

Θυμάται στρατιωτικούς, λησμονεί πολιτικούς ο “παππούς οπλάς”

ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ

Η καταθεση του υπέργηρου −83 ετών είναι – “οπλά” Πάνου Ευσταθίου ένα πράγμα δείχνει μέχρι στιγμής: θέλει να μας πείσει ότι μίζες έπαιρνε μόνο …η μαρίδα , δηλαδή οι στρατιωτικοί.

“Έδωσε” έναν νεκρό ναύαρχο τον πρώην Α/ΓΕΝ Γιώργο Θεοδωρουλάκη , έναν πρώην Α/ΓΕΣ τον Κώστα Παναγιωτάκη και οκτώ ακόμη αξιωματικούς.

Κι όταν άρχισαν να τον ρωτάνε για πολιτικούς είπε ότι δεν ξέρει τίποτα! Δηλαδή ο “παππούς οπλάς” θέλει να πείσει τους δικαστές ότι οι από πάνω από τους στρατιωτικους δεν είχαν ιδέα για το φόνο!

Με τα όσα καταθέτει μέχρι στιγμής ο Ευσταθίου γελάνε -χαιρέκακα βέβαια- ακόμη και οι “συνάδελφοί” του “οπλάδες”.  Ανάμεσα στους οποιους ο Ευσταθίου έχει πάρα πολλούς εχθρούς. “Έχει ρίξει κόσμο και κοσμάκη ο παππούς” , του καταλογίζουν. Και αυτό τώρα ήρθε η ώρα να το πληρώσει.

Πηγή

Φρένο από το ΤΧΣ στην τραπεζική διαφήμιση: Τώρα κλαίνε όλα τ’ αλάνια που θα μείνουνε χαρμάνια

trapezes-e1363091991595

Για το χρήμα που μοιράζουν οι Τράπεζες στα ΜΜΕ προκειμένου, σύμφωνα με τις “κακές γλώσσες” να απολαμβάνουν της “αντίστοιχης” αντιμετώπισης, έχουν γραφεί πολλά.

Δες π.χ. τι γράφαμε στις 24/4/2013 για τις Διαφημιστικές δαπάνες που “μιλάνε” στη γλώσσα των ΜΜΕ

Μόνο οι “συστημικές” Πειραιώς και Alpha δαπανούν περί το 1.000.000 ΕΥΡΩ εβδομαδιαίως (πάνω από 50 εκατομύρια ετησίως) για διαφήμιση! Ξέρεπε πόσα ΈΓΚΥΡΑ sites και έντυπα “ζεις” με 4 μύρια το μήνα?

Σύμφωνα λοιπόν με πληροφορίες του Lykavitos.gr, “το Ταμείο Χρηματοπσιτωτικής Σταθερότητας εκτιμά ότι οι διαφημιστικές καμπάνιες των τραπεζών δεν έχουν σχέση με την προβολή τραπεζικών προϊόντων αλλά αποτελούν συναλλαγή ανάμεσα σε τραπεζίτες εκδότες και καναλάρχες που εξυπηρετεί άλλες σκοπιμότητες”.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, για να σταματήσει το παιχνίδι της διαπλοκής που στοιχίζει στις τράπεζες εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο το ΤΧΣ απαιτεί κατ’ αρχήν 50% μείωση της δαπάνης για διαφημιστική προβολή.

Στην περίπτωση κατά την οποία αρχίσει η υλοποίηση της οδηγίας έχει να πέσει πολύ κλάμα στα μέσα ενημέρωσης της διαπλοκής αλλά και σε κάποιες εφημερίδες με ανύπαρκτη κυκλοφορία αλλά τεράστια διαφημιστικά έσοδα.

Πάντως οι τραπεζίτες έχουν καρφώσει ήδη το ΤΧΣ στους εκδότες οι οποίοι αναμένεται ν’ αρχίσουν πόλεμο λάσπης για να ακυρώσουν την οδηγία.

Αναμένουμε εναγωνίως τις εξελίξεις …

Πηγή

Το παραδικαστικό ζει: Όλα τα ονόματα και οι υποκλαπείσες συνομιλίες

Τον Οκτώβριο του 2009 άρχισε να ξετυλίγεται το κουβάρι μια υπόθεσης που ονομάστηκε «παραδικαστικό κύκλωμα 2».

Ήταν η περίοδος που ο δικηγόρος Δημήτρης Παρασκευόπουλος, ο οποίος εργαζόταν για λογαριασμό του κυκλώματος, αποφάσισε να συνεργαστεί με τις Αρχές και να αποκαλύψει τη δράση της εγκληματικής οργάνωσης. Οι περισσότερες από 92.000 ώρες συνομιλιών που καταγράφηκαν από τις Αρχές κατέδειξαν τις δραστηριότητες της οργάνωσης, ακριβώς όπως τις είχε περιγράψει ο βασικός μάρτυρας. Κι όμως. Μια τεράστια υπόθεση, που κάλλιστα θα μπορούσε να γίνει μυθιστόρημα ή ταινία, λιμνάζει μέχρι σήμερα στα χέρια της Δικαιοσύνης.

Στημένες δίκες, αρπαγές ακινήτων, χρηματισμός πολιτικών προσώπων, ξέπλυμα χρήματος, business στις πλάτες μεταναστών, λαθρεμπόριο χρυσού και όπλων, πιθανώς και δολοφονίες. Αυτές είναι μόνο μερικές από τις δράσεις που συνθέτουν το ποινικό παλμαρέ της εγκληματικής οργάνωσης, όπως προκύπτουν τόσο από τις καταθέσεις του βασικού μάρτυρα, όσο και από τις καταγεγραμμένες συνομιλίες, τις οποίες αποκαλύπτει το Hot Doc.

Μαζί με αυτές, φέρνουμε στο φως τα ονόματα όσων φέρονται να εμπλέκονται στην εγκληματική οργάνωση, αλλά και μια αποκαλυπτική συνέντευξη του Δημήτρη Παρασκευόπουλου, του προστατευόμενου αλλά στην πραγματικότητα απροστάτευτου, μοναδικού μάρτυρα, ο οποίος κινδυνεύει. 

Διαβάστε όλο το ρεπορτάζ στο Hot Doc που κυκλοφορεί. 

hot_doc_43.jpg

Πηγή

Ο Κάντας, ο (κουμπάρος του Έβερτ) Λιακουνάκος και της οπλο-διαπλοκής το κάγκελο

Από έκπληξη έως σάλο προκάλεσαν οι αποκαλύψεις στην κατάθεση του πρωην διευθυντή εξοπλισμών Α. Κάντα για τον επιχειρηματία και έμπορο όπλων Θωμά Λιακουνάκο. Σε εμάς όμως οι δραστηριότητες του κ. Λιακουνάκου στο υπουργείο Άμυνας δεν ήταν άγνωστες από την δεκαετία του 80. Σε οποιαδήποτε σύμβαση/προμήθεια του ΥΕΘΑ έχει ανάμιξη ο Λιακουνάκος υπάρχει και κάποιο πρόβλημα, ή σκάνδαλο, γράφαμε την εποχή εκείνη στο περιοδικό “Αντί”, αλλά τότε το “σύστημα”  όχι μόνο κώφευε αλλά τον ευλογούσε στην Μύκονο ως νέο και επιφανές μέλος του.

ΛΕΟΠΑΡΝΤ: Η ΑΧΧΟΝ εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο προσκήνιο με το σκάνδαλο της πρώτης αγοράς Λέοπαρντ. Την δεκαετία του 80 στο πόρισμα της ΕΔΕ που διενήργησε ύστερα από αποκαλύψεις του περιοδικού «Αντί» ο τότε αρχηγός της στρατιωτικής Δικαιοσύνης αντιστράτηγος Κ.Φωτάκης χαρακτήρισε την αγορά των Λέοπαρντ «σκανδαλώδη και παράνομη» και ζήτησε να διαβιβασθεί η υπόθεση στον εισαγγελέα για άσκηση ποινικής δίωξης κατά παντός υπευθύνου. Ανταγωνιστής του Λιακουνάκου στο σκάνδαλο σε εκείνη την προμήθειαήταν  ένας άλλος έμπορος οπλών, ο  Βασίλης Τσάκος, που διεκδικούσε από την KRAUSS-MAFFEI προμήθεια 10 εκ μάρκων (του 1981),πράγμα που σημαίνει ότι ανάλογη ήταν και η προμήθεια της ΑΧΧΟΝ. Με εντολή του τότε υπουργού Άμυνας Γιάννη Χαραλαμπόπουλου (17/12/86) το ΥΕΘΑ παρέπεμψε την υπόθεση στην τακτική δικαιοσύνη, η οποία ως συνήθως την έβαλε τελικά στο αρχείο.

ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΙΑΣ:Τον Ιούλιο του 1987  ο τότε ΥΕΘΑ Γιάννης Χαραλαμπόπουλος, δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι το σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου (ECCM) που είχε αγοράσει η ΠΑ για 60 μαχητικά αεροσκάφη ήταν «ελαττωματικά και αμφιβόλου αποτελεσματικότητας», κατά την προμήθεια τους σημειώθηκαν απαράδεκτες υπερτιμολογήσεις και ότι στην απάτη ενέχεται μια «κλειστή σπείρα αξιόπιστων προσώπων». Σύμφωνα με δημοσίευμα στο ΑΝΤΙ (τχ 349 της 19/7/87) τo σύστημα αγοράστηκε από την αμερικάνικη RAYTHEON, αντιπρόσωπος της οποίας είναι η ΑΧΧΟΝ. Μέλος της επιτροπής αγοράς της ΠΑ ήταν και ο αναφερόμενος στην απολογία Κάντα ταξίαρχος Αρκουμανέας, εκδοτης της εφημερίδας του Λιακουνάκου «Κέρδος» αργότερα και στενός συνεργάτης του.

ΑΣΥΡΜΑΤΟΙ VRC-12: Το Φεβρουάριο του 1986 και ύστερα από τρεις επαναλήψεις του μειοδοτικού διαγωνισμού το ΓΕΣ έδωσε  την προμήθεια 1000 σταθμών ασυρμάτου VRC-12 στην αμερικανική E-SYSTEMS, αντιπρόσωπος της οποίας ήταν η ΑΧΧΟΝ. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι η E-SYSTEMS είχε κηρυχθεί έκπτωτη από τις προμήθειες του αμερικανικού Πενταγώνου, επειδή οι ασύρματοι της δεν ανταποκρίνονταν στις προδιαγραφές του αμερικανικού ΓΕΣ. Ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Προμηθειών του ΓΕΣ, υποστράτηγος Καραμπερίδης, που έδωσε τη δουλειά στο Λιακουνάκο προσελήφθη αργότερα στην ΑΧΧΟΝ. Στις 13/9/88 το 4ο Γραφείο του ΓΕΣ υπέβαλε αναφορά σύμφωνα με την οποία σε έλεγχο που έγινε στο ΚΕΠΗΥ απορρίφθηκαν ως άχρηστοι οι 432 από τους ασυρμάτους που πούλησε η ΑΧΧΟΝ. Ούτε αυτό το δημοσίευμα διέψευσε ποτέ ο Λιακουνάκος.

Παντελώς άχρηστα τα ραντάρ

Σύμφωνα με δημοσίευμα της 11/10/04 στην έγκυρη αμερικανική εφημερίδα Defense News, τα ραντάρ TPQ-37 που πούλησε η ΑΧΧΟΝ του Θ. Λιακουνάκου στο ΓΕΣ παρουσίαζαν ήδη προβλήματα από εικοσαετίας, όταν δηλαδή εισήχθηκαν στον αμερικανικό στρατό. Ύστερα από αλλεπάλληλες διαπραγματεύσεις, η κατασκευάστρια εταιρεία Raytheon παρουσίασε πριν από τον πόλεμο του Ιράκ μια βελτιωμένη έκδοση του λογισμικού. Στη μάχη , όμως, τα ραντάρ αποδείχθηκαν άχρηστα επειδή δεν έκαναν τη δουλειά για την οποία προορίζονται: να εντοπίζουν δηλαδή  τις εχθρικές βολές όλμων.

Για τους άντρες της 1ης Μοίρας του 3ουArmored Cavalry Regiment, το TPQ-37 δημιουργούσε περισσότερα προβλήματα από τη βοήθεια που πρόσφερε. Κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράκ , η μονάδα αυτή δέχθηκε επιθέσεις με όλμους 40 φορές ,αλλά τα ραντάρ που μας πούλησε ο κ. Λιακουνάκος ανίχνευσαν εισερχόμενα βλήματα μόνο …τρεις (αριθμός 3) φορές.

Ραντάρ STENTOR: Σύμφωνα με πολλά δημοσιεύματα (πχ «Τύπος της Κυριακής» της 12/2/88) η ΑΧΧΟΝ εκπροσώπησε στο ΥΕΘΑ τη γαλλική εταιρεία LCT που πούλησε στον ελληνικό στρατό τα άχρηστα ραντάρ STENTOR

Αποκλεισμός από τις προμήθειες

Στις 27/12/88 και λόγω των προαναφερθέντων σκανδάλων το ΓΕΕΘΑ απέκλεισε την ΑΧΧΟΝ από τις προμήθειες των ΕΔ για το χρονικό διάστημα 6/12/88-6/12/89 επειδή «κατα τις συναλλαγές του δεν εκπλήρωσε τις συμβατικές του υποχρεώσεις και αποδεδειγμένα φάνηκε κακής πίστης προμηθευτής».

Της οπλοδιαπλοκής το κάγκελο

Ο κ. Λιακουνάκος

Όπως έγραψε αργότερα η “Ελευθεροτυπία” ο Θωμάς Λιακουνάκος είναι ένας από τους πιο παλιούς επιχειρηματίες στο χώρο των εξοπλισμών μέσω της ΑΧΟΝ, με πάνω από 20 αντιπροσωπείες στο χαρτοφυλάκιό του.

Θεωρείται ο βασικότερος έμπορος αμυντικών συστημάτων. Υπήρξε ιδιοκτήτης της εφημερίδας «Κέρδος» και ελέγχει τον όμιλο Eurοmedica στο χώρο της υγείας.

Ενδεικτικά, η «αυτοκρατορία» των αντιπροσωπειών του Θ. Λιακουνάκου περιλαμβάνει τις: Raytheon (Ρatriοt, Sοnars, αντιαεροπορικοί πύραυλοι HAWK, Fire-Finders), United Defense (στρατιωτικά οχήματα-ανήκει στην ΒΑΕ Systems Land & Armaments), Systems & Electrοnics Inc (όπλα για πολεμικά πλοία), Kοp-Flex (ηλεκτρο-οπτικά), Hοneywell (αεροναυπηγική και συστήματα προσομοίωσης), Delex (ειδικεύεται στην παραγωγή λογισμικού για αμυντικά προγράμματα), Day & Zimmerman, Bοeing Cοmpany (βιομηχανία αεροσκαφών), Alliant Techsystems (συστήματα πυρομαχικών, UAV), Aerοjet, L-3 Cοmmunicatiοns ΒΤ FUZE, Lοckheed Martin, Kοllmοrgen (ηλεκτρο-οπτικά).

Τα τελευταία χρόνια οι εταιρείες που αντιπροσωπεύει ο Θωμάς Λιακουνάκος έχουν κερδίσει προγράμματα υπερδιπλάσιας αξίας δύο «αγορών του αιώνα», άνω των 6 δισ. ευρώ. Τα μεγαλύτερα αφορούν τις προμήθειες των μεταφορικών ελικοπτέρων ΝΗ-90, τον εκσυγχρονισμό των αντιαεροπορικών πυραύλων HAWK, τον ηλεκτρονικό πόλεμο (μέσω της SONAK), τα ιπτάμενα ραντάρ για την αεροπορία, τις συστοιχίες Patriot (σχεδιάζεται να αγοραστούν και άλλες), τα νέα γερμανικά άρματα Leοpard, τα επιθετικά ελικόπτερα «Απάτσι», τα ελικόπτερα «Σινούκ», τους πυραυλάκατους Super Vita, το σύστημα αυτοπροστασίας Aspis των αμερικανικών F-16.

Διεκδίκησε, επίσης, τη ναυπήγηση της νέας κορβέτας αντιπροσωπεύοντας βρετανικό σχεδιαστικό οίκο.

Συμμετείχε στην απόπειρα εξαγοράς του 49% της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας (ΕΑΒ) σε συνεργασία με την Intracοm.

Ο Λιακουνάκος στον … “Ελεύθερο Τύπο”

Η σύζυγος του κ. Λιακουνάκου Νατάσα, μετά του αοιδού Μαζωνάκη

Μετά τον θάνατο του Άρη Βουδούρη και την απομάκρυνση του Δημήτρη Ρίζου εκδότης του «Ελεύθερου Τύπου» ανέλαβε ο Μιχάλης Σαρρής, αλλά τον απολυτό έλεγχο ασκούσε ο τότε πρόεδρος της ΝΔ Μιλτιάδης Έβερτ, ο οποίος επέβαλε στα άλλα μέλη του «Ιδρύματος Τύπου» (που διαχειριζόταν την κληρονομιά Βουδούρη) να πουλήσουν το 10% των μετοχών του «Ελεύθερου Τύπου», έναντι 300.000.000 δραχμών στον Θωμά Λιακουνάκο. Προσέξτε τώρα τη διαπλοκή:

Εκτός από κουμπάρος του Έβερτ και εκδότης και άλλων εντύπων, ο Λιακουνάκος έλεγχε τότε και κάποιο «Διεθνές Επιχειρηματικό και Πολιτιστικό Κέντρο ΑΕ», μεταξύ των μελών του ΔΣ του οποίου βρήκαμε και τον κ. Σταύρο Ψυχάρη του Παναγιώτου.

Παλαιότερα δημοσιεύματα έφεραν εξάλλου το «συγκρότημα Λαμπράκη» να αγοράζει ένα μεγάλο πακέτο μετοχών των εταιρειών του κ. Λιακουνάκου, ο οποίος θα αναδεικνυόταν έτσι σε «άνθρωπο κλειδί» των διαπλεκομένων, ιδιαίτερα για τα δισεκατομμύρια των προμηθειών των Ενόπλων Δυνάμεων.

Από την εποχή (1987) που  το προαναφερθέν σκάνδαλο των «Λέοπαρντ» συγκλόνιζε το πολιτικό κατεστημένο και το «Βήμα» κατηγορούσε ανοικτά τον Θωμά Λιακουνάκο ως «έμπορο όπλων» και «μεσάζοντα» είχε κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι. Το δυνατό φλερτ του κ. Λιακουνάκου με τον Λαμπράκη εκείνης της εποχής ανησύχησε ως φαίνεται σφόδρα τον Σ. Κοκκαλη, ο οποίος ανακήρυξε τον Λιακουνάκο «εχθρό»του. Το αποτέλεσμα ήταν να στριμωχτεί ο Έβερτ, ο οποίος για να ξεφύγει από τη δύσκολη θέση εμφανίστηκε τότε αιφνιδίως από το βήμα της Βουλής ως πολέμιος των διαπλεκομένων. Αργότερα οι δύο εχθροί τα βρήκαν και ο Θωμάς Λιακουνάκος έβαλε στο παιχνίδι των ενόπλων δυνάμεων τον Σωκράτη Κόκκαλη,καθώς εμφανίζονταν να έχουν κοινή παρουσία σε εξοπλιστικά προγράμματα.

Μια απόλυση και μια επιστολή στο Ίδρυμα Τύπου» 

Όπως έχω αναφέρει και άλλες φορές η αποκάλυψη των αρχείων της Στάζι για τον ΕΛΑ και τον Κόκκαλη ήταν η αιτία της απόλυσής μου από τον «Ελεύθερο Τύπο». Η αφορμή για την οποία δόθηκε όταν ο Έβερτ έκανε μέλος του ΔΣ του ΕΤ τον Λιακουνάκο ο οποίος ούτε να με βλέπει δεν ήθελε εξαιτίας όσων είχα δημοσιεύσει γι αυτόν στο «Αντί». Μετά την απόλυσή μου έστειλα στο ΔΣ του ΕΤ μια επιστολή η οποία μεταξύ άλλων έγραφε:

«…Ο άλλος  μεγάλος λόγος για την απόλυση μου είναι το εκδικητικό μένος που τρέφει το νέο μέλος του Δ.Σ. του «Ιδρύματος Τύπου» κ .Θωμάς Λιακουνάκος εναντίον μου, επειδή είμαι ο συντάκτης σειράς αποκαλυπτικών ρεπορτάζ στο περιοδικό «Αντί» και τον «ΕΤ», την περίοδο 1984-90 για τα σκάνδαλα στις προμήθειες των Ένοπλων Δυνάμεων στα οποία εμπλέκεται η εταιρεία του ΑΧΧΟΝ. Όπως αναφέρουν πρόσφατα δημοσιεύματα στον Τύπο «σε οποιαδήποτε σύμβαση / προμήθεια του Υ.ΕΘ.Α. έχει ανάμιξη ο Λιακουνάκος από το 1980 μέχρι σήμερα, υπάρχει και κάποιο πρόβλημα, η σκάνδαλο».  Λόγος, άλλωστε, που ανάγκασε το Γ.Ε.Ε.Θ.Α. να αποκλείσει την ΑΧΧΟΝ στις 27/12/88 από τις προμήθειες των ΕΔ επειδή «κατά τις συναλλαγές της δεν εκπλήρωσε τις συμβατικές της υποχρεώσεις και αποδεδειγμένα φάνηκε κακής πίστης προμηθευτής». Στον «ΕΤ» της εποχής Βουδούρη μπορείτε εξάλλου να αναζητήσετε πληθώρα άρθρων που καταγγέλλουν τις συμβάσεις της ΑΧΧΟΝ με τις Ένοπλες Δυνάμεις. Που να φανταζόταν ο αείμνηστος Άρης ότι σήμερα ο κ.Λιακουνακος θα είχε κάτω από τον έλεγχο του την εφημερίδα του (!!!).

Είναι προφανές λοιπόν ότι οι υπεύθυνοι της εφημερίδας δεν έχουν ούτε τη διάθεση και φυσικά ούτε το σθένος να εφαρμόσουν την «κληρονομιά Βουδούρη». Να αντιταχθούν δηλαδή στον συστηματικό εκμαυλισμό και εξαγορά συνειδήσεων από τους προμηθευτές του δημόσιου και τα όργανα ξένων συμφερόντων. Η  εφημερίδα του Άρη Βουδούρη έγινε μεγάλη ακριβώς επειδή διαχώρισε τη θέση της από αυτά τα συμφέροντα και αγωνίστηκε εναντίον τους με αποτέλεσμα να κατακτήσει την εμπιστοσύνη του αναγνωστικού κοινού. Σήμερα, οι εφημερίδες του Ιδρύματος έχουν ευνουχισθεί θεματολογικά και ο δυναμισμός τους του παρελθόντος έχει θυσιαστεί στο βωμό άλλων  σκοπιμοτήτων. Σκοπιμότητες όμως που όχι μόνο δεν έχουν καμία απολύτως σχέση μετά τα συμφέροντα της μεγάλης παράταξης που εκπροσωπεί ο «Ελεύθερος Τύπος»,αλλά στρέφονται εναντίον της.

Το ερώτημα λοιπόν που απομένει είναι αν το «Ίδρυμα Λιλιαν Βουδούρη» που έχει την υπέρτατη ευθύνη της διαφύλαξης της κληρονομιάς του αείμνηστου Άρη θα συνεχίσει να δέχεται αυτήν την κατάσταση, η θα πάρει αμέσως εκείνα τα μέτρα που θα διαφυλάξουν την ιστορία της εφημερίδας και θα ξανακάνουν τον «Ελεύθερο Τύπο» άξιο του ονόματος του.

Καταλήγοντας θέλω να επιστήσω την προσοχή σας στο εξής γεγονός. Στην οχτάχρονη σταδιοδρομία μου στο δημοσιογραφικό λειτούργημα κυριάρχησαν οι αποκαλύψεις μου ,από το περιοδικό «Αντί» και τον «ΕΤ», για τα σκάνδαλα Κοσκωτά και Λούβαρη και οι καταθέσεις μου ως μάρτυρα κατηγορίας στις δίκες που ακολούθησαν.Η στάση μου αυτή ήταν η αιτία να σπιλωθώ ποικιλοτρόπως από διάφορες κατευθύνσεις και μεταξύ των άλλων να απολυθώ και από το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. Σήμερα βρίσκομαι στην οδυνηρή θέση να απολύομαι για παρόμοιους λόγους και από την εφημερίδα στην οποία αφιέρωσα ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου. Δεν παραπονούμαι όμως. «Πληρώνω» τη στάση που επέλεξα συνειδητά στη δημοσιογραφία και τη ζωή. Ένα μόνο δεν μπορεί κανείς να πει για μένα: Ότι «εξαγοράστηκα» και υπέκυψα. Δυστυχώς, δεν μπορώ να πω το ίδιο και για ορισμένους άλλους στην εφημερίδα.

Με τιμή,

Βασίλης Ζήσης

Υ.Γ. Κάποτε ο Λιακουνάκος ζήτησε να με συναντήσει μαζί με τον μακαρίτη τον Χρήστο Παπουτσάκη για να μας γνωρίσει κλπ κλπ. Πήγαμε λοιπόν στο γραφείο του (στον γυάλινο πύργο της Κηφισίας) και κάποια στιγμή αφού τον στριμώξαμε για τα καλά τσατίστηκε σηκώθηκε και μας έδειξε ένα διάγραμμα της πορείας της ΑΧΧΟΝ που είχε κρεμασμένο στο τοίχο. “Το βλέπετε αυτό, θα ανεβαίνει μέχρι να τρυπήσει το ταβάνι”μας είπε. Βεβαίως, μεγάλε, και ως γνωστόν ότι ανεβαίνει κάποτε κατεβαίνει απότομα.

Πηγή

Σχέση αιμομιξίας και συνενοχής στα ελληνικά ΜΜΕ

του Κ. Βαξεβάνη

Η περίπτωση του Αναστάσιου Πάλλη που καταζητείται από τις Αρχές για ξέπλυμα μαύρου χρήματος, μια απαγωγή και ερευνάται για σχέση με όπλα και την Χρυσή Αυγή, δεν χωράει ερμηνείες. Ένας πρώην λοχίας, ο οποίος αφού υποδύθηκε διάφορους ψευδείς ρόλους, από αυτόν του δικηγόρου έως και του εφοπλιστή, κατέληξε μέτοχος της μεγαλύτερης εφημερίδας της Ελλάδας, της εφημερίδας Πρώτο Θέμα. Σε όλη του την καριέρα που τώρα αποτελεί αντικείμενο εισαγγελικής έρευνας, υπήρξε παράδειγμα για το πώς λειτουργεί το σύστημα της διαπλοκής. Μέχρι και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας, έχει φωτογραφηθεί μαζί τους στο Μουσείο Όπλων που τώρα ξαφνικά ερευνάται ως κέντρο μεταφοράς όπλων, Η Εκκλησία τον αγαπούσε, οι πολιτικοί έκαναν κουμπαριές μαζί του, και οι ανεξάρτητοι εκδότες του είχαν παραχωρήσει την διαχείριση της “ανεξαρτησίας” τους.

Τίποτα από όλα αυτά δεν υπάρχει στα ελληνικά ΜΜΕ. Ο Πάλλης, είναι ένας επιχειρηματίας που έκανε πολλά κακά πράγματα. Αλλά ως εκεί. Ούτε μέτοχος στο Πρώτο Θέμα, ούτε παρακαθήμενος πολιτικών, ούτε ομοτράπεζος επιχειρηματιών. Όλες οι σημαντικές αλήθειες του ρεπορτάζ, πετιούνται ως επουσιώδεις λεπτομέρειες. Και προσέξτε. Αυτό δεν το κάνουν μόνο αυτοί στων οποίων την εφημερίδα φαίνεται να αγόρασε μετοχές, το Πρώτο Θέμα δηλαδή, αλλά ούτε οι αντίπαλοί τους. Όσοι εκδότες κονταροχτυπιούνται με το Πρώτο Θέμα κάθε Κυριακή για τις κυκλοφορίες, ανταλλάσσοντας μάλιστα και σκληρά σχόλια, δεν λένε κουβέντα για ένα θέμα που είναι και ξεκάθαρο και εύκολο να χρησιμοποιηθεί.

Είναι η απόδειξη πως το σύστημα διαπλοκής, όσο και να παραδίδεται στις αντιπαλότητές του, δεν πρόκειται να προδώσει ποτέ τη σχέση αιμομιξίας και συνενοχής.

Βάζει τις κόκκινες γραμμές του όπως θα έλεγε και ο Κουβέλης. Πέρα από αυτές δεν κινδυνεύει ο μισητός αντίπαλος, αλλά το ίδιο το σύστημα.

Έτσι την Κυριακή θα προτιμήσουν η μάχη να δοθεί στο πεδίο αλήθειας του ελληνικού Τύπου. Στο ποιος δηλαδή έχει το καλύτερο DVD.

Πηγή: koutipandoras.gr

Τι γίνεται με το σκάνδαλο των εξοπλιστικών;

Το σκάνδαλο με τις μίζες των εξοπλιστικών σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να κλείσει με την παραπομπή ή τη φυλάκιση κάποιων καμένων έτσι κι αλλιώς πολιτικών όπως ο Άκης Τσοχατζόπουλος και ορισμένων μεσαζόντων τρίτης διαλογής.

Οι αρμόδιες δικαστικές αρχές μέχρι και σήμερα δεν έχουν ερευνήσει την ουσία της υπόθεσης και τους πραγματικούς πρωταγωνιστές του σκανδάλου.

Όπως είναι γνωστό οι μίζες που διακινήθηκαν από την “Antey” ,την ’Drumilan Ηellas” την ’Drumilan International’’ και μία σειρά άλλων εταιρειών που εμπλέκονται στην προμήθεια των TOR MI , των S-300, των αποβατικών σκαφών καθώς και άλλες συμβάσεις, πέρασαν από μία Κυπριακή και μία Ελληνική τράπεζα.

Είναι επίσης γνωστό ότι κυρίαρχο ρόλο στο ξέπλυμα εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ από μίζες εξοπλιστικών έπαιξε ένας πρώην συνέταιρος του Γιώργου Σαχπατζίδη ο οποίος εμφανίζεται αντιπρόσωπος μεγάλης εξοπλιστικής εταιρείας και ταυτόχρονα είναι το δεξί χέρι και στενός συνεργάτης σε μεγάλες  δουλειές γνωστού συστημικού τραπεζίτη.

Γιατί η δικαιοσύνη μέχρι σήμερα δεν έχει καλέσει τον εν λόγω κύριο καθώς και τις διοικήσεις των δύο τραπεζών να δώσουν εξηγήσεις;

Ποιοι διευκόλυναν την κίνηση των λογαριασμών μέσω των δύο Ελληνικών τραπεζών και το σύστημα των offshore εταιρειών για να καταλήξουν τεράστια ποσά… ξεπλυμένα στη Σιγκαπούρη και άλλους φορολογικούς παραδείσους.

Η Δικαιοσύνη δεν μπήκε στον κόπο να ελέγξει ούτε τις τράπεζες που έδιναν εικονικά δάνεια στον Άκη Τσοχατζόπουλο για να δικαιολογήσει την αγορά πανάκριβων ακινήτων. 

Πηγή: lykavitos.gr

“Επιχειρηματίες” της νύχτας και της μπάλλας και εφοπλιστές χρηματοδοτούν τη Χρυσή Αυγή

Στοιχεία που προκαλούν αναταράξεις στην επιχειρηματική και πολιτική σκηνή έχει πλέον στη διάθεσή του το ΣΔΟΕ όσον αφορά τις πηγές χρηματοδότησης της Χρυσής Αυγής και τους υποστηρικτές της εγκληματικής δράσης της οργάνωσης. Καλά πληροφορημένες πηγές που μίλησαν στο Sofokleousin.gr υπό την προϋπόθεση της ανωνυμίας επισημαίνουν ότι από τους πρώτους ελέγχους έχουν προκύψει διασταυρωμένα στοιχεία για χρηματοδότηση παράνομων δραστηριοτήτων από μεγάλους επιχειρηματίες, εφοπλιστές ακόμα και ιερωμένους.

Το ΣΔΟΕ καίει τη Χρυσή Αυγή

Αξίζει να σημειωθεί ότι κάποιοι από εμπλεκόμενους επιχειρηματίες είναι έγκλειστοι στις φυλακές ήδη, ενώ για άλλους εκκρεμούν ποινικές διώξεις, ενώ περιλαμβάνονται και άτομα υπεράνω πάσης υποψίας.

Τα στοιχεία προδίδουν διασύνδεση μελών και τοπικών οργανώσεων της Χρυσής Αυγής με επιχειρηματίες της νύχτας και του αθλητισμού, ενώ στοιχειοθετείται φάκελος για κακουργήματα που έχουν να κάνουν με την εκβίαση, απειλή καθώς και για συμβόλαια θανάτου.

Το ΣΔΟΕ έχει ήδη ζητήσει το άνοιγμα λογαριασμών από τις τράπεζες ώστε να πιστοποιηθούν με τον πλέον αδιάσειστο τρόπο τα πρώιμα στοιχεία που έχει στα χέρια του.

Παράλληλα από τη διασταύρωση και κοινή εξέταση στοιχείων από παρακολουθήσει συνδιαλέξεων μελών της Χρυσής Αυγής επιβεβαιώνονται οι σχέσεις με συγκεκριμένους επιχειρηματίες, ενώ αναμεμειγμένοι φαίνονται ακόμα και μητροπολίτες.

Τα στοιχεία έχουν ήδη αποσταλεί στο Μέγαρο Μαξίμου, καθώς σύμβουλοι του πρωθυπουργού έχουν ζητήσει πρώιμη ενημέρωση για την πορεία των ερευνών, ώστε να μην υπάρξουν διαρροές.

Πηγή: sofokleousin.gr

Sioufas Law Firm: Τα πιράνχας των κατασχέσεων

του Φ. Δρακοντίδη

Επίθεση από μπράβους δέχτηκε ο δημοσιογράφος του ΠΡΩΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ Φρίξος Δρακοντίδης προσπαθώντας να κάνει ρεπορτάζ – Οι γιοι του πρώην υπουργού και πρώην προέδρου της Βουλής με 500 δικηγόρους-συνεργάτες είναι πρωταθλητές στους πλειστηριασμούς, την είσπραξη απαιτήσεων, τις διαταγές πληρωμής και τις διαδικασίες προσωποκράτησης

Νομική βιομηχανία σε κτίριο 8.000 τ.μ. με 500 εργαζομένους, ζωντανά… πιράνχας σε ενυδρείο και μαρμάρινα λιοντάρια, όπου για να μπεις και μόνο μέσα καλείσαι να πληρώσεις «εισιτήριο» 130 ευρώ, δημιούργησε η οικογένεια Σιούφα κερδίζοντας εκατομμύρια ευρώ ετησίως.

Η «κληρονομιά» που άφησε στα δύο του παιδιά, Γιώργο και Μάριο, ο πρώην υπουργός και πρώην πρόεδρος της Βουλής κ. Δημήτρης Σιούφας, πριν αποχωρήσει από τη Βουλή, ήταν μια… βιομηχανία. Και πιο συγκεκριμένα, μια νομική βιομηχανία, η οποία σήμερα διεκπεραιώνει όλη τη «βρόμικη» δουλειά των τραπεζών και των διαφόρων οργανισμών, δημόσιων και ιδιωτικών, που έχουν φεσωθεί από τους πελάτες τους. Δηλαδή εισπράττουν κάποιο μέρος από τα χρωστούμενα με πιέσεις ή, αν δεν πιάσουν τόπο οι πιέσεις, προχωρούν σε διαταγές πληρωμής, υποθηκεύσεις και στο τέλος πλειστηριασμούς.

Ο υιός Γιώργος Σιούφας την ημέρα του γάμου του με την Εύη Πανέρη. Μαζί με τον αδελφό του Μάριο και τη βοήθεια του πατέρα τους, μέσα σε λίγα χρόνια, σάρωσαν την αγορά των κόκκινων δανείων πραγματοποιώντας τζίρους πολλών εκατομμυρίων

Και επειδή καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή, οι γιοι του βετεράνου πολιτικού, αξιοποιώντας την «κληρονομιά» του πατρός τους και υπό τη διεύθυνση της μητρός τους, κατάφεραν μέσα σε λίγα χρόνια να σαρώσουν σχεδόν το 90% όλης αυτής της αγοράς των κόκκινων δανείων, πραγματοποιώντας τζίρους πολλών εκατομμυρίων, αλλά και ετήσια κέρδη επίσης εκατομμυρίων.

Αυτή η νομική βιομηχανία, λοιπόν, στεγάζεται πλέον σε κτίριο 8.000 τ.μ. στον Ταύρο, που εξωτερικά μοιάζει με φρούριο από άποψης security, και απασχολεί πάνω από 500 άτομα για τη διεκπεραίωση των εκατοντάδων χιλιάδων φακέλων με τα κόκκινα δάνεια που τους παραδίδουν καθημερινά οι νομικές υπηρεσίες όλων των τραπεζών. Και ευτυχώς η περίπτωση των νομικών εργασιών δεν εμπίπτει στην Επιτροπή Ανταγωνισμού κι έτσι ουδείς μπορεί να κατηγορήσει τη νομική εταιρεία Σιούφας και Συνεργάτες για δεσπόζουσα θέση. Ετσι, ο ανταγωνισμός, ήτοι άλλα 10-15 δικηγορικά γραφεία που μπήκαν εκ των υστέρων στη συγκεκριμένη δουλειά, απλώς τρώνε τη σκόνη των Σιουφαίων. Ολα ξεκίνησαν μόλις πριν από μερικά χρόνια, όταν ο κ. Σιούφας ανέλαβε στην πρώτη κυβέρνηση Καραμανλή υπουργός Ανάπτυξης, έχοντας στην εποπτεία του κομμάτι της λειτουργίας των τραπεζών που είχε να κάνει με τα δικαιώματα πελάτη – καταναλωτή. Ο πρωτότοκος γιος του Γιώργος μόλις μερικούς μήνες πριν είχε πάρει την άδεια άσκησης δικηγόρου και είχε τη φαεινή ιδέα να ασχοληθεί με τους μπαταχτσήδες των τραπεζών (τότε δεν είχαμε κρίση και τους δανειολήπτες που δεν πλήρωναν τους αποκαλούσαν έτσι), αναλαμβάνοντας να βγάλει το φίδι από την τρύπα.

Το πώς όλες οι τράπεζες μυρίστηκαν ότι υπάρχει τέτοιο γραφείο κι άρχισαν να ξεφορτώνουν με φορτηγά τους φακέλους με τα ληξιπρόθεσμα δάνεια στο επί της οδού Ακαδημίας γραφείο του νεαρού Σιούφα είναι απορίας άξιον… Σημασία έχει ότι έπειτα από 6 μήνες λειτουργίας του γραφείου του ο νεαρός Σιούφας εμφανίζεται στα κιτάπια του Δικηγορικού Συλλόγου να έχει αμοιβές που δεν θα μπορούσε να ονειρευτεί ούτε το μεγαλύτερο και πιο φημισμένο δικηγορικό γραφείο της Αθήνας.

Εκτοτε οι δουλειές αυξάνονταν με γεωμετρική πρόοδο, όπως άλλλωστε και τα ακριβά ακίνητα της οικογένειας Σιούφα στο Κολωνάκι και αλλαχού, καθώς τα κέρδη πρέπει να επενδύονται. Στο μεταξύ τελείωσε τη Νομική Σχολή και  ο έτερος υιός Σιούφας, Μάριος, και εντάχθηκε πάραυτα στην οικογενειακή επιχείρηση, το διοικητικό μάνατζμεντ της οποίας μέχρι σήμερα κρατάει η μητέρα τους.

Μπράβοι προπηλάκισαν τον δημοσιογράφο του ΘΕΜΑΤΟΣ Φρίξο Φρακοντίδη

Επίθεση από τους άνδρες ασφαλείας της «νομικής βιομηχανίας» Σιούφα δέχτηκε το μεσημέρι της Τρίτης ο δημοσιογράφος της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα», Φρίξος Δρακοντίδης.

Ο συντάκτης μας στο πλαίσιο της έρευνάς του για τις δραστηριότητες της «νομικής βιομηχανίας» Σιούφα, ανακάλυψε και νέο κτίριο με εκατοντάδες υπαλλήλους, στην οδό Νέου Φαλήρου στο Ρέντη.

Στην προσπάθειά του να φωτογραφίσει το κτίριο εξωτερικά, παρενέβησαν επτά με οκτώ άνδρες της ασφάλειας, οι οποίοι με προπηλακισμούς και σπρωξίματα προς τον συντάκτη μας και το φωτογράφο μας προσπαθούν να αποσπάσουν τη φωτογραφική μηχανή, ενώ έχει κληθεί επιτόπου και η αστυνομία.

Πώς λειτουργεί η νομική βιομηχανία Σιούφα

Με έναν ανεξήγητο και συμπτωματικό τρόπο, οι νομικές υπηρεσίες όλων ανεξαιρέτως των τραπεζών αναθέτουν καθημερινά χιλιάδες υποθέσεις ληξιπρόθεσμων οφειλών στο γραφείο Σιούφα για τα περαιτέρω και κάποιες εκατοντάδες σε άλλα δικηγορικά γραφεία.

Τα δάνεια αυτά μπορεί να είναι καταναλωτικά, τα οποία δεν έχουν και επαρκείς εξασφαλίσεις, στεγαστικά, αλλά και επιχειρηματικά. Σε πρώτο στάδιο τους φακέλους αναλαμβάνει το εσωτερικό τμήμα call center που αναλαμβάνει να ενημερώσει τον δανειολήπτη ότι ο φάκελός του έχει περιέλθει στην αρμοδιότητα  του δικηγορικού γραφείου και στην αρχή ευγενικά προσπαθεί να τον πείσει για  κάποια ρύθμιση. Σε αυτές τις λίγες περιπτώσεις ρυθμίσεων, το γραφείο εισπράττει ποσοστό επί του ρυθμιζόμενου ποσού. Οταν εξαντληθεί η ευγένεια (δεν είναι δα και σε αφθονία) καταργείται ο πληθυντικός και αρχίζουν οι πιέσεις.

Στα πρώτα χρόνια λειτουργίας του γραφείου αυτό το κομμάτι της δουλειάς δινόταν φασόν σε μια εισπρακτική με έδρα την Ηλεία, για τον τρόπο λειτουργίας της οποίας, με κοινό χαρακτηριστικό τους τραμπουκισμούς, είχαμε γράψει προ πενταετίας στο «ΘΕΜΑ».

Σήμερα έχει διακοπεί αυτή η συνεργασία για να μη δυσφημίζεται η φίρμα Σιούφα και έχει δημιουργηθεί ένα πολυπρόσωπο τμήμα που κάνει αυτή τη δουλειά. Μάλιστα οι τηλεφωνήτριες όταν τηλεφωνούν δεν λένε από το γραφείο Σιούφα, αλλά δίνουν το όνομα κάποιου από τους εκατοντάδες συνεργαζόμενους νεαρούς δικηγόρους που λόγω κρίσης έχουν αποδεχθεί για έναν μνημονιακό μισθό ανειδίκευτου εργάτη να δανείζουν και να εκθέτουν το όνομά τους στα μάτια των δανειοληπτών και της κοινωνίας.

Οταν περατωθεί το πρώτο στάδιο από το call center, οι δικηγόροι της εταιρείας αναλαμβάνουν να διερευνήσουν αν υπάρχουν άλλα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη, εφόσον πρόκειται για καταναλωτικό δάνειο, για να εγγράψουν προσημείωση και στη συνέχεια να προχωρήσουν σε εκποίηση μέσω πλειστηριασμού. Για τα στεγαστικά δάνεια ακολουθείται επίσης η ίδια διαδικασία και οι δικηγόροι  της εταιρείας καταθέτουν διαταγές πληρωμής σε πρώτο στάδιο στα πρωτοδικεία. Αν το ακίνητο προστατεύεται από τον νόμο για την πρώτη κατοικία, σταματούν εκεί. Αν δεν εμπίπτει στον νόμο, προχωρούν σε πλειστηριασμούς.

Για κάθε νομική ενέργεια, είτε πρόκειται για ελέγχους σε υποθηκοφυλακεία, κτηματολόγια, εγγραφή προσημείωσης, κατάθεση διαταγής πληρωμής ή πλειστηριασμούς, το δικηγορικό γραφείο πληρώνεται από την τράπεζα ή την εταιρεία κινητής τηλεφωνίας ή διάφορους άλλους οργανισμούς που έχουν μαζικές απαιτήσεις, με το ελάχιστο που προβλέπει ο Δικηγορικός Σύλλογος για τις συγκεκριμένες νομικές εργασίες. Και μπορεί αυτά τα ελάχιστα να μοιάζουν ψίχουλα για να τα αναλάβει μεμονωμένα ένας δικηγόρος, ωστόσο στη συγκεκριμένη δουλειά ο όγκος είναι που κάνει τη διαφορά και μετατρέπει μια νομική εργασία για αρχάριους δικηγόρους σε πραγματικό χρυσωρυχείο. Το οποίο μάλιστα πρώτοι ανακάλυψαν οι Σιουφαίοι και έλαβαν τα δικαιώματα εκμετάλλευσης με τρόπο ευφυή και διαφανή!

Τα πιράνχας



Σαρκοβόρα ψάρια τύπου πιράνχας στο λόμπι του κτιρίου. Προέρχονται από τα βάθη του Αμαζονίου, ονομάζονται Arowana και στο Φενγκ Σούι χρησιμοποιούνται «για την αντιμετώπιση ανταγωνιστικών καταστάσεων». Υποστηρίζεται πως φέρνουν στον ιδιοκτήτη τους ευημερία και πλούτο

Το χρυσωρυχείο της οικογένειας με την επωνυμία Σιούφας και Συνεργάτες στον Ταύρο θα μπορούσε άνετα να συγκριθεί με τα γιγαντιαία γραφεία της Eurobank που βρίσκονται μόλις λίγα μέτρα πιο πέρα. Πουθενά, όμως, δεν θα βρεις κάποια ταμπέλα, κι αυτό για λόγους ασφάλειας. Βλέπετε, μέσα από αυτό το κτίριο πραγματοποιούνται καθημερινά εκατοντάδες τηλεφωνικές κλήσεις προς πελάτες τραπεζών και οργανισμών που εμφανίζονται με «κόκκινη» σημείωση στο σύστημα. Δεν θα ήθελαν, λοιπόν, σε καμία περίπτωση να δεχτούν περίεργες επισκέψεις, εξ ου και το κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης που σαρώνει κάθε κίνηση μέσα και έξω από το κτίριο της εταιρείας. Οι υπολογιστές των υπαλλήλων -επί το πλείστον γυναίκες νεαρής ηλικίας- βρίσκονται συνεχώς ανοιχτοί, καθώς επεξεργάζονται χιλιάδες δεδομένα δανειοληπτών στο δευτερόλεπτο. Κανείς δεν σηκώνει κεφάλι και χρειάζεται η άδεια των προϊσταμένων προκειμένου να κατέβει κάποιος για ένα ολιγόλεπτο διάλειμμα στον εξωτερικό χώρο, εκεί όπου έχει στηθεί πρόχειρα ο χώρος του καπνιστηρίου. Ωστόσο η πρώτη εντύπωση σχηματίζεται καθώς βαδίζει κανείς προς την κεντρική είσοδο. Θα πρέπει να είσαι αρκετά αφηρημένος για να μην προσέξεις τα δύο μαρμάρινα λιοντάρια, την αυτόματη πόρτα με τα γεωμετρικά σχήματα (μοιάζουν με τα ινδουιστικά σύμβολα Mandalas) αλλά και τον αριθμό 999 (το 9 στο Φενγκ Σούι συμβολίζει τον πλούτο και τη δόξα) στο πιο ψηλό σημείο, παρότι το κτίριο βρίσκεται στο νούμερο 7 επί της οδού 25ης Μαρτίου.

Απλώς Φενγκ Σούι ή και κάτι παραπάνω με μυστικιστές προεκτάσεις; Ουδείς φαίνεται να γνωρίζει, ούτε καν το προσωπικό. «Μέρος της διαρρύθμισης και της διακόσμησης του κτιρίου έχει επιμεληθεί προσωπικά η κυρία Σιούφα», θα πει κάποιος από τους υπαλλήλους, χωρίς ωστόσο να είναι σε θέση να γνωρίζει περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τις εξωτερικές εικαστικές παρεμβάσεις. Αλλά και στο εσωτερικό του συναντάς εκπλήξεις, όπως το μεγάλο ενυδρείο με τα σαρκοβόρα ψάρια τύπου πιράνχας που βρίσκεται στα αριστερά σου καθώς μπαίνεις στο λόμπι. Ο ρεσεψιονίστ θα χαρεί να σου εξηγήσει πως τα περίεργα αυτά θαλάσσια όντα προέρχονται από τα βάθη του Αμαζονίου, ονομάζονται Arowana και αν το ψάξεις λίγο στο Ιντερνετ, θα διαβάσεις πως στο Φενγκ Σούι χρησιμοποιούνται «για την αντιμετώπιση ανταγωνιστικών καταστάσεων», καθώς λέγεται πως φέρνουν στον ιδιοκτήτη τους ευημερία και πλούτο. Τώρα ποια ανταγωνιστική κατάσταση έχει να αντιμετωπίσει η οικογένεια Σιούφα που εδώ και χρόνια μονοπωλεί το μεγαλύτερο μερίδιο της αγοράς εισπράττοντας εκατομμύρια, αυτό μόνο οι ίδιοι είναι σε θέση να το γνωρίζουν.

Για να συναντήσεις και μόνο κάποιον από τους δικηγόρους που συνεργάζονται με την εταιρεία της οικογένειας Σιούφα και να πεις την υπόθεσή σου πρέπει να πληρώσεις ένα είδος «εισιτηρίου» κόστους 130 ευρώ

«Εισιτήριο» 130 ευρώ

Ανεβαίνοντας στους πάνω ορόφους οι επόμενες εικόνες που αντικρίζεις είναι εξίσου εντυπωσιακές. Ενδεχομένως να μην υπάρχει άλλη δικηγορική εταιρεία στην Ελλάδα που να απασχολεί τόσο πολύ προσωπικό, έστω και αν η πλειονότητα αμείβεται με τον κατώτατο βασικό μισθό. Αξίζει να σημειωθεί ότι για να συναντήσεις και μόνο κάποιον από τους δικηγόρους που συνεργάζονται με την εταιρεία της οικογένειας Σιούφα πρέπει να πληρώσεις ένα είδος «εισιτηρίου» αξίας 130 ευρώ. Αυτό υπενθυμίζεται μάλιστα στον υποψήφιο πελάτη στο πρώτο τηλεφώνημα που θα κάνει στην εταιρεία ώστε να είναι προετοιμασμένος κατά την άφιξή του να διαθέτει πάνω του το παραπάνω χρηματικό ποσό. Ναι, σε αυτή τη δύσκολη οικονομικά εποχή ακόμα και για τους δικηγόρους που πασχίζουν να αναλάβουν μια υπόθεση, η εταιρεία Σιούφας και Συνεργάτες κόβει ταρίφα 130 ευρώ με το «καλώς ήρθατε». Η αιτιολογία, όπως αναγράφεται στη χειρόγραφη απόδειξη που εκδίδουν, επί λέξει αφορά «Κλείσιμο συνάντησης με δικηγόρους». Για τις περαιτέρω αμοιβές θα πρέπει να μιλήσεις απευθείας με κάποιο από τα μέλη της οικογένειας Σιούφα, καθώς ουδείς από τους υπόλοιπους συνεργάτες-δικηγόρους, όπως εξηγούν και οι ίδιοι, είναι εξουσιοδοτημένος να διαπραγματευτεί την αμοιβή της εταιρείας.

Η ακίνητη περιουσία

Κόντρα στο ρεύμα της εποχής, η οικογένεια Σιούφα όχι μόνο  δεν φαίνεται να πλήττεται από την κρίση, αλλά βγαίνει και κερδισμένη από αυτή, εις βάρος πάντα των καταχρεωμένων ελληνικών νοικοκυριών. Την τελευταία δεκαετία η οικογένεια του πρώην προέδρου της Βουλής, όπως είχε αποκαλύψει και παλαιότερα το «ΘΕΜΑ», αγοράζει το ένα ακίνητο μετά το άλλο.

Διαμέρισμα με πισίνα δίπλα στον Λυκαβηττό, άλλα διαμερίσματα σε κεντρικούς δρόμους του Κολωνακίου, πάρκινγκ στην ίδια περιοχή, αλλά και πολλές αποθήκες, καταφέρνοντας -κυρίως μέσα στα χρόνια της «γαλάζιας» διακυβέρνησης- να αποκτήσει ακίνητα συνολικής εμπορικής αξίας 1,5 εκατ. ευρώ. Όλη η ακίνητη περιουσία εμφανίζεται στο όνομα του ενός εκ των δύο γιων, του κ. Γιώργου Σιούφα. Πιο συγκεκριμένα, το 1988 ο πατήρ Σιούφας αγοράζει μαζί με τη σύζυγό του ένα διαμέρισμα 135 τ.μ. στην Πατριάρχου Ιωακείμ με αντικειμενική αξία, τότε, 15 εκατ. δραχμές, ενώ η πραγματική του αξία εκτιμάται στα 60 εκατ. δραχμές. Ο Γιώργος Σιούφας τον Νοέμβριο του 2003 και σε ηλικία 28 ετών εμφανίζεται ως αγοραστής ενός πάρκινγκ 11 τ.μ στην οδό Αριστίππου 30, στο τρίτο υπόγειο μιας πολυκατοικίας, αντί 4.680,27 ευρώ, τη στιγμή που, σύμφωνα με τους μεσίτες της περιοχής, η εμπορική του αξία υπολογιζόταν στα 25.000 ευρώ. Τον Απρίλιο του 2005, ο ίδιος αγοράζει ένα διαμέρισμα 180 τ.μ. στην οδό Πλουτάρχου, με την αντικειμενική του αξία να ανέρχεται στα 467.809,32 ευρώ. Ωστόσο, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των μεσιτών της περιοχής, η πραγματική αξία του ακινήτου για το συγκεκριμένο έτος υπολογιζόταν στις 900.000 ευρώ. Στις 7 Νοεμβρίου 2005 ο υιός Σιούφα αποκτά και δεύτερο σπίτι επί της οδού Αριστίππου. Πιο μικρό, αλλά με πισίνα και θέα στον Λυκαβηττό.

Το διαμέρισμα με πισίνα δίπλα στον Λυκαβηττό είναι  ένα από τα πολλά ακίνητα της οικογένειας Σιούφα

Η εμπορική αξία του ακινήτου, όπως εκτιμάται από τους ειδικούς, ανερχόταν στις 450.000 ευρώ, καθώς διαθέτει και θέση για πάρκινγκ στο δεύτερο υπόγειο. Η επόμενη επενδυτική κίνηση στην αγορά ακινήτων γίνεται και πάλι από τον ίδιο υιό Σιούφα δεκατέσσερις ημέρες αργότερα, όταν στις 21 Νοεμβρίου του αυτού έτους προχωράει σε αγορά όχι μίας, ούτε δύο, αλλά επτά υπόγειων αποθηκών, επίσης στον ίδιο δρόμο. Οι επτά αποθήκες του κ. Σιούφα είχαν ως αντικειμενική αξία τις 3.403,20 ευρώ, ενώ, σύμφωνα πάντα με μεσιτικές πληροφορίες, η εμπορική τους αξία εκτιμούνταν γύρω στις 50.000 ευρώ. Στις 25 Μαΐου του 2006 ο Γιώργος Σιούφας αγοράζει ακόμα ένα υπόγειο πάρκινγκ 11,05 τ.μ. στην οδό Αριστίππου, του οποίου η αντικειμενική αξία ήταν 5.692,50 ευρώ. Ο ίδιος δήλωσε 5.700 ευρώ, ενώ οι εκτιμήσεις των ειδικών κάνουν λόγο για εμπορική αξία 28.000 ευρώ. Ο κύκλος των αγορών φαίνεται πως κλείνει τον Δεκέμβριο του 2007, μόλις δύο ημέρες μετά τα Χριστούγεννα, όταν αγοράζει ακόμα μία υπόγεια αποθήκη στην οδό Αριστίππου, αρ. 32, έκτασης μόλις 6,29 τ.μ. Η αντικειμενική αξία του υπογείου ήταν 2.372,21 ευρώ, με τον ίδιο να έχει δηλώσει 2.380 ευρώ, ενώ η πραγματική αξία του υπολογιζόταν στις 10.000 ευρώ…

Η συνεργασία με μεγάλη εισπρακτική

Οι κύριοι Γιώργος και Μάριος Σιούφας στο ξεκίνημα της χρυσοφόρου βιομηχανίας της οικογένειας είχαν συνεργαστεί με μεγάλη εισπρακτική εταιρεία (Pano Finance) διεκπεραιώνοντας τις νομικές ενέργειες για λογαριασμό μεγάλων τραπεζών. Η δικηγορική εταιρεία των νεαρών δικηγόρων-υιών Σιούφα γνώρισε πλήρη άνθηση και τεράστιο τζίρο κατά τη διάρκεια της νεοδημοκρατικής διακυβέρνησης, εξασφαλίζοντας μεγάλα πακέτα συνεργασίας με όλες τις τράπεζες. Μέσω της οικογενειακής δικηγορικής εταιρείας οι Γιώργος και Μάριος Σιούφας δημιούργησαν βιομηχανία κατασχέσεων και πλειστηριασμών ακινήτων σε συνεργασία με τις μεγαλύτερες ελληνικές τράπεζες (Alpha Bank, Εμπορική, Eurobank, Aspis κ.λπ.), από τις οποίες παίρνουν πακέτα προσημειώσεων ακινήτων, διαταγών πληρωμής, κατασχέσεων και πλειστηριασμών εισπράττοντας ως αμοιβή εκατομμύρια ευρώ.

Μάλιστα το 2007 είχαν δηλώσει στην Εφορία καθαρά κέρδη 639.336 ευρώ και όπως ήταν επόμενο έγιναν αντικείμενο συζητήσεων σε όλο το δικηγορικό σώμα. Σε επίσημη ανακοίνωση που είχε εκδώσει ο τότε Συνήγορος του Kαταναλωτή κ. Γιάννης Αδαμόπουλος  και σημερινός πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, είχε επισημαίνει μεταξύ άλλων: «Η είσπραξη απαιτή­σεων από τέτοιες εταιρείες συνιστά αντιποίηση του δικηγορικού λειτουργήματος και θίγει τις θεσμοθετημένες από την Πολιτεία και τους νόμους αποκλειστικές αρμοδιότητες δικηγόρων και δικαστικών επιμελητών». Κυβερνητικές πηγές, πάντως, είχαν κάνει  τότε λόγο για μείζον πολιτικό και ηθικό ζήτημα που δεν μπορεί να καλυφθεί πίσω από τα προφανή συνήθη επιχειρήματα. Αντιθέτως, σε μια εποχή που η δράση των εταιρειών αυτών έχει προκαλέσει τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα για χιλιάδες ελληνικές οικογένειες, το ηθικό ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Γιατί άραγε όλες οι μεγάλες τράπεζες επέλεξαν τους υιούς Σιούφα, 28 και 33 ετών έκαστος, για όλες αυτές τις δουλειές;

Πηγή: protothema.gr

Περιοδικό UNFOLLOW: Με 600 εκ. δανεικά από Πειραιώς και Εθνική αγόρασαν τον ΟΠΑΠ!

ΜΠΟΡΕΙ ΕΝΑΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΑ ΣΤΗΝ ΕΞΑΓΟΡΑ ΤΟΥ ΟΠΑΠ, ΟΤΑΝ Ο ΕΝΑΣ ΕΚ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ ΤΟΥ ΧΡΩΣΤΑΕΙ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ; ΜΠΟΡΕΙ!

ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ Η ΑΓΟΡΑ ΤΟΥ ΟΠΑΠ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ EMMA DELTA ΝΑ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΔΑΝΕΙΑ ΠΟΥ ΧΟΡΗΓΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ, ΤΗΝ ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ TΩN ΟΠΟΙΩΝ ΕΧΕΙ ΦΟΡΤΩΘΕΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΤΟΥ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ, ΔΗΛΑΔΗ ΘΑ ΤΑ ΠΛΗΡΟΣΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ; ΕΙΝΑΙ!

του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου

Αν ένας εκ των βασικών μετόχων της εταιρείας, στην προκειμένη περίπτωση ο επιχειρηματίας Δημήτρης Μελισσανίδης, έχει «μπάρμπα στην Κορώνη», τότε όλα γίνονται. Κι αν δεν έχει ακριβώς… «μπάρμπα», αρκεί να διατηρεί στενές φιλικές σχέσεις με τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος άλλωστε κατάγεται από το νομό όπου βρίσκεται η περίφημη Κορώνη.
Ναι, καλά διαβάζετε, η πλέον πολυδιαφημισμένη «αποκρατικοποίηση», το ξεπούλημα δηλαδή του ΟΠΑΠ από την κυβέρνηση στην κοινοπραξία Emma Delta, έγινε με δάνεια που χορηγήθηκαν από ελληνικές τράπεζες! Οι νέοι ιδιοκτήτες του ΟΠΑΠ αγόρασαν την πιο κερδοφόρα επιχείρηση της χώρας, η οποία διαθέτει εξασφαλισμένο μονοπωλιακό καθεστώς στην αγορά των τυχερών παιχνιδιών στην Ελλάδα, χωρίς να καταβάλουν από την τσέπη τους ούτε ένα ευρώ. Με χρήματα του ελληνικού λαού -αφού αυτός ουσιαστικά θα πληρώσει τα κεφάλαια που χρησιμοποιούνται για τη στήριξη των τραπεζών- γίνονται οι ιδιωτικοποιήσεις στη χώρα μας

ΔΑΝΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ EMMA DELTA ΑΠΟ… ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΜΕΝΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Το τίμημα για τη μεταβίβαση του ΟΠΑΠ στο επενδυτικό σχήμα Emma Delta ανέρχεται στο ποσό των 652 εκατ. ευρώ. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, τα χρήματα αυτά – που ακόμα δεν έχουν αποδοθεί στο ελληνικό δημόσιο – η Emma Delta τα εξασφάλισε αφού πρώτα της εγκρίθηκε η χορήγηση δύο δανείων. Το πρώτο ύψους 400 εκατ. ευρώ από την Εθνική Τράπεζα και το δεύτερο ύψους 200 εκατ. ευρώ από την Τράπεζα Πειραιώς.

Τα δάνεια δεν χορηγήθηκαν από τους τραπεζίτες ελαφρά τη καρδία. Για να δώσουν την έγκριση οι διοικήσεις των δυο χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, χρειάστηκε άνωθεν πολιτική παρέμβαση. Αρχικά είχαν απορρίψει το αίτημα της Emma Delta, εκφράζοντας σοβαρότατες επιφυλάξεις.

Μάλιστα σημείωναν ότι θα υπάρξει αρνητικός αντίκτυπος στην ελληνική κοινωνία αν υπάρξει συμφωνία έγκρισης τόσο μεγάλων δανείων σε όμιλοεπενδυτών προκειμένου να αποκτήσουν ένα από τα λίγα «φιλέτα» που διαθέτει το κράτος – και μάλιστα λίγες μόνο βδομάδες μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών, την οποία, όπως προείπαμε, πλήρωσε ο ελληνικός λαός. Αυτός είναι και ο λόγος που η χορήγηση των δανείων θάφτηκε από το σύνολο των ΜΜΕ.

Η ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΠΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
Τις επιφυλάξεις των τραπεζιτών φρόντισε να παραμερίσει ο ίδιος ο Αντώνης Σαμαράς. Στις 15 Ιουλίου συναντήθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου με τις διοικήσεις των τεσσάρων «συστημικών» τραπεζών – Εθνική, Eurobank, Alpha και Πειραιώς- παρουσία του υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα. Εκεί, ανάμεσα στα άλλα θέματα, έπεσε στο τραπέζι και το θέμα των δανείων της Emma Delta και το «ντηλ» έκλεισε. Ουσιαστικά, ο πρωθυπουργός φρόντισε να ξεμπλοκάρει την πώληση του ΟΠΑΠ με «πολιτική εντολή».
Παρότι δεν έγιναν γνωστές οι «εγγυήσεις» που παρείχε ο πρωθυπουργός στους τραπεζίτες ή ακόμα και κάποια μελλοντικά «ανταλλάγματα» (αυτά θα φανούν στο μέλλον, όπως γίνεται σε τέτοιες περιπτώσεις), οι διοικήσεις της Εθνικής και της Πειραιώς πείστηκαν να χορηγήσουν τα δάνεια.
Σύμφωνα με πληροφορίες, για τις κινήσεις του πρωθυπουργού ήταν απόλυτα ενήμερος και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ευάγγελος Βενιζέλος.

Με το στυλό στο χέρι ήταν και ο πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ Στέλιος Σταυρίδης, επίσης ενήμερος για τις κινήσεις του πρωθυπουργού, αφού συγκαταλέγεται στους ανθρώπους εμπιστοσύνης του κ. Σαμαρά, παρά το «ατύχημα» που του προέκυψε μετά με το αεροπλάνο του κ. Μελισσανίδη…

Το νερό λοιπόν είχε μπει στο αυλάκι. Στις 12 Αυγούστου υπεγράφη η συμφωνία για τη μεταβίβαση του ΟΠΑΠ στο διεθνές επενδυτικό σχήμα Emma Delta, παρουσία του υπουργού Οικονομικών. Εκ μέρους της Emma Delta υπέγραψε ο επιχειρηματίας Δ. Μελισσανίδης, ενώ εκ μέρους του ΤΑΙΠΕΔ ο Σ. Σταυρίδης. Οι υπογραφές έπεσαν, αλλά, όπως προαναφέραμε, τα χρήματα δεν έχουν ακόμα καταβληθεί στα κρατικά ταμεία. Μάλιστα, σύμφωνα με παριστάμενους στην «τελετή των υπογραφών», υπήρξε και ο εξής καταπληκτικός διάλογος ανάμεσα στον υπουργό Οικονομικών και τον κ. Μελισσανίδη:

Γ. Στουρνάρας: «Και πότε με το καλό θα δούμε τα λεφτά;»
Δ. Μελισσανίδης: «Σιγά μη δείτε και λεφτά!»

Η φράση του κ. Μελισσανίδη δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα, διότι πράγματι λεφτά από την τσέπη του και των συνεταίρων του δεν θα βγουν. Ας είναι καλά τα δάνεια των 600 εκατ. ευρώ των τραπεζών. Όσο για τα υπόλοιπα 52 εκατ., από αυτά τα 30 εκατ. θα πληρωθούν τα επόμενα δέκα χρόνια, σε ετήσιες δόσεις των 3 εκατ. ευρώ! Ενώ τα υπόλοιπα 22 εκατ., πιθανώς ούτε αυτά θα δοθούν από κεφάλαια των επενδυτών, αφού κύκλοι της αγοράς σημειώνουν ότι οι… επενδυτές της Emma Delta βρίσκονται σε προχωρημένες συζητήσεις με λονδρέζικες τράπεζες, προκειμένου να εξασφαλίσουν ομολογιακό δάνειο 200 εκατ. ευρώ για την «υλοποίηση μελλοντικών σχεδίων του ΟΠΑΠ»! Όπως ανέφερε σε πρόσφατο ρεπορτάζ της η Καθημερινή: «Ο γνωστός οίκος lefferies και το δικηγορικό γραφείο Clifford Chance έχουν εντολή να επεξεργαστούν χρηματοδοτική λύση είτε με ομολογιακό είτε με κοινοπρακτικό δάνειο» προς την κοινοπραξία Emma Delta.

ΚΑΙ 0Ι ΟΦΕΙΛΕΣ ΜΕΛΙΣΣΑΝΙΔΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ
Οι κυβερνητικές παρεμβάσεις προκειμένου να εξασφαλιστεί η δανειοδότηση της Emma Delta, ώστε να εξαγοράσει τον ΟΠΑΠ, αποτελούν τη μια πλευρά του νομίσματος της σκανδαλώδους αγοροπωλησίας. Η άλλη, εξίσου προκλητική και ακόμα πιο εξόφθαλμη, αφορά το ότι εταιρείες του κ. Μελισσανίδη, εκ των βασικών μετόχων της κοινοπραξίας, που υπέγραψε και τη συμφωνία, χρωστούν πολλά εκατομμύρια στο ελληνικό δημόσιο.

Στην εταιρεία Geonama, που είναι βασικός μέτοχος της κοινοπραξίας Emma Delta, βασικοί μέτοχοι είναι ο Δ. Μελισσανίδης και ο γιος του Γιώργος Μελισσανίδης. Για να πραγματοποιηθεί η αγοροπωλησία του ΟΠΑΠ, χρειάζεται οι αγοραστές να έχουν φορολογική ενημερότητα, δηλαδή να μη χρωστούν στο ελληνικό δημόσιο.

Σύμφωνα μάλιστα με τον κανονισμό του ΤΑΙΠΕΔ, για να προχωρήσει μια αποκρατικοποίηση, χρειάζεται αναλυτική κατάσταση της μετοχικής σύνθεσης της εταιρείας και φορολογική ενημερότητα των φυσικών προσώπων που την απαρτίζουν. Διαθέτει αυτές τις προϋποθέσεις ο Δ. Μελισσανίδης;

Η εταιρεία Πετρέλαια Αιγαίου, συμφερόντων του συγκεκριμένου επιχειρηματία, φιγουράρει στην 622η θέση της λίστας του 2011 με τους μεγαλοοφειλέτες του Δημοσίου με χρέος προς τα κρατικά ταμεία ύψους 9.200.817,77 ευρώ. Έκτοτε το ποσό αυξήθηκε και φθάνει τα 10.107.161,33 ευρώ, σύμφωνα με τα στοιχεία που δίνει η γενική γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων του υπουργείου Οικονομικών στις 12 Μαρτίου 2013.

Επίσης, η εταιρεία Αιγαίον Όιλ Ανώνυμη Εταιρεία Βιομηχανίας και Εμπορίας Πετρελαιοειδών, συμφερόντων και αυτή του Δ. Μελισσανίδη, έχει οφειλές ύψους 26.660.261,15 ευρώ προς τα κρατικά ταμεία από πρόστιμα.

Μετά από τακτικό έλεγχο που διενήργησε (το 2010) το Διαπεριφερειακό Ελεγκτικό Κέντρο Αθηνών για τη χρήση του 2001, της καταλογίστηκαν πρόστιμα 2.934.127,21 ευρώ για παραβάσεις του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων, 8.922.333,75 ευρώ για προσδιορισμό ΦΠΑ και 14.803.800,19 ευρώ από έλεγχο στο φόρο εισοδήματος.

Για τις συγκεκριμένες οφειλές στις δύο εταιρείες έχει επιβληθεί κατάσχεση εις χείρας τρίτου. Με βάση αυτά τα δεδομένα, ο Δ. Μελισσανίδης είναι αδύνατον να έχει λάβει φορολογική ενημερότητα εντός της ελληνικής επικράτειας, προκειμένου ως μέτοχος της εταιρείας Geonama να προχωρήσει στην εξαγορά του ΟΠ ΑΠ, μέσω της κοινοπραξίας Emma Delta.

ΕΝΑΣ ΠΟΛΥ ΒΟΛΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ…
Μήπως όμως τελικά φρόντισε η κυβέρνηση να ξεπεραστεί και αυτός ο σκόπελος; Στο νέο φορολογικό νομοσχέδιο που ψήφισε η κυβέρνηση στα τέλη Ιουλίου -δύο βδομάδες πριν πέσουν οι υπογραφές για τον ΟΠΑΠ- υπάρχει μια «φωτογραφική» διάταξη που αρνήθηκαν να την ψηφίσουν ακόμα και βουλευτές της ΝΔ. Η διάταξη αυτή είναι κομμένη και ραμμένη για το κλείσιμο υποθέσεων με χρέη και πρόστιμα προς το Δημόσιο, ανάλογων με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κ. Μελισσανίδης. Συγκεκριμένα, στο άρθρο 66 του νόμου, και ειδικότερα στις παραγράφους 6,7 και 8, παρέχεται η δυνατότητα σε εταιρείες, εφόσον έχουν εκκρεμείς υποθέσεις προστίμων ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων, να επικαλεστούν τις νέες διατάξεις του νόμου εντός 60 ημερών και να ζητήσουν νέο δικαστικό συμβιβασμό για το σύνολο των προστίμων ανά καταλογιστική πράξη. Όπως αναφέρεται επί λέξη στο άρθρο: «Για τις υποθέσεις προστίμων των άρθρων 5 παρ. 10 και 6 του ν. 2523/1997, οι οποίες εκκρεμούν ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων και του Σ.τ.Ε. κατά τη δημοσίευση του παρόντος, οι υπόχρεοι δύνανται με αίτησή τους, η οποία υποβάλλεται στη φορολογική αρχή που εξέδωσε την πράξη, εντός ανατρεπτικής προθεσμίας εξήντα (60) ημερών από τη δημοσίευση του Κώδικα ή σε περίπτωση που κατά το χρόνο δημοσίευσης του Κώδικα εκκρεμεί η έκδοση απόφασης μετά από συζήτηση, σε τριάντα (30) μέρες από τη δημοσίευση της απόφασης κατά τα οριζόμενα στην παράγραφο 4, να ζητήσουν το δικαστικό συμβιβασμό με βάση το ευνοϊκότερο καθεστώς για το σύνολο των προστίμων ανά καταλογιστική πράξη».
Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Σημαίνει ότι ο κ. Μελισσανίδης μπορεί να έχει ήδη κάνει χρήση του νόμου, να έχει ζητήσει δικαστικό συμβιβασμό, και άρα να λάβει και την πολυπόθητη γι΄ αυτόν φορολογική ενημερότητα, προκειμένου να προχωρήσει και στην εξαγορά του ΟΠΑΠ. Υπογραμμίζεται μάλιστα ότι η διαδικασία που προβλέπει ο νόμος αίρονται και τυχόν κατασχέσεις στις οποίες έχει προβεί το Δημόσιο για να διαφυλάξει τη θέση του απέναντι στους οφειλέτες του.
Μήπως τελικά η συγκεκριμένη ρύθμιση είναι μια ακόμα πρωθυπουργική παρέμβαση-δώρο του Α. Σαμαρά στον φίλο του Δ. Μελισσανίδη, ώστε να ανοίξουν διάπλατα οι πόρτες για την εξαγορά του ΟΠΑΠ; Ο κ. Σαμαράς, σε πρόσφατη εκδήλωση του ΕΒΕΑ, είχε φροντίσει να παραδώσει προσωπικά το πρώτο βραβείο του επιμελητηρίου στον κ. Δ. Μελισσανίδη, για τα «επιτεύγματα» της εταιρείας του Aegean Oil, δίνοντας όπως ερμηνεύτηκε τότε ψήφο εμπιστοσύνης προς τον επιχειρηματία για το διαγωνισμό του ΟΠΑΠ…
Επειδή, για να ολοκληρωθεί η πώληση του ΟΠΑΠ, εκκρεμεί και η έγκριση από την Επιτροπή Ανταγωνισμού, καλό θα ήταν τα μέλη της να εξετάσουν όλες τις παραμέτρους και τα στοιχεία των υποψήφιων επενδυτών, πριν δώσουν το τελικό «οκέι». Έτσι ώστε να αποφύγουν τον κίνδυνο να γίνουν άλλο ένα κεφάλαιο του περιβόητου πρωθυπουργικού success slory, που φαίνεται ότι στήνεται με την αναδιανομή της πίτας σε νέα και παλιά επιχειρηματικά τζάκια. Όσο για το όποιο ασυμβίβαστο να είναι κάποιος ιδιοκτήτης ΠΑΕ και μέτοχος του ΟΠΑΠ ταυτόχρονα, με την ευκαιρία ας το εξετάσει κι αυτό η Επιτροπή…

Δάνειο και στον ΔΟΛ από την πρώην τράπεζα του Ρέστη

Όπως αποκαλύπτει σήμερα το The Press Project πρόκειται για διάφορα δάνεια μεταξύ αυτών και ένα 8 εκατ. ευρώ στον ΔΟΛ (Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη) όταν ο εφοπλιστής ήταν βασικός μέτοχος και μέλος της διοίκησης του ΔΟΛ.
Κι άλλα δάνεια έχουν χορηγηθεί από την τράπεζα First Business Bank κατά παρέκκλιση της τραπεζικής πρακτικής μεταξύ άλλων και σε εταιρείες με τις οποίες ο πρώην ιδιοκτήτης της τράπεζας, εφοπλιστής Βίκτωρ Ρέστης είχε κάποια σχέση (ήταν μέτοχος ή μέλος της διοίκησης).

Γι’ αυτά τα δάνεια τα οποία ελέγχονται από τις αρχές δεν έχει προκύψει κάτι μεμπτό για τον εφοπλιστή, ο οποίος είναι σήμερα προφυλακισμένος διότι κατηγορείται ότι μαζί με τους πρώην συνεργάτες του Αν. Πάλλη και Δ. Καλλιμάνη φέρεται να υπεξαίρεσε χρήματα της τράπεζας μέση άλλης δανειοδότησης σύμφωνα με τις ανακριτικές αρχές. Την κατηγορία αυτή, ο ίδιος την αρνείται ενώ έχει προσκομίσει στοιχεία για να αποδείξει την αθωότητά του, επιστρέφοντας και το ποσό που του αποδίδεται ότι είχε υπεξαιρέσει.

Όπως αποκαλύπτει σήμερα το The Press Project πρόκειται για διάφορα δάνεια μεταξύ αυτών και ένα 8 εκατ. ευρώ στον ΔΟΛ (Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη) όταν ο εφοπλιστής ήταν βασικός μέτοχος και μέλος της διοίκησης του ΔΟΛ.

Επίσης υπάρχει δάνειο που δόθηκε εκτός τραπεζικής πρακτικής στην εταιρεία DA Ανώνυμη Εκδοτική Εμπορική Εταιρεία, που εκδίδει την εφημερίδα ΠΟΝΤΙΚΙ. Σύμφωνα με το έγγραφο που έχουμε στα χέρια μας το υπόλοιπο ποσό 2,422 εκατ. ευρώ του συγκεκριμένου δανείου είναι στη λίστα των δανείων σε καθυστέρηση, την οποία έχει συντάξει η εταιρεία Grant Thornton και περιλαμβάνεται στη δικογραφία. Από το ρεπορτάζ μας προκύπτει ότι το συγκεκριμένο δάνειο καλύπτεται από εγγυήσεις.

Τα περισσότερα εκ των άνω στοιχείων υπάρχουν στη σχετική δικογραφία για την υπόθεση της First Business Bank, η οποία έχει δει ευρέως το φως της δημοσιότητας, αλλά δεν υπάρχουν αναφορές στα συγκεκριμένα δάνεια… και αυτό έχει και τη σημασία του και το ενδιαφέρον.

Σύμφωνα με τα στοιχεία η FBB ενέκρινε χρηματοδότηση με κάλυμμα μετρητά, τα οποία δεν αφορούν σε ίδια διαθέσιμα των εταιρειών, αλλά στο προϊόν του δανείου. Σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις το προϊόν της κατάθεσης αποδεσμεύεται σταδιακά με συνέπεια η εγκριθείσα χορήγηση να παραμένει χωρίς εξασφάλιση όπως στις περιπτώσεις των ΔΟΛ Α.Ε. και Clear Sky Resort.

Ειδικότερα για την περίπτωση του ΔΟΛ γίνεται αναλυτική αναφορά και υπάρχουν κάποιες παρατηρήσεις. Αναφέρεται ότι:

– η Τράπεζα χορήγησε μακροπρόθεσμα δάνειο ποσού 8 εκατ. ευρώ στο ΔΟΛ Α.Ε. διάρκειας 7 ετών με αποπληρωμή κεφαλαίου στη λήξη (Ιούλιος 2018) με επιτόκιο euribor 3 μηνών πλέον περιθωρίου 4% και εισφοράς του Ν. 128/75.
– Το δάνειο χορηγήθηκε με σκοπό την υλοποίηση του προγράμματος αναδιοργάνωσης και εξυγίανσης των εταιρειών του ομίλου ΔΟΛ Α.Ε.
– Ως εξασφάλιση προβλεπόταν η λήψη ισόποσης κατάθεσης.

Και ακολουθούν οι εξής παρατηρήσεις:

1. Ο όμιλος Ρέστη κατείχε το 19,23% των μετοχών του ΔΟΛ Α.Ε. ενώ παράλληλα τα χαρακτηριστικά της εν λόγω χορήγησης κρίνονται ιδιαιτέρως ευνοϊκά για μία ζημιογόνα εταιρεία που δραστηριοποιείται σε έναν ιδιαίτερα επηρεασμένο από την οικονομική κρίση κλάδο. Καθίσταται συνεπώς απαραίτητη η ένταξή της στα χρηματοδοτικά ανοίγματα του ομίλου Ρέστη.

2. Η χρηματοδότησή της εταιρείας στη βάση της προόδου του προγράμματος αναδιοργάνωσης είναι γενική και δεν μπορεί εύκολα να αξιολογηθεί και να επιβεβαιωθεί. Η χρηματοδότηση θα πρέπει να αφορά συγκεκριμένα αντικείμενα/προγράμματα τα οποία θα πρέπει να είναι ελεγμένα εκ μέρους της τράπεζας.

3. Δεν υπάρχει δεσμευμένη κατάθεση από ίδια διαθέσιμα της εταιρείας αλλά το προϊόν του δανείου έγινε κατάθεση σε δεσμευμένο λογαριασμό από τον οποίο γίνονται σταδιακά οι εκταμιεύσεις. Αποτέλεσμα αυτό το δάνειο είναι ανεξόφλητο κατά το ήμισυ.

4. Μία εκ των τριών εκταμιεύσεων στις 28.9.2011 ποσού 1,25 εκατ. ευρώ εγκρίθηκε με καθυστέρηση από την Επιτροπή δανείων (ημερομηνία έγκρισης 22.11.2011). Αίτημα της εταιρείας από 20.12.2011 για εκταμίευση του υπόλοιπου ποσού 4,25 εκατ. ευρώ του εγκριθέντος ορίου μέχρι το πέρας του ελέγχου δεν είχε εγκριθεί να εκταμιευθεί.

5. Δεν αναφέρεται ο λόγος αποπληρωμής του δανείου με μία πληρωμή στη λήξη του μετά από επτά έτη, ούτε οι πηγές, προέλευσης των ταμεικαών ροών αποπληρωμής του. Αν ληφθούν υπόψη και τα δυσμενή στοιχεία του ομίλου, η αποπληρωμή τίθεται εν αμφιβόλω.

6. Το επιτόκιο χορήγησης euribor 3 μηνών και περιθώριο 4% βάσει των οικονομικών στοιχείων του ομίλου ΔΟΛ, αλλά και γενικότερα της τραπεζικής πρακτικής με τις παρούσες οικονομικές συνθήκες θεωρείται ευνοϊκό. Πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη ότι η δεμσευμένη κατάθεση ποσού 4,25 εκατ. ευρώ προσφέρει επιτόκιο 3,02% γεγονός που μειώνει ακόμα περισσότερο το περιθώριο κέρδους της τράπεζας.

7. Μέχρι 30.4.2012 δεν είχαν πληρωθεί τόκοι συνολικού ποσού 241 χιλιάδων ευρώ, οι οποίοι αφορούν το εάμηνο 31.10.2011 έως 30.4.2012 και ως εκ τούτου θα πρέπει να παύσει ο εκτοκισμός της απαίτησης (άρθρο 88 του Ν. 3601/2007).

8. Λόγω των απλήρωτων τόκων της μη εκταμίευσης του συνόλου του δανείου των δυσμενών οικονομικών στοιχείων της εταιρείας και του ομίλου, της μη ύπαρκξης εξασφαλίσεων και συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος αποπληρωμής προτείνεται ο σχηματισμός πρόβλεψης σε ποσοστό 25% επί της ακάλυπτης απαίτησης 3,991 εκατ. ευρώ.

9. Αναφορικά με την ΠΔ/ΤΕ 2442/99 η τράπεζα κατατάσσει τη χρηματοδότηση στην κατηγορία των ενήμερων απαιτήσεων ενώ θα έπρεπε να βρίσκεται στην κατηγορία των απαιτήσεων με καθυστέρηση 3-6 μήνες.

Ορισμένοι λένε ότι ο Ρέστης πληρώνει και τη σχέση του με τον ΔΟΛ στον οποίο ήταν βασικός μέτοχος και του στοίχησε αρκετά εκατομμύρια ευρώ. Με άλλα λόγια λένε οι ίδιοι , άλλοι πληρώνουν κι άλλοι γλεντάνε δηλαδή.

Για την ιστορία το χαρτοφυλάκιο «ενήμερων» δανείων της First Business Bank έχει περάσει στην Εθνική Τράπεζα.

Τέλος, επειδή ο όμιλος ΔΟΛ και ορισμένοι βασικοί του μέτοχοι είναι επιβαρυμένοι με δάνεια που ξεπερνούν συνολικά τα 100 εκατ. ευρώ, τα περισσότερα εκ των οποίων έχει χορηγήσει η τράπεζα Alpha Bank, ίσως οι εποπτικές αρχές οφείλουν να κάνουν ανάλογες έρευνες σε όλους τους τύπους και τα είδη των δανείων που έχουν χορηγηθεί. Γιατί στο τέλος τον λογαριασμό από τυχόν επισφάλειες δεν τον πληρώνουν τα στελέχη των τραπεζών που χορηγούν τα δάνεια «κατά παρέκκλιση της τραπεζικής πρακτικής», αλλά οι φορολογούμενοι.

Πολιτικοί που δουλεύουν για επιχειρηματίες!

Πώς γίνεται ρε γαμώτο όταν είσαι πολιτικός, να δικηγορεύεις για κάποιον επιχειρηματία?

Πώς γίνεται ο Τσοβόλας ή ο Φαήλος Κρανιδιώτης να δουλεύουν για τον Κόκκαλη και τον Μελισσανίδη?

Πώς στο διάλο γίνεται αυτό?

Η πόρτα του Ειδικού Δικαστηρίου θα πρέπει να μείνει ανοικτή!

Αν αυτή η χώρα λειτουργούσε τα τελευταία χρόνια όπως στην περίπτωση του Γ. Παπακωνσταντίνου, ίσως είχαμε γλιτώσει από καμιά 20-αριά λαμόγια που κατέκλεψαν το ελληνικό δημόσιο ή ξεπούλησαν τις προσδοκίες των Ελλήνων πολιτών. Κι εννοούμε πολιτικούς και στελέχη και από τα δύο μεγάλα κόμματα που από τη μεταπολίτευση και μετά έκαναν πάρτι και μετέτρεψαν τη χώρα σε ξέφραγο αμπέλι.

Ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ, ο δημιουργός του «Τιτανικού» παραπέμπεται στη δικαιοσύνη.  Όχι για τα εγκληματικά λάθη που έκανε σχετικά με την οικονομία, μαζί με τους άλλους φωστήρες της κυβέρνησης Παπανδρέου, αλλά γιατί έκανε χάρες στις εξαδέλφες του. Που μπορεί και να μην έχει κάνει τίποτε δηλαδή ή ότι έκανε να έχει παραγραφεί. Κάποιοι, πάντως, ακόμη και τώρα πιστεύουν ότι με την παραπομπή του στο Ειδικό Δικαστήριο και με την πιθανή του… μετάβαση στο διπλανό από τον Άκη κελί, θα εξυγιάνουν το πολιτικό σύστημα.

Κάποιοι νομίζουν ότι θα υπάρξει μια αυτόματη κάθαρση επειδή ο Παπακωνσταντίνου θα πάει φυλακή ή στην καλύτερη περίπτωση θα ξεφτιλιστεί διεθνώς.

Είναι άραγε η περίπτωσή του μια ακόμη προσπάθεια του πολιτικού συστήματος να ξεγελάσει τους πολίτες που ζητούν κάθαρση, τιμωρία των επίορκων πολιτικών, δημιουργία μιας καλύτερης κοινωνίας όπου θα υπάρχει δικαιοσύνη; Όπου θα υπάρχει κολασμός για όσους κλέβουν πολιτικό χρήμα ή για όσους εγκληματούν με τις πολιτικές τους.

Αν μείνει η Ελλάδα στην παραπομπή του πρώην τσάρου, τότε έχει χάσει μια χρυσή ευκαιρία. Έχει χάσει και το πολιτικό σύστημα μια ευκαιρία να αυτοκαθαρθεί και να πάει στην ελληνική κοινωνία λευκό σαν περιστέρι.

Αν ο κ. Παπακωνσταντίνου άνοιξε την πόρτα του Ειδικού Δικαστηρίου, αυτή δεν πρέπει να κλείσει ποτέ. Κι αν η κυβέρνηση που ξεκίνησε τη διαδικασία αυτή μείνει μόνο στην περίπτωσή του, τότε θα έχει και η ίδια πρόβλημα. Ο κόσμος απαιτεί πλέον καθαρές κουβέντες και δεν ξεγελιέται με Κολυμβήθρες του Σιλωάμ και θύματα ή «θύματα». Θέλει να σταματήσουν να υπάρχουν επιλογές σαν κι αυτή που έκανε ο Παπακωνσταντίνου με τη λίστα Λαγκάρντ.

Δε θέλει ανθρωποθυσίες, ζητά νέο πολιτικό σύστημα βασισμένος στην κοινωνική δικαιοσύνη, τη λογοδοσία, την καταδίκη κάθε προσπάθειας κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος. Και το πρώτο πράγμα που έχει να κάνει η κυβέρνηση είναι να ανοίξει το διάλογο για αναθεώρηση του Συντάγματος και να βγάλει από πάνω από την Ελλάδα τον ντροπιαστικό νόμο περί ευθύνης υπουργών.

Καλή η προσπάθεια του Σαμαρά για την οικονομική ανασύνταξη της χώρας, αλλά υπάρχει και η πρόκληση του χτισίματος μιας νέας Ελλάδας. Σε αντίθεση με τις ανοησίες του Τσίπρα, ο πρωθυπουργός πρέπει να γίνει ο γκρεμιστής και ο χτίστης. Το έχει ανάγκη ο τόπος περισσότερο από ποτέ.

Πηγή: antinews.gr/2013/07/16/222018/

 

Τα μεγάλα ψάρια Προβόπουλο και Κόκκαλη “ακουμπα” η δικαιοσύνη!

Τα δύο ΖΟΥΜΕΡΟΤΑΤΑ άρθρα παρακάτω είναι από το directnews.gr και το kourdistoportocali.com.

 

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ του DIRECTNEWS.GR

Giorgos-Provopoulos

Πόρισμα – φωτιά για τις ποινικές ευθύνες του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιώργου Προβόπουλου, σχετικά με την έγκριση εξαγοράς…

– τον Μάρτιο του 2010 – από τον επιχειρηματία Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, του 31,31% των μετοχών της Proton που κατείχε η Τράπεζα Πειραιώς, βρίσκεται στα χέρια της 2ης ειδικής ανακρίτριας, η οποία διερευνά την υπόθεση των ύποπτων δανείων ύψους 700 εκατομμυρίων ευρώ.

Ειδικότερα, η ανακρίτρια καλείται, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες του directnews.gr, να διερευνήσει εάν ο Γιώργος Προβόπουλος και τα υπόλοιπα μέλη της Επιτροπής Τραπεζικών και Πιστωτικών Θεμάτων της ΤτΕ διέπραξαν το αδίκημα της απιστίας σε βαθμό κακουργήματος σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου, καθώς και αν παραβίασαν την τραπεζική νομοθεσία.

Και τούτο γιατί, σύμφωνα με το εισαγγελικό πόρισμα, παρότι οι ελεγκτές της Τράπεζας της Ελλάδας διαπίστωσαν ότι τα κεφάλαια για την εξαγορά της Proton Bank από τον Λαυρέντη Λαυρεντιάδη προέρχονταν από αλυσιδωτά δάνεια και αδιαφανείς πηγές, τα αρμόδια όργανα της ΤτΕ, ενέκριναν την εξαγορά της από τον προσωρινά κρατούμενο, σήμερα, επιχειρηματία.

Ειδικότερα, το πόρισμα συνέταξε στις 7 Μαΐου 2013 ο αντεισαγγελέας Πρωτοδικών Γιώργος Καλούδης, μετά από σχετική έγγραφη παραγγελία που έδωσε στις 11 Απριλίου 2013 ο Οικονομικός Εισαγγελέας Γρηγόρης Πεπόνης, με αφορμή καταγγελίες του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Μιχάλη Καρχιμάκη, αλλά και δημοσιεύματα εφημερίδων και ιστοσελίδων.

Στις 16 Μαΐου 2013 η σχετική δικογραφία που σχηματίστηκε και περιλαμβάνει έγγραφα και καταθέσεις μαρτύρων, διαβιβάστηκε με την ένδειξη «εξαιρετικά επείγον» στην ανακρίτρια του 2ου ειδικού τμήματος, Ιωάννα Χατζάκη, προκειμένου να συσχετιστεί με την κύρια ανάκριση, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη για τα δάνεια της Proton Bank σε εταιρείες συμφερόντων του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη και του φυγόδικου συνεταίρου του, Πέτρου Κυριακίδη.

Το πόρισμα “τηγανίζει” το διοικητή της ΤτΕ

Το «πόρισμα Καλούδη», σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του directnews.gr, επισημαίνει τα εξής:

– Στις 29-12-2009 ο Λαυρέντης Λαυρεντιάδης, με έγγραφό του προς την ΤτΕ, γνωστοποίησε ότι απέκτησε το 31,31% του μετοχικού κεφαλαίου της Proton Bank, το οποίο μέχρι τότε κατείχε η Τράπεζα Πειραιώς.

– Αντίστοιχη γνωστοποίηση για την πώληση υπέβαλε, την ίδια ημερομηνία, με επιστολή του και ο πρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς, Μιχάλης Σάλλας.

Η γνωστοποίηση εκλαμβάνεται ως αίτημα, αφού ο νόμος 3601/2007 ορίζει σαφώς, ότι για την απόκτηση ποσοστού ίσου ή μεγαλύτερου από το 5% των τραπεζικών μετοχών απαιτείται προηγούμενη έγκριση της Τράπεζας της Ελλάδος.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως η Τράπεζα Πειραιώς πούλησε στον Λαυρέντη Λαυρεντιάδη το 31,31% της Proton στις 31-12-2009, ενώ ο Γ. Προβόπουλος και τα άλλα μέλη της αρμόδιας Επιτροπής της ΤτΕ, ενέκριναν την ενέργεια αυτή τρεις ολόκληρους μήνες αργότερα και συγκεκριμένα στις 31-3-2010.

Επίσης, μόλις δύο μέρες πριν (29-3-2010) η Διεύθυνση Εποπτείας Πιστωτικού Συστήματος της ΤτΕ συνέταξε το σχετικό Εισηγητικό Σημείωμα.

Ακόμα, από την προκαταρκτική εξέταση που διενεργήθηκε, όπως επισημαίνεται στο εισαγγελικό πόρισμα, προέκυψαν τα ακόλουθα:

α) Η αγορά της Proton Bank, κατά τη συνήθη πρακτική του Λ. Λαυρεντιάδη έγινε με δανεικά κεφάλαια.

β) Ο Λ. Λαυρεντιάδης δεν διέθετε επαρκή προσωπική ρευστότητα, ώστε να καλύψει μελλοντικές ανάγκες ρευστότητας της τράπεζας που αγόρασε.

γ) Το περιεχόμενο της επιστολής του εν λόγω επιχειρηματία προς την ΤτΕ με ημερομηνία 5-2-2010, ότι δεν κατείχε άμεσα ή έμμεσα συμμετοχές σε επιχειρήσεις Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης δεν μπορούσε να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, αφού ήταν γνωστό, ότι μέσω της εταιρείας ΝΕΠ (συμφερόντων του ιδίου και του Πέτρου Κυριακίδη) επιδιδόταν σε πραγματοποίηση μιας σειράς συμμετοχών μικρού ποσοστού και ευρείας διασποράς στο χώρο των ΜΜΕ.

δ) Η δήλωση του Λ. Λαυρεντιάδη, ότι θα υπέβαλε αίτημα για την επενδυτική δραστηριοποίηση του fund «Lamda Partners» με έδρα την Μ. Βρετανία δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα, αφού το εν λόγω fund λειτουργούσε από το 2008 χωρίς άδεια από την αρμόδια εποπτική αρχή FSA.

ε) Η μεταφορά των ποσών των δανείων που καταβλήθηκαν για την εξαγορά του μετοχικού κεφαλαίου της Proton Bank έγιναν μέσω λογαριασμών, από τους οποίους δεν υπήρχε λόγος να διέλθουν. Επομένως, εκτιμάται ότι η ενέργεια αυτή έγινε, προκειμένου να μη γίνεται εύκολα αντιληπτός ο τελικός τους προορισμός.

στ) Η μεταβίβαση της Proton από την Τράπεζα Πειραιώς προς τον Λαυρέντη Λαυρεντιάδη έγινε στην τιμή 3,6 ευρώ ανά μετοχή, ενώ η χρηματιστηριακή της τιμή ήταν 1.96 ευρώ. Δόθηκε, δηλαδή, “premium” 32 εκατομμυρίων ευρώ, γεγονός το οποίο αν και καταγράφεται και στο από 29-3-2010 Εισηγητικό Σημείωμα, δεν αποτέλεσε τροχοπέδη για την έγκριση μεταβίβασης από την ΤτΕ.

Καταλήγοντας, ο εισαγγελέας αναφέρει, ότι το έγκλημα της απιστίας, όπως ορίζεται από το άρθρο 390 του Ποινικού Κώδικα, δύναται να τελεσθεί όχι μόνο με θετικές ενέργειες όπως οι προαναφερόμενες, αλλά και με παράληψη, καθότι η ΤτΕ κατά τη διάρκεια ελέγχου λειτουργίας του πιστωτικού ιδρύματος έχει τη δυνατότητα να ανακαλεί την άδεια λειτουργίας του.

Στην προκειμένη περίπτωση, παρότι στο από 29-3-2010 Εισηγητικό Σημείωμα αναφέρεται ως προϋπόθεση αξιολόγησης του Λ. Λαυρεντιάδη ως βασικού μετόχου της Proton, η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου κατά 150 εκατ. ευρώ στους επόμενους έξι μήνες αυτή δεν έγινε ποτέ, χωρίς να υπάρξει οποιαδήποτε κύρωση εκ μέρους της ΤτΕ!

Οι πρωτοφανείς στα παγκόσμια τραπεζικά χρονικά ενέργειες του Γ. Προβόπουλου και της παρέας του – όπως με σαφήνεια περιγράφει ο εισαγγελέας Γ. Καλούδης – οδήγησαν την Proton Bank τον Οκτώβριο του 2011, να τεθεί σε εκκαθάριση, να διαχωριστεί σε “καλή” και “κακή” και να χρειαστεί κεφαλαιακή ενίσχυση από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Με άλλα λόγια, να πληρώσουν τα “σπασμένα” οι φορολογούμενοι πολίτες…

Θα συγκαλύψουν το σκάνδαλο;

Έγκυρες νομικές πηγές ανέφεραν στο directnews.gr, ότι επιχειρείται από πολιτικούς και τραπεζικούς κύκλους να “θαφτεί” η έρευνα του εισαγγελέα Γ. Καλούδη και να μη γίνει καμία ανακριτική ενέργεια σε βάρος του Γιώργου Προβόπουλου και των υπόλοιπων υπευθύνων της ΤτΕ, οι οποίοι κατονομάζονται στο πόρισμά του.

Να συμπεριληφθεί δηλαδή το εισαγγελικό πόρισμα στην κύρια δικογραφία για την «υπόθεση της Proton» που χειρίζεται η 2η ειδική ανακρίτρια Ιωάννα Χατζάκη, ως ένα απλό έγγραφο ανάμεσα σε χιλιάδες άλλα!!!

Κάτι τέτοιο φυσικά, συμπλήρωναν με νόημα οι ίδιες πηγές, θα αποτελεί κατάχρηση εξουσίας και παράβαση καθήκοντος για όποιον λειτουργό της Δικαιοσύνης το αποτολμήσει, αφού τα στοιχεία για την εμπλοκή της ΤτΕ είναι συντριπτικά και “φωτογραφίζουν” τους ενόχους…

Πηγή:  directnews.gr/greece/31153-eisaggeleas-denei-ton-g-provopoulo-gia-thn-eksagora-ths-proton-apo-ton-laurentiadh.html

 

Πάμε τώρα και στα καλούδια της Intralot:

Πάνω από 2 δις ευρώ από τον ΟΠΑΠ στην Intralot, πάντα με την διαδικασία του κατεπείγοντος!
Η μήνυση της Glory Technology και οι πρωταγωνιστές

 

Σε απολογία καλεί ο ανακριτής Γαβριήλ Μαλλής τον Σωκράτη Κόκκαλη, και τέσσερα ακόμη στελέχη των εταιριών ΟΠΑΠ και ΙΝΤΡΑΛΟΤ, για το κακούργημα της απιστίας και της ηθικής αυτουργίας σε απιστία.  Στο μικροσκόπιο της έρευνας που διενήργησε η εισαγγελέας Πόπη Παπανδρέου, εισήλθε η σύμβαση του 2007 μεταξύ ΟΠΑΠ και ΙΝΤΡΑΛΟΤ, για την προμήθεια τερματικών και υλικών τεχνολογικής υποστήριξης.

Σύμφωνα με τις καταγγελίες της θυγατρικής του ΟΠΑΠ, Glory Technology, λίγες ημέρες πριν από τον διαγωνισμό που είχε προκηρυχθεί, παραιτήθηκαν 2 μέλη της επιτροπής αξιολόγησης, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να διεξαχθεί ο διαγωνισμός και το έργο να ανατεθεί απευθείας στην ΙΝΤΡΑΛΟΤ.
Μάλιστα, στη μύνησή της η Glory Technology ισχυρίζεται ότι θα προμήθευε το έργο με κόστος 80 εκατ.ευρώ, ενώ η ΙΝΤΡΑΛΟΤ έλαβε περίπου 280 εκατομμύρια.

Εκτός από τον κ. Κόκκαλη, σε απολογία καλούνται ο πρώην πρόεδρος του ΟΠΑΠ, Σωτήρης Κωστάκος, ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας Βασιλης Νειάδας, ο αντιπρόεδρος της ΙΝΤΡΑΛΟΤ Κώστας Αντωνόπουλος και το μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΙΝΤΡΑΛΟΤ, Ανδρέας Παπούλιας.
Όλοι τους πήραν προθεσμία για να απολογηθουν την Πέμπτη 18 Ιουλίου.

Η Αριστέα-που δεν είναι πια μαζί μας-, έγραφε για το συγκεκριμένο σκάνδαλο στις 17 Απριλίου του 2011 στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία>

Εσκασε και ο σιωπηλός συνέταιρος του ΟΠΑΠ στην Κύπρο, η Glory Technology, και τον μήνυσε! Αυτή είναι η είδηση η οποία αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα μέσα από τις 66 σελίδες της μηνυτήριας αναφοράς που βρίσκεται στα χέρια της εισαγγελέως οικονομικού εγκλήματος Π. Παπανδρέου από τον περασμένο Σεπτέμβριο.

Στο στόχαστρο της εισαγγελικής έρευνας έχει τεθεί και η σημερινή διοίκηση Σταματόπουλου - Σπανουδάκη.

 

Σ’ αυτήν περιγράφεται με συγκλονιστική τεκμηρίωση η ληστεία στον ΟΠΑΠ, που εξελίσσεται από το 1999 μέχρι σήμερα μέσω των απευθείας αναθέσεων στην Intralot, πάντα με την επίκληση του κατεπείγοντος!


Πρόκειται για ένα σερί αναθέσεων ύψους 2 δισ. ευρώ -περίπου- για την απόκτηση τερματικών, εξοπλισμού, αδειών λογισμικού αλλά και για την παροχή πανάκριβων υπηρεσιών υποστήριξης από την εταιρεία του κ. Σωκράτη Κόκκαλη, που κατάφερε να γίνει η αγαπημένη όλων των κυβερνήσεων (ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ.) από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 μέχρι σήμερα.
Ειδικότερα: Η μήνυση της Glory Technology, της οποίας ο ΟΠΑΠ το 2003 απέκτησε τον έλεγχο του 20% και την υποχρέωση εξαγοράς επιπλέον 31% μόλις έληγε η σύμβαση για το στοίχημα με την Intralot (το 2006), με σκοπό ο οργανισμός να αυτονομηθεί τεχνολογικά και να αποκτήσει δικά του συστήματα μηχανογράφησης, διαχείρισης κινδύνων λογισμικού παιγνίων κ.ά., στρέφεται προσωπικά κατά τριών -αρχικά- τέως προέδρων και διευθυνόντων συμβούλων. Πρόκειται για τους: Σωτήρη Κωστάκο (2004-2007), Βασίλειο Νειάδα (2005-2007) και Χρήστο Χατζηεμμανουήλ (2007-2009), στους οποίους καταλογίζει συγκεκριμένες πράξεις και παραλείψεις, ενώ επιφυλάσσεται να παραστεί ως πολιτική ενάγουσα και κατά κάθε άλλου υπεύθυνου από την ιεραρχία του ΟΠΑΠ που μπορεί να προκύψει από την ποινική έρευνα.

*Η Glory έχει δηλώσει παράσταση πολιτικής αγωγής στην αυτεπάγγελτη έρευνα που διεξάγεται από το 2007 (δηλαδή εδώ και τέσσερα χρόνια!) από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, με αφορμή την ακύρωση του διεθνούς διαγωνισμού του ΟΠΑΠ και την αυθημερόν απευθείας ανάθεση στην Intralot τριετούς σύμβασης (31/7/2007). Τότε είχε δημοσίως ανακοινωθεί ότι η αξία της σύμβασης ήταν 96,4 εκατ. ευρώ (χωρίς ΦΠΑ), η Glory όμως αποδεικνύει ότι ο ΟΠΑΠ κατέβαλε στην Intralot τουλάχιστον 280,8 εκατ. ευρώ!

*Κατά μαγικό τρόπο η αυτεπάγγελτη έρευνα είχε βαλτώσει, όμως τους τελευταίους μήνες, μετά και την μηνυτήριο αναφορά που συσχετίστηκε, η υπόθεση χαρακτηρίστηκε υψίστης προτεραιότητας και ερευνάται. Εκτιμάται πως μετά το Πάσχα μπορεί να ασκηθούν διώξεις βαριές (για απιστία κ.λπ.) εις βάρος προσώπων που μετείχαν των σχετικών αποφάσεων (της διοίκησης του ΟΠΑΠ αλλά και υπηρεσιακών παραγόντων).

*Σύμφωνα με πληροφορίες, από στοιχεία αλλά και από μαρτυρίες που υπάρχουν, φαίνεται ότι στο στόχαστρο της εισαγγελίας έχει τεθεί και η διοίκηση του ΟΠΑΠ (Σταματόπουλος – Σπανουδάκης) αλλά και οι υπηρεσιακοί παράγοντες που τον Ιούλιο του 2010 προέβησαν στα συνήθη: σε νέα απευθείας ανάθεση στην Intralot.

Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις, η σύμβαση τεχνικής υποστήριξης του στοιχήματος θα κοστίζει ετησίως στον ΟΠΑΠ 57 εκατ. ευρώ (χωρίς ΦΠΑ) και η διάρκεια της σύμβασης θα είναι ένα συν ένα έτος.
Πρόσφατα η διοίκηση του ΟΠΑΠ ομολόγησε (ενώπιον της Βουλής) ότι η νέα σύμβαση με την Intralot μπορεί να φθάσει και τα τρία χρόνια (επιπλέον), ενώ είναι πλέον σαφές ότι έγινε και συνεταιρισμός των δύο και στα έσοδα του ΟΠΑΠ από τα ιδιότυπα «φρουτάκια» που παίζονται μέσω των 9.800 τερματικών αυτόματης χρήσης. Η Intralot θα αποζημιώνεται με 8% επί των ετήσιων εσόδων τους.

*Από το κείμενο της μήνυσης η Glory νομικά στοιχειοθετεί γιατί ζημιώθηκαν το Δημόσιο (μέτοχος του 34% του ΟΠΑΠ), οι λοιποί μέτοχοι του οργανισμού και γιατί η ίδια υπέστη βλάβη από την αντισυμβατική συμπεριφορά του συνέταιρους της, ΟΠΑΠ, ενώ αποδίδει δόλο στους μηνυόμενους που έχουν καταφέρει -υποστηρίζει- να μείνουν στο απυρόβλητο. «Είναι θρασύτατη πρόκληση προς ολόκληρη την ελληνική κοινωνία να παραμένουν στο απυρόβλητο αυτοί που διασπάθισαν δόλια τα χρήματα που τους εμπιστεύθηκαν και έγιναν πρόξενοι περαιτέρω πλουτισμού των ολίγων, ιδίως εις βάρος τόσο των μικρομετόχων όσο και του Ελληνικού Δημοσίου (δηλαδή των δοκιμαζόμενων φορολογουμένων) αλλά και των εντίμως εργαζομένων μικρομεσαίων επιχειρήσεων, όπως η μηνύτρια».

*Η εταιρεία υποστηρίζει ότι ο ΟΠΑΠ αν και την αγόρασε με στόχο να αυτονομηθεί, δέθηκε στο άρμα της Intralot ισχυρότερα, αποκρύπτοντας ακόμα και τις προσφορές της Glory αλλά και παραβαίνοντας τη συμβατική της υποχρέωση να την προτιμά επί ίσων προσφορών προμηθειών.

*Πάντα οι διοικήσεις του ΟΠΑΠ, από το 2004 μέχρι σήμερα, τεχνητά δημιούργησαν συνθήκες κατεπείγοντος για τον οργανισμό για να είναι ανεξέλεγκτη και άνευ συγκρίσεων η υπογραφή συμβάσεων υπέρ της εθνικής προμηθεύτριας του τζόγου. Η Glory εξαγοράστηκε (το 20% με option για 31% επιπλέον) επί διοικήσεως Κ. Κοσκινά, το 2003, όταν ταυτόχρονα η τότε διοίκηση με προσφυγή της στη διαιτησία επιχείρησε να μαζέψει τη λεόντειο σύμβαση του ΠΑΜΕ ΣΤΟΙΧΗΜΑ, όπου είχε δώσει γην και ύδωρ στην Intralot, με την υπογραφή της, η προηγούμενη διοίκηση Χ. Σαλαλέ, μετέπειτα μεταγραφέντος σε δραστηριότητες της Θρύλος Α.Ε. (του Ολυμπιακού).

Η μηνυτήρια αναφορά της Glory Technology Ltd, συνεταίρου του ΟΠΑΠ στην Κύπρο, στρέφεται κατά των Σ. Κωστάκου, Β. Νειάδα και Χρ. Χατζηεμμανουήλ, πρώην κορυφαίων στελεχών του ΟΠΑΠ

 

Η μηνυτήρια αναφορά της Glory Technology Ltd, συνεταίρου του ΟΠΑΠ στην Κύπρο, στρέφεται κατά των Σ. Κωστάκου, Β. Νειάδα και Χρ. Χατζηεμμανουήλ, πρώην κορυφαίων στελεχών του ΟΠΑΠ *Ο τότε επικεφαλής του ΟΠΑΠ είχε κατηγορηθεί για απιστία από μήνυση ανώνυμου πολίτη, όμως απαλλαγή με διαπίστωση της εισαγγελέως Χρυσούλας Μυλωνά-Βακαρόπουλου ότι «ο οργανισμός θα τελέσει απιστία αν δεν αξιοποιήσει τη δυνατότητα μέσω Glory και συνεχίσει να συμβάλλεται με αναδόχους για τεχνική υποστήριξη του στοιχήματος καταβάλλοντας ετησίως 120-150 εκατ. ευρώ».

*Εντύπωση προκαλεί η αποκάλυψη ότι η δικαστική πραγματογνωμοσύνη της 30/7/2004 την οποία τελικά παρέκαμψε η εισαγγελέας και η οποία συντάχθηκε από δύο πραγματογνώμονες, κατέστησε τον έναν εκ των δύο οικονομικό σύμβουλο της διοίκησης Κωστάκου-Νειάδα! Αυτή χαρακτήριζε υπερβολικό το τίμημα εξαγοράς του 20% της Glory και του 100% της ΟΠΑΠ -Glory Limited, που μετονομάστηκε το 2010 ΟΠΑΠ Sports Limited και διαχειρίζεται το στοίχημα στην Κύπρο.

*Το μεγάλο κόλπο υπέρ της Intralot άρχισε με την ενδιάμεση εξάμηνη σύμβαση του Νοεμβρίου του 2006 (65 εκατ. ευρώ) για τη διαχείρηση του στοιχήματος. Με αυτήν έσπασε η υποχρέωση της Intralot να προσφέρει δωρεάν στην ΟΠΑΠ Α.Ε. (χωρίς τίμημα) την υποδομή του στοιχήματος και τις άδειες χρήσης λογισμικού, αν ανανεωνόταν για τρία χρόνια η αρχική σύμβαση του 1999!

Εν ολίγοις ο ΟΠΑΠ αγοράζει την ίδια τεχνογνωσία και την πληρώνει αδρά από το 1999 μέχρι σήμερα! Αυτό είναι το μεγάλο κόλπο.

*Στην αναφορά αποκαλύπτεται επίσης ότι για την τριετία ο ΟΠΑΠ κατέβαλε για την αγορά συγκεκριμένου εξοπλισμού στην Intralot 20 εκατ. ευρώ και για την τριετή συντήρησή του 105 εκατ. ευρώ!!!

*Μόνο από τη σύμβαση του 2007 η ζημιά του Δημοσίου εκτιμάται σε 66,5% εκατ. ευρώ.

*Η Glory αποκαλύπτει ότι τον Ιούλιο του 2007 γνωστοποίησε και στον τότε υφυπουργό Αθλητισμού, Γ. Ορφανό, τη δωρεάν προσφορά 5.000 τερματικών μηχανών στον ΟΠΑΠ όμως αγνοήθηκε και έγινε η απευθείας ανάθεση. Προσφορά που έκανε από το 2004.

*Η μηνύτρια επιπροσθέτως στρέφεται για απιστία κατά του Χ. Χατζηεμμανουήλ και για την εξαγορά του 36% της Neurosoft αντί τιμήματος 11,5 εκατ. ευρώ, ενώ χαρακτηρίζει περιττές και τις συμβάσεις με την ίδια εταιρεία ύψους 2,9 εκατ. ευρώ για λογισμικό και υπηρεσίες, ιδιαίτερα αφού σύμφωνα με τη σύμβαση του 2007 η Intralot είχε αναβαθμίσει το λογισμικό του συστήματος και είχε αγοραστεί και ο «πηγαίος κώδικας». Επίσης ισχυρίζεται ότι η ίδια διαθέτει καλύτερο λογισμικό, της Κ management, το οποίο μάλιστα χρησιμοποιεί η κατά 100% θυγατρική του ΟΠΑΠ στην Κύπρο.

*Τον Νοέμβριο του 2010 η Glory Technology κατέθεσε και αγωγή αποζημίωσης ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατά των τριών μηνυομένων αλλά και κατά του ΟΠΑΠ, από τον οποίο διεκδικεί αποζημίωση 38,4 εκατ. ευρώ για βλάβη που υπέστη, ενώ εγείρει και απαίτηση αποζημίωσης για ηθική βλάβη.

Πηγή: kourdistoportocali.com/articles/22498.htm

Αποπομπή Καραμούζη από Eurobank: Το πρώτο μεγάλο στραπάτσο της Διαπλοκής

550_334_233518___

Ενώ Έλληνες φορολογούμενοι πλήρωσαν με αίμα 50 δις ευρώ για την ανακεφαλαιοποίηση των χρεοκοπημένων τραπεζών, το σύστημα των κρατικοδίαιτων τραπεζιτών μαζί με τα ναυάγια του πάλαι ποτέ εκδοτικού κατεστημένου και οι διαπλοκές του στο πολιτικό προσωπικό, επιχειρούν με νύχια και με δόντια να μπλοκάρουν κάθε αλλαγή στο νευραλγικό τομέα του χρηματοπιστωτικού συστήματος, τόσο σε επίπεδο λειτουργίας όσο και σε επίπεδο διοικήσεων. Οι δυνάμεις της διαπλοκής στην εναγώνια προσπάθεια τους να διασωθούν δίνουν τα ρέστα τους για να παραμείνουν οι τράπεζες ελεγχόμενα μαγαζάκια του συστήματος που θα εξυπηρετούν τις γνωστές επιχειρηματικές παρέες στις οποίες θα μοιράζουν θαλασσοδάνεια και αποκλείοντας παράλληλα από την πρόσβαση στο τραπεζικό σύστημα την συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων.

Με την αποπομπή Καραμούζη από τη διοίκηση της Eurobank το ετοιμόρροπο τραπεζικό κατεστημένο και οι διαπλεκόμενοι με αυτό εκδότες και πολιτικοί έχασαν την πρώτη κρίσιμη μάχη. Παρά το γεγονός ότι επιστράτευσαν όλους τους μηχανισμούς και χρησιμοποίησαν τη δύναμη κρούσης που διέθεταν στα μέσα ενημέρωσης, ο κ. Καραμούζης, που έφερε τη Eurobank σε κατάσταση χρεοκοπίας, δεν μπόρεσε να διασωθεί. Την παραμονή του κ. Καραμούζη στη διοίκηση της Eurobank μεθόδευαν από κοινού ο διοικητής τραπέζης της Ελλάδος κ. Προβόπουλος μαζί με κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ και εκδοτικούς παράγοντες οι οποίοι είναι εκτεθειμένοι με θαλασσοδάνεια στην εν λόγω τράπεζα. Με θράσος χιλίων πιθήκων το σύστημα της διαπλοκής επιχείρησε να εκβιάσει τη παραμονή του κ. Καραμούζη στη Eurobank όταν το πρόσωπο αυτό ευθύνεται κατά κύριο λόγο για τη χρεοκοπία της τράπεζας και την απόλυτη αδυναμία να καλύψει το 10% της ανακεφαλαιοποίησης από ιδιώτες.

Εξάλλου, η διαχείριση του κ. Καραμούζη ανάγκασε την οικογένεια Λάτση να αποχωρήσει από τη Eurobank γράφοντας ζημιές εκατοντάδες εκατομμυρίων ευρώ. Προβόπουλος, Βενιζέλος και εκδοτικό σύστημα, έπαιξαν το τελευταίο τους χαρτί για να εμποδίσουν τις αλλαγές στη Eurobank προβάλλοντας το επιχείρημα ότι ο νέος πρόεδρος της τράπεζας κ. Δαυίδ χρωστάει 50 εκατ. ευρώ. Βεβαίως όπως αποδείχτηκε και το θαλασσοδάνειο αυτό το είχε υπογράψει μαζί με χιλιάδες άλλα ο κ. Καραμούζης.

Πάντως η διοίκηση της Τραπέζης της Ελλάδας διέρρεε παρασκηνιακά ότι πίσω από τις εξελίξεις στη Eurobank βρίσκεται ο κ. Τουρκολιάς οποίος με την κάλυψη του πρωθυπουργού Aντώνη Σαμαρά επιδιώκει να την ενσωματώσει στην Εθνική τράπεζα.

Οι εξελίξεις προκαλούν μετωπική σύγκρουση ανάμεσα σε Τουρκολιά και Προβόπουλο και παράγοντες της αγοράς εκτιμούν ότι ένας από τους δύο θα αναγκαστεί να παραιτηθεί.

Στο κόλπο έχει μπει και η Alpha Bank η οποία επιδιώκει να απορροφήσει το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο το οποίο διεκδικούσε η Eurobank.

Ο πόλεμος της διαπλοκής και των διάφορων συστημάτων εξουσίας γύρω από τη Εurobank αποκαλύπτει ότι παρά τη χρεοκοπία της χώρας τα πρόσωπα που είναι γαντζωμένα στις καρέκλες και διαχειρίζονται δημόσιο χρήμα συνεχίζουν να εκβιάζουν καταστάσεις.

Με την ευκαιρία να ρωτήσουμε  τους οικονομικούς εισαγγελείς για το σκάνδαλο με την χειραγώγηση της μετοχής της Eurobank.

Μέχρι σήμερα οι αρμόδιοι εισαγγελικοί λειτουργοί δεν έκαναν το παραμικρό προσκειμένου να διαλευκάνουν το γιγαντιαίο σκάνδαλο. Προφανώς έχουν εξαντλήσει τον έλεγχο του τραπεζικού συστήματος με το… σκάνδαλο της Proton.

Πηγή: http://lykavitos.gr/archives/31816

http://lykavitos.gr/archives/32855

Επιτέλους τα γέρικα βουβάλια σκοτώνονται στο κέντρο του Κολοσσαίου!

Από τον Βασίλη Μπόνιο

Επιτέλους, πόλεμος μέχρις εσχάτων.

Κυβέρνηση, επιχειρηματίες, τραπεζίτες, νταβατζήδες, Λέσχη Μπίλντερμπεργκ, Ρώσοι, Αζέροι, Αμερικανοί, Γερμανοί σε έναν πόλεμο δίχως αύριο. Ζούμε ένα συναρπαστικό καλοκαίρι και είναι από τις λίγες φορές που και τα γέρικα βουβάλια έχουν εγκαταλείψει την εξέδρα από την οποία απολάμβαναν ωσάν Νέρωνες το υπερθέαμα με την πλέμπα να τρώει τις σάρκες της και δίνουν μάχη επιβίωσης στο κέντρο του Κολοσσαίου.

Μέσα σε όλα θυμήθηκε να στείλει προκήρυξη 19 σελίδων και η Οργάνωση «Ομάδα Λαϊκών Αγωνιστών»  η οποία ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση με καλάσνικοφ  κατά των κεντρικών γραφείων της Νέας Δημοκρατίας στη λεωφόρο Συγγρού στις 14 Ιανουαρίου. Δεν φτάνει που το RPG ήταν στρακαστρούκα και οι ίδιοι ατζαμήδες, έχουν στην παρέα και κάποιον καταπιεσμένο αναλυτή που κάθεται και γράφει 19 δελίδες κείμενο, το οποίο ο μόνος Ελληνας που το διάβασε ως το τέλος θα πρέπει να είναι ο Ντάνος Κρυστάλλης. Ούτε καν η Αντιτρομοκρατική. Η παρουσία αναλυτή και συγγραφέα προκηρύξεων σε μια «τρομοκρατική» οργάνωση που πρωτοεμφανίζεται το 2013 είναι επιζήμια μια και στερεί από την ομάδα έναν «εργάτη του πεδίου», όπως θα παρατηρούσε και ο Βύρων Πολύδωρας. Μια καινοτόμα τρομοκρατική οργάνωση θα άφηνε τα ίδια τα χτυπήματα να μιλούν από μόνα τους αντί να γράφει ο κάθε καταπιεσμένος τις παπαριές του. Γύρευε τι θα γινόταν για παράδειγμα αν αντί το RPG- που θέλει τον μάγκα με το τρίκυκλο για να να το μεταφέρει- χρησιμοποιούσαν αυτά τα τηλεχειριζόμενα αεροπλανάκια του αερομοντελισμού τίγκα στο εκρηκτικό, όπως γράφει στο βιβλίο του ο Αυστραλός συγγραφέας Τζακ Πάρσον Jr.

Τέλος πάντων. Με ενδιαφέρον παρακαλουθούμε τις τελευταίες μέρες το αντιπολιτευτικό κρεσέντο του Σταύρου Ψυχάρη του Αγίου Ορους, ο οποίος βάλει κατά ριπάς με στόχο το Μαξίμου αλλά αφήνει να διαφανεί και η δική του αγωνία για το αύριο.

Σε περίπτωση που πουληθεί ο ΟΠΑΠ να περιμένετε να πέσουν σαν χάρτινοι πύργοι τα διαλεκόμενα ΜΜΕ της μεταπολίτευσης. Αυτό θα είναι ίσως το μόνο φιλολαικό επίτευγμα της Τρόικας. Οσο αφορά τον ίδιο τον ΟΠΑΠ τώρα ο ρόλος του Σαμαρά (που έχει δώσει υποσχέσεις τόσο στον Μελισσανίδη όσο και στον Κόκκαλη) θα είναι κρίσιμος για την τύχη της αποκρατικοποίησης. Ρόλο θα παίξει και η σημασία που έχει για την Intralot η υπογραφή των συμφωνιών για τα Λαχεία και το Τεχνολογικό πάροχο  προκειμένου να πιστοποιήσει μελλοντικούς τζίρους, κατά την αναχρηματοδότηση υποχρεώσεων της.

Στην ελληνική επικαιρότητα βρίσκονται τόσο ο Σόρος, όσο και η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ μια και κορυφαία στελέχη από το Governance της τελευταίας εμπλέκονται στο συναρπαστικό παιγνίδι της πώλησης τραπεζών.  Ολα αυτά σημαίνουν ότι η Οικονομία έχει επικρατήσει πλήρως της πολιτικής και στην ουσία κυβερνάνε τεχνοκράτες και οι πολιτικοί έχουν περάσει σε βοηθητικούς ρόλους. Αυτό είναι που δεν θέλει να κατανοήσει η Αριστερά στην Ελλάδα. Μανιτάκηδες, Ρουπακιώτηδες, Μπαλάφες, Λαφαζάνηδες, Στρατούληδες και σια δεν κάνουν ούτε για πάνελ της ΕΡΤ με παρουσιαστή τον συγχωρεμένο Γιώργο Κάρτερ στα διαλλείμματα του Λουνα Παρκ με παρουσιαστή τον Τέρενς Κουικ. Γι΄αυτό όπως γράφαμε σε προηγούμενη ανάρτησή μας θα τους πάρει το μαγαζί ο Βαρουφάκης.Το ίδιο θα συμβεί και με τα παρωχημένα κόμματα όπου κι αν τοποθετούνται ιδεολογικά. Από αυτή την άποψη ένας από τους πιο ενημερωμένους στα οικονομικά είναι ο Καμμένος, ο οποίος πήρε στη Βουλή το σκαλπ του αμήχανου Στουρνάρα. Απλά ο ένοπλος σύντροφος Πανάρας θα πρέπει να προσέχει γενικότερα για να μην τον παίρνουν χαμπάρι τα Wikileaks.

Μείνετε συντονισμένοι, τα καλύτερα έρχονται…

Πηγή: kourdistoportocali.com/articles/22177.htm

 

Ο σκοτεινός κόσμος της Μεταπολίτευσης

Από την Ιόλη Πιερίδη

Μέγαρο Μαξίμου, Πέμπτη 20 Ιουνίου 2013. Τα sms που φτάνουν στο κινητό του Πάστορα Κουβέλη στην διάρκεια της σύσκεψης των 3 αρχηγών τον πληροφορούν για τον καιρό που επικρατεί εκείνη την ώρα στην περιοχή του Περιστερίου και πιο συγκεκριμένα στο κτίριο του αμαρτωλού ΟΠΑΠ. Ο Πάστορας έχει ήδη γεμίσει τα τασάκια της σύσκεψης με αποτσίγαρα. Καπνίζει διαρκώς και κάθε τόσο ρίχνει κλεφτές ματιές στην οθόνη του κινητού του. Λίγο αργότερα θαέριχνε και την τρικομματική κυβέρνηση.

 

Λίγους μήνες πριν…

 

Τετάρτη 7 Νοέμβριου 2012. Η  κυβέρνηση Σαμαρά φέρνει στην Βουλή-του Μειμαράκη, των διορισμένων συγγενών, φίλων, κολλητών των εθνοπατέρων και του ζημιογόνου καναλιού– το 3ο Μνημόνιο προς ψήφιση.

Την ίδια ώρα τα 3 κόμματα της συγκυβέρνησης συνεχίζουν ακάθεκτα να διορίζουν τα δικά τους παιδιά σε οργανισμούς που ελέγχονται από το κράτος με πιο χαρακτηριστική την ξεφτίλα στηνκρατική τηλεόραση.

Ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αδαμόπουλος, θα καταγγείλει τον διορισμό της συζύγου του υπουργού Εργασίας Βρούτση και της κόρης του Γενικού Γραμματέα του υπ. Οικονομικών Μέργου.

Το άθλιο κρατικοδίαιτο παρακράτος της διαπλοκής που οικοδομήθηκε πάνω στακουμπούρια της Τρομοκρατίας με το άλλοθι των σταγονιδίων της χούντας-αλήθεια οι εκτελέσεις των τρομοκρατών ποιους ωφέλησαν;-συνεχίζει ως σήμερα να κάνει παιγνίδι με ταπολιτικά κουρέλια της μεταπολίτευσης να διεκδικούν ηγετικούς ρόλους αντί να σαπίζουνστις πιο σκοτεινές φυλακές.

Όταν ρωτήθηκε ο περίφημος Κάρλος, το Τσακάλι, αν γνωρίζει ποιοι είναι πίσω από τις τρομοκρατικές οργανώσεις στην Ελλάδα είχε απαντήσει «ρωτήστε τον Καραμανλή και τον Ανδρέα». 
Δίχως να ασπαζόμαστε την άποψη ότι οι δύο ιδρυτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ γνώριζαν ποιοιέκαναν κουμάντο στα κουμπούρια δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το γεγονός ότι κάποιες εκτελέσεις της «17 ΝΟΕΜΒΡΗ» και κάποια χτυπήματα του ΕΛΑ έγιναν σε πολύ «δύσκολες» συγκυρίες για το σαθρό οικοδόμημα της μεταπολίτευσης-όπως για παράδειγμα η εκτέλεση του Παύλου Μπακογιάννη.

Η εκτέλεση του Τσάντες την Τρίτη 15 Νοεμβρίου 1983, στις 7.25 το πρωί, στην Φιλοθέη θεωρείται “κλειδί” για την «συνάντηση» των παπούδων της οργάνωσης με την νέα γενιά των εκτελεστών, την γενιά του Κουφοντίνα.

Κάνοντας σήμερα, λίγο πριν το 3ο Μνημόνιο τον απολογισμό της Μεταπολίτευσης πουδιαρκώς πεθαίνει αλλά είναι πάντα παρούσα μαζί με το σκοτάδι που κουβαλάει διαπιστώνουμε πως οι πρωταγωνιστές παραμένουν ίδιοι λες και η Ιστορία μας κάνει πλάκα.

Ακόμη και η έκδοση της Εφημερίδας των Συντακτών παραπαίμπει στην γέννηση της Ελευθεροτυπίας των Συντακτών το 1974 πριν περάσει στα χέρια του πανέξυπνου Κίτσου Τεγόπουλου.

Ο Κίτσος μαζί με τον Λαμπράκη, την Ελένη Βλάχου και λίγους ακόμη παραδοσιακούς εκδότες προσπάθησαν όσο μπορούσαν να αντισταθούν όσο μπορούσαν στους πάσης φύσεωςπράκτορες ξένων μυστικών υπηρεσιών που έγιναν στην συνέχεια οι κυρίαρχοι της μεταπολίτευσης με κανάλια, εφημερίδες, νταλαβέρια με το κράτος και μπροστινούς αχυρανθρώπους.

Με βιτρίνα το τηλεοπτικό μπούστο της Ελένης Μενεγάκη και άλλων πιο σοβαρών δήθενκυριών και κυρίων της ελληνικής τηλεόρασης πράκτορες της KGB, της ΣΤΑΖΙ, της  CIA  και άλλων υπηρεσιών έστηναν και εξακολουθούν να στήνουν κρατικοδίαιτους επιχειρηματικούς ομίλους αξιοποιώντας το αποτέλεσμα των τρομοκρατικών οργανώσεων και στην συνέχεια  τα 45αρια της δημοσιογραφίας.

Αίφνης τα τελευταία χρόνια  όλοι σχεδόν οι  δημοσιογράφοι έχουν υποστεί αμνησία και ξεχνούν για ποια αφεντικά δουλεύουν. Το γεγονός ότι η Γερμανία και οι άνθρωποί της εξακολουθούν να ελέγχουν το εγχώριο παιγνίδι πολιτικής και οικονομικής εξουσίας οφείλεται απλά και μόνο στο οργανωμένο Αρχείο που διαθέτουν οι υπηρεσίες τους σε αντίθεση με τους πιο επιπόλαιους Αμερικανούς.

Οι Γερμανικές μυστικές υπηρεσίες έχοντας αρχικά την εμπειρία του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου και στην συνέχεια του τέλειου κτήνους παρακολούθησης της «ζωής των άλλων», την διαβόητη ΣΤΑΖΙ κατάφεραν να κερδίσουν τους Αμερικανούς στον πόλεμο της πληροφορίας.

Μόνο που είχαν και τουλάχιστο μια σχεδόν καταστροφική απώλεια. Ήταν τότε που οι Αμερικανοί αποκάλυψαν το παγκόσμιο κύκλωμα δωροδοκιών της  Siemens.

Αμερικανοί και Γερμανοί πάντως είχαν αγαστή συνεργασία εντός της χώρας στην υπόθεση των υποκλοπών και στην εξουδετέρωση του Καραμανλή-ο οποίος είχε ένα περιβάλλον απολύτως διαβρωμένο που έμπαζε από παντού.

Είχαν προηγηθεί απανωτές νίκες των Γερμανών όπως για παράδειγμα η πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη δια χειρός Συμπιλίδη που σήμερα είναι και επίκαιρος. Τον ρόλο του ανέλαβε ο Πάστορας.

Το εγχώριο κύκλωμα των διεφθαρμένων πολιτικών και επιχειρηματιών που είχε στηθεί μεθοδικά από τις ξένες μυστικές υπηρεσίες είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στα μεγαλύτερα σκάνδαλα της μεταπολίτευσης. 

Γνωστοί μεγαλοεπιχειρηματίες  που πρωταγωνιστούν δεκαετίες τώρα  σε δημόσια έργα, σε πάσης φύσεως προμήθειες, στα ΜΜΕ, στις μίζες στα εξοπλιστικά πάνε πακέτο με την επιμονήανθρώπων της Δικαιοσύνης να κρατάνε για δεκαετίες τα μάτια και τα αυτιά τους ερμητικά κλειστά.

Φυσικά σε πολλές περιπτώσεις ήταν οι ίδιοι οι πολιτικοί που φρόντιζαν, με περισσή μαεστρία, να «καθαρίσουν» οι συνάδελφοί τους όπως έκαναν οι Βενιζέλος και Λοβέρδος για χάρη των Τσοχατζόπουλου-Παπαντωνίου στην περίφημη Εξεταστική Επιτροπή για τα Εξοπλιστικά με επικεφαλής τον γραφικό Τραγάκη.

ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΚΑΙ ΜΑΤΩΜΕΝΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

 

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1975 – Η εκτέλεση του Ρίτσαρντ Γουέλς


 


 

25 Δεκεμβρίου 1975:Η Αθήνα ετοιμάζεται να γιορτάσει τα δεύτερα μεταπολιτευτικά της Χριστούγεννα. Μεταξύ των καλεσμένων στη δεξίωση που παραθέτει ο αμερικανός πρέσβης είναι και ο ακόλουθος της αμερικανικής πρεσβείας, Pίτσαρντ Σκίφινγκτον Γουέλς, με τη σύζυγό του Μαρία – Χριστιάνα.

Λίγο πριν από τις 10, το ζεύγος -ιδιαίτερα ευδιάθετο- παίρνει το δρόμο της επιστροφής για την οικία του, στο Ψυχικό, αγνοώντας την τραγική κατάληξη της βραδιάς.

Καθώς η μαύρη λιμουζίνα σταματάει έξω από την έπαυλη, κάνει την εμφάνισή του ένα άλλο αυτοκίνητο, από το οποίο αποβιβάζονται τρεις ένοπλοι μασκοφόροι. Απομακρύνουν τον οδηγό και τη γυναίκα και εκτελούν τον 45χρονο διπλωμάτη με τρεις πυροβολισμούς.
Στον τόπο της επίθεση αφήνουν μία προκήρυξη, με την οποία την ευθύνη αναλαμβάνει η πρωτοεμφανιζόμενη «Επαναστατική Οργάνωση 17 Νοέμβρη». Η ίδια προκήρυξη αποστέλλεται τρεις ημέρες αργότερα και στις εφημερίδες. Ωστόσο, δεν θα δημοσιευθεί κατόπιν εισαγγελικής απαγόρευσης. Επιπλέον, μέσα στο κλίμα της εποχής κανείς δεν την παίρνει στα σοβαρά.

Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι πρόκειται για ξεκαθάρισμα λογαριασμών μεταξύ πρακτόρων της CIA.

Η προκήρυξη που εστάλη σε όλες τις εφημερίδες στις 24.12.1975 – και δε δημοσιεύτηκε ποτέ- ανέφερε μεταξύ άλλων, σύμφωνα με το «Βήμα»: «Σε πρόσφατο λόγο του ο Φορντ δήλωσε τελείως κυνικά ότι οι Αμερικανοί δεν θα διστάζουν να επεμβαίνουν ανοιχτά στο εσωτερικό των άλλων όταν το απαιτούν τα συμφέροντά τους. Παρόμοιες δηλώσεις είχε κάνει στο παρελθόν και ο Κίσινγκερ. (…) Αλλά αρκετά. Φτάνει πια. Πρέπει να καταλάβουν οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές και οι ντόπιοι πράκτορές τους ότι ο ελληνικός λαός δεν είναι αγέλη από πρόβατα. (…) Η κυβέρνηση κοροϊδεύει. Η Βουλή φλυαρεί χωρίς κανένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Τα περισσότερα κόμματα, συμμετέχοντας στον γενικό εμπαιγμό, συναγωνίζονται σε πλατωνικές δηλώσεις χωρίς πραγματικό αντίκρισμα. Και η Δικαιοσύνη κάνει τον άθλο, στη δίκη της 21ης Απρίλη, να μην αναφέρει το όνομα του δεύτερου ενόχου, της CIA και του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. (…) Έτσι αποφασίζουμε να εκτελέσουμε υποδειγματικά τον αρχιπράκτορα της CIA, αρχηγό του κλιμακίου της στην Ελλάδα Ρίτσαρντ Γουέλς. (…) Ο Ρίτσαρντ Γουέλς ως αρχηγός είναι συνυπεύθυνος για όλα τα εγκλήματα που έκανε η CIA σε βάρος του λαού μας».

Στις 26 Δεκεμβρίου του 1975, η «17Ν» βγάζει «ανακοίνωση προς τον Τύπο» για τη μη δημοσίευση της πρώτης προκήρυξης, στην οποία εξηγεί γιατί δεν χτυπήθηκαν ο οδηγός και η γυναίκα του Γουέλς. «Ο Ρίτσαρντ Γουέλς ήταν αρχηγός της CIA. Σαν τέτοιος ήταν συνυπεύθυνος μαζί με άλλους επαγγελματίες πράκτορες που δρουν στο έδαφός μας για όλα τα εγκλήματα που έκανε η CIA και ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός στη χώρα μας. Απόφασή μας ήταν να εκτελεστεί ο αρχηγός και μόνο αυτός», αναφέρει η «17Ν». Ούτε αυτή η «ανακοίνωση» όμως δημοσιεύεται.

Την εποχή εκείνη επικρατούσε σύγχυση σχετικά με το τι πραγματικά συνέβη και ποιος έχει την ευθύνη καθώς η «17Ν» ήταν άγνωστη. Τα πράγματα ξεκαθαρίζουν ένα χρόνο αργότερα, όταν η γαλλική εφημερίδα «Liberation» δημοσιεύει κείμενο της «17Ν» όπου περιγράφεται αναλυτικά η παρακολούθηση του Γουέλς και η οργάνωση της δολοφονίας. Σύμφωνα με δημοσίευμα του «Βήματος», η τρίτη προκήρυξη είχε δοθεί σε σφραγισμένο φάκελο από μια γυναίκα στον Γάλλο φιλόσοφο Ζαν-Πολ Σαρτρ, ο οποίος την παρέδωσε στον διευθυντή της εφημερίδας Σερζ Ζυλί. Ο φάκελος παρέμεινε στα συρτάρια της εφημερίδας μέχρι τις 26.12.1976, οπότε και είδε το φως της δημοσιότητας.

Στα γεγονότα αυτά επικεντρώνονται οι έρευνες για τον αρχηγό και την ιστορική ηγεσία. Στη δολοφονία συμμετείχαν τουλάχιστον τρία άτομα (στην προκήρυξη της 17Ν στη «Liberation» αναφέρεται ότι από το αυτοκίνητο «βγήκαμε αμέσως τρεις με τα πρόσωπα καλυμμένα»).Ανάμεσα σε αυτά η Αστυνομία εκτιμά ότι ήταν ο Αλέκος Γιωτόπουλος (ο οποίος πυροβόλησε τον αμερικανό πράκτορα), ο Παύλος Σερίφης, όπως επίσης μια γυναίκα και ένας άνδρας.

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 1981-Η ΜΕΓΑΛΗ ΛΗΣΤΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ  Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΣΤΑΚΟΜΑΚΑΡΟΝΑΔΑΣ

Ο δημοσιογράφος Αθ. Παπανδρόπουλος θα γράψει ένα ιστορικό άρθρο-ντοκουμέντο για το πώς η παρέα του Ανδρέα Παπανδρέου έστησε την μεγάλη ληστεία της χώρας. Βρισκόμαστε στον Φεβρουάριο του 1981.



Είναι μία βροχερή Τετάρτη του Φεβρουαρίου 1981. Το βράδυ, σε μια ψαροταβέρνα του Χαλανδρίου, στον δρόμο προς Χολαργό, κοντά στο σπίτι του Χαρίλαου Φλωράκη, Γενικού Γραμματέα τότε του ΚΚΕ, συνευρίσκονται οι Ανδρέας Παπανδρέου, αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, Άκης Τσοχατζόπουλος, Γεράσιμος Αρσένης, Κωστής Βαΐτσος, Βάσω Παπανδρέου, Μένιος Κουτσόγιωργας και ο μετέπειτα δήμαρχος Χαλανδρίου Νίκος Πέρκιζας.

 Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι σίγουρος για την εκλογική νίκη του «Κινήματος» στις εκλογές του Οκτωβρίου και η συζήτηση είναι πού θα βρεθούν τα απαραίτητα κεφάλαια για να μοιραστούν στις ορδές των «μη προνομιούχων» που ανυπόμονοι περιμένουν την ώρα της μεγάλης εισβολής. (Διαβάστε το όλο. Θα αυξηθεί κατακόρυφα η οργή σας και δεν θα πιστεύετε τις αποκαλύψεις οι οποίες λόγω του έγκριτου δημοσιογράφου είναι όλες τεκμηριωμένες).

«Πρόεδρε, δεν υπάρχει πρόβλημα», λέει ο Γεράσιμος Αρσένης, μετέπειτα «τσάρος της οικονομίας», στον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ. «Το διεθνές σύστημα», επιμένει, «έχει μεγάλη ρευστότητα και θα βρούμε αρκετό χρήμα να φέρουμε στην Ελλάδα. Εξάλλου, τα επιτόκια είναι χαμηλά, όπως και το ελληνικό δημόσιο χρέος. Υπάρχουν έτσι περιθώρια να αντιμετωπίσουμε και αιτήματα για παροχές, αλλά και μία πιθανή φυγή κεφαλαίων στις ξένες τράπεζες από βιομηχάνους και μεγαλοεισαγωγείς…».

«Δηλαδή λεφτά υπάρχουν, Μάκη», τονίζει ευχαριστημένος ο Ανδρέας Παπανδρέου. «Θα μπορέσουμε έτσι να δείξουμε στον λαό ότι μοιράζουμε χρήμα. Ποιος ποτέ θα μάθει ότι αυτό είναι δανεικό… Θα λέμε σε όλους τους τόνους ότι είναι το χρήμα του κατεστημένου, που τώρα ανήκει στους Έλληνες…», προσθέτει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και δείχνει να απολαμβάνει το ουίσκι που πίνει.

«Οι γιαπωνέζικες τράπεζες ψοφάνε να δανείζουν χρήμα στην Ευρώπη, κύριε πρόεδρε», λέει στον Ανδρέα Παπανδρέου ο Κωστής Βαΐτσος, που είχε διεθνή εμπειρία από τη συμβουλευτική θητεία του σε χώρα της Λατινικής Αμερικής.Γνώριζε επίσης ο ίδιος – όπως και ο Ανδρέας Παπανδρέου – ότιστην διεθνή κεφαλαιαγορά κυκλοφορούσε και άφθονο μαύρο αραβικό χρήμα σε πετροδολάρια, που άλλο που δεν ήθελε να τοποθετηθεί σε χώρες όπως η Ελλάδα. Το χρήμα αυτό ήταν καλοδεχούμενο από τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος ήθελε να το χρησιμοποιήσει για να εξαγοράσει στην κυριολεξία ψήφους και οπαδούς, ώστε να μονιμοποιήσει την παραμονή του στην εξουσία. Αυτό ήταν το μεγάλο όραμά του και, για να το αναλύσει κανείς, απαιτούνται πολλές σελίδες.

Με απλά λόγια, λέμε ότι, όταν το 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου ίδρυσε το ΠΑΣΟΚ, δύο πράγματα τον ενδιέφεραν: Πρώτον, να διαλύσει την μισητή του – όπως είχε αποκαλύψει στον γράφοντα – Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις (ΕΚΝΔ) και, δεύτερον, να καταλάβει την εξουσία. Επειδή μάλιστα γνώριζε ότι δεν θα μπορούσε να καταλάβει την εξουσία υποσχόμενος σοσιαλδημοκρατικού τύπου μεταρρυθμίσεις, οι οποίες εξάλλου ήσαν μέσα στο πρόγραμμα της ΕΚΝΔ, εφάρμοσε μία ριζοσπαστική, λαϊκιστική, τριτοκοσμικού τύπου στρατηγική, αξιοποιώντας τα κατώτατα δυνατά ερείσματα και ένστικτα που μπορεί να διαθέτει ένας λαός.

Σπουδασμένος στην Αμερική και οικονομολόγος, επηρεασμένος από τη σχολή της οικονομετρικής προσέγγισης των πραγμάτων, ο Ανδρέας Παπανδρέου –ο οποίος απεχθανόταν την Ευρώπη και την κουλτούρα της– ήταν ένας πολιτικός με ικανότητα τολμηρών τακτικών ελιγμών, που μπορούσε με άνεση να κινείται στρατηγικά στη βάση ορθολογικών επιλογών.Ένα σημαντικό την εποχή εκείνη στέλεχος του Κινήματος χαρακτήριζε τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ «κινούμενο ηλεκτρονικό υπολογιστή». Μελετούσε κάθε κίνησή του και, κυρίως, στην Αμερική είχε διδαχθεί από ειδικούς επικοινωνιολόγους να καταλαβαίνει την ψυχολογία του όχλου, να συνθηματολογεί και να μπορεί να διαισθάνεται τι θέλει να ακούσει ο ακροατής.

«Ύστερα», γράφει ο Στάμος Ζούλας, «ο Ανδρέας είχε διαπιστώσει ότι στην Ελλάδα η πιθανότητα να αποκτήσει κάποιος δημοσιότητα είναι η εκπροσώπηση απόψεων με τρόπο που να διεγείρει, που να συγκινεί, και ιδιαίτερα σε θέματα που το συναισθηματικό στοιχείο είναι πολύ έντονο». Ακόμη και όσα οι πολιτικοί του αντίπαλοι θεωρούσαν ως ανερμάτιστη πολιτική και οβιδιακές μεταμορφώσεις, στην ουσία δεν ήταν παρά ένας συνειδητός και προσχεδιασμένος τακτικισμός που είχε ως πρωταρχικό –αν όχι αποκλειστικό– στόχο την κατάληψη της εξουσίας»[1]. Και η τελευταία όντως κατελήφθη τον Οκτώβριο του 1981 και έμελλε να κρατήσει, την πρώτη περίοδο, το ΠΑΣΟΚ και τον αρχηγό του στο τιμόνι της χώρας έως τον Ιούλιο του 1989.

2. [Η δημιουργία των μηχανισμών] Εννέα χρόνια παραμονής στην εξουσία ήσαν αρκετά για το ΠΑΣΟΚ και τον ιδρυτή του να δημιουργήσουν αρθρώσεις και καταστάσεις που δύσκολα θα μπορούσαν αρθούν από φιλελεύθερες πολιτικές δυνάμεις. Ακόμα χειρότερα, την πασοκική περίοδο εμπεδώθηκε στην Ελλάδα και μία αντιδραστική τριτοκοσμική ιδεολογία η οποία σήμερα μόνον δεινά επιφυλάσσει στη χώρα. Εξάλλου, η ιδεολογία αυτή, σύμφωνα με τα γνωστά από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα πρότυπα, χρησίμευε ως άλλοθι στους μηχανισμούς που έπαιρναν σάρκα και οστά στην Ελλάδα σε αντικατάσταση του αποκαλούμενου «κράτους της δεξιάς». Μετά λοιπόν την επιχείρηση του Φεβρουαρίου 1982, όταν μία Κυριακή οι πρασινοφρουροί έκαναν δοκιμή πραξικοπήματος, σταδιακά εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα μηχανισμοί του πασοκικού κράτους που δημιουργούσαν και νέες κοινωνικο-οικονομικές αρθρώσεις.

Κοντολογίς, ο Ανδρέας Παπανδρέου επεδίωξε –και σε μεγάλο βαθμό κατάφερε– να δημιουργήσει μία φιλική προς το ΠΑΣΟΚ μεσαία τάξη, εσωστρεφή και εχθρική προς κάθε φιλελεύθερη και ευρωπαϊκή ιδέα. Επρόκειτο για μία τάξη που διψούσε για χρήμα, αλλά ήθελε να το αποκτήσει χωρίς κόπο και, κυρίως, όχι μέσα από μηχανισμούς της αγοράς και του οικονομικού ανταγωνισμού που συνεπάγεται η ελεύθερη οικονομία.

Έτσι, την περίοδο 1981-1985, εισρέουν στην Ελλάδα απίστευτα ποσά, δανεισμένα από ξένες τράπεζες, κυρίως ιαπωνικές, και δαπανώνται ασυστόλως στο όνομα της «καμένης γης», για να εκκολαφθεί η πασοκική εξουσία, η οποία ήταν και σαφέστατου τριτοκοσμικού χαρακτήρα. Την προαναφερόμενη περίοδο, η Ελλάδα δανείστηκε από το εξωτερικό περί τα 50 δισ. δολάρια, παράλληλα δε εισέπραξε και άλλα 26 δισ. δολάρια από κοινοτικές επιδοτήσεις. Μέσα σε μία τετραετία, δηλαδή, η χώρα είχε δεχθεί το ισόποσο ενός έτους Ακαθάριστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ). Όσο για το δημόσιο χρέος της, από 28% του ΑΕΠ το 1980, είχε εκτιναχθεί στο 47,8% στα τέλη του 1985[2]. Είχε, δηλαδή, σχεδόν διπλασιασθεί χωρίς να γίνει στη χώρα ούτε ένα έργο!

Αντιθέτως, η κατανάλωση είχε πάει στα ύψη, με αποτέλεσμα την αλματώδη άνοδο του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών, το έλλειμμα του οποίου έφθασε να αντιπροσωπεύει το 14,5% του ΑΕΠ και να είναι το υψηλότερο κατά κεφαλήν στον κόσμο!

Στο επίπεδο της παραγωγής, όμως, η Ελλάδα υποχωρεί σημαντικά, οι εξαγωγές της παραμένουν στάσιμες, ενώ η βιομηχανία της ξεφτίζει και σταδιακά χάνεται. Το ΠΑΣΟΚ, ωστόσο, εδραιώνεται κοινωνικά και εξαγοράζει ψήφους, συνειδήσεις, συνδικαλιστικές οργανώσεις, αγροτικούς συνεταιρισμούς, δήμους, κοινότητες. Όπως ψιθυρίζεται στους ευρωπαϊκούς διαδρόμους, το «Κίνημα» του Ανδρέα Παπανδρέου αποκτά καθεστωτικό χαρακτήρα και το ότι παραμένει στην Ευρώπη οφείλεται στο χρήμα που εισρέει στην Ελλάδα από τα διάφορα κοινοτικά Ταμεία. Τα τελευταία χρησιμοποιούνται για πλουσιοπάροχες επιδοτήσεις ημέτερων αγροτών, συνδικαλιστών, δημοσιογράφων, επιχειρηματιών, εκδοτών, ανώτερων και ανώτατων στελεχών επιχειρήσεων και, βεβαίως, κομματικών μηχανισμών.

Δημιουργείται έτσι σταδιακά ένα παρακράτος μαφιόζικου τύπου, το οποίο διεισδύει όλο και βαθύτερα στην πολιτική και κυριολεκτικά μολύνει τη δημοκρατία. Απίθανοι και αδίστακτοι εκπρόσωποι αυτού του παρακράτους δημιουργούν δίκτυα επικοινωνίας και επιρροής και αξιοποιούν στο έπακρο μια φαύλη «προοδευτική» δημοσιογραφία και ακόμα πιο φαύλους βαρόνους των μέσων μαζικής επικοινωνίας (ΜΜΕ).

 Αν δε κατά καιρούς τα σκάνδαλα, οι καταχρήσεις και οι λεηλασίες αυτού του παρακράτους βγαίνουν στη δημοσιότητα, αυτό οφείλεται αποκλειστικά σε εσωτερικούς ανταγωνισμούς και σε προσωπικές έριδες των ανθρώπων που δεσπόζουν στο παρακράτος. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς… Ο Κοσκωτάς, ο Μαυράκης, ο Σταματελάτος, η Αγρέξ, τα καλαμπόκια, η Προμέτ, ο Οργανισμός Ανασυγκροτήσεως Επιχειρήσεων είναι μερικά από τα 200 σκάνδαλα του ΠΑΣΟΚ που είχε καταγράψει ο Γιάννης Λάμψας και είχε περιγράψει αναλυτικά σε άρθρα του στα τότε Επίκαιρα του Γιάννη Πουρνάρα.

Συγκλονιστικά και απολύτως ελεγμένα στοιχεία για εκείνη την περίοδο περιέχονται σε ένα αποκαλυπτικό και πολύ σημαντικό βιβλίο του Δημήτρη Στεργίου, αρχισυντάκτη τουOικονομικού Ταχυδρόμου την εικοσαετία 1979-1999 και διευθυντή σύνταξης του ίδιου περιοδικού το 2000. Στο βιβλίο Το Πολιτικό Δράμα της Ελλάδος 1981-2005[3], ο συγγραφέας προέβλεπε την πτώχευση της χώρας από το 1989, όταν στην ουσία η Ελλάδα είχε απειληθεί με αποβολή από την Ευρωπαϊκή Ένωση – χωρίς να ιδρώσει κανενός το αυτί. Την αποκάλυψη αυτή είχε κάνει ο υπογράφων από τις στήλες του Οικονομικού Ταχυδρόμου, δεχόμενος τόνους ύβρεων λάσπης από τους πραιτοριανούς της «Αλλαγής».

Την ώρα, λοιπόν, που κάποιοι ψάχνουν για «επαχθή χρέη» και παραπλανούν τον κόσμο, θα πρέπει κάποια πράγματα να τα δούμε από κοντά. Ειδικότερα δε θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι σε μία χρεοκοπία δεν υπάρχουν αμέτοχοι – κυρίως όταν η χρεοκοπία είναι απότοκος συλλογικής ληστείας, τους καρπούς της οποίας άλλοι γεύονται περισσότερο, άλλοι λιγότερο και κάποιοι ίσως καθόλου.

3. [Αριθμοί και γεγονότα] Ο υπογράφων δέχεται ότι τα τριανταπέντε τελευταία χρόνια αρκετοί πολιτικοί πλούτισαν και κάποιοι υπερπλούτισαν ασκώντας το επάγγελμα του «εκπροσώπου του λαού». Δέχεται επίσης ότι στο πολιτικό μας σύστημα υπάρχει αυξημένη διαφθορά. Όλα αυτά, σε μία δημοκρατία είναι ανιχνεύσιμα και κολάσιμα. Γι’ αυτό, «επαχθή χρέη» υπάρχουν και αναγνωρίζονται
μόνον στις δικτατορίες τριτοκοσμικού και κομμουνιστικού τύπου. Αντιθέτως, στη δημοκρατία, η διαφάνεια – η οποία είναι και ένας από τους όρους λειτουργίας της – αποτελεί αντίδοτο στη διαφθορά και ενίοτε την αποτρέπει. Ωστόσο, ειδικά στην χώρα μας, υπάρχει μία άλλη, και πραγματική, διάσταση «επαχθούς χρέους» την οποίαν ουδείς τολμά να αναφέρει και, ακόμη περισσότερο, να αναδείξει. Γι’ αυτό, στο παρόν κείμενο θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μία μερική διάσταση αυτού του «επαχθούς χρέους» προβάλλοντας στοιχεία που με πολύ κόπο αναζητήσαμε και καταγράψαμε.

Επισημαίνουμε, έτσι, ότι από το 1979 έως και το 2010 έγιναν στην Ελλάδα 5.280 γενικές και κλαδικές απεργίες, σε ποσοστό 96% του δημοσίου τομέα, με αποτέλεσμα να χαθούν 1.385 ημέρες εργασίας. Σε σημερινά ευρώ, το κόστος αυτών των εργάσιμων ημερών, που είναι 45 τον χρόνο, αντιστοιχεί σε 135 δισ. ευρώ, ήτοι στο 39% του συνολικού δημοσίου χρέους της χώρας ή στο 55% των χρεών των ασφαλιστικών ταμείων. Σημειώνουμε ότι οι απεργούντες ναι μεν δεν προσήλθαν στην εργασία τους, πλην όμως εισέπραξαν το σχετικό ημερήσιο κόστος της τελευταίας – και το συνολικό αυτό ποσόν είναι αδύνατον να υπολογισθεί. Σίγουρα, όμως, σωρευτικά αντιπροσωπεύει κάποια δισεκατομμύρια ευρώ.

Οι περισσότερες από τις προαναφερθείσες απεργίες – ο αριθμός των οποίων είναι τριπλάσιος του αντιστοίχου κοινοτικού μέσου όρου πριν τη μεγάλη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (ΕΕ) – είχαν εκβιαστικό χαρακτήρα και κατέληξαν στην απόσπαση απίθανων προνομίων. Τα τελευταία –όπως, για παράδειγμα, τα δωρεάν ταξίδια με την Ολυμπιακή Αεροπορία όλων των μελών των οικογενειών των εργαζομένων (;) στην εταιρεία, στην πρώτη θέση– επιβάρυναν, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, το κόστος παραγωγής της ελληνικής οικονομίας κατά 4% του ΑΕΠ περίπου. Έτσι, σωρευτικά τα τριάντα τελευταία χρόνια η ελληνική οικονομία επιβαρύνθηκε με άλλα 140 δισ. ευρώ, χάνοντας ταυτοχρόνως και σημαντικό μέρος από την ανταγωνιστικότητά της. Στην απώλεια αυτή θα πρέπει να προστεθεί και η κατά 2% σωρευτική επιβάρυνση του ΑΕΠ από τα κλειστά επαγγέλματα, η οποία επίσης υπολογίζεται σε άλλα 120 δισ. ευρώ.

Επίσης, από το 1993, μετά την πτώση της κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, έως και το 2009, προσελήφθησαν στην ευρύτερο δημόσιο τομέα περί τα 600.000 άτομα, με αποτέλεσμα το κόστος του δημόσιου τομέα να επιβαρυνθεί με το απίστευτο ποσόν των 500 δισ. ευρώ – κόστος το οποίο ξεπέρασε κατά τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες το αντίστοιχο μέσο της ΕΕ των 15 χωρών-μελών. Το ποσοστό αυτό σήμερα αντιπροσωπεύει 11 δισ. ευρώ ετησίως και είναι η βασική αιτία της δημιουργίας δημοσιονομικών ελλειμμάτων. 

Ακόμα χειρότερα, επιβαρύνει και την εξυπηρέτηση του δημόσιου δανεισμού σε επίπεδα που είναι δύσκολο να υπολογισθούν.

Στις παραπάνω απίστευτες επιβαρύνσεις θα πρέπει να προσθέσουμε και την χορήγηση στην Ελλάδα 180.000 συντάξεων με μηδενική ανταπόδοση, οι οποίες σε μία εικοσαετία επιβάρυναν το υπερχρεωμένο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας με 24 δισ. ευρώ, στα οποία θα πρέπει να προστεθούν και κάποια δισεκατομμύρια εφάπαξ. Την περίοδο 1990-2009 καταγράψαμε επίσης για την Αθήνα 180 δήθεν φοιτητικές διαδηλώσεις, οι οποίες κατέληξαν σε καταστροφές δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας και σε λεηλασίες πανεπιστημιακών ιδρυμάτων ανυπολογίστου αξίας.

Την εικοσαετία αυτή, οι καταστροφές που προκλήθηκαν μόνον στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο υπολογίζονται στα 30 εκατ. ευρώ σωρευτικά, συμπεριλαμβανομένων και των κλοπών επιστημονικού υλικού. Από κοινωνικής δε πλευράς, οι βάρβαρες αυτές εκδηλώσεις οδήγησαν σε απώλειες δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας στο κέντρο της Αθήνας και στο κλείσιμο περίπου 10.000 εμπορικών και άλλων επιχειρήσεων.

Αποκαλυπτικά επίσης στοιχεία για το μέγεθος της μεγάλης ληστείας μπορεί να εντοπίσει κανείς σε ένα θαυμάσιο βιβλίο του αείμνηστου Νικολάου Θέμελη, υπουργού Προεδρίας στην Οικουμενική Κυβέρνηση Ζολώτα το 1990, με τίτλο Τον δρόμον τετέλεκα [4].
Στο βιβλίο αυτό, ο συγγραφέας, που ήταν και πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, περιγράφει τις απίστευτες εμπειρίες του. Σε οποιαδήποτε δημοκρατική και ευνομούμενη χώρα, το βιβλίο αυτό θα είχε προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων και εισαγγελικών επεμβάσεων. Εν Ελλάδι πέρασε απαρατήρητο. Ο λόγος απλός και ευκόλως κατανοητός: ο συγγραφέας περιγράφει όργια καταχρήσεων και σπαταλών στη δημόσια διοίκηση και αναφέρει σοβαρότατες ατασθαλίες σε δήμους και κοινότητες. Ατασθαλίες που, συνολικά, ξεπερνούσαν τα 20 δισ. δραχμές την εποχή εκείνη. Το ποσόν αυτό, βέβαια, ανεβαίνει σε αστρονομικά ύψη αν διαβάσει κανείς τις εκθέσεις του Λ. Ρακιντζή, Επιθεωρητού Δημοσίας Διοικήσεως, ο οποίος, στην γνωστή έκθεσή του, περιγράφει τα σημεία και τέρατα που συμβαίνουν στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοικήσεως, στις πολεοδομίες, στα Ελληνικά Ταχυδρομεία και γενικά σε δημόσιους οργανισμούς. Σύμφωνα με υπολογισμούς του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξεως (ΟΟΣΑ), το κόστος της διαφθοράς στην ελληνική δημόσια διοίκηση αντιπροσωπεύει περί το 2% του Ακαθαρίστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ) της χώρας, ήτοι, με τα σημερινά δεδομένα, ένα ποσόν της τάξεως των 5 δισ. ευρώ. Έτσι, σε επίπεδο τριακονταετίας, φθάνουμε αισίως τα 120 δισ. ευρώ.

Είναι, λοιπόν, ηλίου φαεινότερον ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι όντως «επαχθές», όχι όμως για τους λόγους που επικαλούνται κάποιοι νομικοί, που, υποκρίνονται ότι τώρα ανακαλύπτουν τον τροχό της διαφθοράς και της γραφειοκρατικής ασυδοσίας. Αυτοί που αναζητούν ενόχους και αποδιοπομπαίους τράγους για το αποκαλούμενο ελληνικό «επαχθές χρέος» και απειλούν με μηνύσεις και άλλα παρόμοια, καλά θα έκαναν να μάθουν …γραφή και ανάγνωση. Το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι το γνήσιο προϊόν της καταληστεύσεως του δημοσίου πλούτου από συντεχνίες, συνεταιρισμούς, συνδικαλιστικά σωματεία, δημόσιες επιχειρήσεις και κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες.

Όλος αυτός δεσμός της ελληνικής, σοβιετικού τύπου, κλεπτοκρατίας δίνει σήμερα τον υπέρ πάντων αγώνα για να καταρρεύσει η χώρα. Είναι η μόνη ελπίδα τους. Διότι, μία ελληνική κατάρρευση θα αφήσει άθικτους όλους τους μηχανισμούς της διαφθοράς και θα ενισχύσει τις εξουσίες των συντεχνιών. Για παράδειγμα, επιχειρηματίες που τροφοδοτούν τις διάφορες φιλολογίες περί επιστροφής στην δραχμή, είναι ξεκάθαρο τι επιδιώκουν. Έχοντας τεράστια χρέη στο εσωτερικό και γερές καταθέσεις στο εξωτερικό, σε περίπτωση που η Ελλάδα επιστρέψει στη δραχμή νομίζουν ότι θα εξοφλήσουν τα χρέη τους σε υποτιμημένες δραχμές, εισάγοντας υπερτιμημένα ευρώ.

 

Θα συμβεί, δηλαδή, ό,τι συνέβη στην πάλαι ποτε Σοβιετική Ένωση, στην οποίαν οι ολιγάρχες της νομενκλατούρας αγόρασαν σχεδόν τα πάντα με υπερτιμημένα έναντι του ρουβλίου δολάρια που είχαν φυγαδεύσει στο εξωτερικό την περίοδο του κομμουνιστικού καθεστώτος. Με το χρήμα αυτό οι ολιγάρχες, όχι μόνον απέκτησαν αμύθητες περιουσίες, αλλά εγκατέστησαν και τις δικές τους πολιτικές εξουσίες. Έτσι, η σημερινή Ρωσία ελέγχεται από τους ολιγάρχες του χρήματος και αυτούς που αποτελούν το πολιτικό τους σκέλος.

Αυτό το μοντέλο «οραματίζονται» κάποιοι και για την Ελλάδα, γι’ αυτό και επιδιώκουν με κάθε μέσον να την αποκόψουν από την Ευρώπη. Δηλαδή, πέρα από τη μεγάλη ληστεία, οι κύκλοι αυτοί επιχειρούν σήμερα και μία πολιτικο-θεσμική ανατροπή. Το θέμα είναι τεράστιο και οι διάφορες πτυχές του θα αναδεικνύονται όλο και πιο αδρά όσο κυλά ο χρόνος. Και ο χρόνος κυλά εφιαλτικά γρήγορα.

 

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1983- Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΔΥΟ ΓΕΝΙΩΝ ΕΚΤΕΛΕΣΤΩΝ ΚΑΙ Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΣΑΝΤΕΣ

 

 

Την Τρίτη 15 Νοεμβρίου 1983, στις 7.25 το πρωί, δολοφονήθηκαν ο αμερικανός πλοίαρχος Τζορτζ Τσάντες (ανώτερο στέλεχος της Τζασμάγκ στην Αθήνα) και ο οδηγός του Νίκος Βελούτσος στον Φάρο Ψυχικού. Δύο νεαροί πλησίασαν με τη βέσπα τους το διπλωματικό αυτοκίνητο που βρισκόταν επί της λεωφόρου Κηφισιάς, σταματημένο σε έναν φωτεινό σηματοδότη, και πυροβόλησαν εξ επαφής με το 45άρι που είχαν χρησιμοποιήσει σε όλες τις προηγούμενες δολοφονικές επιθέσεις τους. Τι έλεγε η 17Ν 

«Αποφασίσαμε να χτυπήσουμε σήμερα έναν από τους κυριότερους στρατιωτικούς μηχανισμούς του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στη χώρα μας, την αμερικανική στρατιωτική αποστολή, εκτελώντας ένα από τα ανώτερα στελέχη του. (…) Η ενέργειά μας είναι παράλληλα και συγκεκριμένη αγωνιστική συμπαράσταση διεθνιστικής αλληλεγγύης στους λαούς της περιοχής που αγωνίζονται για ανεξαρτησία αλλά και γενικότερα σ’ όλους τους λαούς και ιδίως τους λαούς της Κεντρικής Αμερικής και του Σαλβαδόρ που βρίσκονται σήμερα στην πρώτη γραμμή της παγκόσμιας ένοπλης αντιιμπεριαλιστικής πάλης.

Εδώ πρέπει να αναφέρουμε ότι, όταν το ’75 εκτελέσαμε τον σταθμάρχη της CIA Γουέλς, η Αθήνα ήταν το κέντρο συντονισμού των συνωμοσιών και επεμβάσεων της CIA στην Αγκόλα – πράγμα που εμείς βέβαια αγνοούσαμε – όπου οι λαϊκές επαναστατικές δυνάμεις βρίσκονταν στην τελική φάση για την κατάληψη της εξουσίας» (από την προκήρυξη της 17Ν που οι δράστες ταχυδρόμησαν στον Τύπο και έγινε γνωστή στις 17.11.1983).

 

Η 17Ν απείλησε όλους τους Ελληνες που εργάζονταν στις αμερικανικές βάσεις. Προειδοποίησε ότι, όπως ο οδηγός του Τσάντες, όλοι οι έλληνες οδηγοί-σωματοφύλακες πρακτόρων της CIA, της DIA και της Jusmagg, αξιωματούχων της πρεσβείας και αξιωματικών αμερικανικής βάσης θεωρούνταν στόχοι. 

Οι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. θεωρούσαν υπόθεση «κλειδί» για την εξιχνίαση της δολοφονίας του 53χρονου πλοιάρχου Τζορτζ Τσάντες και του 62χρονου οδηγού του Νίκου Βελούτσου μια επίθεση που σημειώθηκε εναντίον δύο χωροφυλάκων του τότε Τμήματος Χωροφυλακής Φιλοθέης μία ακριβώς εβδομάδα – στις 8 Νοεμβρίου 1983 – πριν από τη δολοφονία Τσάντες – Βελούτσου στη λεωφόρο Κηφισιάς.

Η επίθεση σημειώθηκε στη γειτονική οδό Βεκιαρέλη στη Φιλοθέη, όταν οι δύο χωροφύλακες Κώστας Αργυρόπουλος, 33 ετών, και Ιωάννης Χατζημπύρος, 22 ετών, προσπάθησαν να ακινητοποιήσουν μοτοσικλέτα μάρκας Suzuki 550, χρώματος ασημί, που δεν είχε αριθμό κυκλοφορίας και στην οποία επέβαιναν δύο άτομα.

Σε απόρρητο έγγραφο που είχε συντάξει τότε η Αστυνομία αναφέρεται ότι «ο οδηγός ήταν ηλικίας 25-28 ετών, αναστήματος 1,70-1,75 μ. περίπου, κανονικής σωματικής διάπλασης. Φορούσε μπουφάν νάιλον, χρώματος μπλε, στο κεφάλι κράνος μοτοσικλετιστή και είχε μαύρο παχύ μουστάκι. Ο συνοδηγός ηλικίας 24-26 ετών, αναστήματος 1,65-1,70 μ., λεπτής σωματικής διάπλασης, φορούσε μπουφάν νάιλον, χρώματος σκούρου, στο κεφάλι κράνος μοτοσικλετιστή».

Οι αστυνομικοί προσπάθησαν να πραγματοποιήσουν έλεγχο στους επιβάτες της μοτοσικλέτας γιατί αυτή δεν είχε πινακίδες και εκείνοι έσπευσαν να απομακρυνθούν πυροβολώντας το περιπολικό που τους ακολουθούσε. Από τη βαλλιστική έρευνα διαπιστώθηκε – αρκετό διάστημα αργότερα – ότι το 38άρι όπλο που χρησιμοποιήθηκε ήταν αυτό που χρησιμοποίησε η 17Ν σε μεταγενέστερες επιθέσεις, με πρώτη τη δολοφονία του φρουρού αστυφύλακα Χρήστου Μάτη στις 24.12.1984 στη ληστεία της Εθνικής Τράπεζας Πετραλώνων.
Οπως διαπιστώθηκε εκ των υστέρων, ο έλεγχος των αστυνομικών και το «επεισόδιο της οδού Βεκιαρέλη» έδωσαν παράταση στη ζωή για μία εβδομάδα του πλοιάρχου Τζορτζ Τσάντες και του οδηγού του, αφού αυτοί ήταν ο «στόχος» των μελών της 17Ν. Η κυρίως επίθεση σημειώθηκε την Τρίτη 15 Νοεμβρίου 1983 στις 7.20 το πρωί, στη λεωφόρο Κηφισιάς 236, με τρόπο όμοιο με αυτόν που δολοφονήθηκε ο βρετανός ταξίαρχος Στίβεν Σόντερς στις 7 Ιουνίου 2000. Οι δράστες επέβαιναν σε μια βέσπα χρώματος μπλε μεταλλικού, που είχε κλαπεί από την οδό Πλαστήρα 24 στου Ζωγράφου, σε πολύ κοντινό σημείο από όπου είχε κλαπεί και η μοτοσικλέτα στο επεισόδιο με τους αστυνομικούς μία εβδομάδα νωρίτερα.

Οπως περιγράφεται στο απόρρητο ενημερωτικό έγγραφο της Αστυνομίας για τη δολοφονία Τσάντες, «ενώ το υπ’ αριθμ. κυκλοφορίας ΞΑ 14033 αυτοκίνητο μάρκας Plymouth στο οποίο επέβαιναν τα θύματα κατερχόταν τη λεωφόρο Κηφισίας με κατεύθυνση προς την Αμερικανική Πρεσβεία, κινούμενο επί της αριστερής εσωτερικής λωρίδας κυκλοφορίας, κοντά στη στάση “Κολλέγιο” σταμάτησε, διότι εκεί το φανάρι έδειχνε κόκκινο. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, και ενώ το παραπάνω αυτοκίνητο βρισκόταν τρίτο στη σειρά από το φανάρι, το πλησίασε από τη δεξιά πλευρά μια βέσπα στην οποία επέβαιναν δύο άτομα. Ο οδηγός της βέσπας μαρσάρισε και ταυτόχρονα ο άλλος, που βρισκόταν πίσω, πάτησε σταθερά το αριστερό του πόδι στην άσφαλτο και, βγάζοντας από την τσέπη τού τζάκετ που φορούσε ένα μεγάλο πιστόλι, άρχισε να πυροβολεί εναντίον των επιβαινόντων στο αμερικανικό αυτοκίνητο επανειλημμένα».

Οι δράστες στο συγκεκριμένο έγγραφο περιγράφονται ως «δύο άγνωστα άτομα, μάλλον μετρίου αναστήματος, ηλικίας 20-25 ετών, που επέβαιναν σε βέσπα, χρώματος μπλε μεταλλικού, σχετικώς καινούργια. Ο οδηγός φορούσε κράνος πράσινο παλιό και τζάκετ χρώματος λαδί. Ο δε συνεπιβαίνων φορούσε κράνος μπλε σκούρο και τζάκετ μαύρο».

Στην προκήρυξη που έχει γραφεί τον Οκτώβριο του 1983 – ίσως δηλαδή και ένα μήνα νωρίτερα -, αφού δικαιολογείται γιατί η 17Ν επαναδραστηριοποιείται ύστερα από σιωπή τριών ετών, αναφέρεται ότι «αποφασίσαμε να χτυπήσουμε σήμερα έναν από τους κυριότερους στρατιωτικούς μηχανισμούς του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στη χώρα μας, εκτελώντας ένα από τα σημαντικότερα ανώτερα στελέχη του, όπως και τον οδηγό-γορίλα σωματοφύλακά του».

Οπως όμως προέκυψε, ο Νίκος Βελούτσος κάθε άλλο παρά «σωματοφύλακας» του Τζορτζ Τσάντες μπορεί να θεωρηθεί, αφού τοποθετήθηκε ως οδηγός του μόλις 15 ημέρες πριν από τη δολοφονία, ύστερα από ένα ατύχημα που είχε οδηγώντας λεωφορείο σε εκδρομή υπαλλήλων της πρεσβείας των ΗΠΑ.

* Ο συνδυασμός των χτυπημάτων 
Οι αξιωματικοί αμέσως ασφαλώς συνδύασαν την επίθεση κατά του Τσάντες με την προ μιας εβδομάδας κατά των δύο αστυνομικών. Οι μαρτυρίες του Κωνσταντίνου Αργυρόπουλου, ο οποίος υπηρετούσε μέχρι πρότινος στο Αστυνομικό Τμήμα Φιλοθέης και συνταξιοδοτήθηκε, και του Ιωάννη Χατζημπύρου, ο οποίος σήμερα υπηρετεί στη Θεσσαλονίκη, θεωρήθηκαν καθοριστικές και σημαντικές αφού είχαν δει εκείνους που προετοίμαζαν την επίθεση κατά του Τσάντες. Σύμφωνα με πληροφορίες, κατέθεσαν ότι το «παχύ μουστάκι» του οδηγού της μοτοσικλέτας δεν προερχόταν από μεταμφίεση. Παράλληλα, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες – πολλούς μήνες αργότερα -, οι συγκεκριμένοι αστυνομικοί φέρεται να αναγνώρισαν, όχι με απόλυτη βεβαιότητα, ότι το άτομο που τους πυροβόλησε – συνεπιβάτης στη μοτοσικλέτα – ήτανο Χρήστος Τσουτσουβής, ο οποίος σκοτώθηκε στη συμπλοκή στου Γκύζη στις 15 Μαΐου 1985. Σημειώνεται ότι στο παρελθόν υπήρχαν πολλές ενδείξεις εμπλοκής της ομάδας Τσουτσουβή στη 17Ν, με κυριότερη την ανεύρεση στη γιάφκα της «Αντικρατικής Πάλης» στην οδό Καλαμά του κλειδιού που άνοιγε το αυτοκίνητο των δραστών της δολοφονίας του σταθμάρχη της CIA Ρίτσαρντ Γουέλς.

 

ΑΝΟΙΞΗ 1985- ΤΟ «ΜΥΣΤΗΡΙΟ» ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ ΚΑΙ  Η ΑΤΑΚΑ ΤΟΥ ΣΕ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΤΗΣ ΠΕΛΟΝΟΝΝΗΣΟΥ

 

Το παιδί από την Τερπνή Σερρών θα έχει μια φυσιολογική ζωή ως την εφηβεία του που συμπίπτει με την ταραγμένη μεταπολίτευση. Τότε θα ενταχθεί στη μαθητική οργάνωση του ΠαΣοΚ, ΠΑΜΚ, της περιοχής Γκύζη αλλά δεν θα πάψει, σε κάθε φάση της ζωής του, να θεωρεί τον εαυτό του μαρξιστή-λενινιστή. Ο Ανδρέας Παπανδρέου θεωρείται από τον έφηβο μαθητή «δεξιός» και ο «ένοπλος αγώνας» απαραίτητη προϋπόθεση για τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας. Παίρνει μέρος στις πρώτες γεμάτες ένταση πορείες του Πολυτεχνείου και δεν μένει αδιάφορος στα συνθήματα των οργανώσεων της άκρας Αριστεράς, όχι τόσο των τροτσκιστών όσο των μαοϊκών ΕΚΚΕ και ΚΚΕ (μ-λ).

«Πίσω από το ήσυχο πρόσωπο και τους χαμηλούς τόνους υπήρχε μια μόνιμη οργή που ορισμένες φορές έμοιαζε με μίσος» λέει ένα μέλος του ΠαΣοΚ στην οργάνωση του Γκύζη που γνώριζε τον Κουφοντίνα και θέλει να παραμείνει ανώνυμο.

Οι γονείς του αντιμετωπίζουν προβλήματα με ένα παιδί που περνά δύσκολη εφηβεία. Ο νεαρός Κουφοντίνας αισθάνεται μειονεκτικά εξαιτίας μιας κινητικής δυσκολίας που έχει στο «καλό» του χέρι. «Αυτό θα διαμορφώσει και τη συμπεριφορά του, θα προσπαθήσει να αποδείξει όχι μόνο ότι είναι σαν τους άλλους αλλά και λίγο παραπάνω από αυτούς» λέει ένας συγγενής του που θέλει επίσης να παραμείνει ανώνυμος.

Ο Κουφοντίνας εγκαταλείπει το ΠαΣοΚ το 1977, στις διαγραφές των ομάδων των «μαρξιστών-λενινιστών» (χαρακτηρισμός που περιελάμβανε και τους τροτσκιστές), η πολιτική συμπεριφορά των οποίων «εμπόδιζε» το Κίνημα να πάρει τα χαρακτηριστικά του «κόμματος εξουσίας».

Η «προδοσία της ηγεσίας» για τον Κουφοντίνα, αλλά και για άλλους, είναι πλέον αποδεδειγμένη.

Ο Στέφανος Τζουμάκας, ένας από τους καθοδηγητές τότε της νεολαίας του ΠαΣοΚ, θυμάται ότι «γινόταν τότε ιδεολογικός πόλεμος μέσα στις οργανώσεις» με ανθρώπους που χαρακτηρίζει«σταλινικούς και εισοδιστές».

Αλλά οι επιλογές του Κουφοντίνα δεν έχουν σχέση μόνο με το πώς βιώνει τον μετασχηματισμό του ΠαΣοΚ σε κόμμα εξουσίας. Ισως από όλα τα μέλη της 17Ν να αποτελεί την πιο τυπική ενσάρκωση της σχιζοειδούς προσωπικότητας στη μεγαλούπολη. Ενα χρόνο μετά την αποχώρησή του από την ΠΑΜΚ είναι πια φοιτητής στη Νομική Σχολή (Οικονομικό Τμήμα) και μέλος της σπουδαστικής παράταξης του ΚΚΕ (μ-λ), της ΠΠΣΠ. Στον νέο του «πολιτικό χώρο» αισθάνεται πιο άνετα καθώς η αποδοχή της βίας «ως εργαλείου ενός επαναστατικού μαζικού κινήματος» βρίσκεται μέσα στις θεωρητικές επιλογές της καινούργιας πολιτικής του οικογένειας. Αλλά και σε αυτό το σχήμα ο Κουφοντίνας θα βιώσει την πολιτική ως προδοσία.

Η αντιπαράθεση με την κυβέρνηση Καραμανλή για τον φοιτητικό νόμο 815 θα ριζοσπαστικοποιήσει όσους ακολουθούν τις οργανώσεις της άκρας Αριστεράς. Τον Νοέμβριο του 1979 στην επέτειο του Πολυτεχνείου γίνονται άγριες συγκρούσεις των οργανώσεων της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς με τους φοιτητές της ΚΝΕ βασικά αλλά και της νεολαίας ΠαΣοΚ.

Στις 4 Δεκεμβρίου αρχίζει η κατάληψη του Χημείου εναντίον του νόμου 815.

* Η ώρα της ένοπλης δράσης

Στις 11 Δεκεμβρίου καταλαμβάνεται η Νομική. Ο Κουφοντίνας διαδηλώνει με άλλα 2.000 άτομα στη Φυσικομαθηματική με συνθήματα: «Λευτεριά στους πολιτικούς κρατούμενους», «ΚΝΕ-ΠαΣοΚ πουλάνε τους αγώνες», «Εμπρός για καταλήψεις στα εργοστάσια».

Με την έλευση των Χριστουγέννων του ’79 οι καταλήψεις «σβήνουν».

Η επόμενη μεγάλη σύγκρουση για τον Κουφοντίνα έρχεται τον Νοέμβριο του 1980. Πρωθυπουργός είναι ο Γεώργιος Ράλλης και οι οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς βρίσκονται «επί ποδός πολέμου». Το ΚΚΕ (μ-λ) γράφει καλώντας σε πορεία στην αμερικανική πρεσβεία: «Η κυβέρνηση ξεπουλά τη χώρα και απαγορεύει το δικαίωμα της πορείας στην αμερικάνικη πρεσβεία. Η αντιπολίτευση υποχωρεί – εν ονόματι του ήπιου κλίματος – γιατί η λύση για κάθε πρόβλημα είναι οι… εκλογές, όπου επιδιώκει να εξαργυρώσει τη “μετρημένη στάση” της με περισσότερους ψήφους, στο όνομα μιας αλλαγής μέσα από τις κάλπες… Ομως η λύση είναι ο κάθε δημοκράτης να αντισταθεί έμπρακτα στην κρατική τρομοκρατία, όχι διπλώνοντας τις σημαίες του Νοέμβρη και μετατρέποντάς τον σε ανώδυνο μνημόσυνο, αλλά εκφράζοντας αγωνιστικά την αντίθεσή του με το κράτος της Δεξιάς – το κράτος του ξεπουλήματος της χώρας, της λιτότητας και της τρομοκρατίας – με τη συμμετοχή του στην πορεία».

Η προσπάθεια του μπλοκ της άκρας Αριστεράς να διασπάσει τις αλυσίδες της Αστυνομίας για να φθάσει στην αμερικανική πρεσβεία οδηγεί σε σύγκρουση με τα ΜΑΤ. Οι αριστεριστές βιώνουν εκείνη τη σύγκρουση σαν ολοκληρωτική ήττα. Οι αλυσίδες στην κεφαλή της διαδήλωσης στην αρχή αντέχουν στην πίεση της σύγκρουσης αλλά το πλήθος πίσω από αυτές τρέπεται σε φυγή. Γίνονται μάχες σώμα με σώμα και γρήγορα και οι πρώτες σειρές διαλύονται από τις επιθέσεις της Αστυνομίας.

Στις 10 το βράδυ της ίδιας ημέρας ο Ανδρέας Παπανδρέου κάνει την εξής δήλωση: «Μικρές ομάδες ανευθύνων στοιχείων και προβοκατόρων άγνωστης και ύποπτης προέλευσηςδημιούργησαν θλιβερά έκτροπα με προφανή σκοπό να αμαυρώσουν και να δυσφημήσουν τη μεγάλη λαϊκή επέτειο του Πολυτεχνείου». Στις συγκρούσεις σκοτώνονται δύο άτομα (Κουμής, Κανελλοπούλου) και δύο μέρες αργότερα οι οργανώσεις της άκρας Αριστεράς κατηγορούν τον Ανδρέα Παπανδρέου ότι βοήθησε την κυβέρνηση της ΝΔ «σαν να έχει αναλάβει από τώρα το υπουργείο Δημόσιας Τάξης» (Προκήρυξη ομάδα Πρωτοβουλίας Πολυτεχνείου ’80).

Ο Κουφοντίνας εισπράττει την περίοδο αυτή σαν μια νέα «προδοσία» ενός συντεταγμένου κομματικού μηχανισμού που δεν είναι σε θέση να «αμυνθεί» στις επιθέσεις του κράτους. Είναι η ώρα του ένοπλου αγώνα.

Για τους αξιωματικούς της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας είναι ακόμη ασαφές αν ο Κουφοντίνας στρατολογήθηκε κατευθείαν στη 17Ν ή «πέρασε» πρώτα από την «Αντικρατική Πάλη» του Χρήστου Τσουτσουβή, αδιαμφισβήτητου ηγέτη του χώρου του ένοπλου αγώνα στις αρχές της δεκαετίας του ’80, ή από τον ΕΛΑ.

Στις 16 Ιανουαρίου του 1980 η 17Ν σκοτώνει τον τότε υποδιοικητή των ΜΑΤ Παντελή Πέτρουκαι τον αστυφύλακα σωματοφύλακά του Σταμούλη. Είναι η χρονιά που σημαδεύεται από μια «έκρηξη» εμπρησμών με δράστες μέλη ακροαριστερών οργανώσεων – ο ΕΛΑ φθάνει στο σημείο να πυρπολήσει ένα βοθρατζίδικο στον Βοτανικό τον Αύγουστο του 1980 – και ταυτόχρονα η χρονιά εμφάνισης πολλών νέων οργανώσεων ενός ή δύο ατόμων. Η Αντιτρομοκρατική δεν αποκλείει ο Δημήτρης Κουφοντίνας να προσχωρεί στην αρχή σε κάποια από αυτές.

* Η στρατολόγηση στη 17Ν

Σε κάθε περίπτωση διατηρεί στενές σχέσεις με τον Πάτροκλο Τσελέντη, ο οποίος σπουδάζει επίσης στη Νομική και συζητεί το ενδεχόμενο σύμπραξής του στον «ένοπλο αγώνα». Εν όψει της ανόδου του ΠαΣοΚ στην εξουσία η 17Ν σταματάει για δύο χρόνια τα «χτυπήματά» της αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο στρατολόγησης σε άλλες οργανώσεις, όπως ο ΕΛΑ και η «Αντικρατική Πάλη».

Το βέβαιο είναι ότι το 1983 ο Κουφοντίνας στρατολογείται στη 17Ν. Ποιος τον στρατολόγησε παραμένει άγνωστο, αν και η Αστυνομία έχει κάποιες ενδείξεις ότι τον έφερε σε επαφή με την οργάνωση ηγετική φυσιογνωμία των «παππούδων» που εκινείτο στον χώρο του ΕΛΑ.

Η Αστυνομία πάντως είναι βέβαιη ότι όταν ο Χριστόδουλος Ξηρός μπήκε στη 17Ν ο Κουφοντίνας ήταν ήδη μέλος της. Αν αυτό ισχύει, είναι εξαιρετικά δύσκολο να δεχθεί κανείς ότι ο Δημήτρης Κουφοντίνας τοποθέτησε, χρησιμοποιώντας το αυτοκίνητο του πατέρα του, βόμβα στη Citibank της οδού Πανόρμου, τρία χρόνια αργότερα. Απλούστατα το 1986«καταγράφεται» για πρώτη φορά το όνομα «Κουφοντίνας» στα αρχεία της Ελληνικής Αστυνομίας αλλά ο νεαρός «έχει βουτήξει στα βαθιά νερά της παρανομίας» τρία χρόνια νωρίτερα.

Η Αστυνομία ταυτίζει την είσοδό του στην παρανομία με την εγκατάλειψη της πατρικής στέγης και την απόφασή του να μην παρουσιασθεί για να υπηρετήσει τη στρατιωτική θητεία. Αλλά αυτή η απόφαση είναι απλά ένα προπέτασμα καπνού για τους γονείς του, προκειμένου να δικαιολογήσει τη ζωή του στην παρανομία την οποία όμως έχει επιλέξει για πολύ πιο σοβαρούς λόγους.

Ο Κουφοντίνας στρατολογεί στην οργάνωση τους Χριστόδουλο Ξηρό και Πάτροκλο Τσελέντη. Σκοτώνει για πρώτη φορά, σύμφωνα με την προανακριτική απολογία του Πάτροκλου Τσελέντη, τον φρουρό της Εθνικής Τράπεζας στα Πετράλωνα Χρ. Μάτη και είναι «πολύ ταραγμένος» στο βάπτισμα πυρός. Το πιστόλι που βρέθηκε στον Πειραιά στις 29 Ιουνίου «είναι το πιστόλι που αποτυπώνει την πορεία του Κουφοντίνα στην οργάνωση και όχι εκείνη του Σάββα Ξηρού» είπε στο «Βήμα» αστυνομική πηγή. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, ο Χριστόδουλος Ξηρός παίρνει για πρώτη φορά μέρος σε βομβιστική ενέργεια το 1987. Από εκεί και πέρα ο «Λουκάς» σκοτώνει ευκολότερα. Το 1985 είναι ήδη «επιμελητής» της οργάνωσης, φέρνει τα όπλα για τις επιθέσεις και τα παίρνει μετά από αυτές.

Πριν από την εκλογή από τη Βουλή του Προέδρου της Δημοκρατίας την άνοιξη του 1985 ο Κουφοντίνας, που ζει σε καθεστώς ημιπαρανομίας, συναντάει στο κέντρο της Αθήνας ένα βουλευτή του ΠαΣοΚ από την Πελοπόννησο και του λέει ότι «ξέρει (σ.σ.: ο Κουφοντίνας) τι θέλουν οι κουφάλες που έχουν ξεπουλήσει τα πάντα στη Δεξιά».

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1989-Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ

22 χρόνια χωρίς τον Παύλο Μπακογιάννη

Την Τρίτη 26 Σεπτεμβρίου 1989,στις 7.58 το πρωί, τρεις ένοπλοι πυροβόλησαν με δύο 45άρια πιστόλια και τραυμάτισαν θανάσιμα τον Παύλο Μπακογιάννη, βουλευτή Ευρυτανίας της ΝΔ και γαμπρό του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, στην είσοδο του γραφείου του στην οδό Ομήρου στο Κολωνάκι. Ο βουλευτής μεταφέρθηκε στον «Ευαγγελισμό», όπου εξέπνευσε μία ώρα αργότερα.

«Αποφασίσαμε λοιπόν να εκτελέσουμε τον απατεώνα και ληστή του λαού Μπακογιάννη. Ο κύριος αυτός είναι υπεύθυνος όχι μόνο γιατί έκλεψε τα πρώτα 60 εκατομμύρια του ιδρυτικού κεφαλαίου της Γραμμής αλλά και για τις εκατοντάδες εκατομμύρια που είτε έκλεψε μαζί με τον συνεργάτη του Κοσκωτά για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου Γραμμής, αλλά και για την αγορά μέσω της Γραμμής της Τράπεζας Κρήτης» (απόσπασμα από τη 12σέλιδη προκήρυξη με ημερομηνία 18.9.1989 που εστάλη στην «Ελευθεροτυπία» στις 9 Οκτωβρίου 1989).

Στην προκήρυξη με τίτλο «Αρχισε η κάθαρση», που έχει ημερομηνία 18.9.1989, αναφέρθηκε ότι η ΝΔ και ο Συνασπισμός εξαπάτησαν και εξαπατούν χυδαία τον λαό, αφού οδηγούν με τη στάση τους στην παραγραφή των εγκλημάτων, χωρίς να κρατάνε τα προσχήματα. Στην προκήρυξη αναφέρονται ως συνυπεύθυνοι (με τον Μπακογιάννη) του σκανδάλου Κοσκωτά οι Παπανδρέου, Κουτσόγιωργας, Πέτσος, Ρουμελιώτης και Χαλικιάς. Επίσης γίνεται αναφορά για την κρίση στην ΚΝΕ.

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ  1993-Η ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

 

!

9 Σεπτεμβρίου 1993.  Ο βουλευτής Κιλκίς Γιώργος Συμπιλίδης ανεξαρτητοποιείται και ρίχνει τη κυβέρνηση Μητσοτάκη με μια ακατάληπτη δήλωση η οποία ήταν όλα τα λεφτά:«Το θέμα της Μακεδονίας μας δρομολογήθηκε (…) προς την κατεύθυνση της εθνικής τραγωδίας. (…) Το θέμα του ΟΤΕ, μετά μάλιστα από τις γνωστές περιπέτειες της ΑΓΕΤ, εγείρει τεράστια ερωτηματικά (…) Κύριε πρόεδρε, όλα τα παραπάνω με φέρνουν στην επώδυνη θέση να κάνω χρήση του συνταγματικού μου δικαιώματος και να προχωρήσω στην άρση της εμπιστοσύνης μου από την κυβέρνηση».

Mητσοτάκης κατηγορεί τον Σαμαρά για τη πτώση της κυβέρνησής  του και αφήνει να εννοηθεί ότι τον ρίξανε συμφέροντα φωτογραφίζοντας τον επιχειρηματία Σωκράτη Κόκκαλη. 

Ενάμισι χρόνο μετά ο Συμπιλίδης με τον ιδρώτα να κυλάει στο πρόσωπό του μιλάει στο«Star» και στον Γιώργο Τράγκα για τη νύχτα πριν τη πτώση του Μητσοτάκη>

– Την πέρασα στο σπίτι των κουμπάρων μου με ψωμί και τυρί. Είχε προηγηθεί μια συνάντηση στο σπίτι του Στεφανόπουλου όπου ο Σαμαράς μας εξήγησε πως έχει η υπόθεση της Μακεδονίας…

 

 

ΜΑΡΤΙΟΣ 2005-ΥΠΟΚΛΟΠΕΣ ΚΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΣΑΛΙΚΙΔΗ

Ξημερώματα Τετάρτης 9 Μαρτίου 2005, στην οδό Ευκλείδου 18 στον Κολωνό.
 
Από το παταράκι του μπάνιου στο μικρό διαμέρισμα του Κώστα Τσαλικίδη, κατεβαίνει ένα σχοινί το οποίο είναι δεμένο στους σωλήνες του καλοριφέρ. Το σχοινί καταλήγει σε θηλιά, περασμένη στο λαιμό του 39χρονου στελέχους της Vodafone. Το σώμα του Κώστα Τσαλικίδη αιωρείται μερικά εκατοστά πάνω από το πάτωμα και μια καρέκλα είναι πεσμένη κάτω από τα πόδια του….

Η ώρα είναι 07:55. Το άψυχο σώμα του γιού της καθώς κρέμεται μπροστά στη πόρτα του μπάνιου, θα το αντικρύσει πρώτη η μητέρα του Γεωργία. Ο Κώστας, που ήταν πάντα συνεπής στην δουλειά του, εκείνη τη μέρα δεν είχε φύγει ακόμη από το διαμέρισμα και οι γονείς τον καλούσαν στο τηλέφωνο με τη σκέψη ότι τον είχε πάρει ο ύπνος. Ο πατέρας του Γιώργος, εργολάβος οικοδομών, υπέφερε από την αναπηρία του στο ένα του πόδι με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται η κίνησή του. Οι γονείς κατοικούσαν στον ίδιο όροφο με το γιο τους, σε διαφορετικά διαμερίσματα. Η μητέρα ήταν εκείνη που με το δικό της κλειδί, θα πήγαινε να ξυπνήσει τον Κώστα.

Η ώρα είναι 08:35, όταν φτάνει τυχαία στο διαμέρισμα ο αδελφός του Παναγιώτης. Εκείνος με μαχαίρι κόβει το σχοινί και τοποθετεί το άψυχο σώμα του αδελφού του στο κρεβάτι του υπνοδωματίου, όπου και τον φωτογράφισε. Στη συνέχεια τηλεφωνεί στο ΑΤ Κολωνού.

Στις 9.30-10 το πρωί της ίδιας μέρας, (σύμφωνα με την κατάθεσή του στις 10 Μαρτίου 2006), ενημερώνεται ο επικεφαλής της Vodafone Γιώργος Κορωνιάς, για το θάνατο του Κώστα Τσαλικίδη. Στο διαμέρισμα της οδού Ευκλείδου βρίσκεται ακόμη η Σήμανση και το ΕΚΑΒ.

 

Στο μεταξύ κανείς δεν φροντίζει ν απομονώσει το χώρο και να πάρει δαχτυλικά αποτυπώματα. Ούτε καν από το πατάρι. Μέχρι σήμερα.
Όσο για την νεκροψία, αυτή γίνεται την επόμενη το βράδι, 10 Μαρτίου 2005, αντί της πάγιας τακτικής-παραλαβή νεκρών μέχρι 10 το πρωί για νεκροτομή την ίδια μέρα. (Στην Ελλάδα πρωθυπουργός είναι ο Κώστας Καραμανλής και κορυφαία στελέχη στο Μαξίμου ο Γιάννης Αγγέλου και ο Γιάννης Ανδριανός.)

Κανείς εως σήμερα δεν γνωρίζει την πραγματική ώρα του θανάτου του Κώστα Τσαλικίδη. Κι αυτό γιατί πουθενά δεν αναγράφεται- σε κανένα έγγραφο! Κανείς εκτός από τον δολοφόνο του.

Στην οδό Ευκλείδου 18, στο διαμέρισμα που βρίσκεται ακριβώς πάνω από το δυάρι που κατοικούσε ο Κώστας Τσαλικίδης, μένουν δυο φοιτήτριες, κορίτσια από την επαρχία που βρέθηκαν στην Αθήνα. Ένα πρωί καθώς έχουν κατέβει για ψώνια στο κέντρο της πόλης-συγκεκριμένα πήγαν ν αγοράσουν καλλυντικά από γνωστό κατάστημα, θα κάνουν μια γνωριμία λίγο ασυνήθιστη, για το μέρος. Ενας ώριμος άνδρας, αθλητικός και με κοντοκουρεμένο μαλλί, θα τις πλησιάσει. Τους πιάνει κουβέντα. Για κάποιο διάστημα, μιλάει μόνο με τη μία, καθώς η άλλη συνεχίζει να ψωνίζει.

Αργότερα και καθώς επιστρέφουν σπίτι τους, ανακαλύπτουν ότι έχουν χάσει τα κλειδιά τους. Πολύ μετά κι όταν ο Κώστας Τσαλικίδης του κάτω ορόφου, θα είχε φύγει από τη ζωή, οι φοιτήτριες βρίσκουν έντρομες μια βαλίτσα στο πατάρι του μπάνιου τους. Μια τεράστια βαλίτσα που δεν ανήκε σε καμία από τις δύο. Τα παταράκια στις παλιές πολυκατοικίες, όπως εκείνη που κατοικούσαν, χτιζόντουσαν με τον ίδιο τρόπο σ όλα τα διαμερίσματα. Οι σωληνώσεις ήταν παρόμοιες.

Οποιος είχε μπει στο διαμέρισμα των κοριτσιών γνώριζε ακριβώς πως ήταν και το πατάρι στο δυάρι του Κώστα Τσαλικίδη. Από πού περνούν οι σωληνώσεις της κεντρικής θέρμανσης. Είχε σκόμη στη διάθεσή του και το κλειδί της κεντρικής εισόδου της μικρής πολυκατοικίας.

Το τι μπορεί να περιείχε η βαλίτσα που τοποθετήθηκε στο πατάρι τους, είναι ένα ερωτηματικό. Οπως επίσης και πως θα μπορούσε να χρησιμεύει στους δολοφόνους του νεαρού Τσαλικίδη.

Ένα ακόμη ερωτηματικό είναι οι τρείς ναυτικοί κόμποι που έσφιγγαν τη θηλιά στο λαιμό του Κώστα Τσαλικίδη. Οι ναυτικοί κόμποι, απαιτούν ιδιαίτερη τεχνική και έμπειρο χέρι. Ο νεαρός Τσαλικίδης, δεν ήξερε να δένει παρά τους κόμπους στα κορδόνια των παπουτσιών του.

Οι φοιτήτριες –σύμφωνα με πληροφορίες-έχουν δώσει καταθέσεις και στη συνέχεια «εξαφανίσθηκαν» τρομαγμένες από το σπίτι του Κολωνού.

-«Εμείς ποτέ δεν είχαμε βαλίτσα στο πατάρι μας…», θα πουν στην οικογένεια του νεκρού Τσαλικίδη.

Ηταν γύρω στις 11 το βράδι της 8ης Μαρτίου, όταν ο Κώστας Τσαλικίδης πήγε στο φούρνο της γειτονιάς του. Είχε αδυναμία στις πάστες που έφτιαχνε ο φίλος του φούρναρης και αγόρασε τρεις. «Μ αρέσουν πολύ οι πάστες που φτιάχνεις…» έλεγε καθώς έβγαζε να τις πληρώσει.

«Δεν έμοιαζε με άνθρωπο που θ αυτοκτονούσε. Ανοίξαμε μια κουβεντούλα, ως συνήθως…» θα πει ο φούρναρης για τον πελάτη και φίλο του.

Ο Κώστας κρατώντας τις πάστες ανεβαίνει στο διαμέρισμα. Τα γεγονότα τον θέλουν να περνάει πολλές ώρες μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή του. Όταν ένιωσε τις δυνάμεις του να τον εγκαταλείπουν κατευθύνθηκε προς το κρεβάτι του. Το πώς ένας δολοφόνος θα εξουδετερώσει εντελώς την αντίσταση ενός ανθρώπου που κοιμάται, απαιτεί φαντασία αντίστοιχη μ εκείνη του τελευταίου διαρρήκτη. Ένα αναισθητικό σπρέυ αρκεί.

Το κοιμισμένο σώμα του νεαρού Τσαλικίδη οδηγείται από τους δολοφόνους του στην κρεμάλα με τους ναυτικούς κόμπους. Αφού τη περάσουν στο λαιμό ένας απ αυτούς τον «αγκαλιάζει» και κρέμεται μαζί του. Τα σημάδια στο λαιμό του νεκρού δεν δικαιολογούνται ούτε από το βάρος , ούτε από τη διάμετρο του σχοινιού.

Το γεγονός ότι επέλεξαν να τον κρεμάσουν έξω από το μπάνιο του, έχει την εξήγησή του. Ηθελαν να στείλουν «μήνυμα» σε όσους γνώριζαν να κρατήσουν το στόμα τους κλειστό. Διαφορετικά ότι θα είχαν την ίδια τύχη: Θα τους περίμενε κι εκείνους «Το Μπάνιο της Αφροδίτης» …

 

Ο σκοτεινός κόσμος της Μεταπολίτευσης εξακολουθεί να ξετυλίγεται μπροστά μας σε όλο του το μεγαλείο…

Πηγή: kourdistoportocali.com/articles/22071.htm

Εγχώρια διαπλοκή και Αμερικάνοι θα βαράνε στο ψαχνό

Εκτός από την εγχώρια διαπλοκή που για τους δικούς της λόγους δεν επιθυμεί σε καμία περίπτωση να βρει η χώρα και η οικονομία το δρόμο της, οι Αμερικάνοι συνεχίζοντας τις δικές τους μάχες στον παγκόσμιο νομισματικό πόλεμο, θα συνεχίσουν να προκαλούν τριγμούς σε κάθε προσπάθεια ολοκλήρωσης της Ευρωπαϊκής ιδέας.

Ήδη τις τελευταίες μέρες τόσο η Wall Streek Journal όσο και οι New York Times δείχνουν τις διαθέσεις τους:

 

Wall Street Journal: Η Ελλάδα είναι στο γάντζο

Στην αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ από το κυβερνητικό σχήμα αναφέρεται η Wall Street Journal, η οποία επισημαίνει πως είναι πολύ δύσκολο πλέον να εξαντλήσει Αντώνης Σαμαράς την τετραετία στη θέση του πρωθυπουργού, ενώ παράλληλα υποστηρίζει πως μετά και το «λουκέτο» της ΕΡΤ, το παραμικρό περιστατικό μπορεί να «ρίξει» την κυβέρνηση.

Σε άρθρο της με τίτλο «Η Ελλάδα είναι στο γάντζο», η Wall Street Journal αναφέρει πως η κυβέρνηση επέζησε -προς το παρών- από την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ και αναφέρει πως είναι «αδύνατο να εξαντλήσει την τετραετία, μια κυβέρνηση η οποία κινδυνεύει να καταρρεύσει κάθε φορά που επιχειρεί να ”κόψει το λίπος”, πόσο μάλλον να τηρήσει τις συμφωνίες για την λιτότητα που έχει κάνει με το ΔΝΤ και τις Βρυξέλλες».

Στη συνέχεια, το δημοσίευμα αναφέρεται στην κίνηση του πρωθυπουργού να βάλει «λουκέτο» στην ΕΡΤ, τονίζοντας ότι δεν ήταν «ακριβώς ένα πρότυπο αποτελεσματικής συρρίκνωσης του κράτους».

Κλείνοντας, το δημοσίευμα αναφέρει πως η «ηρεμία στους δρόμους της Αθήνας έφθασε στο τέλος της. Η ικανότητα της Ελλάδας να μετασχηματίζει και να επαναπρογραμματίζει την οικονομία της τελειώνει μπροστά στις πολιτικές και κοινωνικές ανάγκες μιας χώρας που βρίσκεται στον έκτο χρόνο της ύφεσης. Ενας νέος γύρος απολύσεων στο δημόσιο, άλλη μια αύξηση των φόρων, μια ρατσιστική δολοφονία από την ακραία εθνικιστική Χρυσή Αυγή, ένας θάνατος πολίτης από την αστυνομία από ατύχημα: Σχεδόν οτιδήποτε θα μπορούσε να φέρει ταραχές στη χώρα».

Πηγή: Wall Street Journal και iefimerida.gr

Continue reading

Οι “σκιές” της διαπλοκής στο παρασκήνιο της πολιτικής κρίσης

skies

Η ενδοκυβερνητική ένταση έχει πυροδοτήσει οξύτατες αντιπαραθέσεις που αναδεικνύουν τον σκιώδη ρόλο οικονομικών συμφερόντων πίσω από την κρίση πολιτικής αποσταθεροποίησης που ξέσπασε με αφορμή το κλείσιμο της ΕΡΤ.

Κυβερνητικά στελέχη χθες βράδυ δεν δίσταζαν να αποδώσουν την πολιτική εμπλοκή σε πιέσεις που αναφέρονται στα προβλήματα που έχουν αναδυθεί στις διαδικασίες αποκρατικοποιήσεων.

Διοικητικά στελέχη τραπεζών οι οποίες συμμετέχουν στις διαδικασίες αποκρατικοποιήσεων που “τρέχουν” για το 2013, σχολιάζοντας χθες βράδυ τις εξελίξεις υποστήριξαν στο Capital.gr ότι «Για άλλη μια φορά ζούμε αυτό που εμείς οι παλιότεροι γνωρίζουμε καλά, το πως λειτουργεί η σχέση οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων στην Ελλάδα… Αυτό όμως που αγνοούν οι πρωταγωνιστές του σημερινού σήριαλ είναι ότι η οικονομία έχει εξαντλήσει τις αντοχές της και αυτό το γνωρίζουν τόσο οι αγορές όσο και οι εν δυνάμει επενδυτές. Δεν μπορούν να υπάρξουν νικητές από αυτή την σύγκρουση συμφερόντων που οδηγεί την χώρα ένα βήμα μετά τον γκρεμό...».

Η εμπλοκή αφορά:

  1. Το περιβόητο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που παραμένει μετά από τρία χρόνια μνημονίου «μπλοκαρισμένο» στον λαβύρινθο της διαπλοκής οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων.
  2. Το πρόγραμμα των αποκρατικοποιήσεων που εμφανίζεται έρμαιο της σύγκρουσης εγχώριων και διεθνών συμφερόντων, όπως αποδεικνύεται στις μεγάλες υποθέσεις της ΔΕΠΑ, του ΟΠΑΠ και των στόχων που είχαν τεθεί για το 2013.
  3. Το ότι οι όποιες παρεμβάσεις έχουν περιορισθεί στην εύκολη λύση της οριζόντιας σφαγής μισθωτών και συνταξιούχων για να πετύχει το δημοσιονομικό αποτέλεσμα προκαλώντας πολλαπλάσια υφεσιακή πίεση στην οικονομία μέσω της απότομης πτώσης της ιδιωτικής καταναλωτικής δαπάνης.
  4. Το γεγονός ότι οι διεθνείς αγορές κεφαλαίου βλέπουν το περιβόητο «success story» να σκοντάφτει στην διαπλοκή συμφερόντων σε ένα περιβάλλον που επιδεινώνεται και από τις συνέπειες της διεθνούς κρίσης.

Εκτιμήσεις αναλυτών της χρηματιστηριακής αγοράς μιλώντας στο Capital.gr σημειώνουν ότι η στιγμή που εκδηλώνεται η πολιτική κρίση στην Ελλάδα είναι εξαιρετικά «ατυχής».

Η γενικευμένη πτώση των αγορών λόγω ΗΠΑ πολλαπλασιάζει τις επιπτώσεις για το ΧΑ και την εισροή επενδυτικών κεφαλαίων που σταδιακά είχαν αρχίσει να εμφανίζονται λόγω των θετικών εκτιμήσεων για την πορεία του ελληνικού προγράμματος μετά τον Απρίλιο.

«Σας θυμίζουμε αυτό που ακολούθησε στις αγορές μετά την ατυχή έμπνευση του Γ. Παπανδρέου να προτείνει δημοψήφισμα για την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ…».

Η πολιτική αποσταθεροποίηση στην Ελλάδα μπορεί στις παρούσες συνθήκες να αναστρέψει την προσπάθεια να στηριχθεί το ελληνικό success story στις αγορές.

Πηγή: capital.gr

Σαμαράς, Βενιζέλος: Ή θα μας ρίξουν ή θα πάνε φυλακή!!

– Ξέρω ποιοι νταβατζήδες κατέστρωσαν το σχέδιο δολοφονίας της χώρας. Αν δεν τους βγει θα το πληρώσουν ακριβά…

Αυτή είναι η ατάκα του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά που ακούνε όλο και πιο συχνά, τις τελευταίες ώρες, οι συνεργάτες του στο Μέγαρο Μαξίμου.

Αντίστοιχο είναι και το κλίμα στην Ιπποκράτους.

Για την αντιμετώπιση της επίθεσης που δέχεται η κυβέρνηση, Σαμαράς και Βενιζέλος είναι αποφασισμένοι να περάσουν σε αντεπίθεση που παρόμοια δεν έχει υπάρξει.

Σύμφωνα με πληροφορίες το Μέγαρο Μαξίμου, με την σύμφωνη γνώμη του Βενιζέλου, ζήτησε από τον ΣΔΟΕ αλλά και από παράγοντες της Δικαιοσύνης τους φακέλους με τις υποθέσεις φοροδιαφυγής και όχι μόνο τουλάχιστο 5 μεγαλοεπιχειρηματιών οι οποίοι θεωρούνται ύποπτοι από τους Βενιζέλο και Σαμαρά για το σχέδιο ανατίναξης των αποκρατικοποιήσεων.

-Η θα μας ρίξουν ή θα πάνε φυλακή…

Αυτό το πνεύμα επικρατεί στο Μέγαρο Μαξίμου…

Πηγή: kourdistoportocali.com

Θανάσης Μαυρίδης: η χώρα υπό την ομηρεία συμφερόντων

Η χώρα έχει την πολυτέλεια να πάει σε εκλογές. Αυτό φαίνεται ότι αποφάσισε η ηγεσία της ΔΗΜΑΡ. Είναι σαφές ότι το θέμα της ΕΡΤ ήταν η αφορμή. Τις αιτίες θα πρέπει να τις αναζητήσει κανείς σε άλλα θέματα. Η κοινή γνώμη παρακολουθεί με αμηχανία ένα από τα πιο σκοτεινά επεισόδια της σύγχρονης πολιτικής μας ιστορίας.

Η ΔΗΜΑΡ φαίνεται να έχει αποφασίσει εδώ και καιρό να έρθει σε ρήξη με την κυβέρνηση. Χτες ήταν το αντιρατσιστικό, σήμερα ήταν η ΕΡΤ, αύριο σίγουρα κάτι άλλο. Γιατί άραγε; Εδώ πέρασαν τόσες και τόσες μπόρες και θα οδηγήσουν την χώρα στην αβεβαιότητα για τα… μουσικά σύνολα της ΕΡΤ; Και μην βιαστεί κανείς να εξαντλήσει τα φιλοεργατικά του αισθήματα. Ας μας πει προηγουμένως σε ποιά άλλη χώρα οι μουσικοί είναι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι και με τι υποχρεώσεις.

Τι έκανε τον κ. Κουβέλη να αποφασίσει τώρα να περάσει στο απέναντι πεζοδρόμιο; Τι εξυπηρετεί αυτή η στάση; Όχι ότι δεν του έδωσε η πλευρά Σαμαρά καλές αφορμές. Την ίδια ώρα, όμως, θα πρέπει κανείς να συνυπολογίσει την κατάσταση της Οικονομίας και τις θυσίες που έχει κάνει ο ελληνικός λαός. Αξίζει τον κόπο μία τέτοια ρήξη;

Είναι εύκολο κανείς να διαφωνεί με όλα. Να λέει συνεχώς κάτι διαφορετικό από εκείνο που λέει ο συνομιλητής του. Είναι από τα πρώτα πράγματα που μαθαίνει κανείς στα πρώτα βήματά του σε μια πολιτική νεολαία. Μόνο που η χώρα δεν αντέχει να μπει σε περιπέτειες επειδή κάποιοι βρίσκονται ακόμη στα φοιτητικά αμφιθέατρα.


Βέβαια, η κυβέρνηση δεν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί με μονομερείς ενέργειες. Το θέμα το έθεσε στην σωστή του διάσταση ο κ. Βενιζέλος. Χρειάζεται ένας νέος τρόπος λειτουργίας.

Σήμερα η εφημερίδα Κεφάλαιο κυκλοφορεί με τίτλο “Η χώρα υπό την ομηρεία συμφερόντων“.

Φαίνεται ότι η κρίση αυτή δεν έχει αλλάξει τον τρόπο σκέψης και κυρίως την ατζέντα του πολιτικού κόσμου. Είναι σαφές ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να αντέξει για μεγάλο χρονικό διάστημα με 153 βουλευτές.

Η χώρα βρίσκεται ήδη σε τροχιά εκλογών. Είναι σημαντικό να μην γίνουν αυτές μέσα στο καλοκαίρι. Πολύ δύσκολα, όμως, θα περάσουμε και τον κάβο του φθινοπώρου. Το επόμενο χρονικό διάστημα θα είναι δύσκολο. Η προοπτική της πολιτικής αστάθειας θα οδηγήσει σε κινήσεις αποσταθεροποίησης ισχυρά οικονομικά συμφέροντα που δεν θέλουν να αλλάξει κάτι στην χώρα.

Θα δούμε ίσως πράγματα που δεν πιστεύαμε ότι θα τα ξαναδούμε…

Πηγή: capital.gr

ΟΠΑΠ: Άλλη σύμβαση ενέκρινε το ΔΣ κι άλλη η ΓΣ των μετόχων!

Ο Σωκράτης δεν μίλησε ακόμα

Μπορεί το Δ.Σ. του ΟΠΑΠ να ανακήρυξε ανάδοχο του διαγωνισμού τεχνολογικού παρόχου του οργανισμού την Intralot αλλά ουδείς μπορεί να ισχυριστεί ότι «τέλος καλό, όλα καλά…». Και εξηγούμαστε:

Το πρωί με επίσημη ανακοίνωσή της, η ΟΠΑΠ Α.Ε. γνωστοποίησε στο επενδυτικό κοινό ότι «σύμφωνα με το Ν.3556/2007 και τη με αριθμό 3/347/12.7.2005 απόφαση της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, το Διοικητικό Συμβούλιο της Εταιρείας κατά τη συνεδρίαση της 19/6/2013 ανακήρυξε ομόφωνα την ανώνυμη εταιρεία “ΙΝΤΡΑΛΟΤ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΥΧΕΡΩΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ” ανάδοχο του διαγωνισμού με αριθμό πρωτοκόλλου Α/18054/04.08.2011 “για την προμήθεια, εγκατάσταση και θέση σε λειτουργία όλου του απαραίτητου εξοπλισμού για νέο λειτουργικό σύστημα όλων των παιχνιδιών της Εταιρείας και τη μετάβαση των υφισταμένων λειτουργιών της ΟΠΑΠ Α.Ε. σε αυτό, καθώς επίσης και για την παροχή υπηρεσιών προληπτικής και διορθωτικής συντήρησης και τεχνικής υποστήριξης του υπό προμήθεια εξοπλισμού και λογισμικού».

Μάλιστα το δελτίο Τύπου καταλήγει ότι η Intralot θα κληθεί από τον ΟΠΑΠ να υπογράψει τις σχετικές συμβάσεις και να προσκομίσει την προβλεπόμενη εγγυητική επιστολή καλής εκτέλεσης.

Κάπου εδώ, ωστόσο, αρχίζει να περιπλέκεται η υπόθεση καθώς από τη μία πολλοί ήταν αυτοί που προέτρεξαν να πουν ότι ο διοικητικός ηγέτης της Intralot απέστειλε το γνωστό εξώδικο στον ΟΠΑΠ προκειμένου να ασκήσει πιέσεις ώστε να υπογραφεί η σύμβαση, με τη διαφορά ότι η σιωπή του Σωκράτη Κόκκαλη είναι εκκωφαντική, κι αυτό δεν μπορεί να κανείς να το προσπεράσει έτσι εύκολα.

Οι πληροφορίες του iaposi.gr λένε – και δεν επιδέχονται αμφισβήτηση- ότι η υπόθεση του τεχνολογικού παρόχου μόνο τετελεσμένη δεν είναι καθώς ο Σ. Κόκκαλης ζητά να υπογραφεί η σύμβαση που είχε αποφασίσει η Γενική Συνέλευση στις 6 Απριλίου και όχι αυτή που ενέκρινε το Δ.Σ. και την ανέρτισε την 19η Απριλίου.

Ο λόγος; Ότι μεταξύ των δύο συμβάσεων υπάρχουν 25 διαφοροποιήσεις(!) εκ των οποίων οι 6 αποτελούν «κόκκινη γραμμή» για την Intralot και ο Σ. Κόκκαλης δεν φαίνεται διατεθειμένος να τις αποδεχτεί.

Εκείνο που προκαλεί απορία είναι πώς η σύμβαση που ο κ. Λουρόπουλος κατέθεσε τον Απρίλιο στην Γενική Συνέλευση του οργανισμού οπότε και εγκρίθηκε, βρέθηκε σήμερα να έχει υποστεί τροποποιήσεις από τον ίδιο άνθρωπο (Κ. Λουρόπουλο).

Με βάση τα παραπάνω, η… άποψη τoυ iapopsi.gr είναι ότι θα πρέπει να περιμένουμε κι άλλα επεισόδια στο story που λέγεται «τεχνολογικός πάροχος στον ΟΠΑΠ» και θα είμαστε εδώ για να τα αποκαλύψουμε.

Πηγή: iapopsi.gr ( iapopsi.gr/o-sokratis-den-milise-akoma/ )

Τα “συμβόλαια” του Κουβέλη και το πειρατικό παραμάγαζο που λέγεται ΔΗΜΑΡ

kouvelis

Μέχρι και οι… πέτρες γνωρίζουν σε αυτή την χώρα πως η ΔΗΜΑΡ δημιουργήθηκε γιατί το αποφάσισε κορυφαίος Έλληνας επιχειρηματίας, οποίος δεν άντεχε (και σωστά) το ενδεχόμενο ο μωροφιλόδοξος, αμετροεπής και αμόρφωτος Τσίπρας να κερδίσει τις εκλογές και να οδηγήσει την χώρα στο Χάος.

Έτσι ο Φώτης Κουβέλης, ο επονομαζόμενος και Πάστορας της Διαπλοκής, ως γνωστό πειθήνιο όργανο των εγχώριων νταβατζήδων, υλοποίησε την «διαταγή» του κορυφαίου επιχειρηματία και εν μια νυκτί έστησε το πειρατικό παραμάγαζο της ΔΗΜΑΡ.

Έχοντας όμως πάντα στην άκρη του μυαλού του, έναν βασικό πολιτικό στόχο: Να γίνει ο επόμενος Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Εκτιμώντας  πως η ΔΗΜΑΡ ακόμη και εάν συμμετείχε σε ένα κυβερνητικό σχήμα, θα έπρεπε να συνωμοτήσει το σύμπαν για να καταφέρει να γίνει πρωθυπουργός.

Ενώ αντιθέτως  η  Προεδρία της Δημοκρατίας είναι ένας στόχος ρεαλιστικός, πολιτικά εφικτός…

Αυτό είναι σε γενικές γραμμές το «συμβόλαιο» που υπέγραψε με τον κορυφαίο Έλληνα επιχειρηματία και αυτό υλοποιούσε πιστά μέχρι πρότινος.

Ελάτε όμως που ο φιλόδοξος και… αχόρταγος κυρ Φώτης, είχε πάντα ανοιχτούς διαύλους, από την εποχή του «βρόμικου ΄89», με τον έτερο κορυφαίο έλληνα Νταβατζή, που ως γνωστόν μέχρι πριν λίγο καιρό ήταν και στα μαχαίρια με τον αρχικό «χορηγό» της ΔΗΜΑΡ…

Μιλάμε για ένα Νταβατζή ο οποίος είναι πιο σκληρός «παίκτης» από τον πρώτο, έχει «εκτελέσει» και μια σειρά πρωθυπουργών και υπουργών στο παρελθόν και αρνείται να αποδεχθεί πως οι εποχές αλλάζουν και πως στην Ελλάδα της Τρόικα, και της «Κατοχής» δεν μπορεί πλέον να κάνει κουμάντο από το παρασκήνιο. Και να παίρνει και όλες τις μεγάλες δουλειές από το Δημόσιο…

Είναι λοιπόν ΔΕΔΟΜΕΝΟ πως ο Πάστορας έχει συνάψει «νέο συμβόλαιο» με τον δεύτερο Νταβατζή και βάση πλάνου και σχεδίου, ηγείται του αγώνα αποδόμησης της Κυβέρνησης και προσωπικά του Σαμαρά.

Ο στόχος είναι  προφανής και στους πλέον αμύητους με το παρασκήνιο. Γιατί ο κυρ Φώτης ΠΟΤΕ δεν νοιάστηκε πραγματικά για τους εργαζόμενους της ΕΡΤ, αφού με τεράστια ευκολία συναίνεσε σε νόμους και διατάξεις που κόψανε μισθούς και συντάξεις,οδηγώντας με βίαιο τρόπο τεράστια τμήματα της ελληνικής κοινωνίας στην φτωχοποίηση.

Ο Πάστορας της Διαπλοκής για το μόνο που νοιάζεται είναι να ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΕΙ σήμερα το απόγευμα (;) την εκτέλεση του συμβολαίου του, με τον Εθνικό Νταβατζή και να σπρώξει τον Σαμαρά σε κάποιο απονενοημένο διάβημα.

Αυτό πάντως που δεν έχει μετρήσει καλά, είναι το αποτέλεσμα μια τέτοιας ΟΛΕΘΡΙΑΣ εξέλιξης για τον τόπο.
Αφού θα φέρει ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ο ίδιος την ευθύνη για την πορεία της καταστροφής στην οποία θα οδηγήσει την χώρα, κάτι που αντιλαμβάνεται το σύνολο των σκεπτόμενων Ελλήννων.

Οπότε κι νομοτελειακά θα μπει οριστικά ταφόπλακα και στους σχεδιασμούς του για την Προεδρία της Δημοκρατίας.

Αφήστε που είναι βέβαιο πως πολιτικά θα καταλήξει σαν τον Γιώργο Καρατζαφέρη.

Ο οποίος αν και παμπόνηρος και πιο «σκληρό καρύδι» από τον Πάστορα, «εκτελέσθηκε» με συνοπτικές διαδικασίες από το εγχώριο σύστημα της διαπλοκής, όταν δεν ήταν πλέον χρήσιμος…

Πηγή: lykavitos.gr

Επανάληψη του βρώμικου ’93: πολιτικός πάροχος της Διαπλοκής ο Κουβέλης

Φοβερά παιγνιδια παίζει η Ιστορία! Eπαναλαμβάνεται το βρώμικο ’93 με τον Πάστορα στο ρόλο του Συμπιλίδη. 

Λίγες ώρες μετά την υπογραφή του τεχνολογικού παρόχου στον ΟΠΑΠ, όπως τότε με το ξυστό.

Τα έσπασαν στην σύσκεψη που κράτησε μόλις μισή ώρα οι 3 κουμπάροι της συγκυβέρνησης.

Βασικά τα έσπασε ο Πάστορας Κουβέλης, ο οποίος ενώ στη διάρκεια της σύσκεψης της Τετάρτης, είχε συμφωνήσει στην μεταβατική ΕΡΤ αλλά την Πέμπτη εμφανίστηκε πιο αδιάλλακτος από τους εκτελεστές συμβολαίων.

Την ίδια ώρα σύμφωνα με πληροφορίες η διαπλοκή έδινε τα ρέστα της στα πολιτικά λαμόγια πάσης φύσεως.

Πηγή: kourdistoportocali.com/articles/22003.htm

Μάθε μπαλίτσα από τον άρχοντα!

από τον Θανάση Μαυρίδη

Οι πολιτικοί αρχηγοί που συγκροτούν το αρραγές κυβερνητικό μέτωπο αποφάσισαν να επαναλάβουν την μεταξύ τους συζήτηση αύριο Τετάρτη.  Μετά από την ιστορική απόφαση του ΣτΕ για την ΕΡΤ και την ηρωική αντίσταση του κεντροαριστερού μετώπου Βενιζέλου – Κουβέλη, ο Αντώνης Σαμαράς θα υποχρεωθεί να ενδώσει: Ποιο 4-2-1 και πράσινα άλογα; Το ελάχιστο που μπορούν να δεχτούν  είναι το 3-3-3. Να το βλέπει ο Αλέφαντος και να τρίβει τα μάτια του: Μάθε μπάλα από τον άρχοντα!

Εκεί που ο Αντώνης πίστεψε ότι θα μπορούσε να είναι ο μόνος κερδισμένος από την θυελλώδη σχέση των τριών, ο πρεσβύτερος Φώτης φρόντισε να τους μάθει τι σημαίνει να έχει κανείς καλούς συνεταίρους. Μάτι δεν έκλεισαν για μερόνυχτα ο Αντώνης και ο Βαγγέλης. Ο Αντώνης επειδή δεν μπορούσε να πιστέψει ότι θα έχανε την  κυβέρνηση και ο Βαγγέλης το κόμμα. Διότι η κεντροαριστερή συνιστώσα είχε ως απαραίτητο συστατικό την κοινή κάθοδο ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ. Δηλαδή, ενός σχήματος με αρχηγό τον Φώτη.  Κι αν ο Βαγγέλης διαφωνούσε στην πορεία, όλο και κάτι θα κέρδιζε ο Φώτης. Ας πούμε μερικά στελέχη, μερική συμπάθεια, κάτι τέλος πάντων.

Δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι η απειλή τον εκλογών είχε σχέση με μία προσπάθεια Παπανδρεϊκών να καθαρίσουν για το φίλο τους τον κ. Παπακωνσταντίνου.

Ούτε και το άλλο το σενάριο ότι οι φίλοι των εχθρών των νέων μετόχων του ΟΠΑΠ θέλησαν να μπλοκάρουν με αυτό τον τρόπο το deal της ιδιωτικοποίησης. Ειδικά αυτό το τελευταίο δεν θέλουμε ούτε καν να το ακούμε. Όπως και δεν θέλουμε να μάθουμε τι έχουν υποστηρίξει όσοι διορίστηκαν στο Δ.Σ του Οργανισμού από τα τρία κόμματα εξουσίας με την μέθοδο του 4-2-1. Πολύ περισσότερο δεν θέλουμε να μάθουμε για τις θέσεις του διορισμένου εκπροσώπου της ΔΗΜΑΡ. Έτσι σύντροφοι; 

Και μας λένε τώρα ότι δεν είχαν μία προγραμματική συμφωνία και άλλα τέτοια. Δεν είχαν συμφωνήσει για το 4-2-1; Πλάκα μας κάνουν;  Τώρα θυμήθηκαν ότι δεν έχουν συμφωνήσει ένα σχέδιο για την σωτηρία της χώρας; Τόσο ξεδιάντροποι πια; Τόσο καιρό που διόριζαν και διόριζαν και διόριζαν με βάση τα προσυμφωνημένα ποσοστά, που ήταν; Γιατί δεν εξέφραζαν ανοικτά τις αντιθέσεις τους στην πολιτική Σαμαρά; Ειλικρινά, το σκηνικό αυτό έχει κουράσει και μάλιστα υπερβολικά. Αν νομίζουν ότι ο κόσμος δεν καταλαβαίνει, ας περιμένουν την επόμενη δημοσκόπηση. Μονάχα, να μην δηλώσουν έκπληκτοι…
ΥΓ: Την Τετάρτη το μεσημέρι συνεδριάζει εκτάκτως (αντί της Πέμπτης) το Δ.Σ του ΟΠΑΠ με μοναδικό θέμα την σύμβαση για τον τεχνολογικό πάροχο. Και στην συνέχεια συνεδριάζουν οι πολιτικοί αρχηγοί. Τυχαίο;

 

Πηγή: capital.gr

Φώτης Κουβέλης: ο πάστορας της διαπλοκής

868fkoyvelis0109

Η πολιτική διαδρομή του Φώτη Κουβέλη ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τα διαπλεκόμενα συμφέροντα με τα οποία διατηρούσε και διατηρεί σχέσεις εξάρτησης και αποτελεί σε μόνιμη βάση το όχημα τους για την υλοποίηση των σχεδίων εκτροπής. Ο Φώτης Κουβέλης έδωσε εξετάσεις και πέρασε με άριστα όταν συμμετείχε, παίζοντας μάλιστα καθοριστικό ρόλο στο βρώμικο ’89, την εποχή που τα συμφέροντα επιχείρησαν να αφανίσουν πολιτικά τον Ανδρέα Παπανδρέου. Από τότε αποτελεί προνομιακός συνομιλητής και για αυτό διάφοροι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες στήριξαν και στηρίζουν το μόρφωμα που λέγεται ΔΗΜΑΡ.

Ο Πάστορας της διαπλοκής που συνωμοτεί τώρα προκειμένου να αποδομήσει την κυβέρνηση και τον Αντώνη Σαμαρά, κατά απαίτηση της διαπλοκής, είναι πολλαπλά εκτεθειμένος τόσο απέναντι στη κοινωνία όσο και απέναντι στον Ευάγγελο Βενιζέλο τον οποίο επιχειρεί να εγκλωβίσει στο βρώμικο κόλπο.

Ρωτάμε τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ αν είναι ενήμερος για τις μυστικές συναντήσεις και τις επαφές του Φώτη Κουβέλη με διάφορα πολιτικά και επιχειρηματικά παράκεντρα.

Ρωτάμε επίσης τον ίδιο τον Φώτη Κουβέλη να μας πει πόσα στελέχη του κόμματος έχει διορίσει από το παράθυρο σε νευραλγικές θέσεις στη ΔΕΗ, τον ΟΠΑΠ, την ΕΡΤ, και τις υπόλοιπες ΔΕΚΟ. Ο Lykavitos θα δημοσιοποιήσει σύντομα τη λίστα της ντροπής με τα διορισμένα κομματόσκυλα της ΔΗΜΑΡ για να μάθει ο λαός ολόκληρη την αλήθεια για τον Πάστορα της διαπλοκής.

Πηγή: lykavitos.gr ( lykavitos.gr/archives/28495 )

Ο ΟΠΑΠ αποφασίζει αν θα έχουμε κυβέρνηση την Πέμπτη

Από τον Βασίλη Μπόνιο

Ρεσιτάλ Παστορικής τακτικής, που θα το ζήλευε ακόμη και το βαθύ κράτους του Βατικανού, από τονΠάστορα Κουβέλη.

Για τον Φώτη Κουβέλη, η πολιτική επιβίωση είναι ηύψιστη Τέχνη, η τέχνη των τεχνών.Το απέδειξε για μια ακόμη φορά, αυτός ο εναερίτης των λέξεων, στην προσπάθειά του να έχει τον έλεγχο των εξελίξεων στην υπόθεση αποκρατικοποίησης του ΟΠΑΠ.

Την Τετάρτη το μεσημέρι-πριν την νέα σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών-εντελώς«τυχαία» έχει οριστεί εκτάκτως-είθισται να γίνεται Πέμπτη- η συνεδρίαση του δ.σ. του ΟΠΑΠ για το φλέγον ζήτημα της νέας σύμβασης με την Intralot για την παροχή υπηρεσιών τεχνολογικής υποστήριξης από την εταιρεία του ομίλου Κόκκαλη προς τον Οργανισμό.

Λίγες ώρες αργότερα θα γίνει η σύσκεψη των 3 πολιτικών αρχηγών, η “ψυχολογία” των οποίων θα επηρεαστεί άμεσα από το τι θα γίνει στο συγκεκριμένο δ.σ. του ΟΠΑΠ. Εδώ όπου και τα 3 κόμματα έχουν τους ανθρώπους τους. Εκπρόσωπος της ΔΗΜΑΡ στον ΟΠΑΠ είναι ο κ. Πάνος Κολιοπάνος, πρώην διευθυντής του ρ/σ Φλας, επί ιδιοκτησίας Κόκκαλη.

Με απλά λόγια, το αν θα πέσει η κυβέρνηση και πάμε σε εκλογές εξαρτάται από το τι θα συμβεί στο δ.σ του ΟΠΑΠ στο Περιστέρι. 

Και οι 3 πολιτικοί αρχηγοί-άλλος περισσότερο, άλλος λιγότερο-έχουν προσωπικό πολιτικό ενδιαφέρον για τις εξελίξεις στην αποκρατικοποίηση του αμαρτωλού Οργανισμού. Το ίδιο συμβαίνει και με τα ΜΜΕ. Κι ο λόγος είναι απλός και διαχρονικός-όσο και το αρχαιότερο επάγγελμα του κόσμου: Τα λεφτά.

Η ιερή αγελάδα του ΟΠΑΠ ταίζει δεκαετίες ολόκληρες το πολιτικό και μηντιακό παρακράτος. Η διάθεση λοιπόν των Σαμαρά, Βενιζέλου και Πάστορα στην σύσκεψη της προσεχούς Τετάρτης θα είναι άμεσα εξαρτημένη από το πως θα εξελιχθεί το δ.σ. του ΟΠΑΠ.

Τώρα, το κατά πόσο κόπτεται ο Πάστορας Κουβέλης για παράδειγμα, για τους 2500 εργαζόμενους της ΕΡΤ φάνηκε από την δήλωσή του αμέσως μετά την σύσκεψη των 3 κιμπάρηδων στο Μαξίμου. Ο πόνος του για τις απολύσεις διατυπώθηκε μέσα σε δύο λέξεις, την λέξη «αναδιαρθρώσεις» και «εξορθολογισμός».

Μέσα σ΄αυτές τις δύο λέξεις ο εναερίτης του λόγου, Πάστορας Κουβέλης, μπόρεσε να χωρέσει τους 2500 εργαζόμενους για τους οποίους έχει χάσει τον ύπνο του. «Οι αναδιαρθρώσεις, ο εξορθολογισμός, όλα εκείνα που αφορούν στην αντιμετώπιση των προβλημάτων πρέπει να δρομολογηθούν…”.

Οι 2500 απολύσεις έγιναν απλά αντιμετώπιση των προβλημάτων που πρέπει να δρομολογηθούν κατά τον Πάστορα Κουβέλη, τον φίλο του διανοούμενου-συγγραφέα της Κάτω Κηφισιάς, Σταμάτη Μαλέλη, μέντορα της Πετρούλας.

Είναι ο ίδιος –ο Κουβέλης-ο οποίος έχει ξεπεράσει ακόμη και τον συγχωρεμένο Ανδρέα Παπανδρέου στην παραποίηση των λέξεων σε μια προσπάθεια να τις μετατρέψει σε φερετζέ και να κρυφτεί πίσω από αυτές.

Στην αρχή του Μνημονίου ο Πάστορας ανακάλυψε την “απαγκίστρωση”.

Αφού μας έπρηξε με την απαγκίστρωση, ήρθε να γαντζωθεί στην καρέκλα της εξουσίας, από την οποία ο ίδιος δεν λέει να απαγκιστρωθεί-εκτός αν του το απαιτήσουν οι “περιστάσεις”. 

Για να δικαιολογήσει το ασίγαστο  πάθος του για εξουσία στην προηγούμενη σύναξη των 3 μας παρουσίασε μια ακόμη λεκτική παπάραΔεν είναι απαρχή ρηγμάτωσηςτης κυβέρνησης το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο…”

Αυτό μας είχε πει ο θεούλης!

Μάλιστα χθες προσπάθησε να επαναλάβει τον εαυτό του, αλλά επειδή έχει το μυαλό του στο «Περιστέρι» ήταν κατώτερος του αναμενόμενου. Η λεκτική του παπαριά περιορίστηκε στο «επισπεύδουσα δύναμη”. (Η Δημοκρατική Αριστερά, όχι μόνο δεν είναι αντίθετη με τις μεταρρυθμίσεις, αλλά είναι η επισπεύδουσα δύναμη.)

Αυτός είναι ο Πάστορας Κουβέλης, η ικανότητα του οποίου να επιβιώνει πολιτικά είναι σχεδόν παροιμιώδης. Κι όχι μόνο αυτό. Ο Πάστορας καταφέρνει να είναι αγαπητός ακόμη και σε –μέχρι πριν κάποια χρόνια– αντίπαλα επιχειρηματικά συμφέροντα και ορκισμένους εχθρούς όπως ο Σωκράτης Κόκκαλης και ο Βαρδής Βαρδινογιάννης. 

Τον Πάστορα μας λοιπόν, σήμερα, τον αγαπούν εξίσου ο Σωκράτης, ο Βαρδής, ο Μπόμπολας και η πολύγλωσσος Πετρούλα, η οποία έχει μείνει πολλές φορές με το στόμα ανοιχτό ακούγοντας τον Μαλέλη να ομιλεί με δέος για τον Πάστορά μας.

Πηγή: kourdistoportocali.com ( kourdistoportocali.com/articles/21939.htm )

Πάνος Κολιοπάνος: ο πρώην υπάλληλος του Κόκκαλη και του Πάγκαλου, πολιτευτής του Κουβέλη και στο ΔΣ του ΟΠΑΠ

Του Σταμάτη Ζαχαρού

Ο Πάνος Κολιοπάνος είναι ένας άνθρωπος παντός καιρού. Υπήρξε στέλεχος του Ομίλου Κόκκαλη σχεδόν από τη σύστασή του αλλά η ικανότητά του να «μυρίζεται» τις αλλαγές σε συνδυασμό με την ευχέρεια που έχει επιδείξει στην αλλαγή ρότας, τον κρατούν διαρκώς στο προσκήνιο σε διάφορες -και ετερόκλητες μεταξύ τους- θέσεις με τελευταία την καρέκλα στο Δ.Σ. του ΟΠΑΠ. Μια θέση που δημιουργεί πολλά ερωτηματικά κυρίως λόγω της συγκυρίας.

Ο Σ. Κόκκαλης που έχει χτίσει μια αυτοκρατορία στο χώρο των τυχερών παιχνιδιών αναμένεται να παίξει σημαντικό ρόλο στην επικείμενη αποκρατικοποίηση του Οργανισμού Τυχερών παιχνιδιών. Ο Π. Κολιοπάνος έγινε ευρύτερα γνωστός από τη θητεία του στην εφημερίδα Επικαιρότητα. Ένα από τα πρώτα εγχειρήματα του έλληνα μεγιστάνα Σ. Κόκκαλη στο χώρο του Τύπου. Κυρίως όμως έγινε γνωστός από τη μακρόχρονη παραμονή του στο τιμόνι του Ρ/Σ Flash, ιδιοκτησίας Ελένης Κόκκαλη. Ο σταθμός μεσουρανούσε ακόμη όταν ο Κολιοπάνος (έμπειρος στο να αναγνωρίζει τις κακοτοπιές) αποχώρησε πριν αρχίσει η εντροπία του σταθμού που για χρόνια βρισκόταν στις πρώτες θέσεις των μετρήσεων ακροαματικότητας. Μετά από μια σύντομη απόπειρα να ανοίξει τα φτερά του σαν επιχειρηματίας (λειτούργησε το Γυμναστήριο του Hilton), ο Κολιοπάνος αναζήτησε το 2010 προστασία στον ασφαλή κόσμο του πολιτικού συστήματος. Επιχείρησε αρχικά να «αποκατασταθεί» στον τομέα που γνωρίζει καλά. Δηλαδή τα ΜΜΕ και ειδικότερα την ΕΡΤ που είχε αποδειχθεί ασφαλές καταφύγιο για πολλά πρώην στελέχη του Τύπου. Η προσπάθεια του ήταν ανεπιτυχής καθώς υπήρξαν σφοδρές αντιδράσεις αλλά βρήκε τελικά καταφύγιο στο γραφείο του τότε αντιπροέδρου της Κυβέρνησης Θ. Πάγκαλου, αναλαμβάνοντας τη θέση του Διευθυντή.

Καθώς όμως το ΠΑΣΟΚ έχανε την ορμή που του είχε δώσει το εκλογικό αποτέλεσμα του 2009, ο Κολιοπάνος εμπιστευόμενος το ένστικτό του, αποφάσισε πως είναι καιρός για μια ακόμη αλλαγή καριέρας. Αντί να είναι ένας απλός διευθυντής πολιτικού γραφείου (έστω και του πανίσχυρου Αντιπροέδρου) αποφάσισε να γίνει ο ίδιος πολιτικός. Ο παραδοσιακός πολιτικός χώρος του (το ΠΑΣΟΚ) βρισκόταν στα πρόθυρα του μαρασμού, όπως  ήδη κατέγραφαν οι δημοσκοπήσεις. Αποφάσισε λοιπόν να προσχωρήσει στη νεοσύστατη (και πολλά υποσχόμενη) ΔΗΜΑΡ, εκτιμώντας ότι με τον τρόπο αυτό θα μπορούσε να εξελιχθεί γρήγορα σε βασικό στέλεχος της παράταξης, όπως άλλωστε έκαναν και διάφοροι άλλοι χαμαιλέοντες του ευρύτερου «δημοκρατικού – σοσιαλιστικού» χώρου. Δυστυχώς όμως οι εκλογείς της ευρύτερης πατρίδας του (της Εύβοιας) δεν εκτίμησαν την μακρά πορεία του δίπλα σε πολιτικούς και παρά την θριαμβευτική είσοδο της ΔΗΜΑΡ στην Βουλή, ο Κολιοπάνος δεν εξελέγη Βουλευτής.

Καθώς όμως κανείς δεν χάνεται, ο Κολιοπάνος επανέλαβε τις προσπάθειές του για να βρεθεί στο τιμόνι της «ακέφαλης» τότε ΕΡΤ. Για μια ακόμη φορά η προσπάθεια του στέφθηκε με αποτυχία αλλά καθώς σ’ αυτή τη ζωή κανείς δεν χάνεται, οι νέοι πολίτικοι σύντροφοί του (η ΔΗΜΑΡ) τον πρότειναν για μια θέση στο διοικητικό συμβούλιο του ΟΠΑΠ.  Είναι άγνωστο το ποια προσόντα συνεκτιμήθηκαν για μια τέτοια πρόταση και ιδίως σε μια τόσο κρίσιμη φάση για την πορεία αποκρατικοποίησης του Οργανισμού. Μια αποκρατικοποίηση που θεωρείται ορόσημο για το μέλλον της χώρας. Ακόμη όμως και αν ο Κολιοπάνος θεωρείται εξαιρετικά χρήσιμος λόγω κάποιων δεξιοτήτων ή γνώσεων που έχει, η μακρόχρονη σχέση του με τον όμιλο Κόκκαλη, θα έπρεπε να είναι μείζων ανασταλτικός παράγοντας. Όχι απαραίτητα γιατί μπορεί να επηρεάσει τις αποφάσεις που θα ληφθούν, αλλά κυρίως διότι θα μπορούσαν οι σχέσεις του με τον όμιλο να θεωρηθεί ότι εξασφαλίζουν προνομιακή ενημέρωση σε μια διαδικασία που ακόμη είναι στα σπάργανα. Οι υπόλοιποι μνηστήρες του ΟΠΑΠ θα μπορούσαν να επικαλεστούν κάτι τέτοιο πλήττοντας το κύρος της διαδικασίας. Αυτό από μόνο του θα έπρεπε να κάνει δυο φορές πιο προσεκτικούς όσους τον πρότειναν. Η μονίμως διαμαρτυρόμενη εκσυγχρονιστική αριστερά βρέθηκε σε θέση να ελέγχει πρόσωπα και καταστάσεις. Είναι στο χέρι της να δημιουργήσει νέα ήθη σαν αυτά που ευαγγελιζόταν κατά τα πέτρινα χρόνια της ελάσσονος αντιπολίτευσης ή να ξαναβρεθεί εκεί απαξιώνοντας τη δύναμη που της έδωσε η κάλπη σε μια προσπάθεια να συντηρήσει σχέσεις που παλιότερα η ίδια κατηγορούσε ως διαπλοκή…

.

.

το παρακάτω είναι ρεπορτάζ από το ProtoThema (20/4/12)
Στην αυθόρμητη ερώτηση “κι άλλος δημοσιογράφος θέλει να γίνει πολιτικός;”, απαντά ο Πάνος Κολιοπάνος με αυτόματο τρόπο σε όποιον κάνει κλικ στη διεύθυνση www.panoskoliopanos.gr : “Συμμετέχω, γιατί πιστεύω ότι χωρίς την υπέρβαση αυτού του πολιτικού συστήματος, η Ελλάδα δεν έχει μέλλον”.

Σε κόκκινο φόντο, όπως θα ταίριαζε σε έναν ενεργό πολίτη ταγμένο στο χώρο της κεντροαριστεράς, ο Πάνος Κολιοπάνος μιλάει για τις μεγάλες αγάπες του. Την Εύβοια, τις δημοκρατικές αξίες και τις προοδευτικές αντιλήψεις. Μπορεί για πολλά χρόνια να ήταν επικεφαλής μεγάλων μέσων ενημέρωσης στην Αθήνα, όμως η Εύβοια δεν βγήκε ποτέ από την καρδιά του. Και γι’ αυτό πολιτεύεται στο νησί του, έναν τόπο στον οποίο περνά περισσότερο χρόνο απ’ όσο βρίσκεται στην Αθήνα, με την Δημοκρατική Αριστερά του Φώτη Κουβέλη.”Να δουλέψω θέλω, με ανθρώπους που έχουν τις ίδιες αγωνίες με μένα. Και αν πετύχουμε κάτι, κέρδος θα είναι γι’ όλους και μια προσωπική δικαίωση. Διότι αν δεν προσπαθήσουμε όσοι, εν πάση περιπτώσει, δείξαμε έναν αυτοσεβασμό και μια έντιμη στάση απέναντι στην κοινωνία και το επάγγελμά μας, ποιοί θα ασχοληθούν με την ανάταξη του ευτελισμένου πολιτικού συστήματος;”, γράφει ο Κολιοπάνος στην ιστοσελίδα του. Όσοι τον γνωρίζουν, ξέρουν ότι το εννοεί.

Διατέλεσε επί εννέα χρόνια διευθυντής στο ραδιοφωνικό σταθμό Flash. Και έκανε τα ρεπορτάζ, τις ειδήσεις, τις αναλύσεις και τις συνεντεύξεις που μεταδίδονταν από τη συχνότητα των 96,1 στα FM συνώνυμο της αντικειμενικότητας και της εγκυρότητας. Επί των ημερών του, ειδήσεις και ενημέρωση στο ραδιόφωνο σήμαιναν Flash. Μπορεί να μην είχε την μεγαλύτερη ακροαματικότητα, ήταν όμως ο σταθμός που αναζητούσαν όλοι για να μάθουν τι συμβαίνει. Ο σταθμός που μετέδιδε σήμερα τα νέα της επόμενης μέρας, το ραδιόφωνο που διαμόρφωνε το ρυθμό της μέρας. Ως διευθυντής του Flash, ο Κολιοπάνος οραματίστηκε και τη δημιουργία της ιστοσελίδας flash.gr. Μιας διαδικτυακής πύλης περισσότερο, που αν λειτουργούσε σήμερα θα αποτελούσε πρώτη επιλογή για την ενημέρωση της μεγάλης πλειονότητας των Ελλήνων. “Δεν ήμουν ποτέ εξουσιομανής“, δηλώνει ο Κολιοπάνος και είναι μάλλον περιττό. Κι αυτό διότι αυτό το πιστοποιούν όσοι συνεργάστηκαν μαζί του. Ως δημοσιογράφος, επί πολλά χρόνια κατάφερε να αποδείξει ότι η κριτική δεν είναι το μόνο πράγμα που ξέρει να κάνει. Για την ακρίβεια, ίσως είναι αυτό που τον ενδιαφέρει λιγότερο. Και σήμερα έχει 17 μέρες για να παρουσιάσει στους πολίτες της Εύβοιας το όραμά του. Για το νησί που δεν έχει σοβαρό οδικό δίκτυο και τουριστικές υποδομές. Όσοι έχουν δουλέψει μαζί του μπορούν να βεβαιώσουν ότι ο Κολιοπάνος δεν είναι ο άνθρωπος που μένει απαθής. Οσοι τα τελευταία χρόνια παρακολουθούν τη διεισδυτική και αιχμηρή αρθρογραφία του στην εφημερίδα Πρώτο Θέμα το γνωρίζουν καλά. Και γι’ αυτό κατεβαίνει υποψήφιος βουλευτής. Για να δείξει ότι υπάρχει ελπίδα και ότι το μέλλον δεν είναι τόσο δυσοίωνο όσο φαίνεται. Άλλωστε για να δούμε ένα καλύτερο μέλλον πρέπει να υπερβούμε το παλαιό πολιτικό σύστημα.

Τελικά, ο κ. Κολιοπάνος έλαβε την 5η θέση σε σταυρούς ανάμεσα σε 8 υποψήφιους της ΔΗΜΑΡ στον δήμο Κύμης.

Της πουτάνας γίνεται. Η χαρά του παρακράτους.

Από τον Βασίλη Μπόνιο

Επιτέλους λασπομαχία. Ενας βρώμικος πόλεμος βρίσκεται σε εξέλιξη τις τελευταίες ώρες με επιχειρηματικά και εκδοτικά συμφέροντα να έχουν ξεσαλώσει. Μιλάμε ότι η κολομβιάνικη μαφία ωχριά μπροστά στην ελληνική.

Οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές μια και αφορούν όλο το εγχώριο σύστημα διαπλοκής. Τυχόν ανατροπή του Σαμαρά θα προκαλέσει αναδιάταξη στο εκδοτικό και κυρίως στο τραπεζικό σύμπαν της χώρας.

Ολοι ραδιουργούν με όλους!

Ακόμη και ο ΓΑΠ έχει επιστρέψει δυνατά στο πολιτικό παιγνίδι. Το βράδι του Σαββάτου έτρωγε με τα αδέλφια του στο Yellow της Χαριλάου Τρικούπη ενώ κάποια στιγμή μίλησε στο τηλέφωνο με τον Χρήστο Παπουτσή.

Το ίδιο βράδι (Σάββατο) όπως αποκαλύπτει ο Lykavitos, ο Πάστορας Κουβέλης είχε κατέβει με τρίκυκλο (για ξεκάρφωμα) στη Γλυφάδα για να συναντήσει την Ντόρα.

Στο μεταξύ η απάντηση του Βενιζέλου, στην ομιλία του Σαμαρά στο Ναύπλιο, είναι πιο σκληρή από ποτέ. Τον κατηγορεί για τσαπατσουλιά.

Ο Πάγκαλος μέσα από το ΒΗΜΑ ξεχέζει πατόκορφα τον Βενιζέλο και Κουβέλη και υποστηρίζει πως ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ δεν θα πάρουν ούτε 3% στις εκλογές.

Μεγάλη κινητικότητα σε 4 σπίτια πολιτικών: Στου Καραμανλής στην Ραφήνα και σε εκείνα των Σημίτη, Αλέκου Παπαδόπουλου και Δημήτρη Αβραμόπουλου.

Ο Κώστας Λαλιώτης τώρα μιλώντας με έτερο ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ εκτίμησε ότι το κλείσιμο της ΕΡΤ μπορεί να δώσει αυτοδυναμία στον Σαμαρά!

Στο μεταξύ οι σαμαρικοί ετοιμάζονται να βγάλουν σκάνδαλα του Κάρολου Παπούλια για τον οποίο εκτιμούν ότι είναι έτοιμος να συμμετάσχει στην ανατροπή του Σαμαρά.

Στον ΟΠΑΠ ο Κόκκαλης αρνείται να εγακατελείψει την αγελάδα του Περιστερίου και με συμμάχους τους Εμίρη, Λουρόπουλο, Κολιοπάνο (ΔΗΜΑΡ) και πολλούς άλλους είναι έτοιμος να ανατινάξει την αποκρατικοποίηση μια και πολλοί υποστηρίζουν ότι κρατάει τον Σαμαρά από τον παρελθόν αλλά και από την Siemens-Καράβελα.

ΟΙ παλιόφιλοι Ψυχάρης-Κουρής φλερτάρουν μα την δραχμή, ο Μπόμπολας έχει πολλά μέτωπα ανοιχτά και τον βολεύει η πολιτική αστάθεια και οι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ ετοιμάζονται να μπουκάρουν με κονσερβοκούτια στις τράπεζες, την ΕΡΤ, τους δημόσιους οργανισμούς, την Κηφισιά, την Πολιτεία, την Εκάλη και να βιάσουν τις αγνές γαλάζιες παρθένες που θα τους αντισταθούν.

Της πουτάνας γίνεται. Η χαρά του παρακράτους.

Πηγή:  kourdistoportocali.com/articles/21895.htm

Διαπλοκή και χρεωκοπημένοι εκδότες πάνε να ρίξουν τη χώρα στα τάρταρα!

B55A0467F95F9B513D0E320FF88A0C7D

Σε κατάσταση ομηρίας επιχειρούν να θέσουν το πολιτικό σύστημα μέσα απ’ την αποδόμηση της κυβέρνησης μια ομάδα κρατικοδίαιτων διαπλεκόμενων επιχειρηματιών και χρεοκοπημένων εκδοτών.

Το σχέδιο που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη προβλέπει απαξίωση κομμάτων και πολιτικού προσωπικού και πρόκληση τεχνητής κρίσης προκειμένου να επιτευχθεί ο στρατηγικός στόχος για το σχηματισμό μιας κυβέρνησης τεχνοκρατών που θα ελέγχεται απόλυτα απ’ το ντόπιο επιχειρηματικό και εκδοτικό κατεστημένο.

Το βρώμικο κόλπο στηρίζεται ανοιχτά από γνωστό εθνικό προμηθευτή ο οποίος επιδιώκει μέσα απ’ τη μπαχαλοποίηση της πολιτικής ζωής την ακύρωση της ιδιωτικοποίησης του ΟΠΑΠ.

Στην ίδια κατεύθυνση κινούνται για διαφορετικούς όμως λόγους και άλλα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα τα οποία κατάφεραν να πετύχουν τον πρώτο στόχο τους που ήταν να παραμείνει η ΔΕΠΑ στο δημόσιο. Στη κατεύθυνση αυτή αναμένονται με ενδιαφέρον μια σειρά από στημένα δημοσιεύματα μέσα απ’ τα οποία θα επιχειρείται η αποδόμηση του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά.

Ηδη οι κατευθύνσεις έχουν δοθεί και οι εργολάβοι της λάσπης άρχισαν να παραλληλίζουν την τολμηρή απόφαση Σαμαρά για το λουκέτο στην ΕΡΤ με την καταστροφική κίνηση του Γ. Παπανδρέου για δημοψήφισμα.

Σε πρώτη φάση οι κρατικοδίαιτοι νταβατζήδες που κινδυνεύουν με κατάρρευση στη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στη χώρα δημιουργούν επικοινωνιακό υπόβαθρο για την αποδόμηση του Αντώνη Σαμαρά.

Στη συνέχεια τον κεντρικό ρόλο θα αναλάβουν στελέχη της ΔΗΜΑΡ και του ΠΑΣΟΚ τα οποία συνδέονται με ισχυρούς δεσμούς με τη διαπλοκή.

Σύμφωνα με πληροφορίες τα δύο αυτά κόμματα μετά απ’ την τεχνητή πρόκληση μιας κρίσης διάρκειας θα θέσουν ζήτημα αλλαγής πρωθυπουργού. Πρόκειται για καθαρά εκβιαστική κίνηση η οποία αναγκαστικά θα οδηγήσει σε εκλογές με ότι συνεπάγεται για το λαό και τη χώρα μια τέτοια εξέλιξη.

Οι δυνάμεις της διαπλοκής και οι εκφάνσεις τους στον εκδοτικό χώρο επιδιώκουν να γίνουν κυρίαρχες στη δημόσια ζωή μέσα απ’ τη μπαχαλοποίηση του πολιτικού συστήματος.

Γνωρίζουν πολύ καλά ότι μέσα από μια νέα εκλογική αναμέτρηση ολόκληρο το σύστημα θα βγει τραυματισμένο με συνέπεια να καταφύγει σε λύσεις κυβερνήσεων εθνικής ανάγκης στις οποίες θα συμμετέχουν αχυράνθρωποι που θα χειραγωγούνται απ’ το σύστημα των ολιγαρχών.

Μέσα απ’ αυτή την εξέλιξη θα ακυρωθούν οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις και οι νταβατζήδες θα έχουν και πάλι την απόλυτη κυριαρχία. Πάντως αυτό που προκαλεί τρόμο είναι η είναι η ενότητα γραμμής που παρουσιάζουν στο επίμαχο ζήτημα συμφέροντα που συγκρούονται μετωπικά για το ζήτημα των ιδιωτικοποιήσεων της ενέργειας και των τραπεζών.

Δεν αποκλείεται μέσα απ’ τον κοινό στρατηγικό στόχο οι κρατικοδίαιτοι βαρόνοι να δημιουργήσουν νέες πρόσκαιρες συμμαχίες που θα βασίζονται στη μοιρασιά των έργων και των προμηθειών του δημοσίου.

Πηγή: lykavitos.gr

“Ερνέστο Τσε Ψυχάρης”

Ο Σταύρος Ψυχάρης ήταν ένας καλός δημοσιογράφος με πολλές επιτυχίες, μέχρι που αποφάσισε να γίνει επιχειρηματίας. Κατάφερε να γίνει καπετάνιος στο Συγκρότημα και στη συνέχεια να αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο των μετοχών και να είναι πλέον ο απόλυτος κυρίαρχος, απόντος φυσικά του Λαμπράκη.

Έπαψε λοιπόν εδώ και χρόνια να είναι δημοσιογράφος κι έγινε μέρος της διαπλοκής αυτής της χώρας, κατ’ άλλους ο κεντρικός πρωταγωνιστής της εξαρτημένης από το κράτος δημοσιογραφίας.

Και φτάσαμε ως εδώ να βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα… μετάλλαξη του Σταύρου Ψυχάρη. Να θυμήθηκε άραγε τα πρώτα γιατί θέλει να τιμήσει τα… στερνά; Πάντως, τις τελευταίες ημέρες εμφανίζεται ένας άλλος Ψυχάρης και ήδη στην πιάτσα κυκλοφορούν νέα ονόματα για τον… Σταύρακα. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν Σταύρο… Τσίπρα, άλλοι πιο προχωρημένοι Ερνέστο Τσε Ψυχάρη καθώς οι λόγοι του κατά της τρόικας είναι πύρινοι. Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ακραίες συνιστώσες του δε λένε τέτοια.

Την προηγούμενη Κυριακή ο κ. Ψυχάρης κατήγγειλε τους ξένους δανειστές που θέλουν να καθυποτάξουν τις ελληνικές τράπεζες και να βάλουν τη χώρα στο γύψο. Γράψαμε γι’ αυτό καθώς ο κύριος στόχος του κ. Ψυχάρη ήταν να μη χάσει την προνομιακή τραπεζική χρηματοδότηση και να μη μάθουν οι Ευρωπαίοι επίτροποι για τα θαλασσοδάνεια που έπαιρνε επί χρόνια.

Χθες Τετάρτη, όμως, έκπληκτοι διαβάσαμε στο ΒΗΜΑ on line ένα πύρινο κήρυγμα για τους αφερέγγυους εταίρους και τους εγχώριους κουκουλοφόρους. Για τους πρώτους το καταλάβαμε για τους δεύτερους το ΒΗΜΑ μας το εξήγησε: “Το δυστύχημα είναι ότι στο εσωτερικό της χώρας υπάρχουν πρόσωπα και δυνάμεις που ακόμη κι αυτή την ώρα, ως άλλοι κουκουλοφόροι, δίνουν γη και ύδωρ στους αφερέγγυους εταίρους και δανειστές μας.

Επειδή ορισμένοι εκ των αναγνωστών διερωτώνται ποιοι είναι οι κουκουλουφόροι που ακόμη κι αυτή την ώρα δίνουν γη και ύδωρ στους αφερέγγυους εταίρους μας, διευκρινίζουμε ότι αναφερόμαστε κυρίως στο πλήθος των υποτελών προθύμων της πολιτικής, των επιχειρήσεων και της δημοσιογραφίας  που συνεπικουρούν τον Πολ Τόμσεν, υπερασπίζονται με πάθος κάθε έμπνευση των τροϊκανών και επικρίνουν χωρίς αιδώ οποιονδήποτε  εκφράζει αντίθετη άποψη ή διατυπώνει ανησυχίες και φόβους για την οικονομία, τη χώρα και το λαό της».

Να λοιπόν που ο Τσε Ψυχάρης κάνει την επανάστασή του τώρα στα γεράματα. Γιατί; Σας αφήνουμε να το βρείτε. Όμως, να μιλά η προσωποποιημένη διαπλοκή αυτής της χώρας για κουκουλοφόρους χωρίς να κοιτά τον εαυτό του στον καθρέπτη, τότε σίγουρα γελάει όλη η πιάτσα.

Δε μένει παρά να δούμε τον Ψυχάρη στο Σύνταγμα, αγκαλιά με τον… Κώστα Πρέκα, να απευθύνονται στους δανειστές λέγοντάς τους: «Ελάτε να τα πάρετε».

Τελικά, καλά λένε ότι τα στερνά τιμούν (ή χαντακώνουν) τα πρώτα.

Πηγή

Ο Βίκτωρας Ρέστης “λάδωσε” με 38 εκατ. ευρώ τον ανηψιό του Σουφλιά!

restis-staikos_small

“Χρυσό” έκανε ο εφοπλιστής Βίκτωρας Ρέστης, τον εμφανιζόμενο ως ανηψιό του… πρώην υπουργού ΥΠΕΧΩΔΕ, Γιώργου Σουφλιά, γνωστό αρχιτέκτονα – πολιτικό μηχανικό, Μπάμπη Στάικο, προκειμένου να ενταχθούν στο σχέδιο πόλεως δημόσιες δασικές και χορτολιβαδικές εκτάσεις στην Αττική.

Με επίσημα έγγραφα που φέρνει σήμερα, κατ’ αποκλειστικότητα, στο φως της δημοσιότητας το directnews.gr αποκαλύπτεται η μεγάλη κομπίνα που επιχείρησε να στήσει ο Β. Ρέστης την περίοδο 2005-2008 για να “τσιμεντοποιήσει” 300 στρέμματα δάσους στο Κορωπί και 1.300 στρέμματα χορτολιβαδικής έκτασης στη Βάρη.

Συγκεκριμένα, κατέβαλε στον Στάικο την περίοδο εκείνη σε μετρητά και με εμβάσματα που προέρχονταν από offshore εταιρείες ποσό ύψους 37.895.000 ευρώ.

Ευτυχώς, το σχέδιο του Β. Ρέστη να γεμίσει την Αττική με «Commercial Mall» και αυτοτελείς μεζονέτες δεν ευοδώθηκε.

Ο ανηψιός του Γ. Σουφλιά όμως – παρά το άγριο ξύλο που έφαγε από μπράβους το Σεπτέμβριο του 2009, με αποτέλεσμα να νοσηλευτεί για μέρες στο νοσοκομείο METROPOLITAN – δεν έχει επιστρέψει μέχρι σήμερα στον εφοπλιστή τις “μίζες” των δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ.

Καιρός λοιπόν να πληροφορηθούν οι Έλληνες πολίτες πού… δαπάνησε ο εν λόγω κύριος το ποσό αυτό καθώς και αν τα χρήματα, που του κατέβαλε ο ευπατρίδης – όπως αυτοαποκαλείται σε δικόγραφα – εφοπλιστής, αποτελούν νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες.

Από εδώ και πέρα, το λόγο, νομίζουμε, ότι πρέπει να τον έχει ο οικονομικός εισαγγελέας, Γρηγόρης Πεπόνης.

Το ιστορικό της υπόθεσης

Στις 22 Ιουνίου 2005 η εταιρεία International Finance & Investments S.A με έδρα την Μονρόβια της Λιβερίας, για την οποία υπογράφει ο Βίκτωρας Ρέστης ως «εργοδότης», καταρτίζει ιδιωτικό συμφωνητικό με τον Χαράλαμπο Ναπ. Στάικο, διπλωματούχο αρχιτέκτονα μηχανικό (αριθ. Μητρώου Τ.Ε.Ε 48834).

Σε αυτό αναφέρεται κατά λέξη, ότι «ο Εργοδότης ευρίσκεται στο τελικό στάδιο της αγοράς ενός αγροτεμαχίου εκτάσεως 308 περίπου στρεμμάτων, στην κτηματική περιφέρεια Δήμου Κορωπίου Αττικής, Β΄ Ζώνη Υμηττού, στη θέση Βουρβάτσι – Ραστάφαρι – Σκάρπιζα».

Θα πρέπει να σημειωθεί, ότι σύμφωνα με το νόμο, η Ζώνη Β΄ καθορίζεται αποκλειστικά ως περιοχή γεωργικής χρήσης, εκπαίδευσης και υπαίθριας αναψυχής.

Ωστόσο, στο ίδιο συμφωνητικό Ρέστη – Στάικου αναφέρονται τα εξής εκπληκτικά:

1) «Ο Εργοδότης προτίθεται να αξιοποιήσει το Οικόπεδο επενδύοντας σημαντικά κεφάλαια, στα πλαίσια της χρήσεως γης που ευελπιστείται ότι θα ισχύσουν, ως προς την εν γένει περιοχή, με την ήδη μελετημένη ένταξή της στον πολεοδομικό σχεδιασμό της».

2) «Η επιθυμητή αξιοποίηση του Οικοπέδου του Εργοδότου είναι η δημιουργία μεγάλου εμπορικού κέντρου“Commercial Mall” στο τμήμα του Ακινήτου που βρίσκεται παράπλευρα της Λεωφόρου Βάρης – Κορωπίου και συγκροτήματος αυτοτελών κατοικιών και διαμερισμάτων – μαιζονετών αμφότερα σε καθεστώς ελεύθερης πολεοδομίας (το “Έργο”)».

Με το ίδιο συμφωνητικό, ο Ρέστης αναθέτει τη μελέτη του “Έργου” στον Στάικο με αμοιβή τριών εκατ. ευρώ!

Μάλιστα, δύο μέρες μετά την υπογραφή της σύμβασης και συγκεκριμένα στις 27 Ιουνίου 2005, ο Στάικος εμφανίζεται στην Alpha Bank, όπως αποδεικνύεται από το «εξτρέ» που δημοσιεύει το directnews.gr και εισπράττει ως προκαταβολή το ποσό του 1,5 εκατομμυρίων ευρώ.

Ο ξυλοδαρμός του Στάικου και η… υπεύθυνη δήλωση

… Τέσσερα χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα τον Σεπτέμβριο του 2009 ο Μπάμπης Στάικος κακοποιείται βάναυσα από… άγνωστους, μέχρι στιγμής, δράστες και μεταφέρεται τραυματισμένος στο νοσοκομείο METROPOLITAN.

Στις 22 Σεπτεμβρίου 2009 ο αρχιτέκτονας μηχανικός εμφανίζεται, μαζί με ανθρώπους του Βίκτωρα Ρέστη, στο ΚΕΠ Παλαιού Φαλήρου και βεβαιώνει το γνήσιο της υπογραφής του σε υπεύθυνη δήλωση που αναφέρει τα εξής:

α) Ότι αυτός ήταν που πρότεινε στον εφοπλιστή την αγορά των περίπου 300 στρεμμάτων στο Κορωπί «ως πλέον ενδιαφέρουσα καθώς επίκειτο, δυνάμει πληροφοριών μου από το θείο μου τον Υπουργό ΥΠΕΧΩΔΕ, κ. Σουφλιά, να ενταχθεί στο σχέδιο πόλεως, με αποτέλεσμα το κέρδος από τις μετέπειτα πωλήσεις αυτής να είναι τεράστιο».

β) Ότι ο ίδιος επίσης του πρότεινε να επενδύσει σε έκταση δημοσίου κτήματος 1.800 περίπου στρεμμάτων στη Βάρη Αττικής, που τη νομή είχε ο συνεταιρισμός κτηνοτρόφων αφού, μέσω του θείου του, μπορούσε να αλλάξει τους όρους χρήσης και να περιέλθει στην κυριότητα του Β. Ρέστη.

γ) Για τις “δουλειές” αυτές, στην ίδια υπεύθυνη δήλωση ο Στάικος βεβαιώνει ότι εισέπραξε συνολικά από τον Ρέστη «το ποσό των 37.895.000 ευρώ (για έξοδα και αμοιβές), το οποίο και μου καταβλήθηκε σταδιακά με μετρητά, επιταγές και εμβάσματα».

Τέλος, στη δήλωσή του υποστηρίζει, ότι τα χρήματα αυτά τα καρπώθηκε ο ίδιος με στενούς συνεργάτες του εφοπλιστή, τους οποίους κατονομάζει ότι συμμετείχαν στο “κόλπο” και ουδέποτε καταβλήθηκαν στο Γιώργο Σουφλιά ή σε άλλους κρατικούς αξιωματούχους.

Η έφοδος του εισαγγελέα και τα μεγάλα ερωτηματικά

Από τα παραπάνω προκύπτουν μεγάλα ερωτηματικά και ειδικότερα:

Ο Βίκτωρας Ρέστης είχε στα χέρια του την υπεύθυνη δήλωση του Στάικου από το 2009.

– Γιατί, δεν έδιωξε αμέσως τους στενούς συνεργάτες του, που τον παραπλάνησαν και του “έφαγαν” 38 εκατ. ευρώ, αλλά συνέχισε να τους διατηρεί σε θέσεις κλειδιά των εταιρειών μέχρι το 2011;

– Γιατί, δεν υπέβαλε επί δύο χρόνια μήνυση εναντίον τους αλλά το έκανε μόνον όταν πληροφορήθηκε (Ιούλιος 2011) ότι είναι εμπλεκόμενος σε βαθμό κακουργήματος στην έρευνα του εισαγγελέα Εφετών Ισίδωρου Ντογιάκου για τη «μαφία των ακινήτων»;

– Γιατί, αφού υποστηρίζει ότι ο Στάικος τον εξαπάτησε, δεν ενημέρωσε τον πρώην υπουργό Γιώργο Σουφλιά, ότι ο Στάικος εμφανίζεται ως ανηψιός του και παίρνει μίζες από επιχειρηματίες και εφοπλιστές στο όνομά του;

– Γιατί, στη μήνυση που υπέβαλε εναντίον του Στάικου και των υποτιθέμενων ή όχι συνεργών του, ενώ παραδέχεται ότι του κατέβαλε περίπου 38 εκατομμύρια ευρώ, δεν προσκόμισε τα σχετικά παραστατικά που να αποδεικνύουν τη διαδρομή τους;

– Μήπως, το ποσό αυτό αποτελεί ξέπλυμα μαύρου χρήματος;

Αυτά προς το παρόν…

 

staikos1_2-10-2012

staikos3_3-10-2012

staikos2_2-10-2012

Πηγή: irectnews.gr/greece/18515-apokalupsh-o-viktoras-resths-ladose-me-38-ekat-euro-ton-anhpsio-tou-souflia.html

Ο Δένδιας, ο αδελφός της Γκερέκου και ο Αλβανός κακοποιός Stefan Kolonja

Επειδή η ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ εξακολουθεί να κοιμάται… τον ύπνο του δικαίου -γιατί δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι… με σκοπιμότητα συγκαλύπτει το σκάνδαλο στην Κέρκυρα με τον Αλβανό κακοποιό Stefan Kolonja, που είχε αποκαλύψει το directnews.gr (διαβάστε εδώ)– απευθυνόμαστε προσωπικά στον υπουργό Δημόσιας Τάξης Νίκο Δένδια που εκλέγεται μάλιστα στο νησί, ζητώντας απαντήσεις στα εξής απλά ερωτήματα:

α) Ποιος αστυνομικός της Ασφάλειας Κέρκυρας και για ποιο λόγο επέτρεψε στον αδελφό της βουλευτού του ΠΑΣΟΚ, Άντζελας Γκερέκου, να επισκεφθεί στα κρατητήρια τον Stefan Kolonja, όταν αυτός είχε συλληφθεί προκειμένου να απελαθεί στην Αλβανία.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι ο εν λόγω κακοποιός έχει καταδικαστεί αμετάκλητα για εισαγωγή και εμπορία ναρκωτικών στη χώρα μας, ενώ σε βάρος του εκκρεμεί και δεύτερη μεγάλη δικογραφία για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, απάτη, υπεξαίρεση και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος.

β) Ποιοι αστυνομικοί ελληνοποίησαν παράνομα όλους σχεδόν τους συγγενείς του Stefan Kolonja που κατοικούν στην Κέρκυρα;

γ) Ποιος αστυνομικός χορήγησε άδεια οπλοφορίας στον αδελφό της Γκερέκου και με βάση ποια στοιχεία; Από ποιον κινδύνευε η ζωή του;

δ) Από την άρση του απορρήτου των τηλεφωνικών συνομιλιών του Αλβανού κακοποιού προκύπτει, ότι είχε πολλές συνομιλίες τόσο με τον Αλέξανδρο Γκερέκο όσο και με το διοικητή της κρατικής Ασφάλειας Κέρκυρας, Δημήτρη Βλαχόπουλο.

Ο τελευταίος μάλιστα είχε νοικιάσει αποθήκη -η οποία βρισκόταν κάτω από το σπίτι του ενώ κατείχε και ίδιος κλειδιά της- στη συμμορία του Stefan Kolonja, όπου βρέθηκαν και κατασχέθηκαν δεκάδες ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά είδη που ήταν προϊόντα εγκλήματος, αφού προέρχονταν από απάτη.

Κλήθηκε ποτέ ο Αλέξανδρος Γκερέκος να δώσει εξηγήσεις για τη σχέση του με τον Αλβανό κακοποιό;

Κλήθηκε ποτέ ο διοικητής της Κρατικής Ασφάλειας να απαντήσει στα αμείλικτα ερωτήματα που προκύπτουν από τη νοικιασμένη αποθήκη;

Και μη μας πείτε κύριε υπουργέ, ότι στο παρελθόν είχε διαταχθεί Προκαταρκτική Διοικητική Εξέταση, γιατί υπάρχει… ένα μικρό πρόβλημα, αφού διεξήχθη υπό την εποπτεία του αστυνομικού που είχε υπογράψει την άδεια οπλοφορίας του αδελφού της βουλευτού του ΠΑΣΟΚ!

Φυσικό ήταν λοιπόν να μην καταλήξει πουθενά…

ε) Γιατί το σήμα για την υπόθεση του “ριχτάδικου” που είχε στήσει στην Κέρκυρα ο Stefan Kolonja, εξαπατώντας δεκάδες επιχειρηματίες του νησιού, το οποίο έφερε την υπογραφή του διοικητή Ασφαλείας, Σπ. Αλαμάνου, δεν κοινοποιήθηκε ποτέ στην Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ και στη Διεύθυνση Αστυνομικού Προσωπικού του Αρχηγείου;

Κύριε Δένδια, πιστεύουμε ότι είστε έντιμος πολιτικός και θα ερευνήσετε σε βάθος το μεγάλο αυτό σκάνδαλο.

Όλα τα στοιχεία που έχουμε στη κατοχή μας, είναι στη διάθεσή σας

Πηγή: directnews.gr/greece/17224-o-dendias-o-adelfos-ths-gkerekou-kai-o-alvanos-kakopoios.html

Αλβανός κακοποιός “κανονίζει” μεταθέσεις αστυνομικών στην Κέρκυρα;

peripoliko_19-8-2012

Διαστάσεις εκρηκτικού σκανδάλου παίρνει στην Κέρκυρα η υπόθεση του Αλβανού μεγαλοκακοποιού… Stefan Kolonja, αφού φαίνεται να κάλυπταν τη δράση του κρατικοί αξιωματούχοι και συγγενείς πολιτικών προσώπων του νησιού!

Ο Kolonja το 1999 είχε καταδικαστεί σε κάθειρξη 7 ετών για εισαγωγή και εμπορία ναρκωτικών ουσιών, ενώ το δικαστήριο του είχε επιβάλει και ισόβια απέλαση από τη χώρα μας.

Αφού εξέτισε την ποινή του, κατάφερε με διάφορα δικονομικά κόλπα να καθυστερεί την υλοποίηση της δικαστικής του απέλασης στην Αλβανία.

Παράλληλα, στο νησί απέκτησε «υψηλές» διασυνδέσεις και συνέχισε απρόσκοπτα τις παράνομες δραστηριότητές του. Τον Οκτώβρη του 2011 σχηματίστηκε εις βάρος του και νέα δικογραφία για κακουργηματική απάτη, αφού ως εγκέφαλος εγκληματικής οργάνωσης αγόραζε με ακάλυπτες επιταγές εκατοντάδες ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές και στη συνέχεια μεταπωλούσε τα προϊόντα αυτά σε τρίτους εισπράττοντας μετρητά (ριχτάδικο).

Το συγκλονιστικό είναι, ότι την αποθήκη, όπου βρέθηκαν και κατασχέθηκαν τα «προϊόντα εγκλήματος», ο Stefan Kolonja και η συμμορία του την είχαν νοικιάσει από αξιωματικό της Κρατικής Ασφάλειας!!!

Όταν μάλιστα ο Αλβανός μαγαλοκακοποιός ήταν κρατούμενος για την συγκεκριμένη υπόθεση στα αστυνομικά κρατητήρια, τον είχε επισκεφθεί ο αδελφός πολιτικού του ΠΑΣΟΚ, με τον οποίο διατηρούσε στενές φιλικές σχέσεις.

Το directnews.gr στις 10-11-2011 είχε αναφερθεί στην υπόθεση (διαβάστε εδώ) καλώντας την τότε ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ να διεξάγει έρευνα.

Αντί να γίνει αυτό όμως, απομακρύνθηκαν οι αστυνομικοί που σχημάτισαν την δικογραφία σε βάρος του Kolonja ενώ ο ίδιος αφέθηκε ελεύθερος…

Τις πρώτες ημέρες του Αυγούστου, ο Άρειος Πάγος απέρριψε αμετάκλητα την αίτηση του Kolonja για αναίρεση της απόφασης που διέταζε την απέλασή του και έτσι συνελήφθη και πάλι.

Στα κρατητήρια όπου οδηγήθηκε, δεχόταν παράτυπα πολύωρες επισκέψεις από τον αδελφό του πολιτικού του ΠΑΣΟΚ, ενώ κάποια στιγμή αισθάνθηκε… αδιαθεσία και τον μετέφεραν σε μονόκλινο δωμάτιο της καρδιολογικής μονάδας του Νοσοκομείου Κέρκυρας και όχι στον ειδικό θάλαμο κρατουμένων, όπως ορίζει ο νόμος.

Ωστόσο, το κόλπο με την καρδιά «δεν έπιασε», αφού ο ιατροδικαστής της πόλης γνωμάτευσε ότι δεν έχριζε νοσηλείας και ότι μπορούσε να απελαθεί στην Αλβανία.

Επειδή η υπόθεση του Kolonja έχει μεγάλο βάθος, καλούμε τον υπουργό Νίκο Δένδια που κατάγεται από την Κέρκυρα, να διατάξει την διενέργεια έρευνας, για τις διασυνδέσεις που είχε με κρατικούς αξιωματούχους.

Για σήμερα, θα πούμε απλώς στον κύριο υπουργό, ότι ο Kolonja απείλησε ευθέως τους αστυνομικούς που τον συνέλαβαν προκειμένου να απελαθεί, ότι σύντομα θα μετατεθούν από την υπηρεσία τους!

Ευχόμαστε να μην επαληθευτούν τα λεγόμενά τους, γιατί αλλιώς θα επανέλθουμε με στοιχεία και ονόματα.

Πηγή: directnews.gr/greece/16960-alvanos-kakopoios-kanonizei-metatheseis-astunomikon-sthn-kerkura.html

Καταγγελία του Δρ. Μιχαήλ Μικιόζου για παραδικαστικό κύκλωμα Ρόδου και παρατυπίες μελών ΔΕΠ

 

10.06.12 –  Το ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Δημοσιεύουμε την καταγγελία ολόκληρη και απλώς παραλείπουμε τα ονόματα των αναφερομένων από τον κ. Μιχάλη Μικιόζο. Οι αναφορές απευθύνονται στην κορυφή της Δικαιοσύνης και αναμένουμε τη συνέχεια:

ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝ
Δρ. ΜΙΧΑΗΛ Ν. ΜΙΚΙΟΖΟΣ
20.05.2012

Προς
τον αξιότιμο Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Ιωάννη Τέντε

Αξιότιμε κύριε Εισαγγελέα,

για πολλοστή φορά εκπλήττομαι από την απόφαση της εισαγγελέως να βγάλει «λευκές περιστερές» τους πολλαπλώς ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ, μέλη ΔΕΠ του Πανεπιστημίου Αιγαίου, Πρυτάνεις κ.ά.

Συγκεκριμένα:
1.
Η μια δικογραφία (Α.Β.Μ 2007/… μετά από έγγραφη καταγγελία μου) αφορούσε στην ΠΑΡΑΝΟΜΗ εκλογή του … (ήμουν και συνυποψήφιός του, για να έχω έννομο συμφέρον και για να αποδείξω του λόγου και των εγγράφων το αληθές!) στη βαθμίδα του καθηγητή. Η κ. εισαγγελέας, χωρίς να μελετήσει τα στοιχεία που κατέθεσα,
τον απάλλαξε, γιατί, δήθεν, δεν ήταν επαρκή τα στοιχεία και μάλιστα, σκόπιμα και με περισσό δόλο ή, επιεικέστερα, από παντελή άγνοια, διαφοροποίησε, σκόπιμα, πιστεύω, ή από παραπλάνηση, βάσει ψευδών στοιχείων, που της προσκόμισε ο ΑΠΑΤΕΩΝ …. τα όσα κατήγγειλα.

Ο …. ο οποίος έγινε αιτία να απολυθώ, με παράνομο τρόπο (σημειωτέον ότι δικαιώθηκα πανηγυρικά από το διοικητικό Εφετείο Πειραιώς!) εξελέγη στις βαθμίδες Επίκουρου Καθηγητή, Αναπληρωτή Καθηγητή και Καθηγητή, χωρίς να κατέχει βασικό τίτλο σπουδών, πλήρως αναγνωρισμένο από το ΔΙΚΑΤΣΑ (νυν ΔΟΑΤΑΠ).

Πιο συγκεκριμένα, είναι δάσκαλος διετούς φοίτησης, το magister του δεν αναγνωρίστηκε ως πτυχίο αντίστοιχο από το ΔΙΚΑΤΣΑ (τον υποχρέωσαν να δώσει 7 (επτά) μαθήματα, για να είναι το πτυχίο του αντίστοιχο προς αυτά των Φιλοσοφικών Σχολών (συνημμένο 1), άρα δεν έχει κανονικό πτυχίο!!!).

Πρέπει να σας ενημερώσω, επειδή η κ. εισαγγελέας παραβλέπει ή ερμηνεύει τον νόμο, κατά το δοκούν (βλέπε συνημμένο έγγραφο 2, σελίδα 3 ΕΠ.) ότι βάσει του άρθρου 14 του Ν.1268/82, παράγραφος 1 (όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 28 παραγρ. 26 του Ν.2083/92) «προϋπόθεση για εκλογή σε θέση ΔΕΠ είναι η κατοχή διδακτορικού διπλώματος». Επίσης σύμφωνα με έγγραφο του ΤΠΔΒΜΘ «Β2/2068/6.6.2001:

Σύμφωνα με το άρθρο 28 του ν.1268/82, όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, απαραίτητη προϋπόθεση για την απόκτηση διδακτορικού διπλώματος
είναι η κατοχή πτυχίου Α.Ε.Ι ή Τ.Ε.Ι της ημεδαπής ή ισότιμου της Αλλοδαπής…». Επίσης σύμφωνα με το άρθρο 6, Ν 2083/92 και άρθρο 1 Ν2517/97 παράγραφος 4 «Μέσα στην αποκλειστική προθεσμία των 2 (δύο) μηνών… υποβάλλονται στη γραμματεία του τμήματος οι αιτήσεις των υποψηφίων μαζί με όλα τα αναγκαία για την κρίση δικαιολογητικά. Απολύτως απαραίτητα δικαιολογητικά θεωρούνται το βιογραφικό σημείωμα, αντίγραφο των πτυχίων και των τίτλων σπουδών των υποψηφίων….».

Δεν εξετάσθηκε ΠΟΤΕ στα μαθήματα που τον υποχρέωσαν να δώσει!!! Την ίδια μέρα, κατά παράνομο τρόπο, το ΔΙΚΑΤΣΑ του αναγνωρίζει το διδακτορικό του!!!

Χωρίς βασικό πτυχίο δεν μπορεί κάποιος να αναγνωρίσει το διδακτορικό του!!!

Πώς έγινε αυτή η εξαίρεση για τον ….; Η κ. εισαγγελέας αποφαίνεται ότι έχει πτυχίο και ότι το διδακτορικό του είναι συναφές με το αντικείμενο, για το οποίο εξελέγη. Εγώ δεν αναφερόμουν στη συνάφεια του διδακτορικού του προς το γνωστικό του αντικείμενο, αλλά στη μη αναγνώριση του βασικού τίτλου, και συνεπώς στην παράνομη αναγνώριση του διδακτορικού του, αφού δεν είχε βασικό τίτλο πτυχίου πλήρως αναγνωρισμένο!!!

Η κ. εισαγγελέας το παρέβλεψε αυτό και τον έβγαλε «αθώα περιστερά»! Σκόπιμα; Με παραπλανητικά στοιχεία και έγγραφα που της προσκόμισε; Συμπέρασμα: Όπως
πάντα, σε ό,τι αφορά υποθέσεις του Παν/μίου Αιγαίου, οι εισαγγελείς και δικαστές στη Ρόδο αθωώνουν τους ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ ή δεν τους παραπέμπουν καθόλου (ακραία
περίπτωση Αρνησιδικίας!).

Γιατί δεν με μηνύουν, εφόσον τους κατήγγειλα ψευδώς; Γιατί αυτεπαγγέλτως οι εισαγγελείς δεν με εγκαλούν; Είτε τους αθωώνουν, γιατί δήθεν δεν υπάρχουν επαρκή
στοιχεία, είτε με βούλευμα! Διαπλοκή δικαστικής εξουσίας και ΑΠΑΤΕΩΝΩΝ Πανεπιστημιακών.

Ερωτήματα:
Μήπως υπάρχουν δικαστικοί που συμμετέχουν σε μεταπτυχιακά του Παν/μίου Αιγαίου;
Μήπως υπάρχουν δικαστικοί υποψήφιοι διδάκτορες στο Παν/μιο Αιγαίου; Εύλογα τα ερωτήματά μου!

Απόδειξη:

Η σύζυγος του εισαγγελέα …. εξελέγη μέλος ΔΕΠ …. (με το πατρώνυμο της …. όταν ο …. ήταν Εισαγγελέας…. Συγκάλυψε το θέμα της ύποπτης πυρκαγιάς …. (επισυνάπτω, συνημμένο 3, το κείμενο της εφημερίδας …. –Τρίτη 9 Δεκεμβρίου …– που αναφέρεται στον βίο και στην πολιτεία του … Έτσι εξεδιώχθη …. Τώρα, η τύχη των εγγράφων – καταγγελιών μου βρίσκονται στα χέρια του εισαγγελέα …. !!! Άνισος αγώνας… Στημένος αγώνας…

(Παρακαλώ για την άμεση παρέμβαση σας! Ξέρω ότι έχω δίκαιο 100%).

 

2. Η άλλη δικογραφία (ABM Α2007…) (μετά από καταγγελία μου) αφορούσε στην ΠΑΡΑΝΟΜΗ εκλογή του …. (ήμουν επίσης συνυποψήφιός του, για να έχω
έννομο συμφέρον και για να αποδείξω του λόγου και των εγγράφων το αληθές!) στην βαθμίδα του καθηγητή. Η κ. εισαγγελέας, χωρίς να μελετήσει τα στοιχεία που
κατέθεσα, τον απάλλαξε κι αυτόν, γιατί, δήθεν, δεν ήταν επαρκή τα στοιχεία!

Και εδώ, διαπιστώνω, σκοπιμότητα και δόλο από την πλευρά της κ. εισαγγελέως, η οποία με απαξιώνει συνεχώς, είτε στο ακροατήριο (επισυνάπτω προηγούμενο έγγραφό
μου προς εσάς, συνημμένο 4), είτε παρουσία του δικηγόρου μου στο γραφείο της! Φαίνεται δυσανασχετεί, επειδή της αναθέτω δουλειά… και την κουράζω…

Με αντιμετωπίζει με αρνησιδικία ή με σκόπιμη απόκρυψη των πραγματικών καταγγελιών μου!!! Συγκεκριμένα, ο …. εξελέγη ΠΑΡΑΝΟΜΑ, γιατί είναι φυσικομαθηματικός με διδακτορικό στην αστρονομία και εξελέγη για να διδάξει διεθνείς σχέσεις!!! (Συνημμένο 5).

Ερώτηση:
ποια, λοιπόν, είναι η συνάφεια του γνωστικού αντικειμένου με το διδακτορικό του …. Πώς η κ. εισαγγελέας συμπεραίνει ότι εγώ καταγγέλλω πως δεν έχουν οι
δύο ….. πτυχία; (συνημμένο 2, σελίδα 3). Δεν κατήγγειλα αυτά! Για τον …. θα μπορούσε να υπάρχει συνάφεια, αν αναφερόμασταν σε διαπλανητικά πανεπιστήμια, λόγω
διδακτορικού του στην αστρονομία… Ο …. χωρίς πλήρως αναγνωρισμένο βασικό πτυχίο, αναγνωρίζει ΠΑΡΑΝΟΜΑ, την ίδια μέρα που δεν αναγνωρίζεται το βασικό του
πτυχίο (Magister), το διδακτορικό του! Δεν έθεσα για τον …. θέμα συνάφειας με το γνωστικό του αντικείμενο! Αυτό είναι κακή ή σκοπίμως λανθασμένη ερμηνεία της κ.
εισαγγελέως!

Επίσης, η κ. εισαγγελέας συσχετίζει άσχετες υποθέσεις μεταξύ τους: Πώς αντιπαρέρχεται το γεγονός ότι με 6 (έξι) εισαγγελικές εντολές και μάλιστα με παρέμβαση
του τ. Εισαγγελέως Αρείου Πάγου κ. Σανιδά, χωρίς επιφυλάξεις, θα πρέπει να δοθούν πτυχία, διδακτορικοί τίτλοι και λοιπά έγγραφα που ζητώ; (Συνημμένο 2, δικογραφία Α 2007/1735) και (Συνημμένο 6, εντολές εισαγγελέων).

Πώς αθωώνει τον π. Πρύτανη …. τον τ. Πρύτανη …. (γιατί είναι δήθεν αγνώστου διαμονής!:), ή γιατί εκλητεύθη λανθασμένα, όπως της επέβαλαν να παραδεχθεί
(η κ. εισαγγελέας) οι δυο συνήγοροι του …. που, σημειωτέων, έκαναν φροντιστήριο νομικής στην κ. εισαγγελέα της έδρας …. και στην Πρόεδρο;

Σημειώνω με έμφαση ότι και οι δυο ανωτέρω δικαστικοί λειτουργοί παραδέχθηκαν ότι δεν γνώριζαν κάποιο έγγραφο του Αρείου Πάγου που προσκόμισαν οι
δύο συνήγοροι! (Γέλια από συνηγόρους και ακροατήριο…). Με βάση, λοιπόν, τα ανωτέρω “τερτίπια” και με συνεχείς τεχνητές αναβολές αθωώνει η κ. εισαγγελέας τους
ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ λόγω παραγραφής… Γιατί δεν ζητάει η κ. εισαγγελέας από το ΔΙΚΑΤΣΑ (νυν ΔΟΑΤΑΠ) να γίνει αντιπαραβολή των εγγράφων που καταθέτω με τα πρωτότυπα του ΔΙΚΑΤΣΑ; Έτσι θα έχει τα επαρκή στοιχεία που δήθεν λείπουν από τη δικογραφία! (έτσι θα αποδειχθούν οι πλαστογραφίες στις υπογραφές των προέδρων του ΔΙΚΑΤΣΑ που έκαναν οι απατεώνες “μαϊμού” καθηγητές!!!).

Σας είχα επισυνάψει, αξιότιμε κύριε Εισαγγελέα, τη μηνυτήρια αναφορά μου, στην οποία υπάρχουν τα “πτυχία” των ΑΠΑΤΕΩΝΩΝ πανεπιστημιακών! Αυτά τα έχει και τα
«μελετάει!;» η κ. εισαγγελέας… Είμαι σίγουρος ότι σε αγαστή συνεργασία με τον εισαγγελέα …. θα τους αθωώσουν και τους άλλους καταγγελθέντες ή έθεσαν ήδη την
υπόθεση στο αρχείο…

Ελλάς το μεγαλείο σου! Βαλε τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα! Τους καταγγέλλω (κκ. …. για κακοδικία) και όλους τους εμπλεκόμενους, μέλη ΔΕΠ …., και ζητώ ως
Έλλην φορολογούμενος πολίτης να υπάρξουν δικαστές στην Ελλάδα κατά το «υπάρχουν δικαστές στο Βερολίνο!».

Το κατεστημένο παραδικαστικό κύκλωμα …. Αξιότιμε κ. Εισαγγελέα. εξεδίωξε και ατίμασε τον εντιμότατο, τότε Πρόεδρο Πρωτοδικών …. γιατί ήταν ακριβοδίκαιος και
αδέκαστος!!! Αυτό το παραδέχονται όλοι οι δικηγόροι τους οποίους ρώτησα!!!

Με κάθε εκτίμηση
Δρ. Μιχαήλ Ν. Μικιόζος

μικιοζος καταγγελία το Παρασκήνιο page 1

μικιοζος καταγγελία το Παρασκήνιο page 2

 

 

Η Άρια Φυλή του Αμερικάνικου Κολεγίου Αθηνών: όταν η διαπλοκή αρχίζει από τα θρανία

 του Π. Κερτεζίτη, από το περιοδικό “Crash”, τεύχος Νο 10, Ιανουάριος 2012
Αντιγραφή – Επιμέλεια : Δημήτρης Μ. Χανιωτάκης, 21/2/2012

Μια τεχνητή έκρηξη για τη «διάνοιξη των θεμελίων» σηματοδότησε πριν από 85 χρόνια την ίδρυση και τα εγκαίνια ενός σπουδαίου σχολείου στην Αθήνα, που σε όλη την πορεία του, στη διάρκεια αυτών των ετών, εκτός από το υψηλότατο επίπεδο σπουδών που πρόσφερε στους μαθητές του, κατάφερε να δημιουργήσει – προφανώς όχι χωρίς κίνητρα και σχεδιασμούς – μια ξεχωριστή «συνταγή»: το άρωμα μιας κλειστής, σχεδόν μυστικιστικής, σχολής, στην οποία γαλουχή­θηκαν χιλιάδες μαθητές, που στελέχωσαν σχεδόν όλους τους καίριους τομείς δραστηριότητας της σύγχρονης Ελλάδας με θέσεις εξουσίας. Ποτέ κα­νένα άλλο «σχολείο» στη σύγχρονη ιστορία της χώρας δεν έχει συνοδευτεί από έναν τόσο ισχυρό μύ­θο, όπως το Κολέγιο Αθηνών, μια ιδιότυπη αριστο­κρατική ιντελιγκέντσια που προορίζεται να στελεχώσει τα υψηλότερα κλιμάκια της ελληνικής κοινωνίας.

Εγκαινιάστηκε στις 27 Μαρτίου του 1927 στο Ψυχικό, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας Παύλου Κουντουριώτη, του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου, αλλά και του Αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα. Και ήταν αυτή η έκρηξη που σηματοδότησε τα εγκαίνια ενός «σχολείου» που έμελλε να αποτελέσει το «εκκολαπτήριο» σχεδόν όλων όσοι διαδραμάτισαν έκτοτε καθοριστικό ρόλο στη σύγχρονη ιστορία του τόπου. Στην πραγμα­τικότητα, κατά την πυροδότηση μιας από τις δέ­σμες δυναμίτιδας για τη διάνοιξη των θεμελίων ένα σύννεφο από χώμα και ένας καταιγισμός από κομμάτια βράχων έπεσαν στο υπόστεγο, όπου βρίσκονταν οι επίσημοι προσκεκλημένοι, αλλά δεν υπήρξε ούτε ελαφρύς τραυματισμός.

Ταυτόχρονα, η έκρηξη αυτή ήταν κάτι σαν ένα τοπικό «Μπιγκ Μπανγκ». Και μαζί μετά εγκαίνια ενός σχολείου δημιουργήθηκαν και οι προϋποθέσεις για τη γέννηση ενός «μικρού σύμπαντος», μιας κάτι σαν καινούργιας «Αρίας φυλής», ανώτερης όλων των υπολοίπων, προορισμένης να εξουσιάσει. Με σύν­θημα που ήταν και παραμένει υψηλόφρον. «Άνδρας τρέφων», και θυμίζει τα συνθήματα που έριχναν οπαδοί της Αρίας φυλής στο διάστημα του μεσοπολέμου και του μεγάλου πολέμου.

Και εγένετο το «Ελληνοαμερικανικό Εκπαιδευτι­κό Ίδρυμα», το περίφημο Κολέγιο Αθηνών.

Είναι άραγε τυχαίο ότι οι πρωταγωνιστές της σημερινής πολιτικής σκηνής είναι απόφοιτοι του «Ελληνοαμερικανικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος»;

Ο σημερινός πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος. ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου, ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας Αντώνης Σαμαράς αλλά και ορισμένοι υπουργοί της σημερινής κυβέρνησης είναι απόφοιτοι του Αμερικανικού Κολεγίου.

Και όχι μόνο αυτοί, αλλά και μια σειρά από στελέχη σε θέσεις – κλειδιά του ιδιωτικού τομέα (τραπεζίτες, επιχειρηματίες, διευθυντές πολυεθνικών).

Σε μια πρόσφατη τελετή αποφοίτησης ο πρόεδρος του Δ.Σ. του Κολεγίου, Αλέξανδρος Σαμαράς (αδερφός του Αντώνη), επεσήμανε ότι από το «σχολείο» αυτό βγήκαν τρεις πρωθυπουργοί και δεκάδες υπουργοί, για να πάρει, όμως, την αυθόρμητη απάντηση από ένα νεαρό απόφοιτο: «Τώρα καταλαβαίνω πώς έφτασε η χώρα σε αυτό το σημείο»…

Αυτή, λοιπόν, την «παραγωγή» στελεχών για την «ελληνική επικράτεια» την έχει αναλάβει το Κολέγιο Αθηνών. Οι «Έλληνες» που παράγονται μέσα στο σχολείο αυτό εντρυφούν από την πιο τρυφερή τους ηλικία στην αμερικανική παιδεία και κουλτούρα υπό τη σκιά της «αστερόεσσας», καθώς η αμερικανική σημαία εδώ κι ένα σχεδόν αιώνα κυματίζει χωρίς διακοπή στο κεντρικό κτίριο. Τι και αν με τον καιρό η λέξη «ελληνοαμερικανικό» (που αφορούσε το ίδρυμα που λειτουργούσε το Κολέγιο) σταδιακά αποσύρθηκε; Οι σχέσεις με τις ΗΠΑ παρέμειναν αταλάντευτες και αδιάσειστες.

Ακόμα και στη δήλωση αποστολής του «Ελ­ληνο-αμερικανικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος» ο σκοπός και ο στόχος του σχολείου αυτού είναι ξεκάθαροι: «Έτσι τιμούμε τις διαχρονικές αξίες, τις ενσαρκωμένες στην παράδοση τόσο της Ελλάδας όσο και της Αμερικής».

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι. εκτός από το διοικητικό συμβούλιο, ρόλο στα πράγματα του Κολεγίου θα παίξει όλα αυτά τα χρόνια και το «Συμβούλιο των Επιτρόπων», με έδρα τη Νέα Υόρκη και μέλη διακεκριμένους Αμερικανούς.

Η περίοδος ωστόσο που σημάδεψε την τύχη του Κολεγίου ήταν αυτή που το σχολείο διοικήθηκε επί δεκαετίες από έναν Αμερικανό εκπαιδευ­τικό ονόματι Homer Davis.

Οι υποστηρικτές του κάνουν λόγο για έναν άνθρωπο η αγάπη του οποίου για την Ελλάδα και την εκπαίδευση ήταν αυτά που σφυρηλάτησαν το πνεύμα του Κολεγίου της μάθησης, της άθλησης, της οργάνωσης, της άμιλλας, της αγάπης για την πατρίδα.

Δεν έλειψαν ωστόσο και όσοι άσκησαν έντονη κριτική για το ρόλο του. Μεταξύ αυτών και ο Μί­κης Θεοδωράκης, ο οποίος είχε χαρακτηρίσει ανοικτά τον Homer Davis «πράκτορα των Αμερικανών».

Η αλήθεια είναι ότι το Κολέγιο κατάφερε να επιβιώσει σχεδόν χωρίς κα­μία εσωτερική παρεμβολή από τις πιο κρίσιμες στιγμές στη σύγχρονη ιστορία του τόπου. Από τη δικτατορία Μεταξά – ο οποίος ήταν πολέμιος του Κολεγίου – στη γερμανική κατοχή και την κατάληψη του από τον Ερυθρό Σταυρό έως και τη χούντα των συνταγματαρχών, το Κολέγιο κατάφερε να διατηρήσει την αυτονομία του. Η αμερικανική επιρροή ήταν εμφανής και θεμελιώδης για την ιστορία του σχολείου και κατά πολλούς ένας από τους βασικούς λόγους που δέχθηκε έντονη κριτική καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας του.

Όσοι κατά καιρούς έχουν ασκήσει κριτική για το Κολέγιο Αθηνών επικεντρώνονται κατά κύριο λόγο στη δομή του. Όπως λένε, στην πραγματικότητα αυτό το «σχολείο» ιδρύθηκε από το κύκλωμα του «εθνάρχη» Βενιζέλου ως ένα ασφαλές και κλειστό «εκκολαπτήριο» γόνων διαδοχής. Στόχος αυτού του καθεστώτος ήταν πάντα η εξουσία της χώρας, ανεξάρτητα από το ποιος εξωτερικός ιμπεριαλιστικός παράγοντας την κηδεμόνευε.

Τα μέλη του περιορίζονται εντός μιας κοινοβιακής ζωής. Οι σχέσεις τους δεν τελειώνουν μετά το πέρας των σπουδών τους. Καλλιεργούνται και εντείνονται και μετά από αυτές.

Αποτελεί, δηλαδή, μια ειδική κοινότητα μέσα στην ελληνική κοινωνία. Μια κοινότητα ανθρώπων οι οποίοι επιδιώκουν και προσπαθούν να μοιράζονται τα πάντα μόνο μεταξύ τους. Βαφτίζονται, παντρεύονται και κηδεύονται μεταξύ τους. Γιατί; Γιατί μοιράζονται θέσεις και «επιτυχίες» μεταξύ τους. Ο πλούσιος συμμαθητής δίνει θέσεις εργασίας στους φτωχότερους συμμαθητές του. Ο πολιτικός συμμαθητής δίνει δημόσια έργα στους πλούσιους επιχειρηματίες συμμαθητές του. Όλοι βοηθάνε αλλήλους μέσα στη λογική των αγγλοσαξονικών ομοίων, οι οποίοι αισθάνονται «ανώτεροι» από τους υπόλοιπους.

Από τον «ακροδεξιό» Βορίδη μέχρι τον «αριστε­ρό» Μπίστη «χωράει» σχεδόν το σύνολο του δικομ­ματισμού της εξουσίας… και «περισσεύει» κιόλας.

Από τον «πλουτοκράτη» Λάτση μέχρι την «προλετάριο» κόρη της σταλινικής Παπαρήγα «χωράει» ολό­κληρη η ελληνική οικονομία… και «περισσεύει» κιόλας.

Δεν είναι λίγοι μάλιστα όσοι χαρακτηρίζουν το Κολέγιο κοινόβιο θρησκευτικού τύπου και αποκαλούν όλους τους δωρητές του συλλήβδην διαπλεκόμενους με την εξουσία, στην οποία επέστρεφαν μέρος των υπερκερδών εν είδει ανταποδοτικού τέλους. Η αλήθεια είναι ότι οι δεσμοί μεταξύ των μαθητών αλλά και των αποφοίτων είναι και παραμένουν ιδιαίτερα στενοί.Το Κολέγιο λειτούργησε πάντοτε στα πρότυπα των αμερικανικών campus όπου η μάθηση σ’ αυτό απείχε παρασάγγας από εκείνη που πρόσφεραν τα δημόσια σχολεία, αλλά και τα περισσότερα των ιδιωτικών. Ο θεσμός, π.χ., των μαθητικών συμβουλίων υπήρχε ανέκαθεν στο Κολέγιο, από την πρώτη τάξη εισαγωγής σ’ αυτό, κάτι που εισήχθη στα δημόσια σχολεία μόλις τη δεκαετία του 1980.

Οι μαθητές οποίοι διδάσκονταν από νωρίς ακόμα και την κοινοβουλευτική διαδικασία, προετοιμάζονταν για να στελεχώσουν την πολιτική σκηνή. Γνώριζαν πώς να ψηφίζουν και πώς να επιλέγουν, ώστε ευθύς ως ενηλικιώνονται να αντιλαμβάνονται τι σημαίνει εθνικές ή δημοτικές εκλογές. Ένας από τους βασικούς θεσμούς του σχολείου είναι και η διοργάνωση ρητορικών διαγωνισμών Τα ονόματα των νικητών κοσμούν ακόμη και σήμερα τους τοίχους του σχολείου.

Στον αντίποδα, όσοι υπερασπίζονται το Κολέγιο τονίζουν ότι μπορεί η αμερικανική σημαία να κυματίζει δίπλα στην ελληνική στα κτίρια του σχολείου, αλλά η παιδεία που παρέχει το σχολείο είναι καθαρά ελληνοκεντρική. Άλλωστε, η ανάμειξη του ελληνοαμερικανικού παράγοντα ήταν πάντοτε έντονη με τις δωρεές Ελληνοαμερικανών επιχειρηματιών, ώστε η συνύπαρξη των δύο σημαιών να μην παραξενεύει.

Το να πάρει κανείς θέση σχετικά με την κριτική που ασκείται στον πραγματικό ρόλο του Κολεγίου είναι κάτι εξαιρετικά παρακινδυνευμένο, παρά το γεγονός ότι η λειτουργία του θυμίζει αρκετά τον τρόπο μυστικής οργάνωσης, μιας «μασονικής» στο­άς – κάτι σχετικά αναμενόμενο για μια σχολή που λειτουργεί εδώ και σχεδόν έναν αιώνα. Η αλήθεια, πάντως, είναι ότι το Κολέγιο «παράγει» εδώ και χρόνια το ανθρώπινο δυναμικό εκείνο που στελέχωσε την κρατική μηχανή όλα αυτά τα χρόνια, αλλά και το χώρο των μεγάλων επιχειρή­σεων και ομίλων σε μια σχέση μάλλον αμφίδρομη.

 

Η «Αρία φυλή» στην πολιτική, στις επιχειρήσεις και στην εξουσία

Στο βιβλίο αποφοίτων του Κολεγίου Αθηνών του 70 ένα χαριτωμένο μελαχρινό παλικαράκι με χοντρά, κοκάλινα γυαλιά χαμογελάει πλατιά στο φακό. Στο σκίτσο του «θησαυρού», του λευκώματος του Κολεγίου, η καρικατούρα του Αντ. Σαμαρά χτυπάει το μπαλάκι του τένις με μανία, ενώ πίσω του μια ορδή κοριτσιών φωνάζει «Αντονι! Αντονι!». Και καταλήγει: «Οι επαγγελ­ματικές προοπτικές του Αντώνη στρέφονται προς την ιατρική. Του ευχόμεθα να αναδειχθεί ένας διακεκριμένος γιατρός»…

Γιος μεγαλογιατρού από την Καλαμάτα, ο Αντώνης Σαμαράς, ενέτει 1970, προορίζεται να συνεχίσει την οικογενειακή παράδοση. «Δεν θα φανταζόμουν ποτέ», λέει ο συμμαθητής του Νίκος Μπίστης σε δημοσίευμα της εξαιρετικής συναδέρφου Κάλλιας Κα­στανή, «πως ο Αντώνης θα ασχολείτο με την πολιτική. Όχι γιατί δεν ήταν ικανός ή έξυπνος. Απλώς δεν είχε δείξει ποτέ ενδιαφέρον προς αυτή την κατεύθυνση».

Το ίδιο ακριβώς ευχόταν και ο πατέρας του. Κ. Σαμαράς, ο διευθυντής της Καρδιολογικής του «Ευαγγελισμού» το 1970, που ο γιος του τελείωσε το Κολέγιο. Κι έτσι, το Άμχερστ της Μασαχουσέτης έμοιαζε για τον μικρό Αντώνη παράδεισος. Εκείνος θα γινόταν γιατρός και το Κολέγιο είχε ένα από τα πρώτα ποσοστά φοιτητών που μπαίνουν σε ιατρικές σχολές. Ήταν ήδη πρωταθλητής εφήβων στο τένις και το Άμχερστ είχε τα περισσότερα γήπεδα τένις ανά φοιτητή στην Αμερική. Και όσο για τις νεαρές κυρίες που φώναζαν «Αντονι! Αντονι!»… μπορεί το Άμχερστ να ήταν κολέγιο αρρένων, αλλά στην πε­ριοχή υπήρχαν δύο κολέγια θηλέων, που καθένα τους ήταν διπλάσιο σε μέγεθος από το Άμχερστ. «Αντιστοιχούσαν τέσσερα κορίτσια σε κάθε αγόρι!», λέει ο Φίλιππος Τσιάρας, ένας από τους φοιτητές που σύντομα θα γινόταν φίλος του. «Και σε αυτές τις ηλικίες η τεστοστερόνη σε κυβερνά».

Αλλά τον άνθρωπο που θα γινόταν ο καλύτερος του φίλος στο Αμχερστ ο Αντ. Σαμαράς τον ήξερε από παλιά. Βλέπετε, ο Γιώργος Παπανδρέου πέρασε επίσης από το Κολέγιο. Ήταν η εποχή που ο Παπανδρέου ήθελε να γίνει μαθηματικός, καθώς επεδείκνυε χάρες μικρού Ευκλείδη στην τριγωνομετρία. Μόνο που η θητεία του στο Κολέγιο έληξε νωρίς. Δεν πρόλαβε να αποφοιτήσει το 71 (όπως εξάλλου και ο πατέρας του Ανδρέας Παπανδρέου), γιατί τρία χρόνια νω­ρίτερα, το 1966, δύο αστυνομικοί τον έπιασαν με έναν κουβά μπογιά έξω από τον τοίχο του Αρσα­κείου. Το «Η δημοκρατία θα νι…» έμεινε στη μέση και το άλλο πρωί ο Γιώργος γύρισε ξυλοφορτωμέ­νος σπίτι. Τότε η Μαργαρίτα αποφάσισε πως ήρθε η ώρα να τον στείλει στην άλλη όχθη του Ατλαντι­κού, στο Σικάγο.

Αυτή η ιστορία έχει και μια ανέκδοτη υποπαρά­γραφο. Μερικά χρόνια αργότερα ο Παπανδρέου σπουδάζει Κοινωνιολογία, ο Σαμαράς Οικονομικά – η ιδέα της Ιατρικής έχει εγκαταλειφθεί από νωρίς. «Γιώργο», θα του πει μια φορά πάνω στην κουβέντα, «να δεις που κάποτε θα βρεθούμε μαζί στη Βουλή». Η απάντηση έρχεται κοφτή: «Αντώνη, δεν θα βρεθούμε μαζί στη Βουλή, γιατί εγώ δεν πρόκειται να μπω στην πολιτική ποτέ».

 

Ένα πρότυπο σχολείο ή μια «μυστική αδελφότητα»;

Το μόνο απόλυτο: Η ΣΧΕΤΙΚΟΤΗΤΑ. Λουκάς Παπαδήμος». Με αυτή τη φράση στο οπισθόφυλλο του λευκώματος αποφοίτησης αποχαιρέτησε το 1966 τα μαθητικά του χρόνια και ο νέος πρωθυπουργός της Ελλά­δας Λουκάς Παπαδήμος.

Πολιτικοί, εφοπλιστές, επιχειρηματίες, ηθοποιοί, πανεπιστημιακοί και ένας ακόμα πρωθυπουργός είναι ο απολογισμός της τάξης που αποφοίτησε από το Κολέγιο Αθηνών εκείνη τη χρονιά. Μέσα σε πολιτικά ταραγμένους καιρούς για την Ελλάδα, ένα χρόνο πριν από τη χούντα των συνταγματαρχών, μια νέα γενιά βγήκε στη ζωή και σε αρκετές περιπτώσεις οι επιλογές της έφεραν μεταξύ των κορυφαίων στους τομείς των δραστηριοτήτων τους.

Ο Λουκάς Παπαδήμος και πριν από την επιλογή του για τη θέση του πρωθυπουργού της Ελλάδας ήταν ένα εξέχον μέλος αυτής της φουρνιάς. Μεταξύ των συμμαθητών του ξεχώριζε ο Γιάννος Κρανι­διώτης, που χάθηκε άδικα και πρόωρα μαζί με το γιο του Νικόλα μέσα στο πρωθυπουργικό Falcon.

Ακόμη, ξεχωρίζουν οι εφοπλιστές Νίκος Τσαβλίρης, Στάμος Φαφαλιός και Νικόλαος Μαυριδόγλου, 0 επιχειρηματίας και εκδότης Γιώργος Δραγώνας, ο κοσμηματοπώλης Αντώνης Βουράκης, το πρώην κορυφαίο στέλεχος της ΔΕΗ Αβραάμ Μιζάν, ο εγκληματολόγος Νέστωρ Κουράκης, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια Παύλος Μεσσάρης, οι ηθοποιοί Κώστας Αρζόγλου και Αλέξανδρος Αντωνόπουλος.

 

Οι συμμαθητές στο Κολέγιο που έγιναν… αντίπαλοι

Πολλοί παράγοντες της πολιτικής και οικονομικής ζωής του τόπου που σήμερα συγκρούονται, είτε μέσα από τις πολιτικές τους παραταξιακές τοποθετήσεις είτε από οικονομικο-τραπεζικές, ήταν τότε συμμαθητές.

Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου αποφοίτησε από το Κολέγιο Αθηνών το 1980. Μια τάξη έντονα πολιτι­κοποιημένη, στην οποία κυριαρχούσαν οι μαθητές προσκείμενοι στην αριστερή παράταξη του «Ρήγα Φεραίου». Συμμαθητές του την ίδια χρονιά ήταν οι δημοσιογράφοι Αλέξης Παπαχελάς και Νίκος Στραβελάκης. ο πρόεδρος του Ταχυδρομικού Ταμι­ευτηρίου Κλέων Παπαδόπουλος, ο τραπεζίτης Γιώργος Τανισκίδης αλλά και ο μέχρι πρότινος υπουργός Εξωτερικών Σταύρος Λαμπρινίδης, ο οποίος φοιτούσε στο οικοτροφείο του Κολεγίου με υποτροφία, επιλεγμένος σαν άριστος μαθητής από την ελληνική επαρχία.

Ο Νικηφόρος Διαμαντούρος, το όνομα του οποίου «έπαιξε» σαν μεταβατικού πρωθυπουργού, αποφοίτησε το ’61. Δέκα χρόνια μι­κρότεροί του. στην τάξη του 71, ήταν οι Πέτρος Δού­κας, Γιώργος Κύρτσος και Νίκος Νανόπουλος, διευθύνων σύμβουλος της Eurobank. Ο σημερινός πρόεδρος του Κολεγίου, αδερφός του αρχηγού της Ν.Δ., Αλέξανδρος Σαμαράς, αποφοίτησε το ’67 και ο Μιχάλης Λιάπης το’69.

Ένα χρόνο πριν από τον Λουκά Παπαδήμο, το 1965, αποφοίτησε από το Κολέγιο Αθηνών ο Σπύ­ρος Λάτσης, ενώ ο πρώην πρόεδρος της Επιτροπής Κεφάλαιαγοράς Σταύρος Θωμαδάκης το 1964. Την ίδια χρονιά τελείωσε και ο αείμνηστος διοικητής της ΕΤΕ Μιχάλης Βρανόπουλος.

Ο πρώην πρόεδρος της Εμπορικής Τράπεζας Νί­κος Εμπέογλου αποφοίτησε το 1955,  ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δημήτρης Δασκαλόπουλος το 1976 και ο πρόεδρος των επιχειρήσεων ακτοπλοΐας Απόστο­λος Βεντούρης το 1983.

O πρώην υπουργός Δικαιοσύνης Νίκος Δένδιας αποφοίτησε το 78, ένα χρόνο μεγαλύτερος από τον πρόεδρο του Παναθηναϊκού, Δημήτρη Γόντικα (1979). Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, από τους Βενιαμίν πολιτικούς του Κολεγίου Αθηνών, αποφοίτησε το 1986, την ίδια χρονιά με τον Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη. Ο υπουργός Υποδομών Μάκης Βορίδης αποφοίτησε το 1983, ένα χρόνο μικρότερος από τον πρώην πρόεδρο του ΤΤ Άγγελο Φιλιππίδη (1982).

Από τις τάξεις του Κολεγίου πέρασαν μεταξύ άλ­λων ο Σωτήρης Χατζηγάκης. ο Μιχάλης Λιάπης, ο Μιλτιάδης ‘Εβερτ, ο βουλευτής της Ν.Δ. Ν. Γεωργιάδης, ο Στέφανος Μάνος, ο Ανδρέας Ανδριανό­πουλος και πολλοί άλλοι.

Εκεί σπούδασαν και σπουδάζουν τα παιδιά τους ο Γιώργος Αλογοσκούφης, ο Δημήτρης Σιούφας, ο Γιάννης Παπαθανασίου, ο Γιώργος Βουλγαράκης, ο Χρήστος Φω­λιάς, ο Γιάννης Κεφαλογιάννης, η Ντόρα Μπακογιάννη.

Από εκεί αποφοίτησε και ο Παναγιώτης, πρωτό­τοκος γιος του Θόδωρου και της Γιάννας Αγγελο­πούλου, που φέρει το όνομα του παππού του. του μεγάλου ευεργέτη του Οικουμενικού Πατριαρχεί­ου.

Εκεί βρέθηκε και ο Παύλος, ο γιος του Πέτρου Ευθυμίου, αλλά και η Ελένη, κόρη του Νίκου Κωνσταντόπουλου και της πρώην συζύγου του Φωτεινής Τομαή.

Από το Κολέγιο εξάλλου αποφοίτησε και η Μαργαρίτα Παπανδρέου, η κόρη της Λούκας Κατσέλη και του Γεράσιμου Αρσένη, η κόρη του πρώην δημάρχου Αθηναίων Δημήτρη Μπέη και της Ντίνας Μπέη. αλλά και ο σημερινός δήμαρχος της Αθήνας Γιώργος Καμίνης.

 

Ένα κολέγιο που τους χωρούσε όλους

Στη συνέντευξη του στην Κάλλια Καστανή ο Νίκος Μπίστης δήλωνε: «Βιώναμε μια δραματική αντίφαση. Από τη μια ήμασταν έντονα αντι-Αμερικανοί λόγω της δικτατορίας, από την άλλη όμως αναγνωρίζαμε πως υπήρχαν κάποια σημεία στο σύστημα το αμερικανικό που ήταν άξια λόγου, μια παράδοση φιλελεύθερη. Για παράδειγ­μα, υπήρχε Αμερικανός καθηγητής, ονόματι Wenger -και το θυμήθηκα πρόσφατα, με την παραίτη­ση του βοηθού της Αμερικανικής Πρεσβείας-, που μας έκανε αμερικανική λογοτεχνία και μουσι­κή, ο οποίος είχε μπει στη Δημοκρατική Άμυνα. Αργότερα, στο χτύπημα της Άμυνας, τον έπιασαν και τον απέλασαν. Προπαγανδιστές της χούντας το Κο­λέγιο δεν είχε, αντίθετα, είχε πολλούς καθηγητές αριστερούς, καθηγητές εξαιρετικούς. Είχε τον Καλοκαιρινό, έναν από τους καλύτερους ιστορικούς, ο οποίος είχε γράψει το βιβλίο για τη βυζαν­τινή ιστορία – ήταν το πρώτο βιβλίο της εκπαιδευτι­κής μεταρρύθμισης Παπανούτσου-, που ξεκινού­σε με οικονομία και οικονομικούς όρους. Γι’ αυτό είχε θεωρηθεί μαρξιστικό και όταν ήρθαν στα πράγ­ματα οι αποστάτες, το ’65, το πολτοποίησαν.

Είχε δημιουργηθεί τότε σάλος μες στο Κολέγιο και ο κόσμος είχε πάρει το μέρος του Καλοκαιρινού, ο οποίος ήταν κομμουνιστής. Υπήρχαν, βεβαίως, και οι πιο συντηρητικοί -ο ίδιος ο διευθυντής, ο Κωνσταντίνος Λαλόπουλος ήταν ο προσωπικός δάσκαλος του Κωνσταντίνου-, όμως το κλίμα της δικτατορίας τα είχε πάει όλα αριστερά.

Την ώρα που στην Ελλάδα δεν γινόταν τίποτα, εμείς είχαμε εκλεγμένο μαθητικό συμβούλιο, γίνονταν γενικές συνελεύσεις των τεσ­σάρων τελευταίων τάξεων και εκλογές με κάλπη και μυστική ψηφοφορία. Τη χρονιά του 70 οι υποψήφι­οι ήταν δύο: εγώ και ο Αριστείδης Δοξιάδης, της οικογένειας Δοξιάδη. Τα παιδιά των ας πούμε, “καλών” οικογενειών ψήφισαν τον Αριστείδη, που βγήκε κιόλας, αν και στην ουσία δεν υπήρχε καμιά διαφορά μεταξύ μας: ήμασταν και οι δύο οργανωμένοι παράνομα στο Πατριωτικό Μέτωπο».

Από τους 71 αποφοίτους της τάξης του 71, οι 70 μπήκαν στα πανεπιστήμιο, 3 από τους 19 μαθητές του τμήματος του Γιώργου Κύρτσου – ανάμεσα τους και ο ίδιος – στο ΜΙΤ της Καλιφόρνιας, βεβαίως, λέει, γνώριζε από τότε, όπως και οι συμμαθητές του ότι φοιτούσε σε ένα σχολείο για τους καλύτερους, ένα σχολείο που προετοίμαζε τη μελλοντική ελίτ της πολιτικής, των επιστημών και των επιχειρήσεων. «Όσοι ενδιαφέρονταν να καθί­σουν στα θρανία του Κολεγίου έπρεπε να δώσουν εξετάσεις στη Δ’ Δημοτικού – εγώ είχα κάνει ένα χρόνο ιδιαίτερα για να τα καταφέρω. Αντί για 12 έτη, οι μαθητές φοιτούσαν 13, εφόσον υπήρχε και μια χρονιά κολεγιακής προετοιμασίας.

Το Κολέγιο, όμως, έδινε και ευκαιρίες σε όσους ήταν καλοί μα­θητές αλλά είχαν ανάγκη. Για παράδειγμα, ο Χάρης ο Μάκκας, της Πειραιώς, βρέθηκε στα θρανία του με υποτροφία, όταν μια καταστροφική κατολίσθηση έπληξε το Μικρό Χωριό στην Ευρυτανία, όπου κατοικούσε. Της σειράς μου ήταν και ο σημερινός πρό­εδρος του ΣΕΒ, Οδυσσέας Κυριακόπουλος, καθώς και ο Ντίνος Μαρτίνος, ο εφοπλιστής – οι δυο τους όμως έφυγαν πριν από την αποφοίτηση.

 

Μαθητική ζωή

Λίγα πράγματα. Το σχολείο ήταν πολύ ανταγωνι­στικό, θυμάμαι, όμως, τις πλάκες με την αγοροπαρέα. τα “πρέσινγκ” και τα αστεία του γιγαντόσωμου Πέτρου Δούκα -ο Δούκας και γενικά οι μεγαλόσωμοι της κάθε τάξης έσπρωχναν με το σώμα κι έκαναν σάντουιτς τους πιο αδύνατους- ή τα σχέδια που καταστρώναμε για να βρεθούμε μετά κορίτσια στα πάρτι της εποχής».

 

Καταγγελίες για στημένες εξετάσεις

Σταδιακά το Κολέγιο μετατράπηκε σε σύμβο­λο της γκλαμουράτης ψευδοαριστοκρατίας της αρπαχτής, με τους περισσότερους να θεωρούν τη φοίτηση εκεί βατήρα κοινωνικής ανέλιξης. Πριν από μερικά χρόνια μάλιστα ένα «σκάνδαλο» που ξέσπασε με τη διαρ­ροή και την εξαγορά θεμάτων στις εξετάσεις του Internationale Baccalaureat (Ι.Β.) απείλησαν να τινάξουν στον αέρα την αξιοπιστία του Κολεγίου.

Η καταγγελία που είχε δημοσιεύσει πριν από δύο χρόνια η «Κ.Ε.» μιλάει για θέματα που ανοίχτηκαν πριν από τις εξετάσεις του Ι.Β. 1 στο Κολέ­γιο Ψυχικού, το πρώτο ιδιωτικό που ενσωμάτωσε στη λειτουργία του πρόγραμμα Ι.Β., πριν από 15 χρόνια. Σήμερα έχει το μεγαλύτερο Ι.Β. στην Ευ­ρώπη, με πάνω από 250 μαθητές.

Την περίοδο εκείνη στο Ι.Β. 1 φοιτούσαν παιδιά πολλών γνωστών οικογενειών, όπως των επιχει­ρηματιών Παπαλεξόπουλου, Δουράμπεη, Σαράντη, Μαρτιγοπούλου, Ψάλτη, Βασιλιά, Καλλιτσάνχζη, Βαράγκη, Θεοχαράκη, των δημοσιογράφων Κούλογλου, Τρέμη, Νικολοπούλου και η κόρη του προέδρου του Δ.Σ. του Κολεγίου, Αλ. Σαμαρά.

Λέγεται ακόμα ότι έχει ξεσπάσει πόλεμος ανά­μεσα στις οικογένειες του Αλέξανδρου Σαμαρά και του Παπαλεξόπουλου, του Τιτάνα, αφού η κό­ρη του κ. Σαμαρά με λιγότερες μονάδες μπήκε σε καλύτερο πανεπιστήμιο από την κόρη του κ. Πα­παλεξόπουλου, που είχε συγκεντρώσει περισσό­τερες μονάδες στο Ι.Β. Φήμες διέτρεχαν μάλιστα τα σαλόνια της ελληνικής άρχουσας τάξης ότι ορισμένες «επιτυχίες» οφείλονται και στις χορη­γίες εκατομμυρίων που έχουν κάνει ορισμένοι Έλληνες μεγιστάνες σε αμερικανικά εκπαιδευτι­κά ιδρύματα.Έντονη όμως ήταν και η κριτική κατά του σημερινού προέδρου του Κολεγίου και αδερφού του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, Αλέξανδρου Σαμαρά, σε επιστολή που δημοσιεύτηκε σε εφημερίδα του σχολείου, από τους γονείς πέντε μαθητών του Κολεγίου.

Το ερώτημα που έθεταν ήταν πώς ένα ολιγόλεπτο interview αναδεικνύεται στη μοναδική ευκαιρία για την είσοδο στο Ι.Β.;» ενώ στην ίδια επιστολή παρέθεταν μια σειρά ερωτήματα προς τη διοίκηση του σχολείου, μιλώντας για αδιαφάνεια στον τρόπο ανακοίνωσης των αποτελεσμά­των. Χαρακτηρίζουν «κρυφό σχολειό» το γραφείο του Ι.Β. και μιλούσαν για «τηλεφωνήματα», «οχλή­σεις» και «ραντεβού» που χρειάστηκε να γίνουν προκειμένου να πληροφορηθούν ένα αποτέλεσμα.

 

Η ιστορία

Την ιδέα για τη δημιουργία του σχολείου είχε μια ομάδα Ελλήνων (με επικεφαλής τον Εμμανουήλ Μπενάκη και τον τραπεζίτη Στέφανο Δέλτα), προς τιμήν των οποίων έχει δοθεί το όνομα τους στο κεντρικό σχολικό κτίριο και στις αθλητικές εγκαταστάσεις του σχολείου αντιστοί­χως και φιλελλήνων Αμερικανών.

Το σχολείο εί­χε ως πρότυπο την περίφημη Ροβέρτειο Σχολή στην Κωνσταντινούπολη και το σπέρμα της ιδέας αυτής μεταφέρθηκε με τον ξεριζωμό της Μικρα­σιατικής καταστροφής. Ο βασικός του πολιτικός υποστηρικτής και αρωγός υπήρξε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο οποίος όταν εγκαινίασε ως πρωθυπουργός το «Μπενάκειο» κτίριο, είπε μεταξύ άλλων : «Εις τό εκπαιδευτήριον, όπου γίνεται ή συνεργασία του αρχαίου Ελ­ληνικού πνεύματος καί των σημερινών ιδεωδών της μεγάλης Βορειο-Αμερικανικής Δημοκρατίας, εις τό Κολλέγιον τούτο, οι μαθηταί λαμβάνουν τήν μόρφωσιν του πνεύματος καί της ψυχής, χαλυβδώνουν τήν θέλησιν καί δυναμώνουν τό σώμα των. ώστε νά κατορθώσουν μίαν ήμέραν, εξερχόμενοι από τό Κολλέγιον, νά είναι χρήσιμοι εις εαυτούς καί τους περί αυτούς, αλλά καί γενικώτερα εις τήν πατρίδα».

Ιδρύθηκε το 1925 και πρωτολειτούργησε σε ένα οίκημα στην Αθήνα (Άνδρου 18). Πρώτος μαθητής του ενεγράφη στις 12 Οκτωβρίου ο εκ Κωνσταντινουπόλεως Ηλίας Ηλιάσκος. Στην αρχή ήταν όλοι κι όλοι 15 μαθητές. Στο τέλος του μήνα εί­χαν γίνει 30 (6 πρόσφυγες από την Κωνσταντινού­πολη και 5 από τη Μικρά Ασία, 9 παιδιά από την επαρχία. 5 από το εξωτερικό και 5 από την Αθήνα).Από την αρχή επιδίωξη τους ήταν να λειτουργή­σει σε έναν ευρύτερο χώρο. Γιατί όπως πίστευε ο Στ. Δέλτα: «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το περιβάλλον της κατοικίας, ο “αέρας” όπου ζει κανείς, επηρεάζει το χαρακτήρα και την ψυχή του. Άλλος γίνεται ο άντρας όταν παιδί έζησε π.χ. σε μέρος ανήλιο, μελαγ­χολικό, στενόχωρο, πολυθόρυβο, άλλος όταν ανέπνευσε κάμποσα χρόνια αέρα καθαρό, χάρηκε γύ­ρω του φυσική ομορφιά».

 

Έψαξαν 50 τοποθεσίες

Έτσι, το Δ.Σ. του Ελληνοαμερικανικού Εκπαι­δευτηρίου αποφάσισε το 1926 την αγορά μεγάλης έκτασης σε κάποια εξοχική περιοχή. Είχαν ψάξει 50 τοποθεσίες, από τη Χερσόνησο Βουλιαγμένης και το Ελληνικό (το χώρο του μετέ­πειτα αεροδρομίου) μέχρι το Μαρούσι, την Εκάλη και τη Μαγκουφάνα, ώσπου να καταλήξουν στο Ψυχικό. Τη δαπάνη κάλυψαν ο Στέφανος Δέλτα και ο Εμμανουήλ Μπενάκης.

Τα πρώτα σχέδια για τις εγκαταστάσεις έγιναν πριν από τη ν οριστικό ποίηση της αγοράς της έκτασης. Εκπονήθηκαν από τον Αμερικανό αρχι­τέκτονα Στιούαρτ Τόμπσον, που έχει σχεδιάσει και τη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη της Αθήνας, αλλά απορρίφθηκαν λόγω υψηλού κόστους. Τελικά, το έργο ανατέθηκε σε τρεις Έλληνες αρχιτέκτονες, τους Κ. Κυριακίδη, Κ. Σγούτα και Ν. Σούλη. Οι αρχικές προσόψεις που σχεδίασαν και αυτοί, «μαυσωλειακής μεγαλο­πρέπειας οι περισσότερες», απορρίφθηκαν, για να γίνουν «απλούστερης και καθαρότερης μορ­φής». Η ανέγερση του σχολείου άρχισε το 1927, με σκοπό σε ένα έτος, το φθινόπωρο του 1928, να δοθεί σε χρήση.

Στο λεύκωμα που έγραψε ο συγγραφέας και απόφοιτος του Κολεγίου Δημήτρης Γ. Καραμάνος αναφέρεται ότι όταν άρχισε να χτίζεται, η έκταση ήταν γυμνή: «Κοπάδια, πρόβατα και κατσίκια έβοσκαν ελεύθερα μέχρι το 1928».

Πρόεδρος Δημοκρατίας το θεμελίωσε και ο Κωνσταντίνος Τσάτσος, όταν ήταν κι αυτός Πρόεδρος Δημοκρα­τίας το 1975, εκφώνησε τον πανηγυρικό εμπρός από το πρόπυλο του «Μπενάκειου» στην 50ετηρίδα του σχολείου, από τα θρανία του οποίου πέρασαν χιλιάδες ελληνόπουλα, όπως είπε: «Πολλά από αυτά κατέλαβαν ανώτατες θέσεις σε όλους τους επιστημονικούς κλάδους, στην κοινωνική και πολιτική ζωή του τόπου μας».

Πηγή