Οι Γενετικά Τροποποιημένοι Οργανισμοί (ΓΤΟ), η Μονσάντο, ο Μπιλ Γκέιτς και οι Ινδοί αγρότες που αυτοκτονούν κατά χιλιάδες

GMO-seeds-India

Ένα αποκαλυπτικό κείμενο για την Γεωπολιτική των Γενετικά Τροποποιημένων Οργανισμών (ΓΤΟ)

Μόνο κάποιος εντελώς αφελής θα πίστευε ότι οι πλούσιοι θεσμικοί που επενδύουν σε γη και μεγάλες γεωργικές επιχειρήσεις και οι υποστηρικτές τους στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ έχουν στο μυαλό τους τα συμφέροντα της ανθρωπότητας.

Το λιγότερο, ο συλλογικός τους στόχος είναι το κέρδος. Από εκεί και πέρα, και για να το διευκολύνουν αυτό, θα βόλευε να εξασφαλίσει και να διατηρήσει η Αμερική την παγκόσμια ηγεμονία.
Η επιστήμη γύρω από τους Γενετικά Τροποποιημένους Οργανισμούς (ΓΤΟ) γίνεται ολοένα και πιο πολιτικοποιημένη και παραμένει κολλημένη σε λεπτομερή επιχειρήματα σχετικά με τις μεθοδολογίες, τα αποτελέσματα, τα συμπεράσματα κτλ.

Η μεγάλη εικόνα όμως συχνά κινδυνεύει να αγνοηθεί. Τα ερωτήματα σχετικά με τους ΓΤΟ δεν είναι μόνο για την «επιστήμη». Ως ζήτημα, οι ΓΤΟ και το μοντέλο χημικής-βιομηχανικής Γεωργίας συνδέεται τελικά με ερωτήματα γεωπολιτικά και με τον αγώνα για εξουσία και κέρδος.

 

Genetically modified organisms (GMOs) are not essential for feeding the world [1, 2], but if they were to lead to increased productivity, did not harm the environment and did not negatively impact biodiversity and human health, would we be wise to embrace them anyhow?

By Colin Todhunte ( http://colintodhunter.blogspot.com )

The fact is that GMO technology would still be owned and controlled by certain very powerful interests. In their hands, this technology is first and foremost an instrument of corporate power, a tool to ensure profit. Beyond that, it is intended to serve US global geopolitical interests. Indeed, agriculture has for a long time been central to US foreign policy.

“American foreign policy has almost always been based on agricultural exports, not on industrial exports as people might think. It’s by agriculture and control of the food supply that American diplomacy has been able to control most of the Third World. The World Bank’s geopolitical lending strategy has been to turn countries into food deficit areas by convincing them to grow cash crops – plantation export crops – not to feed themselves with their own food crops.” Professor Michael Hudson [3].

The Project for a New American Century and the Wolfowitz Doctrine show that US foreign policy is about power, control and ensuring global supremacy at any cost [4, 5]. Part of the plan for attaining world domination rests on the US controlling agriculture and hijacking food sovereignty and nations’ food security.

In his book ‘Seeds of Destruction’, William Engdahl traces how the oil-rich Rockefeller family translated its massive wealth into political clout and set out to capture agriculture in the US and then globally via the ‘green revolution’ [6]. Along with its big-dam, water-intensive infrastructure requirements, this form of agriculture made farmers dependent on corporate-controlled petro-products and entrapped them and nations into dollar dependency and debt.

GMOs represent more of the same due to the patenting and the increasing monopolization of seeds by a handful of mainly US companies, such as Monsanto, DuPont and Bayer.

In India, Monsanto has sucked millions from agriculture in recent years via royalties, and farmers have been compelled to spend beyond their means to purchase seeds and chemical inputs [7]. A combination of debt, economic liberalization and a shift to (GMO) cash crops (cotton) has caused hundreds of thousands of farmers to experience economic distress, while corporations have extracted huge profits [8]. Over 270,000 farmers in India have committed suicide since the mid to late nineties [9].

monsanto

In South America, there are similar stories of farmers and indigenous peoples being forced from their lands and experiencing violent repression as GMOs and industrial-scale farming take hold [10]. It is similar in Africa, where Monsanto and The Gates Foundation are seeking to further transform small-scale farming into a corporate controlled model. They call it ‘investing’ in agriculture as if this were an act of benevolence.

Agriculture is the bedrock of many societies, yet it is being recast for the benefit of rich agritech, retail and food processing concerns. Small farms are under immense pressure and food security is being undermined, not least because the small farm produces most of the world’s food [11]. Whether through land grabs and takeovers, the production of (non-food) cash crops for export, greater chemical inputs or seed patenting and the eradication of seed sharing among farmers, profits are guaranteed for agritech corporations and institutional land investors.

The recasting of agriculture in the image of big agribusiness continues across the globe despite researchers saying that this chemical-intensive, high-energy consuming model means Britain only has 100 harvests left because of soil degradation [12]. In Punjab, the ‘green revolution’ model of industrial scale, corporate dominated agriculture has led to a crisis in terms of severe water shortages, increasing human cancers and falling productivity [13]. There is a global agrarian crisis. The increasingly dominant corporate-driven model is unsustainable.

More ecological forms of agriculture are being called for that, through intelligent crop management and decreased use of chemical inputs, would be able to not only feed the world but also work sustainably with the natural environment. Numerous official reports and scientific studies have suggested that such policies would be more appropriate, especially for poorer countries [14, 15, 16].

When on occasion the chemical-industrial model indicates that it does deliver better yields than more traditional methods ( a generalization and often overstated [17] ), even this is a misrepresentation. Better yields but only with massive chemical inputs from corporations and huge damage to health and the environment as well as ever more resource-driven conflicts to grab the oil that fuels this model. Like the erroneous belief that economic ‘growth’ (GDP) is stimulated just because there becomes greater levels of cash flows in an economy (and corporate profits are boosted), the notion of improved agricultural ‘productivity’ also stems from a set of narrowly defined criteria.

The dominant notions that underpin economic ‘growth’, modern agriculture and ‘development’ are based on a series of assumption that betray a mindset steeped in arrogance and contempt: the planet should be cast in an urban-centic, ethnocentric model whereby the rural is to be looked down on, nature must be dominated, farmers are a problem to be removed from the land and traditional ways are backward and in need of remedy.

“People are perceived as ‘poor’ if they eat food they have grown rather than commercially distributed junk foods sold by global agri-business. They are seen as poor if they live in self-built housing made from ecologically well-adapted materials like bamboo and mud rather than in cinder block or cement houses. They are seen as poor if they wear garments manufactured from handmade natural fibres rather than synthetics.” Vandana Shiva [18]

Western corporations are to implement the remedy by determining policies at the World Trade Organization, IMF and World Bank (with help from compliant politicians and officials) in order to  depopulate rural areas and drive folk to live in cities to then strive for a totally unsustainable, undeliverable, environment-destroying, conflict-driving, consumerist version of the American Dream [19, 20].

It is interesting (and disturbing) to note that ‘developing’ nations account for more than 80% of world population, but consume only about a third of the world’s energy. US citizens constitute 5% of the world’s population, but consume 24% of the world’s energy. On average, one American consumes as much energy as two Japanese, six Mexicans, 13 Chinese, 31 Indians, 128 Bangladeshis, 307 Tanzanians and 370 Ethiopians [21].

Despite the environmental and social devastation caused, the outcome is regarded as successful just because business interests that benefit from this point to a growth in GDP. Chopping down an entire forest that people had made a living sustainably from for centuries and selling the timber, selling more poisons to spray on soil or selling pharmaceuticals to address the health impacts of the petrochemical food production model would indeed increase GDP, wouldn’t it? It’s all good for business. And what is good for business is good for everyone else, or so the lie goes.

“Corporations as the dominant institution shaped by capitalist patriarchy thrive on eco-apartheid. They thrive on the Cartesian legacy of dualism which puts nature against humans. It defines nature as female and passively subjugated. Corporato-centrism is thus also androcentric – a patriarchal construction. The false universalism of man as conqueror and owner of the Earth has led to the technological hubris of geo-engineering, genetic engineering, and nuclear energy. It has led to the ethical outrage of owning life forms through patents, water through privatization, the air through carbon trading. It is leading to appropriation of the biodiversity that serves the poor.” [22]

The ‘green revolution’ and now GMOs are ultimately not concerned with feeding the world, securing well-rounded nutritious diets or ensuring health and environmental safety. In fact, India now imports foods that it used to grow but no longer does [23]; in Africa too, local diets are becoming less diverse and less healthy [24]. Such notions are based on propaganda or stem from well-meaning sentiments that have been pressed into the service of corporate interests.

Biotechnological innovations have always had a role to play in improving agriculture, but the post-1945 model of agriculture has been driven by powerful corporations like Monsanto, which are firmly linked to Pentagon and Wall Street interests [25]. Motivated by self-interest but wrapped up in trendy PR about ‘feeding the world’ or imposing austerity to ensure prosperity, the publicly stated intentions of the US state-corporate cabal should never be taken at face value [26, 27].

In India, Monsanto and Walmart had a major role in drawing up the Knowledge Initiative on Agriculture [28]. Monsanto now funds research in public institutions and its presence and influence compromises what should in fact be independent decision and policy making bodies [29, 30].

Monsanto is a driving force behind what could eventually lead to the restructuring and subjugation of India by the US [31]. The IMF and Monsanto are also working to ensure Ukraine’s subservience to US geopolitical aims via the capture of land and agriculture [32]. The capture of agriculture (and societies) by rich interests is a global phenomenon.

Only the completely naive would believe that rich institutional investors in land and big agribusiness and its backers in the US State Department have humanity’s interests at heart. At the very least, their collective aim is profit. Beyond that and to facilitate it, the need to secure US global hegemony is paramount.

The science surrounding GMOs is becoming increasingly politicized and bogged down in detailed arguments about whose methodologies, results, conclusions and science show what and why. The bigger picture however is often in danger of being overlooked. GMO is not just about ‘science’. As an issue, GMO and the chemical-industrial model it is linked to is ultimately a geopolitical one driven by power and profit.

Source

 

tags: GMO, New American Century, Wolfowitz Doctrine, Monsanto, The Gates Foundation ,

Η επόμενη μέρα στη Χώρα του Ρωμανού

Του Γιώργου Κράλογλου

Να ερωτηθεί και ο Ρωμανός αν συμφωνεί με την υποψηφιότητα του κ. Σταύρου Δήμα. Γιατί να μην ερωτηθεί; Εάν δεν εκλέγει Πρόεδρος από την σημερινή Βουλή θα πάμε για εκλογές. Και η νέα κυβέρνηση, όποια και αν είναι, θα δίνει, από εδώ και πέρα, λόγο και στους αντι-εξουσιαστές και στους τρομοκράτες. Γιατί αυτήν τη χώρα θα παραλάβει. Τη χώρα του Ρωμανού.

Την εξουσία μιας χώρας – ρεζίλι όπου οι πάντες αποφεύγουν σκόπιμα να πουν στους ιθαγενείς της όλη την αλήθεια για το που ακριβώς βρισκόμαστε και ποιος είναι ο λόγος που δεν πρόκειται να δούμε ούτε σε όνειρο αληθινή ανάκαμψη. Ανάκαμψη, δηλαδή, χωρίς αναστροφή.

στη χωρα του Ρωμανού

στη χωρα του Ρωμανού

Την εξουσία μιας χώρας-ρεζίλι όπου κανείς από τους εντός και εκτός Βουλής δεν ομολογεί στο λαό του ότι για άνεργους και εξαθλιωμένους μισθολογικά δεν υπάρχει άλλη ανάπτυξη από αυτή των μεταρρυθμίσεων του εκσυγχρονισμού και της απελευθέρωσης της οικονομίας από το κράτος και τον κρατισμό.

Να λοιπόν, μερικές εικόνες, από τις προτεραιότητες των εθνικών υποθέσεων… μιας πιθανής κυβέρνησης εκλογών για να έχουμε κάποια συμπεράσματα της Ελλάδας του Ρωμανού και όλων εκείνων που πήραν το πάνω χέρι με αντιπολιτευτική στήριξη και λόγω εμφανέστατης κυβερνητικής ανικανότητας.

Βαδίζουμε στην κόψη του ξυραφιού με το χρέος πάνω από 170% του ΑΕΠ και τις αγορές να μας ρίχνουν άγριο ξύλο… μόνο με την μυρωδιά εκλογών αλλά η μισή Βουλή «σφάζεται» στα πόδια του Ρωμανού.

Μπαίνουμε στο 2015 με τεράστια ερωτηματικά στην οικονομία και αβεβαιότητα στην πολιτική αλλά διαλύουμε μαγαζιά και περιουσίες εμπόρων και μικρομεσαίων για να τιμήσουμε την μνήμη του Γρηγορόπουλου.

Καταστρέφουμε την εικόνα της Αθήνας και ταυτόχρονα την τουριστική προσπάθεια του 2014 χύνοντας δάκρυα… για τους πρόσφυγες της Συρίας στο Σύνταγμα αλλά αφήνουμε να κυκλοφορούν απατεώνες που προσφέρουν στους Σύριους, για 4.000 ευρώ, «μαύρα διαβατήρια». Αυτούς δεν τους βλέπουν οι μπαχαλάκηδες της συμπόνιας και της πολιτικής…

Λιποθυμάμε (όσοι λιποθυμάμε) από χαρά που ο αναρχικός με την μακριά κοτσίδα άδειασε τα σκουπίδια του σπιτιού του στην μούρη του αντιπρύτανη του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και αδιαφορούμε όταν όλο αυτό το Πανεπιστημιακό γυφταριό της χώρας κατέστρεψε από κάθε πλευρά την παιδεία.

Κοντράρουμε και πολεμάμε άγρια κάθε επένδυση και κάθε επενδυτή που θέλει να αγοράσει κράτος και θεωρούμε απλώς επίορκους τους αληταράδες, μπαρμπουτιάρηδες κομματικούς που βάλαμε στους κρατικούς Οργανισμούς να αξιοποιήσουν την περιουσία του λαού…

Δεν ντρεπόμαστε να βλέπουμε αξιόλογους επιστήμονες της χώρας να μεταναστεύουν ή να καταλήγουν σε επίδομα ανεργίας και οργανώνουμε «εμφύλιο» με όποιον πάει να πειράξει πλαστογράφους και άλλους απατεώνες που κρατάνε θέσεις στους Δήμους και στις Δημοτικές Επιχειρήσεις για να κατακλέβουν τα λεφτά της Ευρωπαϊκής Ένωσης (επειδή είναι κουτόφραγκοι) και των δημοτών επειδή είναι ζώα… και δεν καταλαβαίνουν.

Επιτρέπουμε στους ψευτοαναρχικούς της αλητείας των Εξαρχείων να ξηλώνουν μαγαζιά και πολυκατοικίες για να πετάνε πέτρες στα σώματα ασφαλείας και μελετάμε εντός της Βουλής το ενδεχόμενο να αφοπλισθούν οι αστυνομικοί που περιφρουρούν τρομοκράτες και άλλους ύποπτους.

Θεωρούμε υπερβολή και μιλιταρισμό… τις παρελάσεις των εθνικών επετείων ενώ θα κάψουμε όλη την χώρα αν τολμήσει κάποιος όχι να απαγορεύσει το Πολυτεχνείο αλλά να το περιορίσει εντός του χώρου του Πολυτεχνείου.

Να ποια κοινωνία και ποιες επιταγές της θα παραλάβει η κυβέρνηση του Φεβρουαρίου 2015 (αν πάμε σε εκλογές) με δευτερεύον… το θέμα της οικονομίας κάπου στο βάθος…

Άμεσο νομικό πλαίσιο ώστε οι αντι-εξουσιαστές, οι τρομοκράτες και οι αναρχικοί να ορίζουν τα όρια και τα οράματα στην παιδεία. Οι πρυτάνεις να είναι της πλάκας και μόνο για να ανοίγουν τις πόρτες και να τρώνε σφαλιάρες…

Νομική κάλυψη ώστε πλαστογράφοι, απατεώνες και καταχραστές εφόσον είναι κρατικοί υπάλληλοι να έχουν δικαίωμα συνέχισης της εργασίας τους. Ας πρόσεχαν αυτοί που τους διόρισαν…

Κατάργηση κάθε μορφής παρελάσεων και συνταγματική κατοχύρωση ως  εθνικών επετείων της μνήμης Γρηγορόπουλου, της έναρξης απεργίας πείνας του Ρωμανού, της δολοφονίας για το καλό του έθνους… των υπαλλήλων της Μαρφίν και άγαλμα του δολοφόνου στην Πλατεία Συντάγματος.

Απελευθέρωση και ανάθεση υπουργείων σε όλα τα μέλη της 17 Νοέμβρη. Το υπουργείο Παιδείας αποκλειστικά στον Κουφοντίνα…

Αντικατάσταση με κομποσκοίνια και κομπολόγια του οπλισμού της αστυνομίας.

Κάψιμο της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης μία φορά τον χρόνο όπως παλιά πηδούσαμε τις φωτιές στον Κλήδονα …

Αυτή είναι η επόμενη ημέρα στην χώρα του Ρωμανού. Και αυτές είναι οι προτεραιότητες της κυβέρνησης των εκλογών παρά την κόντρα του 60% των (ψυλλιασμένων για όσα τους περιμένουν) ψηφοφόρων που επιμένουν να τις αρνούνται . Όσο για την οικονομία ουδείς λόγος ανησυχίας… Η ΝΔ- ΠΑΣΟΚ ονειρεύονται (μόνοι τους) την ανάπτυξη. Και οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχουν τις λύσεις σε κάποιο τσεπάκι τους… Αρκεί να θυμηθούν έγκαιρα σε ποιο…

Πηγή

 

Tags: χώρα του Ρωμανού, Μαρφίν, Ρωμανός

Απειλές και τραμπουκισμοί ΑΕΚ-τζήδων κατά πολιτών

Τραμπούκοι επιτέθηκαν χθες το απόγευμα στo σπίτι κατοίκου της Νέας Φιλαδέλφειας, ο οποίος έχει προσφύγει στο ΣτΕ κατά των διατάξεων του Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας που αφορούν το γήπεδο της ΑΕΚ και το Αλσος Ν. Φιλαδέλφειας. Κομβόι από μηχανές έφτασε την Κυριακή στις 4.30 το απόγευμα στην κατοικία ενός από τους 17 πολίτες που υπογράφουν το κείμενο της προσφυγής. Εσπασαν το αυτοκίνητό του, αφήνοντας την υπογραφή «Μόνο ΑΕΚ», και κατέστρεψαν την είσοδο του σπιτιού του, προσπαθώντας πιθανόν να εισβάλουν.

Την ίδια υπογραφή, μαζί με την απειλή «Θα πεθάνεις» έγραψαν με σπρέι στη γειτονική γκαραζόπορτα. Στο σημείο έσπευσε κλιμάκιο της Ασφάλειας και του τμήματος Κατά της Αθλητικής Βίας.

ο κ. Μελισσανίδης

ο κ. Μελισσανίδης

Πρόκειται για κλιμάκωση της βίας και των απειλών που ήδη δέχονται οι 17 κάτοικοι που κατέθεσαν την προσφυγή, οι οποίοι στοχοποιήθηκαν καθώς η ΠΑΕ ΑΕΚ δημοσίευσε τα ονόματα και τις διευθύνσεις τους στην επίσημη ιστοσελίδα της. Το πρωί του Σαββάτου βρήκαν στις εξώπορτες των σπιτιών τους υβριστικά φυλλάδια με την υπογραφή «Κίτρινοι Μαχητές» και την απειλή «Σκουλήκια ήρθε η ώρα σας».

 

Ανακοίνωση με την οποία καταδικάζει τη χθεσινή επίθεση στο σπίτι ενός από τους 17 πολίτες που έχουν προσφύγει στο ΣτΕ κατά των διατάξεων του Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας που αφορούν το γήπεδο της ΑΕΚ και το Αλσος Ν. Φιλαδέλφειας.

Η ανακοίνωση:
«Η ΠΑΕ ΑΕΚ καταδικάζει με κατηγορηματικό τρόπο τις απειλές και τη φθορά της περιουσίας σε βάρος του κ. Γιάννη  Ζαμπετάκη που κατέφυγε στο ΣτΕ κατά της ανέγερσης του γηπέδου στη Νεα Φιλαδέλφεια. Θεωρούμε ότι τέτοιου είδους πρακτικές δεν έχουν θέση στην ιστορία και την κουλτούρα του μεγάλου Συλλόγου που εκπροσωπούμε.
Εχουμε μάθει στα δύσκολα και διαβεβαιώνουμε  τους  φιλάθλους της ομάδας μας  ότι προσπαθούμε  τα όποια εμπόδια εμφανίζονται από διαφόρους καθημερινά,  να τα ξεπερνάμε για να εκπληρώσουμε το μεγάλο όνειρο όλων μας. Με ψυχραιμία, με σοβαρότητα και μεγάλη ευθύνη. Είμαστε κατά της χρήσης οποιασδήποτε μορφής βίας αφού τέτοιες πρακτικές δε βοηθούν σε τίποτα, δε λύνουν τo πρόβλημα αλλά και ζημιώνουν το όνομα της ΑΕΚ».

Έγραφε το the press project στις 2/12:

Η ΑΕΚ σήμερα δημοσίευσε στην επίσημη ιστοσελίδα της τα ονόματα των 17 πολιτών που έχουν καταθέσει αίτημα ακύρωσης για την κατασκευή γηπέδου από την ιδιωτική εταιρία του κυρίου Μελισσανίδη. Κάποιος κακεντρεχής θα μπορούσε να σημειώσει ότι ο οπαδικός στρατός του μπορεί να ενεργοποιηθεί κατά λάθος μετά από τη δημοσίευση.

Άλλωστε δεν έχει περάσει πολύς καιρός από την επίθεση «φιλάθλων» της ΑΕΚ στην εκδήλωση πολιτών της Νέας Φιλαδέλφειας που ζητάνε να μην γίνει καταπάτηση του δάσους προκειμένου να φτιαχτεί το κιτς γήπεδο της «Αγίας Σοφιάς». Τότε οι διοργανωτές της συζήτησης είχαν δεχτεί προπηλακισμούς και μπουκάλια ενώ κάποιοι είχαν κυνηγηθεί στους γύρω δρόμους.

Σημειώνεται ότι η νέα περιφέρεια Αττικής έχει συμπεριλάβει στον προϋπολογισμό της (μέχρι στιγμής) τα 20 εκατομμύρια ευρώ του Γιάννη Σγουρού προς την ιδιωτική επιχείρηση που έχει ιδρύσει ο κύριος Μελισσανίδης. Ωστόσο άνθρωποι της Κουμουνδούρου πιστεύουν ότι η κατασκευή του γηπέδου μπορεί να κολλήσει στο ΣτΕ εξαιτίας των ελλείψεων της περιβαλλοντικής μελέτης.

Πηγές:

zoornalistas

Thepressproject

Aekfc

 

 

 

H Guardian κατονομάζει τον Μαρινάκη στις διώξεις για τους στημένους αγώνες

Marinakis 02

Βαγγέλης Μαρινάκης

 

Τον πρόεδρο της ΠΑΕ Ολυμπιακός Βαγγέλη Μαρινάκη κατονομάζει ως έναν από στους 16 κατηγορούμενους για εγκληματική οργάνωση στο ελληνικό ποδόσφαιρο η βρετανική εφημερίδα Guardian σε ρεπορτάζ της, επικαλούμενη αστυνομική πηγή.

Η Guardian αναφέρει χαρακτηριστικά ότι η ομάδα του κ. Μαρινάκη, ο Ολυμπιακός, κατέκτησε 16 από τα τελευταία 18 πρωταθλήματα.

Αναφορά στον κύριο Μαρινάκη και την εμπλοκή του στην υπόθεση κάνουν επίσης το Γαλλικό Πρακτορείο, αλλά και Γαλλικές και Πορτογαλικές εφημερίδες και ιστοσελίδες.

Στο μεταξύ, ο κ. Μαρινάκης απέσυρε την αγωγή κατά άλλης βρετανικής εφημερίδας, της Sun, η οποία το 2013 τον είχε κατατάξει στην λίστα των κατηγορουμένων στο σκάνδαλο των στημένων αγώνων.

Βαρύτατες ποινικές διώξεις για την υπόθεση με τους στημένους αγώνες και τους εξαγορασμένους διαιτητές

Σημειώνεται ότι η Εισαγγελία της Αθήνας άσκησε  κατά των 16 ατόμων βαρύτατες ποινικές διώξεις για την υπόθεση με τους στημένους αγώνες και τους εξαγορασμένους διαιτητές.

Οι διώξεις αφορούν συγκρότηση, ένταξη και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, απάτη σε βαθμό κακουργήματος, απόπειρα εκβίασης, δωροληψίες και δωροδοκίες με βάση τον αθλητικό νόμο.

Οι διώξεις ασκήθηκαν εναντίον μεγαλοπαράγοντα του ελληνικού ποδοσφαίρου, άλλων παραγόντων, στελεχών της ΕΠΟ και εν ενέργεια διαιτητών, που εμπλέκονται στην υπόθεση με τους στημένους αγώνες. Εξ αυτών, οι επτά, κατά το εισαγγελικό πόρισμα συγκροτούν την εγκληματική οργάνωση.

Σύμφωνα με το πόρισμα του εισαγγελέα Αριστείδη Κορέα, που διεξήγαγε την ερευνά που απαριθμεί 173 σελίδες, στο ελληνικό ποδόσφαιρο δρούσε οργανωμένη εγκληματική οργάνωση η οποία «έστηνε» διαιτητές αλλά και αγώνες.

πηγή

Δελτίο Τύπου – Πρωτοβουλία Πολιτών “Θράκη” – Τα …δώρα του Jumbo στον τουρκικό εθνικισμό!

Καταγγέλλουμε με αγανάκτηση, την προκλητική ενέργεια της εταιρείας Jumbo, να χρησιμοποιήσει στο νέο κατάστημά της στον Ίασμο του νομού Ροδόπης, σε όλες τις πινακίδες (και στις από μεγαφώνου ανακοινώσεις), παράλληλα με την ελληνική και την τουρκική γλώσσα.

jumbo iasmos

Η αποσταθεροποιητική «πρωτοβουλία» μιας εταιρείας αυτής της κλίμακας (εισηγμένης στο Ελληνικό Χρηματιστήριο), δυναμιτίζει την ειρηνική συνύπαρξη των σύνοικων πληθυσμών, πυροδοτεί τοπικές εντάσεις και θίγει βάναυσα την ευαισθησία του ακριτικού μας λαού, ο οποίος υποφέρει από την αδιάκοπη, ισχυρή και χωρίς προσχήματα προσπάθεια του τουρκικού εθνικισμού να υπονομεύσει την εθνική κυριαρχία.

Είναι αντιληπτό στον κοινό νου ότι, το θέμα δεν συνδέεται με τις γλωσσικές μας προτιμήσεις, αλλά με τις συνέπειες που παράγουν οι πρωτοβουλίες μιας εταιρείας, οι οποίες εκφεύγουν κατά πολύ του στενού επιχειρηματικού πλαισίου και πλήττουν με οδυνηρό τρόπο τη Θράκη. Με ποιο δικαίωμα μια κερδοσκοπική εταιρεία αυτής της κλίμακας, αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, που επηρεάζουν την εξωτερική πολιτική της χώρας;

Η διγλωσσία αναδείχθηκε, εσχάτως, σε κεντρικό στόχο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής με προφανή επιδίωξη -μεταξύ άλλων- την αφομοίωση και στρατηγική εργαλειοποίηση των μη τουρκόφωνων εθνοτικών ομάδων που συναπαρτίζουν τις μουσουλμανικές μειονότητες της περιοχής (Πομάκοι, Ρομά). Σε μια τέτοια συγκυρία η εταιρία Jumbo με απόλυτη άγνοια των τοπικών ακανθωδών δεδομένων και στηριγμένη σε εσφαλμένες εκτιμήσεις, γίνεται μέρος του προβλήματος και ταυτόχρονα αρωγός της Τουρκίας, απλώνοντας το χαλί στον επεκτατισμό της. Οι πανηγυρισμοί -δια του Τύπου- φασιστικών μειονοτικών στοιχείων, αλλά ακόμη και στελεχών του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής για τις δίγλωσσες πινακίδες, επιβεβαιώνουν απολύτως τις θέσεις μας. Οι εγχώριοι πυρήνες του τουρκικού εθνικισμού, εκτιμούν (ορθώς) ότι με την ενέργειά της η Jumbo ανοίγει διάπλατα το δρόμο για την καθιέρωση της διγλωσσίας στον ιδιωτικό τομέα, στον οποίο προφανώς θα θελήσουν να βαδίσουν και άλλες μεγάλες εταιρείες, μόνο και μόνο για το (αμφιλεγόμενο) κέρδος.

jumbo iasmos1

Καμία κατασκευασμένη δικαιολογία δεν είναι ανεκτή. Μόνο εάν η Jumbo διέθετε κατάστημα σε συνοριακό σταθμό της χώρας (όπως π.χ. τα Duty Free), θα είχε ενδεχομένως επιχειρηματικό νόημα μία τέτοια επιλεκτική δίγλωσση πρωτοβουλία. Όμως, την αρχή αυτή δεν την εφάρμοσε ούτε η ίδια η Jumbo στο κατάστημα που λειτούργησε στο μεθοριακό σταθμό του Προμαχώνα (ελληνο-βουλγαρικά σύνορα) μέχρι τις αρχές του 2013 (όπου δεν υπήρχαν βουλγαρικές πινακίδες), ούτε και στη Ρόδο, την οποία επισκέπτονται κάθε χρόνο δεκάδες χιλιάδες τούρκοι πολίτες. Γιατί στην Κύπρο δεν έβαλε και τουρκικές πινακίδες (παρά μόνο ρωσικές και αγγλικές), όπου επισήμως η τουρκική γλώσσα είναι αναγνωρισμένη από την Κυπριακή Δημοκρατία;

Μήπως οι χριστιανοί της Θράκης θεωρούνται αρκετά μαλθακοί για να δεχθούν χωρίς αντίδραση μια τέτοια πρόκληση; Και φυσικά, σε καμία περίπτωση δεν θα έπρεπε να το πράξει σε βάθος 120 χιλιομέτρων από τα ευαίσθητα εθνικά μας σύνορα και όταν μάλιστα στο ενδιάμεσο μεσολαβεί άλλο κατάστημα, αυτό της Αλεξανδρουπόλεως, σε απόσταση μόλις 40 χλμ από τα σύνορα, όπου οι πινακίδες είναι μόνο στα ελληνικά. Πολύ δε περισσότερο, όταν η πρωτοβουλία εκδηλώνεται γεωγραφικά στην καρδιά της ελληνικής Θράκης και ειδικότερα στην πρωτεύουσα ενός εξαιρετικά εύθραυστου εθνικά δήμου (Ιάσμου), ο οποίος στις τελευταίες αυτoδιοικητικές εκλογές κατέστη το μήλο της έριδος για τον τουρκικό εθνικισμό. Τελικά, η Τουρκία πέτυχε να «εγκαταστήσει» στον Ίασμο έναν καθοδηγούμενο τουρκόφωνο μειονοτικό δήμαρχο.

Δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι υπήρξε κάποιου είδους σιωπηρή συμφωνία/αντάλλαγμα της Jumbo με το δήμο Ιάσμου, από τον οποίο πήρε με πολυετή μίσθωση, το χώρο των εγκαταστάσεών της.

Ποτέ, κανείς έλληνας μουσουλμάνος πολίτης και σε κανένα πολυκατάστημα της Θράκης, δεν είχε πρόβλημα στις συναλλαγές του λόγω της ελληνικής γλώσσας, την οποία άλλωστε διδάσκονται άπαντες σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες. Πέραν των άλλων, η πρωτοφανής αυτή ενέργεια υποτιμά απροκάλυπτα την πολυδάπανη εκπαιδευτική πολιτική της Ελλάδας για ισότιμη παροχή εκπαιδευτικών ευκαιριών σε όλους τους πολίτες της χώρας.

Η λογική της αμοιβαιότητας που επικαλείται η Jumbo, ότι δηλαδή και στην Τουρκία οι εταιρείες έχουν σημάνσεις στα ελληνικά, είναι γελοία και ψευδής. Καμία μεγάλη τουρκική εταιρεία εισηγμένη στο τουρκικό χρηματιστήριο δεν θα διανοείτο να τοποθετήσει σε όλο το εύρος ενός μεγάλου καταστήματος δίγλωσσες πινακίδες, δηλαδή στα τουρκικά και στα ελληνικά. Πολύ δε περισσότερο να έχει από μεγαφώνων ανακοινώσεις και στην ελληνική γλώσσα. Το μόνο που υπάρχει και άπαντες οι τουρίστες γνωρίζουν, είναι πρόχειρες και ενίοτε ακαλαίσθητες και ανορθόγραφες περιστασιακές πινακίδες, οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν παραπέμπουν σε καθιέρωση διγλωσσίας, αλλά σε διαφημιστικά τρικ των κεμπάπ ντονέρ.

Εάν η Jumbo, ορέγεται καταναλωτές εκ Τουρκίας, θα έπρεπε να γνωρίζει ότι ουδείς εχέφρων τούρκος πολίτης πρόκειται να διανύσει 120 χλμ και μάλιστα να παρακάμψει κατάστημα που λειτουργεί στα 40 χλμ από τα σύνορα, για να έρθει στο Jumbo του Ιάσμου. Αλλά, ακόμη και αν αυτό συμβεί, θα αφορά σε καταναλωτές τουλάχιστον μέσου μορφωτικού επιπέδου, οι οποίοι μπορούν να αντιληφθούν πινακίδες στα αγγλικά, όπως γίνεται σε όλα τα πολυκαταστήματα της Ευρώπης.

Οι μόνες αναγνωρισμένες δίγλωσσες επιγραφές στην Ελλάδα είναι στα ελληνικά και στα αγγλικά. Το ίδιο γίνεται απ ́ άκρου εις άκρον στον πλανήτη. Η εταιρεία Jumbo οφείλει να συμμορφωθεί με αυτή την παγκόσμια αρχή και να αντικαταστήσει ΑΜΕΣΩΣ τις απαράδεκτες πινακίδες. Οι Θρακιώτες επιθυμούν να αντιμετωπίζονται ισότιμα με τους υπόλοιπους κατοίκους της Ελλάδας. Ό,τι πινακίδες βλέπει ο πολίτης στα Jumbo της Αθήνας ή της Πελοποννήσου, τις ίδιες επιθυμεί να αντικρίζει και στα Jumbo της ελληνικής Θράκης. Ο εμπνευστής της διγλωσσίας, η οποία δοκιμάζει την αισθητική και τις ευαισθησίες μας, θα πρέπει να λογοδοτήσει στους μετόχους της εταιρείας, αλλά και στο λαό της Θράκης.

Καλούμε προσωπικά τον πρόεδρο της Jumbo κ. Aπ. Βακάκη, το Διοικητικό Συμβούλιο, καθώς και όλους τους μετόχους, να αποσύρουν τις υπονομευτικές της εθνικής μας κυριαρχίας πινακίδες.

Στην αντίθετη περίπτωση, καλούμε τα Υπουργεία Ανάπτυξης, Οικονομικών, Δικαιοσύνης και Εξωτερικών να παρέμβουν άμεσα, για να σταματήσει αυτή η άθλια πρόκληση. Τυχόν παράτασή της, θα εξοργίσει ακόμη περισσότερο τους Θρακιώτες και τους ανατολικο-Μακεδόνες, οι οποίοι θα χρησιμοποιήσουν κάθε νόμιμο μέσο, ώστε να διαπιστώσει η εταιρεία ότι τα κέρδη που οραματίστηκε από την αθλιότητα αυτή, θα υστερήσουν κατά πολύ από τη μεγάλη ΗΘΙΚΗ ζημία που θα υποστεί.

Τέλος, ΚΑΛΟΥΜΕ όλες τις καταναλωτικές οργανώσεις στις πόλεις όπου λειτουργούν Jumbo (σε Ελλάδα και Κύπρο), τους πολιτιστικούς και αθλητικούς συλλόγους της Θράκης και της ανατολικής Μακεδονίας, τους θρακικούς συλλόγους και τις ομοσπονδίες της εσωτερικής διασποράς, τα τοπικά και πανελλήνια ΜΜΕ, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τους βουλευτές της Θράκης, τους δημάρχους, τον νεοεκλεγέντα Περιφερειάρχη Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης κ. Γ. Παυλίδη, τα επαγγελματικά επιμελητήρια και τους Μητροπολίτες να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να δράσουν καταλλήλως, ώστε να σταματήσει ΑΜΕΣΩΣ η πρόκληση.

Παρακαλούμε όποιοι συμφωνούν με τις θέσεις που αναπτύσσουμε στο κείμενό μας, να συνυπογράψουν συμπληρώνοντας την ειδική φόρμα στο πάνω μέρος του ιστολογίου ή στέλνοντας e-mail στο protpolthraki@gmail.com γράφοντας όνομα, επώνυμο, πόλη και την λέξη “Υπογράφω”.

Πρωτοβουλία Πολιτών «ΘΡΑΚΗ»

protpolthraki.blogspot.gr

Economist Debates: Debate on Greece Exclusive Economic Zone Video and Results disappear

 

On  20th June 2013 Economist organized a public debate  between Mr. Theodore Kariotis (Professor of Economics, University System of Maryland, USA ) and Christos Rozakis (President of the Administrative Tribunal, Council of Europe)  with subject “Should Greece proceed with a unilateral delimitation of an exclusive economic zone? ”.

The debate was sponsored by Greek newspaper Naftemporiki

 

The debate was announced as “historical” as the participants included Mr. Kariotis the so-called “Father of Greek EEZ” and also the principal opponent of the idea of unilateral delimination of an  EEZ by Greece, Mr. Rozakis.

 

The debate resulted in a clear win for Mr. Kariotis with 236 votes of a total of 309 attendants (76% ).

 

Looking to find the results of the debate and the video on the Economist site , we find that both the  Video and the Results have disappeared!

 

The video has also disappeared from Naftemporiki website

 

source

 

Φάρμακα: ποιος ελέγχει τι καταπίνουμε?

Τι υποστηρίζει ο ΕΟΦ;

Ο ΕΟΦ υποστηρίζει (εδώ) ότι: Όλα τα φάρμακα, τόσο τα πρωτότυπα όσο και τα γενόσημα, ανεξάρτητα από τη χώρα παραγωγής τους (Η.Π.Α., Ινδία, κ.ά.), για να εισαχθούν και να κυκλοφορήσουν στην Ελλάδα, ελέγχονται και εγκρίνονται από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (Ε.Μ.Α.) και τον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων (ΕΟΦ).

Αυτό σημαίνει απλά ότι κάθε Φάρμακο έχει πάρει άδεια να κυκλοφορήσει στην Ελλάδα ή αντίστοιχα στην Ευρώπη.

ΔΕΝ ΣΗΜΑΊΝΕΙ όμως σε καμία περίπτωση ότι κάθε κουτάκι  Φάρμακα που έχουμε στο σπίτι μας ( ή έστω η συγκεκριμένη παρτίδα παραγωγής )  είναι ελεγμένα από τον EMA και τον ΕΟΦ.

Αντιθέτως, είναι σχεδόν απίθανο να έχει ελεχθεί η συγκεκριμένη παρτίδα Φαρμάκου από κάποιον άλλον εκτός ( στη καλύτερη περίπτωση ) από την εταιρία η οποία το παρήγαγε !

 

Τι ακριβώς συμβαίνει στην πράξη;

Ας δούμε λίγο τι ακριβώς συμβαίνει στην πράξη:

  1. Η Εταιρία που παράγει το Φάρμακο ( έχει υποχρέωση να ) κάνει όλους τους απαιτούμενους ελέγχους
  2. Οι ρυθμιστικές οργανώσεις (FDA για την Αμερική, EMA για την Ευρώπη και ΕΟΦ) βασίζονται στα αποτελέσματα των κλινικών ερευνών και λοιπών ελέγχων των ίδιων εταιριών για να αποφασίσουν αν θα επιτρέψουν ή όχι την κυκλοφορία ενός Φαρμάκου
  3. Όταν η εταιρία πάρει την άδεια κυκλοφορίας και ξεκινήσει η παραγωγική διαδικασία και η διακίνηση του Φαρμάκου σε παγκόσμιο πια επίπεδο, είναι και πάλι η Εταιρία υπεύθυνη να εφαρμόζει κανόνες καλής παραγωγής (GMP – Good Manufacturing Practices) και διακίνησης και ο ρόλος του ΕΟΦ ( και των FDA & EMA στις αντίστοιχες περιοχές ευθύνης τους ) περιορίζεται σε τακτικούς και έκτακτους ελέγχους – επιθεωρήσεις (audits) στα εργοστάσια παραγωγής και στους χώρους διακίνησης.
  4. Για τα εκατομμύρια κουτάκια σκευάσματα τα οποία έχουν στο μεταξύ παραχθεί και διακινηθεί μεταξύ τέτοιων δειγματοληπτικών ελέγχων, δεν μπορεί στην ουσία να εγγυηθεί κανείς άλλος παρά μόνο ο παραγωγός και διακινητής αυτών των σκευασμάτων, σε πολλές περιπτώσεις ούτε καν αυτός!

Μπορεί κάτι να «πάει λάθος»;

Το 2007 και 2008 άρχισαν να αναφέρονται κάποιες δεκάδες θανάσιμα περιστατικά στην Αμερική αλλά και σε άλλες χώρες όπως Δανία, Ιταλία, Γαλλία, Γερμανία, Ιαπωνία κλπ τα τράβηξαν την προσοχή των ρυθμιστικών αρχών, και κυρίως του Αμερικάνικου FDA.

Μετά από ενδελεχή έρευνα, ο FDA συνέδεσε τους θανάτους αυτούς με παρασκευάσματα Ηπαρίνης (Heparin) τα οποία διακινούσε η Αμερικάνικη εταιρία Baxter (baxter.com) και η οποία χρησιμοποιούσε ένα εργοστάσιο παραγωγής της Κινέζικης Scientific Protein Laboratories (SPL). Η έρευνα του FDA απέδειξε ότι ο Κινέζος παραγωγός χρησιμοποίησε πολύ φτηνές πρώτες ύλες αντί των σωστών.

Δες πηγές:
Wall Street Journal:         http://online.wsj.com/news/articles/SB10001424052970203960804577239624228625522
http://blogs.wsj.com/health/2008/02/21/making-heparin-is-a-dirty-job/

New York Times:               http://www.nytimes.com/2008/04/30/health/policy/30heparin.html
MedicalNewsToday:         http://www.medicalnewstoday.com/articles/98971.php

 

Μετά την ολοκλήρωση της έρευνας, η εταιρία (Baxter) καταδικάστηκε, ο Κινέζος παραγωγός μάλλον έκλεισε ή άλλαξε όνομα και όλα ξαναπήραν το δρόμο τους, εκτός βέβαια από κάποιες εκατοντάδες άτυχους που έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας του συγκεκριμένου γεγονότος.

Μάλιστα, οποιαδήποτε αναφορά στο γεγονός έχει διαγραφεί από το site της εταιρίας και τα press releases στη σελίδα της εταιρίας αρχίζουν από το 2009 και μετά…

Μπορεί κάτι να «πάει λάθος» ΣΗΜΕΡΑ;

Τον Μάρτιο του 2014 επιθεωρητές του FDA βρήκαν σπασμένα μηχανήματα και μύγες σε μια έκτακτη επίσκεψή τους σε εγκατάσταση παραγωγής φαρμάκων της εταιρίας Ranbaxy Laboratories στη πόλη Toansa, κοντά στο Νέο Δελχί.

( Σημείωση: Η κυβέρνηση της  Ινδίας έδωσε μόλις τον Δεκέμβριο του 2013 την άδεια στον FDA να  διενεργεί επιτόπιους ελέγχους σε εργοστάσια παραγωγής Φαρμάκων εντός της Ινδίας! )

 

Η συγκεκριμένη εταιρία (Ranbaxy) παράγει σκευάσματα για πασίγνωστα και ευρείας κατανάλωσης φάρμακα όπως το Nexium της AstraZeneca, καθώς επίσης παράγει και δικό της Γενόσημο για το Lipitor της Pfizer.

Τον Μάρτιο του 2014 η εταιρία Ranbaxy ανακάλεσε 64000 σκευάσματα του Γενόσημου Lipitor στην Αμερικάνικη αγορά.

Bloomberg :                   http://www.bloomberg.com/news/2014-03-06/flies-found-by-fda-threaten-indian-town-built-on-generics.html
Wall Street Journal:     http://online.wsj.com/news/articles/SB10001424052702304732804579425533855250824

Τώρα ο FDA απειλεί να κλείσει το συγκεκριμένο εργοστάσιο αλλά η απειλή αφορά και ολόκληρη την πόλη Toansa.

Αν FDA δεν είχε κάνει την έκτακτη επίσκεψη προφανώς και καμία ανάκληση δεν θα είχε συμβεί.

Επίσης, ποιος μπορεί να γνωρίζει τι μπορεί να έχει ήδη προκληθεί χωρίς καν να έχει αναφερθεί ή χωρίς να έχει σχετιστεί με το γεγονός αυτό.

Πόσα σκευάσματα από τα εκατομμύρια που κυκλοφορούν στην αγορά έχουν πραγματικά ελεχθεί από υπεύθυνα μάτια και χέρια ?

 

«Λάθη» θα γίνονται πάντα. Γιατί απλά δεν πρόκειται για λάθη, αλλά για τον πειρασμό του εκάστοτε επιχειρηματία να μεγιστοποιήσει το κέρδος του και το γεγονός ότι ο FDA και οι λοιπές «ρυθμιστικές» αρχές κάνουν ελέγχους δειγματοληπτικούς.

Δεν έχει σημασία αν ο επιχειρηματίας είναι Αμερικάνος, Έλληνας, Γερμανός ή Κινέζος.

Το μόνο που έχει σημασία είναι το κόστος που θα κληθεί να πληρώσει σε περίπτωση «λάθους».

Και δυστυχώς ακόμη και στις μέρες υπάρχουν περιπτώσεις όπου το κόστος αξίζει το ρίσκο.

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Παραλίγο βύθιση της ελληνικής φρεγάτας Σαλαμίς από Ισραηλινό πύραυλο

Αποκάλυψη σοκ με παραλίγο τραγωδία στην ανατολική Μεσόγειο. Ισραηλινός πύραυλος παραλίγο να χτυπήσει την ελληνική φρεγάτα Σαλαμίς η οποία συμμετείχε σε άσκηση με αμερικανικά και ισραηλινά πλοία!

Παραλίγο βύθιση ελληνικής φρεγάτας από ισραηλινό πύραυλο!!!

Το περιστατικό έγινε το βράδυ της Τετάρτης όταν η άσκηση Noble Dina είχε ολοκληρωθεί και η φρεγάτα μας έπλεε προς το λιμάνι της Χάϊφα. Από την γέφυρα του πλοίου ο αξιωματικός υπηρεσίας είδε έντρομος μία λάμψη να κατευθύνεται με ταχύτητα προς το πλοίο. Θεώρησε ότι πρόκειται για κατευθυνόμενο βλήμα επιφανείας και σήμανε συναγερμός στο πλοιο.

Η φρεγάτα έκανε στροφή προς τα δεξιά και δόθηκε εντολή ενεργοποίησης όλων των αντιπυραυλικών συστημάτων. Ο πύραυλος πέρασε από την πλώρη της φρεγάτας σε απόσταση ασφαλείας αλλά μέχρι να γίνει αυτό στο Σαλαμίς πέρασαν δευτερόλεπτα αγωνίας.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που υπάρχουν οι ισραηλινοί είχαν δεσμεύσει περιοχή για εκτέλεση πυρών. Σύμφωνα με όσα υποστηρίζει η ελληνική πλευρά, η φρεγάτα έπλεε εκτός αυτής της περιοχής . Δεν έχει διευκρινιστεί τι υποστηρίζουν οι ισραηλινοί που επισήμως μιλούν για εκτόξευση δορυφόρου. Ουδείς βέβαια πείθεται.

Σύμφωνα με πληροφορίες η τραγωδία αποφεύχθηκε την τελευταία στιγμή με αλλαγή δεδομένων στο κατευθυνόμενο βλήμα από τους ισραηλινούς.

Περιττό να αναφέρουμε ότι τα δευτερόλεπτα που πέρασε το πλήρωμα της φρεγάτας ήταν κάτι παραπάνω από δραματικά . Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι λίγες ώρες μετά από το γεγονός αξιωματικός της φρεγάτας ο οποίος είχε εμπλοκή στην αντιμετώπιση της απειλής έπαθε ισχαιμικό επεισόδιο και έχει μεταφερθεί σε νοσοκομείο στο Ισραήλ, όπου και νοσηλεύεται.

Πηγή

Το Κολέγιο – η τάξη του 71: οι παλιές καλές μέρες της παλιο-παρέας

Στην περίφημη τάξη του '71 στο Κολλέγιο: Το δεξί χέρι του Σαμαρά που δεν θέλει συμμαθητή του, εκδότη, στο ευρωψηφοδέλτιο

Τα νεαρά καλογυμνασμένα αγόρια ντυμένα με jeans που φέρουν τις υπογραφές διεθνούς φήμης αμερικανικών και ιταλικών οίκων και συνοδεύονται από μπουφάν και t-shirts σε εκτυφλωτικά χρώματα περνούν γρήγορα την εντυπωσιακή, υπερσύγχρονη πεζογέφυρα της λεωφόρου Κηφισίας.

Οι συμμαθητές τους, από το Κολλέγιο Αθηνών έχουν ήδη καταλάβει τα πεζοδρόμια μπροστά από τον ιστορικό κινηματογράφο «Αβάνα» και τα πολυσύχναστα χαμπουργκεράδικα και cafe. Μερικοί από αυτούς κρατούν στα χέρια τους χυμούς, τα αγαπημένα τους  frozen yoghurts και τεράστια χάμπουργκερ με μπέικον και μανιτάρια. Κάποιοι άλλοι προτιμούν να φλερτάρουν με καλλίγραμμα κορίτσια. Οι νεαρές φορούν μίνι φούστες, χαμηλές μπότες ή κολλάν σε έντονα χρώματα.

Σκέφτομαι ότι η νέα ελληνική γενιά έχει ομορφύνει πολύ. Τα κορίτσια ειδικά είναι πραγματικές κούκλες. Ψηλές, με εξαιρετικές αναλογίες, καλογυμνασμένα οπίσθια και πλούσια μαλλιά.

Μια παρέα αγοριών συζητάει για την διεθνή μουσική σκηνή και τις διάσημες εκπροσώπους της. Ένας από αυτούς λέει ότι η Μπιγιονσέ του αρέσει έτσι όπως παρουσιάζεται προκλητική μέσα από το τελευταίο της βίντεο κλιπ το οποίο χαλάει κόσμο στο διαδίκτυο. Προβάλλεται στα πλαίσια promotion του φιλμ «50 αποχρώσεις του γκρι». Κάποιος από την συντροφιά επισημαίνει ότι η αλλαγή προφίλ της γλυκιάς, τρυφερής σταρ η οποία πρόβαλλε προς τα έξω το προφίλ του καλού κοριτσιού θα έχει αντίκτυπο στην καριέρα της. Οι περισσότεροι φωνάζουν ότι τους αρέσουν τα bad girls όπως η ημίγυμνη Ριάννα και η πάντα…τσίτσιδη Μάιλι Σάιρους.

Daddy cool

Ο μπαμπάς μιας όμορφης νεαρής η οποία φοράει σούπερ μίνι φορεματάκι Stella McCartney σταματάει μπροστά της. Είναι ανεβασμένος πάνω σε μία Harley Davidson. Χαμογελάω πονηρά. Ο συγκεκριμένος άνδρας παραμένει γοητευτικός έστω και αν έχουν περάσει χρόνια από την εποχή που ήταν ο ωραίος του Κολλεγίου Αθηνών. Ένα αγόρι με πάρα πολλές κατακτήσεις. Είναι φυσικό η 15 χρονών κόρη του να μοιάζει με μοντέλο.

Επιφανής επιχειρηματίας σήμερα, φροντίζει να συναντάει συχνά τους παλιούς συμμαθητές του. Οι περισσότεροι από αυτούς άλλωστε διαπρέπουν στο χώρο της πολιτικής, του shipping, των business, των media.

Λίγες βραδιές πριν στο σπίτι ισχυρού επιχειρηματία από τον χώρο των κατασκευών συζητούσαν για τις παλιές καλές εποχές του Κολλεγίου, Τότε λέει τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Όλοι ήταν μια μεγάλη παρέα. Συνέχισαν μάλιστα να συναντιούνται χρόνια μετά. Τώρα οι καταστάσεις άλλαξαν. Τα νέα παιδιά είναι εντελώς διαφορετικά.

Κάποιος από τους συνδαιτυμόνες στο τραπέζι του επιχειρηματία, με φόντο μέσα από τις τζαμαρίες τον υπέροχο, καταπράσινο κήπο με «διάσπαρτα» πανάκριβα γλυπτά διάσημων καλλιτεχνών είχε διαφορετική άποψη.

«Υπάρχουν συμμαθητές μας οι οποίοι αποφεύγουν να κάνουν παρέα μεταξύ τους» σημείωσε. «Μερικοί από αυτούς κινούνται μάλιστα στους ίδιους χώρους. Αυτούς της πολιτικής και των επιχειρήσεων» τόνισε.

Κοντινά θρανία

Στο τραπέζι, ανάμεσα σε βαθυκόκκινα και μαύρα πιάτα από πορσελάνη και ποτήρια baccarat έπεσαν ονόματα. Ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, βουλευτής Επικρατείας και στενός συνεργάτης του Πρωθυπουργού. Βρισκόταν στην ίδια τάξη στο Κολλέγιο Αθηνών με τον Υφυπουργό Δημόσιας Τηλεόρασης και υποψήφιο ευρωβουλευτή με την «Ελιά» Παντελή Καψή, όπως επίσης και τον Δήμαρχο της Αθήνας Γιώργο Καμίνη (ίδια τάξη, ίδιο τμήμα-κοντινά θρανία).  Ο Χρύσανθος ήταν άριστος μαθητής . Άριστος μαθητής και πολύ άτακτο αγόρι. Έξυπνος, ετοιμόλογος και πλακατζής. Ο Λαζαρίδης έστηνε τέτοιες πλάκες που έφερνε αρκετές φορές σε δύσκολη θέση όχι μόνο τους καθηγητές του αλλά και τον καλόβουλο πάντα μπαμπά του. Μία φορά θυμάται συμμαθητής του ο οποίος βρισκόταν στο πλούσιο τραπέζι του επιχειρηματία, ο Χρύσανθος είχε σκαρφαλώσει σε ένα ψηλό δένδρο του Κολλεγίου. Οι καθηγητές και συμμαθητές του μαζεύτηκαν από κάτω και τον παρακαλούσαν να κατέβει.

Η Σίφνος και ο Ροσσώνης

Ο μικρός Λαζαρίδης αισθανόταν όμως υπέροχα εκεί πάνω. Του άρεσε μάλλον να… βλέπει τον κόσμο από ψηλά. Οι σχέσεις του με τους δύο συμμαθητές του Καμίνη και Καψή (ήταν σίγουρα πιο ήσυχα παιδιά τα χρόνια του σχολείου) είναι τυπικές. Δεν κάνουν παρέα (αντίθετα οι κύριοι Καψής και Καμίνης έχουν πολύ καλές σχέσεις μεταξύ τους). Πριν μερικά χρόνια  ο Λαζαρίδης είχε συναντήσει στην Σίφνο τον επίσης συμμαθητή του, γνωστό επιχειρηματία στο χώρο των οπλικών συστημάτων Ανδρέα Ροσσώνη (σύζυγο της ξαδέρφης του τέως Υπουργού Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου). Τότε ο κ. Ροσσώνης  ήταν ένας μάλλον άγνωστος επιχειρηματίας. Δεν είχε ακόμα ξεσπάσει ο θόρυβος της λίστας Λαγκάρντ.

Για όσους πάντως δεν γνωρίζουν ο κ.Λαζαρίδης πίσω από τα αυστηρά, μυωπικά γυαλιά του παραμένει ένας άνθρωπος με τρελό, ανατρεπτικό χιούμορ…

Χιούμορ…

Τρελό ανατρεπτικό χιούμορ διαθέτει και ο κατά δύο χρόνια μεγαλύτερος Γιώργος Κύρτσος, τον οποίο δημοσιεύματα φέρουν να μην έχει τις καλύτερες σχέσεις με τον κ.Λαζαρίδη. Ο υποψήφιος (σύμφωνα με πληροφορίες) για την Ευρωβουλή με την Ν.Δ. εκδότης φοιτούσε σε μεγαλύτερη τάξη από τον Λαζαρίδη. Γνωρίζονται πολλά χρόνια, μέχρι πρότινος όμως δεν είχαν καμία σχέση. Ο κ. Λαζαρίδης στην διάρκεια των φοιτητικών του χρόνων ήταν «Ρηγάς», ο κ. Κύρτσος μέλος του Κ.Κ.Ε. (όταν σπούδαζε στο “London School of Economics”). Οι φήμες  λένε ότι ο κ. Λαζαρίδης δεν συμφωνούσε γύρω από την συμμετοχή Κύρτσου στο ευρωψηφοδέλτιο της Ν.Δ. Ποιος ξέρει τι περνάει από το μυαλό του μυστακοφόρου Συμβούλου του Πρωθυπουργού…

Αποδείξεις και ονόματα

Αξίζει πάντως να σημειώσουμε τα ονόματα αυτών που βρίσκονταν στην «περίφημη» τάξη μαζί με τον κ. Γ. Κύρτσο. Οι περισσότεροι αποφοίτησαν το 1971 (με εξαίρεση τον πρώην Πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου ο οποίος αναγκάστηκε να ακολουθήσει μέλη της οικογενείας του στο εξωτερικό).

Ανάμεσά τους οι κ.κ  Γιώργος Αγουρίδης, Πέτρος Δούκας, Παναγής Καρέλλας, Οδυσσέας Κυριακόπουλος, Νίκος Μανωλόπουλος, Ντόρης Μαργέλλος, Ντίνος Μαρτίνος, Γιάννης Μηλιός, Νίκος Νανόπουλος, Ανδρέας Πατεράκης, Μιχάλης Πετζετάκης, Γιώργος Σαλονίκης, Δημήτρης Σταμάτης, Γιάννης Τσαντίλης κ.α.

Μια δυνατή φωνή με επαναφέρει στην… πραγματικότητα. Βρίσκομαι ακόμα σε καφέ απέναντι από το Κολλέγιο. Τα αγόρια αποφάσισαν τελικά ότι το… κορίτσι των  ονείρων τους είναι η  Κάμερον Ντίαζ. Η ξανθιά καλλονή, μόνιμη «θαμώνας» των παραλιών της Καλιφόρνια αφήνει μίλια πίσω της τις νεαρότερες Μπιγιονσέ, Ριάνα, Μάιλι… Bravissimo!

Πηγή

Τα τάγματα εφόδου της ντροπής

Ο Χασάν, που οι φασίστες τού χάραξαν τον αγκυλωτό σταυρό στην πλάτη, πήρε των ομματιών του κι έφυγε από την Ελλάδα.

ratsistikh via 3-4-2014

Ο Ρεζά… που δέχθηκε ρατσιστική επίθεση στο Περιστέρι δεν ξαναβγήκε από το σπίτι του, παρά μόνο για να μεταφερθεί σε ψυχιατρική κλινική. Και η μικρούλα από το Αφγανιστάν που μαζί με τη μητέρα της είχε δεχθεί τα χτυπήματα των ναζιστών στον Αγιο Παντελεήμονα χρειάστηκε δύο μήνες τη φροντίδα των παιδοψυχιάτρων στη Γερμανία για να μπορέσει να ξανακοιμηθεί…

Είναι μερικά από τα θύματα επιθέσεων με βάση την εθνικότητα, το χρώμα, τη θρησκεία και το φύλο που έχουν μιλήσει στο Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας, οι άνθρωποι που κρύβονται πίσω από τους αριθμούς…

Περισσότερα από 165 περιστατικά με 320 θύματα κατέγραψαν τα μέλη των 35 οργανώσεων που συμμετέχουν στο Δίκτυο το 2013, αριθμός σαφώς αυξημένος από τις προηγούμενες χρονιές, αφού η συντριπτική τους πλειονότητα συντελέστηκε το πρώτο 9μηνο του χρόνου.

Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται τα θύματα από τους πυροβολισμούς της Μανωλάδας καθώς και 44 υποθέσεις βίας από ένστολους.

Σημειώνεται ότι κατά το τελευταίο τρίμηνο του 2013, μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και τις συλλήψεις ηγετικών στελεχών της Χρυσής Αυγής, καταγράφηκαν μόλις 18 περιστατικά ρατσιστικής βίας, «προς επίρρωση των δεδομένων του Δικτύου για την ύπαρξη Ταγμάτων Εφόδου, για τα οποία η ελληνική Πολιτεία άργησε δυστυχώς πολύ να λάβει μέτρα», όπως σημειώθηκε.

Το Δίκτυο συντονίζουν η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. «Όταν το 2010 μιλούσαμε για ρατσιστική βία, οι Αρχές μάς έλεγαν ότι δεν υπάρχει. Σταδιακά, κυλήσαμε στα “μεμονωμένα περιστατικά”, για να αναγνωριστεί μέσω της καταγραφής του Δικτύου τελικά ότι το φαινόμενο υπάρχει», δήλωσε ο Κωστής Παπαϊωάννου, πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής.

«Το Δίκτυο αποτέλεσε σημείο αναφοράς, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, σχετικά με την ανάδειξη των εγκλημάτων μίσους, ακριβώς γιατί η δράση του ήρθε να καλύψει ένα σημαντικό κενό της Πολιτείας: την απουσία ενός επίσημου και αποτελεσματικού συστήματος καταγραφής των περιστατικών και τάσεων της ρατσιστικής βίας στη χώρα», σημείωσε ο επικεφαλής της Ύπατης Αρμοστείας Γιώργος Τσαρμπόπουλος.

Τα 143 περιστατικά αφορούν μετανάστες ή πρόσφυγες, ενώ τα υπόλοιπα 22 ήταν κατά ομοφυλοφίλων και διεμφυλικών ατόμων και ένα κατά της νομικής τους εκπροσώπου. Τα 103 έλαβαν χώρα στο κέντρο της Αθήνας, ενώ περιστατικά σημειώθηκαν και στην ευρύτερη Αττική, τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, τον Πειραιά, την Ηλεία και αλλού.

Kαμπανάκι

Την ανησυχία τους εξέφρασαν οι εκπρόσωποι του Δικτύου για την αύξηση των περιστατικών όπου η αστυνομική συνδέεται με τη ρατσιστική βία. «Οφείλουμε να πούμε ότι καταγραφές έχουμε εκεί όπου δραστηριοποιούνται οι 35 οργανώσεις που συμμετέχουν στο Δίκτυο. Συνεπώς, θα λέγαμε ότι τα αποτελέσματα καταγράφουν την κορυφή του παγόβουνου της ρατσιστικής βίας στην Ελλάδα», τόνισε η βοηθός συντονίστρια του Δικτύου, Ελένη Τάκου.

«Ο φόβος εξακολουθεί να υπάρχει», δήλωσε ο πρόεδρος του Ελληνικού Φόρουμ Προσφύγων, Γιονούς Μοχαμαντί, ενώ η πρόεδρος του Σωματείου Υποστήριξης Διεμφυλικών, Μαρίνα Γαλανού, επεσήμανε την αστυνομική βία που έχουν υποστεί μέλη της ομοφυλοφιλικής και τρανς κοινότητας.

Πηγή

Αθώοι οι Μαρινάκης, Θεοδωρίδης: προσέφεραν μόνο ευχές και προστασία!

athoi

Αθώους έκρινε τελικά το Στ’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών τους Βαγγέλη Μαρινάκη και Σάββα Θεοδωρίδη για την επίσκεψή τους στα αποδυτήρια των διαιτητών στο ημίχρονο του τελικού του κυπέλλου Ελλάδας.

Δεν απεδείχθει δηλαδή στο δικαστήριο ότι προσπάθησαν να επηρεάσουν τον διαιτητή Γιάχο. Απλά του ευχήθηκαν καλή επιτυχία και του είπαν να μη φοβάται τίποτα και να σφυρίξει 50-50.

 

Ιδού χαρακτηριστικός διάλογος από τη δίκη:

Εισαγγελέας: “Επηρεαστήκατε από τα λόγια του;”

Γιάχος“Εμένα δεν με επηρεάζει τίποτα”.

Εισαγγελέας“Στο φύλλο αγώνα γιατί δεν το γράψατε;”

Γιάχος: “Γράφουμε στο φύλλο αγώνα ό,τι είναι σημαντικό. Αυτό ήταν συνηθισμένο“.

Εν συνεχεία, η πρόεδρος του δικαστηρίου απευθύνθηκε στον έτερο επιπρόσθετο βοηθό, Σταύρο Τριτσώνη“Γιατί σας είπε μην φοβάστε τίποτα; Φοβόσασταν κάτι; Εγώ, όταν θα σας έβλεπα στον δρόμο και θα σας χαιρετούσα, θα σας έλεγα μην φοβάστε;”

Τριτσώνης :“Είναι μία συνηθισμένη έκφραση. Δεν είναι κάτι επιλήψιμο…”.

….

Παραμένει πάντως το ερώτημα πώς είναι αθώοι αφού ρητά απαγορεύεται να επισκέπτονται τους διαιτητές μόνο οι παράγοντες της μίας ομάδας, χωρίς ταυτόχρονη παρουσία των παραγόντων της άλλης…

Τέλος καλό, όλα καλά λοιπόν, αφού αντί να κριθεί η ενοχή της παρουσίας τους και μόνο έγινε συζήτηση για το τι είπαν με τους διαιτητές, κάτι προφανώς που κανείς άλλος δε μπορεί να γνωρίζει !

Οφείλουμε να ομολογήσουμε πάντως πως η ιστορία επιβεβαίωσε τη σοφή δικαστική απόφαση. Οι ευχές των Μαρινάκη, Θεοδωρίδη έπιασαν τόπο και ο εντελώς ανεπηρέαστος από την επίσκεψη Γιάχος σφύριξε όντως 50 – 50: 50 Μαρινάκη – 50 Θεοδωρίδη.

Ιδού χαρακτηρική φάση από το β’ ημίχρονο του συγκεκριμένου αγώνα – Γιορτή του ποδοσφαίρου, όπου ο έντιμος αθλητής του Ολυμπιακού Μανιάτης αποκρούει με το χέρι ως δεύτερος τερματοφύλακας τη μπάλλα επάνω στη γραμμή του τέρματος:

Χέρι ρε μ(%.νόπανο!

 

Ω, ναι! Καθαρό χέρι και αποβολή!

 

 

Isle of Man TT: a dangerous obsession

John McGuinness – a legend on a legendary lap

Published on Jun 25, 2012

As the fastest ever man around the Isle of Man TT, 19-times winner and Honda TT Legends rider John McGuinness is what you might call an expert on the 37.739-mile mountain course. Here, he talks through the Isle of Man TT lap, giving a unique account of his techniques and feelings on some of the most famous sections – from Bray Hill to Rhencullen, Kirk Michael and the Sulby Straight, to the Mountain, the Verandah, Creg-ny-baa and the start/finish on Glenclutchery Road. A legendary lap by a legendary rider.

The Isle of Man TT 2013 : one lap with Michael Dunlop / 600cc Honda

Death @ TT Isle of Man (IOMTT) Road Racing

Isle of Man  TT Crazy compilation

The Isle of Man TT: A Dangerous Addiction, a film by David Niblock

Isle of Man – The Real Heroes II

This video is dedicated to all riders who lost their lives while doing what they loved.

US Embassy personel William B plays role in Vodafone’s Tsalikidis assassination?

 

Η αποκάλυψη για τον αμερικανό υπάλληλο της πρεσβείας των ΗΠΑ, William B. ο οποίος εμφανίζεται στην ελληνική δικογραφία του 3ου ανακριτή ως το πρόσωπο που πρωταγωνιστεί στις τηλεφωνικές υποκλοπές αξιωματούχων και του τότε πρωθυπουργού, Κώστα Καραμανλή, αλλάζει τα δεδομένα της απόπειρας συγκάλυψης της δολοφονίας του στελέχους της Vodafone  Kώστα Τσαλικίδη.

Στα χέρια του ανακριτή βρίσκονται φωτογραφίες από δραστηριότητές του στη χώρα μας, κυρίως από κάμερες ασφαλείας.

Την επόμενη εβδομάδα δρομολογείται η αποστολή αιτήματος δικαστικής συνδρομής για να του απαγγελθεί κατηγορία κακουργηματικού χαρακτήρα και να εμφανιστεί στον ανακριτή, προκειμένου να απολογηθεί για το αδίκημα της κατασκοπείας αλλά και της παραβίασης προσωπικών δεδομένων.

Οπως αναφέρει το «Βήμα της Κυριακής», το αν οι Αμερικανοί ανταποκριθούν σε αυτά τα αιτήματα των ελληνικών Αρχών είναι ένα άλλο ζήτημα. Αλλωστε, σύμφωνα με το δημοσίευμα που επικαλείται έγκυρη δικαστική πηγή δεν αναμένεται κάτι τέτοιο, σύμφωνα με την προστασία που παρέχουν οι υπηρεσίες στους ανθρώπους τους.

Ο συγκεκριμένος υπάλληλος της αμερικανικής πρεσβείας -Bill για τους στενούς τους φίλους – είναι 65 ετών σήμερα και μόνιμος κάτοικος εξωτερικού. Μένει κοντά στην NSA, την παλιά του δουλειά και το Λάνγκλεϊ των ΗΠΑ. Από τις φωτογραφίες που υπάρχουν στη δικογραφία ξετυλίγεται όλη η δραστηριότητά του, πώς αγόρασε από τον Πειραιά τα καρτοκινητά-σκιές, πώς έδωσε άλλο όνομα από αυτό που είχε, πώς πηγαινοερχόταν στις ΗΠΑ το επίμαχο διάστημα που γίνονταν οι υποκλοπές, έως τον Μάρτιο του 2005 δηλαδή.

Με απλά λόγια η αμερικανική πρεσβεία παρακολουθούσε τον πρώην πρωθυπουργό. Ένα στέλεχος της Vodafone, ο Κώστας Τσαλικίδης, έπεσε πάνω στις υποκλοπές και ένα βράδυ αποφάσισε να αυτοκτονήσει, ενώ είχε βγάλει τα εισιτήρια για ένα προκαθορισμένο ταξίδι και ετοιμάζονταν για τον γάμο του. Το βράδι της “αυτοκτονίας” του αγόρασε μάλιστα και πάστες από το φούρνο της γειτονιάς του συνομιλώντας ευδιάθετος με τον ιδιοκτήτη. Βρέθηκε κρεμασμένος έξω από το μπάνιο του με σχοινί το οποίο ήταν δεμένο σε ναυτικούς κόμπους ενώ ο ίδιος με το ζόρι έκανε τους κόμπους των παπουτσιών του…


Ξημερώματα Τετάρτης 9 Μαρτίου 2005, στην οδό Ευκλείδου 18 στον Κολωνό.
 
Από το παταράκι του μπάνιου στο μικρό διαμέρισμα του Κώστα Τσαλικίδη, κατεβαίνει ένα σχοινί το οποίο είναι δεμένο στους σωλήνες του καλοριφέρ.

To σχοινί καταλήγει σε θηλιά περασμένη στον λαιμό του 39χρονου στελέχους της  Vodafone.

Το σώμα του Κώστα Τσαλικίδη αιωρείται μερικά εκατοστά πάνω από το πάτωμα και μια καρέκλα είναι πεσμένη κάτω από τα πόδια του….

Η ώρα είναι 07:55. Το άψυχο σώμα του γιού της καθώς κρέμεται μπροστά στη πόρτα του μπάνιου, θα το αντικρύσει πρώτη η μητέρα του Γεωργία. Ο Κώστας, που ήταν πάντα συνεπής στην δουλειά του, εκείνη τη μέρα δεν είχε φύγει ακόμη από το διαμέρισμα και οι γονείς τον καλούσαν στο τηλέφωνο με τη σκέψη ότι τον είχε πάρει ο ύπνος. Ο πατέρας του Γιώργος, εργολάβος οικοδομών, υπέφερε από την αναπηρία του στο ένα του πόδι με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται η κίνησή του. Οι γονείς κατοικούσαν στον ίδιο όροφο με το γιο τους, σε διαφορετικά διαμερίσματα. Η μητέρα ήταν εκείνη που με το δικό της κλειδί, θα πήγαινε να ξυπνήσει τον Κώστα.

Η ώρα είναι 08:35, όταν φτάνει τυχαία στο διαμέρισμα ο αδελφός του Παναγιώτης. Εκείνος με μαχαίρι κόβει το σχοινί και τοποθετεί το άψυχο σώμα του αδελφού του στο κρεβάτι του υπνοδωματίου, όπου και τον φωτογράφισε. Στη συνέχεια τηλεφωνεί στο ΑΤ Κολωνού.

Στις 9.30-10 το πρωί της ίδιας μέρας, (σύμφωνα με την κατάθεσή του στις 10 Μαρτίου 2006), ενημερώνεται ο επικεφαλής της Vodafone Γιώργος Κορωνιάς, για το θάνατο του Κώστα Τσαλικίδη. Στο διαμέρισμα της οδού Ευκλείδου βρίσκεται ακόμη η Σήμανση και το ΕΚΑΒ.

 

Στο μεταξύ κανείς δεν φροντίζει ν απομονώσει το χώρο και να πάρει δαχτυλικά αποτυπώματα. Ούτε καν από το πατάρι. Μέχρι σήμερα , Φεβρουάριος 2010!..

Οσο για την νεκροψία, αυτή γίνεται την επόμενη το βράδι, 10 Μαρτίου 2005, αντί της πάγιας τακτικής-παραλαβή νεκρών μέχρι 10 το πρωί για νεκροτομή την ίδια μέρα. (Στην Ελλάδα πρωθυπουργός είναι ο Κώστας Καραμανλής και κορυφαία στελέχη στο Μαξίμου ο Γιάννης Αγγέλου και ο Γιάννης Ανδριανός.)

Κανείς εως σήμερα δεν γνωρίζει την πραγματική ώρα του θανάτου του Κώστα Τσαλικίδη. Κι αυτό γιατί πουθενά δεν αναγράφεται- σε κανένα έγγραφο! Κανείς εκτός από τον δολοφόνο του.

ΟΙ ΤΡΟΜΑΓΜΕΝΕΣ ΦΟΙΤΗΤΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΝΩ ΟΡΟΦΟΥ, Η ΞΕΧΑΣΜΕΝΗ ΒΑΛΙΤΣΑ ΚΑΙ Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ΩΡΙΜΟ ΑΝΔΡΑ

Στην οδό Ευκλείδου 18, στο διαμέρισμα που βρίσκεται ακριβώς πάνω από το δυάρι που κατοικούσε ο Κώστας Τσαλικίδης, μένουν δυο φοιτήτριες, κορίτσια από την επαρχία που βρέθηκαν στην Αθήνα. Ένα πρωί καθώς έχουν κατέβει για ψώνια στο κέντρο της πόλης-συγκεκριμένα πήγαν ν αγοράσουν καλλυντικά από γνωστό κατάστημα, θα κάνουν μια γνωριμία λίγο ασυνήθιστη, για το μέρος. Ενας ώριμος άνδρας, αθλητικός και με κοντοκουρεμένο μαλλί, θα τις πλησιάσει. Τους πιάνει κουβέντα. Για κάποιο διάστημα, μιλάει μόνο με τη μία, καθώς η άλλη συνεχίζει να ψωνίζει.

Αργότερα και καθώς επιστρέφουν σπίτι τους, ανακαλύπτουν ότι έχουν χάσει τα κλειδιά τους. Πολύ μετά κι όταν ο Κώστας Τσαλικίδης του κάτω ορόφου, θα είχε φύγει από τη ζωή, οι φοιτήτριες βρίσκουν έντρομες μια βαλίτσα στο πατάρι του μπάνιου τους. Μια τεράστια βαλίτσα που δεν ανήκε σε καμία από τις δύο. Τα παταράκια στις παλιές πολυκατοικίες, όπως εκείνη που κατοικούσαν, χτιζόντουσαν με τον ίδιο τρόπο σ όλα τα διαμερίσματα. Οι σωληνώσεις ήταν παρόμοιες.

Οποιος είχε μπει στο διαμέρισμα των κοριτσιών γνώριζε ακριβώς πως ήταν και το πατάρι στο δυάρι του Κώστα Τσαλικίδη. Από πού περνούν οι σωληνώσεις της κεντρικής θέρμανσης. Είχε σκόμη στη διάθεσή του και το κλειδί της κεντρικής εισόδου της μικρής πολυκατοικίας.

Το τι μπορεί να περιείχε η βαλίτσα που τοποθετήθηκε στο πατάρι τους, είναι ένα ερωτηματικό. Οπως επίσης και πως θα μπορούσε να χρησιμεύει στους δολοφόνους του νεαρού Τσαλικίδη.

Ένα ακόμη ερωτηματικό είναι οι τρείς ναυτικοί κόμποι που έσφιγγαν τη θηλιά στο λαιμό του Κώστα Τσαλικίδη. Οι ναυτικοί κόμποι, απαιτούν ιδιαίτερη τεχνική και έμπειρο χέρι. Ο νεαρός Τσαλικίδης, δεν ήξερε να δένει παρά τους κόμπους στα κορδόνια των παπουτσιών του.

Οι φοιτήτριες –σύμφωνα με πληροφορίες-έχουν δώσει καταθέσεις και στη συνέχεια «εξαφανίσθηκαν» τρομαγμένες από το σπίτι του Κολωνού.

-«Εμείς ποτέ δεν είχαμε βαλίτσα στο πατάρι μας…», θα πουν στην οικογένεια του νεκρού Τσαλικίδη.

ΑΓΟΡΑΣΕ ΤΡΕΙΣ ΠΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ!

Ηταν γύρω στις 11 το βράδι της 8ης Μαρτίου, όταν ο Κώστας Τσαλικίδης πήγε στο φούρνο της γειτονιάς του. Είχε αδυναμία στις πάστες που έφτιαχνε ο φίλος του φούρναρης και αγόρασε τρεις. «Μ αρέσουν πολύ οι πάστες που φτιάχνεις…» έλεγε καθώς έβγαζε να τις πληρώσει.

«Δεν έμοιαζε με άνθρωπο που θ αυτοκτονούσε. Ανοίξαμε μια κουβεντούλα, ως συνήθως…» θα πει ο φούρναρης για τον πελάτη και φίλο του.

Ο Κώστας κρατώντας τις πάστες ανεβαίνει στο διαμέρισμα. Τα γεγονότα τον θέλουν να περνάει πολλές ώρες μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή του. Όταν ένιωσε τις δυνάμεις του να τον εγκαταλείπουν κατευθύνθηκε προς το κρεβάτι του. Το πώς ένας δολοφόνος θα εξουδετερώσει εντελώς την αντίσταση ενός ανθρώπου που κοιμάται, απαιτεί φαντασία αντίστοιχη μ εκείνη του τελευταίου διαρρήκτη. Ένα αναισθητικό σπρέυ αρκεί.

Το κοιμισμένο σώμα του νεαρού Τσαλικίδη οδηγείται από τους δολοφόνους του στην κρεμάλα με τους ναυτικούς κόμπους. Αφού τη περάσουν στο λαιμό ένας απ αυτούς τον «αγκαλιάζει» και κρέμεται μαζί του. Τα σημάδια στο λαιμό του νεκρού δεν δικαιολογούνται ούτε από το βάρος , ούτε από τη διάμετρο του σχοινιού.

Το γεγονός ότι επέλεξαν να τον κρεμάσουν έξω από το μπάνιο του, έχει την εξήγησή του. Ηθελαν να στείλουν «μήνυμα» σε όσους γνώριζαν να κρατήσουν το στόμα τους κλειστό. Διαφορετικά ότι θα είχαν την ίδια τύχη: Θα τους περίμενε κι εκείνους «Το Μπάνιο της Αφροδίτης» …

Πηγή

Η νίκη του Αλαφούζου απέναντι στο σύστημα εξουσίας που λέγεται Ολυμπιακός

του Μπλεκ

Ο όρος κεραυνοβόλος πόλεμος (από το γερμανικό «Μπλίτσκριγκ» (Blitzkrieg), «πόλεμος-αστραπή») αναφέρεται σε πολεμική τακτική, την οποία επινόησε και εφάρμοσε ο Γερμανός στρατηγός Xάινς Γκουντέριαν κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Επονομάστηκε έτσι επειδή περιλάμβανε αιφνιδιαστικές επιθέσεις, ταχύτατες προωθήσεις δυνάμεων στην εχθρική περιοχή με συντονισμένη ισχυρή υποστήριξη από αεροπορικές δυνάμεις, που κτυπούσαν και αιφνιδίαζαν τον εχθρό όπως ακριβώς θα έκανε ένας κεραυνός.

Οι Γερμανικές δυνάμεις όφειλαν πολλές από τις νίκες τους στην τακτική αυτή: Η κατάληψη της Πολωνίας, η εισβολή και κατάληψη της Γαλλίας-1940, οι αρχικές επιτυχίες στηνΕισβολή στην Σοβιετική Ένωση ήταν αποτέλεσμα αυτής ακριβώς της τακτικής.

Την τεχνική λοιπόν του Blitzkrieg εφάρμοσε με επιτυχία ο πανούργος Γιάννης Αλαφούζος με τους Κυριάκο Θωμαίδη, Αλέξη Κούγια και Στηβ Κακέτση στρατηλάτες του πράσινου θριάμβου στο Καραισκάκη.

Η επιμονή του στην μάχη κόντρα στην Παράγκα με το θρυλικό πλέον περιοδικό “Παράγκα και Όραμα” ακόμη κι όταν κατάπινε τις ήττες μία μετά την άλλη, του επέτρεπε να σηκώνεται όρθιος κάθε φορά και να συνεχίζει τα χτυπήματα στον αντίπαλο που έδειχνε άτρωτος.

Από την μεριά του Ολυμπιακού υποστήριζαν ότι τα Kοράκια σφύριζαν από μόνα τους υπέρ των κόκκινων για να δείξουν καλή διαγωγή στον Μαρινάκη, την ώρα που ο Κούγιας έβγαινε να δηλώσει ότι εγκαταλείπει την Παναχαική και το ποδόσφαιρο αηδιασμένος από όσα συμβαίνουν στο πρωτάθλημα.

Ταυτόχρονα ο Κυριάκος Θωμαίδης συνέχιζε την Δίκη στον ΣΚΑΙ με νέα επεισόδια από την Παραγκούπολη, με κορυφαία στιγμή της εκπομπής εκείνη με καλεσμένο τον Στηβ Κακέτση που καλούσε σε μονομαχία τον Μαρινάκη.

Έτσι μετά την εντυπωσιακή επικράτηση του Ολυμπιακού επί της Μάντσεστερ και με τα διεθνή αθλητικά ΜΜΕ στραμμένα στον Ολυμπιακό, οι κόκκινοι δεν θάθελαν με τίποτε να κατηγορηθούν ότι με την βοήθεια της Παράγκας επικράτησαν του αιωνίου αντιπάλου στο Καραισκάκη.

Πράγματι το παιγνίδι παίχθηκε από τα κοράκια 50-50, επιτρέποντας στα αφηνιασμένα άλογα του Αναστασίου να αλωνίζουν σαν δαιμονισμένα το γήπεδο και τους οπαδούς του Ολυμπιακού στην εξέδρα να μην πιστεύουν στα μάτια τους.

Ακόμη και τα κουρέματα των πράσινων παικτών ήταν τρομακτικά για τους αντιπάλους τους. Οι πιο πολλοί ήταν κουρεμένοι σαν να πήγαιναν σε πόλεμο, από το οποίο δεν γνώριζαν αν θα επιστρέψουν ζωντανοί-όπως ακριβώς θα έπρεπε να κάνουν και οι φλωρόπουστες Ελληναράδες με το γαμημένο χαράτσι της ΔΕΗ εάν ήθελαν να γκρεμίσουν τις χουντικές κυβερνήσεις του μνημονίου.

Το χαράτσι που πληρώνει ο μαλάκας, ο Έλληνας, είναι αυτό που τον κρατάει 4 χρόνια τώρα σκλάβο των δανειστών με τις άθλιες κυβερνήσεις να αρνούνται κάθε μεταρρύθμιση και να υπερασπίζονται το χυδαίο Δημόσιο στο οποίο έχουν διορίσει τους κομματικούς στρατούς τους.

Ο Αλαφούζος λοιπόν, με ατάιστα σκυλιά του πολέμου τους Θωμαίδη, Κούγια και Κακέτση παρότι ασχολήθηκε με ένα άθλημα στο οποίο έμοιαζε χαμένος από την πρώτη στιγμή-λόγω ιδιοσυγκρασίας-κατάφερε να απολαύσει την πιο εππική του στιγμή σαν πρόεδρος του Παναθηναικού συνθλίβοντας τον αντίπαλο μέσα στο σπίτι του.

Μάλιστα αυτή η νίκη είναι πολύ πιθανό να αποβεί ολέθρια για τους Πειραιώτες ενόψει της ρεβάνς με την Μάντσεστερ στην καυτή έδρα μιας από τις καλύτερες ομάδες του κόσμου.

Η ψυχολογία των παικτών, αλλά και των ανθρώπων του Ολυμπιακού, είναι σακατεμένη μετά την πανωλεθρία της Κυριακής. Και αυτή την ψυχολογία κινδυνεύουν να κουβαλήσουν στο γήπεδο του Μάντσεστερ.

Εάν συμβεί αυτό και ο Ολυμπιακός αποκλεισθεί- λίγο πριν την διαφαινόμενη πιο ιστορική στιγμή από την ιδρυσή του- αυτό θα οφείλεται στον πανούργο και επίμονο Αλαφούζο ο οποίος είχε τα αρχίδια να σηκώνεται όρθιος παρά τις κατραπακιές που έτρωγε από την Παράγκα χάνοντας την μία μάχη μετά την άλλη, αλλά όχι τον πόλεμο όπως αποδείχθηκε.

Είναι ακριβώς η επιμονή στο όραμα και η μέθοδος εκείνη που απουσιάζει από την ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ στον αγώνα του ενάντια στην κυβέρνηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν διαθέτει ορκισμένους παίκτες, έτοιμους να πεθάνουν στον πόλεμο, με τίμημα την νίκη, αλλά πλουσιόπαιδα φλώρους με παχυλούς λογαριασμούς στις τράπεζες.

Η δε ηγεσία του, δείχνει συμβιβασμένη και ταπεινωμένη από την διαπλοκή με τους διάφορους Σταθάκηδες να επιμένουν να φορολογήσουν τους μικρομεσαίους αντί να απαιτήσουν να πάρουν τα σκαλπ των φοροφυγάδων, των μηντιαρχών και της διαπλοκής η οποία έχει στήσει τις παράγκες της στην Δικαιοσύνη. Αποτέλεσμα τα λαμόγια που εμπλέκονται σε τεράστια εθνικά σκάνδαλα όπως της Siemens και των εξοπλιστικών να καθαρίζουν ένα μετά το άλλο και να απολαμβάνουν την ελευθερία χλευάζοντας τον μαλάκα τον Έλληνα που στέκεται σαν ηλίθιος στις ουρές του Άουσβιτς της ΔΕΗ ταπεινωμένος και αμήχανος σαν γιουσουφάκι-σπόρος 400 χρόνων σκλαβιάς.

Αλήθεια πόσοι λαοί στον πλανήτη έχουν ζήσει 400 χρόνια σκλάβοι και έχουν το θράσος στη συνέχεια να πλαστογραφούν την ιστορία τους δηλώνοντας υπερήφανοι;

Τέλος πάντων η νίκη του Αλαφούζου, ο οποίος πριν χρόνια είχε εγκαταλείψει νύχτα-με φουσκωτό λέει ο αστικός μύθος-την Ελλάδα για να μην τον κλείσουν στην στενή-7 νομά σ΄ ένα δομά-θα πρέπει να διδάσκεται στις σχολές πολέμου.

Αυτό βέβαια δεν του δίνει το δικαίωμα να φέρει γενικότερα τον τίτλο του νικητή εάν δει κανείς πως τα έχει σκατώσει στον ΣΚΑΙ. Αντί να βάλει επικεφαλής ένα πρόσωπο σαν την Κατερίνα Ακριβοπούλου για παράδειγμα και να υπερασπισθεί έναν αυστηρά ενημερωτικό ειδησεογραφικό σταθμό μέχρι τέλους, μπασταρδεύει διαρκώς την συνταγή με εκπομπές δήθεν lifestyle με αποτέλεσμα να δίνει το δικαίωμα σε καλεσμένους να κατουράνε ακόμα και στα studio του καναλιού του.

Παρόλα αυτά τίποτε δεν μπορεί να μειώσει τον θρίαμβο του απέναντι στο σύστημα εξουσίας που λέγεται Ολυμπιακός.

Πηγή

Τα στημένα – όλοι οι διάλογοι

Ο Νίκο Πατέρα επικοινωνεί με τον Νίκο Πατέρακαι αναφέρουν τα εξής:

Νίκος: Απ’ τον χοντρό τι νέα έχεις: (εννοεί τον Αχιλλέα Μπέο)

Μάκης: Ούτε μιλάω, ούτε καλημέρα δεν έχω, τι νέα να’χω;

Ν: Τι λένε οι δικοί σου;

Μ: Τι να πούνε…

Ν: Ήταν, λέει, και έπαιζε Σαββατοκύριακο στο καζίνο στο Λουτράκι.

Μ: Πήρε 500.000 από τον Αστέρα Τρίπολης.

Ν: Πήρε, ε;

Μ: Ναι, για το ματς που τους έδωσε.

Ν: Λες;

Μ: Ε, τι να πω τώρα, εντάξει…

Ν: Πολλά μου ακούγονται.

Μ: Αν όχι 500, 300 εύκολα. 3 έως 5, γι’ αυτό σου λέω 5,3 ήταν πιο μπροστά, μετά αυτοί θα ανέβηκαν, θα τους τρώνε τώρα τα φίδια αυτωνών.

Ν: Τέλος πάντων, πάρε με, όταν ξανακατέβεις…»

Στη συνέχεια ο Μάκης Ψωμιάδης επικοινωνεί με τον Νίκο Πατέρα:

Νίκος: Έλα

Μάκης: Έλα αδελφούλη μου τι γίνεται;

Ν: Καλά εσύ;

Μ: Πέθανε η κ…ο χοντρός σήμερα, πέθανε εντελώς (εννοεί τον Αχιλλέα Μπέο)

Ν: Γιατί;

Μ: εεεεε περίμενε ότι θα πάρει πόντο εκεί πέρα μέσα

Ν: Ναι ε;

Μ: Ναι ναι πέθανε εντελώς

Ν: Πόσο πήγε το σκορ;

Μ: 2-1 μέσα

Ν: Δηλαδή το έπαιξε ε;

Μ: Το έπαιξε ναι, κέρδιζε 1-0. Ο Κάκος τον γ… του έβγαλε και κόκκινη κάρτα στο τέλος του τερματοφύλακα

Την επόμενη μέρα ο Μάκης Ψωμιάδης τηλεφωνεί ξανά στον Νίκο Πατέρα:

Μάκης: Έλα Νίκο, καλημέρα, καλή εβδομάδα

Νίκος: Έλα πρόεδρε μου, καλημέρα

Μ: Το είδες εχθές, τις είδες τις φάσεις του Ολυμπιακού; Είδες τι πάσα του έκανε; (αναφέρεται στον αγώνα Ατρόμητος – Ολυμπιακός που διεξήχθη την 10-4-2011 με αποτέλεσμα 3-1)

Ν: Πάσες έχει δώσει ο άλλος, πάσες έχει κάνει αυτός ο Ποτουρίδης

Μ: Πάσες, πάσες. Δύο πάσες έκανε, δύο γκολ

Ν: Απίστευτο, έτσι;

Μ: Γίνεται αυτό το πράγμα; Ο Μέλμπεργκ κοίταγε, κοίταγε ο Μέλμπεργκ!

Ν: …(γέλια)…Τι γίνεται ρε;

Μ: Τι ξεφτίλα είναι αυτή ρε μ…;

Ν: Μεγάλη ξεφτίλα, όντως!

Μ: Ολυμπιακός σου λέει! Εγώ άκουσα από κάποιο περιβάλλον του (ή τους) σας είχαν για καθάρισμα, ε;

Ν: Ναι, ναι, ναι

Μ: Ο Ολυμπιακός

Ν: Εντάξει. Τι να πεις τώρα, άστο, άστο από γλιτώσαμε

Μ: Γλίτωσες από μένα γλίτωσες που δεν έδωσα το ματς στον Αστέρα να πούμε, που ήρθαν με 500 χιλιάρικα με την τσάντα να πούμε, με κατάλαβες;

Ν: Ναι, ναι. Τι να σου πω;

Μ: Για να ξέρεις να πούμε

Ν: Το ξέρω πρόεδρε μου

Μ: Μ…είναι πάντως, τους σιχαίνομαι, τους έχω σιχαθεί φίλε μου

Ν: Δεν έχεις άδικο και νομίζουν ότι μπορούν να δεσμεύσουν όλο το ποδόσφαιρο

Μ: Ποιον να δεσμεύσουνε μωρέ; Οι μόνοι αξιοπρεπείς και με το κεφάλι ψηλά είμαστε

Ν: Έτσι, έτσι

Μ: Να πάνε να γ…! Να σου πω κάτι αγορίνα μου, βάλε αυτό το ταλιράκι αυτό σήμερα που μου είπες

Ν: Ναι, ναι, σήμερα θα τελειώσει. Θα σε πάρω να σε ειδοποιήσω

Μ: Άντε αγάπη μου, άντε γεια

Μετά από λίγα λεπτά ο Βαγγέλης Μαρινάκης τηλεφωνεί στον Αχιλλέα Μπέο από το τηλέφωνο του Θανάση Κανελλόπουλου:

Αχιλλέας: Έλα συγχαρητήρια

Βαγγέλης: Έτσι, τέτοιο γ…θέλανε τα μ…, στο 92

Α: Άκου να σου πω όμως

Β: Ήταν μια φορά τυχερός ο Ολυμπιακός

Α: Συγχαρητήρια ρε παιδάκι μου λέμε, τελείωσε τώρα το πανηγύρι. Άκου τι θέλω να σου πω τώρα. Επειδή πήρα κι ένα μήνυμα έτσι: Πρέπει να τους προστατεύσεις καμιά βδομάδα 10 μέρες

Β: Έτσι, έτσι

Α: Μ’ ακούς;

Β: Εντάξει

Α: Οπωσδήποτε είναι αυτό

Β: Τι εννοείς, ποιος απ’ όλους;

Α: Τον Καλόπουλο και τον Τρύφωνα (εννοεί τον Δημήτρη Καλόπουλο διαιτητή και τον Σπύρο Τρύφωνα, β’ βοηθό διαιτητή-παρατηρητή του αγώνα)

Β: Εντάξει

Α: Μ’ακούς; Σου μιλάει ο φίλος σου, υπάρχει πρόβλημα, με πήραν τηλέφωνο

Β: Εντάξει. Τελείωσε, τελείωσε

Τηλεφωνική επικοινωνία Κωνσταντίνου Μενδρινού με τον Ανδρέα Δημόπουλο για τον αγώνα «Άρης – Manchester City».

«Κωνσταντίνος: Κοίτα, επειδή θα είμαι στο γήπεδο εγώ.

Ανδρέας: Μμμ.

Κ: Θα συνεννοηθώ κατά πάσα πιθανότητα με τον Καστίγιο.

Α: Ναι.

Κ: Να πάει να πιάσει τον Τέβες που είναι αρχηγός [ενν. τον Carlos TEVEZ της Manchester City].

Α: Ναι.

Κ: Και θα’χουμε πει και του Κόκε μάλλον εδώ για τη σέντρα.

Α: Ναι.

Κ: Θα θέλω εκείνη την ώρα να μπεις στον κωδικό μας θα σου δώσω.

Α: Ναι.

Κ: Να δεις τον κωδικό να μου πατήσεις ό,τι σου πω βρε παιδί μου.

Α: Ναι.

Κ: Κατάλαβες;

Α: Ναι, διπλό ή άσσο;

Κ: Όχι, όχι, τη σέντρα ρε, να πάρουμε τη σέντρα.

Α: Και τό’χει αυτό;

Κ: Το ‘χει, τώρα το βλέπω μέσα, το έχει.

Α: Ναι.

Κ: Και επειδή το έχω παρατηρήσει. Το έχει. Καμιά ώρα πριν το…

Α: Ναι, αλλά μήπως όταν αρχίζει το βγάζει έξω;

Κ: Όχι, δεν το βγάζει. Και το’χω δει εγώ και ένα τέταρτο πριν.

Α: Στην Betfair, στο ασιατικό;

Κ: Στο ασιατικό, ναι.

Α: Ποιος θα κάνει τη σέντρα;

Κ: Ναι.

Α: Α, το’χει, δεν το έχω δει αυτό, σοβαρά;

Κ: Το’χει, τώρα εδώ, kick off.

Α: Άντε ρε, πόσο;

Κ: Το’χει 1,90.

Α: Πώς θα ξέρουμε;

Κ: αυτό, λέω, ότι θα πάρω εγώ τον Έντι τηλέφωνο, τον πήρα τηλέφωνο ήδη, το’χουνε πει δηλαδή, να πάει να πιάσει τον Τέβες και να του πει το και το ότι άσε μας να πάρουμε τη σέντρα. Ή εμείς ή αυτοί ρε παιδί μου.

Α: Αφού θα το γυρίσουν όμως.

Κ: Ε;

Α: Αυτό πότε θα το μάθετε, πόση ώρα πριν;

Κ: Πες θα το γυρίσουνε, ότι θα το γυρίσουνε, θα το γυρίσουνε, αλλά θα… θα του πουν, ας πούμε, ξέρεις, εγώ θέλω το γήπεδο εσύ βάλε τη σέντρα ας πούμε.

Α: Ναι.

Κ: ανάλογα με το τι θα έχουμε πει, κατάλαβες;

Α: Α.. εντάξει, άμα είναι για σίγουρα πάρε με.

Κ: Γι’ αυτό θέλω, αλλά επειδή εγώ θα είμαι στο γήπεδο καμιά ώρα πριν (ακατάληπτο) ξεκινάμε, κατά τις 5.30, έξι παρά θα τον βάλω να πάει να τον πιάσει.

Α: Ναι.

Κ: τώρα αν τα κανονίσουμε καλά και τά’χει μέσα ακόμη, γιατί εγώ τά’χω δει, τά’χει μέσα αυτά, μισή ώρα πριν τα βγάζει αυτά.

Α: Α, μισή ώρα πριν. Ωραία θα το βάλουμε.. Εντάξει, βάλτο και στο δικό μου, έχω εγώ και στο δικό μου ρε παιδί μου. Να μην ανοίγω το δικό σου. Έχω 15.000 μέσα, θα το βάλω εκεί.

Κ: Έχει το κάθε πάτημα 500 ευρώ ας πούμε.

Α: Α, το κάθε πάτημα, ε;

Κ: Το κάθε πάτημα το’χει 500 ευρώ, εντάξει, τώρα όσο πάρει, δεν είναι…

Α: Εντάξει.

Κ: Δηλαδή θα βάλουν και τα παιδιά, έχουν κωδικούς, θα πατήσουν και τα παιδιά.

Α: Πάρε με εσύ, θα δούμε, θα με πάρεις εσύ;

Κ: Θα σε πάρω εγώ. Απλά να ξέρω ότι θα το κανονίσει και θα τον πάρει τηλέφωνο και θα ξέρει και ο άλλος δηλαδή, κατάλαβες;

Α: Εντάξει, θα περιμένω εγώ τηλεφώνημα».

Ακολούθως ο Ανδρέας Δημόπουλος τηλεφωνεί στον Γεώργιο Γεωργόπουλο και αναφέρουν τα εξής:

«Ανδρέας: Πάω σπίτι γιατί υπάρχει περίπτωση σοβαρή να γίνει κάτι, να σου πω, θα μπορέσουμε στα ασιατικά να παίξουμε κάτι;

Γιώργος: Ναι.

Α: Ναι;

Γ: Τί κατηγορία είναι;

Α: Όχι ρε, τι κατηγορία είναι, τον Άρη ρε.

Γ: Ναι.

Α: Θα μπορέσουμε;

Γ: Ναι είπαμε.

Α: Λοιπόν, άκου να δεις, ακούς; Θα πάει ο Καστίγιο [ενν. τον Καστίγιο Νέρι Αλμπέρτο, αριστερό μέσο-κρυφό επιθετικό της ομάδας του Άρη], είναι κολλητός με τον Τέβες.

Γ: Ναι.

Α: Θα πάει να τον πιάσει και υπάρχει πιθανότητα πριν αρχίσει το παιχνίδι να μάθουμε ποιος θα πάρει τη σέντρα. 1.90 λέει. Θα διαλέξει ο ένας τέρμα και ο άλλος σέντρα. Εάν γίνει θα σε πάρω τηλέφωνο να το παίξουμε, εντάξει;

Γ: Ναι.

Α: Θα το παίξει (ακατάληπτο) μήπως θέλει να το παίξει και αυτός και όλοι.

Γ: Δεν θα μπορέσουν, είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε.

Α: Γιατί ρε;

Γ: Είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε, δεν γίνεται, δεν παίρνουν πολλά αυτά για (ακατάληπτο).

Α: Ε, πόσο παίρνουν;

Γ: Δεν παίρνουν ρε, υποπτεύονται μην φάνε καμιά δουλειά ρε.

Ο Αχιλλέας Μπέος συνομιλεί με τον αδελφό του Αντώνη

«Αντώνης: Τί ώρα παίζετε εσείς;

Αχιλλέας: 17.15

Αντώνης: Θα το χτυπήσεις το παιχνίδι;

Αχιλλέας: Ναι, ρε, τρελός, είσαι; Και θα κερδίσουμε κιόλας».

Οι Δημήτριος Κόντης και Χαρίλαος Οικονομίδης σχολιάζουν την ειδησεογραφική επικαιρότητα και τα όσα αναφέρει η εφημερίδα φίλαθλος. Αναφέρουν ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι αγχωμένος με τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης των «στημένων» αγώνων και εκφράζουν την πεποίθηση ότι «μπορεί να φύγει στην Αμερική», ενόψει και του γεγονότος ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι κάτοχος αμερικανικού διαβατηρίου, διότι «είναι ανακατεμένος», όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά.

«Δημήτρης: Τί ήθελα να σου πω… αυτό που γράφει ο Φίλαθλος έχει σχέση με τον δικό μου εκεί;

Χαρίλαος: Ποιό;

Δ: Που λέει για της UEFA, ότι καραμπινάτη προχωράει η Δικαιοσύνη, δεν αργεί και τα λοιπά για τα στημένα;

Χ: Α, δεν τα ξέρω, τίποτα. Αυτός είναι και υπεραγχωμένος, είναι σε άθλια κατάσταση [ενν. τον Αχιλλέα Μπέο].

Δ: Ρε παιδί μου, σίγουρα ο «μούσης» αποδείχτηκε ότι τους έγραφε και επιλεκτικά τα έχει δώσει. Ο «μούσης» πέρυσι που ήταν κ… και β… [ενν. τον Νίκο Πατέρα].

Χ: Ναι ρε συ, τον μαγνητοφωνούσε ρε συ Τάκη.

Δ: Ναι, ναι, μέχρι και τον κολλητό του στον Ολυμπαικό μαγνητοφωνούσε. Ναι, ναι, τους έγραφε όλους αυτούς πέρυσι, αυτό είναι σίγουρο.

Χ: Μάλιστα.

Δ: Γι’ αυτό σου λέω, αυτός τώρα είναι, γι’ αυτό και μήπως είναι και τα κάνει μπραφ και εξαφανιστεί.

Χ: Γ… τα, θα δούμε.

Δ: Έχεις μάθει τίποτα, την κάνει για Αμερική;

Χ: Όχι ρε! Δεν ξέρω τίποτα από αυτά, είναι σε άθλια κατάσταση.

Δ: Το καταλαβαίνεις, ψυχολογικά, ε;

Χ: Ναι, ναι, δεν μπορείς να του μιλήσεις.

Δ: Ναι, ναι, έτσι έχω καταλάβει κι εγώ όπως το λες. Τον έγραψε ο άλλος και τα έχει δώσει όλα φαίνεται.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Αυτά που θέλει, αυτά που τον βολεύει για να τον εκθέσει.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Έγινε, θα τα πούμε.

Χ: Έγινε Τακούλη, γεια»

Λίγο αργότερα επικοινωνούν ξανά:

«Δ: Είσαι με κόσμο ή μπορείς να μιλήσεις;

Χ: Μπορώ, τί έγινε;

Δ: Μ’αυτό που έγραφε στην πρώτη σελίδα, τη μεγάλη, στον Φίλαθλο έχει σχέση ο δικός μας;

Χ: Σήμερα;

Δ: Ναι.

Χ: Δεν ξέρω τί έγραφε.

Δ: Λέει: «Δεμένη καραμπινάτη περίπτωση για τα στημένα ένας πρόεδρος της super League και 2 της Β’». Δεμένη υπόθεση από παντού, λέει.

Χ: Ναι, είναι χάλια, στενοχωρημένος.

Δ: Για του «μούση» την ιστορία, ή γι’ αυτό εδώ, το σημερινό;

Χ: Με όλη την ιστορία, πρέπει να είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Αυτό λέω ρε παιδί μου, του «μούση» δεν είναι, ο «μούσης» θα το κάνει γυριστό το…

Χ: Είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Άρα θα είναι και αυτό εδώ που βγήκε.

Χ: Ναι, ναι, πρέπει να είναι κι άλλα, γι’ αυτό είναι έτσι χάλια.

Δ: Α μπράβο, γιατί αυτό είναι πολύ βαρύ… δεμένο. Γι’ αυτό σου λέω, για να το έβγαλαν σήμερα αυτό, είναι χοντρό, κατάλαβες;

Χ: Είναι ανακατεμένος.

Δ: Είναι».

Διάλογος Μάκη Ψωμιάδη με τον μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Γιάννη Μπουρούση

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

 

Ο Μάκης Ψωμιάδης επικοινωνεί με τον Νίκο Πατέρα και αναφέρουν τα εξής:

Νίκος: Απ’ τον χοντρό τι νέα έχεις: (εννοεί τον Αχιλλέα Μπέο)

Μάκης: Ούτε μιλάω, ούτε καλημέρα δεν έχω, τι νέα να’χω;

Ν: Τι λένε οι δικοί σου;

Μ: Τι να πούνε…

Ν: Ήταν, λέει, και έπαιζε Σαββατοκύριακο στο καζίνο στο Λουτράκι.

Μ: Πήρε 500.000 από τον Αστέρα Τρίπολης.

Ν: Πήρε, ε;

Μ: Ναι, για το ματς που τους έδωσε.

Ν: Λες;

Μ: Ε, τι να πω τώρα, εντάξει…

Ν: Πολλά μου ακούγονται.

Μ: Αν όχι 500, 300 εύκολα. 3 έως 5, γι’ αυτό σου λέω 5,3 ήταν πιο μπροστά, μετά αυτοί θα ανέβηκαν, θα τους τρώνε τώρα τα φίδια αυτωνών.

Ν: Τέλος πάντων, πάρε με, όταν ξανακατέβεις…»

Στη συνέχεια ο Μάκης Ψωμιάδης επικοινωνεί με τον Νίκο Πατέρα:

Νίκος: Έλα

Μάκης: Έλα αδελφούλη μου τι γίνεται;

Ν: Καλά εσύ;

Μ: Πέθανε η κ…ο χοντρός σήμερα, πέθανε εντελώς (εννοεί τον Αχιλλέα Μπέο)

Ν: Γιατί;

Μ: εεεεε περίμενε ότι θα πάρει πόντο εκεί πέρα μέσα

Ν: Ναι ε;

Μ: Ναι ναι πέθανε εντελώς

Ν: Πόσο πήγε το σκορ;

Μ: 2-1 μέσα

Ν: Δηλαδή το έπαιξε ε;

Μ: Το έπαιξε ναι, κέρδιζε 1-0. Ο Κάκος τον γ… του έβγαλε και κόκκινη κάρτα στο τέλος του τερματοφύλακα

Την επόμενη μέρα ο Μάκης Ψωμιάδης τηλεφωνεί ξανά στον Νίκο Πατέρα:

Μάκης: Έλα Νίκο, καλημέρα, καλή εβδομάδα

Νίκος: Έλα πρόεδρε μου, καλημέρα

Μ: Το είδες εχθές, τις είδες τις φάσεις του Ολυμπιακού; Είδες τι πάσα του έκανε; (αναφέρεται στον αγώνα Ατρόμητος – Ολυμπιακός που διεξήχθη την 10-4-2011 με αποτέλεσμα 3-1)

Ν: Πάσες έχει δώσει ο άλλος, πάσες έχει κάνει αυτός ο Ποτουρίδης

Μ: Πάσες, πάσες. Δύο πάσες έκανε, δύο γκολ

Ν: Απίστευτο, έτσι;

Μ: Γίνεται αυτό το πράγμα; Ο Μέλμπεργκ κοίταγε, κοίταγε ο Μέλμπεργκ!

Ν: …(γέλια)…Τι γίνεται ρε;

Μ: Τι ξεφτίλα είναι αυτή ρε μ…;

Ν: Μεγάλη ξεφτίλα, όντως!

Μ: Ολυμπιακός σου λέει! Εγώ άκουσα από κάποιο περιβάλλον του (ή τους) σας είχαν για καθάρισμα, ε;

Ν: Ναι, ναι, ναι

Μ: Ο Ολυμπιακός

Ν: Εντάξει. Τι να πεις τώρα, άστο, άστο από γλιτώσαμε

Μ: Γλίτωσες από μένα γλίτωσες που δεν έδωσα το ματς στον Αστέρα να πούμε, που ήρθαν με 500 χιλιάρικα με την τσάντα να πούμε, με κατάλαβες;

Ν: Ναι, ναι. Τι να σου πω;

Μ: Για να ξέρεις να πούμε

Ν: Το ξέρω πρόεδρε μου

Μ: Μ…είναι πάντως, τους σιχαίνομαι, τους έχω σιχαθεί φίλε μου

Ν: Δεν έχεις άδικο και νομίζουν ότι μπορούν να δεσμεύσουν όλο το ποδόσφαιρο

Μ: Ποιον να δεσμεύσουνε μωρέ; Οι μόνοι αξιοπρεπείς και με το κεφάλι ψηλά είμαστε

Ν: Έτσι, έτσι

Μ: Να πάνε να γ…! Να σου πω κάτι αγορίνα μου, βάλε αυτό το ταλιράκι αυτό σήμερα που μου είπες

Ν: Ναι, ναι, σήμερα θα τελειώσει. Θα σε πάρω να σε ειδοποιήσω

Μ: Άντε αγάπη μου, άντε γεια

Μετά από λίγα λεπτά ο Βαγγέλης Μαρινάκης τηλεφωνεί στον Αχιλλέα Μπέο από το τηλέφωνο του Θανάση Κανελλόπουλου:

Αχιλλέας: Έλα συγχαρητήρια

Βαγγέλης: Έτσι, τέτοιο γ…θέλανε τα μ…, στο 92

Α: Άκου να σου πω όμως

Β: Ήταν μια φορά τυχερός ο Ολυμπιακός

Α: Συγχαρητήρια ρε παιδάκι μου λέμε, τελείωσε τώρα το πανηγύρι. Άκου τι θέλω να σου πω τώρα. Επειδή πήρα κι ένα μήνυμα έτσι: Πρέπει να τους προστατεύσεις καμιά βδομάδα 10 μέρες

Β: Έτσι, έτσι

Α: Μ’ ακούς;

Β: Εντάξει

Α: Οπωσδήποτε είναι αυτό

Β: Τι εννοείς, ποιος απ’ όλους;

Α: Τον Καλόπουλο και τον Τρύφωνα (εννοεί τον Δημήτρη Καλόπουλο διαιτητή και τον Σπύρο Τρύφωνα, β’ βοηθό διαιτητή-παρατηρητή του αγώνα)

Β: Εντάξει

Α: Μ’ακούς; Σου μιλάει ο φίλος σου, υπάρχει πρόβλημα, με πήραν τηλέφωνο

Β: Εντάξει. Τελείωσε, τελείωσε

Τηλεφωνική επικοινωνία Κωνσταντίνου Μενδρινού με τον Ανδρέα Δημόπουλο για τον αγώνα «Άρης – Manchester City».

«Κωνσταντίνος: Κοίτα, επειδή θα είμαι στο γήπεδο εγώ.

Ανδρέας: Μμμ.

Κ: Θα συνεννοηθώ κατά πάσα πιθανότητα με τον Καστίγιο.

Α: Ναι.

Κ: Να πάει να πιάσει τον Τέβες που είναι αρχηγός [ενν. τον Carlos TEVEZ της Manchester City].

Α: Ναι.

Κ: Και θα’χουμε πει και του Κόκε μάλλον εδώ για τη σέντρα.

Α: Ναι.

Κ: Θα θέλω εκείνη την ώρα να μπεις στον κωδικό μας θα σου δώσω.

Α: Ναι.

Κ: Να δεις τον κωδικό να μου πατήσεις ό,τι σου πω βρε παιδί μου.

Α: Ναι.

Κ: Κατάλαβες;

Α: Ναι, διπλό ή άσσο;

Κ: Όχι, όχι, τη σέντρα ρε, να πάρουμε τη σέντρα.

Α: Και τό’χει αυτό;

Κ: Το ‘χει, τώρα το βλέπω μέσα, το έχει.

Α: Ναι.

Κ: Και επειδή το έχω παρατηρήσει. Το έχει. Καμιά ώρα πριν το…

Α: Ναι, αλλά μήπως όταν αρχίζει το βγάζει έξω;

Κ: Όχι, δεν το βγάζει. Και το’χω δει εγώ και ένα τέταρτο πριν.

Α: Στην Betfair, στο ασιατικό;

Κ: Στο ασιατικό, ναι.

Α: Ποιος θα κάνει τη σέντρα;

Κ: Ναι.

Α: Α, το’χει, δεν το έχω δει αυτό, σοβαρά;

Κ: Το’χει, τώρα εδώ, kick off.

Α: Άντε ρε, πόσο;

Κ: Το’χει 1,90.

Α: Πώς θα ξέρουμε;

Κ: αυτό, λέω, ότι θα πάρω εγώ τον Έντι τηλέφωνο, τον πήρα τηλέφωνο ήδη, το’χουνε πει δηλαδή, να πάει να πιάσει τον Τέβες και να του πει το και το ότι άσε μας να πάρουμε τη σέντρα. Ή εμείς ή αυτοί ρε παιδί μου.

Α: Αφού θα το γυρίσουν όμως.

Κ: Ε;

Α: Αυτό πότε θα το μάθετε, πόση ώρα πριν;

Κ: Πες θα το γυρίσουνε, ότι θα το γυρίσουνε, θα το γυρίσουνε, αλλά θα… θα του πουν, ας πούμε, ξέρεις, εγώ θέλω το γήπεδο εσύ βάλε τη σέντρα ας πούμε.

Α: Ναι.

Κ: ανάλογα με το τι θα έχουμε πει, κατάλαβες;

Α: Α.. εντάξει, άμα είναι για σίγουρα πάρε με.

Κ: Γι’ αυτό θέλω, αλλά επειδή εγώ θα είμαι στο γήπεδο καμιά ώρα πριν (ακατάληπτο) ξεκινάμε, κατά τις 5.30, έξι παρά θα τον βάλω να πάει να τον πιάσει.

Α: Ναι.

Κ: τώρα αν τα κανονίσουμε καλά και τά’χει μέσα ακόμη, γιατί εγώ τά’χω δει, τά’χει μέσα αυτά, μισή ώρα πριν τα βγάζει αυτά.

Α: Α, μισή ώρα πριν. Ωραία θα το βάλουμε.. Εντάξει, βάλτο και στο δικό μου, έχω εγώ και στο δικό μου ρε παιδί μου. Να μην ανοίγω το δικό σου. Έχω 15.000 μέσα, θα το βάλω εκεί.

Κ: Έχει το κάθε πάτημα 500 ευρώ ας πούμε.

Α: Α, το κάθε πάτημα, ε;

Κ: Το κάθε πάτημα το’χει 500 ευρώ, εντάξει, τώρα όσο πάρει, δεν είναι…

Α: Εντάξει.

Κ: Δηλαδή θα βάλουν και τα παιδιά, έχουν κωδικούς, θα πατήσουν και τα παιδιά.

Α: Πάρε με εσύ, θα δούμε, θα με πάρεις εσύ;

Κ: Θα σε πάρω εγώ. Απλά να ξέρω ότι θα το κανονίσει και θα τον πάρει τηλέφωνο και θα ξέρει και ο άλλος δηλαδή, κατάλαβες;

Α: Εντάξει, θα περιμένω εγώ τηλεφώνημα».

Ακολούθως ο Ανδρέας Δημόπουλος τηλεφωνεί στον Γεώργιο Γεωργόπουλο και αναφέρουν τα εξής:

«Ανδρέας: Πάω σπίτι γιατί υπάρχει περίπτωση σοβαρή να γίνει κάτι, να σου πω, θα μπορέσουμε στα ασιατικά να παίξουμε κάτι;

Γιώργος: Ναι.

Α: Ναι;

Γ: Τί κατηγορία είναι;

Α: Όχι ρε, τι κατηγορία είναι, τον Άρη ρε.

Γ: Ναι.

Α: Θα μπορέσουμε;

Γ: Ναι είπαμε.

Α: Λοιπόν, άκου να δεις, ακούς; Θα πάει ο Καστίγιο [ενν. τον Καστίγιο Νέρι Αλμπέρτο, αριστερό μέσο-κρυφό επιθετικό της ομάδας του Άρη], είναι κολλητός με τον Τέβες.

Γ: Ναι.

Α: Θα πάει να τον πιάσει και υπάρχει πιθανότητα πριν αρχίσει το παιχνίδι να μάθουμε ποιος θα πάρει τη σέντρα. 1.90 λέει. Θα διαλέξει ο ένας τέρμα και ο άλλος σέντρα. Εάν γίνει θα σε πάρω τηλέφωνο να το παίξουμε, εντάξει;

Γ: Ναι.

Α: Θα το παίξει (ακατάληπτο) μήπως θέλει να το παίξει και αυτός και όλοι.

Γ: Δεν θα μπορέσουν, είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε.

Α: Γιατί ρε;

Γ: Είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε, δεν γίνεται, δεν παίρνουν πολλά αυτά για (ακατάληπτο).

Α: Ε, πόσο παίρνουν;

Γ: Δεν παίρνουν ρε, υποπτεύονται μην φάνε καμιά δουλειά ρε.

Ο Αχιλλέας Μπέος συνομιλεί με τον αδελφό του Αντώνη

«Αντώνης: Τί ώρα παίζετε εσείς;

Αχιλλέας: 17.15

Αντώνης: Θα το χτυπήσεις το παιχνίδι;

Αχιλλέας: Ναι, ρε, τρελός, είσαι; Και θα κερδίσουμε κιόλας».

Οι Δημήτριος Κόντης και Χαρίλαος Οικονομίδης σχολιάζουν την ειδησεογραφική επικαιρότητα και τα όσα αναφέρει η εφημερίδα φίλαθλος. Αναφέρουν ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι αγχωμένος με τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης των «στημένων» αγώνων και εκφράζουν την πεποίθηση ότι «μπορεί να φύγει στην Αμερική», ενόψει και του γεγονότος ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι κάτοχος αμερικανικού διαβατηρίου, διότι «είναι ανακατεμένος», όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά.

«Δημήτρης: Τί ήθελα να σου πω… αυτό που γράφει ο Φίλαθλος έχει σχέση με τον δικό μου εκεί;

Χαρίλαος: Ποιό;

Δ: Που λέει για της UEFA, ότι καραμπινάτη προχωράει η Δικαιοσύνη, δεν αργεί και τα λοιπά για τα στημένα;

Χ: Α, δεν τα ξέρω, τίποτα. Αυτός είναι και υπεραγχωμένος, είναι σε άθλια κατάσταση [ενν. τον Αχιλλέα Μπέο].

Δ: Ρε παιδί μου, σίγουρα ο «μούσης» αποδείχτηκε ότι τους έγραφε και επιλεκτικά τα έχει δώσει. Ο «μούσης» πέρυσι που ήταν κ… και β… [ενν. τον Νίκο Πατέρα].

Χ: Ναι ρε συ, τον μαγνητοφωνούσε ρε συ Τάκη.

Δ: Ναι, ναι, μέχρι και τον κολλητό του στον Ολυμπαικό μαγνητοφωνούσε. Ναι, ναι, τους έγραφε όλους αυτούς πέρυσι, αυτό είναι σίγουρο.

Χ: Μάλιστα.

Δ: Γι’ αυτό σου λέω, αυτός τώρα είναι, γι’ αυτό και μήπως είναι και τα κάνει μπραφ και εξαφανιστεί.

Χ: Γ… τα, θα δούμε.

Δ: Έχεις μάθει τίποτα, την κάνει για Αμερική;

Χ: Όχι ρε! Δεν ξέρω τίποτα από αυτά, είναι σε άθλια κατάσταση.

Δ: Το καταλαβαίνεις, ψυχολογικά, ε;

Χ: Ναι, ναι, δεν μπορείς να του μιλήσεις.

Δ: Ναι, ναι, έτσι έχω καταλάβει κι εγώ όπως το λες. Τον έγραψε ο άλλος και τα έχει δώσει όλα φαίνεται.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Αυτά που θέλει, αυτά που τον βολεύει για να τον εκθέσει.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Έγινε, θα τα πούμε.

Χ: Έγινε Τακούλη, γεια»

Λίγο αργότερα επικοινωνούν ξανά:

«Δ: Είσαι με κόσμο ή μπορείς να μιλήσεις;

Χ: Μπορώ, τί έγινε;

Δ: Μ’αυτό που έγραφε στην πρώτη σελίδα, τη μεγάλη, στον Φίλαθλο έχει σχέση ο δικός μας;

Χ: Σήμερα;

Δ: Ναι.

Χ: Δεν ξέρω τί έγραφε.

Δ: Λέει: «Δεμένη καραμπινάτη περίπτωση για τα στημένα ένας πρόεδρος της super League και 2 της Β’». Δεμένη υπόθεση από παντού, λέει.

Χ: Ναι, είναι χάλια, στενοχωρημένος.

Δ: Για του «μούση» την ιστορία, ή γι’ αυτό εδώ, το σημερινό;

Χ: Με όλη την ιστορία, πρέπει να είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Αυτό λέω ρε παιδί μου, του «μούση» δεν είναι, ο «μούσης» θα το κάνει γυριστό το…

Χ: Είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Άρα θα είναι και αυτό εδώ που βγήκε.

Χ: Ναι, ναι, πρέπει να είναι κι άλλα, γι’ αυτό είναι έτσι χάλια.

Δ: Α μπράβο, γιατί αυτό είναι πολύ βαρύ… δεμένο. Γι’ αυτό σου λέω, για να το έβγαλαν σήμερα αυτό, είναι χοντρό, κατάλαβες;

Χ: Είναι ανακατεμένος.

Δ: Είναι».

Διάλογος Μάκη Ψωμιάδη με τον μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Γιάννη Μπουρούση

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

Ο Μάκης Ψωμιάδης επικοινωνεί με τον Νίκο Πατέρα και αναφέρουν τα εξής:

Νίκος: Απ’ τον χοντρό τι νέα έχεις: (εννοεί τον Αχιλλέα Μπέο)

Μάκης: Ούτε μιλάω, ούτε καλημέρα δεν έχω, τι νέα να’χω;

Ν: Τι λένε οι δικοί σου;

Μ: Τι να πούνε…

Ν: Ήταν, λέει, και έπαιζε Σαββατοκύριακο στο καζίνο στο Λουτράκι.

Μ: Πήρε 500.000 από τον Αστέρα Τρίπολης.

Ν: Πήρε, ε;

Μ: Ναι, για το ματς που τους έδωσε.

Ν: Λες;

Μ: Ε, τι να πω τώρα, εντάξει…

Ν: Πολλά μου ακούγονται.

Μ: Αν όχι 500, 300 εύκολα. 3 έως 5, γι’ αυτό σου λέω 5,3 ήταν πιο μπροστά, μετά αυτοί θα ανέβηκαν, θα τους τρώνε τώρα τα φίδια αυτωνών.

Ν: Τέλος πάντων, πάρε με, όταν ξανακατέβεις…»

Στη συνέχεια ο Μάκης Ψωμιάδης επικοινωνεί με τον Νίκο Πατέρα:

Νίκος: Έλα

Μάκης: Έλα αδελφούλη μου τι γίνεται;

Ν: Καλά εσύ;

Μ: Πέθανε η κ…ο χοντρός σήμερα, πέθανε εντελώς (εννοεί τον Αχιλλέα Μπέο)

Ν: Γιατί;

Μ: εεεεε περίμενε ότι θα πάρει πόντο εκεί πέρα μέσα

Ν: Ναι ε;

Μ: Ναι ναι πέθανε εντελώς

Ν: Πόσο πήγε το σκορ;

Μ: 2-1 μέσα

Ν: Δηλαδή το έπαιξε ε;

Μ: Το έπαιξε ναι, κέρδιζε 1-0. Ο Κάκος τον γ… του έβγαλε και κόκκινη κάρτα στο τέλος του τερματοφύλακα

Την επόμενη μέρα ο Μάκης Ψωμιάδης τηλεφωνεί ξανά στον Νίκο Πατέρα:

Μάκης: Έλα Νίκο, καλημέρα, καλή εβδομάδα

Νίκος: Έλα πρόεδρε μου, καλημέρα

Μ: Το είδες εχθές, τις είδες τις φάσεις του Ολυμπιακού; Είδες τι πάσα του έκανε; (αναφέρεται στον αγώνα Ατρόμητος – Ολυμπιακός που διεξήχθη την 10-4-2011 με αποτέλεσμα 3-1)

Ν: Πάσες έχει δώσει ο άλλος, πάσες έχει κάνει αυτός ο Ποτουρίδης

Μ: Πάσες, πάσες. Δύο πάσες έκανε, δύο γκολ

Ν: Απίστευτο, έτσι;

Μ: Γίνεται αυτό το πράγμα; Ο Μέλμπεργκ κοίταγε, κοίταγε ο Μέλμπεργκ!

Ν: …(γέλια)…Τι γίνεται ρε;

Μ: Τι ξεφτίλα είναι αυτή ρε μ…;

Ν: Μεγάλη ξεφτίλα, όντως!

Μ: Ολυμπιακός σου λέει! Εγώ άκουσα από κάποιο περιβάλλον του (ή τους) σας είχαν για καθάρισμα, ε;

Ν: Ναι, ναι, ναι

Μ: Ο Ολυμπιακός

Ν: Εντάξει. Τι να πεις τώρα, άστο, άστο από γλιτώσαμε

Μ: Γλίτωσες από μένα γλίτωσες που δεν έδωσα το ματς στον Αστέρα να πούμε, που ήρθαν με 500 χιλιάρικα με την τσάντα να πούμε, με κατάλαβες;

Ν: Ναι, ναι. Τι να σου πω;

Μ: Για να ξέρεις να πούμε

Ν: Το ξέρω πρόεδρε μου

Μ: Μ…είναι πάντως, τους σιχαίνομαι, τους έχω σιχαθεί φίλε μου

Ν: Δεν έχεις άδικο και νομίζουν ότι μπορούν να δεσμεύσουν όλο το ποδόσφαιρο

Μ: Ποιον να δεσμεύσουνε μωρέ; Οι μόνοι αξιοπρεπείς και με το κεφάλι ψηλά είμαστε

Ν: Έτσι, έτσι

Μ: Να πάνε να γ…! Να σου πω κάτι αγορίνα μου, βάλε αυτό το ταλιράκι αυτό σήμερα που μου είπες

Ν: Ναι, ναι, σήμερα θα τελειώσει. Θα σε πάρω να σε ειδοποιήσω

Μ: Άντε αγάπη μου, άντε γεια

Μετά από λίγα λεπτά ο Βαγγέλης Μαρινάκης τηλεφωνεί στον Αχιλλέα Μπέο από το τηλέφωνο του Θανάση Κανελλόπουλου:

Αχιλλέας: Έλα συγχαρητήρια

Βαγγέλης: Έτσι, τέτοιο γ…θέλανε τα μ…, στο 92

Α: Άκου να σου πω όμως

Β: Ήταν μια φορά τυχερός ο Ολυμπιακός

Α: Συγχαρητήρια ρε παιδάκι μου λέμε, τελείωσε τώρα το πανηγύρι. Άκου τι θέλω να σου πω τώρα. Επειδή πήρα κι ένα μήνυμα έτσι: Πρέπει να τους προστατεύσεις καμιά βδομάδα 10 μέρες

Β: Έτσι, έτσι

Α: Μ’ ακούς;

Β: Εντάξει

Α: Οπωσδήποτε είναι αυτό

Β: Τι εννοείς, ποιος απ’ όλους;

Α: Τον Καλόπουλο και τον Τρύφωνα (εννοεί τον Δημήτρη Καλόπουλο διαιτητή και τον Σπύρο Τρύφωνα, β’ βοηθό διαιτητή-παρατηρητή του αγώνα)

Β: Εντάξει

Α: Μ’ακούς; Σου μιλάει ο φίλος σου, υπάρχει πρόβλημα, με πήραν τηλέφωνο

Β: Εντάξει. Τελείωσε, τελείωσε

Τηλεφωνική επικοινωνία Κωνσταντίνου Μενδρινού με τον Ανδρέα Δημόπουλο για τον αγώνα «Άρης – Manchester City».

«Κωνσταντίνος: Κοίτα, επειδή θα είμαι στο γήπεδο εγώ.

Ανδρέας: Μμμ.

Κ: Θα συνεννοηθώ κατά πάσα πιθανότητα με τον Καστίγιο.

Α: Ναι.

Κ: Να πάει να πιάσει τον Τέβες που είναι αρχηγός [ενν. τον Carlos TEVEZ της Manchester City].

Α: Ναι.

Κ: Και θα’χουμε πει και του Κόκε μάλλον εδώ για τη σέντρα.

Α: Ναι.

Κ: Θα θέλω εκείνη την ώρα να μπεις στον κωδικό μας θα σου δώσω.

Α: Ναι.

Κ: Να δεις τον κωδικό να μου πατήσεις ό,τι σου πω βρε παιδί μου.

Α: Ναι.

Κ: Κατάλαβες;

Α: Ναι, διπλό ή άσσο;

Κ: Όχι, όχι, τη σέντρα ρε, να πάρουμε τη σέντρα.

Α: Και τό’χει αυτό;

Κ: Το ‘χει, τώρα το βλέπω μέσα, το έχει.

Α: Ναι.

Κ: Και επειδή το έχω παρατηρήσει. Το έχει. Καμιά ώρα πριν το…

Α: Ναι, αλλά μήπως όταν αρχίζει το βγάζει έξω;

Κ: Όχι, δεν το βγάζει. Και το’χω δει εγώ και ένα τέταρτο πριν.

Α: Στην Betfair, στο ασιατικό;

Κ: Στο ασιατικό, ναι.

Α: Ποιος θα κάνει τη σέντρα;

Κ: Ναι.

Α: Α, το’χει, δεν το έχω δει αυτό, σοβαρά;

Κ: Το’χει, τώρα εδώ, kick off.

Α: Άντε ρε, πόσο;

Κ: Το’χει 1,90.

Α: Πώς θα ξέρουμε;

Κ: αυτό, λέω, ότι θα πάρω εγώ τον Έντι τηλέφωνο, τον πήρα τηλέφωνο ήδη, το’χουνε πει δηλαδή, να πάει να πιάσει τον Τέβες και να του πει το και το ότι άσε μας να πάρουμε τη σέντρα. Ή εμείς ή αυτοί ρε παιδί μου.

Α: Αφού θα το γυρίσουν όμως.

Κ: Ε;

Α: Αυτό πότε θα το μάθετε, πόση ώρα πριν;

Κ: Πες θα το γυρίσουνε, ότι θα το γυρίσουνε, θα το γυρίσουνε, αλλά θα… θα του πουν, ας πούμε, ξέρεις, εγώ θέλω το γήπεδο εσύ βάλε τη σέντρα ας πούμε.

Α: Ναι.

Κ: ανάλογα με το τι θα έχουμε πει, κατάλαβες;

Α: Α.. εντάξει, άμα είναι για σίγουρα πάρε με.

Κ: Γι’ αυτό θέλω, αλλά επειδή εγώ θα είμαι στο γήπεδο καμιά ώρα πριν (ακατάληπτο) ξεκινάμε, κατά τις 5.30, έξι παρά θα τον βάλω να πάει να τον πιάσει.

Α: Ναι.

Κ: τώρα αν τα κανονίσουμε καλά και τά’χει μέσα ακόμη, γιατί εγώ τά’χω δει, τά’χει μέσα αυτά, μισή ώρα πριν τα βγάζει αυτά.

Α: Α, μισή ώρα πριν. Ωραία θα το βάλουμε.. Εντάξει, βάλτο και στο δικό μου, έχω εγώ και στο δικό μου ρε παιδί μου. Να μην ανοίγω το δικό σου. Έχω 15.000 μέσα, θα το βάλω εκεί.

Κ: Έχει το κάθε πάτημα 500 ευρώ ας πούμε.

Α: Α, το κάθε πάτημα, ε;

Κ: Το κάθε πάτημα το’χει 500 ευρώ, εντάξει, τώρα όσο πάρει, δεν είναι…

Α: Εντάξει.

Κ: Δηλαδή θα βάλουν και τα παιδιά, έχουν κωδικούς, θα πατήσουν και τα παιδιά.

Α: Πάρε με εσύ, θα δούμε, θα με πάρεις εσύ;

Κ: Θα σε πάρω εγώ. Απλά να ξέρω ότι θα το κανονίσει και θα τον πάρει τηλέφωνο και θα ξέρει και ο άλλος δηλαδή, κατάλαβες;

Α: Εντάξει, θα περιμένω εγώ τηλεφώνημα».

Ακολούθως ο Ανδρέας Δημόπουλος τηλεφωνεί στον Γεώργιο Γεωργόπουλο και αναφέρουν τα εξής:

«Ανδρέας: Πάω σπίτι γιατί υπάρχει περίπτωση σοβαρή να γίνει κάτι, να σου πω, θα μπορέσουμε στα ασιατικά να παίξουμε κάτι;

Γιώργος: Ναι.

Α: Ναι;

Γ: Τί κατηγορία είναι;

Α: Όχι ρε, τι κατηγορία είναι, τον Άρη ρε.

Γ: Ναι.

Α: Θα μπορέσουμε;

Γ: Ναι είπαμε.

Α: Λοιπόν, άκου να δεις, ακούς; Θα πάει ο Καστίγιο [ενν. τον Καστίγιο Νέρι Αλμπέρτο, αριστερό μέσο-κρυφό επιθετικό της ομάδας του Άρη], είναι κολλητός με τον Τέβες.

Γ: Ναι.

Α: Θα πάει να τον πιάσει και υπάρχει πιθανότητα πριν αρχίσει το παιχνίδι να μάθουμε ποιος θα πάρει τη σέντρα. 1.90 λέει. Θα διαλέξει ο ένας τέρμα και ο άλλος σέντρα. Εάν γίνει θα σε πάρω τηλέφωνο να το παίξουμε, εντάξει;

Γ: Ναι.

Α: Θα το παίξει (ακατάληπτο) μήπως θέλει να το παίξει και αυτός και όλοι.

Γ: Δεν θα μπορέσουν, είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε.

Α: Γιατί ρε;

Γ: Είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε, δεν γίνεται, δεν παίρνουν πολλά αυτά για (ακατάληπτο).

Α: Ε, πόσο παίρνουν;

Γ: Δεν παίρνουν ρε, υποπτεύονται μην φάνε καμιά δουλειά ρε.

Ο Αχιλλέας Μπέος συνομιλεί με τον αδελφό του Αντώνη

«Αντώνης: Τί ώρα παίζετε εσείς;

Αχιλλέας: 17.15

Αντώνης: Θα το χτυπήσεις το παιχνίδι;

Αχιλλέας: Ναι, ρε, τρελός, είσαι; Και θα κερδίσουμε κιόλας».

Οι Δημήτριος Κόντης και Χαρίλαος Οικονομίδης σχολιάζουν την ειδησεογραφική επικαιρότητα και τα όσα αναφέρει η εφημερίδα φίλαθλος. Αναφέρουν ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι αγχωμένος με τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης των «στημένων» αγώνων και εκφράζουν την πεποίθηση ότι «μπορεί να φύγει στην Αμερική», ενόψει και του γεγονότος ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι κάτοχος αμερικανικού διαβατηρίου, διότι «είναι ανακατεμένος», όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά.

«Δημήτρης: Τί ήθελα να σου πω… αυτό που γράφει ο Φίλαθλος έχει σχέση με τον δικό μου εκεί;

Χαρίλαος: Ποιό;

Δ: Που λέει για της UEFA, ότι καραμπινάτη προχωράει η Δικαιοσύνη, δεν αργεί και τα λοιπά για τα στημένα;

Χ: Α, δεν τα ξέρω, τίποτα. Αυτός είναι και υπεραγχωμένος, είναι σε άθλια κατάσταση [ενν. τον Αχιλλέα Μπέο].

Δ: Ρε παιδί μου, σίγουρα ο «μούσης» αποδείχτηκε ότι τους έγραφε και επιλεκτικά τα έχει δώσει. Ο «μούσης» πέρυσι που ήταν κ… και β… [ενν. τον Νίκο Πατέρα].

Χ: Ναι ρε συ, τον μαγνητοφωνούσε ρε συ Τάκη.

Δ: Ναι, ναι, μέχρι και τον κολλητό του στον Ολυμπαικό μαγνητοφωνούσε. Ναι, ναι, τους έγραφε όλους αυτούς πέρυσι, αυτό είναι σίγουρο.

Χ: Μάλιστα.

Δ: Γι’ αυτό σου λέω, αυτός τώρα είναι, γι’ αυτό και μήπως είναι και τα κάνει μπραφ και εξαφανιστεί.

Χ: Γ… τα, θα δούμε.

Δ: Έχεις μάθει τίποτα, την κάνει για Αμερική;

Χ: Όχι ρε! Δεν ξέρω τίποτα από αυτά, είναι σε άθλια κατάσταση.

Δ: Το καταλαβαίνεις, ψυχολογικά, ε;

Χ: Ναι, ναι, δεν μπορείς να του μιλήσεις.

Δ: Ναι, ναι, έτσι έχω καταλάβει κι εγώ όπως το λες. Τον έγραψε ο άλλος και τα έχει δώσει όλα φαίνεται.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Αυτά που θέλει, αυτά που τον βολεύει για να τον εκθέσει.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Έγινε, θα τα πούμε.

Χ: Έγινε Τακούλη, γεια»

Λίγο αργότερα επικοινωνούν ξανά:

«Δ: Είσαι με κόσμο ή μπορείς να μιλήσεις;

Χ: Μπορώ, τί έγινε;

Δ: Μ’αυτό που έγραφε στην πρώτη σελίδα, τη μεγάλη, στον Φίλαθλο έχει σχέση ο δικός μας;

Χ: Σήμερα;

Δ: Ναι.

Χ: Δεν ξέρω τί έγραφε.

Δ: Λέει: «Δεμένη καραμπινάτη περίπτωση για τα στημένα ένας πρόεδρος της super League και 2 της Β’». Δεμένη υπόθεση από παντού, λέει.

Χ: Ναι, είναι χάλια, στενοχωρημένος.

Δ: Για του «μούση» την ιστορία, ή γι’ αυτό εδώ, το σημερινό;

Χ: Με όλη την ιστορία, πρέπει να είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Αυτό λέω ρε παιδί μου, του «μούση» δεν είναι, ο «μούσης» θα το κάνει γυριστό το…

Χ: Είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Άρα θα είναι και αυτό εδώ που βγήκε.

Χ: Ναι, ναι, πρέπει να είναι κι άλλα, γι’ αυτό είναι έτσι χάλια.

Δ: Α μπράβο, γιατί αυτό είναι πολύ βαρύ… δεμένο. Γι’ αυτό σου λέω, για να το έβγαλαν σήμερα αυτό, είναι χοντρό, κατάλαβες;

Χ: Είναι ανακατεμένος.

Δ: Είναι».

Διάλογος Μάκη Ψωμιάδη με τον μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Γιάννη Μπουρούση

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

Νίκος: Απ’ τον χοντρό τι νέα έχεις: (εννοεί τον Αχιλλέα Μπέο)

Μάκης: Ούτε μιλάω, ούτε καλημέρα δεν έχω, τι νέα να’χω;

Ν: Τι λένε οι δικοί σου;

Μ: Τι να πούνε…

Ν: Ήταν, λέει, και έπαιζε Σαββατοκύριακο στο καζίνο στο Λουτράκι.

Μ: Πήρε 500.000 από τον Αστέρα Τρίπολης.

Ν: Πήρε, ε;

Μ: Ναι, για το ματς που τους έδωσε.

Ν: Λες;

Μ: Ε, τι να πω τώρα, εντάξει…

Ν: Πολλά μου ακούγονται.

Μ: Αν όχι 500, 300 εύκολα. 3 έως 5, γι’ αυτό σου λέω 5,3 ήταν πιο μπροστά, μετά αυτοί θα ανέβηκαν, θα τους τρώνε τώρα τα φίδια αυτωνών.

Ν: Τέλος πάντων, πάρε με, όταν ξανακατέβεις…»

Στη συνέχεια ο Μάκης Ψωμιάδης επικοινωνεί με τον Νίκο Πατέρα:

Νίκος: Έλα

Μάκης: Έλα αδελφούλη μου τι γίνεται;

Ν: Καλά εσύ;

Μ: Πέθανε η κ…ο χοντρός σήμερα, πέθανε εντελώς (εννοεί τον Αχιλλέα Μπέο)

Ν: Γιατί;

Μ: εεεεε περίμενε ότι θα πάρει πόντο εκεί πέρα μέσα

Ν: Ναι ε;

Μ: Ναι ναι πέθανε εντελώς

Ν: Πόσο πήγε το σκορ;

Μ: 2-1 μέσα

Ν: Δηλαδή το έπαιξε ε;

Μ: Το έπαιξε ναι, κέρδιζε 1-0. Ο Κάκος τον γ… του έβγαλε και κόκκινη κάρτα στο τέλος του τερματοφύλακα

Την επόμενη μέρα ο Μάκης Ψωμιάδης τηλεφωνεί ξανά στον Νίκο Πατέρα:

Μάκης: Έλα Νίκο, καλημέρα, καλή εβδομάδα

Νίκος: Έλα πρόεδρε μου, καλημέρα

Μ: Το είδες εχθές, τις είδες τις φάσεις του Ολυμπιακού; Είδες τι πάσα του έκανε; (αναφέρεται στον αγώνα Ατρόμητος – Ολυμπιακός που διεξήχθη την 10-4-2011 με αποτέλεσμα 3-1)

Ν: Πάσες έχει δώσει ο άλλος, πάσες έχει κάνει αυτός ο Ποτουρίδης

Μ: Πάσες, πάσες. Δύο πάσες έκανε, δύο γκολ

Ν: Απίστευτο, έτσι;

Μ: Γίνεται αυτό το πράγμα; Ο Μέλμπεργκ κοίταγε, κοίταγε ο Μέλμπεργκ!

Ν: …(γέλια)…Τι γίνεται ρε;

Μ: Τι ξεφτίλα είναι αυτή ρε μ…;

Ν: Μεγάλη ξεφτίλα, όντως!

Μ: Ολυμπιακός σου λέει! Εγώ άκουσα από κάποιο περιβάλλον του (ή τους) σας είχαν για καθάρισμα, ε;

Ν: Ναι, ναι, ναι

Μ: Ο Ολυμπιακός

Ν: Εντάξει. Τι να πεις τώρα, άστο, άστο από γλιτώσαμε

Μ: Γλίτωσες από μένα γλίτωσες που δεν έδωσα το ματς στον Αστέρα να πούμε, που ήρθαν με 500 χιλιάρικα με την τσάντα να πούμε, με κατάλαβες;

Ν: Ναι, ναι. Τι να σου πω;

Μ: Για να ξέρεις να πούμε

Ν: Το ξέρω πρόεδρε μου

Μ: Μ…είναι πάντως, τους σιχαίνομαι, τους έχω σιχαθεί φίλε μου

Ν: Δεν έχεις άδικο και νομίζουν ότι μπορούν να δεσμεύσουν όλο το ποδόσφαιρο

Μ: Ποιον να δεσμεύσουνε μωρέ; Οι μόνοι αξιοπρεπείς και με το κεφάλι ψηλά είμαστε

Ν: Έτσι, έτσι

Μ: Να πάνε να γ…! Να σου πω κάτι αγορίνα μου, βάλε αυτό το ταλιράκι αυτό σήμερα που μου είπες

Ν: Ναι, ναι, σήμερα θα τελειώσει. Θα σε πάρω να σε ειδοποιήσω

Μ: Άντε αγάπη μου, άντε γεια

Μετά από λίγα λεπτά ο Βαγγέλης Μαρινάκης τηλεφωνεί στον Αχιλλέα Μπέο από το τηλέφωνο του Θανάση Κανελλόπουλου:

Αχιλλέας: Έλα συγχαρητήρια

Βαγγέλης: Έτσι, τέτοιο γ…θέλανε τα μ…, στο 92

Α: Άκου να σου πω όμως

Β: Ήταν μια φορά τυχερός ο Ολυμπιακός

Α: Συγχαρητήρια ρε παιδάκι μου λέμε, τελείωσε τώρα το πανηγύρι. Άκου τι θέλω να σου πω τώρα. Επειδή πήρα κι ένα μήνυμα έτσι: Πρέπει να τους προστατεύσεις καμιά βδομάδα 10 μέρες

Β: Έτσι, έτσι

Α: Μ’ ακούς;

Β: Εντάξει

Α: Οπωσδήποτε είναι αυτό

Β: Τι εννοείς, ποιος απ’ όλους;

Α: Τον Καλόπουλο και τον Τρύφωνα (εννοεί τον Δημήτρη Καλόπουλο διαιτητή και τον Σπύρο Τρύφωνα, β’ βοηθό διαιτητή-παρατηρητή του αγώνα)

Β: Εντάξει

Α: Μ’ακούς; Σου μιλάει ο φίλος σου, υπάρχει πρόβλημα, με πήραν τηλέφωνο

Β: Εντάξει. Τελείωσε, τελείωσε

Τηλεφωνική επικοινωνία Κωνσταντίνου Μενδρινού με τον Ανδρέα Δημόπουλο για τον αγώνα «Άρης – Manchester City».

«Κωνσταντίνος: Κοίτα, επειδή θα είμαι στο γήπεδο εγώ.

Ανδρέας: Μμμ.

Κ: Θα συνεννοηθώ κατά πάσα πιθανότητα με τον Καστίγιο.

Α: Ναι.

Κ: Να πάει να πιάσει τον Τέβες που είναι αρχηγός [ενν. τον Carlos TEVEZ της Manchester City].

Α: Ναι.

Κ: Και θα’χουμε πει και του Κόκε μάλλον εδώ για τη σέντρα.

Α: Ναι.

Κ: Θα θέλω εκείνη την ώρα να μπεις στον κωδικό μας θα σου δώσω.

Α: Ναι.

Κ: Να δεις τον κωδικό να μου πατήσεις ό,τι σου πω βρε παιδί μου.

Α: Ναι.

Κ: Κατάλαβες;

Α: Ναι, διπλό ή άσσο;

Κ: Όχι, όχι, τη σέντρα ρε, να πάρουμε τη σέντρα.

Α: Και τό’χει αυτό;

Κ: Το ‘χει, τώρα το βλέπω μέσα, το έχει.

Α: Ναι.

Κ: Και επειδή το έχω παρατηρήσει. Το έχει. Καμιά ώρα πριν το…

Α: Ναι, αλλά μήπως όταν αρχίζει το βγάζει έξω;

Κ: Όχι, δεν το βγάζει. Και το’χω δει εγώ και ένα τέταρτο πριν.

Α: Στην Betfair, στο ασιατικό;

Κ: Στο ασιατικό, ναι.

Α: Ποιος θα κάνει τη σέντρα;

Κ: Ναι.

Α: Α, το’χει, δεν το έχω δει αυτό, σοβαρά;

Κ: Το’χει, τώρα εδώ, kick off.

Α: Άντε ρε, πόσο;

Κ: Το’χει 1,90.

Α: Πώς θα ξέρουμε;

Κ: αυτό, λέω, ότι θα πάρω εγώ τον Έντι τηλέφωνο, τον πήρα τηλέφωνο ήδη, το’χουνε πει δηλαδή, να πάει να πιάσει τον Τέβες και να του πει το και το ότι άσε μας να πάρουμε τη σέντρα. Ή εμείς ή αυτοί ρε παιδί μου.

Α: Αφού θα το γυρίσουν όμως.

Κ: Ε;

Α: Αυτό πότε θα το μάθετε, πόση ώρα πριν;

Κ: Πες θα το γυρίσουνε, ότι θα το γυρίσουνε, θα το γυρίσουνε, αλλά θα… θα του πουν, ας πούμε, ξέρεις, εγώ θέλω το γήπεδο εσύ βάλε τη σέντρα ας πούμε.

Α: Ναι.

Κ: ανάλογα με το τι θα έχουμε πει, κατάλαβες;

Α: Α.. εντάξει, άμα είναι για σίγουρα πάρε με.

Κ: Γι’ αυτό θέλω, αλλά επειδή εγώ θα είμαι στο γήπεδο καμιά ώρα πριν (ακατάληπτο) ξεκινάμε, κατά τις 5.30, έξι παρά θα τον βάλω να πάει να τον πιάσει.

Α: Ναι.

Κ: τώρα αν τα κανονίσουμε καλά και τά’χει μέσα ακόμη, γιατί εγώ τά’χω δει, τά’χει μέσα αυτά, μισή ώρα πριν τα βγάζει αυτά.

Α: Α, μισή ώρα πριν. Ωραία θα το βάλουμε.. Εντάξει, βάλτο και στο δικό μου, έχω εγώ και στο δικό μου ρε παιδί μου. Να μην ανοίγω το δικό σου. Έχω 15.000 μέσα, θα το βάλω εκεί.

Κ: Έχει το κάθε πάτημα 500 ευρώ ας πούμε.

Α: Α, το κάθε πάτημα, ε;

Κ: Το κάθε πάτημα το’χει 500 ευρώ, εντάξει, τώρα όσο πάρει, δεν είναι…

Α: Εντάξει.

Κ: Δηλαδή θα βάλουν και τα παιδιά, έχουν κωδικούς, θα πατήσουν και τα παιδιά.

Α: Πάρε με εσύ, θα δούμε, θα με πάρεις εσύ;

Κ: Θα σε πάρω εγώ. Απλά να ξέρω ότι θα το κανονίσει και θα τον πάρει τηλέφωνο και θα ξέρει και ο άλλος δηλαδή, κατάλαβες;

Α: Εντάξει, θα περιμένω εγώ τηλεφώνημα».

Ακολούθως ο Ανδρέας Δημόπουλος τηλεφωνεί στον Γεώργιο Γεωργόπουλο και αναφέρουν τα εξής:

«Ανδρέας: Πάω σπίτι γιατί υπάρχει περίπτωση σοβαρή να γίνει κάτι, να σου πω, θα μπορέσουμε στα ασιατικά να παίξουμε κάτι;

Γιώργος: Ναι.

Α: Ναι;

Γ: Τί κατηγορία είναι;

Α: Όχι ρε, τι κατηγορία είναι, τον Άρη ρε.

Γ: Ναι.

Α: Θα μπορέσουμε;

Γ: Ναι είπαμε.

Α: Λοιπόν, άκου να δεις, ακούς; Θα πάει ο Καστίγιο [ενν. τον Καστίγιο Νέρι Αλμπέρτο, αριστερό μέσο-κρυφό επιθετικό της ομάδας του Άρη], είναι κολλητός με τον Τέβες.

Γ: Ναι.

Α: Θα πάει να τον πιάσει και υπάρχει πιθανότητα πριν αρχίσει το παιχνίδι να μάθουμε ποιος θα πάρει τη σέντρα. 1.90 λέει. Θα διαλέξει ο ένας τέρμα και ο άλλος σέντρα. Εάν γίνει θα σε πάρω τηλέφωνο να το παίξουμε, εντάξει;

Γ: Ναι.

Α: Θα το παίξει (ακατάληπτο) μήπως θέλει να το παίξει και αυτός και όλοι.

Γ: Δεν θα μπορέσουν, είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε.

Α: Γιατί ρε;

Γ: Είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε, δεν γίνεται, δεν παίρνουν πολλά αυτά για (ακατάληπτο).

Α: Ε, πόσο παίρνουν;

Γ: Δεν παίρνουν ρε, υποπτεύονται μην φάνε καμιά δουλειά ρε.

Ο Αχιλλέας Μπέος συνομιλεί με τον αδελφό του Αντώνη

«Αντώνης: Τί ώρα παίζετε εσείς;

Αχιλλέας: 17.15

Αντώνης: Θα το χτυπήσεις το παιχνίδι;

Αχιλλέας: Ναι, ρε, τρελός, είσαι; Και θα κερδίσουμε κιόλας».

Οι Δημήτριος Κόντης και Χαρίλαος Οικονομίδης σχολιάζουν την ειδησεογραφική επικαιρότητα και τα όσα αναφέρει η εφημερίδα φίλαθλος. Αναφέρουν ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι αγχωμένος με τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης των «στημένων» αγώνων και εκφράζουν την πεποίθηση ότι «μπορεί να φύγει στην Αμερική», ενόψει και του γεγονότος ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι κάτοχος αμερικανικού διαβατηρίου, διότι «είναι ανακατεμένος», όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά.

«Δημήτρης: Τί ήθελα να σου πω… αυτό που γράφει ο Φίλαθλος έχει σχέση με τον δικό μου εκεί;

Χαρίλαος: Ποιό;

Δ: Που λέει για της UEFA, ότι καραμπινάτη προχωράει η Δικαιοσύνη, δεν αργεί και τα λοιπά για τα στημένα;

Χ: Α, δεν τα ξέρω, τίποτα. Αυτός είναι και υπεραγχωμένος, είναι σε άθλια κατάσταση [ενν. τον Αχιλλέα Μπέο].

Δ: Ρε παιδί μου, σίγουρα ο «μούσης» αποδείχτηκε ότι τους έγραφε και επιλεκτικά τα έχει δώσει. Ο «μούσης» πέρυσι που ήταν κ… και β… [ενν. τον Νίκο Πατέρα].

Χ: Ναι ρε συ, τον μαγνητοφωνούσε ρε συ Τάκη.

Δ: Ναι, ναι, μέχρι και τον κολλητό του στον Ολυμπαικό μαγνητοφωνούσε. Ναι, ναι, τους έγραφε όλους αυτούς πέρυσι, αυτό είναι σίγουρο.

Χ: Μάλιστα.

Δ: Γι’ αυτό σου λέω, αυτός τώρα είναι, γι’ αυτό και μήπως είναι και τα κάνει μπραφ και εξαφανιστεί.

Χ: Γ… τα, θα δούμε.

Δ: Έχεις μάθει τίποτα, την κάνει για Αμερική;

Χ: Όχι ρε! Δεν ξέρω τίποτα από αυτά, είναι σε άθλια κατάσταση.

Δ: Το καταλαβαίνεις, ψυχολογικά, ε;

Χ: Ναι, ναι, δεν μπορείς να του μιλήσεις.

Δ: Ναι, ναι, έτσι έχω καταλάβει κι εγώ όπως το λες. Τον έγραψε ο άλλος και τα έχει δώσει όλα φαίνεται.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Αυτά που θέλει, αυτά που τον βολεύει για να τον εκθέσει.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Έγινε, θα τα πούμε.

Χ: Έγινε Τακούλη, γεια»

Λίγο αργότερα επικοινωνούν ξανά:

«Δ: Είσαι με κόσμο ή μπορείς να μιλήσεις;

Χ: Μπορώ, τί έγινε;

Δ: Μ’αυτό που έγραφε στην πρώτη σελίδα, τη μεγάλη, στον Φίλαθλο έχει σχέση ο δικός μας;

Χ: Σήμερα;

Δ: Ναι.

Χ: Δεν ξέρω τί έγραφε.

Δ: Λέει: «Δεμένη καραμπινάτη περίπτωση για τα στημένα ένας πρόεδρος της super League και 2 της Β’». Δεμένη υπόθεση από παντού, λέει.

Χ: Ναι, είναι χάλια, στενοχωρημένος.

Δ: Για του «μούση» την ιστορία, ή γι’ αυτό εδώ, το σημερινό;

Χ: Με όλη την ιστορία, πρέπει να είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Αυτό λέω ρε παιδί μου, του «μούση» δεν είναι, ο «μούσης» θα το κάνει γυριστό το…

Χ: Είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Άρα θα είναι και αυτό εδώ που βγήκε.

Χ: Ναι, ναι, πρέπει να είναι κι άλλα, γι’ αυτό είναι έτσι χάλια.

Δ: Α μπράβο, γιατί αυτό είναι πολύ βαρύ… δεμένο. Γι’ αυτό σου λέω, για να το έβγαλαν σήμερα αυτό, είναι χοντρό, κατάλαβες;

Χ: Είναι ανακατεμένος.

Δ: Είναι».

Διάλογος Μάκη Ψωμιάδη με τον μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Γιάννη Μπουρούση

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

Στη συνέχεια ο Μάκης Ψωμιάδης επικοινωνεί με τον Νίκο Πατέρα:

Νίκος: Έλα

Μάκης: Έλα αδελφούλη μου τι γίνεται;

Ν: Καλά εσύ;

Μ: Πέθανε η κ…ο χοντρός σήμερα, πέθανε εντελώς (εννοεί τον Αχιλλέα Μπέο)

Ν: Γιατί;

Μ: εεεεε περίμενε ότι θα πάρει πόντο εκεί πέρα μέσα

Ν: Ναι ε;

Μ: Ναι ναι πέθανε εντελώς

Ν: Πόσο πήγε το σκορ;

Μ: 2-1 μέσα

Ν: Δηλαδή το έπαιξε ε;

Μ: Το έπαιξε ναι, κέρδιζε 1-0. Ο Κάκος τον γ… του έβγαλε και κόκκινη κάρτα στο τέλος του τερματοφύλακα

Την επόμενη μέρα ο Μάκης Ψωμιάδης τηλεφωνεί ξανά στον Νίκο Πατέρα:

Μάκης: Έλα Νίκο, καλημέρα, καλή εβδομάδα

Νίκος: Έλα πρόεδρε μου, καλημέρα

Μ: Το είδες εχθές, τις είδες τις φάσεις του Ολυμπιακού; Είδες τι πάσα του έκανε; (αναφέρεται στον αγώνα Ατρόμητος – Ολυμπιακός που διεξήχθη την 10-4-2011 με αποτέλεσμα 3-1)

Ν: Πάσες έχει δώσει ο άλλος, πάσες έχει κάνει αυτός ο Ποτουρίδης

Μ: Πάσες, πάσες. Δύο πάσες έκανε, δύο γκολ

Ν: Απίστευτο, έτσι;

Μ: Γίνεται αυτό το πράγμα; Ο Μέλμπεργκ κοίταγε, κοίταγε ο Μέλμπεργκ!

Ν: …(γέλια)…Τι γίνεται ρε;

Μ: Τι ξεφτίλα είναι αυτή ρε μ…;

Ν: Μεγάλη ξεφτίλα, όντως!

Μ: Ολυμπιακός σου λέει! Εγώ άκουσα από κάποιο περιβάλλον του (ή τους) σας είχαν για καθάρισμα, ε;

Ν: Ναι, ναι, ναι

Μ: Ο Ολυμπιακός

Ν: Εντάξει. Τι να πεις τώρα, άστο, άστο από γλιτώσαμε

Μ: Γλίτωσες από μένα γλίτωσες που δεν έδωσα το ματς στον Αστέρα να πούμε, που ήρθαν με 500 χιλιάρικα με την τσάντα να πούμε, με κατάλαβες;

Ν: Ναι, ναι. Τι να σου πω;

Μ: Για να ξέρεις να πούμε

Ν: Το ξέρω πρόεδρε μου

Μ: Μ…είναι πάντως, τους σιχαίνομαι, τους έχω σιχαθεί φίλε μου

Ν: Δεν έχεις άδικο και νομίζουν ότι μπορούν να δεσμεύσουν όλο το ποδόσφαιρο

Μ: Ποιον να δεσμεύσουνε μωρέ; Οι μόνοι αξιοπρεπείς και με το κεφάλι ψηλά είμαστε

Ν: Έτσι, έτσι

Μ: Να πάνε να γ…! Να σου πω κάτι αγορίνα μου, βάλε αυτό το ταλιράκι αυτό σήμερα που μου είπες

Ν: Ναι, ναι, σήμερα θα τελειώσει. Θα σε πάρω να σε ειδοποιήσω

Μ: Άντε αγάπη μου, άντε γεια

Μετά από λίγα λεπτά ο Βαγγέλης Μαρινάκης τηλεφωνεί στον Αχιλλέα Μπέο από το τηλέφωνο του Θανάση Κανελλόπουλου:

Αχιλλέας: Έλα συγχαρητήρια

Βαγγέλης: Έτσι, τέτοιο γ…θέλανε τα μ…, στο 92

Α: Άκου να σου πω όμως

Β: Ήταν μια φορά τυχερός ο Ολυμπιακός

Α: Συγχαρητήρια ρε παιδάκι μου λέμε, τελείωσε τώρα το πανηγύρι. Άκου τι θέλω να σου πω τώρα. Επειδή πήρα κι ένα μήνυμα έτσι: Πρέπει να τους προστατεύσεις καμιά βδομάδα 10 μέρες

Β: Έτσι, έτσι

Α: Μ’ ακούς;

Β: Εντάξει

Α: Οπωσδήποτε είναι αυτό

Β: Τι εννοείς, ποιος απ’ όλους;

Α: Τον Καλόπουλο και τον Τρύφωνα (εννοεί τον Δημήτρη Καλόπουλο διαιτητή και τον Σπύρο Τρύφωνα, β’ βοηθό διαιτητή-παρατηρητή του αγώνα)

Β: Εντάξει

Α: Μ’ακούς; Σου μιλάει ο φίλος σου, υπάρχει πρόβλημα, με πήραν τηλέφωνο

Β: Εντάξει. Τελείωσε, τελείωσε

Τηλεφωνική επικοινωνία Κωνσταντίνου Μενδρινού με τον Ανδρέα Δημόπουλο για τον αγώνα «Άρης – Manchester City».

«Κωνσταντίνος: Κοίτα, επειδή θα είμαι στο γήπεδο εγώ.

Ανδρέας: Μμμ.

Κ: Θα συνεννοηθώ κατά πάσα πιθανότητα με τον Καστίγιο.

Α: Ναι.

Κ: Να πάει να πιάσει τον Τέβες που είναι αρχηγός [ενν. τον Carlos TEVEZ της Manchester City].

Α: Ναι.

Κ: Και θα’χουμε πει και του Κόκε μάλλον εδώ για τη σέντρα.

Α: Ναι.

Κ: Θα θέλω εκείνη την ώρα να μπεις στον κωδικό μας θα σου δώσω.

Α: Ναι.

Κ: Να δεις τον κωδικό να μου πατήσεις ό,τι σου πω βρε παιδί μου.

Α: Ναι.

Κ: Κατάλαβες;

Α: Ναι, διπλό ή άσσο;

Κ: Όχι, όχι, τη σέντρα ρε, να πάρουμε τη σέντρα.

Α: Και τό’χει αυτό;

Κ: Το ‘χει, τώρα το βλέπω μέσα, το έχει.

Α: Ναι.

Κ: Και επειδή το έχω παρατηρήσει. Το έχει. Καμιά ώρα πριν το…

Α: Ναι, αλλά μήπως όταν αρχίζει το βγάζει έξω;

Κ: Όχι, δεν το βγάζει. Και το’χω δει εγώ και ένα τέταρτο πριν.

Α: Στην Betfair, στο ασιατικό;

Κ: Στο ασιατικό, ναι.

Α: Ποιος θα κάνει τη σέντρα;

Κ: Ναι.

Α: Α, το’χει, δεν το έχω δει αυτό, σοβαρά;

Κ: Το’χει, τώρα εδώ, kick off.

Α: Άντε ρε, πόσο;

Κ: Το’χει 1,90.

Α: Πώς θα ξέρουμε;

Κ: αυτό, λέω, ότι θα πάρω εγώ τον Έντι τηλέφωνο, τον πήρα τηλέφωνο ήδη, το’χουνε πει δηλαδή, να πάει να πιάσει τον Τέβες και να του πει το και το ότι άσε μας να πάρουμε τη σέντρα. Ή εμείς ή αυτοί ρε παιδί μου.

Α: Αφού θα το γυρίσουν όμως.

Κ: Ε;

Α: Αυτό πότε θα το μάθετε, πόση ώρα πριν;

Κ: Πες θα το γυρίσουνε, ότι θα το γυρίσουνε, θα το γυρίσουνε, αλλά θα… θα του πουν, ας πούμε, ξέρεις, εγώ θέλω το γήπεδο εσύ βάλε τη σέντρα ας πούμε.

Α: Ναι.

Κ: ανάλογα με το τι θα έχουμε πει, κατάλαβες;

Α: Α.. εντάξει, άμα είναι για σίγουρα πάρε με.

Κ: Γι’ αυτό θέλω, αλλά επειδή εγώ θα είμαι στο γήπεδο καμιά ώρα πριν (ακατάληπτο) ξεκινάμε, κατά τις 5.30, έξι παρά θα τον βάλω να πάει να τον πιάσει.

Α: Ναι.

Κ: τώρα αν τα κανονίσουμε καλά και τά’χει μέσα ακόμη, γιατί εγώ τά’χω δει, τά’χει μέσα αυτά, μισή ώρα πριν τα βγάζει αυτά.

Α: Α, μισή ώρα πριν. Ωραία θα το βάλουμε.. Εντάξει, βάλτο και στο δικό μου, έχω εγώ και στο δικό μου ρε παιδί μου. Να μην ανοίγω το δικό σου. Έχω 15.000 μέσα, θα το βάλω εκεί.

Κ: Έχει το κάθε πάτημα 500 ευρώ ας πούμε.

Α: Α, το κάθε πάτημα, ε;

Κ: Το κάθε πάτημα το’χει 500 ευρώ, εντάξει, τώρα όσο πάρει, δεν είναι…

Α: Εντάξει.

Κ: Δηλαδή θα βάλουν και τα παιδιά, έχουν κωδικούς, θα πατήσουν και τα παιδιά.

Α: Πάρε με εσύ, θα δούμε, θα με πάρεις εσύ;

Κ: Θα σε πάρω εγώ. Απλά να ξέρω ότι θα το κανονίσει και θα τον πάρει τηλέφωνο και θα ξέρει και ο άλλος δηλαδή, κατάλαβες;

Α: Εντάξει, θα περιμένω εγώ τηλεφώνημα».

Ακολούθως ο Ανδρέας Δημόπουλος τηλεφωνεί στον Γεώργιο Γεωργόπουλο και αναφέρουν τα εξής:

«Ανδρέας: Πάω σπίτι γιατί υπάρχει περίπτωση σοβαρή να γίνει κάτι, να σου πω, θα μπορέσουμε στα ασιατικά να παίξουμε κάτι;

Γιώργος: Ναι.

Α: Ναι;

Γ: Τί κατηγορία είναι;

Α: Όχι ρε, τι κατηγορία είναι, τον Άρη ρε.

Γ: Ναι.

Α: Θα μπορέσουμε;

Γ: Ναι είπαμε.

Α: Λοιπόν, άκου να δεις, ακούς; Θα πάει ο Καστίγιο [ενν. τον Καστίγιο Νέρι Αλμπέρτο, αριστερό μέσο-κρυφό επιθετικό της ομάδας του Άρη], είναι κολλητός με τον Τέβες.

Γ: Ναι.

Α: Θα πάει να τον πιάσει και υπάρχει πιθανότητα πριν αρχίσει το παιχνίδι να μάθουμε ποιος θα πάρει τη σέντρα. 1.90 λέει. Θα διαλέξει ο ένας τέρμα και ο άλλος σέντρα. Εάν γίνει θα σε πάρω τηλέφωνο να το παίξουμε, εντάξει;

Γ: Ναι.

Α: Θα το παίξει (ακατάληπτο) μήπως θέλει να το παίξει και αυτός και όλοι.

Γ: Δεν θα μπορέσουν, είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε.

Α: Γιατί ρε;

Γ: Είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε, δεν γίνεται, δεν παίρνουν πολλά αυτά για (ακατάληπτο).

Α: Ε, πόσο παίρνουν;

Γ: Δεν παίρνουν ρε, υποπτεύονται μην φάνε καμιά δουλειά ρε.

Ο Αχιλλέας Μπέος συνομιλεί με τον αδελφό του Αντώνη

«Αντώνης: Τί ώρα παίζετε εσείς;

Αχιλλέας: 17.15

Αντώνης: Θα το χτυπήσεις το παιχνίδι;

Αχιλλέας: Ναι, ρε, τρελός, είσαι; Και θα κερδίσουμε κιόλας».

Οι Δημήτριος Κόντης και Χαρίλαος Οικονομίδης σχολιάζουν την ειδησεογραφική επικαιρότητα και τα όσα αναφέρει η εφημερίδα φίλαθλος. Αναφέρουν ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι αγχωμένος με τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης των «στημένων» αγώνων και εκφράζουν την πεποίθηση ότι «μπορεί να φύγει στην Αμερική», ενόψει και του γεγονότος ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι κάτοχος αμερικανικού διαβατηρίου, διότι «είναι ανακατεμένος», όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά.

«Δημήτρης: Τί ήθελα να σου πω… αυτό που γράφει ο Φίλαθλος έχει σχέση με τον δικό μου εκεί;

Χαρίλαος: Ποιό;

Δ: Που λέει για της UEFA, ότι καραμπινάτη προχωράει η Δικαιοσύνη, δεν αργεί και τα λοιπά για τα στημένα;

Χ: Α, δεν τα ξέρω, τίποτα. Αυτός είναι και υπεραγχωμένος, είναι σε άθλια κατάσταση [ενν. τον Αχιλλέα Μπέο].

Δ: Ρε παιδί μου, σίγουρα ο «μούσης» αποδείχτηκε ότι τους έγραφε και επιλεκτικά τα έχει δώσει. Ο «μούσης» πέρυσι που ήταν κ… και β… [ενν. τον Νίκο Πατέρα].

Χ: Ναι ρε συ, τον μαγνητοφωνούσε ρε συ Τάκη.

Δ: Ναι, ναι, μέχρι και τον κολλητό του στον Ολυμπαικό μαγνητοφωνούσε. Ναι, ναι, τους έγραφε όλους αυτούς πέρυσι, αυτό είναι σίγουρο.

Χ: Μάλιστα.

Δ: Γι’ αυτό σου λέω, αυτός τώρα είναι, γι’ αυτό και μήπως είναι και τα κάνει μπραφ και εξαφανιστεί.

Χ: Γ… τα, θα δούμε.

Δ: Έχεις μάθει τίποτα, την κάνει για Αμερική;

Χ: Όχι ρε! Δεν ξέρω τίποτα από αυτά, είναι σε άθλια κατάσταση.

Δ: Το καταλαβαίνεις, ψυχολογικά, ε;

Χ: Ναι, ναι, δεν μπορείς να του μιλήσεις.

Δ: Ναι, ναι, έτσι έχω καταλάβει κι εγώ όπως το λες. Τον έγραψε ο άλλος και τα έχει δώσει όλα φαίνεται.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Αυτά που θέλει, αυτά που τον βολεύει για να τον εκθέσει.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Έγινε, θα τα πούμε.

Χ: Έγινε Τακούλη, γεια»

Λίγο αργότερα επικοινωνούν ξανά:

«Δ: Είσαι με κόσμο ή μπορείς να μιλήσεις;

Χ: Μπορώ, τί έγινε;

Δ: Μ’αυτό που έγραφε στην πρώτη σελίδα, τη μεγάλη, στον Φίλαθλο έχει σχέση ο δικός μας;

Χ: Σήμερα;

Δ: Ναι.

Χ: Δεν ξέρω τί έγραφε.

Δ: Λέει: «Δεμένη καραμπινάτη περίπτωση για τα στημένα ένας πρόεδρος της super League και 2 της Β’». Δεμένη υπόθεση από παντού, λέει.

Χ: Ναι, είναι χάλια, στενοχωρημένος.

Δ: Για του «μούση» την ιστορία, ή γι’ αυτό εδώ, το σημερινό;

Χ: Με όλη την ιστορία, πρέπει να είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Αυτό λέω ρε παιδί μου, του «μούση» δεν είναι, ο «μούσης» θα το κάνει γυριστό το…

Χ: Είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Άρα θα είναι και αυτό εδώ που βγήκε.

Χ: Ναι, ναι, πρέπει να είναι κι άλλα, γι’ αυτό είναι έτσι χάλια.

Δ: Α μπράβο, γιατί αυτό είναι πολύ βαρύ… δεμένο. Γι’ αυτό σου λέω, για να το έβγαλαν σήμερα αυτό, είναι χοντρό, κατάλαβες;

Χ: Είναι ανακατεμένος.

Δ: Είναι».

Διάλογος Μάκη Ψωμιάδη με τον μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Γιάννη Μπουρούση

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

Νίκος: Έλα

Μάκης: Έλα αδελφούλη μου τι γίνεται;

Ν: Καλά εσύ;

Μ: Πέθανε η κ…ο χοντρός σήμερα, πέθανε εντελώς (εννοεί τον Αχιλλέα Μπέο)

Ν: Γιατί;

Μ: εεεεε περίμενε ότι θα πάρει πόντο εκεί πέρα μέσα

Ν: Ναι ε;

Μ: Ναι ναι πέθανε εντελώς

Ν: Πόσο πήγε το σκορ;

Μ: 2-1 μέσα

Ν: Δηλαδή το έπαιξε ε;

Μ: Το έπαιξε ναι, κέρδιζε 1-0. Ο Κάκος τον γ… του έβγαλε και κόκκινη κάρτα στο τέλος του τερματοφύλακα

Την επόμενη μέρα ο Μάκης Ψωμιάδης τηλεφωνεί ξανά στον Νίκο Πατέρα:

Μάκης: Έλα Νίκο, καλημέρα, καλή εβδομάδα

Νίκος: Έλα πρόεδρε μου, καλημέρα

Μ: Το είδες εχθές, τις είδες τις φάσεις του Ολυμπιακού; Είδες τι πάσα του έκανε; (αναφέρεται στον αγώνα Ατρόμητος – Ολυμπιακός που διεξήχθη την 10-4-2011 με αποτέλεσμα 3-1)

Ν: Πάσες έχει δώσει ο άλλος, πάσες έχει κάνει αυτός ο Ποτουρίδης

Μ: Πάσες, πάσες. Δύο πάσες έκανε, δύο γκολ

Ν: Απίστευτο, έτσι;

Μ: Γίνεται αυτό το πράγμα; Ο Μέλμπεργκ κοίταγε, κοίταγε ο Μέλμπεργκ!

Ν: …(γέλια)…Τι γίνεται ρε;

Μ: Τι ξεφτίλα είναι αυτή ρε μ…;

Ν: Μεγάλη ξεφτίλα, όντως!

Μ: Ολυμπιακός σου λέει! Εγώ άκουσα από κάποιο περιβάλλον του (ή τους) σας είχαν για καθάρισμα, ε;

Ν: Ναι, ναι, ναι

Μ: Ο Ολυμπιακός

Ν: Εντάξει. Τι να πεις τώρα, άστο, άστο από γλιτώσαμε

Μ: Γλίτωσες από μένα γλίτωσες που δεν έδωσα το ματς στον Αστέρα να πούμε, που ήρθαν με 500 χιλιάρικα με την τσάντα να πούμε, με κατάλαβες;

Ν: Ναι, ναι. Τι να σου πω;

Μ: Για να ξέρεις να πούμε

Ν: Το ξέρω πρόεδρε μου

Μ: Μ…είναι πάντως, τους σιχαίνομαι, τους έχω σιχαθεί φίλε μου

Ν: Δεν έχεις άδικο και νομίζουν ότι μπορούν να δεσμεύσουν όλο το ποδόσφαιρο

Μ: Ποιον να δεσμεύσουνε μωρέ; Οι μόνοι αξιοπρεπείς και με το κεφάλι ψηλά είμαστε

Ν: Έτσι, έτσι

Μ: Να πάνε να γ…! Να σου πω κάτι αγορίνα μου, βάλε αυτό το ταλιράκι αυτό σήμερα που μου είπες

Ν: Ναι, ναι, σήμερα θα τελειώσει. Θα σε πάρω να σε ειδοποιήσω

Μ: Άντε αγάπη μου, άντε γεια

Μετά από λίγα λεπτά ο Βαγγέλης Μαρινάκης τηλεφωνεί στον Αχιλλέα Μπέο από το τηλέφωνο του Θανάση Κανελλόπουλου:

Αχιλλέας: Έλα συγχαρητήρια

Βαγγέλης: Έτσι, τέτοιο γ…θέλανε τα μ…, στο 92

Α: Άκου να σου πω όμως

Β: Ήταν μια φορά τυχερός ο Ολυμπιακός

Α: Συγχαρητήρια ρε παιδάκι μου λέμε, τελείωσε τώρα το πανηγύρι. Άκου τι θέλω να σου πω τώρα. Επειδή πήρα κι ένα μήνυμα έτσι: Πρέπει να τους προστατεύσεις καμιά βδομάδα 10 μέρες

Β: Έτσι, έτσι

Α: Μ’ ακούς;

Β: Εντάξει

Α: Οπωσδήποτε είναι αυτό

Β: Τι εννοείς, ποιος απ’ όλους;

Α: Τον Καλόπουλο και τον Τρύφωνα (εννοεί τον Δημήτρη Καλόπουλο διαιτητή και τον Σπύρο Τρύφωνα, β’ βοηθό διαιτητή-παρατηρητή του αγώνα)

Β: Εντάξει

Α: Μ’ακούς; Σου μιλάει ο φίλος σου, υπάρχει πρόβλημα, με πήραν τηλέφωνο

Β: Εντάξει. Τελείωσε, τελείωσε

Τηλεφωνική επικοινωνία Κωνσταντίνου Μενδρινού με τον Ανδρέα Δημόπουλο για τον αγώνα «Άρης – Manchester City».

«Κωνσταντίνος: Κοίτα, επειδή θα είμαι στο γήπεδο εγώ.

Ανδρέας: Μμμ.

Κ: Θα συνεννοηθώ κατά πάσα πιθανότητα με τον Καστίγιο.

Α: Ναι.

Κ: Να πάει να πιάσει τον Τέβες που είναι αρχηγός [ενν. τον Carlos TEVEZ της Manchester City].

Α: Ναι.

Κ: Και θα’χουμε πει και του Κόκε μάλλον εδώ για τη σέντρα.

Α: Ναι.

Κ: Θα θέλω εκείνη την ώρα να μπεις στον κωδικό μας θα σου δώσω.

Α: Ναι.

Κ: Να δεις τον κωδικό να μου πατήσεις ό,τι σου πω βρε παιδί μου.

Α: Ναι.

Κ: Κατάλαβες;

Α: Ναι, διπλό ή άσσο;

Κ: Όχι, όχι, τη σέντρα ρε, να πάρουμε τη σέντρα.

Α: Και τό’χει αυτό;

Κ: Το ‘χει, τώρα το βλέπω μέσα, το έχει.

Α: Ναι.

Κ: Και επειδή το έχω παρατηρήσει. Το έχει. Καμιά ώρα πριν το…

Α: Ναι, αλλά μήπως όταν αρχίζει το βγάζει έξω;

Κ: Όχι, δεν το βγάζει. Και το’χω δει εγώ και ένα τέταρτο πριν.

Α: Στην Betfair, στο ασιατικό;

Κ: Στο ασιατικό, ναι.

Α: Ποιος θα κάνει τη σέντρα;

Κ: Ναι.

Α: Α, το’χει, δεν το έχω δει αυτό, σοβαρά;

Κ: Το’χει, τώρα εδώ, kick off.

Α: Άντε ρε, πόσο;

Κ: Το’χει 1,90.

Α: Πώς θα ξέρουμε;

Κ: αυτό, λέω, ότι θα πάρω εγώ τον Έντι τηλέφωνο, τον πήρα τηλέφωνο ήδη, το’χουνε πει δηλαδή, να πάει να πιάσει τον Τέβες και να του πει το και το ότι άσε μας να πάρουμε τη σέντρα. Ή εμείς ή αυτοί ρε παιδί μου.

Α: Αφού θα το γυρίσουν όμως.

Κ: Ε;

Α: Αυτό πότε θα το μάθετε, πόση ώρα πριν;

Κ: Πες θα το γυρίσουνε, ότι θα το γυρίσουνε, θα το γυρίσουνε, αλλά θα… θα του πουν, ας πούμε, ξέρεις, εγώ θέλω το γήπεδο εσύ βάλε τη σέντρα ας πούμε.

Α: Ναι.

Κ: ανάλογα με το τι θα έχουμε πει, κατάλαβες;

Α: Α.. εντάξει, άμα είναι για σίγουρα πάρε με.

Κ: Γι’ αυτό θέλω, αλλά επειδή εγώ θα είμαι στο γήπεδο καμιά ώρα πριν (ακατάληπτο) ξεκινάμε, κατά τις 5.30, έξι παρά θα τον βάλω να πάει να τον πιάσει.

Α: Ναι.

Κ: τώρα αν τα κανονίσουμε καλά και τά’χει μέσα ακόμη, γιατί εγώ τά’χω δει, τά’χει μέσα αυτά, μισή ώρα πριν τα βγάζει αυτά.

Α: Α, μισή ώρα πριν. Ωραία θα το βάλουμε.. Εντάξει, βάλτο και στο δικό μου, έχω εγώ και στο δικό μου ρε παιδί μου. Να μην ανοίγω το δικό σου. Έχω 15.000 μέσα, θα το βάλω εκεί.

Κ: Έχει το κάθε πάτημα 500 ευρώ ας πούμε.

Α: Α, το κάθε πάτημα, ε;

Κ: Το κάθε πάτημα το’χει 500 ευρώ, εντάξει, τώρα όσο πάρει, δεν είναι…

Α: Εντάξει.

Κ: Δηλαδή θα βάλουν και τα παιδιά, έχουν κωδικούς, θα πατήσουν και τα παιδιά.

Α: Πάρε με εσύ, θα δούμε, θα με πάρεις εσύ;

Κ: Θα σε πάρω εγώ. Απλά να ξέρω ότι θα το κανονίσει και θα τον πάρει τηλέφωνο και θα ξέρει και ο άλλος δηλαδή, κατάλαβες;

Α: Εντάξει, θα περιμένω εγώ τηλεφώνημα».

Ακολούθως ο Ανδρέας Δημόπουλος τηλεφωνεί στον Γεώργιο Γεωργόπουλο και αναφέρουν τα εξής:

«Ανδρέας: Πάω σπίτι γιατί υπάρχει περίπτωση σοβαρή να γίνει κάτι, να σου πω, θα μπορέσουμε στα ασιατικά να παίξουμε κάτι;

Γιώργος: Ναι.

Α: Ναι;

Γ: Τί κατηγορία είναι;

Α: Όχι ρε, τι κατηγορία είναι, τον Άρη ρε.

Γ: Ναι.

Α: Θα μπορέσουμε;

Γ: Ναι είπαμε.

Α: Λοιπόν, άκου να δεις, ακούς; Θα πάει ο Καστίγιο [ενν. τον Καστίγιο Νέρι Αλμπέρτο, αριστερό μέσο-κρυφό επιθετικό της ομάδας του Άρη], είναι κολλητός με τον Τέβες.

Γ: Ναι.

Α: Θα πάει να τον πιάσει και υπάρχει πιθανότητα πριν αρχίσει το παιχνίδι να μάθουμε ποιος θα πάρει τη σέντρα. 1.90 λέει. Θα διαλέξει ο ένας τέρμα και ο άλλος σέντρα. Εάν γίνει θα σε πάρω τηλέφωνο να το παίξουμε, εντάξει;

Γ: Ναι.

Α: Θα το παίξει (ακατάληπτο) μήπως θέλει να το παίξει και αυτός και όλοι.

Γ: Δεν θα μπορέσουν, είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε.

Α: Γιατί ρε;

Γ: Είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε, δεν γίνεται, δεν παίρνουν πολλά αυτά για (ακατάληπτο).

Α: Ε, πόσο παίρνουν;

Γ: Δεν παίρνουν ρε, υποπτεύονται μην φάνε καμιά δουλειά ρε.

Ο Αχιλλέας Μπέος συνομιλεί με τον αδελφό του Αντώνη

«Αντώνης: Τί ώρα παίζετε εσείς;

Αχιλλέας: 17.15

Αντώνης: Θα το χτυπήσεις το παιχνίδι;

Αχιλλέας: Ναι, ρε, τρελός, είσαι; Και θα κερδίσουμε κιόλας».

Οι Δημήτριος Κόντης και Χαρίλαος Οικονομίδης σχολιάζουν την ειδησεογραφική επικαιρότητα και τα όσα αναφέρει η εφημερίδα φίλαθλος. Αναφέρουν ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι αγχωμένος με τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης των «στημένων» αγώνων και εκφράζουν την πεποίθηση ότι «μπορεί να φύγει στην Αμερική», ενόψει και του γεγονότος ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι κάτοχος αμερικανικού διαβατηρίου, διότι «είναι ανακατεμένος», όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά.

«Δημήτρης: Τί ήθελα να σου πω… αυτό που γράφει ο Φίλαθλος έχει σχέση με τον δικό μου εκεί;

Χαρίλαος: Ποιό;

Δ: Που λέει για της UEFA, ότι καραμπινάτη προχωράει η Δικαιοσύνη, δεν αργεί και τα λοιπά για τα στημένα;

Χ: Α, δεν τα ξέρω, τίποτα. Αυτός είναι και υπεραγχωμένος, είναι σε άθλια κατάσταση [ενν. τον Αχιλλέα Μπέο].

Δ: Ρε παιδί μου, σίγουρα ο «μούσης» αποδείχτηκε ότι τους έγραφε και επιλεκτικά τα έχει δώσει. Ο «μούσης» πέρυσι που ήταν κ… και β… [ενν. τον Νίκο Πατέρα].

Χ: Ναι ρε συ, τον μαγνητοφωνούσε ρε συ Τάκη.

Δ: Ναι, ναι, μέχρι και τον κολλητό του στον Ολυμπαικό μαγνητοφωνούσε. Ναι, ναι, τους έγραφε όλους αυτούς πέρυσι, αυτό είναι σίγουρο.

Χ: Μάλιστα.

Δ: Γι’ αυτό σου λέω, αυτός τώρα είναι, γι’ αυτό και μήπως είναι και τα κάνει μπραφ και εξαφανιστεί.

Χ: Γ… τα, θα δούμε.

Δ: Έχεις μάθει τίποτα, την κάνει για Αμερική;

Χ: Όχι ρε! Δεν ξέρω τίποτα από αυτά, είναι σε άθλια κατάσταση.

Δ: Το καταλαβαίνεις, ψυχολογικά, ε;

Χ: Ναι, ναι, δεν μπορείς να του μιλήσεις.

Δ: Ναι, ναι, έτσι έχω καταλάβει κι εγώ όπως το λες. Τον έγραψε ο άλλος και τα έχει δώσει όλα φαίνεται.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Αυτά που θέλει, αυτά που τον βολεύει για να τον εκθέσει.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Έγινε, θα τα πούμε.

Χ: Έγινε Τακούλη, γεια»

Λίγο αργότερα επικοινωνούν ξανά:

«Δ: Είσαι με κόσμο ή μπορείς να μιλήσεις;

Χ: Μπορώ, τί έγινε;

Δ: Μ’αυτό που έγραφε στην πρώτη σελίδα, τη μεγάλη, στον Φίλαθλο έχει σχέση ο δικός μας;

Χ: Σήμερα;

Δ: Ναι.

Χ: Δεν ξέρω τί έγραφε.

Δ: Λέει: «Δεμένη καραμπινάτη περίπτωση για τα στημένα ένας πρόεδρος της super League και 2 της Β’». Δεμένη υπόθεση από παντού, λέει.

Χ: Ναι, είναι χάλια, στενοχωρημένος.

Δ: Για του «μούση» την ιστορία, ή γι’ αυτό εδώ, το σημερινό;

Χ: Με όλη την ιστορία, πρέπει να είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Αυτό λέω ρε παιδί μου, του «μούση» δεν είναι, ο «μούσης» θα το κάνει γυριστό το…

Χ: Είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Άρα θα είναι και αυτό εδώ που βγήκε.

Χ: Ναι, ναι, πρέπει να είναι κι άλλα, γι’ αυτό είναι έτσι χάλια.

Δ: Α μπράβο, γιατί αυτό είναι πολύ βαρύ… δεμένο. Γι’ αυτό σου λέω, για να το έβγαλαν σήμερα αυτό, είναι χοντρό, κατάλαβες;

Χ: Είναι ανακατεμένος.

Δ: Είναι».

Διάλογος Μάκη Ψωμιάδη με τον μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Γιάννη Μπουρούση

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

Την επόμενη μέρα ο Μάκης Ψωμιάδης τηλεφωνεί ξανά στον Νίκο Πατέρα:

Μάκης: Έλα Νίκο, καλημέρα, καλή εβδομάδα

Νίκος: Έλα πρόεδρε μου, καλημέρα

Μ: Το είδες εχθές, τις είδες τις φάσεις του Ολυμπιακού; Είδες τι πάσα του έκανε; (αναφέρεται στον αγώνα Ατρόμητος – Ολυμπιακός που διεξήχθη την 10-4-2011 με αποτέλεσμα 3-1)

Ν: Πάσες έχει δώσει ο άλλος, πάσες έχει κάνει αυτός ο Ποτουρίδης

Μ: Πάσες, πάσες. Δύο πάσες έκανε, δύο γκολ

Ν: Απίστευτο, έτσι;

Μ: Γίνεται αυτό το πράγμα; Ο Μέλμπεργκ κοίταγε, κοίταγε ο Μέλμπεργκ!

Ν: …(γέλια)…Τι γίνεται ρε;

Μ: Τι ξεφτίλα είναι αυτή ρε μ…;

Ν: Μεγάλη ξεφτίλα, όντως!

Μ: Ολυμπιακός σου λέει! Εγώ άκουσα από κάποιο περιβάλλον του (ή τους) σας είχαν για καθάρισμα, ε;

Ν: Ναι, ναι, ναι

Μ: Ο Ολυμπιακός

Ν: Εντάξει. Τι να πεις τώρα, άστο, άστο από γλιτώσαμε

Μ: Γλίτωσες από μένα γλίτωσες που δεν έδωσα το ματς στον Αστέρα να πούμε, που ήρθαν με 500 χιλιάρικα με την τσάντα να πούμε, με κατάλαβες;

Ν: Ναι, ναι. Τι να σου πω;

Μ: Για να ξέρεις να πούμε

Ν: Το ξέρω πρόεδρε μου

Μ: Μ…είναι πάντως, τους σιχαίνομαι, τους έχω σιχαθεί φίλε μου

Ν: Δεν έχεις άδικο και νομίζουν ότι μπορούν να δεσμεύσουν όλο το ποδόσφαιρο

Μ: Ποιον να δεσμεύσουνε μωρέ; Οι μόνοι αξιοπρεπείς και με το κεφάλι ψηλά είμαστε

Ν: Έτσι, έτσι

Μ: Να πάνε να γ…! Να σου πω κάτι αγορίνα μου, βάλε αυτό το ταλιράκι αυτό σήμερα που μου είπες

Ν: Ναι, ναι, σήμερα θα τελειώσει. Θα σε πάρω να σε ειδοποιήσω

Μ: Άντε αγάπη μου, άντε γεια

Μετά από λίγα λεπτά ο Βαγγέλης Μαρινάκης τηλεφωνεί στον Αχιλλέα Μπέο από το τηλέφωνο του Θανάση Κανελλόπουλου:

Αχιλλέας: Έλα συγχαρητήρια

Βαγγέλης: Έτσι, τέτοιο γ…θέλανε τα μ…, στο 92

Α: Άκου να σου πω όμως

Β: Ήταν μια φορά τυχερός ο Ολυμπιακός

Α: Συγχαρητήρια ρε παιδάκι μου λέμε, τελείωσε τώρα το πανηγύρι. Άκου τι θέλω να σου πω τώρα. Επειδή πήρα κι ένα μήνυμα έτσι: Πρέπει να τους προστατεύσεις καμιά βδομάδα 10 μέρες

Β: Έτσι, έτσι

Α: Μ’ ακούς;

Β: Εντάξει

Α: Οπωσδήποτε είναι αυτό

Β: Τι εννοείς, ποιος απ’ όλους;

Α: Τον Καλόπουλο και τον Τρύφωνα (εννοεί τον Δημήτρη Καλόπουλο διαιτητή και τον Σπύρο Τρύφωνα, β’ βοηθό διαιτητή-παρατηρητή του αγώνα)

Β: Εντάξει

Α: Μ’ακούς; Σου μιλάει ο φίλος σου, υπάρχει πρόβλημα, με πήραν τηλέφωνο

Β: Εντάξει. Τελείωσε, τελείωσε

Τηλεφωνική επικοινωνία Κωνσταντίνου Μενδρινού με τον Ανδρέα Δημόπουλο για τον αγώνα «Άρης – Manchester City».

«Κωνσταντίνος: Κοίτα, επειδή θα είμαι στο γήπεδο εγώ.

Ανδρέας: Μμμ.

Κ: Θα συνεννοηθώ κατά πάσα πιθανότητα με τον Καστίγιο.

Α: Ναι.

Κ: Να πάει να πιάσει τον Τέβες που είναι αρχηγός [ενν. τον Carlos TEVEZ της Manchester City].

Α: Ναι.

Κ: Και θα’χουμε πει και του Κόκε μάλλον εδώ για τη σέντρα.

Α: Ναι.

Κ: Θα θέλω εκείνη την ώρα να μπεις στον κωδικό μας θα σου δώσω.

Α: Ναι.

Κ: Να δεις τον κωδικό να μου πατήσεις ό,τι σου πω βρε παιδί μου.

Α: Ναι.

Κ: Κατάλαβες;

Α: Ναι, διπλό ή άσσο;

Κ: Όχι, όχι, τη σέντρα ρε, να πάρουμε τη σέντρα.

Α: Και τό’χει αυτό;

Κ: Το ‘χει, τώρα το βλέπω μέσα, το έχει.

Α: Ναι.

Κ: Και επειδή το έχω παρατηρήσει. Το έχει. Καμιά ώρα πριν το…

Α: Ναι, αλλά μήπως όταν αρχίζει το βγάζει έξω;

Κ: Όχι, δεν το βγάζει. Και το’χω δει εγώ και ένα τέταρτο πριν.

Α: Στην Betfair, στο ασιατικό;

Κ: Στο ασιατικό, ναι.

Α: Ποιος θα κάνει τη σέντρα;

Κ: Ναι.

Α: Α, το’χει, δεν το έχω δει αυτό, σοβαρά;

Κ: Το’χει, τώρα εδώ, kick off.

Α: Άντε ρε, πόσο;

Κ: Το’χει 1,90.

Α: Πώς θα ξέρουμε;

Κ: αυτό, λέω, ότι θα πάρω εγώ τον Έντι τηλέφωνο, τον πήρα τηλέφωνο ήδη, το’χουνε πει δηλαδή, να πάει να πιάσει τον Τέβες και να του πει το και το ότι άσε μας να πάρουμε τη σέντρα. Ή εμείς ή αυτοί ρε παιδί μου.

Α: Αφού θα το γυρίσουν όμως.

Κ: Ε;

Α: Αυτό πότε θα το μάθετε, πόση ώρα πριν;

Κ: Πες θα το γυρίσουνε, ότι θα το γυρίσουνε, θα το γυρίσουνε, αλλά θα… θα του πουν, ας πούμε, ξέρεις, εγώ θέλω το γήπεδο εσύ βάλε τη σέντρα ας πούμε.

Α: Ναι.

Κ: ανάλογα με το τι θα έχουμε πει, κατάλαβες;

Α: Α.. εντάξει, άμα είναι για σίγουρα πάρε με.

Κ: Γι’ αυτό θέλω, αλλά επειδή εγώ θα είμαι στο γήπεδο καμιά ώρα πριν (ακατάληπτο) ξεκινάμε, κατά τις 5.30, έξι παρά θα τον βάλω να πάει να τον πιάσει.

Α: Ναι.

Κ: τώρα αν τα κανονίσουμε καλά και τά’χει μέσα ακόμη, γιατί εγώ τά’χω δει, τά’χει μέσα αυτά, μισή ώρα πριν τα βγάζει αυτά.

Α: Α, μισή ώρα πριν. Ωραία θα το βάλουμε.. Εντάξει, βάλτο και στο δικό μου, έχω εγώ και στο δικό μου ρε παιδί μου. Να μην ανοίγω το δικό σου. Έχω 15.000 μέσα, θα το βάλω εκεί.

Κ: Έχει το κάθε πάτημα 500 ευρώ ας πούμε.

Α: Α, το κάθε πάτημα, ε;

Κ: Το κάθε πάτημα το’χει 500 ευρώ, εντάξει, τώρα όσο πάρει, δεν είναι…

Α: Εντάξει.

Κ: Δηλαδή θα βάλουν και τα παιδιά, έχουν κωδικούς, θα πατήσουν και τα παιδιά.

Α: Πάρε με εσύ, θα δούμε, θα με πάρεις εσύ;

Κ: Θα σε πάρω εγώ. Απλά να ξέρω ότι θα το κανονίσει και θα τον πάρει τηλέφωνο και θα ξέρει και ο άλλος δηλαδή, κατάλαβες;

Α: Εντάξει, θα περιμένω εγώ τηλεφώνημα».

Ακολούθως ο Ανδρέας Δημόπουλος τηλεφωνεί στον Γεώργιο Γεωργόπουλο και αναφέρουν τα εξής:

«Ανδρέας: Πάω σπίτι γιατί υπάρχει περίπτωση σοβαρή να γίνει κάτι, να σου πω, θα μπορέσουμε στα ασιατικά να παίξουμε κάτι;

Γιώργος: Ναι.

Α: Ναι;

Γ: Τί κατηγορία είναι;

Α: Όχι ρε, τι κατηγορία είναι, τον Άρη ρε.

Γ: Ναι.

Α: Θα μπορέσουμε;

Γ: Ναι είπαμε.

Α: Λοιπόν, άκου να δεις, ακούς; Θα πάει ο Καστίγιο [ενν. τον Καστίγιο Νέρι Αλμπέρτο, αριστερό μέσο-κρυφό επιθετικό της ομάδας του Άρη], είναι κολλητός με τον Τέβες.

Γ: Ναι.

Α: Θα πάει να τον πιάσει και υπάρχει πιθανότητα πριν αρχίσει το παιχνίδι να μάθουμε ποιος θα πάρει τη σέντρα. 1.90 λέει. Θα διαλέξει ο ένας τέρμα και ο άλλος σέντρα. Εάν γίνει θα σε πάρω τηλέφωνο να το παίξουμε, εντάξει;

Γ: Ναι.

Α: Θα το παίξει (ακατάληπτο) μήπως θέλει να το παίξει και αυτός και όλοι.

Γ: Δεν θα μπορέσουν, είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε.

Α: Γιατί ρε;

Γ: Είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε, δεν γίνεται, δεν παίρνουν πολλά αυτά για (ακατάληπτο).

Α: Ε, πόσο παίρνουν;

Γ: Δεν παίρνουν ρε, υποπτεύονται μην φάνε καμιά δουλειά ρε.

Ο Αχιλλέας Μπέος συνομιλεί με τον αδελφό του Αντώνη

«Αντώνης: Τί ώρα παίζετε εσείς;

Αχιλλέας: 17.15

Αντώνης: Θα το χτυπήσεις το παιχνίδι;

Αχιλλέας: Ναι, ρε, τρελός, είσαι; Και θα κερδίσουμε κιόλας».

Οι Δημήτριος Κόντης και Χαρίλαος Οικονομίδης σχολιάζουν την ειδησεογραφική επικαιρότητα και τα όσα αναφέρει η εφημερίδα φίλαθλος. Αναφέρουν ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι αγχωμένος με τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης των «στημένων» αγώνων και εκφράζουν την πεποίθηση ότι «μπορεί να φύγει στην Αμερική», ενόψει και του γεγονότος ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι κάτοχος αμερικανικού διαβατηρίου, διότι «είναι ανακατεμένος», όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά.

«Δημήτρης: Τί ήθελα να σου πω… αυτό που γράφει ο Φίλαθλος έχει σχέση με τον δικό μου εκεί;

Χαρίλαος: Ποιό;

Δ: Που λέει για της UEFA, ότι καραμπινάτη προχωράει η Δικαιοσύνη, δεν αργεί και τα λοιπά για τα στημένα;

Χ: Α, δεν τα ξέρω, τίποτα. Αυτός είναι και υπεραγχωμένος, είναι σε άθλια κατάσταση [ενν. τον Αχιλλέα Μπέο].

Δ: Ρε παιδί μου, σίγουρα ο «μούσης» αποδείχτηκε ότι τους έγραφε και επιλεκτικά τα έχει δώσει. Ο «μούσης» πέρυσι που ήταν κ… και β… [ενν. τον Νίκο Πατέρα].

Χ: Ναι ρε συ, τον μαγνητοφωνούσε ρε συ Τάκη.

Δ: Ναι, ναι, μέχρι και τον κολλητό του στον Ολυμπαικό μαγνητοφωνούσε. Ναι, ναι, τους έγραφε όλους αυτούς πέρυσι, αυτό είναι σίγουρο.

Χ: Μάλιστα.

Δ: Γι’ αυτό σου λέω, αυτός τώρα είναι, γι’ αυτό και μήπως είναι και τα κάνει μπραφ και εξαφανιστεί.

Χ: Γ… τα, θα δούμε.

Δ: Έχεις μάθει τίποτα, την κάνει για Αμερική;

Χ: Όχι ρε! Δεν ξέρω τίποτα από αυτά, είναι σε άθλια κατάσταση.

Δ: Το καταλαβαίνεις, ψυχολογικά, ε;

Χ: Ναι, ναι, δεν μπορείς να του μιλήσεις.

Δ: Ναι, ναι, έτσι έχω καταλάβει κι εγώ όπως το λες. Τον έγραψε ο άλλος και τα έχει δώσει όλα φαίνεται.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Αυτά που θέλει, αυτά που τον βολεύει για να τον εκθέσει.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Έγινε, θα τα πούμε.

Χ: Έγινε Τακούλη, γεια»

Λίγο αργότερα επικοινωνούν ξανά:

«Δ: Είσαι με κόσμο ή μπορείς να μιλήσεις;

Χ: Μπορώ, τί έγινε;

Δ: Μ’αυτό που έγραφε στην πρώτη σελίδα, τη μεγάλη, στον Φίλαθλο έχει σχέση ο δικός μας;

Χ: Σήμερα;

Δ: Ναι.

Χ: Δεν ξέρω τί έγραφε.

Δ: Λέει: «Δεμένη καραμπινάτη περίπτωση για τα στημένα ένας πρόεδρος της super League και 2 της Β’». Δεμένη υπόθεση από παντού, λέει.

Χ: Ναι, είναι χάλια, στενοχωρημένος.

Δ: Για του «μούση» την ιστορία, ή γι’ αυτό εδώ, το σημερινό;

Χ: Με όλη την ιστορία, πρέπει να είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Αυτό λέω ρε παιδί μου, του «μούση» δεν είναι, ο «μούσης» θα το κάνει γυριστό το…

Χ: Είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Άρα θα είναι και αυτό εδώ που βγήκε.

Χ: Ναι, ναι, πρέπει να είναι κι άλλα, γι’ αυτό είναι έτσι χάλια.

Δ: Α μπράβο, γιατί αυτό είναι πολύ βαρύ… δεμένο. Γι’ αυτό σου λέω, για να το έβγαλαν σήμερα αυτό, είναι χοντρό, κατάλαβες;

Χ: Είναι ανακατεμένος.

Δ: Είναι».

Διάλογος Μάκη Ψωμιάδη με τον μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Γιάννη Μπουρούση

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

Μάκης: Έλα Νίκο, καλημέρα, καλή εβδομάδα

Νίκος: Έλα πρόεδρε μου, καλημέρα

Μ: Το είδες εχθές, τις είδες τις φάσεις του Ολυμπιακού; Είδες τι πάσα του έκανε; (αναφέρεται στον αγώνα Ατρόμητος – Ολυμπιακός που διεξήχθη την 10-4-2011 με αποτέλεσμα 3-1)

Ν: Πάσες έχει δώσει ο άλλος, πάσες έχει κάνει αυτός ο Ποτουρίδης

Μ: Πάσες, πάσες. Δύο πάσες έκανε, δύο γκολ

Ν: Απίστευτο, έτσι;

Μ: Γίνεται αυτό το πράγμα; Ο Μέλμπεργκ κοίταγε, κοίταγε ο Μέλμπεργκ!

Ν: …(γέλια)…Τι γίνεται ρε;

Μ: Τι ξεφτίλα είναι αυτή ρε μ…;

Ν: Μεγάλη ξεφτίλα, όντως!

Μ: Ολυμπιακός σου λέει! Εγώ άκουσα από κάποιο περιβάλλον του (ή τους) σας είχαν για καθάρισμα, ε;

Ν: Ναι, ναι, ναι

Μ: Ο Ολυμπιακός

Ν: Εντάξει. Τι να πεις τώρα, άστο, άστο από γλιτώσαμε

Μ: Γλίτωσες από μένα γλίτωσες που δεν έδωσα το ματς στον Αστέρα να πούμε, που ήρθαν με 500 χιλιάρικα με την τσάντα να πούμε, με κατάλαβες;

Ν: Ναι, ναι. Τι να σου πω;

Μ: Για να ξέρεις να πούμε

Ν: Το ξέρω πρόεδρε μου

Μ: Μ…είναι πάντως, τους σιχαίνομαι, τους έχω σιχαθεί φίλε μου

Ν: Δεν έχεις άδικο και νομίζουν ότι μπορούν να δεσμεύσουν όλο το ποδόσφαιρο

Μ: Ποιον να δεσμεύσουνε μωρέ; Οι μόνοι αξιοπρεπείς και με το κεφάλι ψηλά είμαστε

Ν: Έτσι, έτσι

Μ: Να πάνε να γ…! Να σου πω κάτι αγορίνα μου, βάλε αυτό το ταλιράκι αυτό σήμερα που μου είπες

Ν: Ναι, ναι, σήμερα θα τελειώσει. Θα σε πάρω να σε ειδοποιήσω

Μ: Άντε αγάπη μου, άντε γεια

Μετά από λίγα λεπτά ο Βαγγέλης Μαρινάκης τηλεφωνεί στον Αχιλλέα Μπέο από το τηλέφωνο του Θανάση Κανελλόπουλου:

Αχιλλέας: Έλα συγχαρητήρια

Βαγγέλης: Έτσι, τέτοιο γ…θέλανε τα μ…, στο 92

Α: Άκου να σου πω όμως

Β: Ήταν μια φορά τυχερός ο Ολυμπιακός

Α: Συγχαρητήρια ρε παιδάκι μου λέμε, τελείωσε τώρα το πανηγύρι. Άκου τι θέλω να σου πω τώρα. Επειδή πήρα κι ένα μήνυμα έτσι: Πρέπει να τους προστατεύσεις καμιά βδομάδα 10 μέρες

Β: Έτσι, έτσι

Α: Μ’ ακούς;

Β: Εντάξει

Α: Οπωσδήποτε είναι αυτό

Β: Τι εννοείς, ποιος απ’ όλους;

Α: Τον Καλόπουλο και τον Τρύφωνα (εννοεί τον Δημήτρη Καλόπουλο διαιτητή και τον Σπύρο Τρύφωνα, β’ βοηθό διαιτητή-παρατηρητή του αγώνα)

Β: Εντάξει

Α: Μ’ακούς; Σου μιλάει ο φίλος σου, υπάρχει πρόβλημα, με πήραν τηλέφωνο

Β: Εντάξει. Τελείωσε, τελείωσε

Τηλεφωνική επικοινωνία Κωνσταντίνου Μενδρινού με τον Ανδρέα Δημόπουλο για τον αγώνα «Άρης – Manchester City».

«Κωνσταντίνος: Κοίτα, επειδή θα είμαι στο γήπεδο εγώ.

Ανδρέας: Μμμ.

Κ: Θα συνεννοηθώ κατά πάσα πιθανότητα με τον Καστίγιο.

Α: Ναι.

Κ: Να πάει να πιάσει τον Τέβες που είναι αρχηγός [ενν. τον Carlos TEVEZ της Manchester City].

Α: Ναι.

Κ: Και θα’χουμε πει και του Κόκε μάλλον εδώ για τη σέντρα.

Α: Ναι.

Κ: Θα θέλω εκείνη την ώρα να μπεις στον κωδικό μας θα σου δώσω.

Α: Ναι.

Κ: Να δεις τον κωδικό να μου πατήσεις ό,τι σου πω βρε παιδί μου.

Α: Ναι.

Κ: Κατάλαβες;

Α: Ναι, διπλό ή άσσο;

Κ: Όχι, όχι, τη σέντρα ρε, να πάρουμε τη σέντρα.

Α: Και τό’χει αυτό;

Κ: Το ‘χει, τώρα το βλέπω μέσα, το έχει.

Α: Ναι.

Κ: Και επειδή το έχω παρατηρήσει. Το έχει. Καμιά ώρα πριν το…

Α: Ναι, αλλά μήπως όταν αρχίζει το βγάζει έξω;

Κ: Όχι, δεν το βγάζει. Και το’χω δει εγώ και ένα τέταρτο πριν.

Α: Στην Betfair, στο ασιατικό;

Κ: Στο ασιατικό, ναι.

Α: Ποιος θα κάνει τη σέντρα;

Κ: Ναι.

Α: Α, το’χει, δεν το έχω δει αυτό, σοβαρά;

Κ: Το’χει, τώρα εδώ, kick off.

Α: Άντε ρε, πόσο;

Κ: Το’χει 1,90.

Α: Πώς θα ξέρουμε;

Κ: αυτό, λέω, ότι θα πάρω εγώ τον Έντι τηλέφωνο, τον πήρα τηλέφωνο ήδη, το’χουνε πει δηλαδή, να πάει να πιάσει τον Τέβες και να του πει το και το ότι άσε μας να πάρουμε τη σέντρα. Ή εμείς ή αυτοί ρε παιδί μου.

Α: Αφού θα το γυρίσουν όμως.

Κ: Ε;

Α: Αυτό πότε θα το μάθετε, πόση ώρα πριν;

Κ: Πες θα το γυρίσουνε, ότι θα το γυρίσουνε, θα το γυρίσουνε, αλλά θα… θα του πουν, ας πούμε, ξέρεις, εγώ θέλω το γήπεδο εσύ βάλε τη σέντρα ας πούμε.

Α: Ναι.

Κ: ανάλογα με το τι θα έχουμε πει, κατάλαβες;

Α: Α.. εντάξει, άμα είναι για σίγουρα πάρε με.

Κ: Γι’ αυτό θέλω, αλλά επειδή εγώ θα είμαι στο γήπεδο καμιά ώρα πριν (ακατάληπτο) ξεκινάμε, κατά τις 5.30, έξι παρά θα τον βάλω να πάει να τον πιάσει.

Α: Ναι.

Κ: τώρα αν τα κανονίσουμε καλά και τά’χει μέσα ακόμη, γιατί εγώ τά’χω δει, τά’χει μέσα αυτά, μισή ώρα πριν τα βγάζει αυτά.

Α: Α, μισή ώρα πριν. Ωραία θα το βάλουμε.. Εντάξει, βάλτο και στο δικό μου, έχω εγώ και στο δικό μου ρε παιδί μου. Να μην ανοίγω το δικό σου. Έχω 15.000 μέσα, θα το βάλω εκεί.

Κ: Έχει το κάθε πάτημα 500 ευρώ ας πούμε.

Α: Α, το κάθε πάτημα, ε;

Κ: Το κάθε πάτημα το’χει 500 ευρώ, εντάξει, τώρα όσο πάρει, δεν είναι…

Α: Εντάξει.

Κ: Δηλαδή θα βάλουν και τα παιδιά, έχουν κωδικούς, θα πατήσουν και τα παιδιά.

Α: Πάρε με εσύ, θα δούμε, θα με πάρεις εσύ;

Κ: Θα σε πάρω εγώ. Απλά να ξέρω ότι θα το κανονίσει και θα τον πάρει τηλέφωνο και θα ξέρει και ο άλλος δηλαδή, κατάλαβες;

Α: Εντάξει, θα περιμένω εγώ τηλεφώνημα».

Ακολούθως ο Ανδρέας Δημόπουλος τηλεφωνεί στον Γεώργιο Γεωργόπουλο και αναφέρουν τα εξής:

«Ανδρέας: Πάω σπίτι γιατί υπάρχει περίπτωση σοβαρή να γίνει κάτι, να σου πω, θα μπορέσουμε στα ασιατικά να παίξουμε κάτι;

Γιώργος: Ναι.

Α: Ναι;

Γ: Τί κατηγορία είναι;

Α: Όχι ρε, τι κατηγορία είναι, τον Άρη ρε.

Γ: Ναι.

Α: Θα μπορέσουμε;

Γ: Ναι είπαμε.

Α: Λοιπόν, άκου να δεις, ακούς; Θα πάει ο Καστίγιο [ενν. τον Καστίγιο Νέρι Αλμπέρτο, αριστερό μέσο-κρυφό επιθετικό της ομάδας του Άρη], είναι κολλητός με τον Τέβες.

Γ: Ναι.

Α: Θα πάει να τον πιάσει και υπάρχει πιθανότητα πριν αρχίσει το παιχνίδι να μάθουμε ποιος θα πάρει τη σέντρα. 1.90 λέει. Θα διαλέξει ο ένας τέρμα και ο άλλος σέντρα. Εάν γίνει θα σε πάρω τηλέφωνο να το παίξουμε, εντάξει;

Γ: Ναι.

Α: Θα το παίξει (ακατάληπτο) μήπως θέλει να το παίξει και αυτός και όλοι.

Γ: Δεν θα μπορέσουν, είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε.

Α: Γιατί ρε;

Γ: Είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε, δεν γίνεται, δεν παίρνουν πολλά αυτά για (ακατάληπτο).

Α: Ε, πόσο παίρνουν;

Γ: Δεν παίρνουν ρε, υποπτεύονται μην φάνε καμιά δουλειά ρε.

Ο Αχιλλέας Μπέος συνομιλεί με τον αδελφό του Αντώνη

«Αντώνης: Τί ώρα παίζετε εσείς;

Αχιλλέας: 17.15

Αντώνης: Θα το χτυπήσεις το παιχνίδι;

Αχιλλέας: Ναι, ρε, τρελός, είσαι; Και θα κερδίσουμε κιόλας».

Οι Δημήτριος Κόντης και Χαρίλαος Οικονομίδης σχολιάζουν την ειδησεογραφική επικαιρότητα και τα όσα αναφέρει η εφημερίδα φίλαθλος. Αναφέρουν ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι αγχωμένος με τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης των «στημένων» αγώνων και εκφράζουν την πεποίθηση ότι «μπορεί να φύγει στην Αμερική», ενόψει και του γεγονότος ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι κάτοχος αμερικανικού διαβατηρίου, διότι «είναι ανακατεμένος», όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά.

«Δημήτρης: Τί ήθελα να σου πω… αυτό που γράφει ο Φίλαθλος έχει σχέση με τον δικό μου εκεί;

Χαρίλαος: Ποιό;

Δ: Που λέει για της UEFA, ότι καραμπινάτη προχωράει η Δικαιοσύνη, δεν αργεί και τα λοιπά για τα στημένα;

Χ: Α, δεν τα ξέρω, τίποτα. Αυτός είναι και υπεραγχωμένος, είναι σε άθλια κατάσταση [ενν. τον Αχιλλέα Μπέο].

Δ: Ρε παιδί μου, σίγουρα ο «μούσης» αποδείχτηκε ότι τους έγραφε και επιλεκτικά τα έχει δώσει. Ο «μούσης» πέρυσι που ήταν κ… και β… [ενν. τον Νίκο Πατέρα].

Χ: Ναι ρε συ, τον μαγνητοφωνούσε ρε συ Τάκη.

Δ: Ναι, ναι, μέχρι και τον κολλητό του στον Ολυμπαικό μαγνητοφωνούσε. Ναι, ναι, τους έγραφε όλους αυτούς πέρυσι, αυτό είναι σίγουρο.

Χ: Μάλιστα.

Δ: Γι’ αυτό σου λέω, αυτός τώρα είναι, γι’ αυτό και μήπως είναι και τα κάνει μπραφ και εξαφανιστεί.

Χ: Γ… τα, θα δούμε.

Δ: Έχεις μάθει τίποτα, την κάνει για Αμερική;

Χ: Όχι ρε! Δεν ξέρω τίποτα από αυτά, είναι σε άθλια κατάσταση.

Δ: Το καταλαβαίνεις, ψυχολογικά, ε;

Χ: Ναι, ναι, δεν μπορείς να του μιλήσεις.

Δ: Ναι, ναι, έτσι έχω καταλάβει κι εγώ όπως το λες. Τον έγραψε ο άλλος και τα έχει δώσει όλα φαίνεται.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Αυτά που θέλει, αυτά που τον βολεύει για να τον εκθέσει.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Έγινε, θα τα πούμε.

Χ: Έγινε Τακούλη, γεια»

Λίγο αργότερα επικοινωνούν ξανά:

«Δ: Είσαι με κόσμο ή μπορείς να μιλήσεις;

Χ: Μπορώ, τί έγινε;

Δ: Μ’αυτό που έγραφε στην πρώτη σελίδα, τη μεγάλη, στον Φίλαθλο έχει σχέση ο δικός μας;

Χ: Σήμερα;

Δ: Ναι.

Χ: Δεν ξέρω τί έγραφε.

Δ: Λέει: «Δεμένη καραμπινάτη περίπτωση για τα στημένα ένας πρόεδρος της super League και 2 της Β’». Δεμένη υπόθεση από παντού, λέει.

Χ: Ναι, είναι χάλια, στενοχωρημένος.

Δ: Για του «μούση» την ιστορία, ή γι’ αυτό εδώ, το σημερινό;

Χ: Με όλη την ιστορία, πρέπει να είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Αυτό λέω ρε παιδί μου, του «μούση» δεν είναι, ο «μούσης» θα το κάνει γυριστό το…

Χ: Είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Άρα θα είναι και αυτό εδώ που βγήκε.

Χ: Ναι, ναι, πρέπει να είναι κι άλλα, γι’ αυτό είναι έτσι χάλια.

Δ: Α μπράβο, γιατί αυτό είναι πολύ βαρύ… δεμένο. Γι’ αυτό σου λέω, για να το έβγαλαν σήμερα αυτό, είναι χοντρό, κατάλαβες;

Χ: Είναι ανακατεμένος.

Δ: Είναι».

Διάλογος Μάκη Ψωμιάδη με τον μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Γιάννη Μπουρούση

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

Μετά από λίγα λεπτά ο Βαγγέλης Μαρινάκης τηλεφωνεί στον Αχιλλέα Μπέο από το τηλέφωνο του Θανάση Κανελλόπουλου:

Αχιλλέας: Έλα συγχαρητήρια

Βαγγέλης: Έτσι, τέτοιο γ…θέλανε τα μ…, στο 92

Α: Άκου να σου πω όμως

Β: Ήταν μια φορά τυχερός ο Ολυμπιακός

Α: Συγχαρητήρια ρε παιδάκι μου λέμε, τελείωσε τώρα το πανηγύρι. Άκου τι θέλω να σου πω τώρα. Επειδή πήρα κι ένα μήνυμα έτσι: Πρέπει να τους προστατεύσεις καμιά βδομάδα 10 μέρες

Β: Έτσι, έτσι

Α: Μ’ ακούς;

Β: Εντάξει

Α: Οπωσδήποτε είναι αυτό

Β: Τι εννοείς, ποιος απ’ όλους;

Α: Τον Καλόπουλο και τον Τρύφωνα (εννοεί τον Δημήτρη Καλόπουλο διαιτητή και τον Σπύρο Τρύφωνα, β’ βοηθό διαιτητή-παρατηρητή του αγώνα)

Β: Εντάξει

Α: Μ’ακούς; Σου μιλάει ο φίλος σου, υπάρχει πρόβλημα, με πήραν τηλέφωνο

Β: Εντάξει. Τελείωσε, τελείωσε

Τηλεφωνική επικοινωνία Κωνσταντίνου Μενδρινού με τον Ανδρέα Δημόπουλο για τον αγώνα «Άρης – Manchester City».

«Κωνσταντίνος: Κοίτα, επειδή θα είμαι στο γήπεδο εγώ.

Ανδρέας: Μμμ.

Κ: Θα συνεννοηθώ κατά πάσα πιθανότητα με τον Καστίγιο.

Α: Ναι.

Κ: Να πάει να πιάσει τον Τέβες που είναι αρχηγός [ενν. τον Carlos TEVEZ της Manchester City].

Α: Ναι.

Κ: Και θα’χουμε πει και του Κόκε μάλλον εδώ για τη σέντρα.

Α: Ναι.

Κ: Θα θέλω εκείνη την ώρα να μπεις στον κωδικό μας θα σου δώσω.

Α: Ναι.

Κ: Να δεις τον κωδικό να μου πατήσεις ό,τι σου πω βρε παιδί μου.

Α: Ναι.

Κ: Κατάλαβες;

Α: Ναι, διπλό ή άσσο;

Κ: Όχι, όχι, τη σέντρα ρε, να πάρουμε τη σέντρα.

Α: Και τό’χει αυτό;

Κ: Το ‘χει, τώρα το βλέπω μέσα, το έχει.

Α: Ναι.

Κ: Και επειδή το έχω παρατηρήσει. Το έχει. Καμιά ώρα πριν το…

Α: Ναι, αλλά μήπως όταν αρχίζει το βγάζει έξω;

Κ: Όχι, δεν το βγάζει. Και το’χω δει εγώ και ένα τέταρτο πριν.

Α: Στην Betfair, στο ασιατικό;

Κ: Στο ασιατικό, ναι.

Α: Ποιος θα κάνει τη σέντρα;

Κ: Ναι.

Α: Α, το’χει, δεν το έχω δει αυτό, σοβαρά;

Κ: Το’χει, τώρα εδώ, kick off.

Α: Άντε ρε, πόσο;

Κ: Το’χει 1,90.

Α: Πώς θα ξέρουμε;

Κ: αυτό, λέω, ότι θα πάρω εγώ τον Έντι τηλέφωνο, τον πήρα τηλέφωνο ήδη, το’χουνε πει δηλαδή, να πάει να πιάσει τον Τέβες και να του πει το και το ότι άσε μας να πάρουμε τη σέντρα. Ή εμείς ή αυτοί ρε παιδί μου.

Α: Αφού θα το γυρίσουν όμως.

Κ: Ε;

Α: Αυτό πότε θα το μάθετε, πόση ώρα πριν;

Κ: Πες θα το γυρίσουνε, ότι θα το γυρίσουνε, θα το γυρίσουνε, αλλά θα… θα του πουν, ας πούμε, ξέρεις, εγώ θέλω το γήπεδο εσύ βάλε τη σέντρα ας πούμε.

Α: Ναι.

Κ: ανάλογα με το τι θα έχουμε πει, κατάλαβες;

Α: Α.. εντάξει, άμα είναι για σίγουρα πάρε με.

Κ: Γι’ αυτό θέλω, αλλά επειδή εγώ θα είμαι στο γήπεδο καμιά ώρα πριν (ακατάληπτο) ξεκινάμε, κατά τις 5.30, έξι παρά θα τον βάλω να πάει να τον πιάσει.

Α: Ναι.

Κ: τώρα αν τα κανονίσουμε καλά και τά’χει μέσα ακόμη, γιατί εγώ τά’χω δει, τά’χει μέσα αυτά, μισή ώρα πριν τα βγάζει αυτά.

Α: Α, μισή ώρα πριν. Ωραία θα το βάλουμε.. Εντάξει, βάλτο και στο δικό μου, έχω εγώ και στο δικό μου ρε παιδί μου. Να μην ανοίγω το δικό σου. Έχω 15.000 μέσα, θα το βάλω εκεί.

Κ: Έχει το κάθε πάτημα 500 ευρώ ας πούμε.

Α: Α, το κάθε πάτημα, ε;

Κ: Το κάθε πάτημα το’χει 500 ευρώ, εντάξει, τώρα όσο πάρει, δεν είναι…

Α: Εντάξει.

Κ: Δηλαδή θα βάλουν και τα παιδιά, έχουν κωδικούς, θα πατήσουν και τα παιδιά.

Α: Πάρε με εσύ, θα δούμε, θα με πάρεις εσύ;

Κ: Θα σε πάρω εγώ. Απλά να ξέρω ότι θα το κανονίσει και θα τον πάρει τηλέφωνο και θα ξέρει και ο άλλος δηλαδή, κατάλαβες;

Α: Εντάξει, θα περιμένω εγώ τηλεφώνημα».

Ακολούθως ο Ανδρέας Δημόπουλος τηλεφωνεί στον Γεώργιο Γεωργόπουλο και αναφέρουν τα εξής:

«Ανδρέας: Πάω σπίτι γιατί υπάρχει περίπτωση σοβαρή να γίνει κάτι, να σου πω, θα μπορέσουμε στα ασιατικά να παίξουμε κάτι;

Γιώργος: Ναι.

Α: Ναι;

Γ: Τί κατηγορία είναι;

Α: Όχι ρε, τι κατηγορία είναι, τον Άρη ρε.

Γ: Ναι.

Α: Θα μπορέσουμε;

Γ: Ναι είπαμε.

Α: Λοιπόν, άκου να δεις, ακούς; Θα πάει ο Καστίγιο [ενν. τον Καστίγιο Νέρι Αλμπέρτο, αριστερό μέσο-κρυφό επιθετικό της ομάδας του Άρη], είναι κολλητός με τον Τέβες.

Γ: Ναι.

Α: Θα πάει να τον πιάσει και υπάρχει πιθανότητα πριν αρχίσει το παιχνίδι να μάθουμε ποιος θα πάρει τη σέντρα. 1.90 λέει. Θα διαλέξει ο ένας τέρμα και ο άλλος σέντρα. Εάν γίνει θα σε πάρω τηλέφωνο να το παίξουμε, εντάξει;

Γ: Ναι.

Α: Θα το παίξει (ακατάληπτο) μήπως θέλει να το παίξει και αυτός και όλοι.

Γ: Δεν θα μπορέσουν, είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε.

Α: Γιατί ρε;

Γ: Είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε, δεν γίνεται, δεν παίρνουν πολλά αυτά για (ακατάληπτο).

Α: Ε, πόσο παίρνουν;

Γ: Δεν παίρνουν ρε, υποπτεύονται μην φάνε καμιά δουλειά ρε.

Ο Αχιλλέας Μπέος συνομιλεί με τον αδελφό του Αντώνη

«Αντώνης: Τί ώρα παίζετε εσείς;

Αχιλλέας: 17.15

Αντώνης: Θα το χτυπήσεις το παιχνίδι;

Αχιλλέας: Ναι, ρε, τρελός, είσαι; Και θα κερδίσουμε κιόλας».

Οι Δημήτριος Κόντης και Χαρίλαος Οικονομίδης σχολιάζουν την ειδησεογραφική επικαιρότητα και τα όσα αναφέρει η εφημερίδα φίλαθλος. Αναφέρουν ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι αγχωμένος με τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης των «στημένων» αγώνων και εκφράζουν την πεποίθηση ότι «μπορεί να φύγει στην Αμερική», ενόψει και του γεγονότος ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι κάτοχος αμερικανικού διαβατηρίου, διότι «είναι ανακατεμένος», όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά.

«Δημήτρης: Τί ήθελα να σου πω… αυτό που γράφει ο Φίλαθλος έχει σχέση με τον δικό μου εκεί;

Χαρίλαος: Ποιό;

Δ: Που λέει για της UEFA, ότι καραμπινάτη προχωράει η Δικαιοσύνη, δεν αργεί και τα λοιπά για τα στημένα;

Χ: Α, δεν τα ξέρω, τίποτα. Αυτός είναι και υπεραγχωμένος, είναι σε άθλια κατάσταση [ενν. τον Αχιλλέα Μπέο].

Δ: Ρε παιδί μου, σίγουρα ο «μούσης» αποδείχτηκε ότι τους έγραφε και επιλεκτικά τα έχει δώσει. Ο «μούσης» πέρυσι που ήταν κ… και β… [ενν. τον Νίκο Πατέρα].

Χ: Ναι ρε συ, τον μαγνητοφωνούσε ρε συ Τάκη.

Δ: Ναι, ναι, μέχρι και τον κολλητό του στον Ολυμπαικό μαγνητοφωνούσε. Ναι, ναι, τους έγραφε όλους αυτούς πέρυσι, αυτό είναι σίγουρο.

Χ: Μάλιστα.

Δ: Γι’ αυτό σου λέω, αυτός τώρα είναι, γι’ αυτό και μήπως είναι και τα κάνει μπραφ και εξαφανιστεί.

Χ: Γ… τα, θα δούμε.

Δ: Έχεις μάθει τίποτα, την κάνει για Αμερική;

Χ: Όχι ρε! Δεν ξέρω τίποτα από αυτά, είναι σε άθλια κατάσταση.

Δ: Το καταλαβαίνεις, ψυχολογικά, ε;

Χ: Ναι, ναι, δεν μπορείς να του μιλήσεις.

Δ: Ναι, ναι, έτσι έχω καταλάβει κι εγώ όπως το λες. Τον έγραψε ο άλλος και τα έχει δώσει όλα φαίνεται.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Αυτά που θέλει, αυτά που τον βολεύει για να τον εκθέσει.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Έγινε, θα τα πούμε.

Χ: Έγινε Τακούλη, γεια»

Λίγο αργότερα επικοινωνούν ξανά:

«Δ: Είσαι με κόσμο ή μπορείς να μιλήσεις;

Χ: Μπορώ, τί έγινε;

Δ: Μ’αυτό που έγραφε στην πρώτη σελίδα, τη μεγάλη, στον Φίλαθλο έχει σχέση ο δικός μας;

Χ: Σήμερα;

Δ: Ναι.

Χ: Δεν ξέρω τί έγραφε.

Δ: Λέει: «Δεμένη καραμπινάτη περίπτωση για τα στημένα ένας πρόεδρος της super League και 2 της Β’». Δεμένη υπόθεση από παντού, λέει.

Χ: Ναι, είναι χάλια, στενοχωρημένος.

Δ: Για του «μούση» την ιστορία, ή γι’ αυτό εδώ, το σημερινό;

Χ: Με όλη την ιστορία, πρέπει να είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Αυτό λέω ρε παιδί μου, του «μούση» δεν είναι, ο «μούσης» θα το κάνει γυριστό το…

Χ: Είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Άρα θα είναι και αυτό εδώ που βγήκε.

Χ: Ναι, ναι, πρέπει να είναι κι άλλα, γι’ αυτό είναι έτσι χάλια.

Δ: Α μπράβο, γιατί αυτό είναι πολύ βαρύ… δεμένο. Γι’ αυτό σου λέω, για να το έβγαλαν σήμερα αυτό, είναι χοντρό, κατάλαβες;

Χ: Είναι ανακατεμένος.

Δ: Είναι».

Διάλογος Μάκη Ψωμιάδη με τον μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Γιάννη Μπουρούση

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

Αχιλλέας: Έλα συγχαρητήρια

Βαγγέλης: Έτσι, τέτοιο γ…θέλανε τα μ…, στο 92

Α: Άκου να σου πω όμως

Β: Ήταν μια φορά τυχερός ο Ολυμπιακός

Α: Συγχαρητήρια ρε παιδάκι μου λέμε, τελείωσε τώρα το πανηγύρι. Άκου τι θέλω να σου πω τώρα. Επειδή πήρα κι ένα μήνυμα έτσι: Πρέπει να τους προστατεύσεις καμιά βδομάδα 10 μέρες

Β: Έτσι, έτσι

Α: Μ’ ακούς;

Β: Εντάξει

Α: Οπωσδήποτε είναι αυτό

Β: Τι εννοείς, ποιος απ’ όλους;

Α: Τον Καλόπουλο και τον Τρύφωνα (εννοεί τον Δημήτρη Καλόπουλο διαιτητή και τον Σπύρο Τρύφωνα, β’ βοηθό διαιτητή-παρατηρητή του αγώνα)

Β: Εντάξει

Α: Μ’ακούς; Σου μιλάει ο φίλος σου, υπάρχει πρόβλημα, με πήραν τηλέφωνο

Β: Εντάξει. Τελείωσε, τελείωσε

Τηλεφωνική επικοινωνία Κωνσταντίνου Μενδρινού με τον Ανδρέα Δημόπουλο για τον αγώνα «Άρης – Manchester City».

«Κωνσταντίνος: Κοίτα, επειδή θα είμαι στο γήπεδο εγώ.

Ανδρέας: Μμμ.

Κ: Θα συνεννοηθώ κατά πάσα πιθανότητα με τον Καστίγιο.

Α: Ναι.

Κ: Να πάει να πιάσει τον Τέβες που είναι αρχηγός [ενν. τον Carlos TEVEZ της Manchester City].

Α: Ναι.

Κ: Και θα’χουμε πει και του Κόκε μάλλον εδώ για τη σέντρα.

Α: Ναι.

Κ: Θα θέλω εκείνη την ώρα να μπεις στον κωδικό μας θα σου δώσω.

Α: Ναι.

Κ: Να δεις τον κωδικό να μου πατήσεις ό,τι σου πω βρε παιδί μου.

Α: Ναι.

Κ: Κατάλαβες;

Α: Ναι, διπλό ή άσσο;

Κ: Όχι, όχι, τη σέντρα ρε, να πάρουμε τη σέντρα.

Α: Και τό’χει αυτό;

Κ: Το ‘χει, τώρα το βλέπω μέσα, το έχει.

Α: Ναι.

Κ: Και επειδή το έχω παρατηρήσει. Το έχει. Καμιά ώρα πριν το…

Α: Ναι, αλλά μήπως όταν αρχίζει το βγάζει έξω;

Κ: Όχι, δεν το βγάζει. Και το’χω δει εγώ και ένα τέταρτο πριν.

Α: Στην Betfair, στο ασιατικό;

Κ: Στο ασιατικό, ναι.

Α: Ποιος θα κάνει τη σέντρα;

Κ: Ναι.

Α: Α, το’χει, δεν το έχω δει αυτό, σοβαρά;

Κ: Το’χει, τώρα εδώ, kick off.

Α: Άντε ρε, πόσο;

Κ: Το’χει 1,90.

Α: Πώς θα ξέρουμε;

Κ: αυτό, λέω, ότι θα πάρω εγώ τον Έντι τηλέφωνο, τον πήρα τηλέφωνο ήδη, το’χουνε πει δηλαδή, να πάει να πιάσει τον Τέβες και να του πει το και το ότι άσε μας να πάρουμε τη σέντρα. Ή εμείς ή αυτοί ρε παιδί μου.

Α: Αφού θα το γυρίσουν όμως.

Κ: Ε;

Α: Αυτό πότε θα το μάθετε, πόση ώρα πριν;

Κ: Πες θα το γυρίσουνε, ότι θα το γυρίσουνε, θα το γυρίσουνε, αλλά θα… θα του πουν, ας πούμε, ξέρεις, εγώ θέλω το γήπεδο εσύ βάλε τη σέντρα ας πούμε.

Α: Ναι.

Κ: ανάλογα με το τι θα έχουμε πει, κατάλαβες;

Α: Α.. εντάξει, άμα είναι για σίγουρα πάρε με.

Κ: Γι’ αυτό θέλω, αλλά επειδή εγώ θα είμαι στο γήπεδο καμιά ώρα πριν (ακατάληπτο) ξεκινάμε, κατά τις 5.30, έξι παρά θα τον βάλω να πάει να τον πιάσει.

Α: Ναι.

Κ: τώρα αν τα κανονίσουμε καλά και τά’χει μέσα ακόμη, γιατί εγώ τά’χω δει, τά’χει μέσα αυτά, μισή ώρα πριν τα βγάζει αυτά.

Α: Α, μισή ώρα πριν. Ωραία θα το βάλουμε.. Εντάξει, βάλτο και στο δικό μου, έχω εγώ και στο δικό μου ρε παιδί μου. Να μην ανοίγω το δικό σου. Έχω 15.000 μέσα, θα το βάλω εκεί.

Κ: Έχει το κάθε πάτημα 500 ευρώ ας πούμε.

Α: Α, το κάθε πάτημα, ε;

Κ: Το κάθε πάτημα το’χει 500 ευρώ, εντάξει, τώρα όσο πάρει, δεν είναι…

Α: Εντάξει.

Κ: Δηλαδή θα βάλουν και τα παιδιά, έχουν κωδικούς, θα πατήσουν και τα παιδιά.

Α: Πάρε με εσύ, θα δούμε, θα με πάρεις εσύ;

Κ: Θα σε πάρω εγώ. Απλά να ξέρω ότι θα το κανονίσει και θα τον πάρει τηλέφωνο και θα ξέρει και ο άλλος δηλαδή, κατάλαβες;

Α: Εντάξει, θα περιμένω εγώ τηλεφώνημα».

Ακολούθως ο Ανδρέας Δημόπουλος τηλεφωνεί στον Γεώργιο Γεωργόπουλο και αναφέρουν τα εξής:

«Ανδρέας: Πάω σπίτι γιατί υπάρχει περίπτωση σοβαρή να γίνει κάτι, να σου πω, θα μπορέσουμε στα ασιατικά να παίξουμε κάτι;

Γιώργος: Ναι.

Α: Ναι;

Γ: Τί κατηγορία είναι;

Α: Όχι ρε, τι κατηγορία είναι, τον Άρη ρε.

Γ: Ναι.

Α: Θα μπορέσουμε;

Γ: Ναι είπαμε.

Α: Λοιπόν, άκου να δεις, ακούς; Θα πάει ο Καστίγιο [ενν. τον Καστίγιο Νέρι Αλμπέρτο, αριστερό μέσο-κρυφό επιθετικό της ομάδας του Άρη], είναι κολλητός με τον Τέβες.

Γ: Ναι.

Α: Θα πάει να τον πιάσει και υπάρχει πιθανότητα πριν αρχίσει το παιχνίδι να μάθουμε ποιος θα πάρει τη σέντρα. 1.90 λέει. Θα διαλέξει ο ένας τέρμα και ο άλλος σέντρα. Εάν γίνει θα σε πάρω τηλέφωνο να το παίξουμε, εντάξει;

Γ: Ναι.

Α: Θα το παίξει (ακατάληπτο) μήπως θέλει να το παίξει και αυτός και όλοι.

Γ: Δεν θα μπορέσουν, είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε.

Α: Γιατί ρε;

Γ: Είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε, δεν γίνεται, δεν παίρνουν πολλά αυτά για (ακατάληπτο).

Α: Ε, πόσο παίρνουν;

Γ: Δεν παίρνουν ρε, υποπτεύονται μην φάνε καμιά δουλειά ρε.

Ο Αχιλλέας Μπέος συνομιλεί με τον αδελφό του Αντώνη

«Αντώνης: Τί ώρα παίζετε εσείς;

Αχιλλέας: 17.15

Αντώνης: Θα το χτυπήσεις το παιχνίδι;

Αχιλλέας: Ναι, ρε, τρελός, είσαι; Και θα κερδίσουμε κιόλας».

Οι Δημήτριος Κόντης και Χαρίλαος Οικονομίδης σχολιάζουν την ειδησεογραφική επικαιρότητα και τα όσα αναφέρει η εφημερίδα φίλαθλος. Αναφέρουν ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι αγχωμένος με τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης των «στημένων» αγώνων και εκφράζουν την πεποίθηση ότι «μπορεί να φύγει στην Αμερική», ενόψει και του γεγονότος ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι κάτοχος αμερικανικού διαβατηρίου, διότι «είναι ανακατεμένος», όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά.

«Δημήτρης: Τί ήθελα να σου πω… αυτό που γράφει ο Φίλαθλος έχει σχέση με τον δικό μου εκεί;

Χαρίλαος: Ποιό;

Δ: Που λέει για της UEFA, ότι καραμπινάτη προχωράει η Δικαιοσύνη, δεν αργεί και τα λοιπά για τα στημένα;

Χ: Α, δεν τα ξέρω, τίποτα. Αυτός είναι και υπεραγχωμένος, είναι σε άθλια κατάσταση [ενν. τον Αχιλλέα Μπέο].

Δ: Ρε παιδί μου, σίγουρα ο «μούσης» αποδείχτηκε ότι τους έγραφε και επιλεκτικά τα έχει δώσει. Ο «μούσης» πέρυσι που ήταν κ… και β… [ενν. τον Νίκο Πατέρα].

Χ: Ναι ρε συ, τον μαγνητοφωνούσε ρε συ Τάκη.

Δ: Ναι, ναι, μέχρι και τον κολλητό του στον Ολυμπαικό μαγνητοφωνούσε. Ναι, ναι, τους έγραφε όλους αυτούς πέρυσι, αυτό είναι σίγουρο.

Χ: Μάλιστα.

Δ: Γι’ αυτό σου λέω, αυτός τώρα είναι, γι’ αυτό και μήπως είναι και τα κάνει μπραφ και εξαφανιστεί.

Χ: Γ… τα, θα δούμε.

Δ: Έχεις μάθει τίποτα, την κάνει για Αμερική;

Χ: Όχι ρε! Δεν ξέρω τίποτα από αυτά, είναι σε άθλια κατάσταση.

Δ: Το καταλαβαίνεις, ψυχολογικά, ε;

Χ: Ναι, ναι, δεν μπορείς να του μιλήσεις.

Δ: Ναι, ναι, έτσι έχω καταλάβει κι εγώ όπως το λες. Τον έγραψε ο άλλος και τα έχει δώσει όλα φαίνεται.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Αυτά που θέλει, αυτά που τον βολεύει για να τον εκθέσει.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Έγινε, θα τα πούμε.

Χ: Έγινε Τακούλη, γεια»

Λίγο αργότερα επικοινωνούν ξανά:

«Δ: Είσαι με κόσμο ή μπορείς να μιλήσεις;

Χ: Μπορώ, τί έγινε;

Δ: Μ’αυτό που έγραφε στην πρώτη σελίδα, τη μεγάλη, στον Φίλαθλο έχει σχέση ο δικός μας;

Χ: Σήμερα;

Δ: Ναι.

Χ: Δεν ξέρω τί έγραφε.

Δ: Λέει: «Δεμένη καραμπινάτη περίπτωση για τα στημένα ένας πρόεδρος της super League και 2 της Β’». Δεμένη υπόθεση από παντού, λέει.

Χ: Ναι, είναι χάλια, στενοχωρημένος.

Δ: Για του «μούση» την ιστορία, ή γι’ αυτό εδώ, το σημερινό;

Χ: Με όλη την ιστορία, πρέπει να είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Αυτό λέω ρε παιδί μου, του «μούση» δεν είναι, ο «μούσης» θα το κάνει γυριστό το…

Χ: Είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Άρα θα είναι και αυτό εδώ που βγήκε.

Χ: Ναι, ναι, πρέπει να είναι κι άλλα, γι’ αυτό είναι έτσι χάλια.

Δ: Α μπράβο, γιατί αυτό είναι πολύ βαρύ… δεμένο. Γι’ αυτό σου λέω, για να το έβγαλαν σήμερα αυτό, είναι χοντρό, κατάλαβες;

Χ: Είναι ανακατεμένος.

Δ: Είναι».

Διάλογος Μάκη Ψωμιάδη με τον μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Γιάννη Μπουρούση

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

Τηλεφωνική επικοινωνία Κωνσταντίνου Μενδρινού με τον Ανδρέα Δημόπουλο για τον αγώνα «Άρης – Manchester City».

«Κωνσταντίνος: Κοίτα, επειδή θα είμαι στο γήπεδο εγώ.

Ανδρέας: Μμμ.

Κ: Θα συνεννοηθώ κατά πάσα πιθανότητα με τον Καστίγιο.

Α: Ναι.

Κ: Να πάει να πιάσει τον Τέβες που είναι αρχηγός [ενν. τον Carlos TEVEZ της Manchester City].

Α: Ναι.

Κ: Και θα’χουμε πει και του Κόκε μάλλον εδώ για τη σέντρα.

Α: Ναι.

Κ: Θα θέλω εκείνη την ώρα να μπεις στον κωδικό μας θα σου δώσω.

Α: Ναι.

Κ: Να δεις τον κωδικό να μου πατήσεις ό,τι σου πω βρε παιδί μου.

Α: Ναι.

Κ: Κατάλαβες;

Α: Ναι, διπλό ή άσσο;

Κ: Όχι, όχι, τη σέντρα ρε, να πάρουμε τη σέντρα.

Α: Και τό’χει αυτό;

Κ: Το ‘χει, τώρα το βλέπω μέσα, το έχει.

Α: Ναι.

Κ: Και επειδή το έχω παρατηρήσει. Το έχει. Καμιά ώρα πριν το…

Α: Ναι, αλλά μήπως όταν αρχίζει το βγάζει έξω;

Κ: Όχι, δεν το βγάζει. Και το’χω δει εγώ και ένα τέταρτο πριν.

Α: Στην Betfair, στο ασιατικό;

Κ: Στο ασιατικό, ναι.

Α: Ποιος θα κάνει τη σέντρα;

Κ: Ναι.

Α: Α, το’χει, δεν το έχω δει αυτό, σοβαρά;

Κ: Το’χει, τώρα εδώ, kick off.

Α: Άντε ρε, πόσο;

Κ: Το’χει 1,90.

Α: Πώς θα ξέρουμε;

Κ: αυτό, λέω, ότι θα πάρω εγώ τον Έντι τηλέφωνο, τον πήρα τηλέφωνο ήδη, το’χουνε πει δηλαδή, να πάει να πιάσει τον Τέβες και να του πει το και το ότι άσε μας να πάρουμε τη σέντρα. Ή εμείς ή αυτοί ρε παιδί μου.

Α: Αφού θα το γυρίσουν όμως.

Κ: Ε;

Α: Αυτό πότε θα το μάθετε, πόση ώρα πριν;

Κ: Πες θα το γυρίσουνε, ότι θα το γυρίσουνε, θα το γυρίσουνε, αλλά θα… θα του πουν, ας πούμε, ξέρεις, εγώ θέλω το γήπεδο εσύ βάλε τη σέντρα ας πούμε.

Α: Ναι.

Κ: ανάλογα με το τι θα έχουμε πει, κατάλαβες;

Α: Α.. εντάξει, άμα είναι για σίγουρα πάρε με.

Κ: Γι’ αυτό θέλω, αλλά επειδή εγώ θα είμαι στο γήπεδο καμιά ώρα πριν (ακατάληπτο) ξεκινάμε, κατά τις 5.30, έξι παρά θα τον βάλω να πάει να τον πιάσει.

Α: Ναι.

Κ: τώρα αν τα κανονίσουμε καλά και τά’χει μέσα ακόμη, γιατί εγώ τά’χω δει, τά’χει μέσα αυτά, μισή ώρα πριν τα βγάζει αυτά.

Α: Α, μισή ώρα πριν. Ωραία θα το βάλουμε.. Εντάξει, βάλτο και στο δικό μου, έχω εγώ και στο δικό μου ρε παιδί μου. Να μην ανοίγω το δικό σου. Έχω 15.000 μέσα, θα το βάλω εκεί.

Κ: Έχει το κάθε πάτημα 500 ευρώ ας πούμε.

Α: Α, το κάθε πάτημα, ε;

Κ: Το κάθε πάτημα το’χει 500 ευρώ, εντάξει, τώρα όσο πάρει, δεν είναι…

Α: Εντάξει.

Κ: Δηλαδή θα βάλουν και τα παιδιά, έχουν κωδικούς, θα πατήσουν και τα παιδιά.

Α: Πάρε με εσύ, θα δούμε, θα με πάρεις εσύ;

Κ: Θα σε πάρω εγώ. Απλά να ξέρω ότι θα το κανονίσει και θα τον πάρει τηλέφωνο και θα ξέρει και ο άλλος δηλαδή, κατάλαβες;

Α: Εντάξει, θα περιμένω εγώ τηλεφώνημα».

Ακολούθως ο Ανδρέας Δημόπουλος τηλεφωνεί στον Γεώργιο Γεωργόπουλο και αναφέρουν τα εξής:

«Ανδρέας: Πάω σπίτι γιατί υπάρχει περίπτωση σοβαρή να γίνει κάτι, να σου πω, θα μπορέσουμε στα ασιατικά να παίξουμε κάτι;

Γιώργος: Ναι.

Α: Ναι;

Γ: Τί κατηγορία είναι;

Α: Όχι ρε, τι κατηγορία είναι, τον Άρη ρε.

Γ: Ναι.

Α: Θα μπορέσουμε;

Γ: Ναι είπαμε.

Α: Λοιπόν, άκου να δεις, ακούς; Θα πάει ο Καστίγιο [ενν. τον Καστίγιο Νέρι Αλμπέρτο, αριστερό μέσο-κρυφό επιθετικό της ομάδας του Άρη], είναι κολλητός με τον Τέβες.

Γ: Ναι.

Α: Θα πάει να τον πιάσει και υπάρχει πιθανότητα πριν αρχίσει το παιχνίδι να μάθουμε ποιος θα πάρει τη σέντρα. 1.90 λέει. Θα διαλέξει ο ένας τέρμα και ο άλλος σέντρα. Εάν γίνει θα σε πάρω τηλέφωνο να το παίξουμε, εντάξει;

Γ: Ναι.

Α: Θα το παίξει (ακατάληπτο) μήπως θέλει να το παίξει και αυτός και όλοι.

Γ: Δεν θα μπορέσουν, είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε.

Α: Γιατί ρε;

Γ: Είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε, δεν γίνεται, δεν παίρνουν πολλά αυτά για (ακατάληπτο).

Α: Ε, πόσο παίρνουν;

Γ: Δεν παίρνουν ρε, υποπτεύονται μην φάνε καμιά δουλειά ρε.

Ο Αχιλλέας Μπέος συνομιλεί με τον αδελφό του Αντώνη

«Αντώνης: Τί ώρα παίζετε εσείς;

Αχιλλέας: 17.15

Αντώνης: Θα το χτυπήσεις το παιχνίδι;

Αχιλλέας: Ναι, ρε, τρελός, είσαι; Και θα κερδίσουμε κιόλας».

Οι Δημήτριος Κόντης και Χαρίλαος Οικονομίδης σχολιάζουν την ειδησεογραφική επικαιρότητα και τα όσα αναφέρει η εφημερίδα φίλαθλος. Αναφέρουν ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι αγχωμένος με τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης των «στημένων» αγώνων και εκφράζουν την πεποίθηση ότι «μπορεί να φύγει στην Αμερική», ενόψει και του γεγονότος ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι κάτοχος αμερικανικού διαβατηρίου, διότι «είναι ανακατεμένος», όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά.

«Δημήτρης: Τί ήθελα να σου πω… αυτό που γράφει ο Φίλαθλος έχει σχέση με τον δικό μου εκεί;

Χαρίλαος: Ποιό;

Δ: Που λέει για της UEFA, ότι καραμπινάτη προχωράει η Δικαιοσύνη, δεν αργεί και τα λοιπά για τα στημένα;

Χ: Α, δεν τα ξέρω, τίποτα. Αυτός είναι και υπεραγχωμένος, είναι σε άθλια κατάσταση [ενν. τον Αχιλλέα Μπέο].

Δ: Ρε παιδί μου, σίγουρα ο «μούσης» αποδείχτηκε ότι τους έγραφε και επιλεκτικά τα έχει δώσει. Ο «μούσης» πέρυσι που ήταν κ… και β… [ενν. τον Νίκο Πατέρα].

Χ: Ναι ρε συ, τον μαγνητοφωνούσε ρε συ Τάκη.

Δ: Ναι, ναι, μέχρι και τον κολλητό του στον Ολυμπαικό μαγνητοφωνούσε. Ναι, ναι, τους έγραφε όλους αυτούς πέρυσι, αυτό είναι σίγουρο.

Χ: Μάλιστα.

Δ: Γι’ αυτό σου λέω, αυτός τώρα είναι, γι’ αυτό και μήπως είναι και τα κάνει μπραφ και εξαφανιστεί.

Χ: Γ… τα, θα δούμε.

Δ: Έχεις μάθει τίποτα, την κάνει για Αμερική;

Χ: Όχι ρε! Δεν ξέρω τίποτα από αυτά, είναι σε άθλια κατάσταση.

Δ: Το καταλαβαίνεις, ψυχολογικά, ε;

Χ: Ναι, ναι, δεν μπορείς να του μιλήσεις.

Δ: Ναι, ναι, έτσι έχω καταλάβει κι εγώ όπως το λες. Τον έγραψε ο άλλος και τα έχει δώσει όλα φαίνεται.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Αυτά που θέλει, αυτά που τον βολεύει για να τον εκθέσει.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Έγινε, θα τα πούμε.

Χ: Έγινε Τακούλη, γεια»

Λίγο αργότερα επικοινωνούν ξανά:

«Δ: Είσαι με κόσμο ή μπορείς να μιλήσεις;

Χ: Μπορώ, τί έγινε;

Δ: Μ’αυτό που έγραφε στην πρώτη σελίδα, τη μεγάλη, στον Φίλαθλο έχει σχέση ο δικός μας;

Χ: Σήμερα;

Δ: Ναι.

Χ: Δεν ξέρω τί έγραφε.

Δ: Λέει: «Δεμένη καραμπινάτη περίπτωση για τα στημένα ένας πρόεδρος της super League και 2 της Β’». Δεμένη υπόθεση από παντού, λέει.

Χ: Ναι, είναι χάλια, στενοχωρημένος.

Δ: Για του «μούση» την ιστορία, ή γι’ αυτό εδώ, το σημερινό;

Χ: Με όλη την ιστορία, πρέπει να είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Αυτό λέω ρε παιδί μου, του «μούση» δεν είναι, ο «μούσης» θα το κάνει γυριστό το…

Χ: Είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Άρα θα είναι και αυτό εδώ που βγήκε.

Χ: Ναι, ναι, πρέπει να είναι κι άλλα, γι’ αυτό είναι έτσι χάλια.

Δ: Α μπράβο, γιατί αυτό είναι πολύ βαρύ… δεμένο. Γι’ αυτό σου λέω, για να το έβγαλαν σήμερα αυτό, είναι χοντρό, κατάλαβες;

Χ: Είναι ανακατεμένος.

Δ: Είναι».

Διάλογος Μάκη Ψωμιάδη με τον μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Γιάννη Μπουρούση

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

«Κωνσταντίνος: Κοίτα, επειδή θα είμαι στο γήπεδο εγώ.

Ανδρέας: Μμμ.

Κ: Θα συνεννοηθώ κατά πάσα πιθανότητα με τον Καστίγιο.

Α: Ναι.

Κ: Να πάει να πιάσει τον Τέβες που είναι αρχηγός [ενν. τον Carlos TEVEZ της Manchester City].

Α: Ναι.

Κ: Και θα’χουμε πει και του Κόκε μάλλον εδώ για τη σέντρα.

Α: Ναι.

Κ: Θα θέλω εκείνη την ώρα να μπεις στον κωδικό μας θα σου δώσω.

Α: Ναι.

Κ: Να δεις τον κωδικό να μου πατήσεις ό,τι σου πω βρε παιδί μου.

Α: Ναι.

Κ: Κατάλαβες;

Α: Ναι, διπλό ή άσσο;

Κ: Όχι, όχι, τη σέντρα ρε, να πάρουμε τη σέντρα.

Α: Και τό’χει αυτό;

Κ: Το ‘χει, τώρα το βλέπω μέσα, το έχει.

Α: Ναι.

Κ: Και επειδή το έχω παρατηρήσει. Το έχει. Καμιά ώρα πριν το…

Α: Ναι, αλλά μήπως όταν αρχίζει το βγάζει έξω;

Κ: Όχι, δεν το βγάζει. Και το’χω δει εγώ και ένα τέταρτο πριν.

Α: Στην Betfair, στο ασιατικό;

Κ: Στο ασιατικό, ναι.

Α: Ποιος θα κάνει τη σέντρα;

Κ: Ναι.

Α: Α, το’χει, δεν το έχω δει αυτό, σοβαρά;

Κ: Το’χει, τώρα εδώ, kick off.

Α: Άντε ρε, πόσο;

Κ: Το’χει 1,90.

Α: Πώς θα ξέρουμε;

Κ: αυτό, λέω, ότι θα πάρω εγώ τον Έντι τηλέφωνο, τον πήρα τηλέφωνο ήδη, το’χουνε πει δηλαδή, να πάει να πιάσει τον Τέβες και να του πει το και το ότι άσε μας να πάρουμε τη σέντρα. Ή εμείς ή αυτοί ρε παιδί μου.

Α: Αφού θα το γυρίσουν όμως.

Κ: Ε;

Α: Αυτό πότε θα το μάθετε, πόση ώρα πριν;

Κ: Πες θα το γυρίσουνε, ότι θα το γυρίσουνε, θα το γυρίσουνε, αλλά θα… θα του πουν, ας πούμε, ξέρεις, εγώ θέλω το γήπεδο εσύ βάλε τη σέντρα ας πούμε.

Α: Ναι.

Κ: ανάλογα με το τι θα έχουμε πει, κατάλαβες;

Α: Α.. εντάξει, άμα είναι για σίγουρα πάρε με.

Κ: Γι’ αυτό θέλω, αλλά επειδή εγώ θα είμαι στο γήπεδο καμιά ώρα πριν (ακατάληπτο) ξεκινάμε, κατά τις 5.30, έξι παρά θα τον βάλω να πάει να τον πιάσει.

Α: Ναι.

Κ: τώρα αν τα κανονίσουμε καλά και τά’χει μέσα ακόμη, γιατί εγώ τά’χω δει, τά’χει μέσα αυτά, μισή ώρα πριν τα βγάζει αυτά.

Α: Α, μισή ώρα πριν. Ωραία θα το βάλουμε.. Εντάξει, βάλτο και στο δικό μου, έχω εγώ και στο δικό μου ρε παιδί μου. Να μην ανοίγω το δικό σου. Έχω 15.000 μέσα, θα το βάλω εκεί.

Κ: Έχει το κάθε πάτημα 500 ευρώ ας πούμε.

Α: Α, το κάθε πάτημα, ε;

Κ: Το κάθε πάτημα το’χει 500 ευρώ, εντάξει, τώρα όσο πάρει, δεν είναι…

Α: Εντάξει.

Κ: Δηλαδή θα βάλουν και τα παιδιά, έχουν κωδικούς, θα πατήσουν και τα παιδιά.

Α: Πάρε με εσύ, θα δούμε, θα με πάρεις εσύ;

Κ: Θα σε πάρω εγώ. Απλά να ξέρω ότι θα το κανονίσει και θα τον πάρει τηλέφωνο και θα ξέρει και ο άλλος δηλαδή, κατάλαβες;

Α: Εντάξει, θα περιμένω εγώ τηλεφώνημα».

Ακολούθως ο Ανδρέας Δημόπουλος τηλεφωνεί στον Γεώργιο Γεωργόπουλο και αναφέρουν τα εξής:

«Ανδρέας: Πάω σπίτι γιατί υπάρχει περίπτωση σοβαρή να γίνει κάτι, να σου πω, θα μπορέσουμε στα ασιατικά να παίξουμε κάτι;

Γιώργος: Ναι.

Α: Ναι;

Γ: Τί κατηγορία είναι;

Α: Όχι ρε, τι κατηγορία είναι, τον Άρη ρε.

Γ: Ναι.

Α: Θα μπορέσουμε;

Γ: Ναι είπαμε.

Α: Λοιπόν, άκου να δεις, ακούς; Θα πάει ο Καστίγιο [ενν. τον Καστίγιο Νέρι Αλμπέρτο, αριστερό μέσο-κρυφό επιθετικό της ομάδας του Άρη], είναι κολλητός με τον Τέβες.

Γ: Ναι.

Α: Θα πάει να τον πιάσει και υπάρχει πιθανότητα πριν αρχίσει το παιχνίδι να μάθουμε ποιος θα πάρει τη σέντρα. 1.90 λέει. Θα διαλέξει ο ένας τέρμα και ο άλλος σέντρα. Εάν γίνει θα σε πάρω τηλέφωνο να το παίξουμε, εντάξει;

Γ: Ναι.

Α: Θα το παίξει (ακατάληπτο) μήπως θέλει να το παίξει και αυτός και όλοι.

Γ: Δεν θα μπορέσουν, είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε.

Α: Γιατί ρε;

Γ: Είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε, δεν γίνεται, δεν παίρνουν πολλά αυτά για (ακατάληπτο).

Α: Ε, πόσο παίρνουν;

Γ: Δεν παίρνουν ρε, υποπτεύονται μην φάνε καμιά δουλειά ρε.

Ο Αχιλλέας Μπέος συνομιλεί με τον αδελφό του Αντώνη

«Αντώνης: Τί ώρα παίζετε εσείς;

Αχιλλέας: 17.15

Αντώνης: Θα το χτυπήσεις το παιχνίδι;

Αχιλλέας: Ναι, ρε, τρελός, είσαι; Και θα κερδίσουμε κιόλας».

Οι Δημήτριος Κόντης και Χαρίλαος Οικονομίδης σχολιάζουν την ειδησεογραφική επικαιρότητα και τα όσα αναφέρει η εφημερίδα φίλαθλος. Αναφέρουν ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι αγχωμένος με τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης των «στημένων» αγώνων και εκφράζουν την πεποίθηση ότι «μπορεί να φύγει στην Αμερική», ενόψει και του γεγονότος ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι κάτοχος αμερικανικού διαβατηρίου, διότι «είναι ανακατεμένος», όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά.

«Δημήτρης: Τί ήθελα να σου πω… αυτό που γράφει ο Φίλαθλος έχει σχέση με τον δικό μου εκεί;

Χαρίλαος: Ποιό;

Δ: Που λέει για της UEFA, ότι καραμπινάτη προχωράει η Δικαιοσύνη, δεν αργεί και τα λοιπά για τα στημένα;

Χ: Α, δεν τα ξέρω, τίποτα. Αυτός είναι και υπεραγχωμένος, είναι σε άθλια κατάσταση [ενν. τον Αχιλλέα Μπέο].

Δ: Ρε παιδί μου, σίγουρα ο «μούσης» αποδείχτηκε ότι τους έγραφε και επιλεκτικά τα έχει δώσει. Ο «μούσης» πέρυσι που ήταν κ… και β… [ενν. τον Νίκο Πατέρα].

Χ: Ναι ρε συ, τον μαγνητοφωνούσε ρε συ Τάκη.

Δ: Ναι, ναι, μέχρι και τον κολλητό του στον Ολυμπαικό μαγνητοφωνούσε. Ναι, ναι, τους έγραφε όλους αυτούς πέρυσι, αυτό είναι σίγουρο.

Χ: Μάλιστα.

Δ: Γι’ αυτό σου λέω, αυτός τώρα είναι, γι’ αυτό και μήπως είναι και τα κάνει μπραφ και εξαφανιστεί.

Χ: Γ… τα, θα δούμε.

Δ: Έχεις μάθει τίποτα, την κάνει για Αμερική;

Χ: Όχι ρε! Δεν ξέρω τίποτα από αυτά, είναι σε άθλια κατάσταση.

Δ: Το καταλαβαίνεις, ψυχολογικά, ε;

Χ: Ναι, ναι, δεν μπορείς να του μιλήσεις.

Δ: Ναι, ναι, έτσι έχω καταλάβει κι εγώ όπως το λες. Τον έγραψε ο άλλος και τα έχει δώσει όλα φαίνεται.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Αυτά που θέλει, αυτά που τον βολεύει για να τον εκθέσει.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Έγινε, θα τα πούμε.

Χ: Έγινε Τακούλη, γεια»

Λίγο αργότερα επικοινωνούν ξανά:

«Δ: Είσαι με κόσμο ή μπορείς να μιλήσεις;

Χ: Μπορώ, τί έγινε;

Δ: Μ’αυτό που έγραφε στην πρώτη σελίδα, τη μεγάλη, στον Φίλαθλο έχει σχέση ο δικός μας;

Χ: Σήμερα;

Δ: Ναι.

Χ: Δεν ξέρω τί έγραφε.

Δ: Λέει: «Δεμένη καραμπινάτη περίπτωση για τα στημένα ένας πρόεδρος της super League και 2 της Β’». Δεμένη υπόθεση από παντού, λέει.

Χ: Ναι, είναι χάλια, στενοχωρημένος.

Δ: Για του «μούση» την ιστορία, ή γι’ αυτό εδώ, το σημερινό;

Χ: Με όλη την ιστορία, πρέπει να είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Αυτό λέω ρε παιδί μου, του «μούση» δεν είναι, ο «μούσης» θα το κάνει γυριστό το…

Χ: Είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Άρα θα είναι και αυτό εδώ που βγήκε.

Χ: Ναι, ναι, πρέπει να είναι κι άλλα, γι’ αυτό είναι έτσι χάλια.

Δ: Α μπράβο, γιατί αυτό είναι πολύ βαρύ… δεμένο. Γι’ αυτό σου λέω, για να το έβγαλαν σήμερα αυτό, είναι χοντρό, κατάλαβες;

Χ: Είναι ανακατεμένος.

Δ: Είναι».

Διάλογος Μάκη Ψωμιάδη με τον μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Γιάννη Μπουρούση

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

Ακολούθως ο Ανδρέας Δημόπουλος τηλεφωνεί στον Γεώργιο Γεωργόπουλο και αναφέρουν τα εξής:

«Ανδρέας: Πάω σπίτι γιατί υπάρχει περίπτωση σοβαρή να γίνει κάτι, να σου πω, θα μπορέσουμε στα ασιατικά να παίξουμε κάτι;

Γιώργος: Ναι.

Α: Ναι;

Γ: Τί κατηγορία είναι;

Α: Όχι ρε, τι κατηγορία είναι, τον Άρη ρε.

Γ: Ναι.

Α: Θα μπορέσουμε;

Γ: Ναι είπαμε.

Α: Λοιπόν, άκου να δεις, ακούς; Θα πάει ο Καστίγιο [ενν. τον Καστίγιο Νέρι Αλμπέρτο, αριστερό μέσο-κρυφό επιθετικό της ομάδας του Άρη], είναι κολλητός με τον Τέβες.

Γ: Ναι.

Α: Θα πάει να τον πιάσει και υπάρχει πιθανότητα πριν αρχίσει το παιχνίδι να μάθουμε ποιος θα πάρει τη σέντρα. 1.90 λέει. Θα διαλέξει ο ένας τέρμα και ο άλλος σέντρα. Εάν γίνει θα σε πάρω τηλέφωνο να το παίξουμε, εντάξει;

Γ: Ναι.

Α: Θα το παίξει (ακατάληπτο) μήπως θέλει να το παίξει και αυτός και όλοι.

Γ: Δεν θα μπορέσουν, είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε.

Α: Γιατί ρε;

Γ: Είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε, δεν γίνεται, δεν παίρνουν πολλά αυτά για (ακατάληπτο).

Α: Ε, πόσο παίρνουν;

Γ: Δεν παίρνουν ρε, υποπτεύονται μην φάνε καμιά δουλειά ρε.

Ο Αχιλλέας Μπέος συνομιλεί με τον αδελφό του Αντώνη

«Αντώνης: Τί ώρα παίζετε εσείς;

Αχιλλέας: 17.15

Αντώνης: Θα το χτυπήσεις το παιχνίδι;

Αχιλλέας: Ναι, ρε, τρελός, είσαι; Και θα κερδίσουμε κιόλας».

Οι Δημήτριος Κόντης και Χαρίλαος Οικονομίδης σχολιάζουν την ειδησεογραφική επικαιρότητα και τα όσα αναφέρει η εφημερίδα φίλαθλος. Αναφέρουν ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι αγχωμένος με τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης των «στημένων» αγώνων και εκφράζουν την πεποίθηση ότι «μπορεί να φύγει στην Αμερική», ενόψει και του γεγονότος ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι κάτοχος αμερικανικού διαβατηρίου, διότι «είναι ανακατεμένος», όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά.

«Δημήτρης: Τί ήθελα να σου πω… αυτό που γράφει ο Φίλαθλος έχει σχέση με τον δικό μου εκεί;

Χαρίλαος: Ποιό;

Δ: Που λέει για της UEFA, ότι καραμπινάτη προχωράει η Δικαιοσύνη, δεν αργεί και τα λοιπά για τα στημένα;

Χ: Α, δεν τα ξέρω, τίποτα. Αυτός είναι και υπεραγχωμένος, είναι σε άθλια κατάσταση [ενν. τον Αχιλλέα Μπέο].

Δ: Ρε παιδί μου, σίγουρα ο «μούσης» αποδείχτηκε ότι τους έγραφε και επιλεκτικά τα έχει δώσει. Ο «μούσης» πέρυσι που ήταν κ… και β… [ενν. τον Νίκο Πατέρα].

Χ: Ναι ρε συ, τον μαγνητοφωνούσε ρε συ Τάκη.

Δ: Ναι, ναι, μέχρι και τον κολλητό του στον Ολυμπαικό μαγνητοφωνούσε. Ναι, ναι, τους έγραφε όλους αυτούς πέρυσι, αυτό είναι σίγουρο.

Χ: Μάλιστα.

Δ: Γι’ αυτό σου λέω, αυτός τώρα είναι, γι’ αυτό και μήπως είναι και τα κάνει μπραφ και εξαφανιστεί.

Χ: Γ… τα, θα δούμε.

Δ: Έχεις μάθει τίποτα, την κάνει για Αμερική;

Χ: Όχι ρε! Δεν ξέρω τίποτα από αυτά, είναι σε άθλια κατάσταση.

Δ: Το καταλαβαίνεις, ψυχολογικά, ε;

Χ: Ναι, ναι, δεν μπορείς να του μιλήσεις.

Δ: Ναι, ναι, έτσι έχω καταλάβει κι εγώ όπως το λες. Τον έγραψε ο άλλος και τα έχει δώσει όλα φαίνεται.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Αυτά που θέλει, αυτά που τον βολεύει για να τον εκθέσει.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Έγινε, θα τα πούμε.

Χ: Έγινε Τακούλη, γεια»

Λίγο αργότερα επικοινωνούν ξανά:

«Δ: Είσαι με κόσμο ή μπορείς να μιλήσεις;

Χ: Μπορώ, τί έγινε;

Δ: Μ’αυτό που έγραφε στην πρώτη σελίδα, τη μεγάλη, στον Φίλαθλο έχει σχέση ο δικός μας;

Χ: Σήμερα;

Δ: Ναι.

Χ: Δεν ξέρω τί έγραφε.

Δ: Λέει: «Δεμένη καραμπινάτη περίπτωση για τα στημένα ένας πρόεδρος της super League και 2 της Β’». Δεμένη υπόθεση από παντού, λέει.

Χ: Ναι, είναι χάλια, στενοχωρημένος.

Δ: Για του «μούση» την ιστορία, ή γι’ αυτό εδώ, το σημερινό;

Χ: Με όλη την ιστορία, πρέπει να είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Αυτό λέω ρε παιδί μου, του «μούση» δεν είναι, ο «μούσης» θα το κάνει γυριστό το…

Χ: Είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Άρα θα είναι και αυτό εδώ που βγήκε.

Χ: Ναι, ναι, πρέπει να είναι κι άλλα, γι’ αυτό είναι έτσι χάλια.

Δ: Α μπράβο, γιατί αυτό είναι πολύ βαρύ… δεμένο. Γι’ αυτό σου λέω, για να το έβγαλαν σήμερα αυτό, είναι χοντρό, κατάλαβες;

Χ: Είναι ανακατεμένος.

Δ: Είναι».

Διάλογος Μάκη Ψωμιάδη με τον μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Γιάννη Μπουρούση

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

«Ανδρέας: Πάω σπίτι γιατί υπάρχει περίπτωση σοβαρή να γίνει κάτι, να σου πω, θα μπορέσουμε στα ασιατικά να παίξουμε κάτι;

Γιώργος: Ναι.

Α: Ναι;

Γ: Τί κατηγορία είναι;

Α: Όχι ρε, τι κατηγορία είναι, τον Άρη ρε.

Γ: Ναι.

Α: Θα μπορέσουμε;

Γ: Ναι είπαμε.

Α: Λοιπόν, άκου να δεις, ακούς; Θα πάει ο Καστίγιο [ενν. τον Καστίγιο Νέρι Αλμπέρτο, αριστερό μέσο-κρυφό επιθετικό της ομάδας του Άρη], είναι κολλητός με τον Τέβες.

Γ: Ναι.

Α: Θα πάει να τον πιάσει και υπάρχει πιθανότητα πριν αρχίσει το παιχνίδι να μάθουμε ποιος θα πάρει τη σέντρα. 1.90 λέει. Θα διαλέξει ο ένας τέρμα και ο άλλος σέντρα. Εάν γίνει θα σε πάρω τηλέφωνο να το παίξουμε, εντάξει;

Γ: Ναι.

Α: Θα το παίξει (ακατάληπτο) μήπως θέλει να το παίξει και αυτός και όλοι.

Γ: Δεν θα μπορέσουν, είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε.

Α: Γιατί ρε;

Γ: Είναι μικρά τα νούμερα εκεί ρε, δεν γίνεται, δεν παίρνουν πολλά αυτά για (ακατάληπτο).

Α: Ε, πόσο παίρνουν;

Γ: Δεν παίρνουν ρε, υποπτεύονται μην φάνε καμιά δουλειά ρε.

Ο Αχιλλέας Μπέος συνομιλεί με τον αδελφό του Αντώνη

«Αντώνης: Τί ώρα παίζετε εσείς;

Αχιλλέας: 17.15

Αντώνης: Θα το χτυπήσεις το παιχνίδι;

Αχιλλέας: Ναι, ρε, τρελός, είσαι; Και θα κερδίσουμε κιόλας».

Οι Δημήτριος Κόντης και Χαρίλαος Οικονομίδης σχολιάζουν την ειδησεογραφική επικαιρότητα και τα όσα αναφέρει η εφημερίδα φίλαθλος. Αναφέρουν ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι αγχωμένος με τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης των «στημένων» αγώνων και εκφράζουν την πεποίθηση ότι «μπορεί να φύγει στην Αμερική», ενόψει και του γεγονότος ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι κάτοχος αμερικανικού διαβατηρίου, διότι «είναι ανακατεμένος», όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά.

«Δημήτρης: Τί ήθελα να σου πω… αυτό που γράφει ο Φίλαθλος έχει σχέση με τον δικό μου εκεί;

Χαρίλαος: Ποιό;

Δ: Που λέει για της UEFA, ότι καραμπινάτη προχωράει η Δικαιοσύνη, δεν αργεί και τα λοιπά για τα στημένα;

Χ: Α, δεν τα ξέρω, τίποτα. Αυτός είναι και υπεραγχωμένος, είναι σε άθλια κατάσταση [ενν. τον Αχιλλέα Μπέο].

Δ: Ρε παιδί μου, σίγουρα ο «μούσης» αποδείχτηκε ότι τους έγραφε και επιλεκτικά τα έχει δώσει. Ο «μούσης» πέρυσι που ήταν κ… και β… [ενν. τον Νίκο Πατέρα].

Χ: Ναι ρε συ, τον μαγνητοφωνούσε ρε συ Τάκη.

Δ: Ναι, ναι, μέχρι και τον κολλητό του στον Ολυμπαικό μαγνητοφωνούσε. Ναι, ναι, τους έγραφε όλους αυτούς πέρυσι, αυτό είναι σίγουρο.

Χ: Μάλιστα.

Δ: Γι’ αυτό σου λέω, αυτός τώρα είναι, γι’ αυτό και μήπως είναι και τα κάνει μπραφ και εξαφανιστεί.

Χ: Γ… τα, θα δούμε.

Δ: Έχεις μάθει τίποτα, την κάνει για Αμερική;

Χ: Όχι ρε! Δεν ξέρω τίποτα από αυτά, είναι σε άθλια κατάσταση.

Δ: Το καταλαβαίνεις, ψυχολογικά, ε;

Χ: Ναι, ναι, δεν μπορείς να του μιλήσεις.

Δ: Ναι, ναι, έτσι έχω καταλάβει κι εγώ όπως το λες. Τον έγραψε ο άλλος και τα έχει δώσει όλα φαίνεται.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Αυτά που θέλει, αυτά που τον βολεύει για να τον εκθέσει.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Έγινε, θα τα πούμε.

Χ: Έγινε Τακούλη, γεια»

Λίγο αργότερα επικοινωνούν ξανά:

«Δ: Είσαι με κόσμο ή μπορείς να μιλήσεις;

Χ: Μπορώ, τί έγινε;

Δ: Μ’αυτό που έγραφε στην πρώτη σελίδα, τη μεγάλη, στον Φίλαθλο έχει σχέση ο δικός μας;

Χ: Σήμερα;

Δ: Ναι.

Χ: Δεν ξέρω τί έγραφε.

Δ: Λέει: «Δεμένη καραμπινάτη περίπτωση για τα στημένα ένας πρόεδρος της super League και 2 της Β’». Δεμένη υπόθεση από παντού, λέει.

Χ: Ναι, είναι χάλια, στενοχωρημένος.

Δ: Για του «μούση» την ιστορία, ή γι’ αυτό εδώ, το σημερινό;

Χ: Με όλη την ιστορία, πρέπει να είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Αυτό λέω ρε παιδί μου, του «μούση» δεν είναι, ο «μούσης» θα το κάνει γυριστό το…

Χ: Είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Άρα θα είναι και αυτό εδώ που βγήκε.

Χ: Ναι, ναι, πρέπει να είναι κι άλλα, γι’ αυτό είναι έτσι χάλια.

Δ: Α μπράβο, γιατί αυτό είναι πολύ βαρύ… δεμένο. Γι’ αυτό σου λέω, για να το έβγαλαν σήμερα αυτό, είναι χοντρό, κατάλαβες;

Χ: Είναι ανακατεμένος.

Δ: Είναι».

Διάλογος Μάκη Ψωμιάδη με τον μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Γιάννη Μπουρούση

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

Ο Αχιλλέας Μπέος συνομιλεί με τον αδελφό του Αντώνη

«Αντώνης: Τί ώρα παίζετε εσείς;

Αχιλλέας: 17.15

Αντώνης: Θα το χτυπήσεις το παιχνίδι;

Αχιλλέας: Ναι, ρε, τρελός, είσαι; Και θα κερδίσουμε κιόλας».

Οι Δημήτριος Κόντης και Χαρίλαος Οικονομίδης σχολιάζουν την ειδησεογραφική επικαιρότητα και τα όσα αναφέρει η εφημερίδα φίλαθλος. Αναφέρουν ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι αγχωμένος με τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης των «στημένων» αγώνων και εκφράζουν την πεποίθηση ότι «μπορεί να φύγει στην Αμερική», ενόψει και του γεγονότος ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι κάτοχος αμερικανικού διαβατηρίου, διότι «είναι ανακατεμένος», όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά.

«Δημήτρης: Τί ήθελα να σου πω… αυτό που γράφει ο Φίλαθλος έχει σχέση με τον δικό μου εκεί;

Χαρίλαος: Ποιό;

Δ: Που λέει για της UEFA, ότι καραμπινάτη προχωράει η Δικαιοσύνη, δεν αργεί και τα λοιπά για τα στημένα;

Χ: Α, δεν τα ξέρω, τίποτα. Αυτός είναι και υπεραγχωμένος, είναι σε άθλια κατάσταση [ενν. τον Αχιλλέα Μπέο].

Δ: Ρε παιδί μου, σίγουρα ο «μούσης» αποδείχτηκε ότι τους έγραφε και επιλεκτικά τα έχει δώσει. Ο «μούσης» πέρυσι που ήταν κ… και β… [ενν. τον Νίκο Πατέρα].

Χ: Ναι ρε συ, τον μαγνητοφωνούσε ρε συ Τάκη.

Δ: Ναι, ναι, μέχρι και τον κολλητό του στον Ολυμπαικό μαγνητοφωνούσε. Ναι, ναι, τους έγραφε όλους αυτούς πέρυσι, αυτό είναι σίγουρο.

Χ: Μάλιστα.

Δ: Γι’ αυτό σου λέω, αυτός τώρα είναι, γι’ αυτό και μήπως είναι και τα κάνει μπραφ και εξαφανιστεί.

Χ: Γ… τα, θα δούμε.

Δ: Έχεις μάθει τίποτα, την κάνει για Αμερική;

Χ: Όχι ρε! Δεν ξέρω τίποτα από αυτά, είναι σε άθλια κατάσταση.

Δ: Το καταλαβαίνεις, ψυχολογικά, ε;

Χ: Ναι, ναι, δεν μπορείς να του μιλήσεις.

Δ: Ναι, ναι, έτσι έχω καταλάβει κι εγώ όπως το λες. Τον έγραψε ο άλλος και τα έχει δώσει όλα φαίνεται.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Αυτά που θέλει, αυτά που τον βολεύει για να τον εκθέσει.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Έγινε, θα τα πούμε.

Χ: Έγινε Τακούλη, γεια»

Λίγο αργότερα επικοινωνούν ξανά:

«Δ: Είσαι με κόσμο ή μπορείς να μιλήσεις;

Χ: Μπορώ, τί έγινε;

Δ: Μ’αυτό που έγραφε στην πρώτη σελίδα, τη μεγάλη, στον Φίλαθλο έχει σχέση ο δικός μας;

Χ: Σήμερα;

Δ: Ναι.

Χ: Δεν ξέρω τί έγραφε.

Δ: Λέει: «Δεμένη καραμπινάτη περίπτωση για τα στημένα ένας πρόεδρος της super League και 2 της Β’». Δεμένη υπόθεση από παντού, λέει.

Χ: Ναι, είναι χάλια, στενοχωρημένος.

Δ: Για του «μούση» την ιστορία, ή γι’ αυτό εδώ, το σημερινό;

Χ: Με όλη την ιστορία, πρέπει να είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Αυτό λέω ρε παιδί μου, του «μούση» δεν είναι, ο «μούσης» θα το κάνει γυριστό το…

Χ: Είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Άρα θα είναι και αυτό εδώ που βγήκε.

Χ: Ναι, ναι, πρέπει να είναι κι άλλα, γι’ αυτό είναι έτσι χάλια.

Δ: Α μπράβο, γιατί αυτό είναι πολύ βαρύ… δεμένο. Γι’ αυτό σου λέω, για να το έβγαλαν σήμερα αυτό, είναι χοντρό, κατάλαβες;

Χ: Είναι ανακατεμένος.

Δ: Είναι».

Διάλογος Μάκη Ψωμιάδη με τον μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Γιάννη Μπουρούση

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

«Αντώνης: Τί ώρα παίζετε εσείς;

Αχιλλέας: 17.15

Αντώνης: Θα το χτυπήσεις το παιχνίδι;

Αχιλλέας: Ναι, ρε, τρελός, είσαι; Και θα κερδίσουμε κιόλας».

Οι Δημήτριος Κόντης και Χαρίλαος Οικονομίδης σχολιάζουν την ειδησεογραφική επικαιρότητα και τα όσα αναφέρει η εφημερίδα φίλαθλος. Αναφέρουν ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι αγχωμένος με τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης των «στημένων» αγώνων και εκφράζουν την πεποίθηση ότι «μπορεί να φύγει στην Αμερική», ενόψει και του γεγονότος ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι κάτοχος αμερικανικού διαβατηρίου, διότι «είναι ανακατεμένος», όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά.

«Δημήτρης: Τί ήθελα να σου πω… αυτό που γράφει ο Φίλαθλος έχει σχέση με τον δικό μου εκεί;

Χαρίλαος: Ποιό;

Δ: Που λέει για της UEFA, ότι καραμπινάτη προχωράει η Δικαιοσύνη, δεν αργεί και τα λοιπά για τα στημένα;

Χ: Α, δεν τα ξέρω, τίποτα. Αυτός είναι και υπεραγχωμένος, είναι σε άθλια κατάσταση [ενν. τον Αχιλλέα Μπέο].

Δ: Ρε παιδί μου, σίγουρα ο «μούσης» αποδείχτηκε ότι τους έγραφε και επιλεκτικά τα έχει δώσει. Ο «μούσης» πέρυσι που ήταν κ… και β… [ενν. τον Νίκο Πατέρα].

Χ: Ναι ρε συ, τον μαγνητοφωνούσε ρε συ Τάκη.

Δ: Ναι, ναι, μέχρι και τον κολλητό του στον Ολυμπαικό μαγνητοφωνούσε. Ναι, ναι, τους έγραφε όλους αυτούς πέρυσι, αυτό είναι σίγουρο.

Χ: Μάλιστα.

Δ: Γι’ αυτό σου λέω, αυτός τώρα είναι, γι’ αυτό και μήπως είναι και τα κάνει μπραφ και εξαφανιστεί.

Χ: Γ… τα, θα δούμε.

Δ: Έχεις μάθει τίποτα, την κάνει για Αμερική;

Χ: Όχι ρε! Δεν ξέρω τίποτα από αυτά, είναι σε άθλια κατάσταση.

Δ: Το καταλαβαίνεις, ψυχολογικά, ε;

Χ: Ναι, ναι, δεν μπορείς να του μιλήσεις.

Δ: Ναι, ναι, έτσι έχω καταλάβει κι εγώ όπως το λες. Τον έγραψε ο άλλος και τα έχει δώσει όλα φαίνεται.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Αυτά που θέλει, αυτά που τον βολεύει για να τον εκθέσει.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Έγινε, θα τα πούμε.

Χ: Έγινε Τακούλη, γεια»

Λίγο αργότερα επικοινωνούν ξανά:

«Δ: Είσαι με κόσμο ή μπορείς να μιλήσεις;

Χ: Μπορώ, τί έγινε;

Δ: Μ’αυτό που έγραφε στην πρώτη σελίδα, τη μεγάλη, στον Φίλαθλο έχει σχέση ο δικός μας;

Χ: Σήμερα;

Δ: Ναι.

Χ: Δεν ξέρω τί έγραφε.

Δ: Λέει: «Δεμένη καραμπινάτη περίπτωση για τα στημένα ένας πρόεδρος της super League και 2 της Β’». Δεμένη υπόθεση από παντού, λέει.

Χ: Ναι, είναι χάλια, στενοχωρημένος.

Δ: Για του «μούση» την ιστορία, ή γι’ αυτό εδώ, το σημερινό;

Χ: Με όλη την ιστορία, πρέπει να είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Αυτό λέω ρε παιδί μου, του «μούση» δεν είναι, ο «μούσης» θα το κάνει γυριστό το…

Χ: Είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Άρα θα είναι και αυτό εδώ που βγήκε.

Χ: Ναι, ναι, πρέπει να είναι κι άλλα, γι’ αυτό είναι έτσι χάλια.

Δ: Α μπράβο, γιατί αυτό είναι πολύ βαρύ… δεμένο. Γι’ αυτό σου λέω, για να το έβγαλαν σήμερα αυτό, είναι χοντρό, κατάλαβες;

Χ: Είναι ανακατεμένος.

Δ: Είναι».

Διάλογος Μάκη Ψωμιάδη με τον μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Γιάννη Μπουρούση

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

Οι Δημήτριος Κόντης και Χαρίλαος Οικονομίδης σχολιάζουν την ειδησεογραφική επικαιρότητα και τα όσα αναφέρει η εφημερίδα φίλαθλος. Αναφέρουν ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι αγχωμένος με τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης των «στημένων» αγώνων και εκφράζουν την πεποίθηση ότι «μπορεί να φύγει στην Αμερική», ενόψει και του γεγονότος ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι κάτοχος αμερικανικού διαβατηρίου, διότι «είναι ανακατεμένος», όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά.

«Δημήτρης: Τί ήθελα να σου πω… αυτό που γράφει ο Φίλαθλος έχει σχέση με τον δικό μου εκεί;

Χαρίλαος: Ποιό;

Δ: Που λέει για της UEFA, ότι καραμπινάτη προχωράει η Δικαιοσύνη, δεν αργεί και τα λοιπά για τα στημένα;

Χ: Α, δεν τα ξέρω, τίποτα. Αυτός είναι και υπεραγχωμένος, είναι σε άθλια κατάσταση [ενν. τον Αχιλλέα Μπέο].

Δ: Ρε παιδί μου, σίγουρα ο «μούσης» αποδείχτηκε ότι τους έγραφε και επιλεκτικά τα έχει δώσει. Ο «μούσης» πέρυσι που ήταν κ… και β… [ενν. τον Νίκο Πατέρα].

Χ: Ναι ρε συ, τον μαγνητοφωνούσε ρε συ Τάκη.

Δ: Ναι, ναι, μέχρι και τον κολλητό του στον Ολυμπαικό μαγνητοφωνούσε. Ναι, ναι, τους έγραφε όλους αυτούς πέρυσι, αυτό είναι σίγουρο.

Χ: Μάλιστα.

Δ: Γι’ αυτό σου λέω, αυτός τώρα είναι, γι’ αυτό και μήπως είναι και τα κάνει μπραφ και εξαφανιστεί.

Χ: Γ… τα, θα δούμε.

Δ: Έχεις μάθει τίποτα, την κάνει για Αμερική;

Χ: Όχι ρε! Δεν ξέρω τίποτα από αυτά, είναι σε άθλια κατάσταση.

Δ: Το καταλαβαίνεις, ψυχολογικά, ε;

Χ: Ναι, ναι, δεν μπορείς να του μιλήσεις.

Δ: Ναι, ναι, έτσι έχω καταλάβει κι εγώ όπως το λες. Τον έγραψε ο άλλος και τα έχει δώσει όλα φαίνεται.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Αυτά που θέλει, αυτά που τον βολεύει για να τον εκθέσει.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Έγινε, θα τα πούμε.

Χ: Έγινε Τακούλη, γεια»

Λίγο αργότερα επικοινωνούν ξανά:

«Δ: Είσαι με κόσμο ή μπορείς να μιλήσεις;

Χ: Μπορώ, τί έγινε;

Δ: Μ’αυτό που έγραφε στην πρώτη σελίδα, τη μεγάλη, στον Φίλαθλο έχει σχέση ο δικός μας;

Χ: Σήμερα;

Δ: Ναι.

Χ: Δεν ξέρω τί έγραφε.

Δ: Λέει: «Δεμένη καραμπινάτη περίπτωση για τα στημένα ένας πρόεδρος της super League και 2 της Β’». Δεμένη υπόθεση από παντού, λέει.

Χ: Ναι, είναι χάλια, στενοχωρημένος.

Δ: Για του «μούση» την ιστορία, ή γι’ αυτό εδώ, το σημερινό;

Χ: Με όλη την ιστορία, πρέπει να είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Αυτό λέω ρε παιδί μου, του «μούση» δεν είναι, ο «μούσης» θα το κάνει γυριστό το…

Χ: Είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Άρα θα είναι και αυτό εδώ που βγήκε.

Χ: Ναι, ναι, πρέπει να είναι κι άλλα, γι’ αυτό είναι έτσι χάλια.

Δ: Α μπράβο, γιατί αυτό είναι πολύ βαρύ… δεμένο. Γι’ αυτό σου λέω, για να το έβγαλαν σήμερα αυτό, είναι χοντρό, κατάλαβες;

Χ: Είναι ανακατεμένος.

Δ: Είναι».

Διάλογος Μάκη Ψωμιάδη με τον μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Γιάννη Μπουρούση

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

Οι Δημήτριος Κόντης και Χαρίλαος Οικονομίδης σχολιάζουν την ειδησεογραφική επικαιρότητα και τα όσα αναφέρει η εφημερίδα φίλαθλος. Αναφέρουν ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι αγχωμένος με τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης των «στημένων» αγώνων και εκφράζουν την πεποίθηση ότι «μπορεί να φύγει στην Αμερική», ενόψει και του γεγονότος ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι κάτοχος αμερικανικού διαβατηρίου, διότι «είναι ανακατεμένος», όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά.

«Δημήτρης: Τί ήθελα να σου πω… αυτό που γράφει ο Φίλαθλος έχει σχέση με τον δικό μου εκεί;

Χαρίλαος: Ποιό;

Δ: Που λέει για της UEFA, ότι καραμπινάτη προχωράει η Δικαιοσύνη, δεν αργεί και τα λοιπά για τα στημένα;

Χ: Α, δεν τα ξέρω, τίποτα. Αυτός είναι και υπεραγχωμένος, είναι σε άθλια κατάσταση [ενν. τον Αχιλλέα Μπέο].

Δ: Ρε παιδί μου, σίγουρα ο «μούσης» αποδείχτηκε ότι τους έγραφε και επιλεκτικά τα έχει δώσει. Ο «μούσης» πέρυσι που ήταν κ… και β… [ενν. τον Νίκο Πατέρα].

Χ: Ναι ρε συ, τον μαγνητοφωνούσε ρε συ Τάκη.

Δ: Ναι, ναι, μέχρι και τον κολλητό του στον Ολυμπαικό μαγνητοφωνούσε. Ναι, ναι, τους έγραφε όλους αυτούς πέρυσι, αυτό είναι σίγουρο.

Χ: Μάλιστα.

Δ: Γι’ αυτό σου λέω, αυτός τώρα είναι, γι’ αυτό και μήπως είναι και τα κάνει μπραφ και εξαφανιστεί.

Χ: Γ… τα, θα δούμε.

Δ: Έχεις μάθει τίποτα, την κάνει για Αμερική;

Χ: Όχι ρε! Δεν ξέρω τίποτα από αυτά, είναι σε άθλια κατάσταση.

Δ: Το καταλαβαίνεις, ψυχολογικά, ε;

Χ: Ναι, ναι, δεν μπορείς να του μιλήσεις.

Δ: Ναι, ναι, έτσι έχω καταλάβει κι εγώ όπως το λες. Τον έγραψε ο άλλος και τα έχει δώσει όλα φαίνεται.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Αυτά που θέλει, αυτά που τον βολεύει για να τον εκθέσει.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Έγινε, θα τα πούμε.

Χ: Έγινε Τακούλη, γεια»

Λίγο αργότερα επικοινωνούν ξανά:

«Δ: Είσαι με κόσμο ή μπορείς να μιλήσεις;

Χ: Μπορώ, τί έγινε;

Δ: Μ’αυτό που έγραφε στην πρώτη σελίδα, τη μεγάλη, στον Φίλαθλο έχει σχέση ο δικός μας;

Χ: Σήμερα;

Δ: Ναι.

Χ: Δεν ξέρω τί έγραφε.

Δ: Λέει: «Δεμένη καραμπινάτη περίπτωση για τα στημένα ένας πρόεδρος της super League και 2 της Β’». Δεμένη υπόθεση από παντού, λέει.

Χ: Ναι, είναι χάλια, στενοχωρημένος.

Δ: Για του «μούση» την ιστορία, ή γι’ αυτό εδώ, το σημερινό;

Χ: Με όλη την ιστορία, πρέπει να είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Αυτό λέω ρε παιδί μου, του «μούση» δεν είναι, ο «μούσης» θα το κάνει γυριστό το…

Χ: Είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Άρα θα είναι και αυτό εδώ που βγήκε.

Χ: Ναι, ναι, πρέπει να είναι κι άλλα, γι’ αυτό είναι έτσι χάλια.

Δ: Α μπράβο, γιατί αυτό είναι πολύ βαρύ… δεμένο. Γι’ αυτό σου λέω, για να το έβγαλαν σήμερα αυτό, είναι χοντρό, κατάλαβες;

Χ: Είναι ανακατεμένος.

Δ: Είναι».

Διάλογος Μάκη Ψωμιάδη με τον μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Γιάννη Μπουρούση

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

Οι Δημήτριος Κόντης και Χαρίλαος Οικονομίδης σχολιάζουν την ειδησεογραφική επικαιρότητα και τα όσα αναφέρει η εφημερίδα φίλαθλος. Αναφέρουν ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι αγχωμένος με τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης των «στημένων» αγώνων και εκφράζουν την πεποίθηση ότι «μπορεί να φύγει στην Αμερική», ενόψει και του γεγονότος ότι ο Αχιλλέας Μπέος είναι κάτοχος αμερικανικού διαβατηρίου, διότι «είναι ανακατεμένος», όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά.

«Δημήτρης: Τί ήθελα να σου πω… αυτό που γράφει ο Φίλαθλος έχει σχέση με τον δικό μου εκεί;

Χαρίλαος: Ποιό;

Δ: Που λέει για της UEFA, ότι καραμπινάτη προχωράει η Δικαιοσύνη, δεν αργεί και τα λοιπά για τα στημένα;

Χ: Α, δεν τα ξέρω, τίποτα. Αυτός είναι και υπεραγχωμένος, είναι σε άθλια κατάσταση [ενν. τον Αχιλλέα Μπέο].

Δ: Ρε παιδί μου, σίγουρα ο «μούσης» αποδείχτηκε ότι τους έγραφε και επιλεκτικά τα έχει δώσει. Ο «μούσης» πέρυσι που ήταν κ… και β… [ενν. τον Νίκο Πατέρα].

Χ: Ναι ρε συ, τον μαγνητοφωνούσε ρε συ Τάκη.

Δ: Ναι, ναι, μέχρι και τον κολλητό του στον Ολυμπαικό μαγνητοφωνούσε. Ναι, ναι, τους έγραφε όλους αυτούς πέρυσι, αυτό είναι σίγουρο.

Χ: Μάλιστα.

Δ: Γι’ αυτό σου λέω, αυτός τώρα είναι, γι’ αυτό και μήπως είναι και τα κάνει μπραφ και εξαφανιστεί.

Χ: Γ… τα, θα δούμε.

Δ: Έχεις μάθει τίποτα, την κάνει για Αμερική;

Χ: Όχι ρε! Δεν ξέρω τίποτα από αυτά, είναι σε άθλια κατάσταση.

Δ: Το καταλαβαίνεις, ψυχολογικά, ε;

Χ: Ναι, ναι, δεν μπορείς να του μιλήσεις.

Δ: Ναι, ναι, έτσι έχω καταλάβει κι εγώ όπως το λες. Τον έγραψε ο άλλος και τα έχει δώσει όλα φαίνεται.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Αυτά που θέλει, αυτά που τον βολεύει για να τον εκθέσει.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Έγινε, θα τα πούμε.

Χ: Έγινε Τακούλη, γεια»

Λίγο αργότερα επικοινωνούν ξανά:

«Δ: Είσαι με κόσμο ή μπορείς να μιλήσεις;

Χ: Μπορώ, τί έγινε;

Δ: Μ’αυτό που έγραφε στην πρώτη σελίδα, τη μεγάλη, στον Φίλαθλο έχει σχέση ο δικός μας;

Χ: Σήμερα;

Δ: Ναι.

Χ: Δεν ξέρω τί έγραφε.

Δ: Λέει: «Δεμένη καραμπινάτη περίπτωση για τα στημένα ένας πρόεδρος της super League και 2 της Β’». Δεμένη υπόθεση από παντού, λέει.

Χ: Ναι, είναι χάλια, στενοχωρημένος.

Δ: Για του «μούση» την ιστορία, ή γι’ αυτό εδώ, το σημερινό;

Χ: Με όλη την ιστορία, πρέπει να είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Αυτό λέω ρε παιδί μου, του «μούση» δεν είναι, ο «μούσης» θα το κάνει γυριστό το…

Χ: Είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Άρα θα είναι και αυτό εδώ που βγήκε.

Χ: Ναι, ναι, πρέπει να είναι κι άλλα, γι’ αυτό είναι έτσι χάλια.

Δ: Α μπράβο, γιατί αυτό είναι πολύ βαρύ… δεμένο. Γι’ αυτό σου λέω, για να το έβγαλαν σήμερα αυτό, είναι χοντρό, κατάλαβες;

Χ: Είναι ανακατεμένος.

Δ: Είναι».

Διάλογος Μάκη Ψωμιάδη με τον μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Γιάννη Μπουρούση

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

«Δημήτρης: Τί ήθελα να σου πω… αυτό που γράφει ο Φίλαθλος έχει σχέση με τον δικό μου εκεί;

Χαρίλαος: Ποιό;

Δ: Που λέει για της UEFA, ότι καραμπινάτη προχωράει η Δικαιοσύνη, δεν αργεί και τα λοιπά για τα στημένα;

Χ: Α, δεν τα ξέρω, τίποτα. Αυτός είναι και υπεραγχωμένος, είναι σε άθλια κατάσταση [ενν. τον Αχιλλέα Μπέο].

Δ: Ρε παιδί μου, σίγουρα ο «μούσης» αποδείχτηκε ότι τους έγραφε και επιλεκτικά τα έχει δώσει. Ο «μούσης» πέρυσι που ήταν κ… και β… [ενν. τον Νίκο Πατέρα].

Χ: Ναι ρε συ, τον μαγνητοφωνούσε ρε συ Τάκη.

Δ: Ναι, ναι, μέχρι και τον κολλητό του στον Ολυμπαικό μαγνητοφωνούσε. Ναι, ναι, τους έγραφε όλους αυτούς πέρυσι, αυτό είναι σίγουρο.

Χ: Μάλιστα.

Δ: Γι’ αυτό σου λέω, αυτός τώρα είναι, γι’ αυτό και μήπως είναι και τα κάνει μπραφ και εξαφανιστεί.

Χ: Γ… τα, θα δούμε.

Δ: Έχεις μάθει τίποτα, την κάνει για Αμερική;

Χ: Όχι ρε! Δεν ξέρω τίποτα από αυτά, είναι σε άθλια κατάσταση.

Δ: Το καταλαβαίνεις, ψυχολογικά, ε;

Χ: Ναι, ναι, δεν μπορείς να του μιλήσεις.

Δ: Ναι, ναι, έτσι έχω καταλάβει κι εγώ όπως το λες. Τον έγραψε ο άλλος και τα έχει δώσει όλα φαίνεται.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Αυτά που θέλει, αυτά που τον βολεύει για να τον εκθέσει.

Χ: Ναι, ναι.

Δ: Έγινε, θα τα πούμε.

Χ: Έγινε Τακούλη, γεια»

Λίγο αργότερα επικοινωνούν ξανά:

«Δ: Είσαι με κόσμο ή μπορείς να μιλήσεις;

Χ: Μπορώ, τί έγινε;

Δ: Μ’αυτό που έγραφε στην πρώτη σελίδα, τη μεγάλη, στον Φίλαθλο έχει σχέση ο δικός μας;

Χ: Σήμερα;

Δ: Ναι.

Χ: Δεν ξέρω τί έγραφε.

Δ: Λέει: «Δεμένη καραμπινάτη περίπτωση για τα στημένα ένας πρόεδρος της super League και 2 της Β’». Δεμένη υπόθεση από παντού, λέει.

Χ: Ναι, είναι χάλια, στενοχωρημένος.

Δ: Για του «μούση» την ιστορία, ή γι’ αυτό εδώ, το σημερινό;

Χ: Με όλη την ιστορία, πρέπει να είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Αυτό λέω ρε παιδί μου, του «μούση» δεν είναι, ο «μούσης» θα το κάνει γυριστό το…

Χ: Είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Άρα θα είναι και αυτό εδώ που βγήκε.

Χ: Ναι, ναι, πρέπει να είναι κι άλλα, γι’ αυτό είναι έτσι χάλια.

Δ: Α μπράβο, γιατί αυτό είναι πολύ βαρύ… δεμένο. Γι’ αυτό σου λέω, για να το έβγαλαν σήμερα αυτό, είναι χοντρό, κατάλαβες;

Χ: Είναι ανακατεμένος.

Δ: Είναι».

Διάλογος Μάκη Ψωμιάδη με τον μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Γιάννη Μπουρούση

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

Λίγο αργότερα επικοινωνούν ξανά:

«Δ: Είσαι με κόσμο ή μπορείς να μιλήσεις;

Χ: Μπορώ, τί έγινε;

Δ: Μ’αυτό που έγραφε στην πρώτη σελίδα, τη μεγάλη, στον Φίλαθλο έχει σχέση ο δικός μας;

Χ: Σήμερα;

Δ: Ναι.

Χ: Δεν ξέρω τί έγραφε.

Δ: Λέει: «Δεμένη καραμπινάτη περίπτωση για τα στημένα ένας πρόεδρος της super League και 2 της Β’». Δεμένη υπόθεση από παντού, λέει.

Χ: Ναι, είναι χάλια, στενοχωρημένος.

Δ: Για του «μούση» την ιστορία, ή γι’ αυτό εδώ, το σημερινό;

Χ: Με όλη την ιστορία, πρέπει να είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Αυτό λέω ρε παιδί μου, του «μούση» δεν είναι, ο «μούσης» θα το κάνει γυριστό το…

Χ: Είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Άρα θα είναι και αυτό εδώ που βγήκε.

Χ: Ναι, ναι, πρέπει να είναι κι άλλα, γι’ αυτό είναι έτσι χάλια.

Δ: Α μπράβο, γιατί αυτό είναι πολύ βαρύ… δεμένο. Γι’ αυτό σου λέω, για να το έβγαλαν σήμερα αυτό, είναι χοντρό, κατάλαβες;

Χ: Είναι ανακατεμένος.

Δ: Είναι».

Διάλογος Μάκη Ψωμιάδη με τον μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Γιάννη Μπουρούση

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

Λίγο αργότερα επικοινωνούν ξανά:

«Δ: Είσαι με κόσμο ή μπορείς να μιλήσεις;

Χ: Μπορώ, τί έγινε;

Δ: Μ’αυτό που έγραφε στην πρώτη σελίδα, τη μεγάλη, στον Φίλαθλο έχει σχέση ο δικός μας;

Χ: Σήμερα;

Δ: Ναι.

Χ: Δεν ξέρω τί έγραφε.

Δ: Λέει: «Δεμένη καραμπινάτη περίπτωση για τα στημένα ένας πρόεδρος της super League και 2 της Β’». Δεμένη υπόθεση από παντού, λέει.

Χ: Ναι, είναι χάλια, στενοχωρημένος.

Δ: Για του «μούση» την ιστορία, ή γι’ αυτό εδώ, το σημερινό;

Χ: Με όλη την ιστορία, πρέπει να είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Αυτό λέω ρε παιδί μου, του «μούση» δεν είναι, ο «μούσης» θα το κάνει γυριστό το…

Χ: Είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Άρα θα είναι και αυτό εδώ που βγήκε.

Χ: Ναι, ναι, πρέπει να είναι κι άλλα, γι’ αυτό είναι έτσι χάλια.

Δ: Α μπράβο, γιατί αυτό είναι πολύ βαρύ… δεμένο. Γι’ αυτό σου λέω, για να το έβγαλαν σήμερα αυτό, είναι χοντρό, κατάλαβες;

Χ: Είναι ανακατεμένος.

Δ: Είναι».

Διάλογος Μάκη Ψωμιάδη με τον μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Γιάννη Μπουρούση

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

Λίγο αργότερα επικοινωνούν ξανά:

«Δ: Είσαι με κόσμο ή μπορείς να μιλήσεις;

Χ: Μπορώ, τί έγινε;

Δ: Μ’αυτό που έγραφε στην πρώτη σελίδα, τη μεγάλη, στον Φίλαθλο έχει σχέση ο δικός μας;

Χ: Σήμερα;

Δ: Ναι.

Χ: Δεν ξέρω τί έγραφε.

Δ: Λέει: «Δεμένη καραμπινάτη περίπτωση για τα στημένα ένας πρόεδρος της super League και 2 της Β’». Δεμένη υπόθεση από παντού, λέει.

Χ: Ναι, είναι χάλια, στενοχωρημένος.

Δ: Για του «μούση» την ιστορία, ή γι’ αυτό εδώ, το σημερινό;

Χ: Με όλη την ιστορία, πρέπει να είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Αυτό λέω ρε παιδί μου, του «μούση» δεν είναι, ο «μούσης» θα το κάνει γυριστό το…

Χ: Είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Άρα θα είναι και αυτό εδώ που βγήκε.

Χ: Ναι, ναι, πρέπει να είναι κι άλλα, γι’ αυτό είναι έτσι χάλια.

Δ: Α μπράβο, γιατί αυτό είναι πολύ βαρύ… δεμένο. Γι’ αυτό σου λέω, για να το έβγαλαν σήμερα αυτό, είναι χοντρό, κατάλαβες;

Χ: Είναι ανακατεμένος.

Δ: Είναι».

Διάλογος Μάκη Ψωμιάδη με τον μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Γιάννη Μπουρούση

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

«Δ: Είσαι με κόσμο ή μπορείς να μιλήσεις;

Χ: Μπορώ, τί έγινε;

Δ: Μ’αυτό που έγραφε στην πρώτη σελίδα, τη μεγάλη, στον Φίλαθλο έχει σχέση ο δικός μας;

Χ: Σήμερα;

Δ: Ναι.

Χ: Δεν ξέρω τί έγραφε.

Δ: Λέει: «Δεμένη καραμπινάτη περίπτωση για τα στημένα ένας πρόεδρος της super League και 2 της Β’». Δεμένη υπόθεση από παντού, λέει.

Χ: Ναι, είναι χάλια, στενοχωρημένος.

Δ: Για του «μούση» την ιστορία, ή γι’ αυτό εδώ, το σημερινό;

Χ: Με όλη την ιστορία, πρέπει να είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Αυτό λέω ρε παιδί μου, του «μούση» δεν είναι, ο «μούσης» θα το κάνει γυριστό το…

Χ: Είναι κι άλλα στη μέση.

Δ: Άρα θα είναι και αυτό εδώ που βγήκε.

Χ: Ναι, ναι, πρέπει να είναι κι άλλα, γι’ αυτό είναι έτσι χάλια.

Δ: Α μπράβο, γιατί αυτό είναι πολύ βαρύ… δεμένο. Γι’ αυτό σου λέω, για να το έβγαλαν σήμερα αυτό, είναι χοντρό, κατάλαβες;

Χ: Είναι ανακατεμένος.

Δ: Είναι».

Διάλογος Μάκη Ψωμιάδη με τον μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Γιάννη Μπουρούση

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

Διάλογος Μάκη Ψωμιάδη με τον μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Γιάννη Μπουρούση

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

Διάλογος Μάκη Ψωμιάδη με τον μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Γιάννη Μπουρούση

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

Διάλογος Μάκη Ψωμιάδη με τον μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Γιάννη Μπουρούση

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

«Γιάννης: Κύριε Μάκη, καλημέρα, τί κάνετε;

Μάκης: Καλημέρα. Συγχαρητήρια αγόρι μου να πούμε.

Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μ: Αυτό το έχουν και οι δικοί μου, το ίδιο πράγμα, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: Ναί, κύριε Μάκη, καλά, δεν έχω κοιμηθεί.

Μ: Το ίδιο παθαίνουν κι οι άλλοι, οι δικοί μου, δεν μπορούν να κοιμηθούνε.

Γ: τόσο πολύ κύριε Μάκη;

Μ: Κι όσο περισσότερο παίξουνε, τόσο γίνεται. Κατ’ αρχάς, έλα να σου πω, εχθές

Κοιτάγανε, το βλέπαμε με τον Μαντζουράκη και τον γενικό αρχηγό στο ξενοδοχείο το Sofitel. Ξέρεις τί είπαν όλοι; «Ο μόνος που παίζει με ψυχή και είναι έτοιμος να τους φάει όλους είναι ο Μπουρούσης», χωρίς να ξέρουν τίποτε. …

(γέλια)

Γ: Α, δεν ξέρουν, έχουν (ακατάληπτο) …. (γέλια)…

Μ: Όλοι οι άλλοι παίζανε σε δεύτερο ρυθμό από σένα να πούμε. Και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό. Δηλαδή εσύ έπαιζες μία, μη σου πω δύο πιο δυνατά. Αφού κάποια στιγμή που βάρεσες αυτό το κάρφωμα στο τελευταίο δίλεπτο, σηκωθήκανε οι Αγγελόπουλοι και χοροπηδάγανε, τους έδειχνε η τηλεόραση.

Γ: Ήρθαν κι οι βλάκες από κάτω, ήρθαν να μου μιλήσουν, αλλά εγώ έκανα τον μ…., έφυγα. Κύριε Μάκη, μόνο ότι τελείωσε το φάρμακο, να ξέρετε!

Μ: Εντάξει αγορίνα μου, θα σου φέρω εγώ. Πότε θέλεις εσύ άλλο;

Γ: Ε, τώρα θέλω, για τους τελικούς.

Μ: Πότε θέλεις αγόρι μου;

Γ: Μέσα Μαΐου.

Μ: Ε, καλά ρε παιδάκι μου, έχεις τρελαθεί; Θα σου έχω ετοιμάσει να πούμε, εντάξει. Θα σου έχω φτιάξει αγόρι μου. Γ: Εντάξει κύριε Μάκη. Φεύγετε για Καβάλα ή θα σας δούμε;

Μ: Όχι το απόγευμα θα έρθω να δω το ματς σε σας, δεν πάω στο γήπεδο, να τους δώσω και την τιμή να πάω στο γήπεδο στους μπινέδες αυτούς! Μάλλον μεθαύριο θα φύγω για Καβάλα για 1-2 μέρες για να πάω να τους πληρώσω να πούμε.

Γ: Έγινε, θα τα πούμε.

Μ: Έγινε αγόρι μου, συγχαρητήρια λεβέντη μου».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

Στοίχημα και μέσα από τη φυλακή

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

…..Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος είναι έγκλειστος στις φυλακές Γρεβενών. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε επικοινωνεί με έναν από τους κατηγορούμενους που το όνομα του είναι Γιώργος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

«…. Αλκέτ: Προχτές έπαιρνα με την Αλβανία ρε φίλε, να το έπαιζες μονό γιατί έχω έναν ξάδελφο εγώ εκεί και του είχανε…

Γιώργος: Ο Μπάρμπα; Ο Μπάρμπα είναι ο Μπάρμπα.

Α: Όχι ρε παιδί μου, όχι αυτός.

Γ: Ο Μπάρμπας ποιός είναι ο Μπάρμπας;

Α: Ναι, καλό παιδί είναι. Αυτός που σου είπα τότε που μίλησες.

Γ: Ναι, ναι, για πες.

Α: Με την Αλβανία να το είχες παίξει γιατί δεν είχα εγώ. 20.000 να το είχες παίξει.

Γ: Ναι τέλος πάντων. Τί να σου εξηγήσω τώρα.

Α: Το ξέρω φίλε μου…».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

Ο Μάκης Ψωμιάδης φέρεται να συνομιλεί με γιατρό από τον οποίο ζητά ιατρική γνωμάτευση για να αποφύγει ένα δικαστήριο που είχε.

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

«Μάκης: Έλα γιατρέ.

Γιατρός: Ναι.

Μ: Γιώρτγο θέλω μια χάρη. Είμαι στη Θεσσαλονίκη εδώ και δεν θέλω να πάω μάρτυρας, είμαι αύριο σε ένα γ… δικαστήριο στην Αθήνα και δεν θέλω να πάω.

Γ: Ναι, τί θέλετε;

Μ: Μου είπε τώρα ο δικηγόρος, ένα χαρτί θέλει, ότι έχω κάποιο πρόβλημα και δεν μπορώ να μετακινηθώ.

Γ: Πού να το στείλουμε;

Μ: Θά’ρθουν να το πάρουν εκεί, αλλά να σου πω κάτι, μπορούμε να το πάρουμε πιο επίσημο, να’ναι μια μ…. από κανέναν φίλο σου μέσα εκεί στο νοσοκομείο να μας δώσουνε;

Γ: Αυτό το χαρτί που δίνουμε, γράφει επάνω, μπαίνει μια σφραγίδα από τον ιατρικό σύλλογο και είναι επίσημο, δεν είναι απλό και αυτό πάει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Για πότε είναι αυτό;

Μ: Αύριο είναι. Για το Ι’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, δεν θα έχουμε πρόβλημα, εγώ θα έχω και προγενέστερη ημερομηνία, απλά να έρθει κάποιος να το πάρει γιατί θέλει και μια σφραγίδα από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Μ: Ναί, ωραία, να στείλω τη Μελίνα να το πάρει και να πάει και στον Ιατρικό Σύλλογο.

Γ: Νά’ρθει.

Μ: Έρχεται τώρα στο γραφείο, αλλά να γράψεις κάτι δυνατό.

Γ: Μην στενοχωριέσαι, θα γράψω».

Διαβάστε αποκαλυπτικούς διαλόγους όσων εμπλέκονται στην υπόθεση των «στημένων» αγώνων ποδοσφαίρου, σε τηλεφωνικές συνομιλίες που κατέγραψαν οι Αρχές κατά την έρευνα που διεξήγαγαν.

Ο Μπέος, ο Ψωμιάδης, ο Πιλάβιος, ο Μάνταλος και οι μαλακίες με τον Βαγγέλη

Γίνανε κάποιες μαλακίες με τον Βαγγέλη, εντάξει…

malakies me to Vaggeli

Είναι θυμωμένος ο Βαγγέλης

Γίνανε κάποιες μαλακίες με τον Βαγγέλη, εντάξει…

– Τι να κάνει κι ο Μάνταλος? Να τη πάρει τη μπάλλα να τη βάλει μέσα?

thimomenos o Vaggelis

 

– Έγινες ρόμπα! και πήγες εκει πέρα και γελοιοποιήθηκες

– Εκείνη την ώρα έπαιρνε και ο Πιλάβιος και του είπα ότι είναι γελοίος!

– Λίγοι ξέρουν ότι ο Πιλάβιος σου το είπε. Εγώ εκείνη την ώρα τον έπαιρνα τηλέφωνο

mantalos

δεν είναι για γέλια: ο υπόδικος Μπέος υποψήφιος Δήμαρχος Βόλου!

Η κάθοδός του Αχιλλέα Μπέου ως υποψηφίου δημάρχου συνοδεύεται από ένα συνεχές υβριστικό παραλήρημα κατά των πολιτικών και συλλήβδην κατά των δημοτικών αρχόντων του Βόλου και της Νέας Ιωνίας από το 1974 και μετά, ενώ με προσβλητικό και απαξιωτικό τρόπο προχωρά σε επιθέσεις κατά των ντόπιων δημοσιογράφων που του ασκούν κριτική.

Σε βάρος του εκκρεμεί δίωξη για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης που έστηνε ποδοσφαιρικούς αγώνες, ενώ ο ίδιος, έπειτα από πολύμηνη προφυλάκιση στις φυλακές Ναυπλίου, αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους.

newego_LARGE_t_420_54314190

Σε περίπτωση που εκδοθεί παραπεμπτικό βούλευμα από το δικαστικό συμβούλιο, ο ίδιος δεν θα μπορεί να είναι υποψήφιος, ενώ αν έχει εκλεγεί σε οποιοδήποτε αξίωμα θα τεθεί αναγκαστικά σε αργία. Στον Βόλο οι πολιτικοί παράγοντες του δημοκρατικού τόξου θεωρούν ότι η κάθοδός του στις εκλογές για τον δήμο έχει ιδιοτελή κίνητρα, εκτιμώντας ότι με τον τρόπο αυτό θα ασκήσει πιέσεις και θα βοηθηθεί ώστε να «πέσει στα μαλακά» στις σοβαρές δικαστικές περιπέτειες που αντιμετωπίζει.

Πώς όμως έφτασε ένας υπόδικος σαν τον Αχ. Μπέο να διεκδικεί να γίνει δήμαρχος σε μια πόλη με ξεχωριστή δημοκρατική παράδοση και πολιτιστική αναφορά;

Ευθύνες
Υπάρχουν μεγάλες ευθύνες -όπως λένε δημοσιογράφοι του Βόλου- σε πολιτικούς και τοπικούς παράγοντες που «χάιδεψαν» τον ποδοσφαιρικό παράγοντα από το 2008 και μετά, που βρέθηκε να ελέγχει τον Ολυμπιακό Βόλου και στη συνέχεια έδειξαν ανοχή, όταν αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο με τους στημένους αγώνες, προσβλέποντας στο πολυπληθές εκλογικό ακροατήριο της δημοφιλούς στην πόλη ομάδας. Και υπήρχαν και πολιτικοί που έτρεχαν πίσω του όταν ο Αχ. Μπέος κατέβαζε 10.000 -15.000 οπαδούς, για να δώσουν τον «υπέρ πάντων αγώνα» να μην υποβιβαστεί η ΠΑΕ.

Και έκλεισαν τα μάτια τους απέναντι στην υβριστική, απαξιωτική και εκβιαστική του συμπεριφορά, όταν έλεγε ότι «ντρέπεται που η μάνα του τον γέννησε σ’ αυτή την πόλη» ή όταν ορκιζόταν στον συγχωρεμένο πατέρα του ότι «δεν θα ασχοληθεί ξανά με αυτή την πόλη και θα έπαιρνε την ομάδα του Ολυμπιακού Βόλου και θα την πήγαινε αλλού».

Ακόμη και σήμερα υπάρχουν τοπικοί πολιτικοί παράγοντες που συνεχίζουν ένα υπόγειο δούναι και λαβείν με τον Μπέο, επιχειρώντας να τον εντάξουν στα δικά τους σχέδια.

Στα τέλη Ιανουαρίου ο Αχ. Μπέος έστησε μια θορυβώδη φιέστα σε αίθουσα στο κέντρο του Βόλου, για να ανακοινώσει την υποψηφιότητά του. Η όλη εικόνα παρέπεμπε περισσότερο σε γήπεδο, με τον ίδιο να καταφτάνει συνοδευόμενος από… φουσκωτούς με ξυρισμένα κεφάλια της προσωπικής του ασφάλειας, με κάποιους άλλους να κλείνουν τον δρόμο, μπροστά από την αίθουσα.

«Το γεγονός της εμφάνισης του Αχ. Μπέου στην πολιτική μέσω των προσεχών εκλογών δεν θα το αντιμετωπίσουμε από την ποινική πλευρά, γιατί γι’ αυτό έχουν επιληφθεί οι αρμόδιες Αρχές» λέει, από την πλευρά του, ο υποψήφιος της παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ για τον δήμο, Μαργαρίτης Πατσιαντάς, για να προσθέσει ότι τον αντιμετωπίζουν πολιτικά ως μια υποψηφιότητα που υπηρετεί νεοφιλελεύθερες έως ακροδεξιές επιλογές. Στηλίτευσε ιδιαίτερα την επίθεση που εξαπέλυσε συλλήβδην κατά των δημάρχων που υπηρέτησαν την πόλη μεταπολιτευτικά, αποκαλώντας τους «κοπρόσκυλα».

Αλλά και από την παράταξη που είχε υποστηρίξει η ΝΔ -ένα μέρος των συμβούλων το έχει προσεταιριστεί ο Μπέος- υπήρξαν στελέχη που τον αποδοκιμάζουν. Οι Χαράλαμπος Ζάχος και Γρηγόρης Ιγγλέσης με κοινή τους δήλωση τον χαρακτήρισαν «αλαλάζοντα Μεσσία».

Δεν του αρέσουν τα ψέματα – Θα κάνει τον Βόλο… Μονακό

Τι πρόγραμμα να βγάλω; Καρρά ή Ρέμο;

Μετά την αναγγελία της υποψηφιότητάς του ο Αχιλλέας Μπέος, που καταφέρνει να έχει ευνοϊκή μεταχείριση από κάποια τοπικά ΜΜΕ, σε κάθε εμφάνισή του με παραληρηματικό και υβριστικό τρόπο επιτίθεται κατά πάντων. Οι αναφορές σε «μαλ… ες» δίνουν και παίρνουν. Ζήτησε μάλιστα να του δοθεί η αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου για να δώσει συνέντευξη Τύπου (14/2/2014), καθισμένος στη θέση… του προέδρου και να επαναλαμβάνει φράσεις του τύπου «μας περνάτε για μαλ…».

Οι χαρακτηρισμοί για τους αντιπάλους του περισσεύουν: «απατεώνες, διεφθαρμένοι, κοπρόσκυλα, τεμπέληδες, αεριτζήδες, οι πολιτικοί του Βόλου είναι για πλάκα» κ.ά.

Ο ίδιος δήλωσε ότι στο ψηφοδέλτιό του δεν θα βάλει… επιστήμονες και όταν ρωτήθηκε για το πρόγραμμά του θυμήθηκε το επάγγελμά του ως… επιχειρηματία της νύχτας: «Να κάνω πρόγραμμα και να πω ψέματα. Τι πρόγραμμα να βγάλω; Καρράς, Φουρέιρα ή Ρέμος, Βίσση…».

Βέβαια στάθηκε στο πλευρό των ιδιοκτητών των καταστημάτων διασκέδασης «που τους σφραγίζουν τα μαγαζιά για οποιονδήποτε λόγο…», ενώ υποσχέθηκε ότι θα κάνει την πόλη Μονακό και ότι θα ανεβαίνει σε… τρακτέρ για να ανοίγει αγροτικούς δρόμους, για να προσθέσει: «Δεν ξέρω αν μου το επιτρέπει ο νόμος…».

Και επειδή κάποιοι δημοσιογράφοι επιμένουν να τον αμφισβητούν, τους επιτέθηκε συλλήβδην κατηγορώντας τους ότι… τους θεωρεί υπεύθυνους για το κατάντημα του Βόλου. Οσο για τους όποιους «ενοχλητικούς» ήταν αποκαλυπτικός, λέγοντας ότι «θα ανοίξει τα σύνορα για την έξοδο των δήθεν…».

«Κανείς δεν μπορεί να ασελγεί στην ιστορία, στον πολιτισμό και στη δημοκρατική παράδοση του Βόλου», δηλώνει στο «Εθνος της Κυριακής» ο δήμαρχος της πόλης Πάνος Σκοτινιώτης αναφορικά με την υποψηφιότητα και τη δημόσια συμπεριφορά του Αχ. Μπέου, λέγοντας ότι η φρασεολογία του παραπέμπει στη Χρυσή Αυγή, ενώ για όσους είδαν σε πρώτη φάση με θετική διάθεση την παρουσία του στον Ολυμπιακό Βόλου, είπε ότι θα αντιληφθούν σύντομα τι εκφράζει η συγκεκριμένη υποψηφιότητα και θα κάνουν άλλες επιλογές.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΕΛΙΔΗΣ
ΓΙΑ ΤΑ ΣΤΗΜΕΝΑ ΜΑΤΣ
Ο γυρολόγος πρόεδρος κατέληξε στη φυλακή

ΟΑχιλλέας Μπέος, στην πολυκύμαντη διαδρομή του, δεν απέκτησε μόνον πολλά παιδιά (πέντε τον αριθμό), αλλά και πολλές ομάδες. Ο 55χρονος ποδοσφαιρικός παράγοντας πολλάκις έχει δηλώσει φανατικός οπαδός του Πανιωνίου, τα τελευταία χρόνια, όμως, μετά τον… εξοβελισμό από την «πλατεία», επέστρεψε στα πάτρια εδάφη του Βόλου, απ’ όπου και κατάγεται, καταστείς αρχικά μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ Ολυμπιακός Βόλου και στη συνέχεια, από τον Ιούνιο του 2011 και τούδε, δηλώνει, αναγκαστικά, «απλός φίλαθλος της ομάδας».

Επιχείρησε να διεισδύσει στη έτερη μεγάλη ομάδα του Νομού Μαγνησίας, τη Νίκη Βόλου, έχοντας ως πλάνο τη συγχώνευση των δύο σωματείων, εγχείρημα που απέτυχε παταγωδώς. Ο Αχ. Μπέος, βέβαια, όταν είχε ερωτηθεί σχετικά, έμπλεος ειρωνεία αποκρίθηκε: «Εγώ στον Βόλο μία Νίκη ξέρω. Τη Νίκη την κομμώτρια». Ομως, πλην της Νίκης Βόλου, προσπάθησε ανεπιτυχώς να αποκτήσει το πλειοψηφικό πακέτο της ΠΑΕ Παναχαϊκή και της ΠΑΕ Εθνικός Αστέρας.

Το 2004 στον ισχυρό άντρα του Πανιωνίου χρέωσαν, όχι μόνον η ΟΥΕΦΑ, αλλά και οι φανατικοί οπαδοί της ομάδας, το ύποπτο ματς Πανιωνίου – Ντιναμό Τιφλίδας (5-2). Τότε που ειρωνικά οι φίλαθλοι φώναζαν «αυτό είναι σωστό, δύο στο ημίχρονο και άσος τελικό», εννοώντας, βέβαια, το 0-1 του πρώτου ημιχρόνου, που έγινε 5-2 τελικό.

Ο Π. Λιμάχερ, που εργαζόταν ως νομικός στην Πειθαρχική Επιτροπή της ΟΥΕΦΑ, είχε δηλώσει πως «στο αποτέλεσμα του ημιχρόνου και στο τελικό παίχθηκαν εκατομμύρια ευρώ στην ασιατική αγορά». Ομως ουδεμία εμπλοκή του Αχιλλέα Μπέου απεδείχθη.

Ακολούθησε η υπόθεση για τα «στημένα», την οποία ο πρώην ιδιοκτήτης της ΠΑΕ του Βόλου χαρακτήρισε «πολιτική δίωξη», τον έστειλε τον Ιούνιο του 2011 στις φυλακές του Ναυπλίου, από τις οποίες αποφυλακίστηκε έναν χρόνο μετά, αναμένοντας την εκδίκαση της υπόθεσης.

Αποφυλακίστηκε δίνοντας εγγύηση 300.000€, ενώ του απαγορεύτηκε η έξοδος από τη χώρα και η οποιαδήποτε ενασχόλησή του με το ποδόσφαιρο. Παρά το γεγονός ότι έδωσε 300.000€ εγγύηση, φαίνεται πως στην πολυμελή οικογένεια υπάρχουν κι άλλα οικονομικά αποθέματα, καθώς, τον περασμένο Δεκέμβριο, ύστερα από έρευνα του ΣΔΟΕ σε λογαριασμό μίας από τις τρεις κόρες του διαπιστώθηκε φοροδιαφυγή ύψους 1 εκατ.

ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Ο Καμίνης και οι “οικογενειακές” ΜΚΟ

Χαμός έγινε την Πέμπτη το βράδυ στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου της Αθήνας, όταν ξαφνικά ο δήμαρχος Γ. Καμίνης ανακοίνωσε ότι έχει υπογράψει μνημόνιο (χωρίς μνημόνια δεν ζούμε πια…) συνεργασίας, κόστους 952.000 ευρώ συν ΦΠΑ, με τέσσερις ΜΚΟ, χωρίς καμία προηγούμενη ενημέρωση του κυρίαρχου οργάνου του δήμου, αλλά και χωρίς την έγκριση του δημοτικού συμβουλίου….
 
Και χωρίς να έχει προκύψει κάποιο έκτακτο γεγονός που να επέβαλλε την άρον άρον σύναψη αυτού του μνημονίου, αφού, όπως προκύπτει, ο κ. δήμαρχος το είχε υπογράψει πριν από δέκα μήνες και συγκεκριμένα στις 24 Απριλίου 2012, εν κρυπτώ, με πλήρη άγνοια του δημοτικού συμβουλίου.
Και βεβαίως χωρίς να έχει προηγηθεί κάποια έρευνα για το έργο που έχουν παράσχει αυτές οι τέσσερις ΜΚΟ, αν έχουν διαχειριστεί με απόλυτη διαφάνεια τα χρήματα που τους έχουν δοθεί και αν πρόκειται για οικογενειακά μαγαζάκια. Ακόμη, αν υπάρχουν ήδη φορείς του δήμου που καλύπτουν το αντικείμενο του έργο που τους ανατίθεται, όπως συμβαίνει με το φαρμακείο που έχει ιδρύσει και λειτουργεί ο δήμος, προσφέροντας φάρμακα σε απόρους που δίνουν δωρεάν φαρμακευτικές εταιρείες. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι Οι Γιατροί του Κόσμου κάνουν δουλειά, όμως και εδώ ζητούμενο είναι αυτό που σημειώνουμε παραπάνω, αν δηλαδή αλληλοεμπλέκονται στο ίδιο έργο με φορείς του δήμου.
Για τις άλλες όμως τρεις ΜΚΟ, την Κλίμακα, την PRAKSIS και την Κοινωνία Ίσων Ευκαιριών, πολλοί δημοτικοί σύμβουλοι έχουν σοβαρές ενστάσεις.
Ήδη τα στοιχεία για την Κλίμακα αποκαλύπτουν ότι πρόκειται για μια οικογενειακή ΜΚΟ, όπου όλη η οικογένεια αμείβεται από αυτήν και κάθε άλλο παρά προσφέρει εθελοντική εργασία για να βοηθήσει συνανθρώπους που πάσχουν. Ο πρόεδρος Κυριάκος Κατσαδώρος πήρε ως μισθό για τον προηγούμενο χρόνο 80.144,50 ευρώ, η σύζυγός του Δομνίκη Κατσαδώρου 8.217,56 ευρώ, η Ευαγγελία Κατσαδώρου 14.391,06 ευρώ και η Αλεξάνδρα Κατσαδώρου 18.578,72 ευρώ. Αυτά δεν είναι δυνατόν να μην τα γνωρίζει ο κ. δήμαρχος, εκτός και αν ζήτησε να γίνει έλεγχος και απλώς υπέγραψε.
Και εδώ θα πρέπει να δώσει απαντήσεις: Πρώτον, με ποια κριτήρια επέλεξε αυτές τις 4 όταν υπάρχουν 650 ΜΚΟ (!), δεύτερον, γιατί έκρυβε επί 10 μήνες το μνημόνιο που είχε υπογράψει και ποια ήταν η πρεμούρα να κάνει τη συμφωνία. Αν υπήρχαν ανάγκες που έπρεπε επειγόντως να καλυφθούν, γιατί δεν την προώθησε αμέσως στο δημοτικό συμβούλιο, ώστε να αρχίσει η υλοποίησή της;
Δηλαδή ανάμεσα από 650 ΜΚΟ που υπάρχουν στη χώρα, επελέγησαν από τον Δήμο Αθηναίων οι εταιρείες αυτές. Πώς άραγε και με ποια κριτήρια;
Ο κ. Καμίνης προχώρησε ήδη στη μίσθωση κτιρίων, χωρίς απόφαση ΔΣ, τα οποία παραχωρήθηκαν από τον Δήμο Αθηναίων για τις ανάγκες των παραπάνω ΜΚΟ στις οδούς Αλικαρνασσού 49 και Δεληγιώργη, τεσσάρων ορόφων, όταν ο δήμος διαθέτει τετραώροφο κτίριο στην Πατησίων, που άφησε με τη διαθήκη της μια δημότισσα για να μένουν εκεί άστεγοι. Για την ανακαίνισή του διατέθηκαν 1.500.000 ευρώ, αλλά εδώ και δύο χρόνια δεν λειτουργεί!
Να σημειωθεί ότι στις 19 Φεβρουαρίου έληξε η προθεσμία υποβολής αιτήσεων για πρόσληψη υπαλλήλων και στις 21 του ίδιου μήνα έρχεται το θέμα στο δημοτικό συμβούλιο. Πώς έγινε αυτό; Πώς επελέγη το προσωπικό χωρίς να υπάρχει απόφαση δημοτικού συμβουλίου και χωρίς να δημοσιοποιηθεί προκήρυξη;
Γνωρίζει άραγε ο υπουργός Εργασίας ότι ήδη υπογράφηκε το μνημόνιο μεταξύ υπουργείου Εργασίας, Δήμου Αθηναίων και των παραπάνω ΜΚΟ χωρίς απόφαση του ΔΣ;
Ο δημοτικός σύμβουλος της παράταξης Κακλαμάνη, πρώην αντιδήμαρχος Οικονομικών Νικόλαος Βαφειάδης, κατάγγειλε στην προχθεσινή συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου σκανδαλώδη υπογραφή του μνημονίου με τις τέσσερις ΜΚΟ και απευθυνόμενος στον δήμαρχο, μεταξύ άλλων, τον ρώτησε: «Η υλοποίηση σχεδίου δράσης για τις συγκεκριμένες δομές, έχει σχέση με τις ιδιωτικοποιήσεις που πρόκειται να γίνουν στον Δήμο Αθηναίων, ξεπουλώντας όλες τις παραπάνω δομές που ήδη λειτουργούν στον Δήμο Αθηναίων και μάλιστα με άψογο τρόπο; Και γιατί τα συγκεκριμένα χρήματα του 1.000.000 ευρώ δεν δίνονται στις υπάρχουσες δομές του δήμου, παρά δίδονται σε ΜΚΟ εταιρείες; Μήπως αυτό υποκρύπτει κάτι;».

πηγή

Παρόν /citypress-gr

Στο ναρκοπέδιο των ελληνικών ΜΚΟ

της Μαρίνας Μάνη

Με καταγγελίες και μισόλογα συνεχίζεται ο «ντόρος» γύρω από τη σκοτεινή – και ανεξέλεγκτη επί χρόνια – δράση των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων.

Κυβερνητική πηγή σημειώνει ότι το ενδιαφέρον επικεντρώνεται σε 6-7 ΜΚΟ που κακοδιαχειρίστηκαν υπέρογκα ποσά, ενώ ο αριθμός εκείνων που ερευνώνται ανέρχεται σε λίγες δεκάδες (σ.σ. κάπου 80) έναντι των πολλών εκατοντάδων που έδρασαν την τελευταία 20ετία μέσω πολλών υπουργείων (σ.σ. μόνο στο ΥΠΕΞ υπάγοντο περίπου 600).

Οι αποκαλύψεις για την Οργάνωση με τον ηχηρό τίτλο «Διεθνές Κέντρο Αποναρκοθέτησης» (που επανέφεραν στο προσκήνιο ως κατηγορούμενο των πρώην στενό συνεργάτη του Γιώργου Παπανδρέου, Αλεξ Ρόντο) και για την έτερη … πυροσβεστικού αντικειμένου, έβγαλαν «σημεία και τέρατα» αλλά δεν αποτελούν παρά την κορυφή του παγόβουνου.

Στα χέρια του επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρου Ρακιντζή βρίσκονται οι πιο «καυτοί» φάκελοι, ενώ όσο ανοίγει η βεντάλια των αποκαλύψεων τόσο ανοίγει ο κύκλος των εμπλεκομένων που περιλαμβάνει κρατικούς υπαλλήλους και κομματικούς ημετέρους.

Ανύπαρκτα παραστατικά ή υπέρογκα τιμολόγια
Οι πληροφορίες μιλούν για διακίνηση άνω των 100 εκατ. ευρώ μέσω 200 ΜΚΟ που υπάγοντο στο ΥΠΕΞ τη δεκαετία 2000-2010, ενώ από τους ελέγχους είχαν προκύψει ελλιπή ή ανύπαρκτα παραστατικά για 30 από αυτές.

Κατά καιρούς, η δημοσιογραφική έρευνα ανέδειξε περιπτώσεις Οργανώσεων με ύποπτη δράση και παράδοξο αντικείμενο – από προγράμματα αειφόρου ανάπτυξης στην έρημο μέχρι ανέγερση σχολείων σε βαλκανικές και αφρικανικές χώρες με τιμολόγια …ελληνικών προδιαγραφών (δηλαδή υπέρογκα σε σχέση με τα τοπικά κοστολόγια).
Επίσης, από το βήμα της Βουλής έχουν καταγγελθεί περιπτώσεις ΜΚΟ που χρησιμοποιούνται ως προεκλογικός ή χρηματοδοτικός μηχανισμός.

ΜΚΟ παρά την κρίση
Ακόμη και εν μέσω μνημονιακής καταιγίδας, το καλοκαίρι του 2011, βουλευτής του τότε κυβερνώντος ΠΑΣΟΚ κατηγορήθηκε ότι «έστησε» ΜΚΟ στην εκλογική του περιφέρεια με αντικείμενο …προσλήψεις στο Δημόσιο. (σ.σ. Ο ίδιος αρνήθηκε ότι την «έστησε» αλλά παραδέχθηκε ότι της είχε παραχωρήσει το τηλέφωνο του πολιτικού του γραφείου για να την διευκολύνει…).

Στα δύο πρώτα χρόνια της κρίσης, μάλιστα, δηλαδή το 2009 και το 2010, στις ΜΚΟ του ΥΠΕΞ διατέθηκαν συνολικά 5,7 εκατ. ευρώ – ποσό σαφώς μικρότερο από τα … 69 εκατ. ευρώ που αποκόμισαν την περίοδο 1999 – 2004.

Είμαστε… large
Το ερώτημα εάν θα τελεσφορήσει, αυτή τη φορά, η έρευνα για τη δράση των κατ΄όνομα ΜΚΟ, μένει να απαντηθεί, καθώς δεν είναι η πρώτη φορά που το θέμα έρχεται στην επιφάνεια.

Λεπτομέρεια: Η τελευταία (2011) απογραφή έδειξε ότι στην ελληνική Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας του ΥΠΕΞ ήταν  καταγεγραμμένες 600 ΜΚΟ, όταν στην Ολλανδία δεν ξεπερνούσαν τις 100…

Αμερικανική παγκόσμια αντεπίθεση σε πολλαπλά μέτωπα

του Κώστα Ράπτη

Η αλλαγή της νομισματικής πολίτικης της fed, το χαμηλό ενεργειακό κόστος λόγω του shale gas και οι διπλωματικές πρωτοβουλίες ξαναδίνουν πλεονέκτημα στην Ουάσινγκτον

Οι ειδήσεις περί του θανάτου μου είναι κάπως υπερβολικές», είχε σχολιάσει με το αμίμητο χιούμορ του ο Αμερικανός συγγραφέας Μαρκ Τουέιν, όταν μια εφημερίδα της εποχής δημοσίευσε πρόωρα τον επικήδειο του. Το ίδιο μπορεί να πει κανείς και για το «τέλος» της αμερικανικής πρωτοκαθεδρίας στη διεθνή σκηνή – καθώς η αξιοπιστία των αναλύσεων σχετικά με την ανάδυση ενός «πολυπολικού κόσμου» τίθεται εν αμφιβάλω μπροστά σε μια σειρά εξελίξεων, είτε τρεχουσών είτε μεσοπρόθεσμων, που μάλλον θα αντιστοιχούσαν στην περιγραφή ενός «αμερικανικού comeback».

Αυτό είναι, άλλωστε, το κυριότερο γνώρισμα ενός πραγματικού ηγεμόνα: το να μπορεί να μετατρέπει την αδυναμία του σε δύναμη, μετακυλίοντας το κόστος στους επίδοξους ανταγωνιστές.

«Είναι δικό μας νόμισμα και δικό σας πρόβλημα», είχε χαρακτηριστικά αποφανθεί περί του δολαρίου ο υπουργός Οικονομικών του Ρίτσαρντ Νίξον, απευθυνόμενος στον Γάλλο ομόλογό του, πριν από τέσσερις δεκαετίες, όταν, δίνοντας τη χαριστική βολή στις συμφωνίες του Μπρέτον Γουντς, η Αμερική μετέτρεψε τη στρατιωτική, πολιτική και οικονομική της αποδυνάμωση από την περιπέτεια του Βιετνάμ σε ξεκίνημα μιας νέας εποχής απορρύθμισης των αγορών και μεσουράνησης της Wall Street.

Με παραπλήσιο τρόπο θα μπορούσαν να εκφραστούν και οι σημερινοί ιθύνοντες της Ουάσινγκτον, καθώς η σταδιακή απόσυρση (tapering) της διευκολυνπκής νομισματικής πολιτικής που ακολουθούσε το προηγούμενο διάστημα η αμερικανική Κεντρική Τράπεζα έχει επιπτώσεις πολύ μεγαλύτερου ορίζοντα και από τους κλυδωνισμούς που ήδη γνωρίζουν οι αγορές, με αιχμή την προσπάθεια των πλέον εκτεθειμένων αναδυόμενων οικονομιών να υπερασπιστούν τη συναλλαγματική ισοτιμία των νομισμάτων τους.

Ευθυγράμμιση Ευρώπης – Ιαπωνίας
Οι επιπτώσεις της αμερικανικής νομισματικής πολιτικής δεν περιορίζονται στη βίαιη προσγείωση των BRICS, αλλά συντελούν και στην «ευθυγράμμιση» των άλλων δύο πόλων του ανεπτυγμένου καπιταλισμού, ήτοι της Ευρώπης και της Ιαπωνίας.

Ειδικότερα, η Γερμανία θα υποστεί (σε όχι μεγάλο βάθος χρόνου) διπλή πίεση, εφόσον οι εναλλακτικές προς την Ευρωζώνη αγορές δεν θα είναι στο ίδιο βαθμό ικανές να απορροφούν γερμανικές εξαγωγές, ενώ το αμερικανικό μήνυμα ότι θα πρέπει να περάσει στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού το βάρος της στήριξης του διεθνούς συστήματος με ρευστότητα αποκτά ενισχυμένη «πειστικότητα» στο φόντο του tapering. Αντίστοιχα, η Ιαπωνία, που δοκιμάζει από πέρυσι ένα πρόγραμμα ποσοτικής διευκόλυνσης τολμηρότερο του αμερικανικού, εμφανίζει πολύ μέτρια αποτελέσματα, με τον δομικό πληθωρισμό να περιορίζεται στο 0,8%, ενώ ο αποπληθωρισμός, που υπήρξε η σταθερά της ιαπωνικής οικονομίας επί δυο δεκαετίες, κινδυνεύει να προβάλλει ως διεθνής τάση.

«Ταχύτητα απόδρασης»
Σε αντίθεση προς την τύχη των ανταγωνιστών, πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι οι αμερικανικοί ρυθμοί ανάπτυξης πλησιάζουν την «ταχύτητα απόδρασης» από την κρίση (κατά τον Αμερικανό υπουργό Οικονομικών, Τζακ Λιου, αναμένεται να φτάσουν φέτος το 3%, για πρώτη φορά μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers), γεγονός που θα επιταχύνει τη διαδικασία νομισματικής περιστολής, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις λοιπές οικονομίες.

Πρόκειται, βέβαια, δεδομένης της αλληλεξάρτησης των οικονομιών και της συνεχιζόμενης απομόχλευσης των αμερικανικών νοικοκυριών, για μια διαδικασία με αντιφάσεις και ρίσκα. Ωστόσο, εκτυλίσσεται στο έδαφος μιας άλλης εξέλιξης, που έρχεται να προσφέρει στις ΗΠΑ μεγάλο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.

Η τεχνολογική επανάσταση στην εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων (υγροποίηση φυσικού αερίου, οριζόντια εξόρυξη, υδραυλική άντληση, «μη συμβατικό» πετρέλαιο και κυρίως το σχιστολιθικό αέριο) μετατρέπει τη Βόρεια Αμερική, τουλάχιστον για την επόμενη δεκαπενταετία, σύμφωνα με τη Διεθνή Υπηρεσία Ενέργειας, από εισαγωγέα σε αυτάρκη ενεργειακό παραγωγό. Οι αναμενόμενες για φέτος εισαγωγές πετρελαίου στις ΗΠΑ πρόκειται να είναι οι μικρότερες από το 1994…

Οι επιπτώσεις προφανείς: όχι μόνο στο γεωπολιτικό επίπεδο, όπου οι μεσανατολικές εξαρτήσεις της υπερδύναμης χαλαρώνουν και τα διαπραγματευτικά χαρτιά της Μόσχας μειώνονται, αλλά και στο καθαρά οικονομικό, καθώς το ενεργειακό κόστος που καταβάλλουν οι συμπαίκτες στη διεθνή οικονομική σκηνή (με πρώτη-πρώτη τη Γερμανία) είναι δυσανάλογα υψηλότερο.

Ήδη ο Φατίχ Μπιρόλ, επικεφαλής οικονομολόγος της Διεθνούς Υπηρεσίας Ενέργειας, προειδοποίησε ότι το χάσμα στις τιμές ηλεκτρισμού και φυσικού αερίου απειλεί την ανταγωνιστικότητα των πλέον ενεργοβόρων ευρωπαϊκών κλάδων (χαλυβουργία, πετροχημικά κ.ο.κ.), όπου απασχολούνται 20 εκατ. άτομα, και θα συνεχίσει να μαστίζει την Ευρώπη για τα επόμενα 20 χρόνια.

Το ενεργειακό δέλεαρ για τον επαναπατρισμό των θέσεων εργασίας που έχασε η Αμερική την προηγούμενη εικοσαετία λόγω outsourcing είναι πλέον μεγάλο.

Αλλά και αντιστρόφως, οι κινήσεις της Ουάσινγκτον το τελευταίο διάστημα στη γεωπολιτική σκακιέρα τείνουν να ενισχύουν περαιτέρω το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ΗΠΑ, βάζοντας τις προϋποθέσεις για μια νέα εποχή «πετρελαϊκής αφθονίας», που θα συμπιέσει το κόστος και θα «αφοπλίσει» δύστροπους συμπαίκτες – από την όλο και πιο ανεξέλεγκτη πολιτικά Σαουδική Αραβία μέχρι τη Ρωσία, η οποία δεν «βγαίνει» δημοσιονομικά με τιμές κάτω από 80 δολάρια ανά βαρέλι.

Ήδη η Τεχεράνη συνεργάζεται με τη Βαγδάτη για τη μεταφορά εμπειρίας ως προς την προσέλκυση ξένων επενδυτών – σε μια συγκυρία που η αναμενόμενη άρση των διεθνών κυρώσεων κατά του Ιράν προκαλεί ενθουσιασμό στις ξένες πετρελαϊκές εταιρείες. Οι δύο χώρες διαθέτουν σε συνδυασμό μεγαλύτερα πετρελαϊκά αποθέματα από τη Σαουδική Αραβία, ενώ τυχόν ομαλή ενσωμάτωσή τους στη διεθνή ενεργειακή αγορά θα ακύρωνε την ικανότητα του Ριάντ να ηγεμονεύει στον OPEC. Μια αύξηση της διεθνούς παραγωγής κατά μόλις 1 εκατομμύριο βαρέλια θα μπορούσε, σύμφωνα με την Bank of America, να μειώσει την τιμή του πετρελαίου κατά 20 δολάρια ανά βαρέλι…

Η συμπίεση των Brics
Η Τουρκία αποτελεί, ως η έχουσα το μεγαλύτερο «άνοιγμα» στο ισοζύγιο πληρωμών και το πλέον ασταθές πολιτικό περιβάλλον, χαρακτηριστικό παράδειγμα, στον βαθμό που η θεαματική αύξηση επιτοκίων δεν είχε τις αναμενόμενες επιπτώσεις στη στήριξη της λίρας. Όμως, η αναταραχή αφορά πλέον πολύ μεγαλύτερα μεγέθη.

Η Κεντρική Τράπεζα της Ρωσίας δεσμεύτηκε να παρέμβει «απεριόριστα», αφότου το ρούβλι σημείωσε ιστορικό χαμηλό έναντι ενός καλαθιού νομισμάτων. Όμως, η λέξη «απεριόριστα» αποκτά σχετική σημασία, όταν η Ρωσία έχει ήδη καταναλώσει, για τον σκοπό αυτό, 7 δισ. δολ. από τα συναλλαγματικά της αποθέματα μόνο τον τελευταίο μήνα – επαναφέροντας στη μνήμη την κρίση του 1998, οπότε ξοδεύτηκαν 200 δισ. δολ. στην απέλπιδα προσπάθεια στήριξης του νομίσματος, με μόνο αποτέλεσμα τελικά τον βαρύτατο τραυματισμό του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Με τις εκροές κεφαλαίων να έχουν φτάσει ήδη εντός του 2012 τα 63 δισ. δολ. και τον πληθωρισμό να μην υποχωρεί, η Ρωσία ωθείται σε περιοριστικές επιλογές, που αναμφίβολα θα ανακόψουν τους ρυθμούς ανάπτυξής της. Στο ΔΝΤ δεν απέμεινε παρά να εκφωνήσει τον «επικήδειο», παρατηρώντας στην ετήσια έκθεσή του για τη ρωσική οικονομία ότι η Μόσχα άφησε αναξιοποίητη μία δεκαετία υψηλών τιμών των υδρογονανθράκων, χωρίς να διαφοροποιήσει την παραγωγική της βάση εγκαίρως.

Άλλα μέλη των πάλαι ποτέ πολλά υποσχόμενων BRICS δεν βρίσκονται σε καλύτερη θέση, ιδίως αν συνυπολογίσει κανείς το γεγονός ότι το αμερικανικό tapering συμπίπτει με περιοριστικές κινήσεις και υποχώρηση των ρυθμών ανάπτυξης στην Κίνα. Σειρά χωρών που τρέφονταν από τη μέχρι τούδε απεριόριστη «δίψα» του ασιατικού γίγαντα για πρώτες ύλες θα δοκιμαστούν δεινά – αρχής γενομένης από τη Βραζιλία, η οποία κατευθύνει στην Κίνα το 20% των εξαγωγών της.

Το «θαύμα των BRICS» αποδεικνύεται εύθραυστο οικοδόμημα, στηριγμένο εν πολλοίς σε μια συγκυριακή ανατίμηση των εμπορευμάτων… Αλλά και πολιτικά, οι 5 χώρες που συνασπιζόμενες θα έδιναν τέλος στην αμερικανοκεντρική διεθνή οικονομική αρχιτεκτονική, εμφανίζονται ανίκανες να συντονιστούν, ώστε με αντισυμβατικές νομισματικές επιλογές να αποκρούσουν την επίθεση των αγορών. Αντιθέτως, καθεμία συσπειρώνεται σε μια μοναχική και με λίγες πιθανότητες επιτυχίας προσπάθεια υπεράσπισης των εθνικών της συμφερόντων.

Εκτεθειμένες
Οι αναδυόμενες αγορές είναι περισσότερο ευάλωτες απέναντι στο αμερικανικό tapering απ΄ ό,τι ήταν το 1998 απέναντι στον κίνδυνο μετάδοσης της ασιατικής κρίσης, προειδοποίησε σε έκθεσή της η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, επισημαίνοντας ότι η μεγαλύτερη ενσωμάτωση των εν λόγω χωρών στις διεθνείς αγορές χρέους τις αφήνει περισσότερο εκτεθειμένες στην προοπτική αύξησης του κόστους δανεισμού στη Δύση.

Επί μία πενταετία, οι πολιτικές «ποσοτικής διευκόλυνσης» των ΗΠΑ, της Βρετανίας και κατόπιν της Ιαπωνίας, μαζί με την οικοδόμηση τεράστιων συναλλαγματικών αποθεμάτων από την Κίνα, έριξαν τα πραγματικά επιτόκια κατά τουλάχιστον ψ 250 μονάδες βάσης και οδήγησαν τις επιχειρήσεις των αναδυόμενων οικονομιών σε πρωτοφανή επίπεδα μόχλευσης.

Τώρα, η αύξηση των αποδόσεων των ομολόγων, σε συγχρονισμό με την υποχώρηση των συναλλαγματικών ισοτιμιών, κινδυνεύει, σύμφωνα με την «κεντρική τράπεζα των κεντρικών τραπεζών», να δημιουργήσει έναν αλληλοτροφοδοτούμενο φαύλο κύκλο.

Το γεγονός ότι η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ προχώρησε την προηγούμενη εβδομάδα σε περαιτέρω περικοπή του προγράμματος αγοράς ομολόγων στα 65 δισ. δολάρια μηνιαίως, προσπερνώντας την αναταραχή που είχε ήδη στις αναδυόμενες αγορές η αρχική μείωσή του από τα 85 δισ. στα 75 δισ. τον Ιανουάριο, επαληθεύει την αρχή «δικό σας πρόβλημα» – όσο και αν υπαγορεύεται από μια αμυντική διάθεση προστασίας του δολαρίου και του χαμηλού κόστους δανεισμού του αμερικανικού Δημοσίου.

Στρατηγική αλληλοεξισορρόπησης
Η παρουσία των Αμερικανών υπουργών Εξωτερικών και Άμυνας στο ετήσιο Συνέδριο Ασφαλείας του Μονάχου το περασμένο Σαββατοκύριακο ήταν μια ευκαιρία να αναδειχθεί το γεγονός ότι η αμερικανική «αντεπίθεση» είναι και διπλωματική.

Ελάχιστους μήνες αφότου η Ουάσινγκτον κατέφευγε, προκειμένου να αποφύγει μια ανεπιθύμητη περιπέτεια στη Συρία, στο «σωσίβιο» που της έτεινε ο Βλαντίμιρ Πούτιν (ο ίδιος που μόλις την είχε ταπεινώσει στην υπόθεση Σνόουντεν), η υπερατλαντική υπερδύναμη μοιάζει να έχει ανακτήσει την αυτοπεποίθησή της.

Αντί, όπως κάθε άλλη χρονιά, η Διάσκεψη του Μονάχου να αναλωθεί στην περιγραφή της «ιρανικής απειλής», η βαυαρική πρωτεύουσα είδε τον επικεφαλής του State Department να συνομιλεί με τον Ιρανό ομόλογό του, ενώ οι Γερμανοί οικοδεσπότες, συνήθως αποδέκτες της κατηγορίας ότι δεν συνεισφέρουν τα δέοντα στη συλλογική ασφάλεια, διαβεβαίωναν, διά στόματος του συνόλου της ηγεσίας τους, ότι προτίθενται να έχουν ενεργότερη εμπλοκή στο πλευρό των συμμάχων τους.

Παράλληλα η σχέση» Ρωσίας-αμερικανική αντιπροσωπία πλειοδότησε σε καταγγελίες του ρόλου της Ρωσίας στην ουκρανική κρίση, στέλνοντας στη Μόσχα το μήνυμα ότι η ρωσοαμερικανική συνεννόηση για τη Συρία δεν προεξοφλεί τίποτε για τα υπόλοιπα θέματα της βαρυφορτωμένης διμερούς ατζέντας.

Στην πραγματικότητα, σε τρία διαφορετικά καυτά μέτωπα του πλανήτη, η Ουάσινγκτον επιλέγει, χωρίς τις «αυτονόητες ταυτίσεις» του πρόσφατου παρελθόντος, μια πολιτική αλληλοεξισορρόπησης των «ζευγών» Γερμανίας-Ρωσίας, Ιράν – Σαουδικής Αραβίας και Κίνας-Ιαπωνίας, μέσα από την ελεγχόμενη καλλιέργεια των μεταξύ τους εντάσεων και την επακόλουθη ανάδειξη του αμερικανικού μεσολαβητικού ρόλου.

Ειδικότερα, σε σχέση με τη γηραιά ήπειρο, όπου οι αμερικανικές δυνατότητες παρέμβασης είχαν περιοριστεί λόγω της γερμανικής οικονομικής ηγεμονίας, της (αυτο)περιθωριοποίησης της Βρετανίας, της υποβάθμισης του Νότου και της ενσωμάτωσης της πάλαι ποτέ «Νέας Ευρώπης» στη σφαίρα επιρροής του Βερολίνου, οι πρόσφατες εξελίξεις δίνουν μια ενδιαφέρουσα δυνατότητα ανατροπήβ των συσχετισμών.

Η αντιπαράθεση για την Ουκρανία δηλητηριάζει την «ειδική σχέση» Ρωσίας-Γερμανίας, ενώ το Βερολίνο σταδιακά περιβάλλεται (είτε ως νατοϊκός σύμμαχος είτε ως συνομιλητής για τη Διατλαντική Συμφωνία Συναλλαγών) από ένα «δίχτυ» που προσεκτικά υφαίνεται στην Ουάσινγκτον.

*Αναδημοσίευση από το Κεφάλαιο της 8ης Φεβρουαρίου

Πηγή

Χρήστος Νάτσης (Unfollow): Η «νυμφομανής» αναζήτηση της αριστείας…

του Χρήστου Νάτση (περιοδικό Unfollow)

Σε μια σκηνή του Nymphomaniac, της πρόσφατης ταινίας του Λαρς φον Τρίερ, η Τζο, η νυμφομανής ηρωίδα, μαζί με την καλύτερη φίλη της, μπαίνουν σε ένα τρένο με έναν ξεκάθαρο σκοπό: να δουν, μέχρι το τέλος της διαδρομής, ποια θα έχει καταφέρει να κάνει σεξ με περισσότερους άντρες. Για να δοθεί ενδιαφέρον στην αναμέτρηση θέτουν ένα έπαθλο: ένα σακουλάκι σοκολάτακια…

Nymphomaniac

Κατά την διάρκεια της αναμέτρησης -με την Τζο να υστερεί αρκετά στο σκορ- το ενδιαφέρον μετατοπίζεται στη μορφή ενός ευπαρουσίαστου μεσήλικα που αρνείται τις σεξουαλικές προτάσεις τους. Οι κοπέλες αποφασίζουν να εντείνουν την προσπάθεια τους, αλλάζοντας μάλιστα τον κανόνα του παιχνιδιού: αν η Τζο καταφέρει να τον σαγηνεύσει, κερδίζει παρά την εις βάρος της γενική διαφορά. Και όντως, μετά από μια ευθεία επίθεση, κατά την οποία αποκαλύπτεται πως ο άντρας βρίσκεται στο δρόμο της επιστροφής σπίτι ώστε να προσπαθήσει να τεκνοποιήσει με την σε ωορρηξία ευρισκόμενη σύζυγό του, ο στόχος θα επιτευχθεί και η Τζο θα απολαύσει.

«Αύξηση αριστούχων φοιτητών», διαβάζω στην χθεσινή Καθημερινή. Ποιοί είναι όμως αυτοί οι φοιτητές; Αυτοί φυσικά που απευχθάνονται τις καταλήψεις:

«Αυτό που συνέβη φέτος με το τρίμηνο λουκέτο στο πανεπιστήμιο λόγω της απεργίας των διοικητικών υπαλλήλων, μου ενίσχυσε την πεποίθηση ότι ο φοιτητής πρέπει να βάζει τα δυνατά του για να τελειώσει τις σπουδές όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Είμαστε παγωμένοι, απογοητευμένοι από την απώλεια τόσων εβδομάδων δουλειάς. Μία ομάδα φοιτητών προσπαθήσαμε να ανοίξουμε τη σχολή, ενώ κάποιοι την ήθελαν κλειστή δηλώνοντας προστάτες του δημοσίου συμφέροντος».

Και αυτοί φυσικά που στον ελεύθερο χρόνο τους ασχολούνται με τη δημιουργία think tank του φιλελευθερισμού: «Προσπαθώ να μην είμαι μονόπλευρη. Εκτός από τα μαθήματά μου, έχω δημιουργήσει με άλλους φοιτητές ένα think-tank, όπου μελετάμε τους κλασικούς του θεωρητικού φιλελευθερισμού, όπως ο Τζον Στιούαρτ Μιλ».

Δύο σκηνές δομικά όμοιες: από τη μία το σεξ ως μια ροή προϊόντος, γενικό ισοδύναμο που πρέπει να κυκλοφορεί αφ’ εαυτού, με μόνο ένα ελάχιστο υλικό κίνητρο, ίχνος μιας αόρατης μηχανής χωρίς κέντρο και ουσία· από την άλλη  η αριστεία στην φιλελεύθερη αναπαράστασή της ως μηχανή παραγωγής επιδόσεων, ως πρωταθληματισμός.

Καθαρό σεξ και καθαρή γνώση με αντίτιμο μία σακκούλα σοκολατάκια.

Πηγή

Σχόλιο ΡΜ: κ. Νάτση, το κείμενό σας είναι (ελπίζω εν αγνοία σας) απίστευτα υβριστικό για κάθε φοιτητή και φοιτήτρια που επιλέγει να έχει μια διαφορετική στάση ζωής και διαφορετικές αναμνήσεις από τη φοιτητική του ζωή από εσάς.

Παρόλα αυτά, θα μου επιτρέψετε μια ευχή: όταν και αν γίνεται πατέρας με το καλό, σας εύχομαι η κόρη σας να επιλέξει τη “σκηνή” του “καθαρού sex” αντί της “καθαρής γνώσης”, κερδίζοντας ίσως και κάποιον αντίστοιχο “διαγωνισμό”, “πηδώντας” όσο το δυνατόν περισσότερους επιβάτες! Έχω την αίσθηση ότι ίσως τότε εκτιμήσετε καλύτερα τις διαφορές μεταξύ αυτών που σήμερα σαν φαίνονται “όμοιες δομικά” (sic) σκηνές.

ΚΡΙΜΑ για ένα περιοδικό με το επίπεδο του Unfollow!

Ο φαιδρός, απένταρος, ψεύτης Χρυσαυγίτης Αρτέμιος Σώρρας

Του Μιιχάλη Ιγνατίου
Eπίκαιρα (6/2/2014)

artemis-sorras

O εκ Πάτρας απένταρος… «τρισεκατομμυριούχος» Αρτέμιος Σώρρας είναι σίγουρα μια πολύ φαιδρή περίπτωση.

Σε άλλες εποχές, όταν δεν υπήρχε το Διαδίκτυο, θα γελούσαν μαζί του μόνο όσοι είχαν την ατυχία να τον γνωρίσουν στο μικρόκοσμο του χωριού του. Και χρησιμοποιώ τη λέξη «ατυχία», διότι, ενώ δηλώνει «τρισεκατομμυριούχος» σε… πετσετάκια, κάνει διάφορες αρπαχτές μέχρι να πάει… παρακάτω.

Εσχάτως καταφεύγει σε ηλίθιους -διότι πώς αλλιώς να τους χαρακτηρίσω-, οι οποίοι του δίνουν 20άρικα για να ενισχύσουν τον… αγώνα του για «σωτηρία» της Ελλάδας.

Θα αναρωτηθείτε γιατί ασχολούμαι με τον εν λόγω τύπο. Για πολλούς λόγους.

Πρώτον: Διότι είναι ένας ψεύτης που εκμεταλλεύεται τον πόνο του λαού για να θησαυρίσει. Ισχυρίζεται ότι διαθέτει ποταμούς δολαρίων, ενώ, αν τον γυρίσεις ανάποδα, θα πέσουν από τις τσέπες του μόνο κέρματα.

Δεύτερον: Διότι προσφέρθηκε να γίνει όχημα ώστε να βγει από το μεγάλο αδιέξοδο της η ναζιστική οργάνωση Χρυσή Αυγή.

Τρίτον: Επειδή σε μια συγκέντρωση ομογενών στη Νέα Υόρκη, όπου βρέθηκε απρόσκλητος, είπε αυτός ο θρασύδειλος ότι «θα με σπάσει στο ξύλο»…

Ο τρίτος λόγος είναι ήσσονος σημασίας και τον αναφέρω απλά δια να αντιληφθείτε το μέγεθος αυτού του «γίγαντα», ο οποίος, ενώ δηλώνει πανέτοιμος να «σώσει» τον ελληνικό λαό, δεν αντέχει την παραμικρή κριτική.

Τα πράγματα είναι… απλά! Ο κ. Αρτέμιος Σώρρας έγινε σε μια νύχτα «τρισεκατομμυριούχος» επειδή πήρε στο τηλέφωνο τον Μπαράκ Ομπάμα και του είπε πως έχει την αποκλειστικότητα μιας τεχνολογίας των αρχαίων Ελλήνων που θα επιτρέπει στα διαστημόπλοια να πετούν χωρίς καύσιμα. Ο Αμερικανός Πρόεδρος τρελάθηκε από τη χαρά του, τον κάλεσε στο Λευκό Οίκο και του έδωσε ένα, κατ’ άλλους ΤΡΙΑ, τρισεκατομμύριο. Επειδή δεν είχε δολάρια σε μετρητά και επειδή δεν μπορούσε να τυπώσει χρήμα εκείνη την περίοδο, του έδωσε τα… τρισεκατομμύρια σε αμερικανικά ομόλογα.

Τα παραπάνω δεν τα λέω εγώ, αλλά οι οπαδοί του. Και υπάρχει βίντεο με τον υπαρχηγό του, Μανώλη Λαμπράκη, ο οποίος ισχυρίζεται αυτές τις μπούρδες.

Βεβαίως δεν υπάρχει ίχνος αλήθειας στους ισχυρισμούς του φαιδρού Σώρρα και του πρωτοπαλίκαρου του, αντίθετα, όπως έχουν αποκαλύψει αρκετοί συνάδελφοι πριν από μένα, πρόκειται για απατεώνα περιωπής, ο οποίος, δυστυχώς, βρίσκει θύματα ανάμεσα στις χιλιάδες των απογοητευμένων και τους παίρνει «δωρεές» για να αναγκάσει δήθεν την ελληνική κυβέρνηση να αποδεχθεί τα 600 δις δολάρια που προσφέρει ο… άδολος αυτός άνδρας για να ξεπληρωθεί το αβάσταχτο χρέος. Και υπόσχεται στους φτωχούς και άμοιρους μερίδιο από τα τρισεκατομμύρια πετσετάκια!

Εν τω μεταξύ περιφέρει και μια έωλη απόφαση ελληνικού δικαστηρίου, η οποία δήθεν πιστοποιεί ότι υπάρχουν τα δισεκατομμύρια και η οποία εκδόθηκε επειδή ο υπουργός Υγείας, που τον μήνυσε για διασπορά ψευδών ειδήσεων, βαρέθηκε να εμφανιστεί τη μέρα της δίκης.

Έτσι ο δικαστής άκουσε ένα σωρό βλακείες από τους ψευδομάρτυρες του κ. Αρτέμιου Σώρρα και ο άνθρωπος επείσθη ότι το χρήμα είναι ζεστό και βρίσκεται σε μια ταχυδρομική θυρίδα κάπου στον Καναδά.

Τώρα πώς μπορεί ένας Έλληνας δικαστής, που δεν έχει δει ποτέ στη ζωή του αμερικανικά ομόλογα -και δεν αναφέρομαι στα πλαστά του Σώρρα- να αποφασίσει ότι «τα τρισεκατομμύρια υπάρχουν» είναι μια άλλη ιστορία…

Στις σοβαρές χώρες θα είχαν μαζέψει τον Σώρρα μαζί με το επιτελείο του και θα τον είχαν χώσει στη φυλακή, εάν επέμενε δε στην ιστορία με τα διαστημόπλοια και την τεχνολογία των αρχαίων Ελλήνων, θα τον είχαν πάει σε τρελοκομείο.

Στην Αμερική, π.χ., θα ήταν ομοσπονδιακό το έγκλημα, άρα μην τον είδατε τον Αρτέμιο… Στην Ελλάδα τα αντιμετωπίζουμε όλα με ωχαδερφισμό και πλάκα.

Αλλά δεν είναι καθόλου αστείο το , θέμα του εκ Πάτρας «τρισε-κατομμυριούχου». Ο εν λόγω κύριος έλαβε με έγκριση του υπουργού Πολιτισμού το Μέλαθρον Θεσσαλονίκης για να παρουσιάσει δήθεν χορευτικά συγκροτήματα της Μακεδονίας, του Πόντου και της Ηπείρου, ενώ στην πραγματικότητα θα μαζέψει κόσμο για να ανακοινώσει το κόμμα που πριν από τις ευρωεκλογές θα αποτελέσει το όχημα για τη ναζιστική οργάνωση, όταν απαγορευθεί και το νέο της όνομα. Είναι τόσο απλά, αλλά και τόσο σοβαρά, τα πράγματα. Ο εν λόγω κύριος, που βρίσκεται πίσω από την τεράστια απάτη των 600 δις δολαρίων, έπρεπε να βρίσκεται στον Κορυδαλλό μαζί με τον Μιχαλολιάκο, και όχι η ίδια η κυβέρνηση να του παραχωρεί ένα χώρο που ανήκει στο λαό για να δημοσιοποιήσει τις παρανομίες του…

Τα χρεόγραφα (ΙΒΟΕ) που έχει στα χέρια του ο Σώρρας ΔΕΝ είναι γνήσια. Είναι κατασκευάσματα ενός Αμερικανού απατεώνα ονόματι Stephen Louis Wonzy. Ο κύριος αυτός αναζητείται από τις αμερικανικές Αρχές και το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών έχει εκδώσει ανακοίνωση σχετικά με τα πλαστά ΙΒΟΕ, αναφέροντας ότι όλα τα ΙΒΟΕ που άρχισαν να κυκλοφορούν το 2001 είναι πλαστά. Αρα και του Σώρρα.

Πολλοί με ρωτούν γιατί δεν έχει συλληφθεί ο Σώρρας αφού τα ΙΒΟΕ που έχει είναι πλαστά χρεόγραφα.

Το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ έχει μια αποστομωτική απάντηση. Για να συλληφθεί ένα άτομο, πρέπει να έχει διαπράξει μια εγκληματική πράξη, δηλαδή να έχει βρει ένα θύμα και να έχει ανταλλάξει τα ψεύτικα ΙΒΟΕ με ομόλογα ή μετρητά. Έτσι ο Σώρρας έχει αρχίσει μια εκστρατεία για την ανταλλαγή των ψεύτικων ΙΒΟΕ με γνήσια κρατικά ομόλογα ή με υποθήκες ακινήτων από δήμους. Όταν ο Σώρρας καταφέρει να πραγματοποιήσει μια τέτοια απάτη, τότε θα δοθεί εντολή σύλληψης του, μια και θα έχει διαπραχθεί εγκληματική πράξη.

Είναι απορίας άξιον γιατί το ελληνικό υπουργείο Οικονομικών δεν έχει ασχοληθεί με το θέμα.

Ας δημοσιοποιήσει το ποινικό μητρώο και τις φορολογικές δηλώσεις του Σώρρα, ώστε και οι λίγοι φανατικοί οπαδοί του να πάψουν πλέον να ενοχλούν και να ταλαιπωρούν τους υπόλοιπους Έλληνες.

 

Πηγή

Χαρίστηκαν τα χρέη του Μεγάρου! Πουλάνε πολιτισμό με τα λεφτά του κοσμάκη!!!

Κάποιοι φαίνεται ότι δεν βάζουν μυαλό και παίζουν με τα χρήματα του ελληνικού λαού. Τόσες και τόσες φορές έχουμε γράψει για το σκάνδαλο του Μεγάρου Μουσικής αλλά κανείς δε λέει να πάρει αποφάσεις που θα προασπίζουν τα συμφέροντα του κόσμου κι όχι μιας κάστας ανθρώπων που θέλουν να κάνουν δημόσιες σχέσεις και να πουλάνε πολιτισμό με τα λεφτά των άλλων.

Όπως πληροφορούμαστε ο πρόεδρος του Μεγάρου, άξιο τέκνο της ευρύτερης οικογένειας Λαμπράκη, ο κ. Ιωάννης Μάνου, συναντήθηκε σήμερα με τον Γ. Στουρνάρα και βγαίνοντας έξω μετά έκανε δηλώσεις σε δημοσιογράφους.

Στις δηλώσεις αυτές φάνηκε ότι υπήρξε συμφωνία για διαγραφή χρεών του Μεγάρου Μουσικής. Επίσης, αποφασίστηκε να περάσει στην κατοχή του δημοσίου παλαιό κτίριο του Μεγάρου ενώ το νέο κτίριο να παραμένει ως Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου στο οποίο το δημόσιο θα μετέχει με 6 επί συνόλου 10 μελών διοικητικού συμβουλίου.

Το θέμα αυτό είχε αποκαλύψει το antinews πριν από μερικές εβδομάδες κάνοντας λόγο για σκανδαλώδη ρύθμιση που αφορά το Μέγαρο με προκάλυμμα την αύξηση των μελών που θα έχει στο δ.σ. το ελληνικό δημόσιο. Φυσικά οι χρυσοκάνθαροι που κάνουν τόσα χρόνια αποτυχημένο management στο Μέγαρο και το έχουν καταχρεώσει, θα συνεχίσουν το θεάρεστο έργο τους.

Από τις πληροφορίες από το υπουργείο μετά τη συνάντηση έγινε γνωστό ότι αναζητείται η βέλτιστη λύση για το Μέγαρο καθώς το δημόσιο είναι εγγυητής δανείων πάνω από 200 εκατ. ευρώ. «Ο πολιτισμός δεν πωλείται» απάντησε αρμόδιο στέλεχος στο ερώτημα αν ισχύουν τα σενάρια περί αξιοποίησης του Μεγάρου από το ΤΑΙΠΕΔ.

Για το μέλλον του Μεγάρου αναφέρθηκε ότι ο ρόλος του να συνεχιστεί και με την επιχορήγηση των λειτουργικών του εξόδων από το δημόσιο ενώ διαμορφώνεται επιχειρησιακό σχέδιο για το οποίο θα επιχειρηθεί η συμφωνία όλων των κομμάτων, που θα περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και την αξιοποίηση των χώρων που διαθέτει και ως συνεδριακό κέντρο, προκειμένου να μειωθεί ή να μηδενιστεί, όπως ειπώθηκε, η ανάγκη κρατικής χρηματοδότησης στο μέλλον.

Άλλα λόγια ν’ αγαπιώμαστε δηλαδή. Θα συμφωνήσουν όλα τα κόμματα δηλαδή να συνεχίσει ο ελληνικός λαός να πληρώνει ένα αποτυχημένο μοντέλο διοίκησης.

Και γιατί δεν το κλείνουν για να έχουμε και καλό ερώτημα; Δεν είναι προβληματική επιχείρηση; Δεν μπαίνει μέσα το ελληνικό δημόσιο προκειμένου να κάνουν κάποιοι το κομμάτι τους; Τον ρώτησαν τον ελληνικό λαό για παράδειγμα στην Κρήτη αν θέλει να πληρώνει για ένα Μέγαρο που ποτέ του δεν θα δει ή ποτέ του δεν θα πατήσει;

Και γιατί, αν είναι το σωστό αυτό που επέλεξε το οικονομικό επιτελείο, δεν ζητά την παραίτηση της αποτυχημένης διοίκησης που χρωστά μέχρι και στους σεκιούριτι που έχουν στο Μέγαρο;

«Βρομάει» πολύ το Μέγαρο αλλά κανείς δεν τολμά να το «ξεβρομίσει».

Πηγή

Βασίλης Λυμπέρης : ο τελευταίος θανατοποινίτης που εκτελέστηκε στην Ελλάδα

Παρασκευή, 25 Αυγούστου, 1972. Ώρα 05:49. Θέση «Δύο Αοράκια» Νέας Αλικαρνασσού, Ηρακλείου Κρήτης. Είναι η στιγμή που ο ήλιος ανατέλλει.

Ο Βασίλης Λυμπέρης, στημένος απένταντι από το εκτελεστικό απόσπασμα, πέφτει νεκρός με 6 σφαίρες και γίνεται έτσι ο τελευταίος θανατοποινίτης στην Ελλάδα. Προηγουμένως, είχε καταδικαστεί με την εσχάτη των ποινών, γιατί έκαψε ζωντανούς, τα δυο του παιδιά, την γυναίκα του και την πεθερά του.

ο Βασίλης Λυμπέρης

Το χρονικό της τραγωδίας, ξεκινά, όταν ο Βασίλης Λυμπέρης, ηλεκτρολόγος στο επάγγελμα, γνωρίστηκε με την σύζυγό του, Βασιλική Μάρκου, το Πάσχα του 1967, καθώς ο πατέρας του πρώτου, Γιώργος, είχε υποστεί έμφραγμα και είχε εισαχθεί στο Λαϊκό Νοσοκομείο.

Στον ίδιο θάλαμο νοσηλευόταν και ο πατέρας της Βασιλικής. Η αρχική γνωριμία εξελίχθηκε σε ερωτική σχέση η οποία τον Δεκέμβριο του ίδιου κατέληξε σε γάμο (παρά την διαφωνία του πατέρα του Λιμπέρη), καθώς η Βασιλική είχε καταστεί έγκυος.

Το ζευγάρι εγκαταστάθηκε στο σπίτι των γονιών της Βασιλικής και στην αρχή τα πήγαιναν καλά, αν και αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα, τα οποία επιδεινώθηκαν όταν ο Λυμπέρης έχασε τη δουλειά του. Μέχρι τότε στηρίζονταν οικονομικά στους γονείς τους.

Αυτή η οικονομική ανέχεια, έφερε γρήγορα προστριβές ανάμεσα στον Βασίλη Λυμπέρη και την γυναίκα του, αλλά και την πεθερά του, Αντιγόνη Μάρκου, η οποία όπως έλεγε, όχι μόνο είχε λόγο επί παντός επιστητού, αλλά δεν είχε δώσει και τα απαραίτητα εφόδια στην κόρη της για να «ανοίξει σπίτι» (δεν τα πήγαινε καλά με το νοικοκυριό). Αντίθετα, είχε καλή γνώμη για τον πεθερό του, ο οποίος δεν εμπλέκονταν στη ζωή του ζευγαριού.

Κατά τη διάρκεια του κοινού τους βίου, απέκτησαν δύο παιδιά και μετά από την πώληση ενός οικοπέδου της Βασιλικής, ο Λυμπέρης ανοίγει ένα κατάστημα με μπαταρίες, το οποίο όμως δεν πηγαίνει καλά και αναγκάζεται να το κλείσει.

Το γεγονός αυτό, καθώς και ο θάνατος του πεθερού του, επιδεινώνει τις ήδη τεταμένες σχέσεις.

Ο Βασίλης Λυμπέρης άρχισε να εργάζεται σε διάφορες δουλειές, αλλά η οικονομική τους κατάσταση παρέμενε δυσχερής και πολλές φορές αναγκάζονταν να δανείζονται για να αντιμετωπίσουν τις οικονομικές ανάγκες. Η Βασιλική ήθελε να εργασθεί ώστε να συμβάλει στα οικογενειακά έξοδα ενώ, εν τω μεταξύ, περίμενε το δεύτερο παιδί της. Ο Βασίλης Λυμπέρης αρνιόταν κάθε τέτοια σκέψη.

Οι συγκρούσεις του με τη Βασιλική αλλά κυρίως με την Αντιγόνη Μάρκου γίνονταν ολοένα και πιο πυκνές. Κάθε τόσο ζητούσε να πουλήσουν ένα ακόμα οικόπεδο. Συγγενείς των δύο γυναικών θα καταθέσουν αργότερα πως ο Λυμπέρης έφτανε στο σημείο να τις απειλεί για να επιτύχει τον σκοπό του. Τελικώς, το οικόπεδο πουλήθηκε και με ένα μέρος από το ποσό ο Λυμπέρης αγόρασε καινούργιο αυτοκίνητο. Το αυτοκίνητο με το οποίο πήγε το βράδυ της 4ης προς 5η Ιανουαρίου του 1972, στο σπίτι των Βριλησσίων…

Βασιλική Λυμπέρη
Στις 5 Ιανουαρίου του 1971, λίγο πριν από το δεύτερο τοκετό της, η Βασιλική παρέδωσε στον δικηγόρο της μία ιδιόγραφη διαθήκη. «Μεταξύ άλλων» είπε αργότερα ο ίδιος «έγραφε ότι αποκλήρωνε από την περιουσία της τον σύζυγό της, λόγω της απαράδεκτης συμπεριφορά του και πως την άφηνε στα παιδιά της. Ίσως φοβόταν μήπως πάθει κάτι κακό στη γέννα, επειδή το πρώτο της παιδί το είχε κάνει με καισαρική».

Μετά τη γέννηση και του δεύτερου παιδιού, η ρήξη στις σχέσεις του ζευγαριού έγινε οριστική. Η Βασιλική τότε κινεί διαδικασίες έκδοσης διαζυγίου.

Την εποχή εκείνη, ο Βασίλης Λυμπέρης γνώρισε τη 18χρονη Μαρία Γκίκα. Τη σχέση του άντρα της με τη Μαρία Γκίκα, η Βασιλική την έμαθε από ένα τυχαίο περιστατικό. Λίγο καιρό, μετά τη γέννηση του δεύτερου παιδιού της πήγε να βρει τον Βασίλη Λυμπέρη στο μαγαζί του, με πρόθεση να συμφιλιωθούν και αυτός να επιστρέψει στο σπίτι. Η ίδια θα σημειώσει μετά στο ημερολόγιό της πως «την ώρα που ήμουνα εκεί, κτύπησε το τηλέφωνο και άκουσα το Βασίλη να αποκαλεί το συνομιλητή του με το όνομα Μαρία. Κατάλαβα ότι κάποια γυναίκα υπήρχε στη ζωή του. Του είπα ότι το διαζύγιο δεν επρόκειτο να του το δώσω. Έτσι, την άλλη μέρα, ήρθε και με βρήκε και, κλαίγοντας, μου είπε ότι, πράγματι συνδεόταν με τη Μαρία, ότι την αγαπούσε πολύ και ήθελε να την παντρευτεί. Μετά από λίγες ημέρες, όμως, ήρθε πάλι και μου ζήτησε να τον συγχωρέσω. Μου είπε επίσης ότι στο εξής θα ήταν καλός (…)».

Τους τελευταίους μήνες του 1971, στη ζωή του Βασίλη Λυμπέρη επικρατούσε τρικυμία. Η αδιέξοδη σχέση του με τη Μαρία Γκίκα και η κρίση στις σχέσεις του με τη Βασιλική και τα παιδιά του «ροκάνιζαν» όλα τα αποθέματα της ψυχικής του αντοχής. Την παραμονή των Χριστουγέννων του 1971, ο Λυμπέρης αγόρασε μερικά δώρα και πήγε στα Βριλήσσια για να επισκεφθεί τη γυναίκα και τα παιδιά του. Όμως δεν του επέτρεψαν να μπει στο σπίτι και έτσι πήρε τα παιδιά, για λίγη ώρα, μέσα στο αυτοκίνητο. Ορισμένοι μάρτυρες ανέφεραν πως η ενέργεια αυτή του Λυμπέρη ήταν ιδιοτελής, καθώς έτσι πίστευε πως θα μπορούσε να αμβλύνει τις αντιρρήσεις της Βασιλικής και να την πείσει να πουλήσει ένα ακόμα περιουσιακό της στοιχείο.

Τις πρώτες ημέρες του 1972, η ιδέα της φωτιάς πυράκτωνε, πλέον, το μυαλό του Βασίλη Λυμπέρη. Και το βράδυ της 4ης προς 5η Ιανουαρίου, είχε εισέλθει πια σε μια αμετάκλητη διαδρομή. Αργότερα, ο ίδιος θα πει ότι, εκείνο το βράδυ η ιδέα της φωτιάς τον είχε κυριεύσει πλήρως. Προσπάθησε να τη διώξει και για το λόγο αυτό πήγε στον κινηματογράφο και είδε την ελληνική ταινία «Η κόρη του ήλιου» (σκην.: Ντ. Δημόπουλος).Τη στιγμή που το αναμμένο σπίρτο έπεφτε πάνω στη χυμένη βενζίνη, έκλεινε οριστικά ένας κύκλος.

Το χρονικό του εγκλήματος
Ήταν 5:10 το πρωί της 5ης Ιανουαρίου 1972, όταν ο 30χρονος Αντώνης Στρογγυλούδης, περνώντας έξω από τη μονοκατοικία στο τέρμα της οδού 28ης Οκτωβρίου στα Βριλήσσια Αττικής (Μεταμόρφωση Χαλανδρίου), αντιλήφθηκε καπνούς να βγαίνουν από το εσωτερικό και τη στέγη της. Ήταν το σπίτι που διέμενε η 25χρονη νύφη του (αδελφή της γυναίκας του) Βασιλική Λυμπέρη και η μητέρα της Αντιγόνη Μάρκου, 48 ετών. Μαζί με έναν ξάδελφό του και έναν ακόμα γείτονα πλησίασαν το καμένο σπίτι. Έσπρωξαν ελαφρά την καμένη πόρτα και αντίκρισαν ένα φρικτό θέαμα. Πίσω από αυτήν βρίσκονταν τα απανθρακωμένα σώματα των δύο παιδιών της Βασιλικής Λυμπέρη, της 3χρονης Παναγιώτας και του ενός έτους Γιωργάκη, της Αντιγόνης Μάρκου και της Βασιλικής Λυμπέρη.

Κάνοντας έναν γρήγορο έλεγχο, διαπίστωσαν πως η Βασιλική ανέπνεε ακόμα, αλλά η κατάστασή της ήταν ιδιαιτέρως κρίσιμη. Το σώμα της ήταν παντού καμένο και μόνο στην περιοχή του στομαχιού διακρινόταν το δέρμα. Με γρήγορες κινήσεις τη μετέφεραν στο αυτοκίνητο του Αντ. Στρογγυλούδη και με αυτό στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο. Η πρώτη εντύπωση που σχηματίσθηκε ήταν πως το σπίτι είχε πιάσει φωτιά και τα τέσσερα θύματα είχαν εγκλωβιστεί στις φλόγες.

Η Βασιλική πάλεψε για τη ζωή της περίπου 20 ώρες. Τα μεσάνυχτα της 5ης Ιανουαρίου εξέπνευσε. Όμως, στις 10 το πρωί, είχε προλάβει να αποκαλύψει την αλήθεια σε μία θεία της, την καλόγρια Φιλοθέη (Αθηνά Μάρκου), η οποία βρισκόταν δίπλα της από τις πρώτες ώρες που είχε μεταφερθεί στο νοσοκομείο.

«Κοιμόμουνα και άκουσα θόρυβο» είπε στη συγγενή της η Βασιλική, που παρά την κατάστασή της διατηρούσε ακόμα τη διαύγειά της. «Σηκώθηκα από το κρεβάτι μου και είδα τον άνδρα μου να σκορπά με ένα δοχείο βενζίνη (…). Μόλις με είδε, μου φώναξε πως θα πληρώσω για όλα. Του φώναξα πως είναι κακούργος και έβαλα τις φωνές, αλλά κανείς δεν με άκουγε. Με άρπαξε και με πέταξε στις φλόγες και με κρατούσε να καώ ζωντανή. Έκλεισε και την πόρτα για να μην γλιτώσουμε».

Η Αθηνά Μάρκου ενημέρωσε αμέσως τον γιατρό Νικ. Σγούρδα, ο οποίος με τη σειρά του ειδοποίησε τους αστυνομικούς. Στους τελευταίους, η Βασιλική επανέλαβε όσα είχε πει στη θεία της.

Η σύλληψη του Βασίλη Λυμπέρη
Η πληροφορία μεταδόθηκε αμέσως στους αξιωματικούς, που ήταν υπεύθυνοι για τις έρευνες και βρίσκονταν ήδη στην περιοχή του συμβάντος. Όταν συνελήφθη ο Λιμπέρης, παραδέχτηκε αμέσως την ενοχή του. «Εγώ το έκανα» είπε στους αστυνομικούς «αλλά δεν ήθελα να κάνω κακό στα παιδιά μου. Αιτία ήταν η πεθερά μου». Ο αδελφός του Δημήτρης αδυνατούσε να το πιστέψει.

Ο Βασίλης Λυμπέρης μεταφέρθηκε αμέσως στο Τμήμα Χαλανδρίου, όπου αβίαστα ομολόγησε το έγκλημα και έκανε την πλήρη περιγραφή του, κατονομάζοντας παράλληλα και τους συνεργούς του: επρόκειτο για τον 17χρονο εργατοτεχνίτη Παύλο Αγγελόπουλο (στον οποίο είχε υποσχεθεί να δωρίσει ένα αυτοκίνητο), τον 24χρονο εργάτη, ξάδελφο του προηγούμενου, Θόδωρο Καπρέτσο και τον 20χρονο Θανάση Σταμάτη (στους τελευταίους είχε υποσχεθεί χρήματα).

Ο Β. Λυμπέρης φτάνει στο χώρο της αναπαράστασης του εγκλήματος

Το βράδυ της Δευτέρας 4 Ιανουαρίου, ο Βασίλης Λυμπέρης συνάντησε τον Παύλο Αγγελόπουλο και τον Θεόδωρο Καπρέτσο σε μία ταβέρνα και τους ξαναμίλησε για το σχέδιό του. Ήθελε να τρομοκρατήσει την Αντιγόνη Μάρκου, ώστε να πάψει να δημιουργεί εμπόδια στην σχέση του με τη σύζυγο και τα παιδιά του. Ο Βασίλης Λυμπέρης επανέλαβε τις υποσχέσεις του για το αυτοκίνητο και χρήματα που θα τους έδινε αν τον βοηθούσαν. Και οι τρεις, ήπιαν πολύ εκείνο το βράδυ.

Ο Παύλος Αγγελόπουλος θα πει αργότερα σε μία συνέντευξη πως «αν δεν υπήρχε το ποτό, δεν θα γινότανε αυτή η καταστροφή». Αποφασίσθηκε να δράσουν το ίδιο βράδυ. Αλλά ο Π. Αγγελόπουλος είχε έναν δισταγμό. Θυμάται ο ίδιος: «Πριν πάμε στο σπίτι, του λέω (σ.σ.: του Β. Λυμπέρη): “Και αν είναι μέσα η γυναίκα σου και τα παιδιά σου;” και με πήρε και με πήγε σε ένα περίπτερο και σήκωσε το τηλέφωνο η πεθερά του. Της λέει: “Θέλω να έρθω να δω τη γυναίκα μου και τα παιδιά μου”. Και του απαντάει: “Δεν είναι εδώ. Λείπουνε στο Πέραμα. Θα έρθουν μετά από πέντε μέρες. Και εγώ θα φύγω“».

Αργότερα, έγινε γνωστό ότι ο Β. Λυμπέρης είχε τηλεφωνήσει ξανά στην πεθερά του την προηγούμενη ημέρα και εκείνη του είχε απαντήσει με τον ίδιο τρόπο. Με το αυτοκίνητο του Β. Λυμπέρη, ξεκίνησαν και οι τρεις για την περιοχή των Βριλησσίων. Από το δρόμο, ο Θ. Καπρέτσος αγόρασε δύο κουτιά σπίρτα. Στο πορτ-παγκάζ του αυτοκινήτου υπήρχαν δύο ζευγάρια χοντρά γάντια και τρία μπιτόνια με βενζίνη, που ο Β. Λυμπέρης είχε προμηθευτεί νωρίτερα.

Λίγη ώρα μετά τα μεσάνυχτα, έφθασαν κοντά στο σπίτι. «Αθόρυβα σταμάτησε το μικρό αυτοκίνητο στο χέρσο χωράφι, λίγες εκατοντάδες μέτρα μακρυά από το στόχο» θα γράψει η εφημερίδα «Απογευματινή» στις 7 Ιανουαρίου 1972.

Με αργά, αθόρυβα πατήματα προχώρησαν προς την είσοδο του σπιτιού. «Ξέραμε ότι ήταν ένας άνθρωπος μέσα» θα πει αργότερα ο Π. Αγγελόπουλος «αλλά πιστεύαμε ότι δεν θα πάθει τίποτα. Το μυαλό όλων μας δεν λειτουργούσε. Είχε σταματήσει. Δεν μπορούσαμε να σκεφτούμε. Επηρεασμένοι από το αλκοόλ δεν μπορούσαμε να σκεφτούμε τι θα συμβεί».

Πριν μπουν στο σπίτι, φόρεσαν τα γάντια για να μην αφήσουν ίχνη. Ο Β. Λυμπέρης άνοιξε την πόρτα με τα δικά του κλειδιά και αφουγκράστηκε. Μετά και οι δύο προχώρησαν στο εσωτερικό του σπιτιού κρατώντας από έναν κουβά στο χέρι. Τον τρίτο τον είχαν αφήσει έξω από την είσοδο. Με την υπόδειξη του Β. Λυμπέρη, ο Π. Αγγελόπουλος κινήθηκε προς τα δεξιά όπου βρισκόταν το δωμάτιο της Αντ. Μάρκου.

Στο δωμάτιο της, μέσα στην κούνια του, κοιμόταν το μικρό αγόρι του ζεύγους. Άδειασε τον κουβά με τη βενζίνη κάτω από το κρεβάτι της Αντ. Μάρκου. Δύο σπίρτα έσπασαν στα χέρια του, το τρίτο άναψε. Η φωτιά ξέσπασε ακαριαία και συνοδεύτηκε από έναν έντονο κρότο. Ήταν η στιγμή που ο Β. Λυμπέρης έμπαινε στο άλλο δωμάτιο, όπου κοιμόταν η Βασιλική με την κόρη τους. Η δυνατή λάμψη και ο ήχος της έκρηξης από την ανάφλεξη της βενζίνης στο διπλανό δωμάτιο, ξύπνησε την Βασιλική και την μικρή Παναγιώτα. Από το κρεβάτι της ακόμα, πρόλαβε να δει τον Β. Λυμπέρη να σκορπίζει τη βενζίνη στο πάτωμα και να ανάβει ένα σπίρτο.

Η Παναγιώτα άρχισε να κλαίει. Η Βασιλική χίμηξε πάνω του ουρλιάζοντας. Ο Β. Λυμπέρης τα ‘χασε. Δεν φανταζόταν πως ήταν και τα παιδιά του μέσα στο σπίτι. Άκουσε γύρω του τον ήχο τζαμιών που έσπαγαν από τη θερμοκρασία και τις φωνές τρόμου της Αντιγόνης Μάρκου και του γιου του. Είδε τα τρομαγμένα μάτια της κόρης του και τη Βασιλική να του επιτίθεται. Την έσπρωξε με δύναμη στο κρεβάτι. Είχε φτάσει στα όριά του και εκείνη τη στιγμή τα δρασκέλιζε!

Άναψε ένα σπίρτο και το πέταξε στο υγρό, από τη βενζίνη, πάτωμα. Η Βασιλική και η κόρη του έκαναν μια απέλπιδα προσπάθεια να γλιτώσουν. Ο Β. Λυμπέρης δεν έλεγχε πια τις αντιδράσεις του και με μια καρέκλα έσπρωξε τα σώματά τους στις φλόγες. Στην προσπάθειά του αυτή, οι φλόγες τον έκαψαν ελαφρά στη μύτη, το μάγουλο, το λαιμό και καψάλισαν μερικές τρίχες από τα μαλλιά του. Η Βασιλική προσπάθησε να πλησιάσει τη τηλεφωνική συσκευή για να ζητήσει βοήθεια, αλλά ο Β. Λυμπέρης την έριξε ξανά μέσα στις φλόγες και με το πόδι του την πάτησε στο στήθος, ώστε αυτή να μην μπορεί να κινηθεί.

Δεν είχαν περάσει παρά ελάχιστα λεπτά, από τη στιγμή που οι δύο άνδρες είχαν εισέλθει στο σπίτι, όταν ο Π. Αγγελόπουλος αντιλήφθηκε μόλις τότε πως στο σπίτι βρίσκονταν και τα παιδιά. «Τι κάνεις; Είναι και τα παιδιά σου εδώ!» φώναξε προς τον Β. Λυμπέρη. Αλλά αυτός, πια, δεν άκουγε. Με την καρέκλα και το σώμα του απωθούσε τη σύζυγο και την κόρη του μέσα στο φλεγόμενο υπνοδωμάτιο.

Π. Αγγελόπουλος βρέθηκε σε απόγνωση. Οι φλόγες που έγλυφαν τους τοίχους, η μυρωδιά της καμένης σάρκας, ο σπαραγμός στις κραυγές των θυμάτων, άπλωναν παντού ένα ζοφερό, εφιαλτικό σκηνικό. Άρπαξε τον τρίτο κουβά και τον έριξε προς τον Β. Λυμπέρη, αλλά αυτός τραβήχτηκε γρήγορα και γλίτωσε, με ελαφρά εγκαύματα στην αριστερή κνήμη. «Δεν ήθελε ο Λυμπέρης να σταματήσουμε με τίποτα. Προσπάθησα να τον σταματήσω αλλά απέτυχα. Με έναν τρόπο που εκείνη τη στιγμή δεν ξέρω αν ήταν σωστός ή λάθος» εξομολογήθηκε αργότερα ο Π. Αγγελόπουλος.

Αμέσως μετά, ο Β. Λυμπέρης έτρεξε προς την έξοδο του σπιτιού, ακολουθούμενος από τον συνεργό του. Κάποιες πληροφορίες ανέφεραν πως βγαίνοντας από το σπίτι, κλείδωσε την εξωτερική πόρτα για να εγκλωβίσει στο εσωτερικό τα θύματα. Την ώρα που οι τρεις άνδρες απομακρύνονταν με το αυτοκίνητο, το σπίτι είχε τυλιχθεί στις φλόγες. Μέσα, τρεις άνθρωποι άφηναν την τελευταία τους πνοή, ενώ η Βασιλική ανέπνεε ακόμα, αλλά με βαριά εγκαύματα σε ολόκληρο το σώμα της …

Μετά το έγκλημα συμφώνησαν να προβάλλουν ως άλλοθι πως την ώρα των φόνων έπαιζαν χαρτιά στο δωμάτιο του Β. Λυμπέρη, ενώ για τα εγκαύματά του επινοήθηκε η δικαιολογία με την ανατίναξη ενός καμινέτου. Μετά, ο Βασίλης Λυμπέρης πήγε στο δωμάτιό του. Ξυρίστηκε, έβαλε λίγη βαζελίνη στα καμένα σημεία του προσώπου του και κοιμήθηκε.

Η δίκη
Ο Βασίλης Λυμπέρης (αριστερά) και οι συνεργοί του στο δικαστήριο Η δίκη για την υπόθεση, πραγματοποιήθηκε στο Πενταμελές Εφετείο Αθηνών (Κακουργιοδικείο) στις 5, 6 και 7 Μαΐου 1972. Οι Β. Λυμπέρης και ο Π. Αγγελόπουλος κατηγορούνταν για τέσσερις δολοφονίες εκ προθέσεως ιδιαζόντως ειδεχθείς και διακεκριμένη φθορά δια πυρός, ο Θ. Καπρέτσος για απλή συνέργια και στις δύο πράξεις των δύο προηγουμένων, ενώ ο Θ. Σταμάτης για υπόθαλψη εγκληματία. Η αίθουσα του δικαστηρίου είχε κατακλυσθεί από κόσμο, που ζητούσε την παραδειγματική τιμωρία, τόσο του Β. Λυμπέρη, όσο και των άλλων τριών κατηγορουμένων.

Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, η έδρα προσπάθησε να διερευνήσει τα βαθύτερα αίτια της πράξης του Β. Λυμπέρη και των άλλων τριών. Οι μάρτυρες κατηγορίας κατέθεσαν πως «η διάσταση του Βασίλη με τη Βασιλική, άρχισε μετά τη γέννηση του δεύτερου παιδιού τους» (κατάθεση Ευαγ. Στρογγυλούδη, αδελφής της Βασιλικής), ότι «ο Λυμπέρης δεν αγαπούσε τη Βασιλική, την παντρεύτηκε για την περιουσία της, πωλούσε τα κτήματά της και τα χρήματα που έπαιρνε τα σπαταλούσε εδώ και εκεί, άσκοπα. Η Βασιλική έκανε πολλές φορές παράπονα ότι δεν περνάει καλά μαζί του και πως έκανε άσχημα που δεν μας άκουσε και τον παντρεύτηκε» (κατάθεση Αντ. Στρογγυλούδη, συζύγου της προηγουμένης) και πως «η οικογένεια Μάρκου (σ.σ.:η οικογένεια των θυμάτων) επρόκειτο περί αρίστης οικογενείας και όταν μπήκε ο Λυμπέρης στην οικογένεια, άρχισε η κατάρρευση» (κατάθεση Χρ. Καραχάλιου, δικηγόρου της Βασιλικής).

Από την πλευρά τους, οι μάρτυρες υπεράσπισης χαρακτήρισαν τον Βασίλη Λυμπέρη ως έναν καλό πατέρα, ο οποίος «αγαπούσε πολύ τα παιδιά του και δεν μιλούσε άσχημα για τη γυναίκα του, αλλά μόνο με την πεθερά του δεν τα πήγαινε καλά» (κατάθεση Ι. Κελαϊδή, συναδέλφου του Β. Λυμπέρη), ότι «ήταν φοβιτσιάρης» (κατάθεση του ίδιου μάρτυρα), πως «συναντούσε τη γυναίκα του κρυφά από την πεθερά του, στο Πεδίο του Άρεως, για να μπορεί να βλέπει τα παιδιά του» (κατάθεση Δ. Λυμπέρη, αδελφού του κατηγορουμένου) και τέλος πως «αγαπούσε τα παιδιά του» και «έδινε 500 δρχ. το μήνα για τη διατροφή τους» (κατάθεση Δ. Κουβαρά).

Ο ίδιος ο Βασίλης Λυμπέρης, στην απολογία του επέμεινε πως δεν κατάλαβε ότι, εκείνο το βράδυ, τα παιδιά του βρίσκονταν στο σπίτι των Βριλησσίων, πως είναι μετανοιωμένος για ό,τι έγινε και ότι δεν είναι κακούργος. Οι άλλοι τρεις κατηγορούμενοι προσπάθησαν να μεταφέρουν το βάρος των ευθυνών στον Β. Λυμπέρη, ώστε να ελαφρύνουν τη δική τους θέση.

Η απολογία του Βασίλη Λυμπέρη
Μεταξύ άλλων, ο Λυμπέρης ανέφερε στην απολογία του: «Από την πρώτη στιγμή που παντρευτήκαμε με τη Βασιλική, η πεθερά μου έπαιρνε σε όλα τα θέματα το μέρος της κόρης της. Αντίθετα, ο πεθερός μου ήταν αμερόληπτος άνθρωπος και συχνά έλεγε στην πεθερά μου να μην ανακατεύεται. (…)

Παντρεύτηκα πριν γνωρίσω καλά τη γυναίκα μου και μετά το γάμο μου διεπίστωσα ότι δεν τα κατάφερνε στο νοικοκυριό. Γι αυτό, δεν έφταιγε τόσο η γυναίκα μου, όσο η πεθερά μου που δεν της το είχε μάθει. Δεν είχαμε ακόμα παιδιά και είπα στη γυναίκα μου να χωρίσουμε τότε που ήταν πιο εύκολο, επειδή δεν ταιριάζαμε στον χαρακτήρα. Έφυγα και κατέβηκα στους γονείς μου που με συμβούλεψαν να γυρίσω στη γυναίκα μου. Κατάλαβα το λάθος μου και επέστρεψα (…)».

«Οι σχέσεις μου με την πεθερά μου χειροτέρευαν και δεν μπορούσα να δω τα παιδιά μου. (…) Αιτία ήταν κάποια λεφτά που μου είχε δώσει και δεν τα είχα επιστρέψει. Έτσι, αναγκάστηκα να ξαναφύγω από τα Βριλήσσια. Αυτή τη φορά, η γυναίκα μου δεν με ακολούθησε. Η μάνα της και οι συγγενείς της την απειλούσαν πως αν με ακολουθούσε θα την αποκλήρωναν. Έτσι, όταν μου πρότεινε να χωρίσουμε δέχτηκα με τον όρο ότι το διαζύγιο θα έβγαινε για ασυμφωνία χαρακτήρων και θα έπαιρνα το αγοράκι μας, όταν μεγάλωνε. Μετά τα παιδιά μου δεν τα έβλεπα πια. Στο σπίτι δεν με άφηναν να μπω. Ήδη είχα αρχίσει να πληρώνω 2.000 δρχ. το μήνα για διατροφή. Τότε, η γυναίκα μου, επηρεασμένη από τη μητέρα της, θέλησε να βγάλει το διαζύγιο εις βάρος μου, ότι δήθεν είμαι βάναυσος και τέτοια (σ.σ.: η αίτηση διαζυγίου επρόκειτο να συζητηθεί στις 18 Ιανουαρίου 1972)».

«Στο μυαλό μου άρχισαν να περνούν διάφορες σκέψεις για το τι έπρεπε να κάνω για να ξανακερδίσω τη γυναίκα και τα παιδιά μου. (…) Ήθελα να αποφύγω την κακή σκέψη, αλλά ο σατανάς με εκμεταλλεύθηκε. Στο μυαλό μου στριφογύριζε η ιδέα της φωτιάς. Δεν ήθελα, όμως, να πάω φυλακή. Ήθελα να κάψω μόνο το σπίτι, χωρίς να με δει η πεθερά μου. Πίστευα ότι τότε η γυναίκα μου και τα παιδιά μου δεν θα είχαν που να μείνουν και θα ξαναγύριζαν κοντά μου. (…) Έφθασα σε αυτό το σημείο γιατί ήθελα να κερδίσω τα παιδιά μου. (…) Ήθελα να το αποφύγω, αν μπορούσα, αλλά η ιδέα αυτή δεν ξεκολλούσε από το μυαλό μου. (…) Στην αρχή σκεφτόμουν να το κάνω μόνος μου. Δεν είχα θάρρος, όμως. Ποτέ ως τότε δεν είχα παρανομήσει. Σεβόμουν τους νόμους της κοινωνίας. Έτσι, έκανα την πρόταση στον Αγγελόπουλο και τον Καπρέτσο (…)».

Η ετυμηγορία του δικαστηρίου
Στην αγόρευσή του, ο εισαγγελέας είπε, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Ο εγκληματικός χαρακτήρας του Λυμπέρη που προϋπήρχε, τελειοποιήθηκε με την εγκατάστασή του στην πανσιόν της οδού Σωνιέρου και με τον έρωτά του προς τη Μαρία Γκίκα. Δύο, συνεπώς, είναι τα ελατήρια του Λυμπέρη: να κληρονομήσει τη σύζυγό του και να παντρευτεί τη Μαρία. Το έγκλημα διαπράχθηκε εν γνώσει του Λυμπέρη ότι, όλοι βρισκόντουσαν μέσα στο σπίτι. Φρονώ ότι, η προμελέτη του εγκλήματος προέκυψε κατά τρόπο σαφή εκ της ακροαματικής διαδικασίας. Για πρώτη φορά στα εγκληματικά χρονικά της χώρας μας, εμφανίζεται έγκλημα τέτοιων διαστάσεων. Και δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί απεχθές».

Το πρωί της 7ης Μαΐου, μετά από διάσκεψη 45 λεπτών, το δικαστήριο εξέδωσε την απόφασή του, με την οποία έκρινε τους κατηγορουμένους ενόχους και επέβαλε:
στον Βασίλη Λυμπέρη, την ποινή «τετράκις εις θάνατον», για τη δολοφονία της γυναίκας, της πεθεράς και των δύο παιδιών του και ποινή φυλάκισης 5 ετών για φθορά ξένης περιουσίας,
στον Παύλο Αγγελόπουλο τις ίδιες ακριβώς ποινές,
στον Θεόδωρο Καπρέτσο, την ποινή της «τετράκις ισοβίας καθείρξεως» για τους φόνους και ποινή φυλάκισης 5 ετών για τον εμπρησμό, και
στον Θανάση Σταμάτη, ποινή φυλάκισης 3 ετών για απόκρυψη της εγκληματικής δράσης των άλλων τριών.

Η φυλάκιση
Μετά την καταδίκη του, ο Β. Λυμπέρης μεταφέρθηκε στις φυλακές της Αίγινας, όπου όπως θυμάται ο τότε πολιτικός κρατούμενος Τάκης Μπενάς «κρατούνταν στα πειθαρχία όχι γιατί ήταν απομονωμένος σαν θανατοποινίτης, αλλά διότι οι ποινικοί κρατούμενοι δεν τον δέχτηκαν στις ακτίνες τους, απειλώντας μάλιστα να τον σκοτώσουν. Έτσι, ο Λυμπέρης δεν είχε καμιά επικοινωνία για όσο διάστημα έμεινε στην Αίγινα».

Λίγο καιρό αργότερα, μετήχθη στις φυλακές Αλικαρνασσού και αμέσως τέθηκε σε απομόνωση. Για να καπνίσει έπρεπε να του δώσει φωτιά ο φύλακας, που βρισκόταν έξω από το κελί του, ενώ μπορούσε να βγαίνει στο προαύλιο μόνο μισή ώρα το πρωί και μισή ώρα το μεσημέρι, όταν οι άλλοι κρατούμενοι είχαν επιστρέψει στα κελιά τους. Μάλιστα, όσοι πολιτικοί κρατούμενοι βρίσκονταν εκείνη την εποχή στις φυλακές Αλικαρνασσού δέχτηκαν να περιορίσουν το χρόνο του προαυλισμού τους, ώστε ο Β. Λυμπέρης να μπορεί να προαυλίζεται λίγο περισσότερο, στο δικό τους, στενό διάδρομο.

Η εκτέλεση
Στις 4:20 το πρωί της 25ης Αυγούστου 1972, μπήκε στο κελί του μελλοθάνατου ο αρχιφύλακας Γιάννης Καβαλιεράκης και τον οδήγησε στο γραφείο του διευθυντή των φυλακών. Εκεί βρίσκονταν ακόμα, ο αντιεισαγγελέας Πρωτοδικών Ηρακλείου Α. Νικολόπουλος, ο γραμματέας της Εισαγγελίας, ο Διοικητής Χωροφυλακής, ο νεαρός ιερέας Μανώλης Ανδριανάκης και άλλοι υπηρεσιακοί παράγοντες. Με κάθε τυπικότητα, ο αντιεισαγγελέας του ανακοίνωσε την απόφαση της εκτέλεσης. Διάβασε ακόμα την απόφαση του δικαστηρίου και την ποινή που του είχε επιβληθεί και στη συνέχεια του γνωστοποίησε την ώρα εκτέλεσης της ποινής. Σύμφωνα με τον Μ. Ανδριανάκη, με το άκουσμα της είδησης αυτής «ο Λυμπέρης κατέρρευσε. Σωριάστηκε σε μία καρέκλα. Είχε παραλύσει. Ήταν τόσο αδύναμος που δεν μπορούσε να ανάψει το τσιγάρο που κρατούσε στο χέρι του και το άφησε πάνω στο γραφείο».

Αλλά και όσοι ήταν συγκεντρωμένοι γύρω του, το ίδιο αμήχανοι και συγκλονισμένοι μπροστά στο επερχόμενο τέλος, ανέσυραν κάποια λόγια συμπαράστασης και συμπάθειας.

Ο ίδιος ο Λυμπέρης, θα πρέπει να είχε διαισθανθεί ότι η κρίσιμη ώρα πλησίαζε, γιατί το προηγούμενο βράδυ είχε ζητήσει από έναν δεσμοφύλακα μολύβι και χαρτί για να γράψει ένα σύντομο γράμμα αποχαιρετισμού προς τη μητέρα του (διατηρείται η σύνταξη και η ορθογραφία του πρωτοτύπου):

«Αγαπημένη μου μητέρα,

σε πίκρανα και σε γέμισα πόνο και θλίψη, καθώς και τον πατέρα, τα αδέλφια μου, τον Γιάννη, τη Σοφία, το Φλωράκι και τη νονά. Μητέρα, θα πρέπει να ξέρεις πως βρισκόμαστε στην κοιλιά της Κλαυθμώνος. Κλαυθμυρισμός είναι η πρώτη φωνή την οποία εκβάλλει ο άνθρωπος, όταν αφήνει τα μητρικά σπλάχνα και ως ύπαρξις ιδιαιτέρα καταλαμβάνει θέσιν εις τον κόσμον αυτόν.

Η πείρα της καθημερινής ζωής και η ιστορία της ανθρωπότητος τι άλλο μαρτυρούν παρά το ότι ο πόνος και η θλίψις είναι ο αχώριστος σύντροφος του ανθρώπου επί της γης. Κουράγιο μητέρα και στήριξε την ελπίδα σου στον παρήγορον Ιησούν Χριστόν, όπως την στηρίζω και εγώ. Προσευχήσου όπως προσεύχομαι και εγώ και θυμήσου ότι η Παναγία διήλθε την ψυχικήν ρομφαία, όταν αντίκρισε εις τον Σταυρόν νεκρόν τον Μονογενή Υιόν της. Ευχαριστώ και αναγνωρίζω τον αγώνα που δώσατε όλοι για την δικαίωσίν μου. Μην τρομάζετε με τα λόγια των κριτών μου, γιατί και αυτοί θα κριθούν. Υπεράνω όλων βρίσκεται ο Θεός και Θεού θέλοντος τελείται κάθε απόφαση. Ευχαριστώ και τον υπέροχο κύριο Θεοδώρου (σ.σ.: τον συνήγορό του) που έδωσε πραγματική μάχη για μένα και τον θεωρώ νικητή και όχι ηττημένο.

Και μην ξεχνάς μητέρα, ότι ο Θεός επιτρέπει τον πόνο και την θλίψιν, χαρίζει όμως και υπόσχεται την ελπίδα και υπομονή. Υπομονή, λοιπόν, μητέρα και θα δοξάσουμε όλοι τον Θεό μια μέρα.

Βασίλειος Λυμπέρης»

Ήταν οι τελευταίες του γραμμές. Άφησε το γράμμα στο κρεβάτι του και παρακάλεσε να έλθει ο ιερέας της ενορίας Κων. Ασπετάκης για να τον κοινωνήσει. Μπροστά του, ο Β. Λυμπέρης δάκρυσε και παρακάλεσε «να τον συγχωρέσουν ο Θεός και οι άνθρωποι». Ωστόσο, δεν φανταζόταν πόσο είχε «κοντύνει» ο χρόνος γι αυτόν, καθώς τις προηγούμενες ημέρες είχε δώσει χρήματα σε συγγενείς του προκειμένου να του αγοράσουν ορισμένα ατομικά είδη που θα τα χρειαζόταν την επομένη μέρα.

Ο Β. Λυμπέρης παρέμεινε στο γραφείο του διευθυντή για λίγη ώρα. Στις 5:15 η πόρτα του γραφείου άνοιξε, ο μελλοθάνατος με αργά βήματα διέσχισε το διάδρομο συνοδευόμενος από δύο χωροφύλακες και επιβιβάστηκε στο όχημα, που θα τον μετέφερε στον τόπο της εκτέλεσης, το πεδίο βολής της Σχολής Εφέδρων Αξιωματικών Πεζικού (Σ.Ε.Α.Π.) στην περιοχή «Δύο Αοράκια». Φορούσε μαύρο παντελόνι και λευκό πουκάμισο. Όπως αναφέρουν αυτόπτες μάρτυρες ήταν αδύνατος και αξύριστος, αλλά σχετικά ψύχραιμος.

Την παραμονή ο διοικητής της Σ.Ε.Α.Π κάλεσε όλους τους στρατιώτες του Λόχου Διοικήσεως, από τον οποίο θα έπαιρνε τους εθελοντές για τη στελέχωση του εκτελεστικού αποσπάσματος. Άρχισε να τους μιλά για τα εγκλήματα του Λυμπέρη. Να περιγράφει, καρέ-καρέ, πως έβαλε τη φωτιά και πως έκαψε τους τέσσερις ανθρώπους. «Σ΄αυτόν τον εγκληματία αξίζει παραδειγματική τιμωρία» τους έλεγε. Τριάντα στρατιώτες προθυμοποιήθηκαν να πάρουν μέρος στην εκτέλεση. Από αυτούς επελέγησαν δώδεκα.

Σύμφωνα με το νόμο 3861/1929 «περί εκτελέσεως της θανατικής ποινής» την εκτέλεση πραγματοποιούσε στρατιωτικό απόσπασμα αποτελούμενο από 12 άνδρες και έναν αξιωματικό (σφαίρες μόνο στα έξι τυφέκια), ενώ με μεταγενέστερες εγκυκλίους και σύμφωνα με τον σωφρονιστικό και στρατιωτικό κώδικα οριζόταν ως ώρα της εκτέλεσης η στιγμή που χαράζει, ώστε ο μελλοθάνατος να αντικρίσει για τελευταία φορά τον ήλιο. Μια πρόβλεψη φιλευσπλαχνίας στην αγριότητα του τελετουργικού…

Μόλις ο Β. Λυμπέρης έφθασε στον τόπο της εκτέλεσης, τον πλησίασε ο ιερέας και ύστερα ο γιατρός για να τον εξετάσει (σ.σ.: το πλέον παράδοξο ήταν πως ο κανονισμός προέβλεπε ότι ο μελλοθάνατος θα έπρεπε να είναι υγιής κατά τη στιγμή της εκτέλεσής του, αλλιώς η διαδικασία αναβαλλόταν!). Τελευταίος πήγε κοντά του ο αντιεισαγγελέας. «Θέλεις να πεις κάτι; Έχεις καμιά τελευταία επιθυμία;» τον ρώτησε. «Όχι, τίποτα» απάντησε ο Β. Λυμπέρης. Δεν ήθελε ούτε να καπνίσει… Απέμεναν μόνο λίγα λεπτά για να ξημερώσει.

Ο Βασίλης Λυμπέρης στήνεται μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα. Ο Β. Λυμπέρης ζήτησε να του δέσουν τα μάτια. Ο επικεφαλής υπολοχαγός του αποσπάσματος ήρθε κοντά του και του πέρασε ένα λευκό μαντήλι. Μετά, δύο χωροφύλακες τον οδήγησαν, με τα χέρια δεμένα πίσω από την πλάτη του, σε έναν μικρό λόφο στην άκρη του πεδίου βολής. Στεκόταν απέναντι σε δεκάδες μάτια που τον κοιτούσαν και τους δώδεκα παραταγμένους άντρες του εκτελεστικού αποσπάσματος.

Ο αξιωματικός κατευθύνθηκε στο απόσπασμα και φώναξε: «Οπλίσατε – Επί σκοπόν». Ο Μ. Ανδριανάκης θυμάται: «Όταν άρχισαν τα παραγγέλματα, κάποιοι κρύφτηκαν πίσω από το στρατιωτικό όχημα για να μην βλέπουν. Τα όπλα, τύπου Μ-1, “χόρευαν” στα χέρια των αντρών του εκτελεστικού αποσπάσματος. Εγώ έψελνα την προσευχή και τα μάτια μου ήταν στραμμένα σ΄ αυτόν τον άνθρωπο. Δεν αντέδρασε, δεν πανικοβλήθηκε, δεν φώναξε. Παραδόθηκε στη μοίρα του».

Το παράγγελμα «πυρ!» έσβησε μέσα σε μία ομοβροντία πυροβολισμών.
«Οι σφαίρες γάζωσαν το σώμα του, που έπεσε στο έδαφος σφαδάζοντας. Πως είναι ένα κοτόπουλο που του κόβεις το λαιμό και χτυπιέται κάτω, έτσι ήταν το σώμα του Λυμπέρη» λέει ο Μ. Ανδριανάκης.

Τον αχό των πυροβολισμών διέτρησε η σπαρακτική φωνή της μητέρας του Β. Λυμπέρη: «Βασίλη μου!». Για λίγα δευτερόλεπτα, μερικές ματιές στάθηκαν πάνω της.

Μόλις κατακάθισε το σύννεφο της σκόνης που σήκωσαν οι σφαίρες, ήταν η σειρά του επικεφαλής υπολοχαγού να εκτελέσει τη χαριστική βολή. Όμως η ταραχή του ήταν έκδηλη και διέταξε έναν επιλοχία να τον αντικαταστήσει. Αλλά και ο επιλοχίας ήταν ταραγμένος. Άφησε το περίστροφο που κρατούσε και πήρε ένα αυτόματο όπλο. Πλησίασε το πεσμένο σώμα του Β. Λυμπέρη, έστρεψε το βλέμμα του αλλού και πυροβόλησε. Λόγω του εκνευρισμού του, από το όπλο έφυγαν τρεις σφαίρες, παραμορφώνοντας το κρανίο του νεκρού.

«Ο επιλοχίας αυτός, για πολλούς μήνες μετά, κυκλοφορούσε στο στρατόπεδο σαν αδέσποτο σκυλί και μονολογούσε ότι οι δικές του σφαίρες σκότωσαν τον Λυμπέρη. Του λέγαμε ότι, δέχθηκε έξι σφαίρες στην καρδιά. Εκείνος όμως είχε πάθει κάτι σαν ψύχωση. Ο διοικητής της Σ.Ε.Α.Π. τον απάλλαξε για έξι μήνες από τα καθήκοντά του» σημειώνει ο Μ. Ανδριανάκης.

Μόλις ο παριστάμενος γιατρός βεβαίωσε το θάνατο, το πτώμα παραλήφθηκε από μία νεκροφόρα και μεταφέρθηκε στο νεκροταφείο της Νέας Αλικαρνασσού. Εκεί βρισκόταν ήδη η μητέρα του, η οποία είχε καλύψει το πρόσωπό της με μαύρο μαντήλι και ο αδελφός του με τη γυναίκα του. Θρηνούσαν, αλλά διατηρούσαν ακέραια την αξιοπρέπειά τους. Μόνον όταν έφθασε το φέρετρο, η Σοφία Λυμπέρη ξέσπασε: «Βασίλη μου, που είσαι; Τι σου κάνανε;».

Πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εποχής: Το πτώμα του Β. Λυμπέρη τάφηκε στο νεκροταφείο της Ν. Αλικαρνασσού, σε έναν τάφο που είχε ανοιχτεί τα χαράματα, λίγη ώρα πριν από την εκτέλεση. Αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν πως ακόμα και οι νεκροθάφτες είχαν επηρεαστεί από το ζοφερό κλίμα των στιγμών. Αργότερα, τα οστά του τοποθετήθηκαν στο οστεοφυλάκιο του νεκροταφείου, σε ένα κιβώτιο με τη φωτογραφία του.

Την ίδια μέρα, επρόκειτο να εκτελεστεί στην Κέρκυρα και ο συνεργός του Β. Λυμπέρη, Παύλος Αγγελόπουλος, ο οποίος επίσης είχε καταδικασθεί από το Κακουργιοδικείο Αθηνών με την ποινή «τετράκις εις θάνατον». Όμως η εκτέλεση της θανατικής ποινής ανεστάλη επ΄ αόριστον, λόγω του νεαρού της ηλικίας του: ο Π. Αγγελόπουλος ήταν τότε μόλις 18 ετών. Μετά από τρία χρόνια, η ποινή του μετατράπηκε -σύμφωνα με το νόμο- σε ισόβια κάθειρξη. Ήταν ο άνθρωπος στον οποίο σταμάτησε, ουσιαστικώς, η εφαρμογή της θανατικής ποινής στην Ελλάδα.

Ο Θ. Καπρέτσος και ο Θ. Σταμάτης αποφυλακίσθηκαν μερικά χρόνια αργότερα, ενώ στον Π. Αγγελόπουλο απονεμήθηκε χάρις στα μέσα της δεκαετίας του 1990.

Είναι συγκλονιστικό, πάντως, ότι ο Β. Λυμπέρης είχε ζητήσει να του επιβληθεί η θανατική ποινή για την πράξη του, απολογούμενος στον ανακριτή, λίγες μόλις μέρες μετά τη σύλληψή του. «Ο κάθε άνθρωπος δημιουργεί κάτι στη ζωή του. Αυτό που δημιούργησα εγώ δεν υπάρχει πλέον. Γιατί να ζω;» είχε πει χαρακτηριστικά. Έτσι, στις 25 Αυγούστου 1972 στάθηκε απέναντι από το εκτελεστικό απόσπασμα. Χωρίς να το γνωρίζει, εκείνο το πρωί περνούσε, κατά κάποιον τρόπο, στην ιστορία…

Ήταν ο τελευταίος θανατοποινίτης, που εκτελέστηκε στην Ελλάδα.

Πηγή

Τα αμερικάνικα “Ομόλογα” Των Wozny, Σώρρα και Λαμπράκη

Συγκεντρώνοντας στοιχεία εδώ και αρκετούς μήνες για τα περιβόητα “ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου” δεν περιμέναμε ποτέ ότι θα παρακολουθούσαμε μια αήθη προσωπική επίθεση εναντίον κάποιου, και μάλιστα με τη βοήθεια και συνδρομή ενός δημοσιογράφου του ΣΚΑΙ Πιερίας. Ο δημοσιογράφος Άκης Ρούσος όχι μόνο επέτρεψε, αλλά και υποβολιμαία προκάλεσε απρεπή σχόλια για την οικογένεια ενός ανθρώπου που δεν γνωρίζει.

Ο δημοσιογράφος Άκης Ρούσος του ΣΚΑΙ Πιερίας

Φορέας της συγκεκριμένης επίθεσης ήταν ο εβδομαδιαίος καλεσμένος του δημοσιογράφου του ΣΚΑΙ Πιερίας, ο κ. Αρτέμιος Σώρρας, γνωστός στα ποινικά δικαστήρια για τις πάμπολλες καταδίκες του, μεταξύ των οποίων για απάτες, απάτη σε βαθμό κακουργήματος, πλαστογραφία (μαζί με τη σύζυγό του) και αρχαιοκαπηλία, οι περισσότερες από τις οποίες έχουν επιβληθεί και από το εφετείο. Στη συνέχεια το λόγο πήρε ο κ. Λαμπράκης, πρόεδρος της οργάνωσης End National Dept, και συνέχισε την επίθεση προς τον κ. Γεώργιο Γιαλτουρίδη, έναν άνθρωπο που έχει αφιερώσει μήνες στη συγκέντρωση στοιχείων για την απάτη των “αμερικάνικων ομολόγων” και προφανώς ενοχλεί με τα ευρήματα του.

Στη συνέντευξη-παρωδία που στήνεται κάθε εβδομάδα στο συγκεκριμένο περιφερειακό ραδιόφωνο, χρησιμοποιώντας το λογότυπο και το όνομα του ΣΚΑΙ, έγιναν προσωπικοί χαρακτηρισμοί που ξεπερνάνε τα όρια της δια τύπου εξύβρισης, με παραβίαση κάθε ίχνους δημοσιογραφικής δεοντολογίας.

Το banquedorient.org είχε αποφασίσει να μην ασχοληθεί με την υπόθεση των παράνομων “ομολόγων του αμερικάνικου δημοσίου”, ωστόσο μετά τις πρόσφατες ανοησίες που διαβάζουμε και ακούμε, δεν μπορούμε να μην αρχίσουμε να αποκαλύπτουμε τα στοιχεία που έχουμε στα χέρια μας.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ “ΟΜΟΛΟΓΑ” ΤΩΝ ΣΩΡΡΑ – ΛΑΜΠΡΑΚΗ

Τα “ομόλογα” του αμερικάνικου δημοσίου είναι στην πραγματικότητα διεθνείς συναλλαγματικές (ΙΒΟΕ = International Bills of Exchange)  τα οποία έχει εκδώσει μια ομάδα απατεώνων στον απλό εκτυπωτή του σπιτιού τους. Η ομάδα των πλαστογράφων και απατεώνων αποτελείται από τους Stephen Louis Wozny, Jonathan Todd Clinard και James Salmon, οι οποίοι αναζητούνται από τις διωκτικές αρχές των Ηνωμένων Πολιτειών και εικάζεται ότι έχουν βρει καταφύγιο σε χώρες τις Ασίας και της Αφρικής.

Το κόλπο βασίζεται στη χρησιμοποίηση της διαδικασίας fast track δήλωσης συναλλαγματικών που ισχύει σε αρκετές πολιτείες της Αμερικής. Ο S. L. Wozny είναι πρώην δικηγόρος και κάτοικος της πολιτείας της Washington. Μόλις το 2003 ο Wozny διαγράφηκε από το Δικηγορικό Σύλλογο της Washington με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της πολιτείας και η απόφαση φιλοξενείται στον επίσημο δικτυακό τόπο του συλλόγου (http://www.mywsba.org/default.aspx?tabid=180&dID=537).

 Ο πρώην δικηγόρος συντάσσει παράνομες συναλλαγματικές ανάμεσα στο αμερικανικό δημόσιο και μια offshore εταιρεία στις Σεϊχέλες (βορειοανατολικά της Μαδαγασκάρης στην Αφρικανική ήπειρο), την οποία δημιούργησε από απόσταση, και ονομάζεται Red Panther Limited. Μονομερώς ο Wozny ισχυρίζεται πως το αμερικανικό δημόσιο χρωστάει σε αυτή την εταιρεία, καθώς και σε άλλες δεκάδες off shore εταιρείες που έχει στήσει, εκατοντάδες τρισεκατομμύρια δολάρια. Το συνολικό ποσό μετά από σχετική έρευνα ακουμπάει τα 100 τρισεκατομμύρια δολάρια. Σε κάποιες άλλες περιπτώσεις το εικονικό χρέος βαραίνει το Δικηγορικό Σύλλογο της Washington, τον οποίο θέλει να εκδικηθεί ο Wozny, και του καταλογίζει χρέη δισεκατομμυρίων βασισμένα σε μια υποτιθέμενη εξύβριση στο πρόσωπο του για την οποία δεν έχει ασκήσει ποτέ αγωγή.

Διεθνείς συναλλαγματικές
(ΙΒΟΕ = International Bills of Exchange)

Το συγκεκριμένο χρέος δεν δηλώνεται ποτέ στο αμερικάνικο δημόσιο, αλλά μόνο στην πολιτεία της Washington, μέσω internet με τη διαδικασία του fast track και χωρίς η πολιτεία να έχει το δικαίωμα να κρίνει αν η συναλλαγματική είναι νόμιμη ή όχι. Η υποβολή αφορά τη δήλωση του εγγράφου και μόνο, και η διαπίστωση της υποχρέωσης υποβολής του χρέους αφορά τις δύο πλευρές που αναφέρονται πάνω στις συναλλαγματικές. Κοινώς η πολιτεία της Washington δεν φέρει καμία ευθύνη για την εγκυρότητα του χρέους και οποιαδήποτε άλλη δήλωση είναι μη αληθής.

Στη συνέχεια η σπείρα των απατεώνων πουλάει τις άχρηστες συναλλαγματικές σε αδαείς ή ηλίθιους απατεώνες, οι οποίοι προσπαθούν να αποσπάσουν χρήματα από ιδιώτες και κυβερνήσεις τριτοκοσμικών χωρών.

O Jonathan Todd Clinard ήταν παρών σε απόπειρα σύλληψης σπείρας στην Ιταλία, μετά από έρευνα του εισαγγελέα της Ρώμης, όταν αντίστοιχοι μικροαπατεώνες, με διασυνδέσεις με τη μαφία, προσπάθησαν να διακινήσουν 400 δισεκατομμύρια ευρώ σε πλαστές συναλλαγματικές που είχαν σαν βάση εικονικό αμερικάνικο χρέος. Ο Jonathan Todd Clinard διέφυγε τη σύλληψη και αγνοείται η τύχη του.

ΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΑ ΤΟ ΧΡΕΟΣ

Το αμερικανικό δημόσιο αρνείται με ανακοινώσεις του το χρέος αυτό. Μάλιστα στην επίσημη ιστοσελίδα του US Treasury φιλοξενείται ανακοίνωση η οποία αναφέρει πως:

With early and vigorous prosecution by the Justice Department on bogus Sight Draft cases, we have begun to see Bills of Exchange taking their place. This change occurred on or around January 2001. All these Bills of Exchange drawn on the U.S. Treasury are worthless. All the same issues and background materials applicable to Sight Drafts also apply to Bills of Exchange. This is the same fraud under another name.
Μετάφραση: Με την έγκαιρη και έντονη δίωξη από το Υπουργείο Δικαιοσύνης για υποθέσεις συναλλαγματικών όψεως, έχουμε αρχίσει να βλέπουμε τις συναλλαγματικές να παίρνουν τη θέση τους (στην αγορά). Η αλλαγή αυτή επήλθε γύρω στον Ιανουάριο του 2001.  Όλες αυτές οι συναλλαγματικές (Bills Of Exchange) που αφορούν το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ είναι άνευ αξίας.  Τα ίδια θέματα και το υλικό τεκμηρίωσης που εφαρμόζονται στις συναλλαγματικές όψεως ισχύουν και για τις συναλλαγματικές. Πρόκειται για την ίδια απάτη με άλλο όνομα.

(Πηγή: http://www.treasury.gov/about/organizational-structure/ig/Pages/Scams/Bogus-Sight-Drafts.aspx)

Συνεπώς, όλες οι συναλλαγματικές οι οποίες βασίζονται σε χρέος του αμερικανικού δημοσίου είναι άκυρες από το 2001, λόγω των περιπτώσεων απάτης που εμφανίστηκαν στο παρελθόν. Οι διεθνείς συναλλαγματικές (IBOE) είναι ένα είδος συναλλαγματικών στις οποίες τα μέρη που τις συντάσσουν βρίσκονται σε διαφορετικές χώρες

(Πηγή: Ηνωμένα Έθνη, United Nations Convention on International Bills of Exchange and International Promisory Notes (http://www.uncitral.org/pdf/english/texts/payments/billsnotes/X_12_e.pdf)

Για να το κάνουμε πιο συγκεκριμένο, όλες οι παράνομες, πλαστές συναλλαγματικές που έχει εκδώσει ο κ. S.L. Wozny με τη συμμορία του είναι ανυπόστατες και άχρηστες.

Το αμερικανικό δημόσιο αρνείται κάθε συμμετοχή σε συναλλαγματικές
που φέρονται να ενσωματώνουν χρέος των Ηνωμένων Πολιτειών προς τρίτους.

Το US Treasury προχωράει ακόμη ένα βήμα και προειδοποιεί το κοινό ότι για να περιοριστούν οι περιπτώσεις απάτης, όλες αυτές οι συναλλαγματικές (διεθνείς και μη) χρέους των Ηνωμένων Πολιτειών δεν έχουν καμία αξία.

ΤΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ “ΟΜΟΛΟΓΑ” ΤΟΥ ΣΩΡΡΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΜΠΡΑΚΗ

Δυστυχώς για μια χώρα σαν την Ελλάδα, βρέθηκαν διεθνείς απατεώνες οι οποίοι συνεργάζονται πλέον με Έλληνες και ομογενείς για να πουλήσουν τα παράνομα χρεόγραφα τους και να απομυζήσουν ακόμη περισσότερα χρήματα από τους μη έχοντες.

Οι διεθνείς συναλλαγματικές που έχει στην κατοχή του ο κ. Αρτέμιος Σώρρας έχουν εκδοθεί από τον κ. Wozny, μέσω του τρίτου συνεργάτη της διεθνούς συμμορίας James Salmon, και ανήκουν στην off shore εταιρεία Red Panther Limited, την ίδια εταιρεία που εμφανίζεται κάτοχος τρισεκατομμυρίων χρέους της αμερικάνικης κυβέρνησης, του δικηγορικού συλλόγου της Washington και άλλως οργανισμών.

Τα νούμερα των συναλλαγματικών που αυτή τη στιγμή έχει στην κατοχή του η ομάδα των Ελλήνων και Αμερικανών συνεργατών των Wozny – Clinard – Salmon είναι:

α) 2012-1000-SLW-0010-0518,
β) 2012-1000-SLW-0010-0519,
γ) 2012-1000-SLW-0010-0520,
δ) 2012-1000-SLW-0010-0541,
ε) 2012-1000-SLW-0010-0542,
στ) 2012-1000-SLW-0010-0543.

Η κάθε παράνομη συναλλαγματική είναι των 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων, σε σύνολο 600 δις, ενώ ο κ. Αρτέμιος Σώρρας έχει ανακοινώσει ότι κατέχει τέτοιες συναλλαγματικές ύψους 2.85 τρισεκατομμυρίων δολαρίων.

Εκπομπή του κ. Μπεξή “Μυστικά Περάσματα” στο Κανάλι 9

Οι παραπάνω αριθμοί των ΙΒΟΕ προέρχονται από έγγραφο που επέδειξε ο δικηγόρος κ. Παπαδάκης στην εκπομπή του κ. Μπεξή “Μυστικά Περάσματα” στο Κανάλι 9 και η οποία πλέον έχει διακοπεί. Κατά την επίδειξη του εγγράφου έγινε δυνατή η αποθήκευση της εικόνας, χωρίς καμία περαιτέρω επεξεργασία.

Στο ίδιο έγγραφο, το οποίο μπορείτε να δείτε καθαρά, φαίνεται το όνομα του Stephen Louis Wozny, του James Salmon και της εταιρείας Red Panther Limited στην κάτω δεξιά γωνία. Ακόμη και τα γράμματα στα νούμερα των συναλλαγματικών περιέχουν τα αρχικά SLW, δηλαδή Stephen Louis Wozny.

Μάλιστα στο τέλος του 2011 ο κ. Εμμανουήλ Λαμπράκης, συνοδευόμενος από τον κ. Αρτέμιο Σώρρα, ενημέρωσαν γνωστούς και φίλους τους, πως ταξίδεψαν στην Ουάσιγκτον, για να επιδείξουν τα ΙΒΟΕ στο Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ. Είναι άκρως περίεργο το γεγονός ότι απέφυγαν να πάρουν μαζί τους τον καθηγητή Θ. Καρυώτη, ο οποίος ήταν εκείνη την περίοδο Αντιπρόεδρος της οργάνωσης, οικονομολόγος και κάτοικος της Washington.  Οι εγκέφαλοι της υπόθεσης των “ομολόγων” διατείνονται ότι διαθέτουν έγγραφο του Υπουργού Οικονομικών Timothy Geithner, το οποίο υποστηρίζουν ότι νομιμοποιεί τις συναλλαγματικές και ότι αν ήταν διαφορετικά θα τους είχαν συλλάβει κατά την επίδειξη των εγγράφων.  Δυστυχώς,

ο κ. Σώρρας με τον κ. Λαμπράκη δεν είδαν ποτέ τον Υπουργό Οικονομικών της Αμερικής
και φυσικά δεν επέδειξαν κανένα έγγραφο.

Αλλιώς θα είχαν πραγματικά συλληφθεί με τα κακοφτιαγμένα και πλαστά έγγραφα που διαθέτουν.

Γενικά, οι συναλλαγματικές της ντροπής δεν εμφανίστηκαν ποτέ σε οικονομολόγους ή οποιονδήποτε είχε σχέση με οικονομικά και θα μπορούσε να διαπιστώσει εύκολα την πλαστότητα τους. Είναι “secret secret” και μπορεί “να σας επιτεθούν οι αμερικάνοι”, όπως δήλωσε ο κ. Σώρρας στο δημοσιογράφο Παπαδάκη του ΑΝΤ1, στον οποίο απαρνήθηκε κατηγορηματικά όλες τις δηλώσεις του κ. Λαμπράκη στη Λακωνική Αγωγή για την προέλευση των χρημάτων.

Βλέπετε, ακόμη και ο κ. Σώρρας αντιλαμβάνεται ότι κάποια πράγματα ακούγονται εντελώς αφερέγγυα και χαζά στο γενικό πληθυσμό. Ωστόσο, η βάση των ελάχιστων υποστηρικτών του τα πιστεύει άκριτα και αυτές τις πεποιθήσεις εκμεταλλεύεται.

ΤΟ 7ο “ΟΜΟΛΟΓΟ”

Εκτός από τα παραπάνω 6 ομόλογα των 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων το καθένα,  ο κ. Σώρρας έχει διακινήσει από το προσωπικό του email comgatesa@yahoo.gr και ένα έβδομο “ομόλογο”,  το οποίο προσπαθεί να πείσει τις αρχές και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ότι δεν είναι δικό του, για να αποφύγει τη σύνδεση με αυτό. Ουσιαστικά, μέχρι πρόσφατα ήταν το μόνο που είχε διαρρεύσει και μπορούσε να ελεγχθεί, κάτι που ο κ. Αρτέμιος Σώρρας γνώριζε ότι αν γίνει θα φανερώσει την πλαστότητα των συναλλαγματικών εύκολα. Το ότι το συγκεκριμένο έγγραφο είναι πλαστό είναι σίγουρο, όπως και τα υπόλοιπα 6.

Αρτέμιος Σώρρας

Η συναλλαγματική αυτή έχει εμφανισθεί στον τηλεοπτικό σταθμό Mega και στη συνέχεια σε διάφορα blogs και διαδικτυακές ειδησεογραφικές πύλες. Το έγγραφο αυτό αποκαλύφθηκε από τον καθηγητή του Πανεπιστημιακού Συστήματος Μέρυλαντ κ. Θ. Καρυώτη, ο οποίος διαπιστώνοντας την πλαστότητα του αποχώρησε από την οργάνωση End National Debt των κ. Σώρρα, Λαμπράκη.

Η αντίδραση του προέδρου της End National Debt κ. Λαμπράκη ήταν να κατηγορήσει τον καθηγητή με όποιον τρόπο μπορούσε για να μειώσει την αξιοπιστία του, μια γκεμπελική τακτική που ακολουθούν κατά κόρον στην οργάνωση αυτή.

Αυτό που δεν γνωρίζει κανείς από την ομάδα που διαθέτει τα πλαστά ομόλογα είναι ότι υπάρχουν στοιχεία που βάζουν τον κ. Αρτέμιο Σώρρα στη θέση του διακινητή της συγκεκριμένης συναλλαγματικής, η οποία έχει ύψος 500 εκατομμύρια δολάρια και αριθμό 2009-0500-SLW-0010-0216.

Η πλαστή αυτή συναλλαγματική στάλθηκε από το προσωπικό email του κ. Αρτέμιου Σώρρα σε πρώην μέλος της οργάνωσης End National Debt, εκτός του καθηγητή κ. Καρυώτη, ο οποίος επιβεβαιώνει την παραλαβή της. Μάλιστα και αυτό το μέλος μετά τον έλεγχο της συγκεκριμένης συναλλαγματικής αποχώρησε κατανοώντας ότι πλέον ο κ. Σώρρας μαζί με τον κ. Λαμπράκη ασχολούνται με παράνομα χρεόγραφα και ότι σύντομα, θα αντιμετωπίσουν τη δικαιοσύνη τόσο στην Αμερική, όσο και στην Ελλάδα.

Ακολουθεί η αλληλογραφία του κ. Αρτέμιου Σώρρα, με το γνωστό ύφος και την αδυναμία χρήσης σημείων στίξης:

Απο: COMMERCIAL GATE S.A <comgatesa@yahoo.gr>
Προς: xxxxxxxxxxxxx (η διεύθυνση είναι στην κατοχή μας)
Στάλθηκε: 11:48 μ.μ. Πέμπτη, 18 Νοεμβρίου 2010
Θεμα: Fw: IBOEs ενημερωση us bonds
το ολικο ποσο ειναι περιπου 2.980.000.000.000 δολλαρια με ληξη 2014 μαζι με ολα τα συμβολαια και ολα τα εξιδικευμενα εγγραφα που τα συνοδεβουν και το ιστορικο τους απο το υπουργειο οικονομικων της αμερικης  εχω την αμεση δυνατοτητα να πεισω τον δικαιουχο των πιο πανω ομολογων και να τα καταθεσει  στον υπαρχοντα τραστι λογαριασμο μου η σε αλλον τραστι που θα του υποδειξω για να γινει πρωτον η επιβεβαιωση των ομολογων και ολων των εγγραφων με το υπουργειο οικονομικων με φεντ γουεαρ ισως και ολου του αναφερομενου ποσου με ειδικο συμφωνιτικο συνεργασιας αναμεσα σε μενα και αυτον οπου και θα καθοριζετε η σχεση μας και οι υποχρεωσεις μας αμφοτερα η αρχικη συμφωνια μας που καθομαστε στο τραπεζι ειναι  το μισο ποσο θα το διαχειριστω εγω οπως θελω και οπου θελω χωρις καμια υποχρεωση απεναντι του το υπολοιπο η μονη δεσμευση και υποχρεωση που θα εχω απεναντι του θα ειναι εφοσον βαλουμε ολο το ποσο στον δικο μας τραστι λογαριασμο ισως πρεπει να ανοιχτει και ενας προβαηντερ λογαριασμος για να διαιρει να παραλαμβανει να δεχετε να ακυρωνει και να κανει συναλαγες χωρις να ερεθιζει και δεσμευει τον αρχικο λογαριασμο  με ξεχωριστες υποχρεωσεις και δεσμευσεις το δικο του ποσο και ποτε ολο μαζι αλλα σε τακτα διαστηματα και εφοσον το επιτρεπουν οι συγκιριες σε ποσα που εμεις θα εγκρινουμε κατοπιν συνενοησης με την τραπεζα μας  θα στελνουμε το μεριδιο του τα ομολογα δηλαδη πχ 500.000.000 σε δικια του πλεον τραπεζα που θα μας υποδειξει με τραπεζικη διαδικασια  και στην επιβεβαιωση θα επιβεβαιωσουμε ακριβως οτι θα μας επιβεβαιωθει και εμας απο την αμερικη μονο για 13 μηνες μετα τους 13 μηνες ειναι υποχρεωμενη η τραπεζα του να μας επιτρεψει το ομολογο του σε εμας και να εκτελεσουμε τα συμφωνιμενα με το δικο μας το ποσο εχουμε την δυνατοτητα πλεον με μια τοσο καλη εγγυηση οπως τα αμερικανικα εγγραφα οπου φενομαστε δικαιουχοι να δανειστουμε απο τις αγορες εως το 14 που ληγουν συν το γεγονος οτι το αλλο μερος δεν πιστευω οτι μπορει να καταναλωσει το υπολοιπο ποσο λογο ογκου και λογο οτι τον διαχειριζομαστε εμεις χρονικα μεσα στους 13 μηνες βαζοντας του κολιματα ειτε τραπεζικα ειτε καθηστερισεις με προσυμφωνιμενες επιστροφες τραπεζικες μεγαλο μερος του ποσου του θα το διαχειριστουμε εμεις με τους καλυτερους ορους πως δικο μας οφελος και του κρατους μας για επιτυχουμε το πιο πανω πρεπει να μου ορισετε τις προθεσεις σας και τα σταδια της επαγγελματικη σας υπευθηνοτητας σας να μου ορισετε οχι πανω απο 2 εξυδικευμενα ατομα για να λυθουν τα πρωτα προβληματα τεχνικα και τραπεζικα ακομη και νομικα αν υπαρχουν η υπαρξουν με αψογη συνεργασιας και εμπιστοσυνη και υπακοη στην στρατηγηκη που θα χαραχτει γρηγοροι ευστροφοι με αριστους ελυγμους και τελεια επιχειριματολογια στην οποιες συζητησεις ερωτησεις και απαντησεις που ισως χρειαστει να δωθουν σε δικηγορους ιδιωκτητες οικονομολογους τους αλλα παντα πρεπει να κινουνται στις γραμμες που θα εχω σχεδιασει η θα αυτοσχεδιαζω η θα διορθωνω η θα ασκω βετο η οτιδηποτε το πρωτο σταδιο ειναι το επιπονο να τους βαλουμε να τα καταθεσουν ετσι οπως θελω με τα δικαιωματα που θελω προς εμενα χωρις η τραπεζα να εχεις καμια υποχρεωση προς κανεναν ουτε προς εμενα ουτε προς αυτον παρα μονο χρεωσεις τιμιλογιων και προς εμενα και προς αυτον εχουμε οτι χρειαζομαστε μια καλη και εντιμη συνεργασια μας λειπει και λιγη καλη τυχη ειναι η συνταγη των συνχρονων θαυματων

Στην παραπάνω αλληλογραφία ο κ. Αρτέμιος Σώρρας παραδέχεται τη συναλλαγή αγοράς των συναλλαγματικών από τον πωλητή και φυσικά όχι από το αμερικάνικο δημόσιο. Μάλιστα στην παραπάνω αλληλογραφία υπάρχει  η παραδοχή ξεπλύματος βρώμικου χρήματος από εγκληματικές δραστηριότητες,  μια και ο λογαριασμός που θα δημιουργούσαν θα βρισκόταν στη διάθεση του διεθνούς κυκλώματος για την κυκλοφορία άλλων συναλλαγματικών.

Μάλιστα ο καθηγητής κ. Καρυώτης προχώρησε ένα βήμα παραπέρα και έστειλε τη συγκεκριμένη συναλλαγματική στο Υπουργείο Οικονομικών της Αμερικής, που με τη σειρά του απάντησε διαπιστώνοντας την πλαστότητα.

Ακολουθεί η αλληλογραφία του καθηγητή κ. Καρυώτη προς το Υπουργείο Οικονομικών:

From: Theodore Kariotis
Sent: Thursday, September 27, 2012 5:23 PM
To: Hotline
Subject: IOBE BONDTo whom it may concern,

I am attaching a copy of a document that is says that is a US Federal Bond worth 500 million dollars.

Can you please tell me if this is a fake?

Thanks,
Theodore Kariotis

και η απάντηση καταπέλτης που βεβαιώνει την πλαστότητα της συναλλαγματικής που έστειλε ο κ. Σώρρας και πλέον αρνείται την ύπαρξη της για να αποφύγει τις κυρώσεις. Είναι αργά όμως πια….

From: Hotline <hotline@oig.treas.gov>
Subject: RE: IOBE BOND
To: “Theodore Kariotis”
Date: Friday, October 5, 2012, 9:00 AMRE: OIG Complaint Hotline Number ZZZ-13-0004

Dear Complainant:

This is in response to your request to review and verify documents that you sent to the Department of the Treasury. We have examined the documents you forwarded and are advising you they are NOT valid negotiable financial instrument(s). The documents presented represent a fraudulent scheme which falsely utilizes names of Department of the Treasury officials. The Department of the Treasury recommends that recipients not respond to such correspondences.

Securities: The Department of the Treasury is also aware of several fraudulent schemes that involve what are claimed to be securities issued or backed by the Treasury Department or another part of the U.S. Government. These scams have been directed at banks, charities, individuals, and companies, committed by individuals or organizations seeking payment on the fraudulent securities. You may visit the Bureau of the Public Debt’s website for more information on this topic and how to avoid being a victim of this type of fraud: http://www.treasurydirect.gov.

If you wish to report this matter locally, we also suggest that you contact your local law enforcement agency.

Regards,

Hotline Staff
Office of the Inspector General
U.S. Department of the Treasury

Ο “ΚΗΔΕΜΟΝΕΥΟΜΕΝΟΣ” ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΥΠΑΡΚΤΩΝ ΟΜΟΛΟΓΩΝ

Επειδή η εμφάνιση των παραπάνω παράνομων και πλαστών χρεογράφων στην Αμερική θα σήμαινε και την άμεση σύλληψη των κατόχων τους και μετά από υπόδειξη του κυκλώματος των διεθνών απατεώνων,  ο κ. Σώρρας με την ομάδα του χρησιμοποίησε το κόλπο του “κηδεμονευόμενου” λογαριασμού για να κρύψει τη φύση και την προέλευση των συναλλαγματικών.

Οι πληροφορίες χρήσης των συναλλαγματικών συμπεριλαμβάνονται σε έγγραφο που συνέταξε το διεθνές κύκλωμα, με όλες τις απαραίτητες νομικές πληροφορίες που χρειάζεται οποιαδήποτε σπείρα τοπικά, για να προσπαθήσει να παγιδεύσει άτομα, οργανισμούς και κράτη σε συμβόλαια με βάση τις πλαστές συναλλαγματικές. Αφού συναφθεί το συμβόλαιο “ελέγχου” των συναλλαγματικών, στην συνέχεια ο συναλλασσόμενος είναι στο έλεος της σπείρας, η οποία θα καταφύγει στα δικαστήρια ζητώντας αποζημιώσεις στην καλύτερη περίπτωση. Στη χειρότερη περίπτωση, ως “προσωρινό αντάλλαγμα ασφαλείας” για τις συναλλαγματικές που δίνονται στον οργανισμό (πχ Τράπεζα της Ελλάδος) για έλεγχο, ζητούνται άλλα αξιόγραφα, όπως κρατικά ομόλογα, τα οποία πωλούνται από τη σπείρα σε ένα βράδυ.

Στην προκειμένη περίπτωση, ανοίχθηκε ένας λογαριασμός στο όνομα της Ελληνικής Δημοκρατίας σε ένα εικονικό καταθετήριο με την ονομασία Diamond & Diamond, που ανήκει στον κ. Anthony Diamond (Αντώνης Διαμαντόπουλος), ο οποίος ταυτόχρονα είναι και ο εκπρόσωπος της End National Debt στον Καναδά, αλλά και εμπλεκόμενος σε απάτες.

Για απάτη που διάπραξε ο κ. Diamond αρνείται να πληρώσει την αποζημίωση που έχει ορίσει το δικαστήριο για την απάτη που διέπραξε, και είναι ένας από τους λίγους πολίτες του Καναδά που η δικαιοσύνη καταδικάζει δύο φορές για το ίδιο αδίκημα της ασέβειας προς το δικαστήριο, μια και αρνείται να προσκομίσει τα οικονομικά του στοιχεία για να προχωρήσει ο εναγόμενος σε είσπραξη της οφειλής, η οποία είναι κοντά στο 1 εκατομμύριο δολάρια. (Δημοσίευμα:http://www.wdblaw.ca/wp-content/uploads/2012/10/DOC.pdf)Η απάτη στην οποία εμπλέκεται αυτή τη φορά ο κ. Αντώνης Διαμαντόπουλος αφορά τη δανειοδότηση μίας εταιρείας για την εξαγορά της εταιρείας Dignicare inc. Η πρώτη εταιρεία πλήρωσε το ποσό των 790.000 δολαρίων για να εξασφαλίσει το σχετικό δάνειο, το οποίο όμως δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ γιατί τα χρήματα δεν υπήρχαν ούτε σε εκείνη την περίπτωση. Γενικά, οι “δισεκατομμυριούχοι” αυτού του είδους εμφανίζουν τα χρήματα σε έγγραφα, αλλά έχουν μια δυσκολία να τα εμφανίσουν σε κυκλοφορούντα νομίσματα.

Ο συγκεκριμένος μη αξιόπιστος κηδεμόνας του λογαριασμού υπογράφει μια σειρά από έγγραφα, για να πιστοποιήσει την ύπαρξη των 600 δις, τα οποία είναι τραγελαφικά και γεμάτα λάθη που δεν ταιριάζουν ούτε σε μικροαπατεώνες.

Σε άλλα έγγραφα που πήρε ο Βουλευτής της ΝΔ Άδωνις Γεωργιάδης από το δικηγόρο του κ. Σώρρα και αφορούν τον κηδεμονευόμενο λογαριασμό γίνεται αναφορά σε μία αμερικάνικη εταιρεία “END Nationa Debt” με έδρα τη Νέα Υόρκη η οποία δεν υπάρχει καν καταγεγραμμένη στο μητρώο εταιρειών της πολιτείας. 

Μάλιστα έχουν κάνει λάθος και την ονομασία της εταιρείας, και στο έγγραφο των 600 δις η εταιρεία δεν είναι η End National Debt, αλλά η “End Nationa Debt”…. Βέβαια, για τους γνωρίζοντες αυτά τα μικρολάθη μόνο τυχαία δεν είναι, αφού προσφέρουν το άλλοθι της μη-τέλειας πλαστογραφίας στα αμερικανικά δικαστήρια, τα οποία σε περιπτώσεις υψηλής ποιότητας και τελειότητας πλαστών εγγράφων επιβάλουν πολύχρονες φυλακίσεις.

Το κείμενο έχει συνταχθεί από το Federal Stock Transfer & Custody Agents, μια ανύπαρκτη εταιρεία φάντασμα στον Καναδά, ιδιοκτησίας κάποιου Greg Pappas, που φρόντισε να εξαφανιστεί και δεν υπάρχουν πια ούτε καν τα τηλέφωνα της εταιρείας του.

Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΧΡΗΜΑΤΩΝ

Η πραγματικότητα είναι ότι ο κ Σώρρας δούλευε σε μάντρα αυτοκινήτων (Commercial Gate S.A) και από εκεί έχει κληρονομήσει διάφορες δικαστικές διαμάχες (δείτε εδώ:http://www.vres.gr/company.php?company_id=2117087206). Ανάμεσα στα υπόλοιπα ασχολήθηκε χωρίς επιτυχία με έναν παιδικό σταθμό (στη γωνία Βερμίου και Γεωργίου Παπανδρέου στην Πάτρα), ενώ στο βιογραφικό του δεν έχει κάποιο πτυχίο από οποιοδήποτε πανεπιστήμιο στον κόσμο και φυσικά δεν διαθέτει καμία ευρεσιτεχνία κατατεθειμένη σε αυτόν τον πλανήτη.

Ωστόσο, κατά δήλωση του προέδρου της End National Debt κ. Εμμανουήλ Λαμπράκη, ο κ. Σώρρας απέκτησε τα 2.85 τρισεκατομμύρια ευρώ ως εξής:

Μεταβίβασε στην αμερικανική κυβέρνηση ορισμένα πνευματικά δικαιώματα που έχουν να κάνουν με πολύ υψηλή τεχνολογία. Τεχνολογία που ήταν γνωστή στον ελληνικό χώρο την εποχή του Ζηνός και του ΑπόλλωνοςΣτις 12 και ένα λεπτό 16 Ιουνίου, προσγειώθηκε στην Αμερική, στην Καλιφόρνια, υπάρχει το βίντεο αν θέλετε να το δείτε στο ιντερνετ, προσγειώθηκε το τελευταίο διαστημόπλοιο που έλειπε.

Κατέβηκε λοιπόν το τελευταίο διαστημόπλοιο, που ήταν στο διάστημα για 17 μήνες, χωρίς πιλότο, χωρίς ανθρώπους μέσα υποτίθεται, αλλά ήταν για 17 μήνες στο διάστημα. Και διερωτάται κάποιος, με τι καύσιμα!

Σας δίνω μόνο λίγο να σκεφτείτε τι μπορεί να σημαίνει η τεχνολογία την οποία δεν θα θέλε κάποιος που πουλάει πετρέλαιο να γίνει γνωστή στη Μαρία, στο Γιάννη και στο Μιχάλη, γιατί θα μπορούσε ίσως να κινεί το αυτοκίνητο του με δέκα δραχμές για πενήντα χρόνια. Καταλάβατε; Να εξασφαλίσει λοιπόν αυτός που πουλάει το πετρέλαιο, ότι η τεχνολογία δεν θα δοθεί έξω, πόσα θέλεις τόσα, δεν έχω να σε πληρώσω, πάρε ομόλογα.

Τώρα έχετε την απάντηση σας γιατί υπάρχουν πολλοί κακοπροαίρετοι που λένε που τα βρήκε ο Σώρρας, γιατί τα έκανε ο Σώρρας κλπ. Αυτή τώρα είναι η αλήθεια, την οποία τώρα την έχετε κατοχή σας.

Επομένως τα ομόλογα αυτά είναι κεφάλαιο για το Σώρρα. Δηλαδή αυτό που σας είπε προηγουμένως, “εγώ έχω το πόθεν έσχες ενώ αυτοί δεν έχουν το πόθεν έσχες”, τα χρήματα αυτά είναι καθαρά, δεν είναι φορολογήσιμα, διότι είναι ανάκτησις κεφαλαίου. Όταν σου πληρώνει κάποιος κάτι που του έδωσες και δεν έχει τόκο μέσα, δεν έχει οποιοδήποτε κέρδος, είναι ανάκτησις κεφαλαίου, άρα δεν υφίσταται φορολογία.

Μέσα στη συμφωνία του κ. Σώρρα με την αμερικάνικη κυβέρνηση υπάρχει σαφως ότι αυτά τα χρήματα είναι αφορολόγητα και θα δοθούν στις 9 Αυγούστου του 2014. Η πρώτη ημερομηνία ήταν το 2009. Ο πρόεδρος Ομπαμα ανανέωσε τα ομόλογα για 5 χρόνια ακόμα, επειδή δεν μπορούσε το αμερικανικό δημόσιο να πληρώσει όλο το ποσό το 2009 που ήταν η πρώτη η πρώτη επέτειος των ομολόγων αυτών.

Έτσι λοιπόν έχετε την απάντηση σας που τα βρήκε ο Σώρρας τα ομόλογα, γιατί έχει ο Σώρρας τόσα πολλά λεφτά…

(Πηγή: http://www.youtube.com/watch?v=tNTu8v3tHL8 και ολόκληρες οι ομιλίες Σώρρα, Λαμπράκη, Παπαδάκη και Μαρίας Τζάνη στη Λακωνική Αγωγήhttp://www.oikoumenismos.gr/end.html)

Παράλληλα, ο κ. Λαμπράκης επισήμανε ότι στις 4 σελίδες με πατέντες της αρχαίας ελληνικής τεχνολογίας τις οποίες μεταβίβασε ο κ. Σώρρας στην αμερικάνικη κυβέρνηση, συμπεριλαμβάνεται και συγκεκριμένη τεχνολογία προωθητικών καυσίμων που απαιτεί η Nasa (πηγή: http://www.youtube.com/watch?v=yS_BpnZh890&feature=player_detailpage#t=33s).

Οι πατέντες αυτές κατά τον κ. Λαμπράκη πουλήθηκαν στην αμερικανική AEROCON ENGINEERING (http://www.aeroconengineering.com και τηλέφωνο 818-785-2743) για να χρησιμοποιηθούν στο “JSTAR program” για τα διαστημικά ταξίδια της εταιρείας.

Βέβαια, το JSTAR στην πραγματικότητα λέγεται Joint Surveillance and Target Attack Radar System (JSTARS) και δεν έχει καμία σχέση με διαστημικά ταξίδια και καύσιμα. Μετά από επαφή με την Aerocon Engineering, διαψεύστηκε οποιαδήποτε επαφή με τον κ. Σώρρα και τον κ. Λαμπράκη, τους οποίους δεν γνωρίζουν.

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ….

Η συνέχεια του αφιερώματος του banquedorient.org στην απάτη των “αμερικανικών ομολόγων” θα συνεχιστεί στο επόμενο άρθρο. Περιληπτικά αναφέραμε τα στοιχεία που φανερώνουν ότι

η κίνηση του κ. Λαμπράκη και του κ. Σώρρα είναι μια καλοστημένη κομπίνα,

στην οποία μπορεί να είναι μέλη του κυκλώματος ή απλά να έχουν πέσει θύματα της διεθνούς σπείρας.

Στο επόμενο άρθρο θα δούμε συνταρακτικές λεπτομέρειες για τις συναλλαγματικές και θα διαπιστώσουμε με ατράνταχτα αποδεικτικά στοιχεία την πλαστότητα τους, αλλά και την επικινδυνότητα του εγχειρήματος τους για την ασφάλεια της χώρας.

Τέλος, θα εξηγήσουμε ποιο σκοπό εξυπηρετεί το αίτημα τους προς την κυβέρνηση και την Τράπεζα της Ελλάδος, περί εξέτασης των παράνομων συναλλαγματικών, και πως αυτό θα δημιουργούσε συνθήκες νομιμοποίησης με ιδιαίτερα επικίνδυνες συνέπειες για το ελληνικό δημόσιο.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ1. United Nations Convention on International Bills of Exchange and International Promisory Notes: http://www.uncitral.org/pdf/english/texts/payments/billsnotes/X_12_e.pdf

Article 2
An international bill of exchange is a bill of exchange which specifies two of the following places and indicates that any two specified are in different States:
a) The place where the bill is drawn;
b) The place indicated next to the signature of the drawer;
c) Th. place indicated next to the name of the drawee;
d) The place indicated next to the name of the payee;
e) The place of payment, provided that either the place where the bill is drawn or the place of payment is
specified on the bill and that such place is situated in a Contracting State.

2. Negotiable instrument: http://en.wikipedia.org/wiki/Negotiable_instrument#Bill_of_exchange

3. Business Directory: http://www.businessdictionary.com/definition/bill-of-exchange-BOE.html

3. http://www.gamb.uscourts.gov/Opinions/Walker/12-10199.pdf

4. Treasury Statement concerning Bills of Exchange (IBOE): http://tesoro-del-alma.blogspot.gr/2011/12/treasury-statement-concerning-bill-of.html

Πηγή

USA Diplomat Victoria Nuland: “Fuck the EU”

State department’s diplomat for Europe, Victoria Nuland, apparently said ‘Fuck the EU’ in conversation over Ukraine crisis

Victoria Nuland and Viktor Yanukovych

V. Nuland, meeting the Ukrainian president, V. Yanukovych

America’s new top diplomat for Europe seems to have been caught being decidedly undiplomatic about her EU allies in a phone call apparently intercepted and leaked by Russia.

Fuck the EUVictoria Nuland apparently says in a recent phone call with the US ambassador to Kiev, Geoff Pyatt, as they discuss the next moves to try to resolve the crisis in Ukraine amid weeks of pro-democracy protests which have rocked the country. The call appears to have been intercepted and released on YouTube, accompanied by Russian captions of the private and candid conversation.

Although the US state department did not immediately respond to a request for comment, White House spokesman Jay Carney alleged that because it had been “tweeted out by the Russian government, it says something about Russia’s role”.

It was impossible to immediately verify the undated post, although the woman speaking sounds like Nuland, who served as the state department’s spokeswoman before becoming assistant secretary for European and Eurasian affairs last year.

Nuland and Pyatt appear to discuss the upheavals in Ukraine, and President Viktor Yanukovych’s offer last month to make opposition leader Arseniy Yatsenyuk the new prime minister and Vitali Klitschko deputy prime minister. Both men turned the offer down.

Nuland, who in December went to Independence Square in Kiev in a sign of support for the demonstrators, adds that she has also been told that the UN chief, Ban Ki-moon, is about to appoint a former Dutch ambassador to Kiev, Robert Serry, as his representative to Ukraine.

“That would be great I think to help glue this thing and have the UN glue it and you know, fuck the EU,” she says, in an apparent reference to differences over their policies.

“We’ve got to do something to make it stick together, because you can be pretty sure that if it does start to gain altitude the Russians will be working behind the scenes to try to torpedo it,” Pyatt replies.

State Department spokeswoman Jen Psaki said Nuland “has been in contact with her EU counterparts and of course has apologized for these reported comments”.

She said that if the Russians were responsible for listening to, recording and posting a private diplomatic telephone conversation, it would be “a new low in Russian tradecraft.”

Pressed on whether the call was authentic, Psaki said: “I didn’t say it was inauthentic.”

Carney refused to discuss any details of the call, saying “we do not discuss private conversations“.

“Assistant Secretary Nuland has been in contact with her EU counterparts and relations with the EU are stronger than ever,” he added.

Nuland was in Kiev on Thursday for a meeting with Yanukovych, who told her that he wanted to quickly adopt constitutional changes called for by pro-Western demonstrators.

Source

Θεσμοθετείται το «ακαταδίωκτο» των μεγάλων τραπεζών και στις ΗΠΑ

του Άρη Χατζηστεφάνου

Μπέρνι Μάντοφ, ο άνθρωπος που κατηγορείται για τη μεγαλύτερη οικονομική απάτη με μορφή «πυραμίδας» στην ανθρώπινη ιστορία, πρέπει να γέλασε με πικρία καθώς διάβαζε τους τίτλους των οικονομικών εφημερίδων των τελευταίων εβδομάδων.

Η JP Morgan, η τράπεζα μέσω της οποίας είχε πραγματοποιήσει τις μεγαλύτερες απάτες της καριέρας του, ήρθε σε συμφωνία (link) με το αμερικανικό υπουργείο δικαιοσύνης πληρώνοντας περίπου 1.7 δισεκατομμύριο δολάρια προκειμένου να αποφύγει τις ποινικές διώξεις. Ο ίδιος ο ο Μάντοφ έχει θεωρητικά να περάσει στη φυλακή άλλα… 145 χρόνια. Οι καλύτεροι συνεργάτες του όμως, στο έγκλημα της χιλιετίας, κυκλοφορούν ελεύθεροι.

Στην ουσία της η επιχείρηση του Μάντοφ δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια κλασική «πυραμίδα», ένα «σχέδιο Πόνζι» όπως το αποκαλούν στις ΗΠΑ από το όνομα του Ιταλού μετανάστη Τσαρλς Πόνζι, ο οποίος έστησε μια από τις μεγαλύτερες πυραμίδες των αρχών του περασμένου αιώνα στις ΗΠΑ. Ο Μάντοφ υποσχόταν να επενδύσει τα κεφάλαια των πελατών του στην αμερικανική και την ευρωπαϊκή αγορά ενώ στην πραγματικότητα τα συγκέντρωνε σε τραπεζικούς λογαριασμούς από όπου προσέφερε υψηλές «αποδόσεις» στους προηγούμενους πελάτες του.

Ένα δαιδαλώδες δίκτυο από επιχειρήσεις – βιτρίνα αναλάμβαναν να ξεπλύνουν τα κέρδη δημιουργώντας την ψευδαίσθηση ότι τα χρήματα επενδύονται σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Ύστερα από σχεδόν δυο δεκαετίες απάτης η πυραμίδα είχε περίπου 4.000 πελάτες που έπιναν νερό στο όνομα του Μπέρνι.«Τον θεό μπορείς, αν θέλεις, να τον αμφισβητήσεις, τον Μπέρνι όμως ποτέ» έλεγε ο Μάικλ Μπιένες, συνεργάτης αλλά και πελάτης του Μάντοφ.

Η JP Morgan ήταν η βασική τράπεζα που χρησιμοποιούσε ο Μάντοφ στις παράνομες δραστηριότητές του για τουλάχιστον είκοσι χρόνια και όπως δήλωσε και ο ίδιος σε πρόσφατη συνέντευξή του στους Financial Times γνώριζε πολύ καλά τις δραστηριότητές του. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ η τράπεζα δεν έκρινε σκόπιμο να ενημέρώσει το επενδυτικό κοινό και τις αρμόδιες αρχές για τις παράνομες δραστηριότητες του Μάντοφ, η ίδια φρόντισε πολύ νωρίς να απομακρύνει από το χαρτοφυλάκιό της τα πιο επικύνδυνα επενδυτικά στοιχεία που σχετίζονταν με αυτόν.

Ο ίδιος ο διακανονισμός αποτελεί επισήμως αναγνώριση ότι ο επικεφαλής της JP Morgan ήταν ουσιαστικά συνένοχος στην πυραμίδα του Μάντοφ. Ενώ όμως ο δευτερος καταδικάστηκε σε 150 χρόνια κάθειρξης ο πρώτος κυκλοφορεί σήμερα ελευθερος. Σε μια χώρα όπου τουλάχιστον 2 εκατομμύρια πολίτες βρίσκονται στη φυλακή και εκατομμύρια άλλοι ζουν με περιοριστικούς όρους για μικροαπάτες και εγκλήματα, οι άνθρωποι που συνέβαλαν περισσότερο στην χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, κι βύθισαν την ανθρωπότητα στην αστάθεια, τη φτώχεια και τη δυστυχία δεν πέρασαν καν έξω από κάποια δικαστική αίθουσα.

Η διαπλοκή της JP Morgan στη συγκεκριμένη υπόθεση μπορεί να αποτελεί, σε συμβολικό επίπεδο, το σημαντικότερο περιστατικό, δεδομένου ότι η «πυραμίδα» του Μάντοφ έχει χαρακτηριστεί ως η μεγαλύτερη απάτη στην ιστορία, σε καμία περίπτωση όμως δεν αποτελεί εξαίρεση στις δραστηριότητες της συγκεκριμένης τράπεζας.

Το 2011 η JP Morgan κατηγορήθηκε για κερδοσκοπία στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και για ψευδείς δηλώσεις στην αμερικανική ρυθμιστική αρχή ενέργειας. Λίγο αργότερα κλήθηκε να πληρώσει 4.5 δισεκατομμύρια δολάρια για παράτυπες ενέργειας στην αγορά ομολόγων που ζημίωσαν ανεπανόρθωτα τα αμερικανικά συνταξιοδοτικά ταμεία ενώ μόλις πριν από μερικούς μήνες η ίδια τράπεζα κλήθηκε να πληρώσει 13 δισεκατομμύρια δολάρια ως πρόστιμο γιατί παραπλάνησε τους επενδυτές που την εμπιστεύτηκαν για να αγοράσουν τοξικά στοιχεία πριν από την κατάρρευση της αμερικανικής αγοράς ενυπόθηκων δανείων το 2007-2008.

Αν και τα ποσά αυτά, στην ονομαστική τους τιμή, φαντάζουν κολοσσιαία για οποιαδήποτε οικονομία του πλανήτη στην πραγματικότητα είναι πολύ μικρότερα καθώς ένας δαιδαλώδης μηχανισμός εξασφαλίζει σημαντικές εκπτώσεις. Σε κάθε περίπτωση η JP Morgan δεν φαίνεται να έχει κανένα πρόβλημα να πληρώνει τα προστίμα προκειμένου να συνεχίζει ανενόχλητη τις δραστηριότητές της αφού όπως έχουν αποκαλύψει στελέχη της, έχει κρατήσει «στην άκρη» δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια για τις εξωδικαστικές τις συμφωνίες με το κράτος.

Προφανώς η συγκάληψη των εγκλημάτων των μεγάλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων των ΗΠΑ αλλά και της Ευρώπης δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Από τη δημιουργία του σύγχρονου τραπεζικού συστήματος, στις οικονομίες της Δύσης, το κράτος λειτουργούσε στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων σαν προστάτης των τραπεζιτών και σαν εργαλείο διαιώνισης της εξουσίας τους. Άλλωστε οι χρηματιστηριακές κρίσεις του 1929 και του 2008, που αποκάλυψαν τα δομικά αδιέξοδα του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος δεν θα είχα συμβεί εάν μεγάλα τραπεζικά ιδρύματα δεν δρούσαν ανεξέλεγκτα, ακόμη και για τα δεδομένα της λεγόμενης οικονομίας Καζίνο.

Ενώ όμως τους προηγούμενους αιώνες και τις τελευταίες δεκαετίες η συγκάληψη των οικονομικών εγκλημάτων γινόταν πίσω από κλειστές πόρτες κυβερνητικών και δικαστικών αιθουσών, στα χρόνια της προεδρίας Μπούς και Ομπάμα το «ακαταδίωκτο» των τραπεζών άρχισε ουσιαστικά να θεσμοθετείται.

Από το 2008 μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει καμία καταδίκη μεγάλου στελέχους αμερικανικής τράπεζας παρά το γεγονός ότι έχουν φτάσει ενώπιον του αμερικανικού κογκρέσου και της δικαιοσύνης δεκάδες υποθέσεις, στις οποίες οι παράνομες δραστηριότητες των τραπεζών είναι κάτι περισσότερο από προφανείς. Την ίδια ώρα και συγκεκριμένα από το 2004 μέχρι το 2012 το αμερικανικό υπουργείο δικαιοσύνης προχώρησε σε 242 εξωδικαστικές συμφωνίες που εξασφάλιζαν ότι κανένας τραπεζίτης δεν θα χρειαζόταν να σταθεί μπροστά στο εδώλιο του κατηγορούμενου. Ανάμεσα στις πιο κραυγαλέες περιπτώσεις ήταν η συμφωνία με την HSBC η οποία είχε αποδεχθεί ότι συμμετείχε σε ξέπλυμα μαύρου χρήματος από εμπόρειο ναρκωτικών αξίας ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίων!

Μπροστά σε αυτή την απόφαση του πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου, να προσφέρει συγχωροχάρτι στους μεγάλους τραπζίτες, ακόμη και οι πιο «σκληροί» δημόσιοι κατήγοροι αναγκάστηκαν να υποταχθούν στις εντολές των ανωτέρων τους. Χαρακτριστικότερο όλων είναι φυσικά το παράδειγμα του εισσαγγελέα της Νέας Υόρκης, Πριτ Μπαράρα, ο οποίος είχε αναλάβει την υπόθεση της JP Morgan: ενώ μέχρι το καλοκαίρι του 2013 υποστήριζε ότι κανένας τραπεζίτης δεν είναι τόσο ισχυρός που να μην μπορεί να καταλήξει στη φυλακή, πριν από λίγες ημέρες μετατράπηκε στο βασικό συντελεστή της συμφωνίας του αμερικανικού κολοσσού με το υπουργείο δικαιοσύνης.

Καταστρατηγώντας κάθε έννοια δικαίου, μιας αστικής δημοκρατίας, το αμερικανικό πολιτικό σύστημα παρουσίασε τους τελευταίους μήνες τη φράση too big to jail (πολύ μεγάλο για να φυλακιστεί) παραφράζοντας το περίφημο too big to fail (σε ελευθερη απόδοση: πολύ μεγάλο για να μην διασωθεί από το κράτος). Και για να μην υπάρχουν αμφιβολίες για τη νέα στάση που θα τηρεί στο εξής η αμερικανική δικαιοσύνη, ο αμερικανός υπουργός δικαιοσύνης Έρικ Χόλντερ δήλωσε ευθέως ότι «ορισμένες τράπεζες είναι πλέον πολύ μεγάλες για να ασκηθούν εναντίον τους ποινικές διώξεις». Σε περίπτωση που οι τράπεζες αυτές καταδικαστούν σε κάποιο δικαστήριο, ξεκαθάρισε ο Χόλντερ, «ενδέχεται να επηρρεαστεί η λειτουργία τους γεγονός που με τη σειρά του μπορεί να επιφέρει καταστροφικές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία». Αν και ο Χόλντερ επιχείρησε λίγο αργότερα να διασκεδάσει τις εντυπώσεις από την πρωτοφανή δήλωσή του, το μήνυμα είχε σταλεί στους αποδέκτες του: Η αμερικανική δικαιοσύνη σταματά εκεί που ξεκινούν τα συμφέροντα των μεγάλων τραπεζών δημιουργώντας ένα νέο καθεστώς παρανομίας που απολάμβαναν οι αριστοκράτες και οι βασιλείς στα χρόνια της φεουδαρχίας.

Πηγή

ΧΥΜΕΙΑ ΓΙΑ 5!

 

xymia gia pente

 

Κύριε δεν πρόλαβα να διαβάσω γιατι την Παρασκεβη που σηκώθηκε τη νύχτα η μάνα μου να πάει προς νερού της έπιασε τον πατέρα μου στο σαλόνι να βλέπει μια τενία πορνο και τον πεταξε μια πιατελα στο κεφάλι και τον πήρανε τα έματα και σηκοθηκε και εφυγε.

Τον ψάχναμε όλο το Σάβατο σε όλα τα νοσοκομια αλλα δεν τον βρηκαμε πουθενα.

Χτες το βράδι γύρισε σπίτι και μας ηπε πως ήταν στη θεια Ελένη (μούσι) και χθες το απογεμα είχε πάει γήπεδο να δει τον ΠΑΟΚ.

Η μάνα μου τα πηρε και τον πέταξε ένα μπολ του παγοτου που τον βρηκε πάλι στο κεφάλι πάνω στα ράματα. έπεσε ξερός και φοναξαμε ασθενοφόρο και τον πήγαμε στο Παπαγεωργίου. Όλη τη νύχτα τη βγάλαμε στο νοσοκομείο.

Βάλτε με ότι βαθμό νομίζεται.

Τα κονσερβοκούτια του ΣΥΡΙΖΑ και τα ανεπάγγελτα παιδαρέλια – “ηγέτες”

Σε απόγνωση τα συμφέροντα της διαπλοκής, που οδήγησαν την χώρα στην χρεοκοπία και στον ίλιγγο των μνημονίων, προσπαθούν να παραμείνουν στο παιχνίδι.

Έτσι από την μία κατασκευάζουν πέτσινα gallup που δίνουν ισοπαλία, ενώ τα κονσερβοκούτια του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκονται προ των πυλών με 8-10 μονάδες και από την άλλη παρουσιάζουν ως ηγέτες ανεπάγγελτα παιδαρέλια που δεν έχουν κολλήσει ούτε ένα ένσημο στη ζωή τους.

Κι όμως η λύση για την διακυβέρνηση της χώρας θα μπορούσε να δωθεί εύκολα μέσα από από την πραγματικότητα και για την ακρίβεια από τον υγιή επιχειρηματικό κόσμο της χώρας.

Το «Κουρδιστό Πορτοκάλι» επιμένει πως μέσα από την αγορά μπορούν να βρεθούν οι άριστοι από τους ανθρώπους του επιχειρείν σε ολόκληρη την Ελλάδα και ανάμεσα στους αρίστους να επιλέξουμε αυτούς που με την συμβολή όλων μας θα τραβήξουν μπροστά.

Δεν είναι δυνατόν να επιλέγουμε ηγέτες μέσα από αριστερές και δεξιές ιδεοληψίες οι οποίες γεννούν και τέρατα τύπου Χρυσής Αυγής.

Ο ΣΥΡΙΖΑ με έναν ανεπάγγελτο ηγέτη έρχεται με τα γκάζια στην τσίτα στην εξουσία. Αυτή την στιγμή το ποσοστό του αγγίζει το 40%. Αφού μείνει 6 μήνες στην εξουσία θα ψάχνει να βρει τις συνιστώσες του. Εκτός κι αν γίνει κάνα θαύμα και κυριαρχήσουν τα όποια φωτεινά μυαλά μπορεί να κρύβονται στην Κουμουνδούρου. Ο Τσίπρας πάντως θα είναι ο τελευταίος ανεπάγγελτος πρωθυπουργός αυτής εδώ της Κολομβίας των Βαλκανίων που την διοικούν οι διορισμένοι στο δημόσιο κομματικοί στρατοί τους οποίους πληρώνουν τα υποζύγια του ιδιωτικού τομέα.

Μείνετε συντονισμένοι, τα καλύτερα έρχονται.

Πηγή

Δύσκολα μαζεύεται το σύνδρομο του αδικημένου και κυνηγημένου

 

του Αλέξη Παπαχελά

Η κρίση που περνάμε και η απελπισία που δημιούργησε έχουν απελευθερώσει τα πιο σκοτεινά, φοβικά ένστικτα του ελληνικού λαού. Είναι λογικό και αναμενόμενο, έτσι συμβαίνει πάντοτε στις μεγάλες κρίσεις.

Το κακό είναι ότι ένας λαός που είχε πάντοτε αδυναμία στις θεωρίες συνωμοσίας και τις παραδοξολογίες έχει τώρα εγκλωβισθεί για τα καλά σε έναν πολύ νοσηρό τρόπο σκέψης. Το Διαδίκτυο, που δεν πρέπει να το υποτιμούμε ως παράγοντα της πολιτικής κρίσης, προσφέρει άλλωστε ατέλειωτο υλικό για τη φαντασία μας. Είναι βεβαίως δύναμη πληροφόρησης και άμεσης έκφρασης, ταυτοχρόνως όμως πολλαπλασιάζει και διαδίδει –χωρίς κανένα απολύτως φίλτρο- την τρέλα και τον φανατισμό.

Είχαμε πάντοτε μέσα μας βαθιά ριζωμένα στερεότυπα αλλά και ρήγματα, τα οποία τώρα ενεργοποιούνται. Κλασικό είναι το σύνδρομο καταδίωξης, που βασίζεται στην αρχή πως όλοι μάς κυνηγάνε γιατί είμαστε μοναδικοί και διαφορετικοί. Πριν από αρκετό καιρό συνάντησα έναν γέροντα μοναχό, ο οποίος επιχειρούσε να με πείσει πως μετά τη Σερβία η νέα τάξη πραγμάτων θα ισοπέδωνε και την Ελλάδα, αλλά «έδωσε ο Θεός, έγιναν οι σεισμοί στην Τουρκία και γλυτώσαμε». Προσπάθησα να καταλάβω ποιοι θα μας ισοπέδωναν και γιατί, αλλά απάντηση δεν πήρα. Στο τέλος δεν άντεξα και ρώτησα γιατί αυτοί που μας κυνηγούν και θέλουν να μας καταστρέψουν έχουν δώσει τόσα πολλά λεφτά για να μείνει όρθιο και να συντηρηθεί το Άγιον Όρος, το πιο μαγικό και ιερό σύμβολο της μοναδικότητάς μας. Μου απάντησε ο συνομιλητής μου πως «είχαν και αυτοί κάποιο σχέδιο, αλλά το αντιμετωπίσαμε και απλώς πήραμε τελικά τα κονδύλια χωρίς να αλλάξει τίποτα…».

Σαν τον γέροντα, όμως, σκέφτονται πια εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας, οι οποίοι πιστεύουν ότι η κρίση ήταν ο Δούρειος Ίππος για να μας πάρουν τα πετρέλαιά μας, τη φυσική ομορφιά του τόπου μας, τη μοναδικότητά μας, όλα. Αυτές οι απόψεις συνδέουν με έναν εξαιρετικά ιδιόμορφο τρόπο τα άκρα και ανθρώπους που προέρχονται από εντελώς διαφορετικές σχολές.

Πρόκειται γι’ αυτό το νεοελληνικό ιδεολογικό κράμα που καταλήγει στον Ξηρό να έχει πίσω του τον Άρη, τον Τσε και τον Καραϊσκάκη… και το οποίο κάνει τα πιο ετερόκλητα στοιχεία να συγγενεύουν ιδεολογικά.

Αυτά τα στερεότυπα και ο τρόπος σκέψης πιστεύω ότι έχουν πάρει φωτιά και θα οδηγήσουν σε πολιτικά φαινόμενα που θα είναι πρωτόγνωρα. Έχουμε μάθει τόσο λάθος την Ιστορία μας, γιατί μετά το 1974 μπήκαμε για τα καλά στον ρόλο του κυνηγημένου παιδιού το οποίο όλες οι Μεγάλες Δυνάμεις έχουν αδικήσει από το 1453 και μετά.

Τώρα έχει απογειωθεί αυτό το σύνδρομο και δύσκολα μαζεύεται. Το παράδοξο, ή μάλλον το πολύ παράδοξο, είναι ότι αν διαβάζαμε σωστά την Ιστορία μας δεν θα έπρεπε να φοβόμαστε ότι «θα μας τα πάρουν όλα», αλλά να πιστεύουμε ότι «εμείς θα τους τα πάρουμε όλα στο τέλος»…

Πηγή

Περισσότερα από 10 εκατ. στο «ταμείο» τρομοκρατών

Φωτογραφία που έδωσε στη δημοσιότητα η ΕΛ.ΑΣ. από την ένοπλη ληστεία σε υποκατάστημα τραπέζης στο Βελεστίνο.

Φωτογραφία που έδωσε στη δημοσιότητα η ΕΛ.ΑΣ. από την ένοπλη ληστεία σε υποκατάστημα τραπέζης στο Βελεστίνο.

του Γ. Σουλιώτη

Ταμείο πολλών εκατομμυρίων ευρώ διαθέτει, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις στελεχών του υπουργείου Δημόσιας Τάξης, το εγχώριο τρομοκρατικό δίκτυο. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», παράλληλα με τις έρευνες της Αντιτρομοκρατικής για τον εντοπισμό των καταζητούμενων τρομοκρατών Χριστόδουλου Ξηρού, Νίκου Μαζιώτη και Πόλας Ρούπα εντείνονται το τελευταίο διάστημα και οι προσπάθειες των αρμόδιων διωκτικών και ελεγκτικών αρχών της χώρας προκειμένου να εντοπιστούν τα κεφάλαια με τα οποία χρηματοδοτείται η αναβίωση της τρομοκρατίας. Σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, τα χρήματα του λεγόμενου «επαναστατικού ταμείου» ξεπερνούν τα 10 εκατ. ευρώ δίχως να έχει προς το παρόν διευκρινιστεί εάν μέρος του ποσού είναι κατατεθειμένο σε λογαριασμούς τραπεζών ή όχι. Θεωρείται πιθανό το επόμενο διάστημα να ζητηθεί άρση τραπεζικού απορρήτου σε λογαριασμούς ατόμων για τα οποία υπάρχουν πληροφορίες ότι ανήκουν στο δίκτυο υποστήριξης των τρομοκρατών.

Σύμφωνα με ανώτατο αξιωματικό της ΕΛ.ΑΣ., στο διάστημα από τον Μάρτιο του 2012 μέχρι τον περασμένο Αύγουστο, ο φυγόποινος Νίκος Μαζιώτης (έχει καταδικασθεί σε κάθειρξη 50 ετών για συμμετοχή στον «Επαναστατικό Αγώνα») μαζί με ομάδα 5 – 6 συνεργών του φέρεται να έχει διαπράξει πέντε ένοπλες ληστείες σε υποκαταστήματα τραπεζών σε Ακράτα, Σπέτσες, Βελεστίνο, Νεμέα και Μέθανα. Η συνολική λεία υπερέβη το 1,5 εκατ. ευρώ. Από την Εθνική Τράπεζα στα Μέθανα, για παράδειγμα, (στο εσωτερικό του υποκαταστήματος εντοπίστηκε αποτύπωμα του καταδικασμένου τρομοκράτη) ο Μαζιώτης και οι συνεργοί του άρπαξαν 109.000 ευρώ, από την Εμπορική Τράπεζα Νεμέας 280.000 ευρώ και από την Alpha Bank στις Σπέτσες, 500.000 ευρώ. Ο ίδιος ο Μαζιώτης με επιστολή του στο Διαδίκτυο είχε αρνηθεί την εμπλοκή του στις αποδιδόμενες σ’ αυτόν ληστείες. Η Αντιτρομοκρατική συνδέει τον Μαζιώτη με την επίθεση στα γραφεία της Ν.Δ. στη λεωφόρο Συγγρού (ανάληψη ευθύνης από την «Ομάδα Λαϊκών Αγωνιστών») αλλά και την πρόσφατη επίθεση στο σπίτι του Γερμανού πρέσβη στο Χαλάνδρι.

Και από τους «Πυρήνες»

Σε ένοπλες ληστείες τραπεζών φέρονται αναμεμειγμένα και άτομα που συνελήφθησαν (κατά τη διάρκεια του 2013) και προφυλακίστηκαν με την κατηγορία της συμμετοχής στην οργάνωση «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς». Ενδεικτικά, τα μέλη της αποκαλούμενης «ομάδας του Βελβεντού» που συνελήφθησαν για τη ληστεία της Αγροτικής Τράπεζας στον Βελβεντό Κοζάνης, τον Φεβρουάριο του 2013, φέρονται αναμεμειγμένα και στις ληστείες σε υποκαταστήματα της Αγροτικής Τράπεζας στον Φιλώτα Φλώρινας (με λεία 110.000 ευρώ) και τον Πυργετό Λάρισας (με λεία 18.500 ευρώ). Τα συγκεκριμένα χρηματικά ποσά δεν έχουν βρεθεί. Αξιωματικοί της Αντιτρομοκρατικής θεωρούν πιθανό στο «επαναστατικό ταμείο» να συνδράμει και ο επίσης καταζητούμενος και επικηρυγμένος βαρυποινίτης Βασίλης Παλαιοκώστας. Μιλώντας στην «Κ» ανώτατος αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ. άφησε να εννοηθεί ότι υπάρχουν ενδείξεις συμμετοχής του Παλαιοκώστα σε ένοπλες ληστείες τραπεζών που έχουν διαπραχθεί το τελευταίο διάστημα και πρόσθεσε ότι «το μερίδιό του από τα λύτρα της απαγωγής του επιχειρηματία Γ. Μυλωνά (το 2008) ανήλθε σε 5 εκατ. ευρώ».

Το εύρος του «επαναστατικού ταμείου», παρατηρούν αξιωματούχοι του υπουργείου Δημόσιας Τάξης παρέχει στα μέλη του τρομοκρατικού δικτύου σχεδόν απεριόριστη δυνατότητα αγοράς όπλων. Ανώτατος αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ. δήλωσε ότι «στην επίθεση εναντίον των γραφείων της Ν.Δ. οι δράστες είχαν στην κατοχή τους ρουκετοβόλο τύπου RPG καθώς και όπλα τύπου καλάσνικοφ, ενώ “καθαρά” καλάσνικοφ χρησιμοποιήθηκαν και στην επίθεση εναντίον της κατοικίας του Γερμανού πρέσβη στο Χαλάνδρι».

Μάλιστα, όπως αποκάλυψε η «Κ» στο φύλλο της περασμένης Κυριακής, μυστική επιχείρηση της ΕΥΠ κατά τη διάρκεια του 2013 αποκάλυψε τακτικές αγοραπωλησίες όπλων και ρουκετοβόλων για λογαριασμό ατόμων που κινούνται στον αντιεξουσιαστικό χώρο. Διακίνηση όπλων και πυρομαχικών είχε αποκαλυφθεί και με αφορμή τον εντοπισμό Ι.Χ. στα Εξάρχεια στον χώρο αποσκευών του οποίου είχαν βρεθεί κρυμμένα δύο καλάσνικοφ, πέντε χειροβομβίδες και 1.500 σφαίρες καλάσνικοφ. Το αυτοκίνητο είχε μισθώσει 35χρονος αντιεξουσιαστής που διαφεύγει τη σύλληψη και καταζητείται.

Ο 35χρονος είχε συλληφθεί το 2005 για επίθεση εναντίον διμοιρίας των ΜΑΤ στην οδό Χαρ. Τρικούπη. Συγκατηγορούμενός του για την ίδια υπόθεση ήταν γνωστός αντιεξουσιαστής, στο σπίτι του οποίου πραγματοποίησε έφοδο η Αντιτρομοκρατική την περασμένη Τρίτη. Στην κατοχή του βρέθηκαν ένα πιστόλι και σφαίρες.

Πηγή

Τζορτζ Μπίζος: Αναμνήσεις από τον Νέλσον Μαντέλα

της Λένας Παπαδημητρίου
Τζορτζ Μπίζος: Αναμνήσεις από τον Νέλσον Μαντέλα
Ο Τζορτζ Μπίζος από το Βασιλίτσι Μεσσηνίας δεν θα ξεχάσει ποτέ την 8η Αυγούστου 1941. Ηταν η ημέρα που σε ηλικία 13 χρόνων έφτασε με το υπερπολυτελές «Île de France» (γεμάτο προσβεβλημένους από φυματίωση Συμμάχους και ιταλούς αιχμαλώτους πολέμου) στο νοτιοαφρικανικό λιμάνι του Ντέρμπαν. Στη Νότια Αφρική, τη χώρα των «βρώμικων» διαμαντιών και της πιο στυγνής φυλετικής «καθαρότητας», είναι που το πεπρωμένο του έλληνα μετανάστη (και αυτός από τα «vuilgoed», δηλαδή τα «σκουπίδια» της Ευρώπης, στη ρατσιστική ιδιόλεκτο των Αφρικάνερς) συνυφαίνεται με εκείνο του κορυφαίου statesman του 20ού αιώνα Νέλσον Μαντέλα.

Λιγότερο από δύο μήνες από τον θάνατο του πρώτου δημοκρατικά εκλεγμένου προέδρου της Νότιας Αφρικής, ο 86χρονος έλληνας δικηγόρος (ο οποίος έχει αφήσει το δικό του στίγμα στη σύγχρονη Ιστορία και στο συνταγματικό δίκαιο της αφρικανικής χώρας) μιλάει για τα 65 χρόνια μιας αρραγούς όσο και ιδιότυπης «ασπρόμαυρης φιλίας», για τη ζωή δίπλα στον αγαπημένο φίλο που αποτίναξε τον αιματηρό ζυγό του απαρτχάιντ.
Κύριε Μπίζο, τώρα που έχει κοπάσει το πρώτο κύμα του παγκόσμιου πένθους για τον θάνατο του Μαντέλα, ήθελα να σας ρωτήσω για αυτή την παράδοξη εκστρατεία «αγιοποίησής» του. Ενας παρουσιαστής του BBC έφτασε στο σημείο να τον παρομοιάσει με τον Ιησού… 
«Ο ίδιος θα αντιδρούσε σφόδρα σε αυτό. Απεχθανόταν να απεικονίζεται ως προφήτης ή άγιος, ως Μωυσής. Το υπενθύμιζε ρητά στα βιβλία και στις ομιλίες του, ότι πάνω από όλα ήταν άνθρωπος. Δεν ήθελε ο κόσμος να αποκαλεί τη Νότια Αφρική “χώρα του Μαντέλα”, αποστρεφόταν όλο αυτό το “one man show”. Γι’ αυτό, άλλωστε, δεν θέλησε να παραταθεί η προεδρική θητεία του…».

Θέλετε να μου μιλήσετε για την πρώτη σας συνάντηση; 
«Ηταν το 1948, την πρώτη χρονιά του απαρτχάιντ. “Κολλήσαμε” από την πρώτη στιγμή. Ημασταν και οι δύο φοιτητές της Νομικής (εκείνος σε μεγαλύτερο έτος) στο Πανεπιστήμιο Βιτβάτερσραντ του Γιοχάνεσμπουργκ. Ενιωθα υπερήφανος που ήμουν κομμάτι αυτού του φιλελεύθερου πανεπιστημίου, που παρήγαγε μεγάλους δικηγόρους, μηχανικούς, γιατρούς, ανάμεσά τους και ο νομπελίστας μοριακός βιολόγος Σίντνεϊ Μπρένερ. Τώρα, όμως, ζητούσαν να εκδιώξουν τους λίγους μαύρους φοιτητές του. Θυμάμαι πάντα την πρώτη φορά που τον είδα. Ηταν ομιλητής σε μία από τις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας. Ηταν ψηλός, ευθυτενής, γοητευτικός, με μια απαράμιλλη ευγλωττία, σίγουρος για τον εαυτό του. Και, βέβαια, ο πιο κομψά ντυμένος φοιτητής· ειλικρινά, δεν ξέρω πού έβρισκε τα λεφτά! Ηταν ακόμη τότε ένας παθιασμένος αφρικανιστής που διακήρυττε ότι οι μαύροι έπρεπε να παλέψουν μόνοι τους. Είχε ήδη αρχίσει να ξεχωρίζει στους κόλπους της νεολαίας του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου (ANC). Ανέλαβε, μάλιστα, επικεφαλής των εθελοντών της εκστρατείας της Πολιτικής Ανυπακοής, της “καταπάτησης” δηλαδή των άδικων νόμων του απαρτχάιντ. Μου έκανε τόση εντύπωση η ομιλία του, που πήγα και του μίλησα. Με ρώτησε από πού ήμουν, του μίλησα για την Ελλάδα, του εξήγησα ποιες ήταν οι δικές μου θέσεις. Είχα και εγώ τα δικά μου βιώματα που με είχαν ριζοσπαστικοποιήσει. Ταυτιζόμουν με τον “μαύρο θυμό”».

Πώς είναι να σπουδάζεις νομικά σε μια εποχή που ο νόμος ήταν αποκλειστικό εργαλείο καταπίεσης και φυλετικού διαχωρισμού; 
«Η νομοθεσία του απαρτχάιντ είχε εισβάλει παντού. Δεν επιτρεπόταν ούτε ο κοινωνικός συγχρωτισμός των φυλών. Ημασταν φοιτητές στο ίδιο πανεπιστήμιο και δεν μπορούσαμε να κάνουμε μαζί τα πιο απλά πράγματα, για παράδειγμα να πιούμε μαζί καφέ στην καφετέρια ή να επιβιβαστούμε στο ίδιο λεωφορείο. Δεν μου επιτρεπόταν να τον επισκεφθώ (χωρίς ειδική άδεια) στο σπίτι του στο Σοβέτο (σ.σ.: ένα “μαύρο” χωριό, στις παρυφές των “λευκών” αστικών περιοχών) και αν τον έπιαναν να μπαίνει στο κτίριο που έμενα εγώ, θα μου έκαναν έξωση. Οταν διασταυρωθήκαμε πια ως δικηγόροι στους διαδρόμους των δικαστηρίων, ξέραμε καλά ότι η φιλία μας είχε δυναμώσει περισσότερο χάρη σε εκείνα που μας χώριζαν. Η ίδια η Δικαιοσύνη προέβαινε στις πιο κατάφωρες αδικίες. Σε μια δίκη, όπου ο Νέλσον είχε αναλάβει την υπεράσπιση ενός μαύρου πελάτη, ο λευκός δικαστής τού φέρθηκε με περιφρόνηση. Δεν μπορούσε να δεχτεί ότι ένας “kaffir” (σ.σ.: ρατσιστικός όρος των Αφρικάνερς για τους μαύρους) είχε άδεια δικηγόρου. Στην αρχή, παριστάνοντας ότι δεν τον αναγνωρίζει (παρ’ ότι ο Μαντέλα ήταν ήδη πολύ γνωστός), διέκοψε τη δίκη ζητώντας του να φέρει την εξουσιοδότησή του προς παράσταση (σ.σ.: να αποδείξει δηλαδή ότι είναι αναγνωρισμένος δικηγόρος). Ο δικαστής το “τράβηξε” ακόμη περισσότερο, όταν, αγνοώντας τον Μαντέλα, απευθύνθηκε στον πελάτη του για να τον ενημερώσει ότι ο δικηγόρος του δήθεν αποσύρθηκε από την υπόθεση και αν ήθελε μπορούσε να επιλέξει κάποιον άλλον. Οταν ο Μαντέλα διαμαρτυρήθηκε, απείλησε ότι θα βάλει να τον συλλάβουν για προσβολή του δικαστηρίου. Ο Νέλσον ήρθε και με βρήκε στο γραφείο μου. Πρώτη φορά τον έβλεπα οργισμένο. Του είπα: “Εχω μια καλή ιδέα”. Πρότεινα ο πελάτης του Νέλσον να υποβάλει γραπτό αίτημα ότι δεν ήθελε να τον υπερασπιστεί κανείς άλλος εκτός από τον κύριο Μαντέλα και ότι η συμπεριφορά του δικαστή ήταν ρατσιστική. Θεώρησα δε ότι θα ήταν καλύτερα ο πελάτης να υποβάλει το αίτημα στο Ανώτατο Δικαστήριο, ζητώντας να εξαιρεθεί ο δικαστής που αρνούνταν να επιτρέψει την υπεράσπιση σε μαύρο δικηγόρο. Ηταν η πρώτη κοινή υπόθεσή μας. Ο δικαστής βέβαια ηττήθηκε, γιατί μέσα στο δικαστικό σώμα υπήρχαν αρκετοί που δεν ασπάζονταν τα δόγματα του απαρτχάιντ. Ηταν η πρώτη μας επιτυχία».

Πιστεύετε πως το γεγονός ότι ήσασταν λευκός και μετανάστης «ερέθιζε» περισσότερο το καθεστώς του απαρτχάιντ; 
«Ασφαλώς. Οχι, όμως, ότι ήμουν ο μοναδικός λευκός που συστρατεύτηκε με το μαύρο κίνημα. Εγώ, βέβαια, μπήκα από νωρίς στο “μάτι” των Αφρικάνερς. Ερωτηθείς στο κοινοβούλιο “Τι είναι όλες αυτές οι πορείες διαμαρτυρίας στο πανεπιστήμιο”, ο πρωθυπουργός τής τότε κυβέρνησης, Ντάνιελ Φρανσουά Μαλάν, δήλωσε ότι δεν ήταν παρά μια “χούφτα αριστεριστών” που αργά ή γρήγορα θα συμμορφώνονταν. Λίγες ημέρες αργότερα, σε μια εκδήλωση διαμαρτυρίας, εγώ, με την αφέλεια και το πάθος της νεότητάς μου, σηκώθηκα και φώναξα: “Αν το να διεκδικώ ίση μεταχείριση για τους μαύρους με καθιστά ‘αριστεριστή’, είμαι περήφανος για αυτό”. Την επόμενη ημέρα, ο τίτλος στη μεγαλύτερη κυβερνητική εφημερίδα ήταν: “Αριστεριστής και περήφανος για αυτό”. Από τότε, φαντάζομαι, μου άνοιξαν τον “φάκελό” μου, ο οποίος, βέβαια, εμπλουτίστηκε ποικιλοτρόπως τα επόμενα χρόνια! Σημειωτέον ότι ο επικεφαλής της ελληνικής κοινότητας είχε πει στον πατέρα μου (που δούλευε εργάτης σε εργοστάσιο πυρομαχικών στην Πρετόρια) να με “συμμαζέψει”. “Και εσύ τι τους είπες, πατέρα;”. “Οτι είσαι 20 χρόνων και δεν είναι δουλειά μου να σου πω πώς να φέρεσαι”».

Μιλήστε μου για εκείνες τις «τρεις λέξεις» στην περίφημη δίκη της Ριβόνια (1963-64) που έσωσαν τον Μαντέλα από τη θανατική καταδίκη και άλλαξαν τον ρου της νοτιοαφρικανικής Ιστορίας… 
«Ηταν η καταληκτική παράγραφος του περίφημου τετράωρου λόγου του Μαντέλα: “Εχω λατρέψει το ιδανικό μιας δημοκρατικής και ελεύθερης κοινωνίας στην οποία όλοι οι άνθρωποι θα συνυπάρχουν αρμονικά και με ίσες ευκαιρίες. Είναι ένα ιδανικό το οποίο ελπίζω να ζήσω για να το υλοποιήσω. Μα, αν χρειαστεί, είναι ένα ιδανικό για το οποίο είμαι έτοιμος να δώσω και τη ζωή μου”. Τον προειδοποίησα: “Αν πεις ότι είσαι διατεθειμένος να πεθάνεις, θα σε κατηγορήσουν ότι ζητάς να γίνεις μάρτυρας”. Του μίλησα για τον Σωκράτη και τη δίκη του. Του έκανα και πλάκα: “Ο Σωκράτης καταδικάστηκε σε θάνατο γιατί δεν διέθετε καλό δικηγόρο!”. Καταλήξαμε σε έναν συμβιβασμό. Να προστεθούν οι λέξεις “if needs be” (εν ανάγκη)».

Φοβηθήκατε ότι μπορεί να μην άλλαζε γνώμη… 
«Οχι, τέτοιες στιγμές ο φόβος κάθεται στα πίσω καθίσματα. Δεν ήταν, όμως, μόνο αυτές οι λέξεις που τον έσωσαν από τον θάνατο. Πιστέψτε με, μου έχουν απονείμει περισσότερα εύσημα από όσα πραγματικά άξιζα. Σε αυτό συνέβαλαν και άλλοι λόγοι. Ο ένας ήταν η κατακραυγή του καθεστώτος από την παγκόσμια κοινή γνώμη, ο φόβος για κοινωνικές αναταραχές στις ΗΠΑ, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στη Γαλλία και άλλες χώρες… Ο άλλος λόγος ήταν η συμβολή του παγκοσμίου φήμης νοτιοαφρικανού συγγραφέα και ηγέτη του Φιλελεύθερου Κόμματος Αλαν Πέιτον. “Γνωρίζω ποιοι είναι ο Νέλσον Μαντέλα, ο Γουόλτερ Σισούλου, ο Γκόβαν Μπέκι”, είχε πει στο δικαστήριο. “Είναι οι νόμιμοι ηγέτες του καταδυναστευμένου λαού της Νότιας Αφρικής. Καταδικάστε τους σήμερα σε θάνατο και όταν έρθει η ημέρα που εμείς οι λευκοί θα θελήσουμε να διαπραγματευτούμε με τον μαύρο λαό της Νότιας Αφρικής, δεν θα υπάρχει κανείς να συνομιλήσει μαζί μας και θα οδηγηθούμε σε ένα λουτρό αίματος”».

Ποια ήταν η φιλοσοφία επιβίωσης του Μαντέλα στη φυλακή; Πώς κατάφερε να βγει όχι απλώς αλώβητος, αλλά αναγεννημένος, ύστερα από 27 ολόκληρα χρόνια εγκλεισμού; 
«Τον επισκεπτόμουν τακτικά όλα αυτά τα χρόνια. Ηταν σαν να έχτιζε μια εσωτερική δύναμη που θα ακόνιζε ακόμη περισσότερο την πολιτική του κρίση και θα τον κρατούσε ζωντανό. Το διαπίστωσα στην πρώτη μου επίσκεψη στη “Μακρόνησο” της Νότιας Αφρικής, το νησί Ρόμπεν. Αύγουστος του 1964. Με ειδοποίησαν να είμαι έτοιμος να πάρω το καράβι λίγο πριν από τις 7.00 το πρωί. Ημουν ο μοναδικός επιβάτης. Η ομίχλη με εμπόδιζε να δω απέναντι. Καθώς πλησιάζαμε, η ομίχλη ανέβηκε προς τα πάνω και διέκρινα χιλιάδες πιγκουίνους να σκαρφαλώνουν στους βράχους. Στο λιμάνι με άφησαν να περιμένω σε έναν θαλαμίσκο κοντά στην προκυμαία. Προετοιμαζόμουν νοερά για τη συνάντηση. Σε λίγο εμφανίστηκε ένα ανοιχτό bakkie. Εξι φύλακες κάθονταν στην καρότσα και δύο μέσα στην καμπίνα. Σταμάτησε λίγο πιο πέρα από την είσοδο του θαλαμίσκου όπου στεκόμουν. Οι φύλακες πετάχτηκαν έξω και σχημάτισαν ένα τετράγωνο μέσα στο οποίο διέταξαν τον Νέλσον να πηδήξει. Τότε τον είδα. Φορούσε ένα χιτώνιο, χακί σορτς και σανδάλια από ακατέργαστο δέρμα, χωρίς κάλτσες. Δεν ξέρω αν έχετε πείρα από κρατουμένους. Συνήθως περπατούν με το κεφάλι σκυφτό. Ο Νέλσον, όμως, με το κεφάλι ψηλά, το βλέμμα ευθεία μπροστά, όχι απλώς δεν ακολουθούσε τον ταυτόχρονο βηματισμό των φρουρών, αλλά ήταν εκείνος που έδινε τον ρυθμό! Χωρίς περιφρόνηση ή τίποτε τέτοιο. Ηταν απλώς ο εαυτός του. Ο λευκός δικαστής που σας προανέφερα είχε, μεταξύ άλλων, ισχυριστεί ότι ο Μαντέλα είχε εισέλθει στην αίθουσα του δικαστηρίου με τέτοιον αέρα αλαζονείας, που δεν μπορούσε να πιστέψει ότι ήταν απλώς ένας δικηγόρος! Πέρασα ανάμεσα από τους δύο μπροστινούς φρουρούς. Αγκαλιαστήκαμε. Με ρώτησε πώς είναι η οικογένειά του, αλλά και για τους δικούς μου. Κατόπιν με ρώτησε με τρόπο αν ο “διάδοχός” του, ο Μπραμ Φίσερ, ήταν ελεύθερος. Του έγνεψα “ναι”. Και μετά τον άκουσα να μου λέει: “Δεν βρίσκομαι πολύ καιρό σε αυτό εδώ το κελί, αλλά φαίνεται ότι ξέχασα τους τρόπους μου. Παρέλειψα να σου συστήσω την τιμητική φρουρά μου”. Εδωσα το χέρι μου σε όλους τους φύλακες, έναν έναν. Αυτός ήταν πάντα. Δεν έχανε τον έλεγχο».

Δεν τον είδατε ποτέ μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια να κάμπτεται; 
«Ποτέ, ούτε στις πιο ιδιωτικές του στιγμές. Αυτό που τον κρατούσε ζωντανό ήταν η πίστη στον εαυτό του. Ηταν αφοσιωμένος στην αποστολή του. Ηταν εκείνος που έδινε ελπίδα σε όλους τους άλλους ότι δεν θα εξαντλήσουν την ποινή τους. Δεν ενέκρινε την εκστρατεία της Γουίνι: “Ελευθερώστε τον Μαντέλα”. Εκείνος έλεγε: “Eλευθερώστε όλους τους πολιτικούς κρατουμένους”. Πίστευε ότι μπορούμε να εκπαιδεύσουμε ακόμη και τους εχθρούς μας, ακόμη και τους φρουρούς του στο Ρόμπεν. Σε μια παράσταση της “Αντιγόνης” του Ζαν Ανούιγ που ανέβασαν οι φυλακισμένοι της Πτέρυγας Β΄, ο Νέλσον Μαντέλα υποδύθηκε κάτω από τη μύτη του καθεστώτος τον Κρέοντα, ο οποίος καταχράται την εξουσία και οδηγείται στον όλεθρο. Εμαθε Αφρικάανς μέσα στη φυλακή, διότι θεωρούσε χρέος του να καθησυχάσει τους Αφρικάνερς ότι δεν είχαν τίποτε να φοβηθούν, ότι και εκείνοι θα ήταν κομμάτι της ελεύθερης Νότιας Αφρικής».

Είναι αλήθεια ότι αυτός ο μεγάλος ηγέτης του 20ού αιώνα έφερε βαρέως την κακή διαχείριση της προσωπικής του ζωής; «Η προσωπική του ζωή είχε πολλούς κλυδωνισμούς. Ακόμη και σήμερα, τα παιδιά του, από διαφορετικές μητέρες, αδυνατούν να έρθουν σε συμφωνία. Την πρώτη φορά πήρε διαζύγιο επειδή η γυναίκα του έγινε μάρτυρας του Ιεχωβά και απαιτούσε από τον Νέλσον να εγκαταλείψει την πολιτική. Με τη γοητευτική, βαθιά πολιτικοποιημένη Γουίνι έζησε ένα μεγάλο love story, με άδοξο όμως τέλος, η ίδια κατέληξε μια τραγική φιγούρα. Θυμάμαι που λίγο μετά τον γάμο τους είχα αναλάβει την υπεράσπισή της. Κατηγορούνταν τότε για επίθεση εναντίον αστυνομικού».

Πολλοί μιλούν για τις αντιφάσεις του ως πολιτικού ηγέτη. Ενώ στα πρώτα χρόνια του ασπάστηκε την πολιτική της μη βίας, αργότερα την εγκατέλειψε, οργανώνοντας την παράνομη παραστρατιωτική ομάδα του ANC που επιδόθηκε σε ανταρτοπόλεμο εναντίον της κυβέρνησης… 
«Με τον όρο, όμως, ότι θα διασφαλιζόταν πως δεν θα χαθούν ανθρώπινες ζωές. Το κίνημα της Νότιας Αφρικής δεν ζητούσε αίμα, οι δολοφονίες έπρεπε να παραμείνουν το σύμβολο του απαρτχάιντ. Εσείς μας στερήσατε την αξιοπρέπειά μας, εμείς όμως δεν θα πράξουμε το ίδιο. Μοναδική εξαίρεση, βέβαια, η δολοφονία, τον Σεπτέμβριο του 1966, του “αρχιτέκτονα του απαρτχάιντ” Χέντρικ Φερβούρντ, από τον μισό Νοτιοαφρικανό, μισό Ελληνα Δημήτρη Τσαφέντα. Ο Νέλσον Μαντέλα ήταν υπέρμαχος της πολιτικής ανυπακοής. Και μπροστά στις παραδοσιακές φυλετικές αντιπαλότητες, το κάλεσμά του ήταν το ίδιο: “Πετάξτε τα όπλα σας στη θάλασσα!”. Αυτός ήταν ο λόγος που προσέλκυε τους πάντες σαν μαγνήτης: λευκούς, κομμουνιστές, φιλελεύθερους, θρησκευτικούς ηγέτες… Δεν υπήρξε άλλος σαν αυτόν».

Οι επικριτές του, όμως, του καταλογίζουν ότι αυτή η περιώνυμη προσήλωσή του στην ειρηνική συμφιλίωση άφησε ατιμώρητα πολλά εγκλήματα… 
«Εν μέρει έχουν δίκιο… Εγώ ο ίδιος για σχεδόν επτά χρόνια εκπροσώπησα στο δικαστήριο πολλές οικογένειες που έχασαν δικούς τους ανθρώπους στα χέρια του καθεστώτος του απαρτχάιντ. Κάποιοι ζητούσαν δίκες της Νυρεμβέργης. Με τον Μαντέλα είχαμε κάνει εκτενείς πολιτικές συζητήσεις, παραθέτοντας μάλιστα διάφορα ιστορικά παραδείγματα. Και εκείνος, παρά την αφροκεντρικότητα της νεότητάς του, τάχθηκε εναντίον των αιματηρών επαναστάσεων. Ακόμη και η Γαλλική Επανάσταση οδήγησε τελικά σε μια επιδρομή τρόμου και σε έναν μεγαλομανή που ήθελε να κατακτήσει τον κόσμο. Μιλήσαμε ακόμη και για τον ελληνικό Εμφύλιο, για το πώς ήταν δυνατόν να αποφευχθεί όλο αυτό το αιματοκύλισμα. Καταλήξαμε στο ότι ο φανατισμός δεν λύνει τα προβλήματα».

Μέχρι το 1972 σας αρνούνταν τη νοτιοαφρικανική υπηκοότητα, για 30 χρόνια δεν μπορούσατε να έρθετε στην Ελλάδα… Σκληρό, αλήθεια, το προσωπικό τίμημα που πληρώσατε για τη φιλία σας με τον Μαντέλα και τον αγώνα σας κατά του απαρτχάιντ… 
«Μου αρνούνταν την υπηκοότητα, αλλά δεν μπορούσαν να με διώξουν επειδή ήμουν πλέον αρκετά γνωστός σε πολιτικούς και κοινωνικούς κύκλους. Και παρ’ όλο που μπορούσα να φροντίσω να βγάλω ελληνικό διαβατήριο, φοβόμουν ότι δεν θα με άφηναν να γυρίσω στη Νότια Αφρική… Και ας μου έλειπε τόσο η Ελλάδα και το χωριό μου, εκεί πάνω στο ακρωτήρι Ακρίτας… Βλέπετε, όπως συνηθίζω να λέω, εγώ έχω δύο Ιθάκες. Δεν είχαν λείψει ούτε οι απειλές κατά της ζωής μου. Οταν ανέλαβα συνήγορος του αρχηγού του Κομμουνιστικού Κόμματος Κρις Χάνι, ο τότε πρωθυπουργός Τζον Φόρστερ μού είχε στείλει μήνυμα με “αγγελιοφόρο” τον δικηγόρο του: “Να πεις στον Τζορτζ ότι είναι λίγα τα ψωμιά του”. Δεν το είπα ούτε στη γυναίκα μου. Μόνο στον αδελφό μου τον Σταύρο. Του ζήτησα, αν συμβεί κάτι, να προσέξει την οικογένειά μου. Οποιοσδήποτε άλλος στη θέση του θα μου έλεγε: “Τι πας και μπλέκεις σε πολιτικές δίκες;”. Εκείνος, όμως, με στήριξε».

Σήμερα τα ρεπορτάζ κάνουν λόγο για διαφθορά και φυλετική βία στη Νότια Αφρική. Τελικά, η χώρα κατάφερε να σταθεί στο ύψος του οράματος που είχε για αυτήν ο «Μαντίμπα»; 
«Οχι, δεν τα κατάφερε. Είναι πολύ δύσκολο να οικοδομηθεί μέσα σε 30 χρόνια η κοινωνία ισότητας που οραματίζονταν ο Μαντέλα και οι υποστηρικτές του. Η Νότια Αφρική παραμένει μια διαιρεμένη χώρα. Το χάσμα μεταξύ των εκατοντάδων χιλιάδων πλουσίων και των εκατομμυρίων φτωχών εξακολουθεί να υπάρχει. Το ίδιο και η διαφθορά. Από την άλλη πλευρά έχουμε ένα από τα πιο προοδευτικά συντάγματα του κόσμου (εγώ ο ίδιος ήμουν στην επιτροπή που το συνέταξε), αν και χρειάζεται χρόνος…».

Υπάρχει και ένα μεγάλο κύμα βίας… Εσείς ο ίδιος έχετε αναλάβει τώρα την υπόθεση Μαρικάνα (σ.σ.: τον Αύγουστο του 2012 βρήκαν τον θάνατο από πυρά αστυνομικών δεκάδες απεργοί στο μεταλλείο πλατίνας Μαρικάνα)
«Φυσικά και υπάρχει. Η διαφορά, όμως, είναι ότι σήμερα δεν “κουκουλώνεται”, οι ένοχοι δεν έχουν καμία ελπίδα να γλιτώσουν. Τους πηγαίνουμε στο δικαστήριο όλους, σε όποια βαθμίδα και αν ανήκουν, και τους “κάνουμε σμπαράλια”. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η υπόθεση που έχω αναλάβει με κρατάει μακριά από την Ελλάδα! Κανονικά, έρχομαι δύο φορές τον χρόνο. Το 2002 είχαμε έρθει στην Αθήνα μαζί με τον Νέλσον. Θυμάμαι, είχα ανέβει στη σουίτα του να στείλουμε ένα φαξ στη Νότια Αφρική. Πήγα και άνοιξα τις κουρτίνες. Φάνηκε ο Παρθενώνας. Ο Μαντέλα τον κοίταξε για τουλάχιστον δύο λεπτά. “Τζορτζ”, μου είπε, “είσαι βέβαιος ότι δεν έχω αντικρίσει ξανά αυτό το θαύμα;”. Ηταν σαν να τον “κουβαλούσε” χρόνια μέσα του».
Το πρώτο μέρος της αυτοβιογραφίας του Τζορτζ Μπίζου «Οδύσσεια προς την ελευθερία. 1928-1964: Από το Βασιλίτσι Μεσσηνίας στην υπεράσπιση του Νέλσον Μαντέλα» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

**Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 19 Ιανουαρίου 2014

SHOW BIZ ΕΚΤΑΚΤΟ! > ΞΕΠΕΖΕΨΕ Ο ΝΟΤΗΣ ΚΙ ΕΒΓΑΛΕ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

To «λουκέτο» που μπήκε στο μαγαζί που εμφανιζόταν ο Νότης Σφακιανάκης σχολίασε ο τραγουδιστής μέσα από ανακοίνωσή του στο facebook.

«Σύντομα όλα θα γίνουν κατάλληλα, για να σμίξουμε πάλι. Προς μεγάλη απογοήτευση κάποιων…», έγραψε χαρακτηριστικά ο τραγουδιστής με  αφορμή το ξαφνικό τέλος του πργράμματος στο  Έναστρον.

 

Πηγή

Γιωτόπουλος: τελικά, ποιος έβγαλε έξω τον Ξηρό;

Tελικά, ποιος έβγαλε έξω τον Ξηρό;

Το ερώτημα προκύπτει πίσω από τις γραμμές της επιστολής που έστειλε ο Γιωτόπουλος στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ. Παρότι είναι γνωστό το θανατηφόρο μίσος που χωρίζει τους Γιωτόπουλο-Τζωρτζάτο με τους Κουφοντίνα και Ξηρούς, ο Γιωτόπουλος που εκπροσωπεί την ιδρυτική γενιά της 17Ν φωτογραφίζει πρόσωπα υπεράνω υποψίας (πολιτικούς;, επιχειρηματίες; εντός ή εκτός της Ελλάδας) που πιθανόν να θέλουν έξω τον Ξηρό για να τον “αξιοποιήσουν”.

Μεταξύ άλλων στην επιστολή του ο Αλ. Γιωτόπουλος σημειώνει:

«Αφού ο Χριστόδουλος είναι τόσο επικίνδυνος τρομοκράτης, γιατί όταν το 2011 έβαλε φωτιά στο κελί του, αντί να τον τιμωρήσουν όπως θα όφειλαν, τον επιβράβευσαν ικανοποιώντας και τα τρία αιτήματά του, μεταφέροντάς τον στις πτέρυγες;

Γιατί του έδωσαν το ελεύθερο να πηγαίνει καθημερινά όπου θέλει, στο αρχιφυλακείο, στους Πυρήνες, στους σημαντικότερους ποινικούς;

Ποιος έδωσε τη διαταγή; Οχι βέβαια η διευθύντρια ούτε κάποιος αρχιφύλακας. Δεν έχουν τέτοια εξουσία και ούτε θα αναλάμβαναν τέτοια ευθύνη».

Ο Αλ. Γιωτόπουλος υποστηρίζει στην επιστολή του ότι: «η διαταγή ήλθε από πάνω». Και καταλήγει: «Δεν γνώριζαν ότι ο Χριστόδουλος εδώ και ενάμιση χρόνο είχε πάρει έξι άδειες; Τι έκαναν για να αποτρέψουν την εξαφάνισή του; Τίποτε»…

Παράλληλα, προχωρά σε συγκρίσεις σχετικά με την αντιμετώπιση που είχε ο Χριστόδουλος Ξηρός και ένα ακόμη μέλος της 17Ν, ο Βασίλης Τζωρτζάτος: «Γιατί στις δύο άδειες του Βασ. Τζωρτζάτου με κατ’ οίκον περιορισμό, έξι αυτοκίνητα της Αντιτρομοκρατικής ήταν κάτω από το σπίτι του (τρία στο δρόμο και τρία στους παραδρόμους) και τον παρακολουθούσαν, ενώ στον Χριστόδουλο που ήταν σε χωριό δεν υπήρχε κανείς;». Ερώτημα που εύλογα δημιουργει απορίες για την διαφορετική εκτίμηση της αντιτρομοκρατικής στις δύο περιπτώσεις, αν ισχύουν φυσικά τα όσα ισχυρίζεται.

Ο φερόμενος ως ηγέτης της 17Ν κλείνοντας την επιστολή του αναρωτιέται: «Όλοι αυτοί οι κύριοι της Αντιτρομοκρατικής, της ΕΥΠ, της κυβέρνησης, αλλά και της CIA δεν γνώριζαν ότι ο Χριστόδουλος εδώ και ενάμιση χρόνο είχε πάρει έξι άδειες;». Και καταλήγει με ένα ερώτημα που μπορεί να εξηγηθεί με πολλούς τρόπους: «Τι έκαναν για να αποτρέψουν την ενδεχόμενη εξαφάνισή του; Τίποτε».

Ο Γιωτόπουλος πάντως υποστηρίζει ότι η απόδραση Ξηρού αποτελεί μέρος ένος γενικότερου σχεδίου να κόψουν τις άδειες κρατουμένων κατά τη διάρκεια της προεδρίας της ΕΕ και κατ’ επέκταση να τις καταργήσουν.

Με λίγα λόγια, μέσω της επιστολής του, είτε θεωρεί ότι ο Ξηρός είναι ένας ακίνδυνος τρομοκράτης, παρά το χθεσινό διάγγελμά του, υποβαθμίζοντας έτσι τον πρώην συνεργάτη του, είτε υποστηρίζει ότι υπήρξε συνωμοσία από την ΕΥΠ και την αντιτρομοκρατική για να αφήσουν τον Ξηρό να αποδράσει.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

πηγή

Άλεξ Ρόντος: ο άνθρωπος της Ε.Ε στο Νότιο Σουδάν

Στενός συνεργάτης του πρώην πρωθυπουργού και σύμβουλός του ο Αλέξης Ρόντος ανέλαβε μια ιδιαίτερη αποστολή για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο άνθρωπος για τον οποίο ο Θεόδωρος Πάγκαλος είχε πει με δυσφορία «μερικοί στους διαδρόμους του υπουργείου μιλούν αγγλικά» αποκτά νέο ρόλο.

Κοντά στον Γιώργο Παπανδρέου ήδη από την εποχή που ήταν υπουργός Εξωτερικών, έχει προκαλέσει συχνά αντιδράσεις κυρίως όταν έγινε έρευνα από το ΣΔΟΕ σχετικά με πληρωμές του Υπουργείου εξωτερικών προς διάφορες ΜΚΟ για ποσό ύψους 400 εκατομμυρίων ευρώ. Ποιο θα είναι όμως το νέο του πόστο;

Γράφει ο Βηματοδότης σήμερα στο Βήμα:

«Θυμάστε τον μυστηριώδη σύμβουλο του κ. Γ. Παπανδρέου όταν ο πρώην πρωθυπουργός ήταν υπουργός Εξωτερικών κ. Αλ. Ρόντο; Αυτόν για τον οποίον ο κ. Θ. Πάγκαλος είχε εκφράσει δημοσίως τη δυσαρέσκειά του λέγοντας ότι «μερικοί στους διαδρόμους του υπουργείου μιλούν αγγλικά»;

Ε, λοιπόν, σας πληροφορώ ότι τοποθετήθηκε ειδικός σύμβουλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης στο σπαρασσόμενο από τον εμφύλιο Νότιο Σουδάν.

Την είδηση δημοσιεύει το site της «Deutsche Welle», η οποία σημείωνε ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση αποστέλλει στην περιοχή ως ειδικό απεσταλμένο τον διπλωμάτη κ. Αλ. Ρόντο «προκειμένου να συμβάλει στην πολιτική επίλυση του προβλήματος». Είμαι περίεργος πώς θα συμβάλει…»

Πηγή

ΜΑΧΟΜΕΝΕΣ ΛΑΪΚΕΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ (ΜΑ.ΛΑ.Κ.Ε.Δ)

Παραθέτουμε αυτούσια την νέα προκήρυξη των ΜΑ.ΛΑ.Κ.Ε.Δ για την ανάληψη ευθύνης της διπλής δολοφονίας στο Νέο Ηράκλειο.

Αξίζει, να σημειωθεί πως στην πρώτη προκήρυξη είχαν υπογράψει ως «Μαχόμενες Επαναστατικές Λαϊκές Δυνάμεις», υπάρχει δηλαδή αλλαγή θέσης στην δεύτερη με την τρίτη λέξη.

 

ΚΕΙΜΕΝΟ-ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΧΟΜΕΝΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΓΙΑ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΣΑΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΣΤΟ ΝΕΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ

Δεν υπήρξε ένοπλη επαναστατική ενέργεια ίσως τα τελευταία είκοσι χρόνια που να μην λοιδορήθηκε
τόσο πολύ από εκείνους από την αριστερά, αλλά κυρίως από κάποιους αναρχικούς-αντιεξουσιαστές αυτή
τη φορά, που μιλούσαν για “προβοκάτσιες”, “σκοτεινά κέντρα” κλπ, αποκαλύπτοντας τον πραγματικό
τους ρόλο που δεν είναι άλλος από το να σπέρνουν την ηττοπάθεια, την θυματοποίηση και να δίνουν χέρι
βοηθείας στην προσπάθεια του κράτους να απομονώσει και να καταστείλει επαναστάτες που έχουν
επιλέξει τον ένοπλο αγώνα. Με αυτή την έννοια μας έκανε μεγάλη τιμή όλος αυτός ο συρφετός των
“αγωνιστών” που ξεκινά από την επίσημη αριστερά, ΚΚΕ και Σύριζα, Ανταρσύα, αλλά κυρίως, αυτή την
φορά πλειοδότησαν -και αυτό έχει μεγάλη σημασία- σε ένα εμετικό οχετό κάποιοι αναρχικοί και
αντιεξουσιαστές. Αρκετό λοιπόν διάστημα μετά την ενέργεια αφότου καταλάγιασε όλη αυτή η λάσπη,
επιλέγουμε να απαντήσουμε.

Η πρώτη μας επίθεση, η εκτέλεση των δυο χρυσαυγιτών και ο τραυματισμός ενός τρίτου -μια ενέργεια
που μιλά από μόνη της-, προκάλεσε πολλές και διαφορετικές αντιδράσεις πολιτικά και κοινωνικά. Είμαστε
βέβαιοι -και τέτοια μηνύματα έχουμε λάβει από πολλές μεριές – πως πολλοί ήταν αυτοί που υποδέχτηκαν
ως θετική και επιβεβλημένη την επίθεση αυτή λόγω των αμέτρητων θηριωδιών των χρυσαυγιτών τα
τελευταία χρόνια. Είμαστε βέβαιοι, πως ακόμα περισσότεροι την υποδέχτηκαν ως την “φυσική”
αντίδραση στο δολοφονικό έργο των νεοναζί, ως αυτονόητο επιστέγασμα της δράσης τους που
κλιμακωνόταν για χρόνια και έφτασε στην πολιτική δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα. Και παρά
τους ισχυρισμούς κάποιων ότι “το αντιφασιστικό αισθητήριο δεν χάρηκε με αυτή την επίθεση” (Σινιάλο)
-προφανώς εννοούν το δικός τους αισθητήριο το οποίο και ορίζουν αυθαιρέτως ως το γενικότερο
αντιφασιστικό-, πολλοί ήταν αυτοί που χάρηκαν και επικρότησαν αυτή την επίθεση και ας θλίβει αυτούς
που αρέσκονται να αφορίζουν και ελεεινολογούν. Το δηλώνουμε εξ ‘αρχής πως το αντιφασιστικό
αισθητήριο δεν είναι αυτό μιας χούφτας αναρχικών και αριστερών που τρομοκρατήθηκαν με την επίθεση
φοβούμενοι τα αντίποινα και θεώρησαν σώφρον να ανταγωνιστούν την κυβέρνηση και τα
κοινοβουλευτικά κόμματα σε καταδίκες και υβρεολόγια. Το αντιφασιστικό αισθητήριο πολλών ανθρώπων
που δεν εγκλωβίζονται σε φοβικά σύνδρομα και σε πολιτικές σκοπιμότητες, χάρηκε και παραχάρηκε με
την εκτέλεση των φασιστών. Ή τουλάχιστο την υποδέχτηκε ως μια δίκαιη απάντηση στα εγκλήματά τους.
Αυτή είναι η αμείλικτη πραγματικότητα κόντρα στο κλίμα που φάνηκε πως ήθελαν να διαμορφώσουν
κάποιοι, που με κυρίαρχο συναίσθημα -το οποίο και καθόρισε το πολιτικό τους κριτήριο- τον φόβο των
αντιποίνων από τους νεοναζί, προέβησαν σε ανήθικες λασπολογίες, προβοκατορολογίες και ύβρεις για
αυτή την επίθεση.

Ενώ λοιπόν, ήταν απολύτως αναμενόμενο το μένος της κυβέρνησης, των πολιτικών κομμάτων και των
ΜΜΕ, όλων αυτών δηλαδή, που συντάσσονται στο λεγόμενο “συνταγματικό τόξο”, δεν θα λέγαμε πως
ήταν εξίσου αναμενόμενη η προσπάθεια ορισμένων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και κυρίως
μέρος των αντιεξουσιαστών και των αναρχικών, να ευθυγραμμιστούν με το συνταγματικό αυτό τόξο ως
η…ουρά του. Σε πολλές περιπτώσεις η ευθυγράμμιση έως και η ταύτιση ακόμα, θέσεων και απόψεων
σχετικά με την ενέργεια, τα πολιτικά της αποτελέσματα, τις στοχεύσεις, αλλά και την προσέγγιση και
“ανάλυση” της προκήρυξης που δημοσιοποιήσαμε, είναι ιστορικά πρωτοφανής και συνιστά μια
αποκάλυψη για την πολιτική κατάσταση αλλά και κατεύθυνση ενός τμήματος της πολιτικής αυτής τάσης,
που θέλει πλέον μόνο κατ’ όνομα όπως δείχνουν τα πράγματα να ονομάζεται αντικαθεστωτική ή
αντισυστημική, αναρχική ή αντιεξουσιαστική. Αυτό το λέμε όχι γιατί θεωρούμε όποιον διαφωνεί με τις
επιλογές μας ως αντεπαναστάτη, αλλά γιατί οι συγκεκριμένες κριτικές (αν μπορεί κάποιος να τις χαρακτηρίσει έτσι) στην ενέργεια, ακόμα και στην προκήρυξη, εμπεριείχαν την απόλυτη πολιτική
εναντίωση στην βίαιη σύγκρουση όχι μόνο με τους φασίστες, αλλά -και το βασικότερο- με το καθεστώς
συνολικότερα, μια απόλυτη εναντίωση στην “όξυνση της πολιτικής κατάστασης” η οποία και “θα στραφεί
εναντίον τους”, στην υπονόμευση της πολιτικής και κοινωνικής ομαλότητας.

Είναι ομολογουμένως μια δύσκολη δουλειά να μπαίνει κανείς σε αυτό τον οχετό με τις λασπολογίες, τις
ύβρεις, τις εμετικές δηλώσεις νομιμοφροσύνης για να ξεχωρίσει κάποια τουλάχιστον πολιτικά στοιχεία
που να μπορούν να αξιοποιηθούν σε μια πολιτική απάντηση. Η σημασία αυτής της απόφασης για εμάς
δεν περιορίζεται στην αναγκαία απάντηση σε όλους αυτούς και την υπεράσπιση της επιλογής μας, αλλά
θεωρούμε αναγκαία με αφορμή αυτές τις ανακοινώσεις, την πολιτική τοποθέτηση σε ζητήματα που
άπτονται γενικότερα τον ταξικό και απελευθερωτικό αγώνα, μιας και το χάσμα που διανοίγουν οι
σημερινές συνθήκες στο αντίπερα στρατόπεδο, ανάμεσα σε αυτούς που φιλοδοξούν να πολεμήσουν και
σε αυτούς που θέλουν να “πολεμήσουν” το καθεστώς, θα φαίνεται όλο και μεγαλύτερο. Αν υπάρχει
σήμερα αυτό το χάσμα -γεγονός ιδιαίτερα λυπηρό για εμάς-, δεν είμαστε εμείς οι υπεύθυνοι επειδή
κάναμε αυτή την επιλογή δράσης, αφού σε τίποτα δεν ήταν ανταγωνιστική προς τις υπόλοιπες μορφές
αγώνα. Αν υπάρχει αυτό το χάσμα είναι γιατί κάποιοι θεωρούν καθολικά την ένοπλη δράση
ανταγωνιστική προς τις δικές τους πολιτικές επιλογές. Αυτό το φαινόμενο μάλλον θα οξύνεται όσο θα
υπάρχουν αγωνιστές που θα προσπαθούν να αναβαθμίζουν τη δράση τους επιχειρώντας να
αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις των δύσκολων πολιτικά καιρών που ζούμε. Και στη λασπολογία έπεται
συνέχεια…

“ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΕΣ”, “ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ” ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ
Οι πρώτες εμετικές αντιδράσεις αμέσως μετά την επίθεση επικεντρώνονταν στην προβοκατορολογία. Η
έκταση αυτής της απόπειρας λασπολόγησης και σπίλωσης ένοπλης ενέργειας είχε έκταση που ανάλογή
της δεν έχει σημειωθεί στην ιστορία του αντάρτικου πόλης στην Ελλάδα, εκτός της περιόδου που
ξεκίνησε τη δράση της η 17 Ν, η οποία δεχόταν επιθέσεις λάσπης από τμήμα της αριστεράς. Οι αναρχικοί
εκείνης της περιόδου, επειδή δεν τους άγγιζε άμεσα η 17Ν λόγω αριστερών καταβολών και στόχων, δεν
εκφράζονταν -δημοσίως τουλάχιστον- με τέτοιο τρόπο.
Αμέσως μετά την επίθεση στους χρυσαυγίτες, λες και ήταν έτοιμες και γραμμένες προκαταβολικά, οι
δηλώσεις περί προβοκάτσιας περίσσεψαν. Οι περισσότεροι πανικόβλητοι, ενέπλεκαν τα “σενάρια” για το
“ποιος έκανε την επίθεση” και μιλούσαν για “ξεκαθάρισμα λογαριασμών”, “για πράκτορες”,
“προβοκάτορες” γενικώς, ακόμα και για τος ίδιους “τους χρυσαυγίτες” (!!!). Ο πανικός δεν είναι ποτέ
καλός σύμβουλος για την πολιτική και η τρικυμία στο κρανίο που σημειώθηκε, ήταν αναμενόμενο να
φέρει την γελοιοποίηση των συκοφαντών, κυρίως μετά την ανάληψη ευθύνης. Μπέρδεψαν τους
“φετιχιστές της βίας” με τους “πράκτορες”, τους “επαγγελματίες δολοφόνους” με τους “χρήσιμους
ηλίθιους”, τους “πράκτορες” και τους “προβοκάτορες” που “πολιτικά μπορεί να είναι και αναρχικοί” με
τους “μπράβους και τα ξεκαθαρίσματα λογαριασμών” σε μια απίστευτη σαλάτα που συμπεριλάμβανε και
τους φασίστες, οι οποίοι στην… απελπισία τους αποφάσισαν να βγάλουν μόνοι τους τα μάτια τους για να
παίξουν αποτελεσματικά τον ρόλο του θύματος και να γίνουν συμπαθείς στην κοινή γνώμη! Πανικός και
σύγχυση πρωτόγνωρη που έφερε αυτό τον απίστευτο οχετό. Και καλά, για τους εθνικιστές-οπαδούς των
θεωριών συνωμοσίας και κάποιους “πυροβολημένους” αριστερούς που βλέπουν τη “λύση” σε πανεθνικά
μέτωπα όπου συμπεριλαμβάνονται και “αγνοί εθνικιστές” όπως οι ψηφοφόροι της ΧΑ , οι “πράκτορες”
ήταν “ξένες δυνάμεις”, ή “δυνάμεις που πρέσβευαν τη συνέχιση της παγκοσμιοποίησης”, “που ήθελαν
την αποσταθεροποίηση ή ήθελαν να πλήξουν τους ντόπιους εθνικιστές”. Για τους αναρχικούς και τους
ακροαριστερούς ποιας προέλευσης ήταν; Επίσης, αν κάποιοι πίστευαν ότι πρόκειται για “ξεκαθάρισμα
λογαριασμών”, γιατί δεν περίμεναν να δουν αν υπάρξει ανάληψη ευθύνης και βιάστηκαν να μιλήσουν;
Και τι είναι αυτό που τους κάνει να βγάζουν αφορισμούς και ύβρεις σε ένα συμβάν που ενέχει αυτή την πιθανότητα; Όσον αφορά τους “χρήσιμους ηλίθιους” θα δούμε στη συνέχεια ποιοι είναι αυτοί.
Αποτέλεσμα όλου αυτού του χυλού εμετικών σεναρίων και καταγγελιών ήταν να εκτεθούν πρώτα και
κύρια οι ίδιοι. Μετά την ανάληψη ευθύνης, αφού ο πανικός και η παρόρμηση έδωσαν τη θέση τους στην
ψυχραιμία και αφού έχουν και οι ίδιοι αντιληφθεί ότι η αποδοχή της ενέργειας -προς μεγάλη τους λύπη-
ήταν κατά πολύ μεγαλύτερη της αναμενόμενης γι’ αυτούς, σε αυτό το χυλό τσαλαβουτούν τώρα οι ίδιοι.
Και δεν είναι να απορεί κανείς γιατί δεν περίμεναν την ανάληψη ευθύνης για να μιλήσουν και προτίμησαν
να επιδοθούν σε αμέτρητες υβριστικές βλακείες, αφού ήταν επιτακτικότατο πολιτικό τους καθήκον να
αφορίσουν ευθύς εξ’ αρχής και μετά βδελυγμίας την επίθεση, αποποιούμενοι κάθε πιθανότητα να
χρεωθούν κάποιου είδους πολιτικής συγγένειας με τη δράση αυτή, δηλώνοντας με τον πλέον
κατηγορηματικό τρόπο “την αποστροφή τους” όπως έγραψαν κάποιοι, χαρακτηρίζοντας την ενέργεια ως
έκφραση του “άλλου άκρου” εννοώντας στον αντίποδα της Χρυσής Αυγής, το οποίο “άκρο” φτάνουν στο
σημείο να χαρακτηρίζουν “εξίσου αποκρουστικό, απεχθές και αντικοινωνικό”. Ποια διαφορά έχει αυτή η
φράση με τις κυβερνητικές δηλώσεις ή τις δηλώσεις άλλων κομμάτων; Αν είναι αποκρουστική και
απεχθής γι’ αυτούς η εκτέλεση δυο φασιστών ενεργών μελών μιας οργάνωσης που επιδίδεται σε μύρια
εγκλήματα και δολοφονεί, τότε ο ταξικός πόλεμος δεν είναι για το …στομάχι τους. Όσο για τον
χαρακτηρισμό “αντικοινωνικό”, αυτό το αντιστρέφουμε λέγοντας πως όχι μόνο ήταν βαθιάς κοινωνικής
και ταξικής αλληλεγγύης πράξη η ενέργεια αυτή, αλλά αντικοινωνική είναι αυτή η πολιτική συμπεριφορά
που την καταγγέλλει.

“Η ΑΥΤΑΞΊΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΖΩΗΣ”
Ένα σημαντικότατο πολιτικό ζήτημα ανακύπτει από μια όχι μόνο πολιτική, αλλά και ηθική κατά τα
γραφόμενα προσέγγιση του ζητήματος. Από κάποιους από την αριστερά, αλλά και από κάποιους
αναρχικούς-αντιεξουσιαστές τίθεται μείζον θέμα η πράξη της εκτέλεσης αυτής καθαυτής. Είναι οι πρώτοι
που απαλλάσσουν από τις ευθύνες τους τούς χρυσαυγίτες, είναι αυτοί τελικά που εκ προοιμίου
αποδέχονται την απενοχοποίηση και την κάθαρση των θυμάτων και κατ’ επέκταση και της Χρυσής Αυγής
αμέσως μετά την επίθεση. Καταδικάζουν τις εκτελέσεις αφού “αποπολιτικοποιούν τη σύγκρουση, γιατί
όταν αφαιρείται, και μάλιστα με τέτοιο τρόπο, η ζωή υποκειμένων με τα οποία ο καθένας μπορεί να
ταυτιστεί (“καλά παιδιά, ήσυχα, εργατικά πονόψυχα”), το πολιτικό υποχωρεί de facto μπροστά στην
αυταξία της ανθρώπινης ζωής…” όπως δηλώνεται σε μια ανακοίνωση (λαμπε ρατ).

Γι’ αυτούς που γράφουν αυτές τις φράσεις και για όσους τις δέχονται, είναι ταμπού οι εκτελέσεις του
εχθρού με βάση μια χριστιανική, αστική ή όποια άλλη ηθική που υποκριτικά βάζει πάνω απ’ όλα την
ανθρώπινη ζωή σε έναν κόσμο που η ίδια η κυρίαρχη ηθική επιτρέπει τις μαζικές εξοντώσεις των ταξικά
κατώτερων. Δηλώνουν ότι “το πολιτικό υποχωρεί μπροστά στην αυταξία της ανθρώπινης ζωής”
υιοθετώντας στην ουσία μια κυρίαρχη θέση που προβάλλεται και επιβάλλεται από τους εξουσιαστές για
να διαμορφώσουν ένα κλίμα εχθρότητας απέναντι σε αυτούς που αμφισβητούν το μονοπώλιο της δικής
τους βίας, για να αφαιρέσουν τον πολιτικό χαρακτήρα τέτοιων επιθέσεων, για να υπενθυμίσουν ότι μόνο
αυτοί έχουν το δικαίωμα πάνω στις ανθρώπινες ζωές όλων μας. Οποιοσδήποτε άλλος παραβιάζει αυτό
το μονοπώλιο μπορεί να είναι “στυγερός δολοφόνος”, “τρομοκράτης”, “εγκληματίας”, “παρανοϊκός”, και
μπροστά στην “αποτρόπαιη” πράξη του “το πολιτικό υποχωρεί”. Γιατί μόνο αυτοί μπορούν να
δολοφονούν με πολιτικούς όρους.

Αν αυτοί που γράφουν ή που συμφωνούν με τέτοιες αντεπαναστατικές διακηρύξεις, δηλώνουν ότι
διεξάγουν ανατρεπτικό αγώνα, τι είδους επανάσταση είναι αυτή που είναι διατεθειμένοι να κάνουν;
Θεωρώντας ως υπέρτατη αρχή ότι “το πολιτικό υποχωρεί μπροστά στην αυταξία της ανθρώπινης ζωής”,
πώς μπορεί μια επανάσταση που αναπόφευκτα θα ασκήσει βία και θα έχει νεκρούς -οι επαναστάτες αυτό
που έχουν να φροντίσουν είναι να είναι οργανωμένοι σε τέτοιο βαθμό που να έχουν τις λιγότερες δυνατές
απώλειες, ενώ ο εχθρός τις μέγιστες-, να είναι μια πολιτική πράξη για αυτούς που έχουν αυτά τα μυαλά; Οι κοινωνικές επαναστάσεις συνίσταται στην επιβολή με τα όπλα -δεν εννοείται κοινωνική επανάσταση
χωρίς προσφυγή στα όπλα- ενός πλειοψηφικ