Φρένο από το ΤΧΣ στην τραπεζική διαφήμιση: Τώρα κλαίνε όλα τ’ αλάνια που θα μείνουνε χαρμάνια

trapezes-e1363091991595

Για το χρήμα που μοιράζουν οι Τράπεζες στα ΜΜΕ προκειμένου, σύμφωνα με τις “κακές γλώσσες” να απολαμβάνουν της “αντίστοιχης” αντιμετώπισης, έχουν γραφεί πολλά.

Δες π.χ. τι γράφαμε στις 24/4/2013 για τις Διαφημιστικές δαπάνες που “μιλάνε” στη γλώσσα των ΜΜΕ

Μόνο οι “συστημικές” Πειραιώς και Alpha δαπανούν περί το 1.000.000 ΕΥΡΩ εβδομαδιαίως (πάνω από 50 εκατομύρια ετησίως) για διαφήμιση! Ξέρεπε πόσα ΈΓΚΥΡΑ sites και έντυπα “ζεις” με 4 μύρια το μήνα?

Σύμφωνα λοιπόν με πληροφορίες του Lykavitos.gr, “το Ταμείο Χρηματοπσιτωτικής Σταθερότητας εκτιμά ότι οι διαφημιστικές καμπάνιες των τραπεζών δεν έχουν σχέση με την προβολή τραπεζικών προϊόντων αλλά αποτελούν συναλλαγή ανάμεσα σε τραπεζίτες εκδότες και καναλάρχες που εξυπηρετεί άλλες σκοπιμότητες”.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, για να σταματήσει το παιχνίδι της διαπλοκής που στοιχίζει στις τράπεζες εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο το ΤΧΣ απαιτεί κατ’ αρχήν 50% μείωση της δαπάνης για διαφημιστική προβολή.

Στην περίπτωση κατά την οποία αρχίσει η υλοποίηση της οδηγίας έχει να πέσει πολύ κλάμα στα μέσα ενημέρωσης της διαπλοκής αλλά και σε κάποιες εφημερίδες με ανύπαρκτη κυκλοφορία αλλά τεράστια διαφημιστικά έσοδα.

Πάντως οι τραπεζίτες έχουν καρφώσει ήδη το ΤΧΣ στους εκδότες οι οποίοι αναμένεται ν’ αρχίσουν πόλεμο λάσπης για να ακυρώσουν την οδηγία.

Αναμένουμε εναγωνίως τις εξελίξεις …

Πηγή

Advertisements

Το ΤΧΣ είναι έρμαιο αλλότριων συμφερόντων – απέτυχε να διαχειριστεί την Eurobank

 Το ΤΧΣ είναι έρμαιο αλλότριων συμφερόντων – Η διορισμένη Σακελλαρίου απέτυχε να διαχειριστεί την Eurobank και πλέον δηλώνει «δεν μπορούσα να κάνω κάτι πιέστηκα» - H ΤτΕ να απορρίψει  το νέο ΔΣ της Eurobank που είναι ηθικά έωλο

του Π. Λεωτσάκου

Εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται ότι το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας που θα έπρεπε να αποτελεί τον θεματοφύλακα της ανεξαρτησίας, τον θεματοφύλακα του ελληνικού banking, καθοδηγείται από αλλότρια συμφέροντα.

Η διορισμένη Σακελλαρίου του ΤΧΣ, πέραν από τα ψέματα που είπε στην ΤτΕ παραπλανώντας την εποπτική αρχή προσπαθεί να δικαιολογηθεί δηλώνοντας ότι «δεν μπορούσα να κάνω κάτι πιέστηκα»

Το bankingnews.gr που πρώτο παρουσίασε όλο το παρασκήνιο της κατάπτωσης στον διορισμό νέας διοίκησης της Eurobank,  θέτει ορισμένα ερωτήματα στο ΤΧΣ και στην Σακελλαρίου.
1)  Η Egon που διορίστηκε από το ΤΧΣ ως σύμβουλος για να διερευνήσει την αγορά στελεχών είχε προτείνει ως βασικό σενάριο τον Καραμούζη τον αναπληρωτή διευθύνοντα σύμβουλο της Eurobank ναι ή όχι;
2) Μπορεί το ΤΧΣ να δημοσιεύσει αφενός την εισηγητική έκθεση της Egon και ταυτόχρονα να δημοσιεύσει πόσα χρήματα έλαβε για τις παρεχόμενες υπηρεσίες της η συμβουλευτική εταιρία;
3) Μπορεί να απαντήσει το ΤΧΣ που πρέπει να προστατεύει την περιουσία του καθώς η Eurobank είναι κρατικοποιημένη τράπεζα αν υπάρχει σχέδιο άμεσης πώλησης της Eurobank σε 3-4 μήνες; Αν όντως υπάρχει τέτοιο σχέδιο – όπως ορίζεται και στο μνημόνιο – μπορεί να απαντηθεί γιατί επιλέγει ένα στέλεχος έξω από την Eurobank που γνωρίζει τα δεδομένα;
4) Μπορεί να απαντήσει η Αναστασία Σακελλαρίου διευθύνουσα σύμβουλος της Eurobank γιατί είπε ψέματα στην Τράπεζα της Ελλάδος;  Στην ΤτΕ είχε αναφέρει ότι θα υποβάλλει δύο προτάσεις αλλά εν συνεχεία η δεύτερη πρόταση εξαφανίστηκε; Ποιοι την πίεσαν; Μήπως αυτοί που την διόρισαν;
5) Η ΤτΕ είχε θέσει θέμα συνέχειας στο management καθώς δεν υπάρχει η πολυτέλεια του χρόνου, η Eurobank πρέπει να πωληθεί άμεσα. Τι μεσολάβησε και ανετράπη αυτός ο σχεδιασμός;
6) Μπορεί να απαντήσει η διοίκηση του ΤΧΣ, γιατί επέλεξαν την 3η λύση για management στην Eurobank;
7) Μπορεί να απαντήσει το ΤΧΣ γιατί επέλεξε για πρόεδρο τον Δαυίδ που μετέφερε την Coca Cola στο εξωτερικό και έκλεισε την Nutriant αφήνοντας στον δρόμο 480 άτομα.  Ταυτόχρονα η εταιρία αυτή είχε δάνειο 5,7 εκατ που δεν αποπλήρωσε.

Η κρίσιμη γενική συνέλευση της Eurobank

Η ΤτΕ θα έπρεπε να μην αποδεχθεί να εγκρίνει το ΔΣ της Eurobank ωστόσο δεν γνωρίζουμε πως θα εξελιχθούν τα πράγματα. 

Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι σήμερα θα πραγματοποιηθεί η Γενική Συνέλευση της Eurobank.  Στην Γενική Συνέλευση θα παραβρεθούν το νέο management Δαυίδ και Μεγάλου και βεβαίως η Σακελλαρίου του ΤΧΣ. 
Σημειώνεται ότι πρώτη φορά απερχόμενο ΔΣ δεν δέχεται να εισηγηθεί στην Γενική Συνέλευση το νέο management.  Για να αποφευχθεί το φιάσκο, το ΤΧΣ θα στείλει εκπρόσωπο του στην συνέλευση των μετόχων.
Το ΤΧΣ με τις επιπόλαιες κινήσεις του δημιουργεί ρήγμα στο εσωτερικό της τράπεζας και μπορεί να προκληθούν καταστάσεις μη ελέγξιμες. 
Αποτελεί παράδοξο ότι ακόμη και ο σύμβουλος στα θέματα επικοινωνίας του υπουργείου Ανάπτυξης…  τηλεφωνούσε αργά χθες σε δημοσιογράφους για να γράψουν μια καλή κουβέντα για τον Χρήστο Μεγάλου ο οποίος είναι ο προτεινόμενος από το ΤΧΣ για την θέση του CEO της Eurobank.
Ο Δαυίδ ήταν πρόεδρος στην εταιρία Κατσέλης – Nutriant που έκλεισε και η οποία είχε δανειακή έκθεση 5,7 εκατ ευρώ στην Eurobank.
Ο Δαυίδ προτείνεται για πρόεδρος στην Eurobank, που μπορεί να είναι τιμητική αλλά και σημειολογικής σημασίας θέση.  Επιβραβεύουν αυτόν που άφησε να χρεοκοπήσει μια εταιρία. Τραγικό λάθος.
Η σημερινή γενική συνέλευση θα έχει ενδιαφέρον κυρίως γιατί θα παρουσιαστούν, επιχειρήματα και θέσεις και θα αποκαλυφθούν όχι προθέσεις αλλά θα αποκαλυφθεί το στίγμα της νέας διοίκησης, ενώ ενδιαφέρουσες θα είναι οι παρεμβάσεις και της απερχόμενης διοίκησης.
Πηγή: bankingnews.gr

Διορίζουν πρόεδρο στη Eurobank τον άνθρωπο που τη “φέσωσε”

Διορίζουν πρόεδρο στη Eurobank τον άνθρωπο που τη “φέσωσε”

Μείζον ζήτημα ηθικής τάξης δημιουργείται για τον επιχειρηματία Γ. Δαυίδ, ιδιοκτήτη της Coca Cola 3Ε, από την πρόταση του ΤΧΣ, την οποία αποδέχθηκε ο επιχειρηματίας, να αναλάβει πρόεδρος της Eurobank.

Την ώρα που το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και η διευθύνουσα σύμβουλος κα Α. Σακελλαρίου αποφάσισαν να προτείνουν τον κ. Δαυίδ για την προεδρία της τράπεζας, ο επιχειρηματίας έκλεινε την ιστορική βιομηχανία Nutriart (που εκμεταλλεύεται τα σήματα Αλλατίνη, Κατσέλης κ.α), “φεσώνοντας” την τράπεζα της οποίας έγινε πρόεδρος με ποσό 5,7 εκατ. ευρώ.

Συγκεκριμένα, η οικογένεια Δαυίδ δια του Γ. Δαυίδ αλλά και του γιου του Χάρη, αποφάσισαν να πτωχεύσουν τη Nutriart, η οποία οφείλει στις τράπεζες 130 εκατ. ευρώ. Από αυτά τα 130 εκατ., χρέος περίπου 10 εκατ. ευρώ αφορά τη Eurobank, που μετά από σχετική ρύθμιση, είχε μειωθεί στα 5,7 εκατ. ευρώ.

Είναι απορίας άξιο πώς το ΤΧΣ και η διοίκησή του, κ.κ. Σκλαβούνης και Σακελαρίου αποφάσισαν να τοποθετήσουν πρόεδρο της Eurobank έναν επιχειρηματία που έχει φεσώσει με 5,7 εκατ. ευρώ την τράπεζα.

Ταυτόχρονα, ο νέος πρόεδρος της Eurobank, κ. Γ. Δαυίδ, είναι ο επιχειρηματίας που αποφάσισε να βγάλει από το ελληνικό χρηματιστήριο και να μεταφέρει στην Ελβετία την έδρα της Coca Cola 3E.

Ο κ. Δαυίδ, με τη μεταφορά της έδρας της Coca Cola 3E και τώρα με το λουκέτο της Nutriart πρωτοστατεί στην αποβιομηχανοποίηση της χώρας και στην υπονόμευση της ελληνικής οικονομίας. Η κα Σακελλαρίου και η υπόλοιπη διοίκηση του ΤΧΣ θα πρέπει να δώσουν εξηγήσεις για τη συγκεκριμένη επιλογή.

Σημειώνεται ότι η αίτηση πτώχευσης της Nutriart αφήνει 500 εργαζόμενους χωρίς δουλειά, ενώ προκάλεσε σοκ στην αγορά, καθώς με την κίνηση αυτή, ο κ. Δαυίδ όχι μόνο φέσωσε την τράπεζα στην οποία τον προωθούν για πρόεδρο, αλλά και άφησε ανοικτούς τους προμηθευτές της εταιρείας αλλά και τους εμπορικούς της συνεργάτες.

Το άνοιγμα που αφήνει η Nutriart σε σούπερ μάρκετ και προμηθευτές της με το λουκέτο, φτάνει σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες τα 50 εκατ. ευρώ, και κατά άλλες πληροφορίες τα 35 εκατ. ευρώ.
Πηγή: newmoney.gr/article/15743/diorizoyn-proedro-sti-eurobank-ton-anthropo-poy-ti-fesose

 

Πλημμύρισε το διαδίκτυο με διαφημίσεις η Τράπεζα Πειραιώς!

Φουλ της διαφήμισης για την Τράπεζα Πειραιώς!

Εδώ και μέρες σε όλες τις “ενημερωτικές” ιστοσελίδες φιγουράρει η διαφήμισή της!

Σε ΌΛΕΣ ΟΜΩΣ!!!

Μπουκώστε μπουκώστε!

peiraios add

Κάλυψη στα κόμματα για τα θαλασσοδάνεια από Προβόπουλο, Στουρνάρα

Κατά σκανδαλώδη και προκλητικό τρόπο ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιώργος Προβόπουλος, αρνείται να δώσει στη Βουλή τα αναλυτικά στοιχεία για το ύψος των δανείων που έλαβαν τα κόμματα από το 1996 και μετά καθώς επίσης από ποια τραπεζικά ιδρύματα.

Ειδικότερα, σε έγγραφο της ΤτΕ που διαβιβάστηκε στη Βουλή μέσω του υπουργείου Οικονομικών, αναφέρεται ότι «οι όροι χορήγησης δανείων και παροχής εγγυήσεων από τα πιστωτικά ιδρύματα δεν καθορίζονται διοικητικά με αποφάσεις της ΤτΕ αλλά ελεύθερα με τραπεζικά κριτήρια, στο πλαίσιο της Συνθήκης της ΕΕ».

Επίσης ότι τα σχετικά στοιχεία που περιέχονται σε γνώση της ΤτΕ, τα πορίσματα που εκπονούνται και τα μέτρα που λαμβάνονται στο πλαίσιο της άσκησης της εποπτικής της αρμοδιότητας δεν επιτρέπεται να αποκαλύπτονται σύμφωνα με το Ν. 3601/2007.

Ο Στουρνάρας καλύπτει τον Προβόπουλο

Την προκλητική για το Ελληνικό Κοινοβούλιο συμπεριφορά του Γ. Προβόπουλου καλύπτει ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Στουρνάρας, αφού σε δικό του έγγραφο που επίσης απεστάλη στη Βουλή υποστηρίζει ότι «η σύναψη δανείων, μεταξύ των πιστωτικών ιδρυμάτων και των συναλλασσομένων με αυτά μερών, διακρίνεται από εξ’ ολοκλήρου ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια εντός της ελεύθερης αγοράς, καθώς και από σχηματισμό σχετικών προβλέψεων εκ μέρους των πρώτων, για κάλυψη πιστωτικών κινδύνων».

Τα στοιχεία για το ύψος των δανείων που χορηγήθηκαν στα κόμματα είχε ζητήσει ο ανεξάρτητος βουλευτής Νίκος Νικολόπουλος, μετά την ψήφιση της τροπολογίας που χορηγεί ποινική αμνηστία σε όλα τα μέλη των διοικητικών συμβουλίων των τραπεζών που για τα δάνεια που έδωσαν σε ΝΠΔΔ ή Ιδιωτικού Τομέα του Δημοσίου. 

Πηγή: directnews.gr

Μ. Σάλλας: Αγόρασε την Λαϊκή Τράπεζα στην οποία χρωστά εκατομμύρια ευρώ

Η εξαγορά της Λαϊκής Τράπεζας από την Τράπεζα Πειραιώς πριν από ενάμιση μήνα περίπου, έλαβε πανηγυρικό χαρακτήρα. Τα στελέχη του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης σχεδόν άνοιξαν σαμπάνιες, ενώ ο Μιχάλης Σάλλας απέκτησε διαστάσεις «Μεσσία» για τη διάσωση του τραπεζικού συστήματος.

Με τη μόνη διαφορά ότι ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Τράπεζας Πειραιώς απέκτησε μία Τράπεζα στην οποία ο ίδιος προσωπικά αλλά και μέλη της οικογένειας του χρωστούν εκατομμύρια ευρώ.

Τα παραπάνω προκύπτουν από την επίσημη απάντηση της κεντρικής Τράπεζας Κύπρου, έπειτα από ερώτηση που κατέθεσε η βουλευτής του ΑΚΕΛ και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών στη Λευκωσία, Ειρήνη Χαραλαμπίδου. Μάλιστα η απάντηση φέρει την υπογραφή του ίδιου διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, Πανίκου Δημητριάδη.

Δάνεια 112,5 εκατομμυρίων

Σύμφωνα με αυτήν, ο κ. Σάλλας και μέλη της οικογένειάς του χρωστούν στην Λαϊκή Τράπεζα περί τα 112,5 εκατ. ευρώ. Πρόκειται για τα περίφημα δάνεια τα οποία είχε λάβει κατά το παρελθόν ο κ. Σάλλας, τα οποία όπως είχε αποκαλύψει το HOTDOC χρησιμοποιήθηκαν για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Τράπεζας Πειραιώς.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα πάντα με την επίσημη απάντηση της Τράπεζας Κύπρου, «αρχικά δόθηκε όριο σε Ανοικτό Αλληλόχρεο Λογαριασμό (ΑΑΛ) ύψους 150 εκατ. ευρώ για την αγορά μετοχών της Τράπεζας Πειραιώς, σε εταιρείες συμφερόντων του κ. Μιχάλη Σάλλα. Πρόκειται για τρεις εταιρείες με έδρα την Κύπρο με τα ονόματα KAEO Enterprises, Shent Enterprises, Benidver Investments. Η KAEO Enterpises είναι μια εταιρεία η οποία ανήκει προσωπικά στον κ. Σάλλα. Οι άλλες δύο, έχουν πλέον μεταβιβαστεί στα δύο παιδιά του κ. Σάλλα, Μυρτώ και Γιώργο, όπως αναφέρει η επίσημη απάντηση της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου.

Οι εταιρείες αυτές έλαβαν δάνεια από την τότε Marfin Egnatia Bank, προκειμένου να συμμετάσχουν σε αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Τράπεζας Πειραιώς. Οι οφειλές τους, ακόμη και σήμερα ανέρχονται σε 112,5 εκατ. ευρώ συνολικά και για τις τρεις εταιρείες. Για τη λήψη των δανείων δόθηκαν και εγγυήσεις. Μια εγγυητική επιστολή της Τράπεζας Πειραιώς ύψους 7,2 εκατ. ευρώ και ενεχυρίαση 66,2 εκατ. μετοχών της Τράπεζας Πειραιώς. Δεν λήφθηκαν όμως ποτέ οι προσωπικές εγγυήσεις των μετόχων των εταιρειών, δηλαδή της οικογένειας Σάλλα, ενώ λίγο μετά η Κεντρική Τράπεζα Κύπρου απαίτησε τη διενέργεια προβλέψεων σχετικά με τις προαναφερόμενες χορηγήσεις συνολικού ύψους 87,8 εκατ. ευρώ.

Η αποκάλυψη της υπόθεσης δημιουργεί μείζων θέμα. Ο κ. Σάλλας εμφανίζεται να αγοράζει μία Τράπεζα, έναντι 524 εκατ. ευρώ στην οποία ο ίδιος οφείλει το ¼ από αυτά και τα οποία έλαβε για να χρηματοδοτήσει τη δική του Τράπεζα. Το αν ποτέ θα προχωρήσει ο ίδιος στην εξόφληση των δανείων είναι κάτι που κανείς δε γνωρίζει, ενώ διαφαίνονται ξεκάθαρα οι σχέσεις μεταξύ των ελλήνων τραπεζιτών, οι οποίοι δίνοντας δάνεια ο ένας στον άλλο επιχειρούσαν να παρουσιάζουν μία εικόνα ευρωστίας για το τραπεζικό σύστημα.

Το ερώτημα βέβαια που τίθεται είναι το τι έπραξε ο διοικητής της ΤτΕ Γιώργος Προβόπουλος για όλα αυτά, ο οποίος διαθέτει και την εποπτεία του τραπεζικού συστήματος. Επέβαλλε στον κ. Σάλλα να αποπληρώσει τα δάνεια ή μήπως όχι; Και αν όχι για ποιο λόγο;

Και άλλο δάνειο από συνεργάτη του Σάλλα

Τα δάνεια όμως της οικογένειας του κ. Σάλλα, δεν είναι και τα μοναδικά. Άλλες δύο εταιρείες, η Sibadel και Dimaline με τελικό δικαιούχο το στέλεχος της Τράπεζας Πειραιώς κ. Τσατσόπουλο, έλαβαν δάνεια ύψους 21,5 εκατ. ευρώ με μοναδική εξασφάλιση την ενεχυρίαση 12,8 εκατ. μετοχών της Τράπεζας Πειραιώς. Μάλιστα λίγο αργότερα η Κεντρική Τράπεζα Κύπρου απαίτησε και πρόσθετη πρόβλεψη ύψους 18,16 εκατ. ευρώ.

Σε κάθε περίπτωση, τόσο ο κ. Σάλλας όσο και οι αρμόδιοι ελεγκτικοί μηχανισμοί οφείλουν να δώσουν απαντήσεις.

Διαβάστε το απόσπασμα από την απάντηση της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου

Πηγή

Τσουχτερά πρόστιμα σε πέντε ελληνικές τράπεζες

Η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς επέβαλε πρόστιμα 60.000 ευρώ στην Alpha Bank, 40.000 ευρώ στην Eurobank, 35.000 ευρώ στην Πειραιώς και από 20.000 ευρώ στην Εθνική και την Attica Bank

Πρόστιμα ύψους 175.000 ευρώ σε πέντε τράπεζες επέβαλε η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, διότι δεν κατάρτισαν σύμφωνα με τα ΔΛΠ/ΔΠΧΑ τις ετήσιες οικονομικές καταστάσεις για τη χρήση 2011 και τις τριμηνιαίες οικονομικές καταστάσεις της περιόδου που έληξε στις 31.3.2012.

Συγκεκριμένα επέβαλε πρόστιμα 60.000 ευρώ στην Alpha Bank, 40.000 ευρώ στην Eurobank, 35.000 ευρώ στην Πειραιώς και από 20.000 ευρώ στην Εθνική και την Attica Bank.

Πηγή: voria.gr

Διαφημιστικές δαπάνες που “μιλάνε” στη γλώσσα των ΜΜΕ

sponsors

Ακόμη και μέσα στην κρίση όπου υποτίθεται ότι οι Έλληνες είναι πλέον κάτω από το όριο της φτώχειας, οι Τράπεζες δαπανούν δεκάδες εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο για διαφημίσεις.

Η διαφημιστική δαπάνη για την Τράπεζα Πειραιώς είναι περίπου 28 εκ/χρόνο. Για την Alpha Bank γύρω στα 23 εκ/χρόνο περίπου ενώ για την Εθνική είναι πλέον γύρω στα 18 εκ/ χρόνο περίπου (πρό κρίσεων ήταν αρκετά υψηλότερη).

Μια και ο λόγος για διαφημιστικές δαπάνες, να δούμε και τον πρωταθλητή της κατηγορίας αυτής, ο οποίος δεν είναι άλλος βέβαια από τον ΟΠΑΠ. Ο ΟΠΑΠ λοιπόν έδωσε το 2012 17,5 εκ. για δωρεές (Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη), 13,5 εκ. για διαφήμιση και  70 εκ. για χορηγίες (δες παλαιότερη ανάρτηση)Τα στοιχεία είναι από την Ετήσια Οικονομική Έκθεση Χρήσης 2012 του Οργανισμού.

Αναστασία Σακελλαρίου: Η επιλογή της Τρόικα για το ΤΧΣ

Αν δεν ήταν τόσο γοητευτική ο τίτλος της «σιδηράς κυρίας» του εγχώριου τραπεζικού συστήματος θα μπορούσε να της ταίριαζει.. Χμμ,…όχι ακριβώς. Η μυστηριώδης και απόμακρη γοητεία της κ. Aναστασίας Σακελλαρίου, η οποία ανέλαβε το δύσκολο έργο της ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών, παραπαίμπει στην Mόνα Λίζα του Λεονάρντο Ντα Βίντσι αλλά προς το σαγηνευτικότερο. Από τις γυναίκες καριέρας που κόβουν την ανάσα η κ. Σακελλαρίου ήταν αποκλειστική επιλογή της Τρόικα για το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Στη διάρκεια όλου αυτού του εκρηκτικού και κρίσιμου για την Ελλάδα και τις τράπεζες διαστήματος, η κ. Σακελλαρίου χτυπάει απίστευτα ρεκόρ παραμονής στο στρατηγείο της, στο κέντρο της Αθήνας.  Η υπαγωγή της Eurobank  στο ΤΧΣ απαιτεί προσοχή και προετοιμασία και πάνω απ΄όλα ατέλειωτες ώρες δουλειάς. Για την ίδια δεν είναι παρά ένα ακόμη στοίχημα σε μια κινηματογραφική καριέρα: Λονδίνο, Νέα Υόρκη,  Deutsche Bank, Salomon Brothers, Credit Suisse.

Η κ.Σακελλαρίου γεννήθηκε στην Αθήνα και αποφοίτησε το 1991 από το Αρσάκειο και στη συνέχεια έφυγε για σπουδές στη Μεγάλη Βρετανία. Απόφοιτος των Πανεπιστημίων Warwick και Reading και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών με ειδίκευση στο International Banking & Financial Services ενώ η επαγγελματική της σταδιοδρομία ξεκίνησε από τον τομέα του Investment Banking στο Λονδίνο.

Από τις αρχές της καριέρας της ειδικεύτηκε στους τομείς της πίστης και αναδιάρθρωσης πιστώσεων, της διαχείρισης ενεργητικού-παθητικού και της διαχείρισης κινδύνων (risk management) με βασική αρμοδιότητα τις εισηγήσεις αναδοχής ή μη πιστωτικών κινδύνων σχετιζόμενων με σύνθετες συναλλαγές (όπως για παράδειγμα μοχλευμένες εξαγορές) και τη διαχείριση αυτών στις περιπτώσεις ανάληψης.
Σύντομα, μέσα από μία ταχύτατη εξέλιξη προήχθη σε μια από τις νεώτερες σε ηλικία Managing Directors στη Credit Suisse. Το 2009 επιστρέφοντας στην Ελλάδα για οικογενειακούς λόγους, διετέλεσε σύμβουλος του Προέδρου της Τράπεζας Πειραιώς έως το 2010.

Το 2010 αποχώρησε από την Πειραιώς και επέστρεψε στην αγορά ως σύμβουλος του τότε αντιπροέδρου και νυν επικεφαλής του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, κ. Χάρη Σιγανού. Mέχρι 31/12/2012 ηταν Chief Risk Officer στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο όπου, μεταξύ άλλων ήταν υπεύθυνη στο έργο απορρόφησης της Aspis Bank και στο έργο του ελέγχου από την Blackrock. Τα θέματα που διαχειριζόταν ήταν οι μεγάλες χρηματοδοτήσεις θυγατρικών εταιρειών και επενδυτικών προγραμμάτων.

Aπό την σημερινή της θέση δεν κάνει τίποτε λιγότερο από το να εγγυάται την σταθερότητα των συστημικών τραπεζών. Ήδη 27,5 δις ευρώ από το ΤΧΣ βρίσκονται στα ταμεία των 4 συστημικών τραπεζών.  

Πηγή: kourdistoportocali.com

Έτσι με στοχοποίησε ο Μιχάλης Σάλλας!

newego_LARGE_t_1101_40687536

Με το δημοσίευμα της 18-4-2013 του περιοδικού «Hot Doc», με τίτλο «το σχέδιο εξόντωσης του Κώστα Βαξεβάνη», δημοσιοποιήθηκαν κάποιες πτυχές της δικής μου υπόθεσης, καθώς και άμα ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα
τυγχάνω παράνομης παρακολούθησης από τα μεγαλοστελέχη της Τράπεζας Πειραιώς, και αυτού του ιδίου του κ. Μιχάλη Σάλλα.

Για την αποκατάσταση της αλήθειας, πρέπει να αναφερθεί ότι η υπόθεσή μου ως κατηγορουμένης για κατασκευασμένη υπεξαίρεση 43 περίπου εκατομμυρίων ευρώ από το κατάστημα της Τράπεζας Πειραιώς Ζακύνθου εκκρεμεί ακόμη στην ανάκριση, με δεδομένο ότι ήδη μία φορά έχει ακυρωθεί ως αόριστο το σε βάρος μου κατηγορητήριο.

Καθόλη τη διάρκεια της ανακριτικής διαδικασίας η Τράπεζα Πειραιώς αρνείται πεισματικά να προσκομίσει ουσιώδη έγγραφα, μεταξύ των οποίων και το ασφαλιστήριο συμβόλαιό της, και την αποζημίωση που φέρεται ότι έλαβε.

Την ίδια πεισματική άρνηση χορήγησης στοιχείων είχε επιδείξει στους υπαλλήλους του Σ.Δ.Ο.Ε., αρνούμενη να συμμορφωθεί με παραγγελία του αρμόδιου κ. Εισαγγελέα Εφετών

Σε ό,τι αφορά στις καταγγελίες μου, ενώπιον του Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος, κ. Γρηγόριου Πεπόνη, πρέπει να τονιστούν τα εξής:

-Η έρευνα αφορά σε δαιδαλώδεις εταιρείες και διαδρομές, συμφερόντων Μιχάλη Σάλλα, και της οικογένειάς του, και όχι μόνον. Στην έρευνα αυτή έχει συσχετιστεί και αναφορά του πρακτορείου Reuters.

-Είμαι στη διάθεση του Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος, και οποιουδήποτε άλλου έντιμου και αδιάφθορου λειτουργού, ώστε να αξιοποιηθούν όλα τα στοιχεία για την πάταξη οικονομικών και άλλων αδικημάτων σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος.

Από τότε που απευθύνθηκα στον Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος, παρατήρησα αφενός ότι μεθοδευμένα και συντονισμένα έγινε προσπάθεια επηρεασμού και εκφοβισμού του από οργανωμένα συμφέροντα, και κέντρα εξουσίας, αφετέρου ότι παρουσιάστηκα ως άτομο επικίνδυνο που προβαίνει σε κατασκευασμένες πράξεις εκβιάσεως σε βάρος της Τράπεζας Πειραιώς, μέχρι του σημείου να επιτευχθεί ακόμη και η νομιμοφανής παρακολούθησή μου από τις Αρχές.

Μετά, όμως, και το παραπάνω δημοσίευμα, όπου αναφέρονται στοιχεία για παράνομη δράση εγκληματικής οργανώσεως, που στοχεύει μεταξύ άλλων και στη δική μου εξόντωση, μέχρι του σημείου να παρουσιαστώ ακόμη και ως
έμπορος ναρκωτικών, δηλώνω ότι :

-Όλα αυτά τα χρόνια, σε γεωμετρικό πρόοδο, υφίσταμαι απειλές για τη ζωή μου και την σωματική μου ακεραιότητα.

-Απευθύνθηκα σε όλες τις αρμόδιες αρχές, μέχρι και στον Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος, λόγω του αδιάφθορου του χαρακτήρα του, ώστε να θέσω υπόψη τους τα στοιχεία που διαθέτω σε βάρος της Τράπεζας Πειραιώς, των μεγαλοστελεχών της, και ειδικά του Μιχάλη Σάλλα, για σωρεία κακουργηματικών πράξεων, χωρίς μέχρι και σήμερα να έχει γίνει έστω και μερική αποκατάσταση, αναμένοντας με αγωνία να επαληθευτώ στις μεγάλες ίσως προσδοκίες μου.

Παρατήρησα ότι ο ίδιος ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, κ. Γιώργος Προβόπουλος, ουδόλως υποβοηθά, παρά παρακωλύει κατά τη γνώμη μου, τις ελεγκτικές διαδικασίες, για προφανείς λόγους και αιτίες, που αφορούν στην εν γένει πορεία και δράση του.

Δεν πρόκειται να ανεχθώ καμία περαιτέρω θυματοποίησή μου από την Τράπεζα Πειραιώς,τα μεγαλοστελέχη της, και ειδικά τον Μιχάλη Σάλλα, ώστε να παρουσιάζομαι για λόγους σκοπιμότητας άλλοτε ως δράστης υπεξαίρεσης, άλλοτε ως δράστης εκβιάσεως, και γιατί όχι –στο νοσηρό νού τους- ως έμπορος διακίνησης ναρκωτικών.

Επειδή και στην αθλιότητα υπάρχουν όρια αξιοπρέπειας, και ουδέποτε στη ζωή μου, είτε ως ατόμου, είτε ως επαγγελματία, διαπραγματεύτηκα την Αξιοπρέπειά μου, το Ήθος μου, την Ακεραιότητά μου και την Εντιμότητά μου

Καλώ και παρακαλώ τις αρμόδιες Αρχές να πράξουν τα νόμιμα για την αποκατάσταση της αλήθειας, σε όλη της τη διάσταση, ώστε επιτέλους να μιλήσουμε πράγματι για Τραπεζικό Σκάνδαλο, και ουχί για υποκατάστατα στο βωμό της περιχαράκωσης όσων έχουν το θράσος να διαπραγματεύονται ακόμη και το αγαθό της ζωής, για τη δική τους επιβίωση με κάθε έκνομο τρόπο.

Πληρεξούσιος Δικηγόρος μου παραμένει ο Δικηγόρος Αθηνών, Γιάννης Απατσίδης, για οποιαδήποτε διευκρίνιση, μέχρι την κλήση μου από τις Αρχές.

Αγγελική Αγουλού

Πηγή: lykavitos.gr

1,1 δις από ΤΧΣ προς Τράπεζα Πειραιώς

Διαβάζουμε στη στήλη Οικονομία του news247.gr (κάτω – κάτω είναι η αλήθεια…)

Κατά τη συνέλευση της Πειραιώς στις 23 Απριλίου, θα υποβληθούν προς έγκριση δύο ακόμη αυξήσεις κεφαλαίου κατά 570 και 524 εκατ. ευρώ, για τις κεφαλαιακές ανάγκες της ATEbank και των κυπριακών τραπεζών αντιστοίχως, τις οποίες θα καλύψει αποκλειστικά το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Συγνώμη: για τις κεφαλαιακές ανάγκες της ATEbank που “εξαγοράστηκε” 95 εκατ. θα πάρει η Πειραιώς 570  εκατομύρια από το ΤΧΣ?? Αυτό θέλει να πει ο ποιητής?

Δείτε σχετικά άρθρα κι εδώ.

Ιδού και η απόφαση δημοσιευμένη στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως:

TXS Peiraios

Ανακοινώθηκε η εξαγορά της Millenium

Η Τράπεζα Πειραιώς υπέγραψε σήμερα οριστική συμφωνία με την πορτογαλική Millennium BCP (BCP) για την απόκτηση της Millennium Bank Ελλάδος (MBG) και τη συμμετοχή της BCP στην επικείμενη αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της τράπεζας.

 

«Μετά τις εξαγορές της “υγιούς” ATEbank και της Γενικής Τράπεζας πέρυσι, αλλά και την πρόσφατη εξαγορά των δανείων και καταθέσεων των ελληνικών δραστηριοτήτων της Τράπεζας Κύπρου, της Cyprus Popular Bank και της Ελληνικής Τράπεζας, η Τράπεζα Πειραιώς συνεχίζει να διαδραματίζει ηγετικό ρόλο στην αναδιάρθρωση του ελληνικού τραπεζικού τομέα», δήλωσε ο πρόεδρος του Δ.Σ. της Πειραιώς, Μιχάλης Σάλλας.

«Η εξαγορά της MBG βελτιώνει περαιτέρω την κεφαλαιακή μας θέση και τη δυνατότητα δημιουργίας κερδών, ενώ η επένδυση της BCP στην Τράπεζα Πειραιώς οδηγεί στην υπερκάλυψη του 10% της επικείμενης ανακεφαλαιοποίησης που είναι και η ελάχιστη απαιτούμενη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα για τη διατήρηση του ιδιωτικού χαρακτήρα της Τράπεζας», τόνισε. «Πιστεύουμε ότι μπορούμε και θα πετύχουμε ακόμη μεγαλύτερη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στην κομβικής σημασίας αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της Τράπεζας Πειραιώς», κατέληξε στη δηλώσή του.

Τι προβλέπει η συμφωνία

Τα κύρια σημεία της συναλλαγής είναι τα ακόλουθα:

  • Πλήρης ανακεφαλαιοποίηση της MBG από την BCP με 400 εκατ. ευρώ, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της Τράπεζας της Ελλάδος, μέσω μετατροπής της υφιστάμενης ενδοεταιρικής χρηματοδότησης που παρέχει η BCP στη MBG ύψους €261 εκατ, η οποία έρχεται να προστεθεί στο ποσό των 139 εκατ. ευρώ που επενδύθηκε από την BCP στην MBG το Δεκέμβριο 2012 (τα ίδια κεφάλαια της MBG ανέρχονταν σε €198 εκατ το Δεκέμβριο 2012).
  • Το συνολικό τίμημα που καταβάλλει η Τράπεζα Πειραιώς για την εξαγορά της κεφαλαιοποιημένης MBG είναι 1 εκατ. ευρώ.
  • Η MBG θα αποπληρώσει στη BCP όλο το υπολειπόμενο ποσό της ενδοεταιρικής χρηματοδότησης σε δύο δόσεις:  την πρώτη ύψους 650 εκατ. ευρώ κατά την ημερομηνία κλεισίματος της συναλλαγής και τη δεύτερη ύψους €250 εκατ περίπου, μέσα σε έξι μήνες από το κλείσιμο της συναλλαγής. Η Τράπεζα Πειραιώς θα αναλάβει την παροχή χρηματοδότησης στην MBG μετά την ολοκλήρωση της συναλλαγής.
  • Η BCP θα επενδύσει 400 εκατ. ευρώ μέσω ιδιωτικής τοποθέτησης με παραίτηση των δικαιωμάτων των παλαιών μετόχων για το ποσό αυτό, εντός του πλαισίου του ΤΧΣ για την ανακεφαλαιοποίηση, με επακόλουθη απόκτηση ποσοστού μειοψηφίας στο μετοχικό κεφάλαιο της Τράπεζας Πειραιώς.

Με την εξαγορά της MBG, η Τράπεζα Πειραιώς ενισχύει περαιτέρω τη θέση της, εκμεταλλευόμενη τις συνέργιες που θα προκύψουν από την ενσωμάτωση της πρώτης στον Όμιλο Πειραιώς. Η παρούσα εξαγορά, σε συνδυασμό με τη σχεδιαζόμενη επένδυση της BCP ύψους €400 εκατ, αναμένεται ότι θα προσδώσει πρόσθετη αξία στους μετόχους και θα ενισχύσει τη χρηματοοικονομική και στρατηγική θέση της Τράπεζας Πειραιώς, αυξάνοντας έτσι τη συνολική ελκυστικότητά της στους επενδυτές του ιδιωτικού τομέα, καθώς και την προσφερόμενη αξία στους μετόχους, συμπεριλαμβανομένου του ΤΧΣ, στο πλαίσιο της επικείμενης ανακεφαλαιοποίησης.

Με την MBG, η Τράπεζα Πειραιώς αποκτά μία πλήρως κεφαλαιοποιημένη Τράπεζα, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της Τράπεζας της Ελλάδος. Η Τράπεζα Πειραιώς είναι σε προνομιακή θέση προκειμένου να επιτύχει σημαντική διεύρυνση των δραστηριοτήτων της MBG υιοθετώντας βέλτιστες πρακτικές, στοχεύοντας στην ενίσχυση της επέκτασής της σε συγκεκριμένα τμήματα της αγοράς και στα εναλλακτικά δίκτυα, μεγιστοποιώντας τις συνέργιες που θα προκύψουν για τον Όμιλο Πειραιώς.

Με αυτή τη συναλλαγή η Τράπεζα Πειραιώς (pro-forma στοιχεία 31 Δεκεμβρίου 2012):

– Ενισχύει την ηγετική της θέση στην ελληνική τραπεζική αγορά, φτάνοντας το 29% σε μερίδιο τόσο στις καταθέσεις όσο και στις χορηγήσεις.

–  Ωφελείται από εκτιμώμενες συνέργειες ύψους 53 εκατ. ευρώ προ φόρων σε ετήσια βάση μετά την πάροδο 3ετίας.

–   Επιτυγχάνει την κατ’ ελάχιστο 10% απαιτούμενη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στην επικείμενη αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, στο πλαίσιο της ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών.

Μετά την εξαγορά, το pro-forma ενεργητικό του Ομίλου της Τράπεζας Πειραιώς ανέρχεται σε περίπου 103 δισ. ευρώ, οι χορηγήσεις μετά από προβλέψεις σε περίπου 67 δισ. ευρώ  και οι καταθέσεις σε περίπου 55 δισ. ευρώ. Ο Όμιλος θα απασχολεί περίπου 25.000 εργαζομένους  και θα διαθέτει συνολικό δίκτυο που θα αριθμεί 1.765 καταστήματα με παρουσία σε 10 χώρες συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας.

Πηγή: Matrix24.gr

Τέλης Μυστακίδης: ένας Αριστοτέλης για την Εθνική?

του Η. Μπέλλου

Μπορεί ο Ελληνο-Βρετανός δισεκατομμυριούχος Αριστοτέλης Μυστακίδης πράγματι να στηρίξει την αύξηση κεφαλαίου της Εθνικής Τράπεζας; Και αν ναι, από πού αντλεί την οικονομική του άνεση και γιατί να κάνει αυτή την επένδυση; Απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά δίνουν οι κινήσεις του ισχυρού άνδρα της Glencore, του μεγαλύτερου trader εμπορευμάτων και ενέργειας του πλανήτη, η κεφαλαιοποίηση του οποίου αγγίζει τα 34 δισ. δολ.

Η συνάντηση του Μυστακίδη με τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά την προηγούμενη Τρίτη ήταν το επιστέγασμα επαφών που προηγήθηκαν και είχαν σαν πρωταρχικό αντικείμενο την προοπτική να επενδύσει ο Μυστακίδης στην ελληνική οικονομία εν γένει αλλά και την αύξηση κεφαλαίου της Εθνικής ειδικότερα.

Η είδηση είναι σημαντική: σημειολογικά παραπέμπει στην ύπαρξη σημαντικών διεθνών οικονομικών παραγόντων διατεθειμένων να βάλουν λεφτά μεσούσης της κρίσης στην χώρα. Οι πληροφορίες για τις επαφές Μυστακίδη μιλούν για συνάντηση, με την ίδια ατζέντα, και με το management της Εθνικής.

Ο 51χρονος Μυστακίδης σύμφωνα με την τελευταία του αποτίμηση από το αμερικανικό περιοδικό Forbes (Μάρτιος 2013) έχει καθαρή αξία, επενδύσιμα δηλαδή περιουσιακά στοιχεία, ύψους 2,7 δισ. δολ.

Η περιουσία του αυτή προέρχεται από την συμμετοχή του στην Glencore έναν κολοσσό στο χώρο των πρώτων υλών και της ενέργειας αλλά και των αγορών παραγώγων που συνδέονται με αυτές τις υποκείμενες αξίες, ο οποίος εδρεύει στο Baar της Ελβετίας.

Υπενθυμίζεται ότι το επενδυτικό ενδιαφέρον της Glencore στην Ελλάδα δεν είναι όψιμο. Αποκαλύφθηκε ήδη προ τριμήνου όταν και υπέγραψε συμβόλαιο αξίας 200 εκατ. δολ. με τον όμιλο Μυτιληναίου, για απορρόφηση από τον ελληνικό όμιλο εξαγωγών έτοιμου μεταλλεύματος (αλουμίνιο) κατά τη διετία 2013-2014. Το deal αφορά την πώληση 75.000 τόνων αλουμινίου σε κολόνες και πλάκες, που προορίζονται για ευρωπαϊκές και αμερικανικές αγορές ενώ η προστιθέμενη αξία για το εξαγόμενο προϊόν του ομίλου Μυτιληναίου υπερβαίνει το 80% σύμφωνα με πηγές της εταιρείας.

Ο, άγνωστος μέχρι το 2011 στο ευρύ κοινό, Μυστακίδης ανήκει στην ομάδα των έξι στελεχών που επένδυσαν στην Glencore από το 1994 και μπήκαν έτσι στο μετοχικό κεφάλαιο του ομίλου παραγωγής, εμπορίας και μεταφοράς πρώτων υλών. Αγόρασαν μετοχές απευθείας από τον ιδρυτή της, τον Marc Rich, όταν αυτός αποφάσισε να πουλήσει την Marc Rich & Co όπως ονομαζόταν τότε ο όμιλος.

Ο Μυστακίδης εκτιμάται ότι ελέγχει σήμερα περί του 6% του μετοχικού κεφαλαίου της Glencore, το οποίο μετά την εισαγωγή της στο London Stock Exchange (η μεγαλύτερη στην ιστορία της αγοράς) δημιούργησαν τεράστια υπεραξία για τον ελληνικής καταγωγής manager. Είχε μπει στο management της Glencore από το 1993 προερχόμενος από το αντίπαλο δέος, την αμερικανική Cargill, της οποίας η έμφαση στα τρόφιμα την διαφοροποίησε από την Glencore που εστίασε στα βασικά μέταλλα.

O Μυστακίδης γεννήθηκε πριν 51 χρόνια στη Ρώμη όπου τότε ο πατέρας του εργαζόταν για λογαριασμό των Ηνωμένων Εθνών ως επιστημονικός σύμβουλος στο πρόγραμμα για την καταπολέμηση του υποσιτισμού. Σύντομα όμως μετακόμισαν στην Βρετανία από όπου και απέκτησε την βρετανική ιθαγένεια. Εκεί σπούδασε στο London School of Economics ενώ παράλληλα έμαθε να μιλά εκτός από την ελληνική και την ιταλική και άλλες τέσσερεις γλώσσες. Οι δεσμοί του με την Ελλάδα χαρακτηρίζονται ισχυροί και την επισκέπτεται συχνά για διακοπές μαζί με την γυναίκα του με την οποία έχουν αποκτήσει ένα παιδί.

Ορισμένες πληροφορίες συνδέουν την συνάντηση του πρωθυπουργού με τον Έλληνα δισεκατομμυριούχο και με την επιχείρηση αξιοποίησης εκμετάλλευσης του ορυκτού πλούτου της χώρας. Και αυτό όχι μόνον διότι η Glencore μπορεί να εξασφαλίσει αγορές για αυτόν, όπως έδειξε το deal του Μυτιληναίου, αλλά και γιατί η επιχείρηση κινείται επιθετικά διεθνώς σε αυτό το μέτωπο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι αυτές τις ημέρες ολοκληρώνεται η εξαγορά αξίας 30 δισεκατομμυρίων δολαρίων του εκ Βρετανίας ορμώμενου παγκόσμιου μεταλλευτικού ομίλου Xstrata Plc από την Glencore International Plc μετά και από το πράσινο φως από τις κινεζικές εποπτικές αρχές στα πλαίσια των όρων που είχαν τεθεί με δεδομένο το μέγεθος της νέας οντότητας που της προσδίδει δεσπόζουσα θεση παγκοσμίως.

Σε κάθε περίπτωση όμως μένει να εξακριβωθεί το εάν οι αλλεπάλληλες επαφές και οι πληροφορίες γύρω από αυτές θα μετουσιωθούν σε έμπρακτο επενδυτικό ενδιαφέρον του Μυστακίδη και των επιχειρήσεων που επηρεάζει (συνδέεται σύμφωνα με το Bloomberg με 28 διοικητικά συμβούλια τριών διαφορετικών οργανισμών σε 4 διαφορετικούς κλάδους) σε μια εποχή που τα δεδομένα μεταβάλλονται ταχέως και πολλές προαναγγελθείσες επενδύσεις έμειναν τελικά στα χαρτιά.

Πάντως κύκλοι που γνωρίζουν τις εξελίξεις, αναφέρουν ότι το χαμηλό, συνήθως, προφίλ του Μυστακίδη σημαίνει ότι η επιλογή του να βρεθεί στο προσκήνιο στην Ελλάδα ενδεχομένως σηματοδοτεί ειλημμένες αποφάσεις.

Πηγή: capital.gr

Όλη η Έκθεση της Alvarez & Marsal

Τον Μάϊο του 2012, λίγες εβδομάδες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Πανίκος Δημητριάδης, διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου (Central Bank of Cyprus, CBC), ανέθεσε στην διεθνή εταιρία ALVAREZ & MARSAL  να διερευνήσει το ταχύτερο δυνατό και να του ετοιμάσει ένα report για την κατάσταση του τραπεζικού συστήματος της χώρας.

Γράφει συγκεκριμένα στο αίτημά του προς την A&M o κ. Δημητριάδης: “Τον μήνα μετά την ανάληψη των καθηκόντων μου ως διοικητής της CBC τον Μάϊο του 2012, η Λαϊκή Τράπεζα (Cyprus Popular Bank, CPB) ζήτησε και έλαβε κρατική βοήθεια €1,8 δις…  Το φλέγον ερώτημα ήταν αν η Λαϊκή (CPB) ήταν μεμονωμένη περίπτωση ή η πρώτη ένδειξη ενός συστημικού προβλήματος“.

Δείτε τι γράφει η έκθεση για 

  1. τις ζημίες της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου εξαιτίας της έκθεσής της σε Ελληνικά ομόλογα
  2. την αγορά από την Τράπεζα Κύπρου της Ρουμάνικης Banca Transilvania (Δεκ. 2009)
  3. την αγορά από την Τράπεζα Κύπρου της Ρωσικής Uniastrum (Οκτ. 2008)
  4. Τη μετατροπή τον Μάρτιο του 2011 της Marfin Egnatia Bank από θυγατρική της Cyprus Popular Bank (CPB) σε υποκατάστημα.

Συγκεκριμένα, σχετικά με  τη μετατροπή τον Μάρτιο του 2011 της Marfin Egnatia Bank (“MEB”) από Ελληνική θυγατρική της Cyprus Popular Bank (CPB) σε υποκατάστημα αναφέρει:

” Είναι προφανές ότι η Κεντρική Τράπεζα δεν έκανε καμία ενέργεια να σταματήσει την διασυνοριακή ενοποίηση των τραπεζών Marfin Eganit & Cyprus Popular η οποία ουσιαστικά μετέφερε τις υποχρεώσεις της πρώην Ελληνικής θυγατρικής στην Κύπρο.

( original text: It is apparent from the Investigation that the CBC did not take any actions to stop the cross- border merger which essentially transferred the liability of the former Greek subsidiary to Cyprus. )

Σήμερα έχουμε διαθέσιμη ολόκληρη την έκθεση ( 108 σελ., 2 Mb ) που ετοίμασε η Alvarez & Marsal κατ’ εντολή της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου, την οποία μπορείτε να κατεβάσετε εδώ [ Alvarez and Marsal ].

Μ.Καρχιμάκης: Προβόπουλος, ο μοιραίος άνθρωπος για την κατάρρευση του Τραπεζικού συστήματος

Νέα σφοδρή επίθεση κατά του διοικητού της Τράπεζας της Ελλάδος Προβόπουλου, αλλά και όσων Μέσων Ενημέρωσης αναπαραγάγουν ” κατά παραγγελία στημένες αγιογραφίες” υπέρ του Κεντρικού Τραπεζίτη, που αντικειμενικά φέρει και την κύρια ευθύνη για την κατάρρευση του εγχώριου τραπεζικού συστήματος, εξαπέλυσε με ανάρτηση του στο Facebook ο Μιχάλης Καρχιμάκης.

Δείτε τι γράφει:

“Ο ΚΕΝΤΡΙΚΌΣ ΤΡΑΠΕΖΊΤΗΣ Ο ΜΟΙΡΑΙΟΣ ΆΝΘΡΩΠΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΆΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΎ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΎ ΣΥΣΤΉΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΦΑΙΜΑΞΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΉΝΩΝ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΈΝΩΝ ,ΤΩΝ ΑΔΎΝΑΜΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΘΡΏΠΩΝ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΊΑΣ .

Ο κ.κεντρικός τραπεζίτης ,ομοιραιος ΆΝΘΡΩΠΟΣ για το ελληνικο τραπεζικό σύστημα ,χρειάζεται να περάσει απο το πλυντήριο πολλών αγιογραφιών,προκειμένου να συνεχίσει να υπάρχει .

Στις κατα παραγγελία στημένες αγιογραφίες που του γίνονται ,κάποιοι ξεχνούν να αναφέρουν βασικά γεγονότα που ο καθένας μπορει να βγάλει τα συμπεράσματα του.

1) Την περίοδο ευθύνης του ,απο το 2008 που διορίστηκε μέχρι σήμερα ,οι ελληνικές τράπεζες πήραν τον κατήφορο της καταρευσης .και στήθηκαν πολλα,περίεργα και υποπτα τραπεζικα παιγνίδια.

2)Την περίοδο ευθύνης του,οι φορολογούμενοι έλληνες ,οι αδύναμοι και οι άνθρωποι της δημιουργίας ,πλήρωσαν και πληρώνουν πάνω απο 70 δις ευρω για να καλυφθούν οι μαύρες τρύπες που προκάλεσαν τα κόκκινα δάνεια που χορηγήθηκαν ΚΥΡΊΩΣ στον συρφετό των αεριτζιδων,οι οποίοι κατέστρεψαν τις επιχειρήσεις τους αλλα οι ίδιοι παραμένουν πλούσιοι .

3)Την περίοδο ευθύνης του ήταν εκείνος που δεν επέτρεψε στην ελεγκτική εταιρεία black rock ,να ελέγξει και να ερευνήσει το επίπεδο υγείας των χαρτοφυλακίων ,των θυγατρικών των ανωνύμων των τραπεζών και των offshore ,για να συγκαλυφθει και να μην αποκαλυφθεί το Πλιάτσικο που έγινε στις καταθέσεις των ελλήνων αποταμιευτων.

4)την περίοδο ευθύνης του ,τα ασφαλιστικά ταμεία έχασαν πάνω απο 8 δις ευρω ,απο τα αποθεματικά τους στην τράπεζα ελλαδος που μετετραπησαν αυθαιρέτως σε ομόλογα ,για να κουρευτουν στη συνέχεια σε βάρος των εργαζομένων και των ασφαλισμένων .

5)και αλλα πολλα που θα βλέπουν σιγά σιγά το φως της δημοσιότητας και της δικαιοσύνης ,και που θα αποδεικνύουν καθημερινά ποιος ήταν ένας εκ των βασικών πυλώνων επιδείνωσης της κρίσης που τελικά πλήρωσαν ,αυτοί που είχαν το ελάχιστο ποσοστό ευθύνης για όσα έγιναν.

από το lykavitos.gr

Greek Banksters in Action

by Yanis Varoufakis

Last November I posted a piece entitled A Small Victory for Press Freedom in Greece’s Struggle against Cleptocracy. That story concerned the courageous decision of Kostas Vaxevanis, one of Greece’s few, valiant investigative reporters, to publish the so-called Lagarde List; the list of Swiss bank account holders that Greece’s political class did its utmost to keep hidden, to pretend that either it never existed or that it had been ‘misplaced’. Since then, Vaxevanis has been arrested by Special Branch officers, was tried in the Greek Courts, was acquitted triumphantly, and, more recently, awarded one of international journalism’s top awards.

In an earlier piece, last July, (entitled Bankruptocracy in the Greek Sector of Bailoutistan) I had drawn my readers’ attention to the remarkable revelations of Reuters’ Stephen Grey regarding the ponzi scheme put together by Greek bankers for the purposes of usurping Europe’s bank recapitalisation rules, pretending that they managed to draw private capital into their insolvent banks which never really existed. My piece castigated the Greek media for maintaining a veil of silence on these corrupt and criminal practices, while highlighting the troika’s curious lack of interest in the shenanigans of bankers who are receiving billions of European taxpayers’ money (in the process of the so-called ‘recapitalisation’ process).

Today’s post links these two stories together in a manner that you, dear reader, will find startling, worrying, enraging, disconcerting. It comprises, mainly, the summary of a letter that Kostas Vaxevanis sent to a London based journalist last week (the translation and summarising from the Greek original is mine). With this letter Vaxevanis sought support, advice and an opportunity of spreading the news of the dire situation faced by Greeks (citizens and journalists) who refuse to keep silent in the face of deep seated, criminal corruption. I urge you to read on.

“In May 2012, I investigated the functioning of Greek banks, with special emphasis on a certain Greek Bank (The Bank henceforth) and its Chairman (The Chairman). I found that The Chairman’s family members were the secret owners of a number of offshore companies that would receive loans from the bank without any real collateral. These loans would then: (a) be written off as unserviceable, or (b) be used to buy office space that would immediately be resold to other parties which would then lease them to The Bank or sell them toThe Bank at inflated prices. In addition, other offshore companies were used byThe Chairman to borrow substantial amounts from two other Greek banks, again with no collateral, for the purposes of buying shares The Bank (thus helping the bank demonstrate its capacity to draw in private capital). Since then the owner of one of these two other banks has been imprisoned (on different charges) while the second bank involved has played a central role in bringing down the Cypriot banking system (after its merger with one of the island’s now collapsed banks and the transfer of its headquarters from Greece to Cyprus).

After the publication of these two investigative pieces, photographs of Stephen Grey (the Reuters investigative reporter who broke a part of this story to an international audience), were published in various websites with the caption: “The man who came to destroy Greece”. Worse still, the same blogs circulated a ‘document’ which ‘showed’ that I was on the payroll of the Greek state’s intelligence services. I managed to defuse this campaign of defamation by writing extensively about it in the press.

On 11th September 2012, late at night, a group of 4 or 5 people staked out my home. It was only accidentally that I avoided being ambushed (my motorcycle had a flat tire and I thus returned home in a friend’s car). Upon noticing the stalkers I called the police and asked them to come quietly. The police arrived noisily and went to a nearby house first, thus giving the men plenty of time to make their escape. For days, the police refused to investigate properly or to call eyewitnesses to make a statement (later, after I published the story, they did). Since then, I have been denied police protection (unlike most other journalists) and have had to resort to private security.

Soon after the failed ambush, a woman visited my office insisting that I should see her to discuss “the bankers’ designs” on me. I decided to meet with her. She was a frightened woman who claimed to be in grave personal danger. She said that she had been, and was, part of a group comprising former agents and salaried members of the Greek intelligence services, connected to business interests who worked on, at first, wrecking my public image and, later on, planning my physical demise. She added that it was her who, following specific orders, had forged the document ‘proving’ that I was on the payroll of the secret service – a document which her group then circulated to the various blogs that used it.

According to her testimony to me, a group stationed in Skopja was engaged to “see me off”. Part of the same plot concerned the defamation of another woman, a former bank manager with The Bank, who had been fired on false charges of embezzlement because, in truth, she possessed damning evidence concerningThe Chairman’s family’s activities. Their plan, vis-a-vis this former bank manager was to plant narcotics in a restaurant that she owned on the island of Zakynthos and to orchestrate a very public arrest so that, in the future, if she ever revealed her evidence against The Chairman’s family, the press could dismiss her as a ‘drug dealer’. To prove her story, my interlocutor handed over a sequence of photographs that were the result of the surveillance of the former bank manager taken by «her group». The woman further claimed that she had not dared distance herself from that group but she was afraid that she would be killed upon completing her ‘tasks’.

On our part, we immediately investigated her claims. We subjected her to an accredited graphologist’s test who comfirmed that the forged document showing that I was, supposedly, on the secret agents’ payroll (as published in various blogs) was in her handwriting. We also confirmed with the ferry company that the car in which that team of operatives was supposed to have travelled to Zakynthos (to plant drugs in order to frame The Bank’s former employee) had indeed travelled there. We also established that the car was registered to former intelligence agents who had been prosecuted for an number of misdeeds – and whose court case is pending.

I met with this woman a number of times in an attempt further to establish the truth of her allegations. In one of these meetings, she said that the headquarters of her group was close to our magazine’s (HOT DOC) but also that the group had abandoned those quarters fearing that we had worked out they were conducting surveillance on us from there (after I had written in HOT DOC that I know I am being followed). Furthermore, the woman handed to us audio records from her group’s meetings in which they were discussing their plans. We went to the address she gave us to find abandoned offices that were for lease and to see if they featured hidden crypts (where the woman had told her group kept weapons). We found these hidden crevices and photographed them.

To protect myself, I wrote a report on the above which I sealed and delivered to a notary to be released on the event of my death or disappearance. I also visited a district attorney whose incorruptibility I trust. The woman left Athens and is in hiding, even though I remain in contact with her.

Following the above events, I was contacted by the group of people that I consider to have planned to assassin me. I alerted the police and met with them under police surveillance. In the meeting, they denied everything and pretended they had nothing to do with any of these plans. I left that meeting and then refused to take their repeated calls. A few days ago the case files were transferred again from the police to the district attorney. I know nothing further about the law agencies’ activities in this regard.”

Kostas Vaxevanis’ letter then moves on to another, related, issue: The Lagarde List which he and HOT DOC published causing a major political storm, that echoed around the world, and leading to his arrest (for endangering the privacy of those on the list) – not to mention to worldwide acclaim at least within the international community of investigative journalists. Vaxevanis was then acquitted in a short and triumphant trial but the prosecution appealed with the result that a second trial will take place next June.

Meanwhile, following the publication of the Lagarde List, and under enormous pressure from public opinion, the Greek Parliament set up an investigative committee (made up of parliamentarians from each party, in proportion to their strength in Parliament – as per the Constitution) to investigate only one person: the former Minister of Finance, Mr George Papakonstantinou under whose watch the Lagarde List got ‘lost’ within the Greek government and was never utilised by the authorities. The said Committee has a remit to rule on whether there is sufficient evidence to try Mr Papakonstantinou. In the context of its investigation, the Committee calls witnesses who are then examined by members of the Committee. In his letter, Vaxevanis says that, even though no one disputes that the list he and HOT DOC published was the original Lagarde List – as given to him by an anonymous person – certain members of the Committee subjected him to aggressive examination (something that I can vouch for having read the official transcripts as produced by the Greek Parliament) the purpose of which was, clearly, not to establish the truth about the Lagarde List but to discredit Vaxevanis and HOT DOC. Vaxevanis notes in his letter that the members of the Committee that were most aggressive happened to be the ones that ought to have stood down from the Committee on the basis of a clear conflict of interest. In particular, Vaxevanis writes in his letter:

“The mother of one member of the Committee was on the Lagarde List. The wife of another member of the Committee appears to have power of attorney for an account on the Lagarde List. The third member, who happens to Chair the Committee, is the lawyer of a tax office employee who has been convicted for having embezzled millions of euros of tax payers’ money. He has also been the subject of two parliamentary investigations but escaped prosecution shielded by legislation that gives investigators/prosecutors a mere two years before the case is considered to fall under the statute of limitations.”

Vaxevanis’ letter finishes thus:

“I thought it important to relate to you these events. I am in need for your assistance and advice. Every day that goes by, a new piece of a conspiracy is put together and I fear that the jigsaw may be completed by the time my second trial takes place in June. I feel they are keen to convict me while giving me the option to pay a fine instead of serving time in prison. Of course if convicted I shall refuse to do so, opting for prison in order to publicise in that manner what is going on in this country. I could ask for assistance from opposition parties but I revile the idea of becoming part of the party political game. Thank you for your attention and apologies for tiring you with my long-winded story. Alas, you are our only allies. Greece is sinking not only in an economic crisis but also in filth.”

Epilogue

You may wonder what happened to The Chairman and to The Bank. The Chairman is doing fine, thank you. His insolvent bank has now turned into a (by Greek standards) Too-Big-Too-Fail monster, having been handed on a silver platter the good chunks of banks that the Greek taxpayer has paid through the nose to carve out of failed operations. Those in the know expect that he, amongst all Greek bankers, will probably manage to retain control of ‘his’ bank after ESM-funded recapitalisation (though no one seems to know why he can attract private capital when healthier banks, like the National Bank of Greece, are failing to do so). His close connections with people high up in the Central Bank of Greece and in the political establishment (that the average Greek refers to as the Cleptocracy) have ensured that his power to extract rents from the rest of a crumbling society is inversely proportional to ‘his’ bank’s performance. Being a major ‘sponsor’ of the bankrupt (both financially and morally) Greek media has certainly not done him any harm.

Bankruptocracy in the Greek Sector of Bailoutistan is, thus, progressing in leaps and bounds. With European taxpayers’ loan guarantees providing the capital and a bonfire of the Greek people’s hopes for the future supplying the energy.

Source: yanisvaroufakis.eu

Επαναλαμβάνεται αύριο η δίκη Βγενόπουλου για υπόθεση αξιογράφων

Επαναλαμβάνεται αύριο η δίκη Βγενόπουλου στην Κύπρο

Με ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης απειλείται ο Ανδρέας Βγενόπουλος αν δεν παρουσιαστεί στο δικαστήριο της Πάφου καθώς είναι κατηγορούμενος σε ιδιωτική ποινική υπόθεση. Σύμφωνα με το ΑΜΠΕ οι κ. Βγενόπουλος και Μπουλούτας εκπροσωπήθηκαν το πρωί δια των δικηγόρων τους ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου για την υπόθεση πολίτη ο οποίος θεωρεί ότι έχει εξαπατηθεί από τη Λαϊκή Τράπεζα για την υπόθεση των αξιογράφων.

Η υπεράσπιση των κ.κ. Βγενόπουλου και Μπουλούτα, υποστήριξε ότι οι πελάτες τους δεν έχουν παραλάβει τα κατηγορητήρια, όμως, σύμφωνα με το Δικαστήριο, υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία ότι τα κατηγορητήρια έχουν επιδοθεί.

Η συνεδρίαση διακόπηκε και θα συνεχιστεί αύριο, οπότε και αν δεν παρουσιαστούν και πάλι οι κατηγορούμενοι, ο πολίτης  έχει το δικαίωμα να ζητήσει ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης.

Μεταξύ των υπολοίπων κατηγορουμένων είναι και ο τέως διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας Αθανάσιος Ορφανίδης, ο οποίος επίσης εκπροσωπήθηκε από τον δικηγόρο του. Στο κατηγορητήριο περιλαμβάνονται οι κατηγορίες της συνωμοσίας προς καταδολίευση, της απάτης και της ανακριβούς δήλωσης.

Πηγή: www.lifo.gr

 

Έντρομος ο Προβόπουλος εκλιπαρεί για κάλυψη

Προστασία από τον υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα απαίτησε ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας Γιώργος Προβόπουλος, έντρομος από την πορεία της δικαστικής έρευνας που διέταξε ο οικονομικός εισαγγελέας κ. Πεπόνης για μια σειρά από εγκληματικές παραλείψεις του.

Μια μέρα μετά την επείγουσα προκαταρτική εξέταση ο κ. Προβόπουλος επισκέφτηκε τον 

κ. Στουρνάρα για να δείξει ότι διαθέτει ακόμα τη στήριξη της κυβέρνησης .Βεβαίως η παραμονή του στη θέση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, εξαρτάται από την ταχύτητα της διεκπεραίωσης της δικαστικής έρευνας αφού τα στοιχεία του κ. Πεπόνη είναι φωτιά και καίνε στην κυριολεξία τον κ. Προβόπουλο.
Πάντως τα συστημικά μέσα ενημέρωσης, με εξαίρεση τον ALPHA, έθαψαν την είδηση για τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης, δείχνοντας το μέγεθος της διαπλοκής ανάμεσα σε κανάλια και εφημερίδες, με το τραπεζικό σύστημα.
Πηγή: lykavitos.gr

Καταγγελίες για “Συμβόλαια εκτέλεσης” από συστημικό Τραπεζίτη!

Εκρηκτικές διαστάσεις σε επιχειρηματικό και πολιτικό επίπεδο λαμβάνει το γιγαντιαίο σκάνδαλο στο οποίο πρωταγωνιστούν κορυφαία στελέχη της ΕΥΠ, τα οποία εμφανίζονται να συνδέονται ευθέως και να εκτελούν συμβόλαια για λογαριασμό συστημικού τραπεζίτη.

Τα όσα αποκάλυψε το περιοδικό Hot Doc, του Κ. Βαξεβάνη, αποτελούν μόνο την αρχή και σύμφωνα με πληροφορίες αναμένεται πολύ σύντομα να ξεσπάσει καταιγίδα, αφού στο σκάνδαλο εμπλέκονται πρόσωπα που πρωταγωνιστούν στην πολιτική και επιχειρηματική ζωή του τόπου.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ένα στέλεχος της ΕΥΠ που υπηρετούσε σε νευραλγικό τομέα, είχε στήσει ολόκληρο παρακρατικό μηχανισμό τον οποίο είχε θέσει στην υπηρεσία γνωστού συστημικού τραπεζίτη. 

Ανάμεσα στις δραστηριότητες της συμμορίας που περιγράφει το περιοδικό Hot Doc, περιλαμβάνονται πλαστογραφήσεις εγγράφων που εμφάνιζαν- εχθρικούς προς το συστημικό τραπεζίτη –
δημοσιογράφους, ως πράκτορες της ΕΥΠ, παρακολουθήσεις, υποκλοπές, εισβολή σε σπίτια προκειμένου να αφαιρεθούν στοιχεία, ακόμα και επιχειρήσεις ενοχοποίησης πρώην στελεχών της τράπεζας που κρίθηκαν επικίνδυνοι.

Η συμμορία που έστησε ο πολυπράγμων πράκτορας της ΕΥΠ, ο οποίος βρίσκεται σε αργία γιατί διώκεται για κατασκοπεία, είχε βάλει στο στόχαστρο ακόμα και ξένους δημοσιογράφους.

Τους οποίους παρακολουθούσε προκειμένου να εντοπίσει τις πηγές από τις οποίες αντλούσαν στοιχεία για τα δημοσιεύματα σε βάρος του συστημικού τραπεζίτη, τα οποία είχαν κάνει πάταγο στο εξωτερικό αλλά θάφτηκαν από τα ελληνικά συστημικά μέσα ενημέρωσης.

Το γιγαντιαίο σκάνδαλο, απασχολεί ήδη τη δικαιοσύνη, ενώ ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ, Πάνος Καμμένος, κατέθεσε στοιχεία φωτιά στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, και σε έκτακτη συνέντευξη που παραχώρησε σήμερα, μιλάει ευθέως για διασύνδεση της συμμορίας που είχε στήσει το στέλεχος της ΕΥΠ, τόσο με το συστημικό τραπεζίτη, όσο και με πρόσωπο που βρίσκονται πολύ κοντά στο σύστημα εξουσίας.

Πηγή: lykavitos.gr

Διαβάστε ολόκληρο το θέμα  όπως δημοσιεύεται στο περιοδικό HotDoc εδώ.

Τα κομματικά θαλασσοδάνεια των 270 εκατ.

image

Η ιστορία, είναι λίγο έως πολύ γνωστή. Όμως, ας την ξαναθυμηθούμε, έστω και επιγραμματικά:

  • Τα πολιτικά κόμματα, διόριζαν τους δικούς τους -κομματικούς- ανθρώπους στις κρατικές τράπεζες.
  • Μετά, πήγαιναν στις τράπεζες αυτές και ζητούσαν δάνεια.
  • Οι κομματικοί διοικητές, υπάκουαν στις εντολές των κομματικών αφεντικών και έδιναν αφειδώς τα δάνεια. Σήμερα τα κόμματα χρωστάνε στις τράπεζες περισσότερα από 270 εκατομμύρια ευρώ, τα οποία όλοι γνωρίζουμε ότι κανείς δεν έχει την πρόθεση να εξοφλήσει. Από αυτά, περισσότερα από 220 εκατομμύρια οφείλονται στη χρεοκοπημένη Αγροτική Τράπεζα.
  • Σαν εγγυήσεις έναντι των δανείων αυτών, δέχονταν τις …κρατικές επιχορηγήσεις προς τα κόμματα. Έφθασαν μάλιστα να δέχονται τις επιχορηγήσεις που θα έπαιρναν τα κόμματα μετά από 7 ή 8 χρόνια. Και τις δέχονταν με το σκεπτικό ότι η ποσοστιαία δύναμη των κομμάτων θα ήταν αμετάβλητη και ότι κόμματα, όλα τα επόμενα χρόνια θα εξακολουθούσαν να εισπράττουν τις ίδιες επιχορηγήσεις.
  • Τα κόμματα, μέσα από την κακοδιαχείριση και τη σπατάλη, συνέχιζαν να βγάζουν ελλείμματα. Και συνεπώς, σταμάτησαν να αποπληρώνουν τα δάνειά τους.
  • Η Βουλή, την τελευταία μέρα της λειτουργίας της τον Απρίλιο του 2012, ψήφισε το …ακατάσχετο της χρηματοδότησης των κομμάτων! Δηλαδή, οι τράπεζες, ή άλλοι δανειστές των κομμάτων, δε μπορούσαν να κατάσχουν τα χρήματα της κομματικής επιχορήγησης.
  • Μετά τις εκλογές του Μαΐου 2012, ο Σύλλογoς Έλληνες Φορολογούμεοι κατέθεσε μήνυση κατά των διοικήσεων της Αγροτικής Τράπεζας (αυτή ήταν η Τράπεζα που έχει δώσει τα περισσότερα δάνεια) και οι οικονομικοί εισαγγελείς έπιασαν δουλειά, καλώντας στον ανακριτή δεκάδες τραπεζικά στελέχη και ταμίες των κομμάτων.
  • Και ενώ όλα έδειχναν ότι θα ασκούνταν δίωξη, με την κατηγορία της απιστίας, ξαφνικά, 3 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, στις 4/4/2013, σε ένα άσχετο νομοσχέδιο, κατέθεσαν τροπολογία με την οποία απαλλάσσονται από κάθε ευθύνη οι διοικητές και τα στελέχη των τραπεζών που έδωσαν τα δάνεια προς τα κόμματα (βέβαια, με την τροπολογία επιχειρείται να ξεπλυθούν και πολλές άλλες “αμαρτίες” τραπεζικών στελεχών που έδωσαν “θαλασσοδάνεια” προς Δήμους, Περιφέρειες, Κρατικούς Οργανισμούς, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις κλπ).
  • Μέσα σε μία θυελλώδη ατμόσφαιρα στη Βουλή, η τροπολογία ψηφίστηκε στις 10/4/2013.

Ο μόνος τρόπος για να ξεπεραστεί αυτός ο νόμος και να μη δοθεί αμνηστία στα κομματικά τραπεζικά στελέχη που έδωσαν τα δάνεια, είναι να ψηφιστεί ένας νόμος που θα ακυρώνει τον προηγούμενο (παράλληλα, με το άρθρο 1 της πρότασης νόμου που θα υποβάλουμε (την ερμηνευτική δήλωση), δηλώνουμε ότι ο προηγούμενος νόμος σε καμία περίπτωση δεν ισχύει για τα πολιτικά κόμματα).

Υπογράψτε την ΑΝΑΦΟΡΑ – ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΟΜΟΥ για να καταργηθεί ο νόμος που δίνει ατιμωρησία στους κομματικούς διοικητές των τραπεζών!

Πηγή: forologoumenos.gr

Μια βοήθεια 90 εκατ. προς την Τράπεζα Πειραιώς

Μία «χαριστική» διάταξη, την οποία αποκαλύπτει το ThePaper, εντάχθηκε σε νομοσχέδιο του υπουργείου Εξωτερικών, και… χάριζε στην Τράπεζα Πειραιώς το ποσό των 92 εκατ. ευρώ. Η τροπολογία, ωστόσο, αποσύρθηκε, σήμερα, την τελευταία στιγμή και εγείρονται ερωτηματικά πως τα κόμματα της τρικομματικής δεν αντέδρασαν για την ευνοϊκή αυτή διάταξη υπέρ του τραπεζικού ομίλου συμφερόντων Μιχάλη Σάλλα.

Πώς το υπουργείο Οικονομικών προσπαθεί να βοηθήσει τον Μιχάλη Σάλλα; Η Τράπεζα Πειραιώς θα πρέπει να προβεί, εντός των επόμενων ημερών σε Αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου συνολικούς ύψους 7,335 δισ. ευρώ. Από το ποσό αυτό, το 10% θα πρέπει να προέλθει από ιδιώτες επενδυτές, καθώς είναι ο όρος για να μπορέσει το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας να συμμετέχει στο υπόλοιπο 90%. Δηλαδή, θα πρέπει να βρει 730 εκατ. ευρώ που δεν θα προέρχονται από κρατική ενίσχυση. Ωστόσο, σύμφωνα με την τροπολογία του σχεδίου νόμου του υπουργείου Εξωτερικών «Σύσταση Γραφείου Ελληνικής προεδρίας και άλλες διατάξεις», δίνεται το δικαίωμα στην Τράπεζα Πειραιώς να συμψηφίσει αυτό το ποσό με τα χρήματα που έδωσε για να εξαγοράσει την ATE BANK! Δηλαδή, από τα 730 εκατ. ευρώ αφαιρούνται τα 95 εκατ. ευρώ που έδωσε για την εξαγορά της  ΑΤΕ.

Η Τρ, Πειραιώς πιέζεται να βρει το 10% των χρημάτων από τον ιδιωτικό τομέα, καθώς εάν δεν τα καταφέρει το ΤΧΣ θα την κρατικοποιήσει πλήρως, γεγονός που σημαίνει ότι οι μέτοχοι θα χάσουν όλα τα δικαιώματά τους.

Σημειώνεται, ότι η εν λόγω τροπολογία εντάσσεται για δεύτερη φορά προς ψήφιση. Την πρώτη φορά προσπάθησε να “περάσει” μέσω σε νομοσχεδίου του υπουργείου Οικονομικών και αυτή τη φορά εντάχθηκε σε άσχετο νομοσχέδιο του υπουργείου Εξωτερικών.

Ο όμιλος Πειραιώς απορροφώντας τα κυπριακά υποκαταστήματα στην Ελλάδα στήριξε, σε μία δύσκολη στιγμή την Κύπρο, ωστόσο, αυτή η τροπολογία καταδεικνύει ότι υπήρχαν ανταλλάγματα, που δεν ήταν ορατά στο ευρύ κοινό.  Σε αυτό το σημείο να διευκρινιστεί ότι η εν λόγω τροπολογία αρχικά αφορούσε μόνο τις κυπριακές τράπεζες. 

Η παράγραφος 1. του άρθρου Α, αναφέρει χαρακτηριστικά:

Α . Με τις διατάξεις της εν λόγω τροπολογίας προβλέπονται τα ακόλουθα:

1. Ορίζεται, σε περίπτωση παροχής κεφαλαιακής ενίσχυσης από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) στο πλαίσιο εφαρμογής μέτρων εξυγίανσης του άρθρου 63Δ του ν. 3607/2007 (περί εντολής της Τράπεζας Ελλάδος για μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων πιστωτικού ιδρύματος προς άλλο πιστωτικό ίδρυμα), δεν εφαρμόζεται η παράγραφος 3 του άρθρου 7α του ν. 3864/210 (σχετικά με το ελάχιστο ποσοστό του 10% της συμμετοχής  του ιδιωτικού τομέα στην ανακεφαλαιοποίηση, που πρέπει να επιτευχθεί προκειμένου το ΤΧΣ να έχει περιορισμένα διακαιώματα ψήφου σύμφωνα με την παράγραφο 1 του ίδιου άρθρου), ούτε οι διατάξεις περί τίτλων παραστατικών δικαιωμάτων κτήσης μετοχών».

Πηγή: thepaper.gr και lykavitos.gr

Έτσι γραφόταν το αύριο (χτες)

Έτσι γράφεται το αύριο.

Νικολόπουλος: Σταμενίτης,Τσουμάνης και Χριστογιάννης οφείλουν εξηγήσεις στο λαό

«Οι τρεις βουλευτές οφείλουν να δώσουν εξηγήσεις στο λαό» δήλωσε ο ανεξάρτητος βουλευτής Νίκος Νικολόπουλος με αφορμή την ψήφιση της τροπολογίας των Δ. Σταμενίτη Δ. Τσουμάνη και Δ. Χριστογιάννη καταθέτοντας ερώτηση προς τον Πρωθυπουργό.

nikolopoylos-kapote-diegrafan-voyleytes-gia-tropologia-simera-toys-antameivoyn

Σε δηλώσεις του, ο κ. Νικολόπουλος δήλωσε: «Ποιος πολίτης δεν θυμάται το σάλο που ξέσπασε, όταν το 2004, 10 “πράσινοι” βουλευτές συνυπέγραφαν την τροπολογία Πάχτα, που ευνοούσε τα επιχειρηματικά συμφέροντα Στέγγου. Ο Γ. Παπανδρέου με συνοπτικές διαδικασίες, τους διέγραψε και τους έβγαλε ακόμα και από τα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ.

Σήμερα φαίνεται ότι η ίδια πράξη για τα μνημονιακά ήθη, δεν είναι μεμπτή και καταδικαστέα. Δεν τιμωρείται με την παραδειγματική μάλιστα ποινή της δημόσιας της επαναλαμβανόμενης διαπόμπευσης και της ηθικής εξόντωσης μέσω των Μ.Μ.Ε. Δεν επιφέρει την διαγραφή την απομόνωση και πολύ περισσότερο την πολιτική δολοφονία».

Ο ανεξάρτητος βουλευτής πρόσθεσε ότι «τρεις “νεοσύλλεκτοι” βουλευτές, έβαλαν την υπογραφή τους, λίγα λεπτά πριν την ψηφοφορία σε μία περίτεχνη νομικά τροπολογία, για να απαλλάξουν και να αμνηστεύσουν όσους έδωσαν χαριστικά θαλασσοδάνεια πολλών δισ. ευρώ σε δικούς τους και λοιπούς συγγενείς.

Ο κ. Αντ. Σαμαράς και Βενιζέλος κρύβονται πίσω από τους τρεις νέους βουλευτές, γιατί έχουν πάρει 200 εκατ. ευρώ δάνεια για τα κόμματα τους, χωρίς καμία ουσιαστική εγγύηση, χωρίς καν την προσωπική τους υπογραφή».

tropologia-daneiaΟ κ. Νικολόπουλος συμπλήρωσε: «πρέπει να απαντήσουν κατ’ αρχήν οι τρεις βουλευτές στους σκληρά δοκιμαζόμενους πολίτες που επίμονα ερωτούν:

Ποιος έγραψε την τροπολογία; Κάθισαν και οι τρεις μαζί; Ένας γιατρός και δύο μηχανικοί; Τότε λοιπόν, έχουν επάρκεια και μπορούν να αναλάβουν και τον Υπουργικό θώκο του Οικονομικών ή του Δικαιοσύνης στον προσεχή ανασχηματισμό! Όμως γιατί 15 μέρες την έκρυβαν και την κατέθεσαν εκπρόθεσμα; Είχαν συνεννοηθεί με τον Υπουργό κ. Κ. Χατζηδάκη; Είχαν ενημερώσει τον κ. Σαμαρά γι’ αυτή την τροπολογία; Μήπως δεν χρειάζεται καν η συνεννόηση, επειδή η σύζυγος του ενός εκ των 3 Βουλευτών, είναι η εξ απορρήτων ιδιαιτέρα γραμματέας επί πολλά χρόνια του κ. Α. Σαμαρά στο Μέγαρο Μαξίμου;

Σε μια εποχή που το πολιτικό προσωπικό οφείλει να υπερασπίζεται την χρηστή διαχείριση του Δημόσιου χρήματος, οφείλουν οι τρεις Βουλευτές που ΕΚΠΡΟΘΕΣΜΑ έφεραν αυτή την τροπολογία να απαντήσουν στα εκατομμύρια «καραβοτσακισμένους» δανειολήπτες, ποιοι οι εντολείς και ποια η σκοπιμότητα της; Ποιους ήθελαν να προστατεύσουν με αυτή την «γενική» αμνηστία; Μήπως επειδή έχουν εγκρίνει γιατί αυτοί έδωσαν δάνεια στα κόμματα χωρίς εγγυήσεις, χωρίς καν την υπογραφή των αρχηγών τους;

Οι πολίτες ρωτούν εάν οι τρεις βουλευτές γνωρίζουν, ότι η προκλητική αυτή τροπολογία τους ήρθε την ώρα που οι οικονομικοί εισαγγελείς, Γρ. Πεπόνης και Σπ. Μουζακίτης, ολοκληρώνουν την έρευνα τους για το σκάνδαλο αυτό, της δανειοδότησης των κομμάτων που σύμφωνα με πληροφορίες, είχε προκύψει τόσο για τους υπεύθυνους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, όσο και για τα διοικητικά συμβούλια των Τραπεζών, το αδίκημα της κακουργηματικής απιστίας σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου.

Οι Έλληνες ψηφοφόροι ρωτούν τυχαία υπήρξε αυτή η σύμπτωση»;

Ο κ. Νικολόπουλος καταλήγει λέγοντας πως «οι πολίτες είναι εξαγριωμένοι με την υπόπτου γραφής και προελεύσεως αυτή (ν)τροπολογία, που χάριν σ’ εσάς η κυβερνητική τρικομματική κοινοπραξία κάνει την πάπια και ας είναι η απόλυτα υπεύθυνη για την γενική αμνηστία που προσέφερε μέσω υμών- σε όσους έδωσαν “θαλασσοδάνεια” σε κολλητούς, ημέτερους, “εαυτούς και αλλήλους'”. Οι Έλληνες πολίτες δεν ξεχνούν θα σας ζητούν -όπου σας συναντούν- να τους δώσετε τις εξηγήσεις για να πέσει άπλετο φως».

Πηγή: spirospero.gr

Η εκπρόθεσμη Ντροπολογία της ατιμωρησίας: ένας γιατρός και δύο μηχανικοί ξεπλένουν τα θαλασσοδάνεια

Την Πέμπτη 4 Απριλίου 2013, οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας

  • Δημήτριος Χριστογιάννης, βουλευτής Πιερίας, 
  • Δημήτριος Τσουμάνης, βουλευτής Πρεβέζης και 
  • Διονύσης Σταμενίτης, βουλευτής Πέλλας,

λίγα λεπτά πριν την ψηφοφορία στη Βουλή για το σχέδιο νόμου για τη “Διαμόρφωση φιλικού αναπτυξιακού περιβάλλοντος για τις στρατηγικές και ιδιωτικές επενδύσεις”, κατέθεσαν τροπολογία η οποία είχε ως ακολούθως: 

“Δεν συνιστά απιστία κατά τη έννοια των άρθρων 256 και 390 του Ποινικού Κώδικα για τον πρόεδρο τα μέλη του Δ.Σ και τα στελέχη των τραπεζών, η σύναψη δανείων πάσης φύσεως με νομικά πρόσωπα δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, του ευρύτερου δημοσίου τομέα, όπως αυτός οριοθετείται κατά νόμο καθώς και η εν γένει παροχή πιστώσεων σε αυτά, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) υφίστανται αποφάσεις των θεσμοθετημένων εγκριτικών επιτροπών ή οργάνων κάθε τράπεζας και β) τηρήθηκαν, κατά τη χορήγησή τους, οι σχετικές κανονιστικές πράξεις της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤΠΔΕ)”

Η τροπολογία κατατέθηκε εκπρόθεσμα ώστε να μην έχει χρόνο η αντιπολίτευση να αντιδράσει και να ζητήσει ονομαστκή ψηφοφορία. Η τροπολογία έγινε δεκτή από τους υπουργούς Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Οικονομικών και τελικά ψηφίστηκε κατά πλειοψηφία.

.

tropologia-daneia

 

Η εκπρόθεσμη αυτή Ντροπολογία στην ουσία ακυρώνει τις έρευνες για τις δανειοδοτήσεις των κομμάτων που έχουν ξεκινήσει οι οικονομικοί εισαγγελείς Γρηγόρης Πεπόνης και Σπύρος Μουζακίτης. Εκτός από τα κόμματα, βρίσκει επίσης εφαρμογή σε θυγατρικές τραπεζών και σε ΜΜΕ που έχουν πάρει κάθε είδους θαλασσοδάνειο από τις Τράπεζες.

Πόσα από αυτά τα δάνεια έχουν περάσει πια στο δημόσιο χρέος και στις πλάτες του Ελληνικού λαού;

 

Πάντως ο νομοθέτης Χριστογιάννης επιμένει!

– Νομοθέτης Χριστογιάννης: Η ντροπολογία δεν αφορά τα κόμματα! 

Δημοσιογράφος: Γιατί δεν αφορά κόμματα κ. Χριστογιάννη?

Νομοθέτης Χριστογιάννης: Γιατί ….. το είπε ο …. ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ !!

 

Δείτε με τι τόλμη και παρρησία  που κόβει την ανάσα απαντά στους δημοσιογράφους του Dion News ο αδέκαστος και σοφός νομοθέτης – εκπρόσωπος του Λαού: Εγώ πιστεύω τον ΚΑΚΛΑΜΑΝΗ (στο βίντεο που ακολουθεί μετά το 4ο λεπτό) !!! 

 

Ο ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΓΙΑΝΝΗ ?

Α. Κακλαμάνης

.

.

.

Αγαπητέ κύριε Προβόπουλε: Τι είναι τα “Μετοχο-δάνεια”?

Αγαπητέ κύριε Προβόπουλε που σώσατε την Ελλάδα (σύμφωνα με τον κύριο Βγενόπουλο). Τι είναι “μετοχοδάνεια”;

Είχατε στα χέρια σας λοιπόν μία λίστα με δάνεια μεγάλης τράπεζας προς εξαγορά μετοχών της ιδίας.

Δηλαδή, με απλά λόγια, μία τράπεζα δάνειζε νοματαίους, εφοπλιστές κατά προτίμηση, αλλά και “επενδυτές” με κελεμπίες, ώστε αυτοί να συμμετέχουν στην αύξηση μετοχικου της κεφαλαίου.

Ακόμα πιο απλά, μία τράπεζα δάνειζε λεφτά σε τρίτους, για να αγοράσουν τις μετοχές της.

Αυτό είναι το “μετοχοδάνειο”. Το οποίο γνωρίζετε πολύ καλά κύριε Προβόπουλε. Πάμε τώρα στο δια ταύτα:

Μία τράπεζα δανείζει έναν εφοπλιστή με χαλαρότατες εγγυήσεις, ώστε αυτός να αγοράσει μετοχές της τράπεζας. Οι μετοχές αυτές μπαίνουν ως εγγύηση του δανείου, με την τιμή της αγοράς. Αγοράστηκαν στα 7 Ευρώ (λ.χ.) και σήμερα έχουν 0,7 Ευρώ.

Δηλαδή, η εγγύηση πάει περίπατο. Ο κύριος όμως είναι ήδη μέτοχος της τράπεζας, με τα λεφτά της τράπεζας. Έλαβε πρόσθετες εγγυήσεις από τον μέτοχο η τράπεζα για το δάνειο που πλέον ήταν στον αέρα; Πως λέγεται αυτό το δάνειο κύριε Προβόπουλε;

Ας πάμε τώρα και στην δεύτερη περίπτωση. Τράπεζα βγάζει δελτίο τύπου σύμφωνα με το οποίο, μέγας, τεράστιος, τιτάνας επενδυτής από την Ζαμούντα μπαίνει στο μετοχικό της κεφάλαιο. “Επενδυτής” κοινώς. Φωτιά τα χρηματιστήρια, να τα δημοσιεύματα.

Την ίδια στιγμή όμως, η τράπεζα δίνει δάνειο στην εταιρεία “Η εμπριμέ μπούργκα LTD” με έδρα την Ζαμούντα και αυτή αγοράζει μετοχές της ίδιας τράπεζας! Μα γινονται αυτά τα πράγματα; Θα αναρωτηθεί κάποιος που δεν προέρχεται απο την Ζαμούντα.

Είναι απάτη αυτό κύριε Προβόπουλε; Είναι χειραγώγηση; Είναι οικονομικό έγκλημα; Εάν λοιπόν έχει γίνει τέτοιο πράγμα και η ελεγκτική αρχή δεν έχει παρέμβει, είναι συνένοχη;

Και τέλος κύριε Προβόπουλε, εάν όλα αυτά τα “μετοχοδάνεια” έχουν μετατραπεί σε “θαλασσοδάνεια” λόγω των ελλιπών εξασφαλίσεων από την κατάρρευση των μετοχών και καλύφθηκαν από το υστέρημα του Ελληνικού λαού μέσω μνημονίου, είναι απιστία σε βαθμό κακουργήματος για όλους; Από την ελεγκτική αρχή εως τους διοικητές των τραπεζών που πήραν δημόσιο χρήμα;

Είναι δυνατόν να συνέβησαν τέτοια τέρατα στην Ελλάδα του μνημονίου και της εξαθλίωσης;

Πηγή: olympia.gr

Κυπριακές τράπεζες που χάριζαν δάνεια σε πολιτικούς

Τράπεζες που έσυραν στον γκρεμό την κυπριακή οικονομία διέγραφαν συστηματικά δάνεια, τα οποία είχαν χορηγήσει σε κομματικά στελέχη και σε παράγοντες της δημόσιας διοίκησης. Η λίστα που δημοσιεύει σήμερα το «Έθνος» έχει παραδοθεί ήδη στην Επιτροπή Θεσμών της κυπριακής Βουλής. Οι σκανδαλωδώς ευνοημένοι των διορισμένων από το κράτος τραπεζικών διοικήσεων καλούνται τώρα να εξηγήσουν τους λόγους της χαριστικής μεταχείρισης και της αφαίμαξης του δημόσιου ταμείου που οδήγησαν στην καταστροφή.

Λίστα - φωτιά: Χάριζαν δάνεια σε πολιτικούς

Μείζον ζήτημα πολιτικό, ηθικό αλλά και με προφανείς σοβαρότατες ποινικές διαστάσεις δημιουργεί η αποκάλυψη στη Λευκωσία ότι οι τράπεζες που παρέσυραν στον βυθό την Κύπρο διέγραφαν αφειδώς δάνεια που είχαν λάβει πολιτικοί από τα τρία μεγάλα κόμματα και άλλα στελέχη της δημόσιας διοίκησης.

Ηδη έχουν παραδοθεί στην Επιτροπή Θεσμών της Κυπριακής Βουλή οι λίστες με τα ονόματα πολιτικών προσώπων από όλα τα κόμματα (εκτός ΕΔΕΚ και Οικολόγων) που πέτυχαν τη διαγραφή σημαντικών οφειλών τους από τις τράπεζες και θα πρέπει τώρα να αποδείξουν το πώς και το γιατί της ειδικής αυτής μεταχείρισης που είχαν από τα διορισμένα από την ίδια την πολιτική ηγεσία Διοικητικά Συμβούλια των Τραπεζών, ώστε να μην πλανάται η «οσμή» χρηματισμού των πολιτικών με την ταυτόχρονη κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος.

Οι λίστες αυτές αποτελούν την άκρη του νήματος για τη διερεύνηση του οργίου της ρεμούλας και της διαφθοράς, που συνέβαλε με δραματικό τρόπο στη σημερινή καταστροφή.

Το «Εθνος», σεβόμενο τα προσωπικά δεδομένα, δεν αποκαλύπτει πλήρως την επωνυμία των επιχειρήσεων και το πλήρες ονοματεπώνυμο των ευνοημένων από τις τράπεζες πολιτικών, αλλά θεωρεί υποχρέωσή του να δημοσιεύσει τη λίστα της ντροπής, καθώς αποτελεί ένα πρώτο δείγμα του πώς οδηγήθηκε και με ευθύνη ποιων η Κύπρος στην οικονομική καταστροφή.

Οι λίστες που έχει στην κατοχή του το «Εθνος» έχουν τίτλο: «Διαγραφές Χορηγήσεων Συγκεκριμένων Ομάδων Ατόμων (Μέλη ΔΣ, Ανώτατη Εκτελεστική Διεύθυνση και Πολιτικά Εκτεθειμένα Ατομα)» και η πρώτη που αφορά την Τράπεζα Κύπρου περιλαμβάνει τους εξής:

Ξενοδοχειακή εταιρεία «T.Η.Ε.» που όπως αναφέρει το έγγραφο είναι «συνδεόμενη με ΑΚΕΛ – ΠΕΟ» και ως φυσικά πρόσωπα καταγράφονται οι «Φε., Κυ., Κλ., Αλ.» (σ.σ.: αρχικά επιθέτων) που είδαν τον Μάιο του 2012 να διαγράφεται το συνολικό ποσό του δανείου που είχε λάβει ύψους 2.813.000 ευρώ.

Στην Παγκύπρια Εργατική Ομοσπονδία (ΠΕΟ) με αναφορά και πάλι σε δύο φυσικά πρόσωπα «Φε., Κυ.» από δάνειο ύψους 554.000 ευρώ χαρίστηκε το υπόλοιπο 193.000 ευρώ και αυτό τον Μάιο 2012.

Εταιρεία «N.M.G.» που σύμφωνα με το έγγραφο συνδέεται με το κορυφαίο στέλεχος του ΑΚΕΛ, Ν.Κ., η οποία από δάνειο που έχει λάβει ύψους 1.830.000 ευρώ είδε να χαρίζονται τα 111.000 ευρώ με ημερομηνίες αναφοράς τον Μάρτιο 2007 και τον Ιανουάριο 2008.

Γνωστός πρώην βουλευτής του ΔΗΣΥ Π.Π. από δάνειο 168.000 ευρώ αποπλήρωσε μόνο τα 67.000 ευρώ και τα 101.000 ευρώ διαγράφηκαν από την Τράπεζα τον Οκτώβριο 2009.

Εταιρεία «At.ltd» που συνδέεται με τον Σ.Σ. βουλευτή του ΔΗΣΥ (ο οποίος είχε βρεθεί στο στόχαστρο κριτικής από το ΑΚΕΛ για τη δραστηριότητα του δικηγορικού γραφείου του) που από δάνειο 61.000 ευρώ φαίνεται να έχει διαγραφεί ποσό 11.000 ευρώ τον Αύγουστο του 2010.

Εταιρεία «Cy.Ind. Ltd», που ανήκει στον Αχ.Κ. αδελφό του πρώην υπουργού του ΔΗΚΟ, Μ.Κ. μεγάλης πολιτικής οικογένειας του νησιού, που από δάνειο 1.595.000 ευρώ αποπλήρωσε μόνον τις 310.000 και τον Μάιο του 2011 διαγράφηκαν τα 1.285.000 ευρώ.

Ο Π.Γ. γιος πρώην υπουργού του ΑΚΕΛ αρκέστηκε στη διαγραφή μόλις 2.000 ευρώ τον Μάιο του 2012, από δάνειο 5.000 ευρώ.

Στον πρώην βουλευτή του ΔΗΣΥ Σοφ.Χ. από δάνειο 58.000 ευρώ, διαγράφτηκε τον Απρίλιο του 2007 το ποσό των 26.000 ευρώ.

Ο πρώην βουλευτής του ΔΗΣΥ, Ευ. Σ. από δάνειο 84.000 ευρώ είδε να διαγράφονται τα 16.000 ευρώ τον Ιούλιο 2008

Στον πρώην δήμαρχο μεγάλης κυπριακής πόλης που πρόσκειται στο ΑΚΕΛ Α.Μ. από δάνειο 105.000 ευρώ, τον Νοέμβριο 2008 διαγράφηκαν 17.000 ευρώ.

Στην εταιρεία «M.Th.Group» της Λ.Π. νύφης βουλευτού του ΔΗΚΟ Α.Κ. από δάνειο 625.000 ευρώ διαγράφηκαν τα 330.000 ευρώ τον Αύγουστο 2009.

Στην εταιρεία «Xen.&Co» της Μ.Ξ. συγγενούς μέλους του ΔΣ της Τράπεζας, από δάνειο 839.000 ευρώ διαγράφηκαν τα 237.000 ευρώ με ημερομηνίες αναφοράς 12/2007, 7/2008, 9/2010.

Η εταιρεία που φέρει το όνομα του ιδιοκτήτη της, πρώην υπουργού, προέδρου κόμματος και στελέχους του ΔΗΣΥ Τ.Χ. του οποίου διαγράφηκαν τα 399.000 ευρώ από το δάνειο των 708.000 ευρώ που είχε πάρει. Η διαγραφή του δανείου έγινε σε δύο ημερομηνίες: 3/2007 και 3/2008.

Στην Ελληνική Τράπεζα εμφανίζεται

Η εταιρεία «T.Trading Co Ltd» του Ν.Κ. βουλευτή μικρού κόμματος που με τη σύζυγό του κατέχουν το 80% και 20% της εταιρείας της οποίας από δάνειο 1.654.000 ευρώ, τον Δεκέμβριο του 2008 διαγράφηκαν τα 543.000 ευρώ.

Στη Λαϊκή Τράπεζα (Cyprus Popular Bank) υπάρχουν οι εξής αναφορές:

Ο Αρ.Γ. πρώην βουλευτής του ΑΚΕΛ γραμματέας σε τουριστική εταιρεία είδε να διαγράφεται το 2012 το ποσό των 39.000 ευρώ.

Ο Αν. Γ πρώην βουλευτής του ΔΗΣΥ τον Ιούνιο 2011, διέγραψε οφειλή 71.000 ευρώ.

Ο πρώην βουλευτής του ΔΗΣΥ Σοφ. Χ. (που περιλαμβάνεται και στην προηγούμενη λίστα) τον Σεπτέμβριο 2010 έτυχε διαγραφής 54.000 ευρώ.

Εταιρεία της οποίας μέτοχος με 51% είναι ο Γ.Β., κορυφαίος Κύπριος πολιτικός με θητεία σε ανώτατα αξιώματα εμφανίζεται να έχει κάνει συμφωνία για διαγραφή του ποσού των 5,8 εκατομμυρίων δολαρίων με την επισήμανση όμως ότι η διαγραφή έχει υπολογιστεί για το 2014.

Στην Π.Α. πρώην σύζυγο του κορυφαίου υπηρεσιακού στελέχους του ΥΠΕΞ Ν.Α. διαγράφηκε τον Ιούνιο του 2010 οφειλή 18.500 ευρώ.

Σε εταιρεία που ανήκει στον εν ενεργεία πρέσβη Ν.Π. διαγράφηκε το 2012 το ποσό των 14.000 ευρώ.

Η αποκάλυψη για τον κατάλογο που δημοσιεύει σήμερα το “Εθνος, ξεκίνησε από τον Κύπριο δημοσιογράφο Σωτήρη Παπαδόπουλο και την ιστοσελίδα 24h.com.cy. Ο κ. Παπαδόπουλος παρέδωσε τον κατάλογο στο γενικό εισαγγελέα της Κύπρου, ο οποίος και υποσχέθηκε ότι θα ερευνήσει το θέμα.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Μιχάλης Ιγνατίου – Νίκος Μελέτης

Πηγή: ethnos.gr

Marfin: Όταν η τράπεζα δεν έχει τον Θεό της

του Κ. Βαξεβάνη

Η Τράπεζα Marfin και ο όμιλος MIG, υπό τον Ανδρέα Βγενόπουλο, χαρακτηρίστηκαν τα τελευταία χρόνια ως επενδυτικό θαύμα. Μεγάλες επενδύσεις, σχέσεις με επενδυτές του εξωτερικού, εξαγορά εταιριών και ένα εταιρικό προφίλ στηριγμένο στην προσωπική αντίληψη του ιδρυτή τους, που ήθελε να δείχνει πως δεν μοιάζει με κανέναν άλλο. Και δεν έμοιαζε. Μόνο
που το θαύμα κρατά τρεις μέρες. Τα προβλήματα στον όμιλο MIG είναι πια εμφανή. Οι συνδεδεμένες με τον MIG τράπεζες δεν έχουν την αίγλη που εμφάνιζαν και το ερώτημα –όπως για όλες τις τράπεζες– είναι αν έχουν και λεφτά.

Κι όμως, η Marfin Bank είχε προνομιακή σχέση με τον Θεό και τα θαύματα. Είναι η τράπεζα με ειδίκευση στη χρηματοδότηση μοναστηριών που γίνονται ξαφνικά επενδυτές. Δύο ιερά σκάνδαλα, ένα στη Μονή Εμαούς και βέβαια αυτό του Βατοπεδίου, προέκυψαν από μια επιχειρηματική δραστηριότητα με τις «ευλογίες» του Θεού και τη χρηματοδότηση από τις τράπεζες του ομίλου Marfin.

Του Κώστα Βαξεβάνη

Η αποκάλυψη του σκανδάλου του Βατοπεδίου από το «Κουτί της Πανδώρας», το 2008, ξεδίπλωσε τα επόμενα 4 χρόνια το κουβάρι μιας πολιτικοοικονομικής συνδιαλλαγής. Μια χούφτα μοναχοί, οι οποίοι αντικατέστησαν το Ευαγγέλιο με το μπλοκ επιταγών, κατάφεραν να εξασφαλίζουν δημόσια γη που δεν τους ανήκε και στη συνέχεια να την ανταλλάσσουν με ακριβά φιλέτα γης σε όλη την Ελλάδα. Γράφτηκαν χιλιάδες σελίδες για υπουργούς, το Μέγαρο Μαξίμου, τις offshore εταιρίες
που δημιουργήθηκαν για να τζογάρουν, αλλά ελάχιστα για μια οικονομική προϋπόθεση του σκανδάλου: τη σχέση με τις τράπεζες.

Αν δεν υπήρχαν οι τράπεζες, δεν θα υπήρχε σκάνδαλο Βατοπεδίου. Οι τράπεζες ήταν αυτές που έδωσαν τα πρώτα κεφάλαια στην ομάδα Εφραίμ για να αγοράσει ακίνητα. Και ο Άκης Τσοχατζόπουλος ήταν αυτός που «εκπαίδευσε» το Βατοπέδι στο πώς γίνονται οι αποτελεσματικές και κρυφές μπίζνες με τις offshore εταιρίες του. Οι τράπεζες Πειραιώς, Εμπορική και εκείνες του ομίλου Marfin δίνουν δάνεια στο Βατοπέδι, το οποίο ξεκινά το real estate.

Λίγο αργότερα, όμως, το παιχνίδι επεκτείνεται. Το Βατοπέδι, με τη δανειοδότηση της Marfin, παίρνει δάνεια με τα οποία αγοράζει ακίνητα, αλλά κυρίως μετοχές του ομίλου MIG. Είναι η εποχή της ευστάθειας των τραπεζών και βέβαια της ασυδοσίας και των κερδών τους. Τραπεζίτες πηγαινοέρχονται με ελικόπτερα στο Άγιο Όρος, παίρνουν κομποσκοίνια και αφήνουν συμβόλαια χρηματοδότησης.

Άκης ο «εκπαιδευτής»

Το 2007, η Ιερά Μονή Βατοπεδίου κάνει μια πολύ ενδιαφέρουσα επένδυση για μοναστήρι. Αγοράζει ένα κτίριο στην οδό Κηφισίας 7, έναντι έξι εκατομμυρίων ευρώ. Η αγορά γίνεται με δάνειο από την τράπεζα Marfin Egnatia Bank και πωλητής είναι η offshore εταιρία TORCASO. Σήμερα είναι γνωστό από την εισαγγελική έρευνα πως αποτελούσε μία από τις offshore
εταιρίες του Άκη Τσοχατζόπουλου, μέσω των οποίων γινόταν το ξέπλυμα χρήματος από μίζες με την αγοραπωλησία ακινήτων.

Η ανάληψη του δανείου από τη Marfin γίνεται με έξι επιταγές του ενός εκατομμυρίου. Πέντε από τις επιταγές (5 εκατομμύρια) κατατέθηκαν από τον Γιώργο Σαχπατζίδη σε λογαριασμό που διατηρούσε. Το ένα εκατομμύριο όμως αναλήφθηκε σε μετρητά από τον ίδιο. Η Marfin, αν και βλέπει πως το ένα εκατομμύριο προέκυπτε από επιταγές που είχε εκδώσει η ίδια για δάνειο, δεν θεωρεί αναγκαίο να ενημερώσει την Αρχή για την αντιμετώπιση ξεπλύματος μαύρου χρήματος, ότι δηλαδή ένα πρόσωπο τρίτο που δεν σχετιζόταν με τις εταιρίες πραγματοποίησε μια περίεργα μεγάλη ανάληψη.

Ένα χρόνο αργότερα, ο μοναχός Ευδόκιμος κάνει ανάληψη 500.000 ευρώ από λογαριασμό του Βατοπεδίου, χωρίς και πάλι να ενημερωθεί η Αρχή για το μαύρο χρήμα. Η περίεργη οικειότητα που φαίνεται από τις συναλλαγές Βατοπεδίου και Marfin στην υπόθεση που εμπλέκεται η offshore Τσοχατζόπουλου είναι ένα τμήμα των καλών τους σχέσεων.

Όπως πλέον έχει αποδειχθεί από το πόρισμα της Τράπεζας της Ελλάδος, που προέκυψε μετά από αίτημα των Κοινοβουλευτικών Επιτροπών που διερεύνησαν το σκάνδαλο Βατοπεδίου (και όχι με πρωτοβουλία της Τράπεζας της Ελλάδος, όπως θα έπρεπε), από τις 30 Ιουνίου 2006 έως τις 8 Αυγούστου 2008 η Τράπεζα Marfin χρηματοδότησε τη Μονή Βατοπεδίου με 156,9 εκατομμύρια ευρώ σε δάνεια. Το εντυπωσιακό δεν είναι ότι ένα μοναστήρι δανειοδοτείται σαν να είναι η μεγαλύτερη πετρελαϊκή επιχείρηση στη χώρα, αλλά το τι ακριβώς γίνονται τα δάνεια.

Σύμφωνα με την έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος, τα 115 από τα 157 εκατομμύρια δίνονται για την αγορά μετοχών των εταιριών του ομίλου MIG. Δηλαδή οι τράπεζες που σχετίζονται με τον όμιλο MIG δανειοδοτούν το Βατοπέδι και τα χρήματα ανακυκλώνονται ως αύξηση μετοχικού κεφαλαίου.

Όλα καλά κι όλα ωραία

Τα δάνεια από τις τράπεζες του ομίλου Marfin μοιράστηκαν ως εξής:

– 30,2 εκατομμύρια τοποθετήθηκαν στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου του MIG, που έγινε τον Ιούλιο του 2007. (Θα δούμε παρακάτω πώς ακριβώς έγινε αυτή η αύξηση των 5,2 δις.)

– 6,3 εκατομμύρια τοποθετήθηκαν σε μετοχές του ΥΓΕΙΑ του ομίλου MIG.

– 4,79 εκατομμύρια τοποθετήθηκαν σε μετοχές της Marfin Popular Bank, που αποτελούσε βασικό κομμάτι στο τραπεζικό σύστημα του MIG.

– 10,4 εκατομμύρια δόθηκαν για να αγοραστούν μετοχές της VIVARTIA, η οποία ήταν αντικείμενο εξαγοράς του MIG.

-4 εκατομμύρια δόθηκαν για συμμετοχή στην εταιρία Singular Logic, του ομίλου MIG.

– 600.000 πήγαν στην ΑΝΘΕΜΙΑΣ, εταιρία στην οποία συμμετείχε το Βατοπέδι και έπαιξε ρόλο στις ανταλλαγές.

– 21,7 εκατομμύρια εξόφλησαν προηγούμενα δάνεια σε τράπεζες του ομίλου Marfin.

– 22,7 εκατομμύρια δόθηκαν για αγορά επιπλέον μετοχών MIG.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η «επένδυση» 30 εκατομμυρίων σε μετοχές του ΟΤΕ. Το Βατοπέδι εμφανίζεται να αγοράζει μετοχές από 12.9.2007 έως 14.9.2007. Τις πουλάει αμέσως μετά τις εκλογές (20.9) και επενδύει τα λεφτά σε εταιρίες συμφερόντων του ομίλου. Το παιχνίδι με τις μετοχές δεν είναι άσχετο με την πώληση του ΟΤΕ στον γερμανικό τηλεπικοινωνιακό κολοσσό.

Η μονή Βατοπεδίου παίρνει τα δάνεια με εγγυητή την κυπριακή Rassadel, η οποία τότε εμφανιζόταν ως εταιρία ιδιοκτησίας του Άθου Κοιρανίδη. Η εταιρία έχει μετοχικό κεφάλαιο μόλις 1.000 λίρες Κύπρου, αλλά εγγυάται τη δανειοδότηση 175 εκατομμυρίων. Επιπλέον, όπως προκύπτει από τα έγγραφα, την εποχή εκείνη δεν διαθέτει καν νομιμοποίηση στην Ελλάδα.

Το Βατοπέδι εμφανίζεται να βάζει ως υποθήκη ακίνητα αξίας 40 εκατομμυρίων, ενώ για το υπόλοιπο ποσό (117 εκατομμύρια) μπαίνουν ως υποθήκη οι ίδιες οι μετοχές. Αυτό είναι μια διαδικασία που επιτρέπεται, αρκεί, σε περίπτωση πτώσης των μετοχών, ο δανειολήπτης να καλύπτει το ποσό της διαφοράς. Αυτό δεν έγινε ποτέ. Η τράπεζα, μέσα από ένα πλαίσιο δανειοδότησης που εμπεριείχε offshore εταιρίες και παράτυπες λειτουργίες, δημιούργησε πιστωτικό κίνδυνο. Οι μετοχές της Marfin έχουν απογειωθεί σε ποσοστό μεγαλύτερο από 92% και είναι αμφίβολο αν θα μπορέσουν να αποπληρωθούν τα δάνεια που δόθηκαν με αυτό τον τρόπο. Η μαύρη τρύπα, την οποία δεν θέλησαν να ελέγξουν ούτε η Τράπεζα της Ελλάδος ούτε η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, ενδεχομένως να ριχτεί μέσα στο πηγάδι της υποτιθεμένης αστάθειας των τραπεζών που θα κληθούμε να πληρώσουμε όλοι, για να μην καταρρεύσουν οι τράπεζες.

Αρκεί να έχεις άδεια τράπεζας

Καμία από τις καταγγελίες ή τα δημοσιεύματα που έβαζαν θέμα λειτουργίας των τραπεζών δεν οδήγησε σε έλεγχο από τα θεσμικό όργανα. Όσα πορίσματα ελέγχου βγήκαν, ήταν αποτέλεσμα αιτημάτων από επιτροπές της Βουλής ή εισαγγελείς. Οι τράπεζες δεν ελέγχονται, αλλά και όταν ελέγχονται, οι ελεγκτές διατυπώνουν αμφιλεγόμενες εκφράσεις που «νομιμοποιούν» τους παραβάτες. Το κοινό μυστικό είναι ένα: να μην διαταραχτεί η «τραπεζική ευρυθμία» και να μην αρχίσουν να βγαίνουν τα άπλυτα στη φόρα. Ή, αλλιώς, μεταξύ κατεργαρέων… κοινές μετοχές.

Μία από τις πιο συνηθισμένες λειτουργίες που εμφανίζουν τις άδειες τράπεζες με γεμάτα ταμεία είναι οι αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου. Είναι γνωστό πως οι τράπεζες δανείζουν φίλιες εταιρίες ή πρόσωπα για να κάνουν αύξηση κεφαλαίου στις ίδιες τις τράπεζες, ανακυκλώνοντας ουσιαστικά αέρα. Χωρίς ίδια κεφάλαια, αλλά με τα λεφτά των καταθετών. Σε μια άλλη διαδικασία, οι τράπεζες δανείζουν εταιρίες συγγενών μετοχικών συμφερόντων για να εμφανιστούν εύρωστες και να προσελκύσουν επενδυτικό κοινό στο χρηματιστήριο. Το παιχνίδι αυτό παίχτηκε πολύ συχνά, με την ανοχή των ελεγκτικών μηχανισμών στην Ελλάδα.

Από την Επιτροπή της Βουλής που ερευνούσε το σκάνδαλο Βατοπεδίου προέκυψαν στοιχεία που έθεταν ερωτήματα για τη λειτουργία του ομίλου MIG και τη χρήση των τραπεζών που σχετίζονταν μαζί του. Τα στοιχεία δεν ερευνήθηκαν ποτέ.

Το 2007, ο όμιλος MIG προχώρησε στην αύξηση του μετοχικού του κεφαλαίου με το εντυπωσιακό ποσό των 5,2 δις. Η αύξηση του κεφαλαίου δημιούργησε εικόνα ευρωστίας στον όμιλο και ευνόησε τις επενδυτικές του κινήσεις. Όπως όμως αποκαλύπτεται από πόρισμα της ΤΤΕ, η Marfin έδωσε μετοχοδάνεια σε φυσικά και νομικά πρόσωπα αξίας 801 εκατομμυρίων ευρώ για να συμμετάσχουν στην αύξηση κεφαλαίου του MIG. Ποσό που ήταν πάνω από το επιτρεπόμενο που μπορούσε να δώσει η τράπεζα.

Επιπλέον δάνεια 1,8 δις δόθηκαν σε συνδεδεμένες με τον MIG επιχειρήσεις για τη στήριξη των μετοχών εταιριών του ομίλου. Εντυπωσιακό είναι πως 400 εκατομμύρια ευρώ δάνειο δόθηκε στην εταιρία Dubai Investment Group, βασικό μέτοχο των εταιριών MIG και Marfin Popular. Η αραβική εταιρία εμφανίστηκε το 2006 ως ο μεγάλος επενδυτής στον MIG, που θα έφερνε άλλον αέρα. Η άφιξη της Dubai Investment ήταν πόλος έλξης και για άλλουςεπενδυτές. Κανένας δεν γνωρίζει αν η επένδυση δεν ήταν τίποτε άλλο από μια ανακύκλωση χρημάτων του δανείου, για να αλλάξει η εικόνα και η θέση του ομίλου MIG στην αγορά.

Η πρακτική αυτή της Marfin εντοπίζεται, σύμφωνα με πληροφορίες, στο σύνολο των τραπεζών. Μπορεί όμως να εντοπιστεί με στοιχεία μόνο σε περίπτωση που κάποιος αναγκαστικός έλεγχος ανοίξει μια τρύπα στο στεγανό των τραπεζών. «Αρκεί να έχεις μια άδεια τράπεζας», λέει ένας παλιός τραπεζίτης. Μπορείς να γίνεις επενδυτής, επιχειρηματίας, συναλλασσόμενος με τα κόμματα και σίγουρα πλούσιος. Άλλωστε, ζούμε στη χώρα που έχει φτωχές επιχειρήσεις και τράπεζες, αλλά πλούσιους επιχειρηματίες και τραπεζίτες. Αν ήθελε να βρει άκρη το κράτος, αντί για επανακεφαλαιοποίηση με το επιχείρημα της τρύπας που οι ίδιες οι τράπεζες δημιούργησαν, θα μπορούσε απλώς να κάνει έλεγχο περιουσιακών στοιχείων. Τις τράπεζες δεν τις έκανε φτωχές η κρίση, αλλά η χρήση.

Πηγή: koutipandoras.gr

Ζημιές 1,5 δισ. το 2012 για Eurobank

Ζημιές ύψους 1,5 δισ. ευρώ σημείωσε το 2012 η Eurobank και ήταν απόρροια αφενός μεν των χαμηλότερων εσόδων και των αυξημένων προβλέψεων για επισφαλείς απαιτήσεις και αφετέρου εκτάκτων και μη επαναλαμβανόμενων ζημιών συνολικού ύψους €686 εκατομμυρίων, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση της τράπεζας.

Kύρια στοιχεία αποτελεσμάτων

-Αύξηση καταθέσεων κατά €2,7δισ. το Β΄ εξάμηνο του 2012 και μείωση εξάρτησης από το Ευρωσύστημα κατά €13δισ. τους τελευταίους 8 μήνες. Το σύνολο καταθέσεων εξωτερικού υπερέβη το σύνολο των δανείων.

-Επιβράδυνση του ρυθμού αύξησης των νέων δανείων σε καθυστέρηση στην Ελλάδα το Β΄ εξάμηνο του έτους. Αύξηση των προβλέψεων για επισφαλείς απαιτήσεις κατά 25% σε ετήσια βάση για την περαιτέρω θωράκιση του ισολογισμού.

-Pro-forma δείκτης βασικών κυρίων κεφαλαίων (EBA Core Tier I) 10,8%, έναντι ελαχίστου 9%.

-Περαιτέρω μείωση λειτουργικού κόστους κατά 6% το 2012. Σωρευτική μείωση κατά 23% από το 2008.

-Το καθαρό αποτέλεσμα ήταν αρνητικό κατά €1,5δισ. το 2012 (εκ των οποίων €686εκ. αφορούν έκτακτες και μη επαναλαμβανόμενες ζημιές) λόγω κυρίως του υψηλού κόστους χρήματος και της μείωσης των εσόδων από τόκους κατά 26% σε ετήσια βάση.

Πηγή: euro2day.gr

Δεν είναι οι Τράπεζες, είναι η γεωπολιτική αξία της Κύπρου, ηλίθιοι!

den-einai-oi-trapezes-einai-i-geopolitiki-aksia-tis-kuproy-ilithioi--
Ακούω τις αναλύσεις για το Κυπριακό ζήτημα και πραγματικά απορώ πόσο εύκολα ενσωματώθηκε η προπαγάνδα των Γερμανών και λοιπών δυνάμεων σχετικά με τα «μαύρο χρήμα», το πλυντήριο και το χρηματοπιστωτικό σύστημα και άλλα επιχειρήματα άνευ ουσίας.
Δηλαδή το Λουξεμβούργο ή ακόμα και οι Γερμανικές τράπεζες δεν ξέρουν τίποτα για το «βρώμικο χρήμα» που ξεπλένεται στην επικράτεια τους, το χρήμα της Στάζι και των Ναζί που ξεπλύθηκε;Θέλουν να μας πείσουν ότι για 5-6 δις ευρώ απειλούν να τινάξουν στον αέρα ολόκληρο το οικοδόμημα του Ευρώ.Σε καμία περίπτωση! Υπάρχει οργανωμένο σχέδιο αποδόμησης του κυπριακού τραπεζικού συστήματος αλλά και του ρόλου της Κύπρου ως χρηματοπιστωτικό κέντρο διακίνησης κεφαλαίων από τη Μέση Ανατολή, τη Ρωσία, την Κίνα και την Αμερική. Και όλα αυτά στην κρισιμότερη φάση της εκμετάλλευσης του φυσικού πλούτου της. Η διψασμένη για ενέργεια Γερμανία που αιματοκύλησε τουλάχιστον δύο φορές την Ευρώπη συνεχίζει ακάθεκτη το έργο σε μια νέα προσπάθεια, μόνο που αυτή τη φόρα είναι το Ευρώ κι ο τρόπος που το χρησιμοποιεί, αυτό είναι το ισχυρότερο όπλο μαζικής καταστροφής των οικονομιών.

Μια ματιά μόνο στον χάρτη της ανατολικής Μεσογείου δείχνει την τεραστία γεωπολιτική θέση της Κύπρου και τη μεγίστη στρατηγική της αξία. Η Κύπρος είναι το μπαλκόνι της νοτιοανατολικής Μεσογείου. Η Κύπρος είναι η «πόρτα» από την οποία μπαίνεις στην ευρύτερη αφρικανική και ασιατική περιοχή. Η μαρτυρική Κύπρος –δεν είναι η πρώτη φορά – γίνεται πεδίο μιας άγριας, ίσως της μεγαλύτερης σύγκρουσης για τον έλεγχο των γεωπολιτικών σφαιρών.

Στη δυσκολότερη φάση: οι ΗΠΑ είναι περισσότερο αδύναμες από ποτέ, η Γερμανία δυναμώνει επικίνδυνα, η Κίνα θέλει μερίδιο από τις σφαίρες επιρροής και η Ρωσία θέλει να πάρει ρεβάνς από τον αποκλεισμό της στην περιοχή. Σε αυτά μπορούμε να προσθέσουμε και τη ρευστότητα που επικρατεί στη Μέση Ανατολή… Η γεωπολιτική σημασία του ελληνικού χώρου στηρίζεται περισσότερο στη θέση και όχι τόσο στην οικονομία των ενεργειακών αποθεμάτων. Στο μέσο τριών ηπείρων και σημαντικών θαλασσών- Ανατολικής Μεσογείου, Ευξείνου Πόντου, Αδριατικής- και με τη γεωφυσική μορφολογία του, ως χερσαία και παράλληλα θαλάσσια και νησιωτική ενότητα, συνιστά γεωστρατηγικό θησαυρό.

Ο ελληνικός χώρος είναι βαλκανικός, ευρωπαϊκός και μεσογειακός. Είναι μέρος της Ανατολικής Λεκάνης της Μεσογείου και βρίσκεται στην κορυφή ενός τριγώνου, του οποίου οι δύο άλλες κορυφές βρίσκονται στη Μέση Ανατολή και στην Κασπία, όπου επικεντρώνονται σήμερα τεράστια συμφέροντα. Σήμερα τις τύχες της χώρας έχει ο άνθρωπος που τάχθηκε υπέρ του σχεδίου Ανάν, Νίκος Αναστασιάδης.

Ο Σεφέρης περιέγραψε με τον καλύτερο τρόπο την κατάσταση στην Κύπρο «Ένας λαός πεισματάρικα και ήπια σταθερός. Για σκέψου πόσοι και πόσοι πέρασαν από πάνω τους: σταυροφόροι, Βενετσιάνοι, Τούρκοι, Εγγλέζοι – 900 χρόνια. Είναι αφάνταστο πόσο πιστοί στον εαυτό τους έμειναν και πόσο ασήμαντα ξέβαψαν οι διάφοροι αφεντάδες πάνω τους. Και τώρα γράφουν στους τοίχους των χωριών τους: “Θέλομεν την Ελλάδα μας κι ας τρώγωμεν πέτρες…” θα ήθελα οι νέοι μας να πήγαιναν στην Κύπρο· θα έβλεπαν από εκεί πλατύτερα τον τόπο μας» Ο Ελληνικός χώρος δέχεται… επίθεση χωρίς ουσιαστικά να υπάρχει ενιαίο πολιτικό και οικονομικό δόγμα…

Τα σημαντικότερα σημεία ελέγχου του χώρου αυτού είναι η Κρήτη, τα Δωδεκάνησα και η Κύπρος. Προστιθεμένης και της ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, οι οποίες ελέγχουν την πρόσβαση στο Αιγαίο καθιστούν την χώρα μας χώρο υψίστης πολιτικής και στρατηγικής αξίας. Έτσι, η προσέγγιση του Κυπριακού προβλήματος με όρους οικονομικούς ή τραπεζικούς έχει ήδη ανατραπεί από την εποχή της ανακίνησης του Κυπριακού προβλήματος. Θα πρέπει η Αθήνα να καταλάβει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν μπορεί μόνη της, χωρίς την ενεργό σύμπραξη της Ελλάδος σε όλα τα επίπεδα, να αντιπαρατεθεί με τα διεθνή συγκρουόμενα συμφέροντα στην περιοχή. Αν θέλει η Ελλάδα να διαδραματίσει τον όποιο ρόλο στην περιοχή, οφείλει να έχει μέσω της Κυπριακής Δημοκρατίας έντονη παρουσία στον χώρο αυτόν. Η ανάδειξη μιας στρατηγικής για τον ανατολικό μεσογειακό χώρο, και όχι μόνο, αποτελεί πρώτιστο καθήκον του Ελληνισμού σήμερα.

Ακούσαμε τον κ. Στουρνάρα να λέει «Οι εξελίξεις για την Κύπρο θα προέλθουν από την Κύπρο»δηλαδή πλήρης εγκατάλειψη. Όπως την εποχή του σχεδίου Ανάν που κάποιοι-ευτυχώς η μειοψηφία- προπαγάνδιζαν ότι το Κυπριακό πρόβλημα είναι ένα ζήτημα, που θα το λύσουν οι δύο κοινότητες. Αυτό είναι το δόγμα των ξένων συμφερόντων, ότι η Ελλάδα απλώς συμπαρίσταται, κυριολεκτικώς παρακολουθεί τα τεκταινόμενα, στην Κυπριακή Δημοκρατία, μετατρεπόμενη έτσι σε όχημα των όσων την επιβουλεύονται. Είναι οι ίδιες δυνάμεις που επανέφεραν ως βάση συζητήσεως προς επίλυση του Κυπριακού Προβλήματος, κινδυνολογώντας, όπως έπραξαν και το 2004, το κατάπτυστο και απορριφθέν από την πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων «σχέδιο Ανάν», νομίζοντας ότι έτσι θα πάρουν πίσω την «ρεβάνς».

Δεν θα έπρεπε να γίνει διευρυμένη σύσκεψη στο Μαξίμου υπό τον Πρωθυπουργό για την Κύπρο; Δεν θα έπρεπε να υπάρχει αυτές τις κρίσιμες ώρες Έλληνας Υπουργός στην Κύπρο έστω και για συμβολικούς λόγους;

Και για να μην ξεχνιόμαστε στο διάγγελμα του ο Τάσσος Παπαδόπουλος είχε καταλήξει στο εξής συμπέρασμα:

«Έχω εμπιστοσύνη στην κρίση σας. Είμαι βέβαιος ότι δεν σας αγγίζουν ψεύτικα διλήμματα. Ότι δεν σας τρομάζουν απειλές για δήθεν διεθνή απομόνωση. Ότι δεν σας πείθουν τα περί δήθεν τελευταίας ευκαιρίας. Είμαι βέβαιος ότι εξακολουθούν να έχουν για σας νόημα οι ηθικές αρχές και αξίες του λαού μας, του πολιτισμού και του εθνικού ιστορικού μας βίου, τον οποίο θέλετε να συνεχίσουμε με ασφάλεια, δικαιοσύνη, ελευθερία και ειρήνη.

Ελληνικέ κυπριακέ λαέ, Στη ζυγαριά του ΝΑΙ και του ΟΧΙ, πολύ βαρύτερες και πολύ πιο επαχθείς θα είναι οι συνέπειες του ΝΑΙ. Σε καλώ να απορρίψεις το Σχέδιο Ανάν. Σε καλώ να πεις στις 24 του Απρίλη ένα δυνατό ΟΧΙ. Σε καλώ να υπερασπιστείς το δίκαιο, την αξιοπρέπεια και την ιστορία σου.»

Νίκος Παναγιωτόπουλος, NewsPost.gr

Πεπόνης, Μουζακίτης λαμβάνουν “Ελλιπή πληροφόριση” από τις Τράπεζες

Σε πλήρη αναντιστοιχία με το γενικό αίτημα περί πλήρους διαλεύκανσης της υπόθεσης Λαγκάρντ, αλλά και με τις ενέργειες που κάνουν προς αυτή την κατεύθυνση οι οικονομικοί εισαγγελείς, βρίσκονται τα τραπεζικά ιδρύματα της χώρας.

Μουζακίτης και Πεπόνης με έγγραφό τους διαμαρτύρονται προς τις τράπεζες για τα στοιχεία που έδωσαν όσον αφορά τους τραπεζικούς λογαριασμούς των συγγενών του Γ. Παπακωνσταντίνου που αναφέρονται στη λίστα Λαγκάρντ

Η προχειρότητα με την οποία απαντούν στις παραγγελίες των δικαστικών λειτουργών, αλλά και η καθυστέρηση που εμφανίζουν ως προς την αποστολή όλων των στοιχείων που έχουν ζητηθεί, οδήγησαν τους οικονομικούς εισαγγελείς Γρηγόρη Πεπόνη και Σπύρο Μουζακίτη στη σύνταξη και διαβίβαση εγγράφου με το οποίο απευθύνουν αυστηρή υπόδειξη προς τις τράπεζες, ώστε να ολοκληρώσουν άμεσα και με ακρίβεια το σχετικό έλεγχο για την περιουσιακή κατάσταση των συγγενών του Γιώργου Παπακωνσταντίνου.

Η τραπεζικοί λογαριασμοί

Η ενέργεια αυτή δημοσιοποιήθηκε μετά και την έλευση στη Βουλή, και συγκεκριμένα στην προκαταρκτική επιτροπή, των στοιχείων που κοινοποίησε η Περιφερειακή Διεύθυνση Αττικής του ΣΔΟΕ για τους τραπεζικούς λογαριασμούς των συγγενικών προσώπων του πρώην υπουργών Οικονομικών.

Σύμφωνα με τον κατάλογο, εντοπίζονται καταθέσεις σε 11 τραπεζικά ιδρύματα της χώρας, χωρίς όμως περαιτέρω πληροφορίες για τον όγκο αλλά και το σύνολο των καταθέσεων.

Στο απαντητικό τους έγγραφο οι δύο δικαστικοί λειτουργοί καταλογίζουν στα τραπεζικά ιδρύματα «ελλιπή πληροφόρηση» λόγω του «ελλειμματικού χαρακτήρα» των στοιχείων που διαβίβασαν, και προσθέτουν ότι «είναι δυσχερής η αξιοποίησή τους». Υπενθυμίζουν ότι η προκαταρκτική έρευνα των εισαγγελέων δεν δύναται να ολοκληρωθεί, εάν δεν υπάρξει πλήρης έλεγχος των στοιχείων. Ζητούν, τέλος, από το ΣΔΟΕ να συνεχίσει την έρευνα με ταχείς ρυθμούς, χωρίς όμως αυτό να αποβεί εις βάρος της πληρότητας και ποιότητας του ελέγχου.

Η συγκεκριμένη εξέλιξη προκάλεσε την αντίδραση των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ που μετέχουν στην προκαταρκτική επιτροπή, οι οποίοι υποστηρίζουν «ότι είναι γελασμένοι όσοι νομίζουν πως μπορούν με φτηνά επικοινωνιακά κόλπα να δημιουργήσουν μαγικές εικόνες».

Με ανακοίνωσή τους οι Θοδωρής Δρίτσας, Σταύρος Κοντονής και Ζωή Κωνσταντοπούλου θέτουν σειρά ερωτημάτων.

«Παιχνίδια συγκάλυψης»

Συγκεκριμένα καλούν όσους «παίζουν παιχνίδια συγκάλυψης εις βάρος του ελληνικού λαού, να απαντήσουν»: Πώς είναι δυνατόν οι τράπεζες να μην έχουν αποστείλει στο ΣΔΟΕ πλήρη στοιχεία για τα πρόσωπα που περιλαμβάνονται στη λίστα Λαγκάρντ; Πώς είναι δυνατόν το ΣΔΟΕ και ο επικεφαλής του, κ. Στασινόπουλος, να μην έχουν κάνει καμία ενέργεια προς την επίσπευση της διαδικασίας; Πώς είναι δυνατόν ο πρόεδρος της επιτροπής να επικαλείται ενημέρωση από τον κ. Ζανιά (πρόεδρος της Ελληνικής Ενωσης Τραπεζών) και τον Χάρη Θεοχάρη (γ.γ. Πληροφοριακών Συστημάτων), ότι έχουν αποσταλεί στο ΣΔΟΕ όλα τα στοιχεία που αφορούν τα μέλη της οικογένειας Παπακωνσταντίνου, αλλά αυτό να αποδεικνύεται ότι δεν συμβαίνει;

Δεν παραλείπουν, τέλος, να επισημάνουν ως απορίας άξια την ενέργεια του πρόεδρου της επιτροπής, Χρήστου Μαρκογιαννάκη, να ζητήσει με επιστολή του από το ΣΔΟΕ (5/3/2013) εντός δύο ημερών το πόρισμα για τους συγγενείς του κ. Παπακωνσταντίνου.

Πηγή: enet.gr

Ο Αντώνης Αθανάσογλου της Proton Bank, ο Λαυρεντιάδης, τα δομημένα ομόλογα και η παρέα του ’93

Ο άλλοτε ισχυρός αντιπρόεδρος της Proton Bank Αντώνης Αθανάσογλου βρίσκεται στον Κορυδαλλό από χθες. Κατηγορείται μαζί με τον Λαυρέντη Λαυρεντιάδη για το σκάνδαλο της τράπεζας. Απολογούμενος στην ανακρίτρια απέρριψε τις κατηγορίες και δήλωσε «Ο Λαυρεντιάδης μας εξαπάτησε, όπως εξαπάτησε και την Τράπεζα της Ελλάδας που ενέκρινε τον Λαυρεντιάδη και αποδεχόταν τα δάνεια ως collaterals στην ΕΚΤ» πριν κριθεί προφυλακιστέος.

Ο Αντώνης Αθανάσογλου ήταν ένας από τους ανθρώπους που ίδρυσαν την Proton Bank και μάλιστα ανήλθε στη θέση του αντιπροέδρου στο διοικητικό συμβούλιο της τράπεζας, όταν ο Λαυρέντης Λαυρεντιάδης απέκτησε την πλειοψηφία των μετοχών. Μάλιστα ήταν ένα από τα στελέχη που είχε προχωρήσει σε ειδικό διακανονισμό για την αμοιβή του, αφού είχε ζητήσει να πληρώνεται σε μετοχές.

Από τη μία τσέπη στην άλλη

Ο κ. Αθανάσογλου φέρεται ως συμπρωταγωνιστής του σκανδάλου της Proton Bank. Aποκάλυψη-σοκ για τη λεηλασία της Proton Bank αποτελεί το πόρισµα των ελεγκτών της Τράπεζας της Ελλάδος. ∆εν είναι µόνο η υπεξαίρεση από τον Λαυρέντη Λαυρεντιάδη των 52 εκατ. ευρώ, αλλά ποσό σχεδόν δεκαπλάσιο που µέσα από ένα σύµπλεγµα τραπεζικών και επιχειρηµατικών συναλλαγών και χρηµατοδοτήσεων βγήκε από τα ταµεία της τράπεζας και µεταφέρθηκε στην Alapis. Οπως αναφέρουν κύκλοι της αγοράς, «το σκάνδαλο Κοσκωτά ωχριά µπροστά σ΄ αυτό της Proton Βank».

Στο πόρισµα επισηµαίνεται ότι από τα δάνεια που εκταµιεύθηκαν από την Proton Bank συνολικού ύψους 524 εκατ. ευρώ ποσό τουλάχιστον 490 εκατ. ευρώ µεταφέρθηκε στην Alapis. ∆ηλαδή, ο κ. Λαυρεντιάδης έσπασε την Alapis σε κοµµάτια και τα πούλησε σε φίλους και συνεργάτες του, οι οποίοι για την αγορά τους πήραν δάνεια από την Proton Bank. Με τον τρόπο αυτόν τα λεφτά των καταθετών µεταφέρθηκαν στις τσέπες του κ. Λαυρεντιάδη.

Θαλασσοδάνεια

∆άνεια υπερ-εξπρές µε διάτρητες διαδικασίες έχουµε περιγράψει για πολλές περιπτώσεις. Μια από αυτές είναι η περίπτωση της χρηµατοδότησης του επενδυτικού οµίλου Sciens του επιχειρηµατία Γιάννη Ρήγα, όπου η κυρία Βασιλική Αθανάσογλου, σύζυγος του τότε διευθύνοντος συµβούλου της Proton Αντώνη Αθανάσογλου, εµφανίζεται ως συνεργαζόµενη δικηγόρος.

Η θυγατρική της Sciens Cyprus Properties & Holdings Ltd ιδρύθηκε τον Παρασκευή 24 ∆εκεµβρίου 2010 ως offshore εταιρεία µε έδρα τις νήσους Κέιµαν. Την ίδια ηµέρα, παραµονή Χριστουγέννων, κατέθεσε αίτηση στην Proton Bank για δάνειο 35 εκατ. ευρώ, το οποίο εγκρίθηκε την Τετάρτη 29 ∆εκεµβρίου και εκταµιεύθηκε αυθηµερόν. Ωστόσο, όπως σηµειώνουν οι ελεγκτές, το επίσηµο εισηγητικό έγινε δύο µήνες µετά, στις 21 Φεβρουαρίου 2011. Σ’ αυτό, προσθέτουν, αναφέρεται ότι «το δάνειο θα χρησιµοποιηθεί για επενδυτική εξαγορά στον χώρο του real estate, χωρίς ωστόσο να δίνονται περαιτέρω διευκρινίσεις, αν και η εκταµίευση είχε ήδη πραγµατοποιηθεί».

Να πάρει και ο κουμπάρος δάνειο

∆άνεια χορηγούνταν σε «ηµετέρους» και φίλους κατόπιν συστάσεως των µετόχων και µελών του διοικητικού συµβουλίου, όπως στην περίπτωση του Σπύρου Μαρτσέκη, αναπληρωτή γενικού διευθυντή της εταιρείας KPMG. Σύµφωνα µε το πόρισµα, ο κ. Μαρτσέκης έλαβε προσωπικό δάνειο ύψους 320.000 ευρώ ύστερα από σύσταση του Αντώνη Αθανάσογλου αλλά και λόγω των στενών σχέσεών του µε τον Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, καθ’ ότι «ο τελευταίος έχει βαφτίσει το παιδί του κ. Μαρτσέκη», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται. Στην έκθεση σηµειώνεται ότι το δάνειο χορηγήθηκε µε «πολύ ευνοϊκό πρόγραµµα αποπληρωµής» και πως µοναδική εξασφάλιση αποτελεί «ενέχυρο επί προθεσµιακής κατάθεσης 50.000 ευρώ».

Μια παρέα όλοι μαζί από το 1993

Στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, όταν υπουργός Οικονομικών ήταν ο Ιωάννης Παλαιοκρασσάς ομάδα οικονομολόγων πήγαν στο εξωτερικό για να αναζητήσουν δανεικά.

Μεταξύ 1990 και 1993, στο συγκεκριμένο περιβάλλον, άρχισε να κυκλοφορεί στην αγορά ένας νεαρός τραπεζίτης που άκουγε στο όνομα Ηλίας Λιανός. Δραστήριος, κινητικός, με ένα βαλιτσάκι πάντα στο χέρι, κατεγράφη από τους υπαλλήλους του υπουργείου Οικονομικών ως «ο τραπεζίτης με το βαλιτσάκι», όπως έγραφε το Βήμα.

Εκπροσωπούσε τότε την ιαπωνική Μitsubishi Βank και, όπως θυμούνται οι παλαιοί του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, ο δανεισμός του ελληνικού Δημοσίου άρχισε να μετατοπίζεται από τη δραχμή στο γεν. Ηταν η εποχή κατά την οποία οι Ιάπωνες έφθασαν να καλύπτουν σχεδόν το 30% των αναγκών του ελληνικού δανεισμού. Οταν μάλιστα στις αρχές του 1992 οι τύχες της οικονομίας ανετέθησαν στον Στέφανο Μάνο, το κλίμα υπέρ των ξένων οίκων έλαβε ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις, καθώς πέραν των άλλων εισήχθησαν στην ελληνική πολιτική πραγματικότητα και οι διεθνείς σύμβουλοι.

Κατά σύμπτωση, της Εθνικής Χρηματιστηριακής στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο ηγείτο ο Σοφοκλής Πρινιωτάκης και διευθυντής Επενδύσεων της Εθνικής Τράπεζας ήταν ο Γιώργος Αποστολίδης , με ειδικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις πώλησης της ΑΓΕΤ-Ηρακλής στην ιταλική Καλτσεστρούτσι. Ο συχωρεμένος Μιχάλης Βρανόπουλος είχε να λέει για τους εγκαθέτους του Μητσοτάκη στην Εθνική Τράπεζα, όπως και για τη μεγάλη πληγή των παράνομων κομματικών χρηματοδοτήσεων, γράφει το Βήμα.

Ιδρύεται η Τράπεζα Proton Bank

Το 2001 ο Τζώνη Μαρκόπουλος , συνεταιριζόμενος με τον Ηλία Λιανό και τον Αντώνη Αθανάσογλου, ίδρυσε την επενδυτική τράπεζα ΡRΟΤΟΝ ΒΑΝΚ. Ατυχος ο Τζώνη Μαρκόπουλος, αρώστησε και πέθανε, η τράπεζα έμεινε όμως στους κκ. Λιανό και Αθανάσογλου, οι οποίοι και εξαγόρασαν τα ποσοστά από τη χήρα Μαρκόπουλου.

Πηγή: iefimerida.gr 

Σιωπή Προβόπουλου για το σκάνδαλο της Τράπεζας Πειραιώς στη Ζάκυνθο

Ένοχη σιωπή – παρά τις πρόσφατες δικαστικές εξελίξεις – εξακολουθεί να κρατάει ο σημερινός διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, Γιώργος Προβόπουλος, για το μεγάλο σκάνδαλο της… εξαφάνισης 43 εκατομμυρίων ευρώ από την Τράπεζα Πειραιώς, στη Ζάκυνθο.

Για το μεγάλο αυτό σκάνδαλο, που ξέσπασε στις 19 Ιουλίου 2007, είχε κατηγορηθεί αρχικά η διευθύντρια του υποκαταστήματος, με αποτέλεσμα να ασκηθεί εναντίον της ποινική δίωξη, σε βαθμό κακουργήματος.

Χρειάστηκε να περάσουν τέσσερα ολόκληρα χρόνια για να αποδειχθεί – με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Ζακύνθου – ότι το κατηγορητήριο εναντίον της δεν ίσχυε και να της αρθούν οι περιοριστικοί όροι που της είχαν επιβληθεί.

Η ίδια από την πρώτη στιγμή υπεραμυνόταν της αθωότητάς της, ισχυριζόμενη ότι τα «εξαφανισμένα» χρήματα βρίσκονταν στους εσωτερικούς λογαριασμούς της τράπεζας, αφού η όλη υπόθεση ήταν μια μεθοδευμένη λογιστική ζημιά.

Δηλαδή, τα ανώτερα στελέχη της Πειραιώς έστησαν μια δήθεν υπόθεση υπεξαίρεσης, ύψους 43 εκατομμυρίων ευρώ, προκειμένου να εισπράξουν από την ασφαλιστική εταιρεία ισόποση αποζημίωση για καλυπτόμενο κίνδυνο, εξαιτίας ζημίας που προκλήθηκε από απιστία υπαλλήλου!

Το εκπληκτικό είναι ότι όταν, το καλοκαίρι του 2007, ξέσπασε το σκάνδαλο στη Ζάκυνθο, ο Γιώργος Προβόπουλος ήταν αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Τράπεζας Πειραιώς, από την οποία παραιτήθηκε το Μάιο 2008, προκειμένου να αναλάβει διοικητής της ΤτΕ.

Το 2007 φέρεται, επίσης, να είχε στην κατοχή του 227,071 μετοχές της Τράπεζας Πειραιώς.

Μήπως, λοιπόν, σήμερα και μετά τις τελευταίες δικαστικές εξελίξεις, ο Γ. Προβόπουλος αισθάνεται την ανάγκη να πληροφορήσει τους φορολογούμενους πολίτες, για το τί ακριβώς συνέβη στη Ζάκυνθο με τη μεγάλη κομπίνα της τράπεζας στην οποία εργαζόταν τότε, σε θέση – κλειδί;

Πηγή: directnews.gr

Δάνειο “μαμούθ” για το Mega

Στη σύναψη μεγάλου μακροπρόθεσμου δανείου από κοινοπραξία τραπεζών της οποίας ηγείται η Εθνική Τράπεζα προχωρά, σύμφωνα με πληροφορίες, η «Τηλέτυπος». Το δάνειο έχει ως στόχο την πλήρη αναχρηματοδότηση των υποχρεώσεων του «Μεγάλου Καναλιού» αλλά και την κάλυψη υποχρεώσεων προς τρίτους ώστε η εταιρεία να εξασφαλίσει την ομαλή της λειτουργία το προσεχές διάστημα. Το δάνειο λαμβάνεται μετά απόεντατικές διαπραγματεύσεις που διήρκεσαν επί δίμηνο και η παροχή του είναι άμεσα συσχετισμένη με το γεγονός ότι οι βασικοί μέτοχοι «έβαλαν το χέρι στην τσέπη» και κάλυψαν πλήρως την πρόσφατη αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου του Mega κατά 10 εκατ. ευρώ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στο εξάμηνο η εταιρεία είχε  σημαντικό ύψος βραχυπρόθεσμων υποχρεώσεων και είχε εξαντλήσει τα όρια πίστωσης από τις τράπεζες. Ειδικότερα, η εταιρεία είχε υποχρέωση 10 εκατ. ευρώ για αποπληρωμή ομολογιακού δανείου του οποίου οι όροι δεν καλύπτονταν από τις χρηματοοικονομικές επιδόσεις της «Τηλέτυπος». Επιπλέον είχε 70 εκατ. ευρώ υποχρεώσεις προς προμηθευτές και άλλους πιστωτές ενώ το σύνολο των βραχυπρόθεσμων τραπεζικών υποχρεώσεων, περιλαμβανομένου του factoring, ανερχόταν σε πάνω από 75 εκατ. ευρώ. Για τα βραχυπρόθεσμα δάνεια στις τράπεζες η επιχείρηση ήταν υποχρεωμένη να πληρώνει επιτόκιο που έφτανε έως και 10,95%. Δεδομένων των μεγεθών αυτών και της αναχρηματοδότησης είναι προφανές ότι το επιτόκιο θα είναι αισθητά μειωμένο και η «Τηλέτυπος» θα έχει μικρότερες δαπάνες για τόκους, γεγονός που θα της δώσει περιθώριο βιωσιμότητας δεδομένων και των σημαντικών περικοπών κόστους που έχουν γίνει από την αρχή της φετινής χρονιάς (μειώσεις προσωπικού και μισθών, λιγότερες παραγωγές κ.λ.π.)

Πηγή axiaplus.gr

Ερώτηση του κ. Νικολόπουλου για τα 3.4 εκ. του κ. Προβόπουλου

Ερώτηση προς τον Πρωθυπουργό υπέβαλε ο εκπρόσωπος του Κινήματος για την Χριστιανοδημοκρατική Αναγέννηση («ΚΙ.ΧΡ.Α.») και ο εκλεγμένος με τη Νέα Δημοκρατία βουλευτής, Νίκος Νικολόπουλος, ο οποίος γνωστοποιεί στο σώμα της Βουλής των Ελλήνων, την αποκάλυψη «βόμβα» του διεθνούς ειδησεογραφικού πρακτορείου Reuters :

«Ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος έλαβε αποζημίωση 3,4 εκ. ευρώ. Ο κ. Προβόπουλος χωρίς καν να απολυθεί, πήρε αποζημίωση από την Τράπεζα την οποία εργαζόταν, γιατί η Κυβέρνηση τον διόρισε σε θέση με αποδοχές 20.000 ευρώ!!!»

Ο τ. Υφυπουργός Εργασίας Νίκος Νικολόπουλος, όπως τονίζει μεταξύ άλλων: «Το παραπάνω θέμα δεν θα είχε δημόσιο ενδιαφέρον, εάν από το 2008 έως σήμερα οι τράπεζες δεν είχαν λάβει διαδοχικά πακέτα στήριξης σε ρευστό και κρατικές εγγυήσεις οι οποίες επιβαρύνουν το Ελληνικό Δημόσιο και τον Έλληνα φορολογούμενο. Συγκεκριμένα με τον Ν.3723/2008 δόθηκαν στις τράπεζες 15 δις ευρώ ενώ επί κυβερνήσεων Γ. Παπανδρέου και Λ. Παπαδήμου, με Υπουργούς Οικονομικών τους Γ. Παπακωσταντίνου και Ευ. Βενιζέλο, με τους νόμους 3845/2010, 3672/2010, 3695/2011, 4031/2011 κλπ, έχουν διοχετευθεί στις Τράπεζες περίπου 140 δισ. ευρώ, ενώ επίκειται προσεχώς η λήψη από αυτές με τη μορφή ρευστού συνολικού ποσού πάνω από 25 δις ευρώ από την επόμενη δόση του δανείου της χώρας.

Σε πόσα μηνιάτικα και σε πόσες ζωές του μέσου φορολογούμενου Έλληνα αντιστοιχούν η αποζημίωση, ο μισθός ή στα πριμ του κ. Προβόπουλου; Εύκολο. Φτάνει να διαιρέσει ο εργαζόμενος, ο συνταξιούχος, ο εργαζόμενος -της εποχής της Τρόικα- το μηνιάτικο του με τις μηνιαίες αποδοχές και τις αποζημιώσεις του πανεπιστημιακού δασκάλου κ. Προβόπουλου.

Το ίδιο ας κάνουν και οι χιλιάδες κάτοχοι διδακτορικών ή καθηγητές ΑΕΙ και ΑΤΕΙ -οι έχοντες τα ίδια τυπικά προσόντα- με διαιρέτη το δικό τους «μισθό ρετιρέ», όπως τον αποκαλεί η συνομοταξία των μεταρρυθμιστών αυτής της παρέας με την νεοταξική αντίληψη».

Ο συντονιστής του ΚΙ.ΧΡ.Α. Νίκος Νικολόπουλος στην συνέχεια ζητά από τους Α. Σαμαρά, Γ. Στουρνάρα και Αντ. Ρουπακιώτη να προσέλθουν στην Βουλή και να απαντήσουν μέσω αυτής στους Έλληνες φορολογούμενους :

– Που ευρίσκονται κατατεθειμένα αυτά τα χρήματα της αποζημίωσης;

– Σε Τράπεζα της Ελλάδος ή του εξωτερικού και σε ποια;

– Ο Κρατικός Επίτροπος στην Τράπεζα πως ενέκρινε την αμοιβή αυτή; Θα αναζητηθούν οι ευθύνες του;

– Το Συμβούλιο Εποπτείας των Τραπεζών στο οποίο μετέχει και ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, πώς ενέκρινε αυτή την αμοιβή;

– Συμμετείχε και ο ίδιος ο κ. Προβόπουλος στο Συμβούλιο Εποπτείας Τραπεζών όταν ενέκρινε την δική του αμοιβή;

– Ο σημερινός Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, ως μέλος του Συμβουλίου Εποπτείας Τραπεζών, θα ενέκρινε αυτή την αμοιβή σήμερα για οποιονδήποτε άλλο; Εάν όχι πώς δέχτηκε λοιπόν να λάβει ο ίδιος αυτή την αμοιβή, όταν οι τράπεζες ουσιαστικά «αιμοδοτούνται» από τα δανεικά του Ελληνικού Δημοσίου και τον Έλληνα φορολογούμενο εδώ και πέντε χρόνια;

– Η Κυβέρνηση που ετοιμάζεται να κουρέψει αναδρομικά εφάπαξ ακόμη και αν είναι ύψους 40.000 ευρώ και που αντιστοιχούν στον εργασιακό μόχθο 30 – 40 χρόνων, θα κάνει το ανάλογο και για τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος;

– Θα του ζητήσει να επιστρέψει την αποζημίωση;

– Θα επιστρέψει αυτή την αμοιβή ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος για να μην προκαλεί το δημόσιο αίσθημα;

– Έχει ο νυν Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος δηλώσει την αποζημίωση ύψους 3.4 εκ ευρώ στην αρμόδια φορολογική αρχή;

– Σε ποιο κωδικό της φορολογικής του δήλωσης;

– Δηλώθηκε ως εισόδημα ή ως κάτι άλλο ;

– Φορολογήθηκε με βάση την κλίμακα ή κατά διαφορετικό τρόπο;

– Ποιο το ύψος του φόρου ο οποίος κατεβλήθη και βάσει ποιας διάταξης νόμου;

– Τέλος, θα ελέγξει ο Υπουργός Οικονομικών εάν συννόμως η αμοιβή αυτή δηλώθηκε και φορολογήθηκε;

– Θα καταθέσει ο Υπουργός Οικονομικών το ελεγκτικό πόρισμα της αρμόδιας εφορίας;

Πηγή: newsbomb.gr

The big pay-off of Greece’s central banker

(Reuters) – The governor of the Bank of Greece was given a severance payment of 3.4 million euros when he left his former employer, a major bank that he now regulates, documents seen by Reuters show.

provopoulos

George Provopoulos was awarded the sum when he stepped down as vice-chairman of Piraeus Bank to become governor of Greece’s central bank and a member of the board of the European Central Bank in 2008. The scale of the pay-off, previously unknown to most Greeks, is likely to prove controversial, amounting to nearly 2.8 million euros ($3.6 million) after tax.

As governor of the central bank, Provopoulos, now 62, has played a key role in propping up Greece’s banking system, which has received billions of euros in liquidity from the ECB and is in line for up to 50 billion euros of new capital from the bailout provided by euro zone countries and the International Monetary Fund.

The Greek central bank has also faced criticism over the recent rescue of the country’s troubled state-run Agricultural Bank (ATE), which left-wing Greek MPs described as the “robbery of the century.” In that deal the authorities decided to place ATE’s non-performing loans into a ‘bad bank’ and hand the rest of ATE to Piraeus.

The Bank of Greece said Provopoulos faced no conflict of interest from his severance deal and had fully informed the authorities of the payment. When Reuters sent questions to Provopoulos, the Bank of Greece legal department responded: “In compliance with the applicable Greek law, Governor Provopoulos declared the severance payment to all pertinent tax and judicial authorities.”

In a letter to Reuters, Dr Vassilios Kotsovilis, the bank’s legal director, added: “The severance payment, having been agreed upon at an earlier time and under very different (pre-crisis) circumstances, was neither of an arbitrary nature nor of an extra-ordinary nature.”

Kotsovilis said details of the payment were reported in “the press and blogs of the period.” However, Reuters was unable to find mention of the payment despite extensive searches in both Greek and English.

Piraeus, which is suing Reuters over a previous report about the bank, said in a statement: “In view of legal proceedings… we consider it inappropriate to comment in any detail.”

It added: “It goes without saying that Piraeus Bank has always fully complied with the rules and regulations governing the Greek banking sector.”

BOARD APPROVAL

Provopoulos, a former chief executive at Emporiki Bank, Greece’s fifth largest bank, joined Piraeus, the fourth largest, on October 18, 2006. As a vice-chairman and managing director, he was entitled to a net salary of 580,000 euros, plus expenses and a bonus.

On May 22, 2008 he resigned from Piraeus after 19 months service. Documents seen by Reuters indicate that, on the day before he left the bank, its directors approved a severance payment of 2,775,000 euros, in addition to his pay of 325,704 euros for five months work that year.

The Bank of Greece confirmed the severance payment was 3.46 million euros before tax and was paid to Provopoulos that month. It amounted to more than two million euros per year of service.

Almost a year later the deal appeared in minutes of a Piraeus shareholder meeting held on April 30, 2009, which sought retrospective approval for the payment. Though such shareholder meetings are open to the press, the payment appears to have passed unnoticed.

Louka Katseli, a former Greek Economy Minister and now professor of Economics at the University of Athens, was one of those unaware of the payment, despite being a prominent opposition politician at the time. When told of the payment this week, she said: “I had no prior knowledge of Mr. Provopoulos’s severance.”

George Gougoulis, the president of ESETP, a staff union within Piraeus Bank, was also unaware of the pay-off to Provopoulos. “We have repeatedly asked the Bank to disclose to us information about the way top executives and members of the Board are remunerated, for instance by stock options, and they have always refused that,” he said.

The scale of Provopoulos’ payment is notable when set against what minutes of shareholder meetings record for payments to other directors who have departed Piraeus. Another vice-chairman, Theodoros Pantalakis, was on a similar level of remuneration at Piraeus to Provopoulos and left in December 2009 after working for the bank since 2004. He was given a pay-off of 470,000 euros, according to shareholder minutes, amounting to less than 100,000 euros per year of service.

By comparison, Provopoulos’ pay-off was three times his after-tax annual compensation, according to the Bank of Greece.

Pantalakis told Reuters that any payments to him were “as recorded in minutes of shareholder meetings.” His severance payment may have been lower because of the worsening credit crunch at the time of his departure. He said of the payment to Provopoulos: “I don’t find it peculiar, I don’t have any recollection that something was out of line.”

Michalis Colakides, another former vice chairman and deputy chief executive of Piraeus, left the bank in 2007 after seven years of service. Piraeus accounts record no severance pay for Colakides that year, though Colakides told Reuters that he received a payment equal to two years salary. He declined to comment further.

A spokesman for Piraeus said: “The remuneration of Piraeus Bank’s senior management has been established and duly approved by all the relevant corporate committees and bodies, in full compliance with all applicable internal and external regulations and duly recorded as such in the Bank’s financial statement.”

In response to Reuters inquiries about Provopoulos’ financial arrangements with Piraeus, the Bank of Greece said that “detailed answers have been given to the Greek parliament”, and other relevant authorities.

The issue arose in parliament in 2009 because rumors had been circulating in banking and political circles about a large investment loss suffered by Provopoulos a few months after he left Piraeus.

In September 2007 he and other senior executives of Piraeus had taken out loans from the bank to buy shares in a rights issue it was staging. According to one former Piraeus manager, all senior figures at the bank were asked to take part when the bank’s then executive chairman, Michael Sallas, announced he would raise 1.35 billion euros by issuing approximately 67m new shares.

“Everyone got a letter that said something like: ‘Here is your allocation of shares. Your loan is pre-approved. Sign here!'” said the former manager.

Bank of Greece rules allow banks to finance the participation of employees in rights issues. Piraeus declined to comment on the rights issue and the loans because of legal proceedings against Reuters.

In May, Piraeus announced it was suing Reuters over an earlier report about the bank renting properties owned by companies run by Sallas and his family. The bank is claiming 50 million euros in damages. Reuters stands by the accuracy of its report.

“AN IMPORTANT LOSS”

According to stock exchange records, on September 17, 2007 Provopoulos bought 212,911 shares in Piraeus, having purchased the rights to participate in the offer a week earlier. To cover the cost Provopoulos took a loan from Piraeus for 5,024,812 euros, according to his own later declarations.

He bought another 23,250 shares on December 28, 2007, under a share option scheme.

After leaving Piraeus, Provopoulos held onto his shares for three months while he was governor of the central bank overseeing the banking system. He had informed legal advisers and been told that “the ownership of the portfolio did not…influence in any way the legality of his duties”, his office later told parliament.

Provopoulos sold the shares in October 2008 after the collapse of Lehmann Brothers sent bank shares plunging. He realized 2,449,256 euros – far less than his outstanding loan to Piraeus.

Speculation about Provopoulos’ debt to his former employer prompted Michael Karhimakis, then a Pasok MP, to ask questions in the Greek parliament. Provopoulos responded with a formal statement from the director of his office.

It said he had suffered an “important loss” on his Piraeus shares and repaid his loan to the bank with the proceeds of the share sale plus a personal cheque for 2.1 million euros. The statement to parliament made no reference to the fact that Provopoulos had been granted a severance payment of 3.4 million euros by Piraeus.

There was no legal obligation for Provopoulos to declare his severance payment in parliament and the Bank of Greece said it was not mentioned “due to the fact that the then-asking MP confined his questions to the sale of the shares of Piraeus.”

But Karhimakis, the former Pasok MP, told Reuters that, in his opinion, Provopoulos had a moral duty to disclose the payment and make clear his assets and their source. “This is a period when transparency for public figures is needed more than ever,” he said.

Provopoulos’ salary as governor of the central bank is not published. But the Bank of Greece told Reuters his salary is 50 per cent lower than it was when he took office, after he had accepted two pay cuts during the country’s austerity drive. Provopoulos now receives an after-tax ‘monthly’ salary of 7,615 euros paid, as for many Greek public officials, 14 times a year, said the central bank.

In August, Provopoulos defended Piraeus’s takeover of ATE in the Greek parliament. When lawmakers questioned him about Reuters reports involving Sallas, Provopoulos was dismissive. He said the reports referred “to isolated incidents, implications that are presented as facts and selected parts of statements by experts and non-experts to arrive at an arbitrary conclusion in my opinion – that the Greek banking system is suffering from bad corporate governance and inadequate regulation.”

If this were true, Provopoulos said, “then today there would no banks left standing.”

(This story removes euro sign in third paragraph from bottom)

(Reporting By Stephen Grey and Nikolas Leontopoulos; Editing by Richard Woods and Simon Robinson)

Source: reuters.com

Clandestine loans were used to fortify Greek bank

(Reuters) – The chairman of one of Greece’s largestbanks and his family took out loans totaling more than 100 million euros to finance an undisclosed stake in the bank, according to audit documents seen by Reuters.

A woman walks out of a Piraeus bank branch in central Athens in this May 30, 2012 file photo. REUTERS-John Kolesidis-Files

By Stephen Grey and Nikolas Leontopoulos

Offshore companies owned by Michael Sallas and his two children paid for shares in the Piraeus Bank, the country’s fourth-biggest, by borrowing money from a rival bank.

Together the shares make the Sallas family the largest shareholder in Piraeus, with a combined stake of over 6 percent. The purchase of these shares has not been declared to the Athens stock exchange by Piraeus.

The loans to Sallas, who was executive chairman of Piraeus Bank until last month and remains its non-executive chairman, raise new questions about the stability and supervision of the Greek financial system at a time when European taxpayers and the International Monetary Fund are bailing out its banks with more than 30 billion euros.

The IMF had no comment on the issue, and a spokesman for the Bank of Greece declined to comment on Sallas’s holdings in Piraeus, citing banking confidentiality guidelines. “Our supervision department cannot comment on specific prudential data available or actions taken with regard to any specific bank as such information is confidential,” he said.

According to audit reports seen by Reuters, most of the money borrowed by companies linked to Sallas was used to buy shares in a Piraeus Bank rights issue in January 2011. The issue was designed to strengthen Piraeus’s capital base.

The disclosure highlights concerns that Greek banks have been borrowing money from each other and using it to meet recapitalization requirements, but not making that clear.

“This (the Greek financial system) is a closed circuit, operating as a system of power with no transparency and effective supervision,” said Louka Katseli, professor of economics at the University of Athens and former Greek minister of economy. “Through triangle deals between banks, businessmen and other banks, capitalization requirements were fulfilled without new money injected.”

Piraeus Bank and Sallas declined to answer specific questions for this story, but offered an interview later this month. On Sunday Sallas issued a statement to the Greek media attacking Reuters and accusing the news agency of “slandering” and “undermining” the bank.

“It is not the first time that I or Piraeus Bank have been the target of attacks,” the statement said. “What should be of concern to all of us in the present situation is the safety and the further strengthening of our banking system.”

Reuters Global Editor for Ethics and Standards Alix M. Freedman said: “Our coverage of Piraeus and of the Greek banking system has been accurate and fair to every person and institution involved.”

In April, a Reuters investigation found that Piraeus had failed to tell shareholders it had rented expensive properties from a network of private companies run by the Sallas family. The bank has sued Reuters for defamation over the story, claiming 50 million euros in damages.

Reuters has also reported allegations of mismanagement at the Proton Bank and at a Cyprus-based bank formerly known as the Marfin Popular Bank that operates in Greece. Proton’s former president and major shareholder, Lavrentis Lavrentiadis, has vigorously denied allegations that he used the bank to loan himself and associates hundreds of millions of euros.

Andreas Vgenopoulos, former chairman of Marfin Popular Bank, now renamed Cyprus Popular Bank, has denied conflicts of interest alleged by a Greek parliamentary inquiry and Cypriot lawmakers.

It was Marfin’s largest then Greek subsidiary, the Marfin-Egnatia Bank (MEB), that issued the loans to the Sallas family. According to two audit reports on Marfin, the loans were ranked among its riskiest exposures, judged both by their shortfall in collateral, which is mainly Piraeus shares, and risk of future losses to the bank.

The two audit reports, from January and May this year, were shown to Reuters by separate and unconnected sources. They were authenticated in interviews with banking sources and officials in Greece and Cyprus.

Internal Marfin auditors said executives at MEB had “failed to act in the best interests of the bank” by granting successive loans to Sallas to buy his own bank shares. By 2011 his investment in those shares, the auditors found, had “dire prospects” and had been made through special purpose vehicles and with no personal guarantees.

The auditors wrote: “Worth noting is that loan approval took place at a time when it was all but clear that the outlook for the Greek banking sector and by extension for Piraeus stock was deeply negative.” The loans were issued “when our Bank was already in a precarious liquidity situation”.

SHARE PURCHASES

According to the records, Sallas first obtained a loan agreement from MEB in May 2009. A facility for up to 150 million euros was signed off by the Marfin group’s Vgenopoulos, then executive vice-chairman. A spokesman for Vgenopoulos and Efthymios Bouloutas, the bank’s chief executive at the time, declined to comment on the loans due to “banking secrecy legal obligations.”

By January last year, according to the first audit report, MEB loans to Sallas companies amounted to 48 million euros. But that month, “another 65 million was used” to purchase shares in Piraeus’s 800-million-euro rights issue.

The Sallas family bought their shares via three separate Cyprus-based companies, according to both audit reports. The purchase brought the family’s total loans to 113 million euros, secured on collateral estimated to be worth less than 30 million euros, based on Piraeus’s recent share price.

The three Cyprus-based companies are Shent Enterprises, which is owned by Sallas and which has 45 million euros in outstanding loans to MEB; Benidver Enterprises, which has 22 million in loans; and KAEO Enterprises, which has 46 million in loans.

Records at Cyprus’ corporate registry show that both Benidver and KAEO were owned by Michael Sallas personally until a month before Piraeus’s rights issue.

Ownership was switched to two Greek companies linked to the family and in turn owned by a single Cyprus company called Avecmac, whose shareholders are anonymous. But MEB audit documents from 2012 seen by Reuters record Benidver as owned by Sallas’ daughter Myrto and KAEO as owned by Sallas’ son George.

Avecmac, contacted through its representative in Cyprus, did not respond to requests for comment. Myrto Sallas declined to comment; George Sallas could not be reached.

FAMILY HOLDINGS

Exactly how many shares Sallas and his family bought in Piraeus last January, and in whose name they were registered, is not clear.

Some indication comes from the number of Piraeus shares pledged by the Sallas companies as collateral for the loans. Those rose by 62 million after the rights issue, bringing the total number of Piraeus shares pledged as collateral to more than 66 million, or around 6 percent of ordinary stock in the bank.

In filings to the stock exchange and in other declarations, Sallas has said he owns around 16 million shares in his name, as well as a total of around 16 million purchased through Shent Enterprises. He has declared no share purchases by his children.

Under Greek and European law, any holding in a public company of more than 5 per cent should be announced publicly. Greek law also requires all company executives “and persons closely associated with them” to make all share transactions public.

Marfin’s auditors, according to their report, regard loans to Sallas and his family as “connected.”

But Kostas Botopoulos, chairman of Greece’s Capital Market Commission, which regulates the country’s public companies, said the decision of who to define as a “person closely associated” was “considered on an ad hoc basis.” There is no specific ruling on whether a spouse or children would fall in that category, he said.

Piraeus Bank released a statement saying the bank would not answer the detailed questions sent to Sallas and the bank due to “civil and criminal cases” between Piraeus and Reuters, and between the bank and a former Piraeus employee “charged with serious crimes.” Piraeus has previously said the former employee had defamed the bank.

“The Bank will refute the allegations in court,” the statement said. “To do otherwise would clearly be in contempt of the proceedings. In the interest of transparency, to defend its reputation and reassure its shareholders, the Bank has provided the Bank of Greece with all the relevant information.”

CAPITAL BASE

The loans to investors in the Piraeus rights issue highlight a bigger concern in the Greek banking sector. Piraeus issued more shares last year to strengthen its capital base, enabling it to score higher in European bank stress tests.

The successful issue, Sallas said at the time, showed “a sign of confidence in Piraeus Bank, the Greek banking system and of course the prospects of the Greek economy.”

But Sallas did not make public the loans he and other shareholders had taken out to help make the rights issue a success.

In all, according to loans disclosed so far, nearly one-fifth of the new capital in Piraeus was raised with financing from other Greek banks – including another 20 million euros or so loaned by MEB to investors, and 70 million euros loaned by the Proton Bank. The Proton loans went through offshore companies in tax havens such as the Cayman Islands.

Proton has since been nationalized after Greece’s money-laundering authority alleged fraud and embezzlement in cases unrelated to Piraeus or MEB.

According to several European banking and accounting experts, if banks loan money to finance major stakes in other banks, then the industry’s regulator, in this case the Bank of Greece, should deduct the same amount from the capital the lending bank claims to hold.

Dr Peter Hahn, a fellow at London’s Cass Business School and an adviser to the UK Financial Services Authority, said that a loan scheme whose only means of repayment was shares in another bank should, under international rules, be treated as if the lending bank was directly purchasing shares in the other bank. “The equity in the lending bank would otherwise be supporting risk of loss in both banks,” he said.

Hans-Peter Burghof, a professor of banking and finance at the University of Hohenheim, Germany, said that billions of euros had been given to the Greek banking system without adequate supervision of the sector. “It’s our money and it has been given without controls. It’s a disaster,” he said.

If banks lent to finance each other’s shares, he said, then “this way you can produce as much equity as you like and make banks as big as you like. It is not real equity.” He likened it to “a kind of Ponzi scheme.”

Burghof said that, whether deemed to be covered by regulations or not, if bank equity was raised in this way, the banks and companies involved should be treated as a consolidated whole. “If the regulator finds out (about loans from one bank to finance share purchases in another), he should discount this equity,” he said.

The European Banking Authority, which is meant to safeguard the stability of the financial system and transparency of markets, generally agreed with that analysis, though a spokeswoman said there may be exceptions in the case, say, of a “financial assistance operation”.

There is no indication in their financial statements that either Proton or Marfin made deductions in their capital levels after their loans for Piraeus shares.

In a statement the Bank of Greece said it does not ordinarily require capital deductions from banks that lend money for the purchase of shares in other unconnected banks.

“European Union law does not prohibit granting loans to an entity (person or organization) in order to participate in a share capital increase of another credit institution,” the bank said. Such a deduction from regulatory capital would only take place if a bank granted loans to buy its own shares, it said.

It added that the disclosure of major stakes (over 5%) in a public company was “indeed a requirement on the stakeholder”. But this was policed by the Capital Market Commission, not the Bank of Greece.

The CMC said that shareholders, in calculating whether they hold 5% or more, should aggregate holdings if they have an agreement to act together.

Source: reuters.com

Θα αποκαλυφθεί ποιος κρύβεται πίσω από την συκοφάντηση και τους εκβιασμούς στην Πειραιώς»

του Π. Λεωτσάκου
Eκβιαστικά επιχειρεί να φρενάρει τις τραπεζικές εξελίξεις στην Ελλάδα,  το Reuters ενώ θα αποκαλυφθεί ποιος κρύβεται πίσω από την κατασυκοφάντηση και τους εκβιασμούς προς την  Πειραιώς δηλώνει ο κ. Μιχάλης Σάλλας πρόεδρος του ομίλου σε αποκλειστικές δηλώσεις του στο http://www.bankingnews.gr.
«Εκβιαστικά επιχειρεί να φρενάρει τις τραπεζικές εξελίξεις το Reuters...Θα αποκαλυφθεί ποιος κρύβεται πίσω από την συκοφάντηση και τους εκβιασμούς στην  Πειραιώς»  δηλώνει με νόημα ο Μιχάλης Σάλλας πρόεδρος του ομίλου….
H απάντηση του Μιχάλη Σάλλα δόθηκε με αφορμή ερώτηση μας καθώς σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες που έχουμε συγκεντρώσει σχεδιάζεται νέος γύρος στοχοποίησης της διοίκησης της τράπεζας Πειραιώς.
«Κύριε Σάλλα, σύμφωνα με έγκυρες πηγές μου, γνωρίζω καλά ότι ομάδα συνεργατών του Reuters ασχολείται με επιμονή στη συγκέντρωση στοιχείων εναντίον σας και εναντίον της Τράπεζας Πειραιώς και ετοιμάζει ξανά κάποιο άρθρο σε βάρος σας.  Θεωρώ ότι η επιλογή της τρέχουσας περιόδου και το γεγονός ότι επανέρχεται σε προσωπικά θέματα η ομάδα αυτή του Reuters, υποκρύπτει στοχοποίηση δική σας και της Τράπεζας Πειραιώς, σε μία στιγμή που αναμένονται να σημειωθούν εξελίξεις στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα.  Δεν το θεωρώ καθόλου τυχαίο το γεγονός αυτό.  Θα ήθελα για τα θέματα αυτά και ένα δικό σας σχόλιο.Απάντηση Μιχάλη Σάλλα προέδρου της τράπεζας Πειραιώς στο http://www.bankingnews.gr:

«Δεν είναι η πρώτη φορά που τόσο εγώ όσο και η Τράπεζα Πειραιώς δεχόμαστε επιθέσεις, τις οποίες αντιμετωπίζουμε. Αυτό που πρέπει να μας ανησυχεί όλους στην παρούσα συγκυρία, είναι η ασφάλεια και η περαιτέρω θωράκιση του τραπεζικού μας συστήματος.
Στη μακρά πορεία ανάπτυξης της Τράπεζας Πειραιώς, έχουμε αντιμετωπίσει αρκετές προσπάθειες υπονόμευσης, εκβιασμών και κατασυκοφάντησης.  Στη λίστα αυτή προσθέστε άλλο ένα επεισόδιο, της ομάδας αυτής συνεργατών του Reuters.  Αξιολογώ ότι μέσα από τις νομικές πρωτοβουλίες που έχουν αναληφθεί, θα αποκαλυφθούν και εκείνοι που κρύβονται από πίσω τους. Την υπονόμευση την αντιμετωπίζουμε καίρια και θεσμικά, όπως πρέπει, με νομικές ενέργειες.  Αλλά δεν μας αποσπά από το κύριο καθήκον μας, που είναι, όπως σας είπα, η ασφάλεια και η πρόοδος του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, η οποία με τη σειρά της είναι προοπτική αναπόσπαστη με την προσπάθεια που καταβάλλουμε όλοι για την έξοδο της χώρας  από την κρίση»

Πηγή: bankingnews.gr

Μιχάλης Σάλλας: Οι τακτικοί ελιγμοί, οι σχέσεις με το ΔΝΤ, οι επαφές με Σαμαρά και Προβόπουλο και η κίνηση ματ….

bankingnews

Αν δει κανείς τις κινήσεις του Μιχάλη Σάλλα αποδεικνύεται ότι έχει πραγματοποιήσει την πλέον μεθοδική προετοιμασία μη αφήνοντας τίποτε στην τύχη με στρατηγικό στόχο να διασφαλιστεί η τράπεζα Πειραιώς και να μην αλλοιωθούν οι βασικές στρατηγικές του ομίλου.

Ξεκινώντας από το παρελθόν εστιαζόμαστε στην συνεργασία με τον Π Ρουμελίωτη τον πρώην εκπρόσωπο της Ελλάδος στο ΔΝΤ.

Η Πειραιώς ήταν ξεκάθαρο – όπως και όλες οι μεγάλες τράπεζες – όδευαν στο ΤΧΣ και η παρουσία ενός μέλους του ΔΝΤ (πρώην πλέον) σίγουρα θα ήταν διαπραγματευτικό ατού.

Εν συνεχεία ο Μ. Σάλλας είχε πραγματοποιήσει τις περισσότερες επαφές όσον αφορά το μοντέλο ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και υποβάλλει τις περισσότερες προτάσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότεροι τραπεζίτες ανέφεραν «πρόταση του Σάλλα ή πρόταση και του Σάλλα είναι αυτό ή εκείνο»

Σε πολιτικό επίπεδο δεν μπορεί να μην αναφερθεί η εδώ και πολλούς μήνες στενή σχέση με τον Α. Σαμαρά και την ΝΔ.
Οι δίαυλοι επικοινωνίας μεταξύ Σαμαρά και Σάλλα σχεδόν ταυτοποιούνται με τις επικοινωνίες Σαμαρά με Τουρκολιά που επί δεκαετίες διατηρούν καλές σχέσεις.

Ο Σάλλας έπαιξε ένα έξυπνο χαρτί. Τράβηξε το κατάλληλο χαρτί την κατάλληλη στιγμή. (Οι σεναριογράφοι μην σπεύσουν να αναφερθούν στην προοπτική deal Εθνικής με Πειραιώς με πρόεδρο τον Σάλλα. Ίσως στο μέλλον κανείς δεν γνωρίζει).

Δέχθηκε μια επίθεση οργανωμένη που προφανώς εξυπηρετούσαν συμφέροντα.  Το δημοσίευμα του Reuters προσπάθησε να τον διαβάλλει ανεπιτυχώς. Νέες πληροφορίες θέλουν εκ νέου το Reuters να διερευνά ζητήματα για το ελληνικό banking και η ομάδα που απαρτίζεται αρχίζει και προβληματίζει για τους πραγματικούς σκοπούς και στόχους αυτών των ερευνών.

Είναι μια απλή έρευνα ή μηχανισμοί πίεσης αλλότριων συμφερόντων. Ο Σάλλας χειρίστηκε με προσοχή το ζήτημα και έδωσε πειστικές απαντήσεις. 

Μια κίνηση του πέρασε απαρατήρητη:  Τέλη Μαΐου ο εκτελεστικός πρόεδρος Μιχάλης Σάλλας αποφάσισε σε διοικητικό συμβούλιο που πραγματοποιήθηκε να μετατραπεί σε μη εκτελεστικό Πρόεδρο.  Για όσους γνωρίζουν η απόφαση αυτή δεν είναι δευτερευούσης σημασίας αλλά πρωτευούσης.  Η κίνηση αυτή είναι ευέλικτη και έχει στρατηγική ενόψει του ανασχεδιασμού του ΔΣ της τράπεζας αλλά και ευρύτερων σχεδιασμών που έχουν πραγματοποιηθεί.

Μεταξύ των πολύ στρατηγικών κινήσεων Σάλλα πρέπει να συμπεριλάβουμε και τις πολύ καλές σχέσεις που έχει με τον διοικητή της ΤτΕ Γ Προβόπουλο. 

Ο Μιχάλης Σάλλας θα αποδειχθεί ο πλέον κερδισμένος με βάση την στρατηγική που έχει ακολουθήσει έλληνας τραπεζίτης.

Ο καιρός γαρ εγγύς…

Πηγή: bankingnews.gr

Τράπεζα Πειραιώς: Συγκρότηση του ΔΣ σε Σώμα

Την ανασυγκρότηση του Διοικητικού Συμβουλίου σε Σώμα καθώς και τον ορισμό των εκπροσώπων από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας για να συμμετέχουν στο Δ.Σ. της τράπεζας, ανακοίνωσε σήμερα η Τράπεζα Πειραιώς.

Αναλυτικά, κατά τη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της 30ης Μαΐου 2012 πραγματοποιήθηκε ανασυγκρότηση του Διοικητικού Συμβουλίου σε σώμα, ως εξής:

-Μιχαήλ Σάλλας του Γεωργίου, Πρόεδρος Δ.Σ. -Μη Εκτελεστικό Μέλος

Εκτελεστικά Μέλη
-Σταύρος Λεκκάκος του Μιχαήλ, Διευθύνων Σύμβουλος & C.E.O.
-Αλέξανδρος Μάνος του Στεφάνου, Διευθύνων Σύμβουλος
-Χριστόδουλος Αντωνιάδης του Γεωργίου, Αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος
-Ηλίας Μίλης του Δημητρίου, Αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος
-Σπυρίδων Παπασπύρου του Αθανασίου, Αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος

Μη Εκτελεστικοί Αντιπρόεδροι
-Ιάκωβος Γεωργάνας του Γεωργίου, Α΄ Αντιπρόεδρος
-Ιωάννης Βαρδινογιάννης του Βαρδή
-Παναγιώτης Ρουμελιώτης του Βασιλείου

Μη Εκτελεστικά Μέλη
-Γεώργιος Αλεξανδρίδης του Παράσχου, Ανεξάρτητο Μη Εκτελεστικό Μέλος
-Χαρίκλεια Απαλαγάκη του Ανδρέα, Μη Εκτελεστικό Μέλος

-Ευτύχιος Βασιλάκης του Θεόδωρου, Μη Εκτελεστικό Μέλος
-Στυλιανός Γκολέμης του Δημητρίου, Ανεξάρτητο Μη Εκτελεστικό Μέλος
-Θεόδωρος Μυλωνάς του Παύλου, Ανεξάρτητο Μη Εκτελεστικό Μέλος
-Βασίλειος Φουρλής του Στυλιανού, Μη Εκτελεστικό Μέλος
-Jiři Šmejc, του Jiři , Μη Εκτελεστικό Μέλος
-Konstantin Yanakov, του Periklis Μη Εκτελεστικό Μέλος

Εκπρόσωπος Ελληνικού Δημοσίου Ν. 3723/2008
-Αθανάσιος Τσούμας του Ανδρέα

Εκπρόσωποι Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας Ν. 3864/2010
– Σολομών Μπεράχα, του Αλβέρτου
– Αικατερίνη Μπερίτση, του Κωνσταντίνου

Επιπλέον η Τράπεζα Πειραιώς ανακοίνωσε ότι τα πρόσωπα που ορίσθηκαν από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας για να συμμετέχουν στο Δ.Σ. της Τράπεζας ως εκπρόσωποί του είναι ο κ. Σολομών Μπεράχα και η κα Αικατερίνη Μπερίτση.

Πηγή: euro2day.gr

Τα λαμόγια του παρακράτους ξαμολύθηκαν

Το έργο το έχουμε ξαναδεί, μόνο που τώρα τους έχει πάρει χαμπάρι ο κόσμος και θα τους απαντήσει με τον τρόπο που πρέπει.

Και το λέμε εμείς, που με τον Βαξεβάνη είχαμε κοντραριστεί για το Βατοπαίδι και τον πόλεμο στον Καραμανλή.
Τώρα όμως τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Ο Κώστας Βαξεβάνης με μία εκπληκτική έρευνα στο περιοδικό Hot Doc χτυπά το θηρίο στην καρδιά. Αποκαλύπτει τον ρόλο των τραπεζιτών (από τους ελάχιστους δημοσιογράφους που το τόλμησαν) και βέβαια έχει εκτενές αφιέρωμα στον “υπεράνω κριτικής” κύριο Προβόπουλο.

Η απάντηση του παρακράτους ήταν ακαριαία: Με μία απόδειξη οπερέτα τύπου Χήτου, ανάγουν τον Βαξεβάνη σε συνεργάτη της ΕΥΠ. Απόδειξη, φασόν, για γέλια.

20120524-182931.jpg

Από το γελοίο παρακράτος που ενεργοποιείται όταν κάποιος πειράξει τις τραπεζικές ταΐστρες των διαπλεκομένων. Με διαδικτυακά μαγαζάκια της κακιάς ώρας που όμως οι επιστήμονες της τραπεζικής διαφήμισης τα ταράζουν στο μπάνερ, που αποτελούν “δίκτυο” με σεσημασμένους δολοφόνους μπροστάντζα.

Το έργο αυτό θα λήξει σύντομα, να είστε σίγουροι και με τρόπο ηχηρό, παταγώδη. Πάρτε οπωσδήποτε το τεύχος του Hot Doc που κυκλοφορεί και θα καταλάβετε. Δείτε την απόδειξη και τι απαντά ο ίδιος ο Βαξεβάνης στους εκβιαστές του:

Το παρακράτος ξεκίνησε, αλλά με λάθος στόχο. Το blog fimotro δημοσίευσε μια απόδειξη πληρωμής 50.000 ευρώ είσπραξης από την ΕΥΠ. Δεν έχει καμία σημασία να αναφερθώ στην πλαστότητα και όλα τα συναφή. Θα ήταν τραγικό. Σημασία έχει ότι το παρακράτος προσπαθεί να τα βγάλει πέρα και δεν μπορεί. Τα αφήνω όλα στην κρίση σας. Όσο για αυτούς που τους έφτασε η απόδειξη στα χέρια αλλά δεν ήξεραν δήθεν (και δεν ρώταγαν κιόλας) αλλά δημοσίευσαν, θα το πω καθαρά: είναι ένα τμήμα του παρακράτους.

Κώστας Βαξεβάνης

ΥΓ Όλα αυτά μετά το HOT DOC και τις αποκαλύψεις για τις Τράπεζες

Δείτε τώρα και τα περιεχόμενα του επίμαχου τεύχους και θα καταλάβετε:
• Πώς μας έριξαν έξω λόγω χρήσης και όχι λόγω κρίσης
• Τα θαλασσοδάνεια στον εαυτό τους και οι ψεύτικες αυξήσεις μετοχικών κεφαλαίων
• Ο ύποπτος ρόλος της Τράπεζας της Ελλάδας και οι ανύπαρκτοι έλεγχοι
• Γιώργος Προβόπουλος: Ο μέτοχος ιδιωτικής τράπεζας που ανέλαβε ως διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος… να την ελέγξει
• Πώς έκαναν τα μοναστήρια μετόχους των εταιριών τους δίνοντας δάνεια από τις δικές του τράπεζες
Κι ακόμα:
• Οι σκοτεινές γειτονιές των media
• Σκορ και πέναλτι για τον Πούτιν. Η νέα του θητεία του Ρώσου προέδρου.
• Ξέχασαν για πολιτικούς λόγους το κατοχικό δάνειο
• Συντριβή C-130: Στοιχεία- «φωτιά» για τα αίτια της αεροπορικής τραγωδίας
• Μπλοκάρουν τους εισαγγελείς των αποκαλύψεων: Πώς κουκουλώνονται τα σκάνδαλα.
• Στη μέγγενη του μεσοπρόθεσμου «φιλέτα» γύρω από την Ακρόπολη
• Οι επιζήσαντες: Η ιστορία των 16 που επέζησαν μετά τη συντριβή στις Άνδεις.
• Άλλαξέ το: Μια διαδικτυακή πλατφόρμα που υπόσχεται να αλλάξει τον κόσμο.
• Οι Rothschild και η Ελλάδα: Η ιστορική τραπεζική οικογένεια που υπήρξε η βασική δανειοδότρια στη χώρα μας.

Πηγή: olympia.gr

olympia

Συμπτωματική Δημοσιογραφία

του Κ. Βαξεβάνη

Στις 2 Απριλίου συνέβη ένα από τα παράδοξα –αν και όχι ασυνήθιστα – της ελληνικής δημοσιογραφίας. Μεγάλη μερίδα των Μέσων Ενημέρωσης μετέδωσε με ιδιαίτερη ένταση μια διάψευση της Τράπεζας Πειραιώς σε δημοσίευμα του Reuters. Παραδόξως δεν είχε δημοσιοποιήσει ποτέ τι έλεγε το διεθνές πρακτορείο. Κάποιος που άκουγε τη διάψευση μπορούσε να υποθέσει πως κάτι είχε χάσει. Όποιος όμως παρακολουθούσε την ειδησεογραφία των ημερών, ανακάλυπτε πως ήταν μια διάψευση «εν κενώ». Διάψευση χωρίς είδηση. Τι συνέβαινε λοιπόν με τα ελληνικά ΜΜΕ; Προφανώς μια από τις πολλές συμπτώσεις. Έπαιζε μια είδηση που σχετιζόταν με κάποιον που ήταν συμπτωματικά διαφημιζόμενος σε αυτά, τους είχε δανειοδοτήσει και (συμπτωματικά) κάποια είχαν και μετοχική σχέση μαζί του. Συμπτωματική Δημοσιογραφία. Των Συμπτωμάτων.

Ο Στίβεν Γκρέι είναι από τους πιο αποτελεσματικούς ερευνητές του Reuters. Όταν έβαλε την υπογραφή του στο δημοσίευμα που στρεφόταν εναντίον της οικογένειας Σάλλα και των «εταιρικών» σχέσεων που είχε με την Τράπεζα Πειραιώς, προφανώς γνώριζε τι έκανε. Ο Γκρέι κατηγορούσε τον πρόεδρο της τράπεζας, Μιχάλη Σάλλα, πως είχε δημιουργήσει με την οικογένειά του μια σειρά από εταιρίες που έπαιρναν δάνεια από την Πειραιώς και στη συνέχεια με αυτά αγόραζαν ακίνητα, τα οποία μεταπωλούσαν σε μεγαλύτερες τιμές στην Πειραιώς. Όταν ο Βρετανός δημοσιογράφος Stephen Grey έκανε τις αποκαλύψεις, μέσω του Reuters για την τράπεζα Πειραιώς, τον πρόεδρό της και συγγενικά του στελέχη, θα περίμενε κανείς να δημιουργηθεί σάλος στον ούτως ή άλλος εύθραυστο τραπεζικό τομέα. Αντί γι’ αυτό, είχαμε μια πρωτοφανή σιωπή από τα Μέσα Ενημέρωσης που δεν μπήκαν καν στο κόπο να αξιολογήσουν τα δεδομένα που έφερνε το ρεπορτάζ στην επιφάνεια. Μιλώντας στο Hot Doc ο δημοσιογράφος του Reuters δήλωσε:

«Δεν έχουμε καμία κρυφή ατζέντα απλώς μεταφέρουμε μέσω του ρεπορτάζ μας τα γεγονότα. Όπως είναι λογικό είμαστε ανοικτοί σε διορθώσεις αν έχουμε καταγράψει κάτι λάθος, αλλά στην προκειμένη περίπτωση στηρίζουμε το ρεπορτάζ όπως αυτό δημοσιεύτηκε και συνεχίζουμε τη δημοσιογραφική έρευνα πάνω στο θέμα».

Η τράπεζα απάντησε στον Γκρέι αρχικά καταλογίζοντάς του σκοπιμότητες ενάντια στις ελληνικές τράπεζες και στη συνέχεια αναφερόμενη στις πηγές του, τις οποίες χαρακτήρισε αναξιόπιστες. Μερικές μέρες μετά κατέθεσε και μια αγωγή, με την οποία του ζητούσε 50 εκατομμύρια ευρώ. Ποιες όμως ήταν οι «αναξιόπιστες» πηγές; Η Αγγελική Αγούλου, πρώην διευθύντρια της Τράπεζας Πειραιώς στη Ζάκυνθο, την οποία η τράπεζα έχει κατηγορήσει για κατάχρηση εκατομμυρίων ευρώ και εκβίαση. Η κυρία Αγούλου δεν μας ήταν άγνωστη.

Από την έρευνα, στην παρακολούθηση

Τον Δεκέμβριο του 2011 ξεκινήσαμε στο «Κουτί της Πανδώρας» μια μεγάλη έρευνα για τις ελληνικές τράπεζες. Η υπόθεση που μας κίνησε το ενδιαφέρον ήταν στο υποκατάστημα της Πειραιώς στη Ζάκυνθο. Η Πειραιώς τα τελευταία χρόνια εμφανιζόταν να πέφτει θύμα καταχρήσεων από στελέχη της σε όλη την Ελλάδα. Σαν να μην λειτουργούσαν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί. Η μεγαλύτερη κατάχρηση είχε γίνει στη Ζάκυνθο. Ο δήμος Ζακύνθου φαινόταν να έχει πάρει ένα δάνειο που σχετιζόταν με τη κατάχρηση. Όταν ξεκίνησε η έρευνα, το Δημαρχείο πήρε φωτιά και τα αποδεικτικά στοιχεία καταστράφηκαν.

Η πρώτη επαφή που κάναμε ήταν με την κατηγορούμενη για κατάχρηση, Αγγελική Αγούλου, η οποία υποστήριξε πως δεν είχε κάνει καμία κατάχρηση, αλλά η τράπεζα προσπαθούσε να την φοβίσει για πράγματα που ήξερε. Εναντίον της ασκήθηκε δίωξη, αλλά η ίδια είχε στα χέρια της έναν ολόκληρο φάκελο που υποστήριζε πως αποδείκνυε τη λειτουργία ενός ολόκληρου μηχανισμού με offshore εταιρίες στην Πειραιώς και δανειοδοτήσεις που, αφού δίνονταν, περνούσαν στην τράπεζα ως ζημίες.

Η έρευνά μας συνεχίστηκε τους επόμενους μήνες και ξαφνικά προέκυψε ένα πολύ σοβαρό θέμα. Ο οικονομικός εισαγγελέας Γρηγόρης Πεπόνης κατήγγειλε πως κάποιοι δημοσιογράφοι προσπάθησαν να τον εκβιάσουν για την υπόθεση που, όπως διέρρευσε, αφορούσε την Πειραιώς. Λίγο αργότερα έγινε η δημοσίευση του Reuters και μερικές ώρες πριν γραφτούν αυτές οι γραμμές μάθαμε πως οι τηλεφωνικές μας συνομιλίες με την κυρία Αγούλου έχουν καταγραφεί από επίσημη παρακολούθηση, η οποία ξεκίνησε μετά από καταγγελίες της Πειραιώς πως το πρώην στέλεχός της τους εκβιάζει.

Το επίσης σημαντικό είναι πως όποια sites αναφέρθηκαν στο επίμαχο θέμα της Πειραιώς έχουν κληθεί να δώσουν εξηγήσεις μέσα από μια τραβηγμένη λογική περί πιθανής συμμετοχής σε εκβίαση. Τα νέα ήθη περί ελεύθερης δημοσιογραφίας συμπληρώνονται από ασφαλιστικά μέτρα που ζητά η τράπεζα εναντίον όποιου γράψει για το θέμα, με το επιχείρημα ότι «κινδυνεύει η ευστάθεια των τραπεζών». Με το ίδιο επιχείρημα ο Βενιζέλος είχε δώσει 700 εκατομμύρια στην Proton.

 

Offshore να φάνε κι οι κότες

Η Αγγελική Αγούλου είναι υπόδικη για όσα της καταλογίζει η Τράπεζα Πειραιώς, αλλά ταυτόχρονα έχει κάνει σοβαρές καταγγελίες, οι οποίες ελέγχονται από το ΣΔΟΕ. Βασικός κορμός των καταγγελιών της είναι ένα έγγραφο, στο οποίο περιλαμβάνονται 21 εταιρίες. Το έγγραφο αυτό, όπως επιμένει η ίδια, προέρχεται από την τράπεζα και εμφανίζει τα δάνεια αυτών των εταιριών. Έχουν πάρει συνολικά δάνεια 247.068.485 ευρώ. Δίπλα στο όνομα κάποιων εταιριών υπάρχει ένας αστερίσκος, ο οποίος παραπέμπει σε μια διευκρινιστική σημείωση. Στη σημείωση γράφει: «για τις εταιρίες με αστερίσκο, με την από 12/12/2008 απόφαση της Επιτροπής Αναδιάρθρωσης προβλέφθηκε η Ρύθμιση – Απόσβεση των οφειλετών τους». Αρκετές μάλιστα από τις εταιρίες φαίνεται να ανήκουν σε στελέχη της Τράπεζας Πειραιώς ή συγγενείς του προέδρου της τράπεζας Μιχάλη Σάλλα (στη σύζυγό του, την κόρη τους, το γιό τους και τον γαμπρό τους).

Δηλαδή, σύμφωνα με όσα έχει καταγγείλει η Αγούλου, η τράπεζα χρηματοδοτούσε εταιρίες που είχαν σχέση με την ίδια ή με τον Σάλλα, και στη συνέχεια έσβηνε τα δάνεια περνώντας τα στις ζημίες της. Τη χρονιά που γίνεται αυτό, η τράπεζα πραγματικά εμφανίζεται από τον ισολογισμό της να κάνει μείωση μετοχικού κεφαλαίου και στη συνέχεια αυξήσεις, αλλά είναι αδύνατο να εντοπίσει κάποιος αν οι ζημιές είναι εκείνες για τις οποίες μιλά το πρώην στέλεχός της.

Το επίμαχο έγγραφο, όπως υποστηρίζει η Αγούλου, προέρχεται από το αρχείο του στελέχους της τράπεζας Ιωάννη Βιγγόπουλου και της παρέδωσε η γραμματέας του. Η γραμματέας Ε.Λ. έχει καταθέσει πως πραγματικά φωτοτύπησε και παρέδωσε το έγγραφο, αλλά δεν της είπε ποτέ ότι αυτές οι εταιρίες ανήκουν στην οικογένεια Σάλλα ή σε στελέχη της τράπεζας.

Η αλήθεια όσων καταγγέλλει η Αγούλου μπορεί να επιβεβαιωθεί πλήρως  μόνο από την τράπεζα, η οποία έως τώρα έχει αρνηθεί να δώσει στο ΣΔΟΕ στοιχεία για τις εταιρίες. Από τη δημοσιογραφική ωστόσο έρευνα προκύπτει πως σε πολλές από τις εταιρίες μέτοχοι είναι μέλη της οικογένειας Σάλλα. Συγκεκριμένα:

  • Η εταιρία «MS Επενδυτική ΑΕ συμμετοχών». Μέλη του ΔΣ είναι ο γιός του προέδρου της τράπεζας Γεώργιος Σάλλας, η κόρη του Μυρτώ Σάλλα και στελέχη της Πειραιώς.
  • Η εταιρία «ΑΛΚΜΑΩΝ». Μέλη του ΔΣ οι Γεώργιος και Μυρτώ Σάλλα και στελέχη της Πειραιώς.
  • Η εταιρία «MGS ΑΕ». Μέλη του ΔΣ είναι η σύζυγος του Μιχάλη Σάλλα, Σοφία Στάικου, και στελέχη της τράπεζας.
  • Η εταιρία «ΧΑΙΡΕΑΣ». Μέλη του ΔΣ είναι ο γαμπρός του Μιχάλη Σάλλα, Ιωάννης Στάικος, και στελέχη της Πειραιώς.
  • Η εταιρία «ΩΚΥΘΟΗ». Μέλη του ΔΣ είναι η σύζυγος του Μιχάλη Σάλλα και στελέχη της τράπεζας.
  • Η εταιρία «ΑΓΑΛΛΩΝ». Μέλη του ΔΣ είναι η σύζυγος του Σάλλα και στελέχη της τράπεζας.

Όλες οι εταιρίες, απ’ ό,τι φαίνεται από τους ισολογισμούς τους, έχουν μεγάλα δάνεια και ανήκουν στην κατηγορία του «αστερίσκου», δηλαδή του σβησίματος δανείων, σύμφωνα με την Αγούλου.

Η σχέση με το σκάνδαλο Proton

Στο έγγραφο που εμφανίζει ως στοιχείο η Αγούλου περιέχονται ονόματα τεσσάρων εταιριών, οι οποίες φαίνονται να δανειοδοτούνται με 120 εκατομμύρια ευρώ. Σύμφωνα με το πόρισμα της Τράπεζας της Ελλάδος, που συντάχθηκε στην έρευνα για το σκάνδαλο της PROTON, οι τέσσερις αυτές εταιρίες κατείχαν μετοχές της Τράπεζας Πειραιώς. Δηλαδή οι εταιρίες HADUS, BRATZANO, BEL-GLOBAL και NESFIELD, οι οποίες είναι offshore, φαίνονται να παίρνουν δάνειο από την τράπεζα και στη συνέχεια να αγοράζουν μετοχές της. Και οι τέσσερις εταιρίες είναι σύμφωνα με το πόρισμα θυγατρικές της εταιρίας SCIENS, η οποία εμπλέκεται στο σκάνδαλο της PROTON.

Συγκεκριμένα, το 2011 τρεις offshore (και πάλι) εταιρίες, οι AUSUM, AURIFEX, και TRAPEZIUM, παίρνουν 81,4 εκατομμύρια ευρώ δάνειο από την PROTON BANK. Τα δάνεια δίνονται με παραβίαση της πιστωτικής πολιτικής της τράπεζας και χωρίς να έχει αναζητηθεί η ταυτότητα και η αξιοπιστία των εταιριών. Στη σύμβαση δανείων οι άγνωστες εταιρίες δεν υποχρεώνονται καν να καλύψουν τα ενέχυρα-μετοχές σε περίπτωση που η αξία πέσει κάτω από το προκαθορισμένο ποσοστό. Οι τρεις offshore ουσιαστικά ανήκουν στην εταιρία SCIENS, η οποία έχει και τις τέσσερις που παίρνουν μέρος στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της Πειραιώς.

 

Ποια είναι όμως η SCIENS;

Μια εταιρία που μετέχει στην εταιρία ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕΕΑΠ το 2005 με ποσοστό 45%. Το υπόλοιπο 55% έχει η ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ. Δηλαδή πρόκειται για συνδεδεμένες εταιρίες. Το 2010, η SCIENS είχε πάρει από την PROTON δάνειο 34,7 εκατομμύρια ευρώ. Τα οποία έδωσε για να αγοραστούν ακίνητα του ομίλου του ιδιοκτήτη της Proton, Λαυρεντιάδη, προσδίδοντάς του ρευστότητα. Το 2006, πρόεδρος της εταιρίας SCIENS είναι ο αντιπρόεδρος της Πειραιώς, Γιώργος Προβόπουλος. Ο σημερινός διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, που είχε αρμοδιότητα να ελέγξει τις καταγγελίες για την Proton, αλλά και την Πειραιώς.

 

Μετοχοδάνεια

Από το 2005 έως το 2010, στελέχη της Τράπεζας Πειραιώς αγοράζουν συνεχώς μετοχές της τράπεζας για να συμμετέχουν στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της. Από την Πειραιώς εμφανίζεται ως μια κίνηση εμπιστοσύνης των στελεχών προς την τράπεζα. Στελέχη ωστόσο της Πειραιώς, μιλώντας στο HOT DOC , παραδέχονται πως τα περισσότερα στελέχη, σε μια κίνηση «καλής θέλησης» που εκτιμήθηκε από την τράπεζα, πήραν δάνεια για να αγοράσουν μετοχές. Ως ενέχυρο έβαλαν τις ίδιες τις μετοχές. Στελέχη με μηνιαίο μισθό 2.000 ευρώ εμφανίζονται να έχουν αγοράσει μετοχές αξίας 500.000 ευρώ.

Η φήμη αυτή περί «μετοχοδανείων» δεν είναι μια πληροφορία των δημοσιογραφικών γραφείων, αλλά κάτι που γνωρίζουν και η Τράπεζα της Ελλάδος και η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς. Έπρεπε συνεπώς να ερευνηθεί αν υπήρξαν δάνεια ή όχι. Στην περίπτωση που αύξηση μετοχικού κεφαλαίου έγινε με «εικονικό» χρήμα που ανακυκλώθηκε μέσω δανείων, έπρεπε να ληφθούν μέτρα. Να ελεγχθεί, για παράδειγμα, αν με την πτώση των μετοχών που μπήκαν ως ενέχυρο καλύφθηκε η διαφορά από τους πιστούχους. Στην περίπτωση που, όπως εμφανίζουν στελέχη της τράπεζας, η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου δεν προέκυψε από δάνειο της τράπεζας, τότε πρέπει να ερευνηθεί πως απλά στελέχη της τράπεζας παρουσιάζουν τόσο μεγάλα εισοδήματα.

Η τράπεζα υποστηρίζει πως οι καταγγελίες έχουν ελεγχθεί από την Τράπεζα της Ελλάδος και όπως αναφέρει το πόρισμά της:

«Δεν ευσταθεί ο βασικός ισχυρισμός της καταγγέλλουσας ότι τα στελέχη της Τράπεζας (Πρόεδρος και άμεσοι συνεργάτες του) ιδιοποιούνται παράνομα τα χρήματα της ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ με τη χορήγηση δανείων και την εν συνεχεία απόσβεσή τους, όπως και ο ισχυρισμός ότι τα παραπάνω πρόσωπα σχετίζονται με τις εταιρίες της καταγγελίας».

Η έλλειψη ελέγχων από την Τράπεζα της Ελλάδος προς τις τράπεζες τα τελευταία χρόνια, ή η ύπαρξη προσχηματικών ελέγχων, είναι μια διαπίστωση που έχουν κάνει κόμματα αλλά και οικονομικοί κύκλοι. Το σκάνδαλο της Proton είναι μια από τις αποδείξεις. Τα «της γυναίκας του Καίσαρος» είναι μεν γνωστά, αλλά σημασία έχει να τηρούνται. Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, όπως φαίνεται από το μετοχολόγιο της Τράπεζας Πειραιώς, υπήρξε μέτοχος με 239.330 μετοχές, τις οποίες αγόρασε προς 4.638.400 ευρώ. Υπήρξε επίσης αντιπρόεδρος της Πειραιώς και φίλος του Μιχάλη Σάλλα. Οι έρευνες υπό τη διοίκησή του προκαλούν διάφορα ερωτηματικά, όπως και οι αντίστοιχες της Proton, όπου ο τραπεζικός έλεγχος ακολούθησε τα δημοσιεύματα. Ίσως λοιπόν είναι καλό η Πειραιώς, αντί αγωγών εναντίον δημοσιογράφων, να επιδείξει στοιχεία στους ερευνητές του ΣΔΟΕ.

*Το παρόν άρθρο αναδημοσιεύεται από το HotDoc  τεύχος 03

Χαρίκλεια Απαλαγάκη κατά Τάσου Τέλλογλου

Ευθεία επίθεση κατά του δημοσιογράφου Τάσου Τέλλογλου από τη νομική σύμβουλο της Τράπεζας Πειραιώς, στο δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΙ με την Σία Κοσιώνη.

Αφορμή το δημοσίευμα του Reuters που υπογράφει ο Στίβεν Γκρέι όπου αναφέρεται ότι ο πρόεδρος της εταιρίας Μιχάλης Σάλλας, η σύζυγος του και τα δυο τους παιδιά είναι επικεφαλής μιας σειράς επενδυτικών εταιριών που έχουν κλείσει συμφωνίες άξιας εκατομμυρίων ευρώ για ακίνητα με την Τράπεζα Πειραιώς, εν αγνοία των μετόχων. Σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα, οι εταιρίες αγόραζαν ακίνητα σε ακριβά σημεία της Αθηνάς με δάνεια από την Πειραιώς και στη συνεχεία τα ενοικίαζαν στην τράπεζα, η οποία τα χρησιμοποιούσε ως υποκαταστήματα.

«Καλώ τον κ. Τέλλογλου να πει στον αέρα τι σχέση έχει με τον δημοσιογράφο του Reuters κ. Γκρέι και ποιές οι σχέσεις με πρώην υπάλληλο της τράπεζας Πειραιώς στην Ζάκυνθο που κατηγορείται για κακουργήματα» είπε η Χαρίκλεια Απαλαγάκη που περενέβη στο δελτίο του ΣΚΑΙ.

Η νομική σύμβουλος της Πειραιώς άφησε υπονοούμενα περί εκβίασης για να ερωτηθεί ευθέως από τον Τέλλογλου: «Σας εκβίασε ο κ Γκρέι;». Απάντηση δεν υπήρξε και η Χ. Απαλαγάκη αναφερθηκε σε ρεπορτάζ του Τέλλογλου για το θέμα και τον κατηγόρησε ότι το διάνθισε με την υπόθεση της Proton και τις υπεράκτιες εταιρείες.

Στην ερώτηση του Τέλλογλου αν οι μεταβιβάσεις ακινήτων έγιναν με τον σωστό τρόπο η νομική σύμβουλος απάντησε κατηγορηματικά: «Βεβαίως, έγιναν απολύτως με τον σωστό τρόπο». Η Χ. Απαλαγάκη έκανε λόγο για μη τήρηση της δεοντολογίας και μίλησε για τους τραπεζικούς λογαριασμούς δημοσιογράφων που κάνουν έρευνες για τράπεζες…

Εδώ η απάντηση της Τράπεζας Πειραιώς.

Πηγή: zoornalistas.blogspot.gr

Special report: A Greek banker’s secret property deals

(Reuters) – He is the former economics professor behind an upstart bank that rode the Greek boom to become a publicly listed heavyweight with a loan book of over 35 billion euros. She is his devoted wife, who oversees the bank’s sponsorship of museums and the arts, and advised it on corporate social responsibility.

Chairman and chief executive officer of the Piraeus Bank, Michalis Sallas (L), escorts his wife Sophia Staikou during the first day of the American-Hellenic Chamber of Commerce conference in Athens, December 1, 2009. REUTERS-Icon-Elias Anagnostopoulos-Files

Michalis Sallas, executive chairman of Piraeus Bank, Greece‘s fourth largest, and Sophia Staikou are a Greek power couple, symbols of the fast-growth years after the country joined the euro in 2001.

But an investigation of public documents, including financial statements and property records, shows the couple may also be emblematic of the lack of transparency and weak corporate governance that have fueled Greece’s financial problems.

Greek banks will soon be recapitalized with an estimated 30 billion to 50 billion euros, part of the country’s second bailout, backed by the International Monetary Fund and European taxpayers. Analysts estimate Piraeus will take about 3 billion to 3.5 billion euros.

Sallas was put in charge of Piraeus by the government 21 years ago, before the bank was privatized. He owns about 1.5 percent of the bank, whose stock price has plunged 97 percent since its peak in 2007.

But Sallas and his wife and his two children have also run a series of private investment companies that public records show have sealed millions of euros in real estate business with Piraeus, deals that were not disclosed to shareholders.

In wealthy locations in Athens and its suburbs and on at least one Greek island, these companies bought properties with loans from Piraeus and then rented at least seven of the buildings back to the bank, which used them as branches. Piraeus also bought properties from the companies and financed other buyers to buy properties from them.

Among the most unusual deals were transactions involving companies linked to Staikou, Sallas’ children Giorgos and Myrto, as well as key former Piraeus executives. These centered on the sale to Piraeus in April 2006 of three different properties, via three different private businessmen. According to property records, each of the businessmen bought a property for a knock-down price from the family companies and then sold them on to Piraeus for more than double that price. On paper, they generated a 160 percent total cash profit for the men, nearly 6 million euros, within the space of three weeks.

According to real estate and legal experts in Athens, a pattern of quick sales is often used in complex tax avoidance schemes. Such deals are legal if all taxes were paid. But one businessman named in the sales documents told Reuters his name had been used without his knowledge. He had “never owned property in Athens in my life,” he said.

Neither Piraeus nor Sallas would answer questions about the property deals, saying they were unable to do so because of an ongoing legal case against an ex-Piraeus employee. Matthew Saltmarsh, a UK-based spokesman for the bank, told Reuters that Greek banks had become “the most thoroughly audited financial institutions in the world,” and there was no reason to question Piraeus’ governance.

But property records show the deals linked to Sallas were opaque and raise questions about how cleanly the lines between his family and Piraeus Bank were drawn. They also provide a window into some of the often byzantine money-making schemes that characterized what one Athens real-estate agent calls the “crazy times” – the years between the stock market boom in 1999 and the crash in 2009, a span that included Greece’s entry into the Euro and its hosting of the 2004Olympics.

“It’s nothing compared to what was happening back then,” a businessman who helped run one of the Sallas’ family companies said of the property deals. “It would be unfair to limit your research to Sallas and Piraeus. Everybody in the business knows that there are other banks that used similar tricks to do much worse things than buying and selling a bank branch.”

“This period of time was a crazy party for some.”

SUNK BY THE COUNTRY

Greek banks have long had a reputation for being conservative. In the past decade they mostly avoided the excesses – investment in sub-prime debt and complex derivatives – of U.S. and other Western banks.

In “Boomerang,” his 2011 book on the European debt crisis, former Wall Street trader Michael Lewis argues that Greece’s banks were laid low not by their own misbehavior but by the collapse in value of the sovereign debt they had been pushed by their government to purchase.

“In Greece the banks didn’t sink the country. The country sank the banks,” writes Lewis.

Still, the banks in Greece played a key part in creating the bubble that helped Athens convince the world it could afford its ever-growing pile of debt.

Piraeus was among the fastest growing of those banks. Privatized in 1991, it expanded its total assets, including loans, from less than the equivalent of 4 billion euros in 1998 to 57 billion euros in 2010. Aggressive and willing to innovate, Piraeus swallowed several smaller lenders as well as branches of foreign banks in Greece. It expanded into the Balkans and bought the Marathon National Bank of New York.

Like other Greek banks, Piraeus is now struggling to deal with a massive funding gap, the result of lost access to interbank borrowing and falling deposits as many Greeks citizens withdraw their savings.

Saltmarsh, the bank’s spokesman, said the loan book of all the banks had been examined in the last few months in an independent audit commissioned by the Bank of Greece and carried out by Blackrock, a U.S.-based asset management firm. The size of the banks’ bad loans and the amount of new capital they required, he said, would be “resolved in the most public of ways” when the Bank of Greece publishes capital-raising requirements across the sector sometime in the coming weeks.

A spokesman for Blackrock said they had examined all “Greek domestic debt assets held onshore or in foreign branches”, but they declined to discuss their conclusions. The Bank of Greece, which regulates the country’s banking system, said Blackrock’s terms of reference were confidential. The Bank failed to respond to repeated separate requests to identify what rules of disclosure and conflicts of interest applied to Greek banks, or to questions about the Piraeus property deals.

Last year, with attention focused on Greek banks and their role in the country’s crisis, several Greek newspapers and blogs reported on the existence of a series of private companies, some offshore, that were allegedly loaned up to 250 million euros by Piraeus and whose debts appeared to have been written off. The reports included articles in a widely-read anonymous blog called WikiGreeks.org and Kathimerini, a newspaper.

The origin of the reports appears to be a vague one-page document, of unproven provenance, listing 21 companies. This is now at the centre of a criminal complaint filed in the Greek courts by Piraeus against a former employee, Angeliki Agoulou, a one-time branch official. The bank accuses her of embezzling money from savings accounts and spreading false information.

“Piraeus believes this to be a falsified document distributed to entities including WikiGreeks by a disgruntled ex-employee as part of that employee’s continuing attempt to intimidate Piraeus Bank into dropping legal action against that ex-employee related to an alleged serious fraud perpetrated against Piraeus Bank,” the bank said, referring to Agoulou’s case.

Agoulou denies any wrongdoing and insists the document is genuine.

Agoulou and the contents of the document are now under official investigation by both Greece’s financial police and national anti-money laundering department, the Financial Intelligence Unit, according to one senior Greek official.

BOARD MEMBERS

Reuters examined publicly available data to try to establish independently if the companies linked to Piraeus existed and, if they did, what business they were in.

Greek companies, whether public or private, are not required to publicly register all their shareholders and there is no public register of directorships. But an inspection of the Greek government’s official gazette, where company announcements and financial results are published, showed an extensive network of private interests connected both to Sallas and his family, and to several former senior executives at Piraeus.

In all, Reuters identified 11 companies in which members of the Sallas family have served on the board of directors, including four mentioned on the disputed document allegedly leaked by Agoulou. Sallas’ wife Staikou served as a director on nine of them, including at least six as chairman, while Sallas’ children Giorgos and Myrto each served on four. Sallas himself was not a director of any of them.

As well as the family, Konstantinos Liapis was just one of many former Piraeus executives who served on the companies’ boards. Liapis, who was financial director of the bank from 2004 until 2006 before becoming vice-general manager until 2009, served on the boards of eight of the companies in all. Stylianos Niotis, a manager of the shipping department until 2009, served on four.

An examination of Piraeus’ public declarations since 1999 appears to acknowledge only two of the companies, both property management firms: Erechtheas Investment and Holdings SA, which was bought by the bank at the end of 2009 and listed as a new subsidiary; and a 2004 mention of MGS (which happen to be Sallas’ initials), in which Sallas held 73.76 percent of shares.

Reuters was unable to locate any disclosures by the bank of any property purchases, rents or sales involving the private companies, despite the apparent links with the chairman and despite public documents showing the companies regularly did business with Piraeus.

Several accounting experts said deals such as rental agreements or the sale of real estate between the companies and the bank should have been defined as “related party transactions.” Under the International Financial Reporting Standards (IFRS), adopted by Piraeus in 2005, such transactions should have been disclosed publicly in the bank’s financial statements so as to highlight any potential conflicts of interest.

The accounts do show, as required by the IFRS, a global declaration of loans to directors and executives and their families, peaking at 244 million euros in 2008, 0.64 percent of the bank’s then total loans and advances to customers. Several Greek banks show high levels of such loans to executives.

But outside the global declaration of loans, Piraeus accounts do not mention any property transactions between the bank and any companies related to its directors, including MGS.

Brian Creighton, a UK-based director at BDO, a leading accounting firm, declined to comment on any specific case. But under the version of the IFRS rules that applied until last year, he said, loans or any case where a company director or close family member had a “significant influence” over another entity should have been disclosed. “Property sales, leases, loans and rent are among transactions that should be disclosed if they are between related parties,” he said.

In its annual accounts, Piraeus often asserted that “the terms of the Bank’s transactions with related parties are those that prevail in arm’s length transactions and according to the financial procedures and policies of the Bank.”

Grant Kirkpatrick, deputy head of corporate affairs at the Paris-based Organization for Economic Cooperation and Development, said that banks had a particular duty to be transparent about lending activities.

“The fact there are family members on the board of a company doing business with a bank is enough to suggest a potential conflict of interest,” he said. “The board of directors of the bank should have a very clear process to deal with such cases, and that process, and the details of any transactions, should be disclosed.”

Former Piraeus financial director Liapis said he was confident Sallas and his family had declared everything they should. “A businessman has his own private activities or assets that he has to handle,” Liapis said. “He only has to declare his so-called related interests and respect the ‘arms-length principle.’ Everything was declared in the bank’s statements. Otherwise, (do) you think that Price Waterhouse (the bank’s external auditors) would sign Piraeus Bank accounts?”

PricewaterhouseCoopers declined to comment.

Piraeus and Sallas did not respond to repeated requests to identify any public declarations about the firms linked to Sallas.

BURIED TREASURE

Property is the foundation of almost all personal wealth in Greece, a country with one of the highest rates of home ownership in Europe. Land records are officially public, but routine access is restricted to practicing lawyers. Reuters worked with an Athens-based lawyer who searched for transactions recorded by the firms linked to Sallas’ family.

Land records found by the lawyer and examined by Reuters show that six of the companies had bought at least 11 properties between 1998 and 2012 for a total of 14 million euros. Eight of the properties were subsequently sold.

The documents show that more than 28 million euros in loans, all from Piraeus, were secured on the buildings. One senior official at the Greek ministry of finance said that such a high ratio of loan to purchase price could indicate the loans were issued by Piraeus without sufficient collateral in place.

In all, seven of the 11 properties have been or are still used as Piraeus branches or offices. The rent the bank paid or pays for these properties couldn’t be determined. But deeds found in the land registries show three references to rental contracts with Piraeus, one for 24,000 euros a month, another 11,400 euros a month, and the other unspecified.

Sallas declined to comment on the rental agreements.

Myrto Sallas, who sat on the boards of four of the private companies and heads the family’s winecompany, Semeli, referred all questions to her father and said she had no knowledge of any of the property deals.

“I can’t help you with that; you can talk maybe better with my father,” she said. “All the other companies are totally different from Piraeus Bank. They have nothing to do with that.”

Giorgos Sallas could not be reached for comment.

Liapis, who now teaches at the Panteion University of Athens, said he had been a director of thousands of companies because “that’s what accountants do.”

Asked specifically about some of the companies he helped run – including Erechtheas, MS Investing, and MGS – Liapis confirmed he had been a director at each. “It is not a secret to whom they belong. You can even tell by the names sometimes.”

Asked if that meant Sallas and his family, he confirmed: “Of course. There is nothing wrong with that.”

Liapis said he had no conflict of interest since he had not worked at Piraeus between 2000 and 2004, the period in which he was a director on the boards of those companies.

When told records showed that he had remained a director of at least two family companies until at least 2006, after he returned to Piraeus, Liapis conceded that might be possible. “Yes, maybe,” he said. “But still I didn’t sign any transactions with Piraeus Bank. During my tenure as financial director, I had nothing to do with holding companies or real estate.”

Liapis described his role as an agent of Sallas. “It is very simple,” he said. In his position running Piraeus, Sallas could not be the director of another company “so he appointed me.”

Liapis said many Greeks in high-profile positions were not honest in their declarations of assets; Sallas, in contrast, had been sincere and honest.

Niotis, the former Piraeus shipping adviser, said he retired from the bank in 2009. “During my career I accepted, at times, a number of, mostly, non-executive directorships in various companies of different remit. In none of these have I had ever any beneficial shareholding.”

UNUSUAL TRANSACTIONS

Of all the transactions that involved the Sallas companies, perhaps the strangest were three prime properties in central Athens that Piraeus bought in April 2006 for a combined cost of 9.4 million euros.

One of the properties was the ground floor of an office building; the other two were townhouses. Each had belonged to one of three companies: MGS, Agallon, and Erechtheas. According to company accounts, Staikou then chaired MGS and has previously been a director of the other two.

In each case, the companies sold their properties to individuals who then sold them on within days. In all, the three Sallas family-connected companies declared a total of 4 million euros for their property sales. The new owners sold them for 2.05 million, 2.65 million and 4.7 million respectively. The buyer in each case? Piraeus Bank.

The properties were sold at what would prove to be the height of the property boom, according to Athens real estate experts, and the price paid by Piraeus was close, if not a little above, what was then the market price. “The bank would have lost money later when the price of property fell, but I am not sure it was cheated at the time,” said one experienced agent, who advises the Bank of Greece.

Real estate agents, lawyers, and officials said that the deals could have been a complex attempt to buy properties indirectly from the family-connected companies. Others suggested it was simply a legal tax dodge.

In Greece, explained one senior tax official, most property is typically sold with part of the real price left undeclared and paid in cash. “The problem is when you want to sell the property again, if you declare the real price, then you are left with a huge capital gain to declare,” he said.

One solution, he said, was to make use of an individual who, in return for a cut of profits, operated as a so-called “strawman” who could buy on the gray market, paying both the declared price and an extra portion in cash, and then selling on at the real price.

Piraeus would not comment on these three deals.

Stefanos Vasilakis, a public notary who said he helped draw up the purchase contracts for all three sales for Piraeus, said the reasons behind the complex arrangement “have to do with taxation.”

“When a company sells a property, it has to pay capital gains tax, which is the difference between the property bought and the property sold. Maybe two sales would be more profitable than one because my capital gains tax would be smaller,” he said.

Another tax official said that, under laws that applied briefly in 2006, capital gains tax for such deals was much lower, explaining the timing.

The businessmen who acted as intermediaries in two of the deals confirmed by email and phone that they took part.

The third case – the ground floor of an office block at 157 Mihalakopoulou Street in central Athens – is less straight forward.

MGS bought the property in 2003 for a declared total of 1.05 million euros. At the same time, Piraeus approved a loan to MGS of 2.4 million euros, secured on the property. MGS then got further cash from Piraeus by renting the property back as a bank branch for a monthly sum of 11,454 euros, according to later sale documents.

When it eventually sold the property in April 2006, MGS declared the sale price at 975,000 euros. According to the Athens real estate agent, this was “an extremely low price for those times. About two million euros would be a normal price.”

The buyer listed in the sale documents was a Lebanese-born businessman based in London called Philip Moufarrige. Nine days after buying the building, Moufarrige sold it to Piraeus for 2.65 million euros, according to a contract in the land registry. A lawyer involved in the case confirmed to Reuters he had represented Moufarrige in his absence.

Moufarrige, who lives in London, expressed bafflement when reached for comment. The passport and family details recorded in the sales documents were accurate, he said, but the London address the documents listed was wrong.

“I have never owned property in Athens in my life,” he said. “This was done without my knowledge.”

(Additional reporting: Nikolas Leontopoulos and Karolina Tagaris in Athens and Yeganeh Torbati in London; Editing by Simon Robinson and Sara Ledwith)

Source: http://uk.reuters.com

Τράπεζα Πειραιώς: Η απάντηση στο δημοσίευμα του Reuters

«Ουδεμία παράνομη ή παράτυπη ενέργεια έχει υπάρξει οποτεδήποτε», απαντά η Τράπεζα Πειραιώς σε ανακοίνωσή της στο δημοσίευμα του Reuters που αναφέρεται σε επιχειρηματικές δραστηριότητες του επικεφαλής της, Μιχάλη Σάλλα, και τις οικογένειας του. Στην ανακοίνωση γίνεται λόγος για δυσφημιστικό δημοσίευμα και προστίθεται ότι οι εταιρείες «έχουν τύχει ενδελεχούς ελέγχου από τις εποπτικές και ελεγκτικές Αρχές χωρίς να διαπιστωθεί το παραμικρό επιλήψιμο θέμα».

Η ανακοίνωση της Τράπεζας αναφέρει:

«Δημοσίευμα του κ. Grey στο Reuters αναφέρεται δυσφημιστικά στον πρόεδρο της Τράπεζας Πειραιώς Μ. Σάλλα και μέλη της οικογένειάς του. Ο κ. Grey έχει κτίσει τους ισχυρισμούς του πάνω σε ένα ασαφούς προέλευσης, αλλά συγκεκριμένης σκοπιμότητας, έγγραφο και επικαλείται δημόσια προσβάσιμα στοιχεία με σκοπό να προσδώσει αληθοφάνεια στο άρθρο του.

» Η αλήθεια είναι ότι: οι εταιρείες στις οποίες αναφέρεται είναι μεταξύ εκείνων που κυκλοφόρησαν – δημοσιεύθηκαν σε blogs, μετά από «καταγγελίες» πρώην υπαλλήλου που κατηγορείται από την Τράπεζα Πειραιώς για δύο κακουργήματα. Ως αποτέλεσμα αυτών των δημοσιευμάτων οι εταιρείες αυτές έχουν τύχει ενδελεχούς ελέγχου από τις Εποπτικές και Ελεγκτικές Αρχές χωρίς να διαπιστωθεί το παραμικρό επιλήψιμο θέμα. Σε ό,τι αφορά τις συναλλαγές με την Τράπεζα Πειραιώς, ουδεμία παράνομη ή παράτυπη ενέργεια έχει υπάρξει οποτεδήποτε.

» Η δραστηριότητα του κ. Grey και της ομάδας του αποτελεί ήδη, πριν από το σημερινό δημοσίευμα, αντικείμενο δικαστικής διερεύνησης με πρωτοβουλία της Τράπεζας Πειραιώς».

Το δημοσίευμα του Reuters αναφέρεται σε «ασυνήθιστες συναλλαγές» μεταξύ εταιρειών του κ.Σαλλά, της συζύγου και των παιδιών τους με την Τράπεζα Πειραιώς, με επίκεντρο τις επιχειρηματικές δραστηριότητες τους στο χώρο των ακινήτων.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα οι συναλλαγές ήταν «αδιαφανείς» και θέτουν ερωτήματα για το πόσο διαχωρίζονταν η οικογένεια Σάλλα από την Τράπεζα.

Πηγή: imerisia.gr

Οι μυστικές συμφωνίες ενός Έλληνα τραπεζίτη

Με τον πρόεδρο της Πειραιώς, την σύζυγό του αλλά και τις επιχειρηματικές του ικανότητες ασχολήθηκε το Reuters το οποίο μέσα από ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ ανέδειξε τις σχέσεις των οικογενειακών επιχειρήσεων του Μιχάλη Σάλλα και της τράπεζας Πειραιώς.

Ο Μιχάλης Σάλλας, εκτελεστικός πρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς και η σύζυγος του Σοφία Στάϊκου σύμφωνα με το ρεπορτάζ φαίνεται να είναι «ένα από τα πιο ισχυρά ζευγάρια της Ελλάδας, το οποίο αποτελεί σύμβολο των χρόνων της ταχείας ανάπτυξης που είχε η χώρα από το 2001 που εντάχθηκε στο ευρώ».

Σύμφωνα όμως με έρευνα στα έγγραφα του δημοσίου, συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών καταστάσεων και τα αρχεία ιδιοκτησίας, φαίνεται πως το ισχυρό ζευγάρι «μπορεί επίσης να είναι αντιπροσωπευτικό της έλλειψης διαφάνειας και της χαμηλής εταιρικής διακυβέρνησης που έχουν τροφοδοτήσει τα οικονομικά προβλήματα στην Ελλάδα».

Ο Σάλλας τέθηκε επικεφαλής της Πειραιώς από την κυβέρνηση πριν από 21 χρόνια, προτού η τράπεζα ιδιωτικοποιηθεί. Κατέχει περίπου το 1,5% της τράπεζας, της οποίας η τιμή των μετοχών της έχει πέσει 97%, μετά την κορύφωσή της το 2007. Πέραν όμως αυτής του τη θέση, μαζί με τη σύζυγό του και τα δύο του παιδιά έχει στην ιδιοκτησία του μια σειρά από ιδιωτικές εταιρείες επενδύσεων οι οποίες σύμφωνα με τις δημόσιες εγγραφές φαίνεται να έχουν κερδίσει εκατομμύρια ευρώ από την αγορά ακινήτων σε συνεργασία με την Πειραιώς κλείνοντας συμφωνίες που δεν είχαν κοινοποιηθεί στους μετόχους.

Αυτές οι εταιρείες αγόρασαν ακίνητα σε πλούσιες περιοχές της Αθήνας και των προαστίων της και τουλάχιστον σε ένα ελληνικό νησί, με δάνεια από την Πειραιώς και στη συνέχεια, ενοικιάζονται τουλάχιστον επτά από τα κτίρια πίσω στην τράπεζα, η οποία τα χρησιμοποιούσε ως υποκαταστήματα. Η Πειραιώς αγόρασε επίσης ιδιοκτησίες από αυτές τις εταιρείες και χρηματοδοτούσε άλλους αγοραστές ώστε να αγοράσουν ακίνητα από αυτούς.

Μεταξύ των πιο ασυνήθιστων συμφωνιών ήταν οι συναλλαγές που αφορούν εταιρείες που συνδέονται με την Στάικου και τα παιδιά τους, Γιώργο και Μυρτώ, καθώς και βασικά πρώην στελέχη της Πειραιώς. Οι αμφιβολίες αυτές αφορούν την πώληση στην Πειραιώς, τον Απρίλιο του 2006, τριών διαφορετικών ιδιοκτησιών μέσω τριών διαφορετικών ιδιωτικών επιχειρήσεων. Σύμφωνα με τα στοιχεία ακινήτων, καθένα από τα ακίνητα αγοράστηκαν σε εξευτελιστικές τιμές και μετά τα μεταπωλούσε στην Πειραιώς σε διπλάσια τιμή. Σύμφωνα με έγγραφα φαίνεται πως υπήρξε τουλάχιστον 160% συνολικό κέρδος σε μετρητά δηλαδή σχεδόν 6 εκατομμύρια ευρώ, σε διάστημα μόλις τριών εβδομάδων.

Σύμφωνα με τα μητρώα περιουσιακών στοιχείων φαίνεται πως οι συμφωνίες που συνδέονται με τον Σάλλα ήταν αδιαφανής και εγείρουν ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο είναι «καθαρή» η σύνδεση της τράπεζας με την οικογένειά του.

Το πρακτορείο Reuters βρήκε συνολικά 11 επιχειρήσεις στις οποίες μέλη της οικογένειας Σάλλας έχουν διατελέσει στα διοικητικά τους συμβούλια. Η σύζυγος του Σάλλα υπηρέτησε σε 9 από αυτές ως διευθύντρια σε 9 από αυτές και ως πρόεδρος σε τουλάχιστον 6 επιχειρησεις. Παράλληλα, τα παιδιά τους, Γιώργο και Μυρτώ υπηρέτησαν σε 4 από αυτές τις επιχειρήσεις, ενώ ο ίδιος ο Σάλλας δεν εμφανίζεται στα διοικητικά συμβούλια καμίας από αυτές τις επιχειρήσεις.

Σε 8 από αυτές τις επιχειρήσεις φαίνεται να βρίσκεται και ο Κωνσταντίνος Λιάπης ο οποίος ήταν οικονομικός διευθυντής της Πειραιώς από το 2004 έως το 2006 ενώ από το 2006 μέχρι και το 2009 ήταν αντιπρόεδρος της τράπεζας. Ενώ και ο Στυλιανός Νιώτης, διευθυντής του τμήματος ναυτιλίας μέχρι το 2009, υπηρέτησε σε τέσσερις επιχειρήσεις.

Η εξέταση των δημόσιων καταστάσεων της Πειραιώς μέχρι το 1999 εμφανίζει μόνο δύο εταιρείες διαχείρησης ακινήτων: Ερεχθέας Επενδυτική και Συμμετοχική Α.Ε. η οποία αγοράστηκε από την Τράπεζα στα τέλη του 2009 και παρατίθεται ως νέα θυγατρική ενώ το 2004 αναφέρεται και η ΜΓΣ (που είναι τα αρχικά του Σάλλα) όπου ο ίδιος κατέχει το 73,76% των μετοχών.

Το πρακτορείο Reuters δεν ήταν σε θέση να εντοπίσει αναφορές της Τράπεζας για αγορά , ενοικίαση ή πώληση με τη συμμετοχή ιδωτικών εταιρειών παρόλο που οι δεσμοί είναι προφανείς με τον πρόεδρο και τα δημόσια έγγραφα δείχνουν ότι οι εταιρείες είχαν τακτικά επιχειρηματικές σχέσεις με την Τράπεζα.

Αρκετοί εμπειρογνώμονες επισημαίνουν ότι τέτοια συμβόλαια ενοικίασης ή πώλησης μεταξύ αυτών των εταιρειών και της Τράπεζας θα έπρεπε να αναφέρονται ως «συναλλαγές μεταξύ σχετιζόμενων μερών». Σύμφωνα με τα Διεθνή Πρότυπα Χρηματοοικονομικής Αναφοράς (IFRS) τα οποία η τράπεζα ενέκρινε το 2005 τέτοιες συναλλαγές θα έπρεπε να αγνωστοποιούνται δημοσίως στις οικονομικές καταστάσεις της, έτσι ώστε να εντοπίζονται τυχόν πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων.

Οι καταστάσεις αναφέρουν όπως επιβάλλουν τα Διεθνή Πρότυπα τις δηλώσεις των δανείων που δόθηκαν στους διευθυντές και τα στελέχη της τράπεζας καθώς και τα μέλη των οικογενειών τους που φτάνουν τα 244 εκατ. ευρώ το 2008, 0.64% των συνολικών δανείων και προκαταβολών σε πελάτες. Αρκετές ελληνικές τράπεζες εμφανίζουν υψηλά επίπεδα αυτών των δανείων σε στελέχη.

Ο πρώην οικονομικός διευθυντής της Πειραιάώς Λιάπης είπε ότι ήταν βέβαιος ότι ο Σάλλας και η οικογένειά του είχαν κάνει τις απαραίτητες δηλώσεις όπως όφειλαν. «Ένας επιχειρηματίας έχει τις ιδιωτικές του δραστηριότητές και περιουσιακά στοιχεία που διαχειρίζεται,» δήλωσε ο Λιάπης. «Το μόνο που πρέπει να κάνει είναι να αποκαλύπτει αυτές που προκαλούν σύγκρουση συμφερόντων». Όλα είχαν καταγραφεί στις δηλώσεις της τράπεζας. Σε αντίθετη περίπτωση, νομίζετε ότι η Price Waterhouse (εξωτερικοί ελεγκτές της τράπεζας) θα υπέγραφαν τους ισολογισμούς της Τράπεζας Πειραιώς; «

Τα αρχεία για τις συγκεκριμένες εκτάσεις γης δείχνουν ότι έξι από τις εταιρείες είχαν αγοράσει τουλάχιστον 11 ακίνητα μεταξύ των ετών 1998 και 2012 για συνολικά 14 εκατομμύρια ευρώ και πως οκτώ από τις ιδιοκτησίες στη συνέχεια πωλήθηκαν.

Τα έγγραφα δείχνουν ότι πάνω από 28 εκατομμύρια ευρώ σε δάνεια, όλα από την Πειραιώς, εξασφαλίστηκαν για τα κτίρια. Ένας υψηλόβαθμος αξιωματούχος του ελληνικού υπουργείου Οικονομικών δήλωσε στο Reuters ότι ένα τέτοιο υψηλό ποσοστό δανείων σε τιμή αγοράς θα μπορούσε να αναφέρει τα δάνεια που εκδόθηκαν από την Πειραιώς χωρίς επαρκείς εξασφαλίσεις στη θέση του.

Συνολικά, 7 από τα 11 ακίνητα έχουν χρησιμοποιηθεί ή εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται ως υποκαταστήματα ή γραφεία της Πειραιώς. Το μίσθωμα που κατέβαλλε ή συνεχίζει να καταβάλει η τράπεζα για τα συγκεκριμένα ακίνητα δεν μπορεί να προσδιοριστεί. Αλλά τα έγγραφα που βρίσκονται στα υποθηκοφυλακεία δείχνουν τρεις αναφορές σε συμβάσεις μίσθωσης από την Πειραιώς, μία για € 24.000 το μήνα, μία άλλη για € 11.400 το μήνα, και η άλλη είναι απροσδιόριστου ποσού.

Από όλες τις συναλλαγές που έγιναν με τις εταιρείες του Σάλλα, οι πιο περίεργες είναι τρεις πρωταρχικές ιδιοκτησίες στο κέντρο της Αθήνας τις οποίες αγόρασε η Πειραιώς αγόρασε τον Απρίλιο του 2006 για ένα συνδυασμένο κόστος 9,4 εκατ. ευρώ.

Μία από τις ιδιοκτησίες βρισκεται στο ισόγειο ενός κτιρίου γραφείων, ενώ οι άλλες δύο είναι σπίτια. Κάθε μία από τις ιδιοκτησίες αυτές ανήκε σε μία από τις τρεις εταιρείες: MGS, Agallon, και Ερεχθέα. Σύμφωνα με τους λογαριασμούς της εταιρείας, η Στάικου, σύζυγος του Σάλα, ήταν πρόεδρος της MGS και στο παρελθόν είχε διετελέσει διεθύντρια των άλλων δύο.

Σε κάθε περίπτωση, οι εταιρείες πώλησαν τις περιουσίες τους σε φυσικά πρόσωπα τα οποία στη συνέχεια τα μεταπώλησαν μέσα σε λίγες μέρες. Συνολικά, οι τρεις εταιρείες οι οποίες είναι συνδεδεμένες με την οικογένεια Σάλλα, δήλωσαν συνολικά 4 εκατ. ευρώ για πωλήσεις ακινήτων τους. Οι νέοι αγοραστές πούλησαν αυτές τις ιδιοκτησίες για 2,05 εκατομμύρια, 2,65 εκατομμύρια και 4,7 εκατ. ευρώ αντίστοιχα. Ο αγοραστής σε κάθε περίπτωση; Η Τράπεζα Πειραιώς.

Οι ιδιοκτησίες πωλήθηκαν στην υψηλότερη τιμή που μπορούσαν, σύμφωνα με κτηματομεσίτες , και η τιμή που καταβλήθηκε από την Πειραιώς ήταν κοντά, αν όχι και λίγο παραπάνω, στην τότε τιμή της αγοράς.

Η περίπτωση, του ισόγειου κτίσματος στην οδό Μιχαλακοπούλου 157 στο κέντρο της Αθήνας, είναι περίεργη.
Πιο συγκεκριμένα η MGS αγόρασε το ακίνητο το 2003 για 1,05 εκατ. ευρώ και ταυτόχρονα η Πειραιώς εγκρίνει ένα δάνειο ύψους 2,4 εκατομμυρίων ευρώ, ώστε να μπορέσει να αγοράσει το ακίνητο. Στη συνέχεια η MGS φαίνεται να παίρνει και άλλα μετρητά μετρητά από την Πειραιώς για να νοικιάσει το ακίνητο ως υποκατάστημα της Πειραιώς με ενοίκιο 11.454 ευρώ, σύμφωνα με μεταγενέστερα έγγραφα πώλησης.

Όταν τελικά πουλήθηκε το ακίνητο, τον Απρίλιο του 2006, η MGS έθεσε ως τιμή πώλησης τις 975.000 ευρώ. Σύμφωνα με κτηματομεσίτες «αυτή ήταν μια υπερβολικά χαμηλή τιμή για εκείνη την εποχή. Η κανονική τιμή πρέπει να ήταν γύρω στα ύο εκατομμύρια ευρώ».

Ο αγοραστής που φαίνεται στα χαρτιά ήταν ένας Λιβανέζος επιχειρηματίας με βάση βάση το Λονδίνο που ονομαζόταν Philip Moufarrige. Εννέα ημέρες μετά την αγορά του κτιρίου, ο Moufarrige πουλάει στην Πειραιώς για 2,65 εκατ. ευρώ το κτίριο. Το πρακτορείο Reuters επικοινώνησε με το δικηγόρο του Λιβανέζου επιχειρηματία ο οποίος εξήγησε ότι ενώ το διαβατήριο αλλά και τα οικογενειακά του στοιχεία τα οποία φαίνονται στα έγγραφα πώλησης ήτανε σωστά, η διεύθυνσή του στο Λονδίνο αλλά και τα χαρτιά της αγοράς ήταν λάθος. «Δεν είχα ποτέ στη ζωή μου ιδιοκτησία στην Αθήνα. Όλο αυτό έγινε εν αγνοίας μου» λέει ο Λιβανέζος επιχειρηματίας.

Πηγή: koutipandoras.gr

Directnews.gr κατά Τράπεζας Πειραιώς και Μιχάλη Σάλλα

Τα βρώμικα κόλπα συγκεκριμένων στελεχών της Τράπεζας Πειραιώς σε βάρος μιας μικρής αλλά μαχητικής και ανεξάρτητης ιστοσελίδας είχαν φυσικά τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα.

Αντί να μας τρομάξουν, μας… οδήγησαν να συνειδητοποιήσουμε, ότι κάτι πολύ σοβαρό θέλει να κρύψει ο Μιχάλης Σάλλας και η παρέα του.

Έτσι εντείναμε τη δημοσιογραφική μας έρευνα σε τρεις μεγάλες υποθέσεις που «καίνε»:

α) Στην υπεξαίρεση των περίπου 43 εκατομμυρίων ευρώ από το υποκατάστημα της Τράπεζας Πειραιώς στη Ζάκυνθο.

β) Στη δανειοδότηση, από την Τράπεζα Πειραιώς, με περίπου 11 εκατομμύρια ευρώ στον πρώην δήμαρχο Ζακύνθου Κ. Τσαγκαρόπουλο και στη μετέπειτα απόπειρα εμπρησμού του κτηρίου του Δημαρχείου.

γ) Στις 20 περίπου εγχώριες και offshore εταιρείες που με παραγγελία του αρμόδιου για τη δίωξη των οικονομικών εγκλημάτων εισαγγελέα Εφετών, Γρηγόρη Πεπόνη, ερευνά πλέον το ΣΔΟΕ.

Τα στοιχεία τα οποία καταφέραμε να συλλέξουμε, μέχρι στιγμής, είναι συγκλονιστικά και φυσικά θα τα δημοσιοποιήσουμε, ξεκινώντας από τις εταιρείες «ειδικού σκοπού» και «ειδικής σχέσης», οι οποίες φέρεται να σχετίζονται, άμεσα ή έμμεσα, με τον Μιχάλη Σάλλα και το στενό επαγγελματικό και οικογενειακό του περιβάλλον.

Αυτές, σύμφωνα με τις καταγγελίες, παρουσιάζουν πολύ περίεργες οικονομικές δραστηριότητες και είναι οι εξής:

  1. HADUS LIMITED
  2. BRATZANO LTD
  3. BEL-GLOBAL INC
  4. NESFIELD SA
  5. PONTE FINANCE LTD
  6. ELLENSBURG
  7. DEALANDFONBALNQUE
  8. MGS REAL ESTATE
  9. MS ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ ΑΕ
  10. MED-CITY
  11. MOORSTORE
  12. ΣΕΜΕΛΗ
  13. ΧΑΙΡΕΑΣ
  14. ΩΚΥΘΟΗ
  15. ΑΛΚΜΑΩΝ
  16. STORMONT
  17. AVECMAC
  18. WOODFIN

Ξεκαθαρίζουμε για μία ακόμη φορά ότι οι δημοσιογράφοι του directnews.gr ούτε τρωκτικά των μυστικών κονδυλίων υπήρξαν ποτέ, ούτε φιλιππινέζες και ορντινάτσες εκδοτών, τραπεζιτών εφοπλιστών και μεγαλοβιομηχάνων.

Αν αποδειχθεί, ότι η πρώην διευθύντρια του υποκαταστήματος της Ζακύνθου, υπεξαίρεσε χρήματα και εκβιάζει τους διοικούντες την Πειραιώς, να τιμωρηθεί παραδειγματικά.

Όμως, θα πρέπει να ελεγχθούν και αυτά που εκείνη έχει καταγγείλει τόσο ενώπιον της Δικαιοσύνης, όσο και ενώπιον των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους.

Γιατί, τουλάχιστον μέχρι πρόσφατα, οι αρμόδιοι έκαναν τα πάντα… για να μην κάνουν τίποτα.

Πηγή: directnews.gr

81,4 εκατ. ευρώ από την Proton στην Πειραιώς

της Αριστέας Μπουγάτσου

Ο Λαυρεντιάδης, δυο Ρήγες (ο Ιωάνννης και ο Θεόδωρος Ρήγας) και οι δύο «ντάμες» (η Proton Bank και η Τράπεζα Πειραιώς) αποτελούν ένα ξεχωριστό κεφάλαιο -απόληξη του σκανδάλου της Proton- το οποίο, όμως ουδείς ερευνά προς το παρόν, παρά τα όσα καταγράφονται στο πόρισμα της ΤτΕ.

Όλους αυτούς τους συνδέουν τουλάχιστον 150 εκατ. ευρώ αλλά και κοινά συμφέροντα σε επενδυτικές εταιρείες που άντλησαν κεφάλαια από την Proton Bank με διαδικασίες εξπρές, χωρίς τα αναγκαία δικαιολογητικά και τις εξασφαλίσεις, με μανδύα μια πλειάδα υπεράκτιων εταιρειών πίσω από τις οποίες κρύβονται οι πραγματικοί ιδιοκτήτες, ακόμα και όταν ρωτά η Τράπεζα της Ελλάδος!

Η τριμερής εμπλοκή Λαυρεντιάδη και Proton με εταιρείες συμφερόντων Ρήγα και την Τράπεζα Πειραιώς είναι διαδαλώδης, αδιαφανής και παραμένει αδιευκρίνιστη. Περιγράφεται στο πόρισμα της ΤτΕ για την Proton μέσω τεσσάρων ευρημάτων.

Επειδή «λεφτά υπάρχουν» για τις τράπεζες, τους φίλους και τους συνεταίρους και όχι για τους κοινούς θνητούς και τις επιχειρήσεις που γονατίζουν, η μικρή Proton, σπάζοντας κάθε κανονισμό και φραγμό, τον Ιανουάριο του 2011 έσπευσε να χρηματοδοτήσει την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της Τράπεζας Πειραιώς (ήταν συνολικού ύψους 807 εκατ. ευρώ).

Το σοκαριστικό είναι ότι σ’ αυτή τη χρηματοδότηση εμπλέκονται 19 offshore εταιρείες από τα νησιά Καϊμάν ώς τον Παναμά και την Κύπρο εξ αυτών 3-4 έχουν ταυτότητα. Ειδικότερα, τον Σεπτέμβριο του 2010 συνεστήθησαν τρεις εταιρείες με έδρα στα Cayman Islands και από τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου λειτουργούν ως mutual funds κατέχοντας στο χαρτοφυλάκιό τους αποκλειστικά μετοχές της Τράπεζας Πειραιώς (το 8,54%). Πρόκειται για τις Ausum 2010, Aurifex και Trapezium, οι οποίες έλαβαν δάνειο από την Proton ύψους 81,4 εκατ. ευρώ με εσπευσμένες διαδικασίες έγκρισης και εκταμίευσης, εντός 2 ημερών (20 και 21/1/2011), προκειμένου να ασκήσουν το δικαίωμα προτίμησης στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της Πειραιώς.

Και οι τρεις αρνήθηκαν στο κλιμάκιο της ΤτΕ να αποκαλύψουν τα φυσικά πρόσωπα που κατείχουν τις μετοχές αυτών των funds. Τι και αν το ζήτησε και εγγράφως η ΤτΕ. Το μόνο που γνωστοποιήθηκε είναι ότι η επενδυτική σύμβουλος των τριών υπεράκτιων εταιρειών που χτύπησαν την μπάνκα (Proton) είναι η Hellenic Alternative Management, fund που διαχειρίζεται η Sciens Capital Management (63,3% Ι. Ρήγας) και administrator η Sciens Institutional Services. Η γαλαντομία της Proton στις τρεις off shore είναι καταφανής, αν συνεκτιμηθεί το γεγονός ότι α) χρηματοδότησε με 69 εκατ. ευρώ το κόστος αγοράς των νέων μετοχών της Τράπεζας Πειραιώς, β) χρηματοδότησε με 9,6 εκατ. ευρώ τους τόκους για δύο χρόνια και γ) κατέβαλε και 2,54 εκατ. ευρώ που κατέληξαν ως «management fees» στην Boukoleon Holdings, εκ μέρους της οποίας υπογράφει ο κ. Ι. Ρήγας, δίχως όμως η «βουκολική» εταιρεία να γνωστοποιεί την ταυτότητα των πραγματικών δικαιούχων στην ΤτΕ και στον αρμόδιο διευθυντή της Proton!

Αξίζει να αναφερθεί ότι οι τρεις πιστούχοι της Proton, λίγο πριν λάβουν τα 81,4 εκατ. ευρώ με τα οποία απέκτησαν 68.983.569 νέες μεετοχές της Πειραιώς, διέλυσαν και ενσωμάτωσαν τις παλιές μετοχές (28.743.154) που κατείχαν 12 άλλες off shore θυγατρικές τους.

Πρόκειται για τις: BCL Broud Consulting Ltd Κύπρου, Emagin Investments Κύπρου, Hadus Limited Κύπρου, Workland Enterprises Ltd Κύπρου, Isato Finance Investments Παναμά, Island Enterprises Παναμά, Covanta Investments Inc Παναμά, Kapac Investments Inc Panama, Nesfield Investments Inc Παναμά, BelGlobal Inc Παναμά, Bratzano Limited Κύπρου και Kroke-World Investment Παναμά. Κάποιοι ήδη αναγνωρίζουν βασικούς μετόχους και μέλη του δ.σ. της Τράπεζας Πειραιώς πίσω από κάποιες εταιρείες, ίσως και πρόσωπα που έχουν λόγο να κρύβονται πίσω από υπεράκτιες, όμως σημασία έχει ότι όλοι αυτοί παίζουν κρυφτούλι με την ΤτΕ και ότι μετείχαν στην αύξηση του μ.κ. της Πειραιώς με δανεικά από την Proton.

Λαυρεντιάδης-Πειραιώς και Ρήγας συναντώνται και στην εισηγμένη Sciens Διεθνής Συμμετοχών η οποία σε επίπεδο ομίλου το 2010 δανείστηκε από την Proton 60 εκατ. ευρώ. Στη μετοχική της σύνθεση (31/12/10) η Τράπεζα Πειραιώς μετέχει με 28,1% η Sciens Hellenic Capital με 16,48%, η Plainfield Special Situations με 14,72%, η Zman Cyprus με 5,89% κ.ά. Στην έκθεση της ΤτΕ επισημαίνεται ότι στις 22/3/2010 ο Λαυρέντης Λαυρεντιάδης, μέσω υπεράκτιας προσωπικής του εταιρείας της Lumakarla Invest, επένδυσε στο μ.κ. της Sciens Διεθνής Συμμετοχών αγοράζοντας 5.200.000 μετοχές αντί 2.607.000 ευρώ. Τέσσερις μήνες πριν, είχε αποκτήσει από την Τράπεζα Πειραιώς το 31,3% της Proton.

Με τη Sciens Διεθνής Συμμετοχών όμως ο Λ. Λαυρεντιάδης είχε και άλλες συναλλαγές. Η πρώτη με δανεικά που πήρε από την Proton Bank στο τέλος του 2010 χρηματοδότησε με 34,7 εκατ. ευρώ τρεις νεοϊδρυθείσες εταιρείες – τις Superline Propery 1, 2 και 3 για την απόκτηση δύο ακινήτων από τον όμιλο Alapis αποδίδοντάς του ρευστότητα και ενός από τη Novo MD, πρώην θυγατρικής της Alapis. Πρόκειται για απίστευτη «ανακύκλωση» κεφαλαίων. Τα κτίρια της Alapis στην Αυτοκράτορος 2 στην Αθήνα και στο βιοτεχνικό κτίριο στη Θέρμη έναντι 22,3 εκατ. ευρώ και της Novo MD στον Αλιμο αντί 8,4 εκατ. ευρώ.

Η ΤτΕ σημειώνει ότι ο βασικός μέτοχος της Novo, Ι. Μπαϊλάν, υποστήριξε ότι «το τίμημα πώλησης του ακινήτου της έγινε σε διπλάσια τιμή από τις αντίστοιχες προσφορές (sale και lease back)».

Τα υπόλοιπα πάντως από το δανεισμό της Sciens για τα ακίνητα έμειναν στις ενδιάμεσες εταιρείες του για management και συμβουλές. Επιπρόσθετα, η κεντρική τράπεζα στο πόρισμα για την Proton διαπιστώνει, σε σχέση με τις εταιρείες του ομίλου Sciens που χρηματοδοτήθηκαν αδρά, αδύναμες, ασταθείς και επισφαλείς επενδύσεις, εγκρίσεις χρηματοδότησης (35 εκατ. ευρώ) για ακαθόριστο σκοπό στη Cyprus Properties, εγκρίσεις με ευνοϊκή τροποποίηση εξασφαλίσεων για τη Zman Cyprus και τον Θ. Ρήγα, εγκρίσεις χωρίς να είναι γνωστοί οι τελικοί δικαιούχοι -φυσικά πρόσωπα- ελλείψεις παραστατικών (δεν υπάρχουν φορολογικές δηλώσεις ούτε Ε9 για τους Γ. και Θ. Ρήγα, χρηματοδοτήσεις που δεν επιτρέπονται σε εταιρείες επενδύσεων χαρτοφυλακίου και αμοιβαίων κεφαλαίων, χρήση δανείων από άλλη πιστούχο κ.ά.

Η Τράπεζα Πειραιώς, αν και συμπορεύθηκε πολλαπλώς με την Proton επί Λαυρεντιάδη (ο οποίος διατηρούσε σ’ αυτή λογαριασμούς εταιρειών του από τις οποίες έφυγαν σακούλες με εκατομμύρια μετρητών), υποχρεώθηκε να κάνει τέσσερις τουλάχιστον αναφορές στην Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες για ύποπτες συναλλαγές. Αυτές έγιναν από τις 15 Μαρτίου 2011 μέχρι τις 24 Ιουνίου 2011 και αφορούσαν συναλλαγές της Santa Pharm, της Γερολυμάτος, της εταιρείας Χημικές Βιομηχανίες Βορείου Ελλάδος και της Alapis. Παρά ταύτα, από την Πειραιώς έγιναν εκατοντάδες αναλήψεις μετρητών για τις οποίες η ΤτΕ ακόμα ζητά πλήρη παραστατικά, δίχως να μπορούν να της παρασχεθούν.

Πηγή:  enet.gr

Ο άνθρωπος με τις 156 εταιρείες

του Χ. Ιωάννου

Ενα πολύπλοκο εταιρικό σχήμα, που μοιάζει με λαβύρινθο, με πολλά κλαδιά και παρακλάδια, και συμμετοχές σε διάφορες μικρές ή μεγάλες εταιρείες είναι ο όμιλος της εταιρείας Sciens, εισηγμένης στο Χρηματιστήριο Αθηνών.

Περιλαμβάνει 33 νομικά πρόσωπα (κυρίως εξωτερικού) και συνδέεται με περισσότερες από 150 άλλες εταιρείες.

Αντικείμενο δραστηριότητας; Επενδύσεις: από σύνθετα χρηματοοικονομικά προϊόντα, hedge funds μέχρι επιχειρηματικές συμμετοχές και ακίνητα.

Ενδιαφέροντα; Πολλά: που απλώνονται από τα νησιά Καϊμάν μέχρι τον ανισόπεδο κόμβο στην οδό Συγγρού, Αθήνα (κτίριο Alapis).

Βασικοί μέτοχοι; Τρεις μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα! Οι δύο βασικότεροι είναι ο κ. Γιάννης Ρήγας με συμμετοχή 30,46% (μέσω διαφόρων νομικών προσώπων) και η Τράπεζα Πειραιώς με 29,8%. Ο τρίτος είναι το επενδυτικό fund Plainfield Special Situations Master Fund με 26,68%, το οποίο συνδέεται, εκτός από τη Sciens και με άλλες προσωπικές δραστηριότητες του κ. Ρήγα και το οποίο μείωσε κάθετα τη συμμετοχή του στη Sciens την προηγούμενη εβδομάδα. Αγοραστής ο Γ. Ρήγας με ποσοστό πλέον άνω του 50%.

Ο κ. Ρήγας, 48 ετών σήμερα, θεωρείται ένας πετυχημένος διαχειριστής επενδυτικών κεφαλαίων και επιχειρηματικών συμμετοχών. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά λόγω προβλημάτων του πατέρα του με τη Δικαιοσύνη, μεγάλωσε στο εξωτερικό, όπου έβγαλε χρήματα στην εταιρεία του επιχειρηματία Ντόναλντ Ζίλκα με την οποία συνεργαζόταν και συστεγαζόταν μέχρι πρόσφατα στη Νέα Υόρκη. Εκεί διαθέτει και άλλες προσωπικές συμμετοχές εκτός της εισηγμένης στο Χ.Α. Sciens, μέσω της Sciens Capital Management, LLC. Κατά δήλωσή του, διαχειρίζεται 6 δισ. δολάρια σε εναλλακτικές επενδύσεις (hedge funds, δομημένα προϊόντα), επιχειρηματικές συμμετοχές (βιομηχανία όπλων Colt, Καζίνο Λουτρακίου, Ηλιόσφαιρα Α.Ε. κ.λπ.) και εταιρείες ακινήτων. Η πιο πετυχημένη επένδυση, κατά τον ίδιο, είναι στη βιομηχανία όπλων Colt, μέρος της οποίας εισέφερε στη Sciens το 2010 (την εταιρεία Colt είχε εξαγοράσει από το 1994 ο Ντόναλντ Ζίλκα). Η φήμη του από τη Νέα Υόρκη φθάνει στο Λονδίνο. Στη βρετανική πρωτεύουσα εξαγόρασε μαζί με την Plainfield τον οίκο μόδας και αρωμάτων Asprey το 2006.

Ομως στην Αθήνα η μόνη φήμη που τον συνοδεύει είναι οι στενές σχέσεις με την Τράπεζα Πειραιώς, αφού οι αποδόσεις και η πορεία της εταιρείας που διοικεί δεν στάθηκαν ικανές να διαμορφώσουν θετικό αντίκτυπο, όπως αναφέρουν στελέχη της αγοράς.

Ο κ. Ρήγας ασχολήθηκε στην Ελλάδα αρχικά με τα εκδοτικά. Το 2002 εξαγόρασε την πλειοψηφία των μετοχών της εταιρείας Μακεδονική Εκδοτική Εκτυπωτική Α.Ε., που εκδίδει την εφημερίδα «Μακεδονία». Στο διοικητικό συμβούλιο της εκδοτικής επιχείρησης ήταν μαζί με την κόρη του Νικ. Ρεμαντά, πρώην μέλους και μετόχου της Τράπεζας Πειραιώς. Στην ίδια εταιρεία, ο κ. Ρήγας συνάντησε αρχικά τον Γιώργο Σαχπατζίδη, πριν ο τελευταίος παραιτηθεί, γνωστό επιχειρηματία από τη Θεσσαλονίκη, το όνομα του οποίου ανέκυψε προ τριετίας σε αγοραπωλησίες ακινήτων τόσο στην υπόθεση της μονής Βατοπεδίου όσο και στην αντίστοιχη του πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ, Ακη Τσοχατζόπουλου.

Ο κ. Ρήγας το 2003, μαζί με τον επιχειρηματία Ντόναλντ Ζίλκα, συμμετείχαν στην εφημερίδα ο «Κόσμος του Επενδυτή» με την οικογένεια Αλαφούζου. Ο ελληνοαμερικανός επιχειρηματίας είχε αγοράσει το 35% συν μία μετοχή, ενώ τις υπόλοιπες μετοχές 15% είχε ο εκδότης-διευθυντής της εφημερίδας Ν. Φελέκης. Η Sciens με τη σημερινή της μορφή προέκυψε το 2006, έπειτα από εταιρικούς μετασχηματισμούς νομικών προσώπων, που συνδέονταν ή ανήκαν στον όμιλο της Τράπεζας Πειραιώς (πρώην Ηλέκτρα, πρώην Πειραιώς Real Estate, πρώην Solvency). Σήμερα, τόσο η Sciens όσο και η Τράπεζα Πειραιώς είναι μέτοχοι στην Πειραιώς Επενδύσεων Ακινήτων. Ο σημερινός οικονομικός διευθυντής της Sciens, κ. Τσάμης, ήταν στέλεχος του ομίλου Πειραιώς.

Ο κ. Γιάννης Ρήγας είναι μία ιδιαίτερη προσωπικότητα. Δεν είναι υπερβολή ότι σχετίζεται άμεσα ή έμμεσα, εκτός ή εντός Sciens με πάνω από 156 μικρές ή μεγάλες εταιρείες, επενδυτικά οχήματα, η συντριπτική πλειονότητα των οποίων έχει συσταθεί σε χώρες όπως Cayman Islands, Delaware, Guernsey, Panama, Κύπρος κ.ά. Το σημαντικότερο είναι ότι καταφέρνει να βγάζει χρήματα όταν οι άλλοι χάνουν. Εκτός από μέτοχος και επικεφαλής της διοίκησης στη Sciens έχει και μία τρίτη ιδιότητα, του συμβούλου. Ετσι, αμείβεται για την παροχή επενδυτικών συμβουλών και την παρακολούθηση των επενδύσεων της εταιρείας.

Σε αντίθεση με τους λοιπούς μετόχους της Sciens -οι οποίοι δεν έχουν έσοδο ή κέρδος όταν δεν λαμβάνουν μέρισμα ή όταν δεν ανεβαίνει η μετοχή και πουλάνε αντίστοιχα- ο κ. Γιάννης Ρήγας έχει πάντα έσοδα, δεδομένης της παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών ανεξαρτήτου αποδόσεων.

Ο ίδιος έβγαλε λεφτά ακόμα και την περίοδο όπου η εταιρεία έχασε, με αφορμή τη χρηματοπιστωτική κρίση στις ΗΠΑ το 2008, αφού ήταν φορτωμένη με χρηματοοικονομικά προϊόντα στηριγμένα στο δανεισμό, τα οποία απεδείχθησαν «τοξικά». Ενδεικτικά αναφέρεται ότι την διετία 2008, 2009 και το α’ 6μηνο 2010 (για την οποία υπάρχουν αναλυτικά στοιχεία της εταιρείας) οι αμοιβές από τη Sciens προς εταιρείες συμφερόντων του κ. Ρήγα ξεπέρασαν τα 4 εκατ. ευρώ. Το ίδιο διάστημα, τα οικονομικά αποτελέσματα του ομίλου Sciens ήταν αθροιστικά ζημιές 45.289 εκατ. ευρώ.

Σύμφωνα με τους ισολογισμούς και παρά το ότι η Sciens έχει κάνει αυξήσεις κεφαλαίου ύψους 238 εκατ. ευρώ τα τελευταία τέσσερα χρόνια (128 με μετρητά στο τέλος του 2007 και 110 εκατ. ευρώ με εισφορά σε είδος το 2010) ο όμιλος Sciens είναι ζημιογόνος τα τέσσερα από τα πέντε τελευταία χρόνια. Το ίδιο διάστημα η μόνη ανταμοιβή προς τους μετόχους είναι μέρισμα 0,03 ευρώ ανά μετοχή από τα κέρδη του 2007. Poor Investors (φτωχοί μέτοχοι).

Πηγή: enet.gr

Μυστήριο με τρεις offshore εταιρείες και ένα δάνειο που χορήγησε η Proton

του Τ. Τέλλογλου

Τους τελικούς δικαιούχους 3 υπεράκτιων εταιρειών που συμμετείχαν με 82 εκατ. ευρώ στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Τράπεζας Πειραιώς αναζητούσε από τον Μάρτιο του 2011 η διεύθυνση εποπτείας της Τραπέζης της Ελλάδος (ΤτΕ), χωρίς ωστόσο να πάρει ποτέ απάντηση για το ποιοι ήταν. Σύμφωνα με το παράρτημα του πορίσματος της ΤτΕ για την Proton, που βρίσκεται στην κατοχή της «Κ», οι εταιρείες των νησιών Κεϊμάν, Ausum 2010, Auriflex και Trapezium, είχαν ιδρυθεί στο τέλος του 2010, με αντικείμενο της δραστηριότητάς τους τη συμμετοχή τους στο μετοχικό κεφάλαιο άλλων εταιρειών για επενδυτικούς σκοπούς.

Στο χρονικό αυτό σημείο (Ιανουάριος του 2011) οι τρεις εταιρείες κατείχαν 28,7 εκατ. μετοχές της Τράπεζας Πειραιώς και με δάνειο της τράπεζας Proton, που εγκρίνεται εσπευσμένα, σύμφωνα με την έκθεση των ελεγκτών της ΤτΕ, αποκτούν άλλα 69 εκατ. μετοχών της ίδιας τράπεζας. Η έγκριση και εκταμίευση των δανείων γίνεται μέσα σε ένα διήμερο (20, 21/1/2011). Περίπου 69 εκατ. κατευθύνονται στην επένδυση (1 ευρώ/μετοχή), ενώ 2,54 εκατ. ευρώ καταβάλλονται προς την εταιρεία ΒΟΥΚΟΛΕΩΝ int. από τις τρεις πιστούχους.

Στις παρατηρήσεις της η εποπτική αρχή σημειώνει ότι η καταβολή στη ΒΟΥΚΟΛΕΩΝ δεν μπορεί να αποτελεί «έξοδα διαχείρισης», καθώς συμβόλαιο διαχείρισης εμφανίζεται με μία άλλη εταιρεία, τη Hellenic Alternative Management. O Ι. Ρ., που διαχειρίζεται την τελευταία και φαίνεται ότι υπογράφει εκ μέρους της ΒΟΥΚΟΛΕΩΝ. Η ΤτΕ ζήτησε να μάθει τα πραγματικά στοιχεία του τελικού δικαιούχου αυτής της εταιρείας χωρίς ωστόσο αποτέλεσμα.

Οι ελεγκτές της ΤτΕ παρατηρούν ότι η Proton δεν τήρησε τον κανόνα know your customer (γνώριζε τον πελάτη σου) αρνούμενη μέχρι τέλους να αποκαλύψει τα ονόματα των τελικών δικαιούχων των τριών υπεράκτιων εταιρειών και της ΒΟΥΚΟΛΕΩΝ. Οι εν λόγω χρηματοδοτήσεις (αμοιβαίων κεφαλαίων, χρηματιστηριακών εταιρειών, για αγορά τίτλων) συνιστούν παραβίαση της πιστωτικής πολιτικής της τράπεζας, όπως θα συνέβαινε και για οποιοδήποτε άλλο πιστωτικό ίδρυμα. Και εδώ τίθεται το όχι λιγότερο σημαντικό ερώτημα, σχετικά με το αν τα κεφάλαια αυτά προήλθαν από την Proton ή ήταν προϊόν «διευκόλυνσης» από άλλη τράπεζα στη διατραπεζική αγορά εν γνώσει μάλιστα του πού επρόκειτο να χρησιμοποιηθούν;

Δύο παρατηρήσεις επί της συναλλαγής:

1ον) Η Τράπεζα χρηματοδοτεί με ιδιαίτερα ευνοϊκούς όρους αυτά τα δάνεια, διασφαλίζοντας ένα περιθώριο επιτοκίου της τάξης μόλις του 0,8%. Επί της ουσίας χρηματοδοτεί και τους τόκους και το ενέχυρο, πράγμα που κάνει την ΤτΕ να διαπιστώσει «ιδιαίτερα ευνοϊκή μεταχείριση των πιστούχων».

2ον) Δίνεται η δυνατότητα αποπληρωμής του δανείου στη λήξη χωρίς να προβλέπεται «λειτουργική πηγή αποπληρωμής», πράγμα που καθιστά την πίστωση ακόμα περισσότερο αβέβαιη, όπως παρατηρεί η ΤτΕ, «καθώς στηρίζεται αποκλειστικά στην πώληση των μετοχών της Τράπεζας Πειραιώς, που όμως μακροχρόνια κρίνεται αβέβαιη».

Σημειώνεται ότι μία σειρά θυγατρικών των τριών υπεράκτιων εταιρειών στον Παναμά και την Κύπρο κατείχαν τα 28 εκατ. των μετοχών που ενεχυριάστηκαν. Πρόκειται για παναμέζικες και κυπριακές εταιρείες, τρεις από τις οποίες έχουν απασχολήσει τις αρχές μετά από καταγγελία υπαλλήλου της Τράπεζας Πειραιώς, που είχε απολυθεί το 2007 για κατάχρηση 43 εκατ. ευρώ (δεν έχει δικαστεί ακόμα), χωρίς όμως να προχωρήσει η έρευνα αυτή. Η πρώην υπάλληλος εκλήθη να δώσει εξηγήσεις στις αρχές Νοεμβρίου 2011, μετά από δημοσιεύματα σε ιστότοπο και μήνυση στελέχους της Τράπεζας Πειραιώς «για εκβιασμό». Στην καταγγελία της η πρώην υπάλληλος υποστήριζε ότι οι τρεις –μεταξύ άλλων– εταιρείες είχαν δανειοδοτηθεί από την Τράπεζα Πειραιώς και στη συνέχεια τα δάνειά τους είχαν «αναδιαρθρωθεί».

Μία άλλη εταιρεία που απασχολεί τους ίδιους ελεγκτές η Cyprus properties and Holdings με έδρα τα νησιά Κεϊμάν, που συνδέεται με την εταιρεία Sciens Special Situations Master Fund, παίρνει δύο μέρες πριν από την Πρωτοχρονιά του 2011, δάνειο 35 εκατ. ευρώ που εκταμιεύεται μέσα σε μία μέρα. Η ΤτΕ επισημαίνει, ωστόσο, ότι το επίσημο εισηγητικό γίνεται με δύο μήνες καθυστέρηση σε σχέση με την εκταμίευση. Η Sciens, σύμφωνα με τους ελεγκτές, είναι θυγατρική κατά 62% της Sciens Διεθνών Συμμετοχών, δηλαδή μιας άλλης εταιρείας, που συνδέεται με τον Ι. Ρ. Η ΤτΕ σημειώνει ότι ο ακριβής σκοπός της χρηματοδότησης δεν είναι γνωστός.

Αμφισβητούμενες δανειοδοτήσεις

Η πώληση των περιουσιακών στοιχείων με τα οποία θα καλύπτονταν το δάνειο της Sciens προέρχεται από την εκτίμηση της ίδιας της εταιρείας και οι δανειακές ροές του fund στηρίζονται στη γενική ρευστότητα του ήδη υπερδανεισμένου ομίλου Sciens, όπως σημειώνει η ΤτΕ. Τελικός δικαιούχος της Cyprus (δικαιοδοσία Κέιμαν) είναι το Fund Sciens.

Μια άλλη εταιρεία του ίδιου συγκροτήματος, η Ζ ΜΑΝ Cyprus (κυπριακή), δίνει μηδενικά μερίσματα τα δύο τελευταία πριν από την δανειοδότησή της χρόνια και δανειοδοτείται από την Ρroton από το 2007, έχοντας ρυθμίσει δύο φορές το δάνειό της κι έχοντας ένα υπόλοιπο χρηματοδότησης, στο τέλος Μαρτίου του 2011, ύψους 8,2 εκατ. ευρώ. Μία άλλη εταιρεία του ομίλου, η Sciens Διεθνών Συμμετοχών, που δεν είναι σε θέση να υποστηρίξει την αποπληρωμή των δανείων της (το ύψος του ενός είναι της τάξης των 70 εκατ. ευρώ) προς την Τράπεζα Πειραιώς, παίρνει βραχυπρόθεσμο δανεισμό 25 εκατομμυρίων ευρώ από την Proton. Συνολικά ο όμιλος, παρατηρεί η ΤτΕ, αυξάνει κατά 60 εκατ. ευρώ το 2010 τον δανεισμό του από την Proton, ενώ παράλληλα οι δανειακές του υποχρεώσεις, ύψους 22 εκατ. ευρώ, προς την Τράπεζα Πειραιώς που έληγαν το 2010, μετατίθενται για το 2011 και το 2013…

Πηγή: kathimerini.gr