Αλέξης Παπαχελάς: Αρχίζει η πλήρης αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού. Αρκεί η χώρα να μείνει όρθια

του Αλέξη Παπαχελά

Είχαμε ακούσει πολλούς πρωθυπουργούς εδώ και αρκετά χρόνια να δηλώνουν έτοιμοι να κλείσουν έναν «προβληματικό» δημόσιο οργανισμό. Από την «Ολυμπιακή», που υποτίθεται ότι θα έκλεινε αμέσως μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2004 ο κ. Κ. Καραμανλής, έως τον ΟΣΕ, που συζητούσε να κλείσει ο κ. Γ. Παπανδρέου, είχαμε χορτάσει από σχετικές… προθέσεις. Ο κ. Σαμαράς το έπραξε, δείχνοντας πολιτικό θάρρος. Δυστυχώς, ένα μέρος του επιτελείου του το χειρίσθηκε με αφελή ερασιτεχνισμό και ακύρωσε εν μέρει τα όποια πολιτικά οφέλη θα μπορούσε να φέρει αυτή η κίνηση. Ο,τι έγινε, έγινε όμως.

Πού πάμε λοιπόν τώρα; Ενα σενάριο είναι να τα βρουν μεταξύ τους οι τρεις αρχηγοί τη Δευτέρα. Η πίεση για σταθερότητα, από τις Βρυξέλλες και όλα τα διεθνή κέντρα, είναι πολύ ισχυρή. Κανείς δεν θέλει ένα ατύχημα ή μια περιπέτεια πριν από τις γερμανικές εκλογές. Για να τα βρουν και να υπάρξει πραγματικό αποτέλεσμα, όμως, θα πρέπει να αλλάξουν όλοι μυαλά. Ο πρωθυπουργός θα πρέπει να γίνει πιο «συλλογικός» στη λήψη αποφάσεων και να αποσύρει διάφορους ομόσταβλούς του πολιτικούς, οι οποίοι ακούνε μεταρρύθμιση και τρέχουν. Και δεν είναι λίγοι, δυστυχώς, αυτοί. Ακόμη και άνθρωποι που μιλούσαν «μοντέρνα» απεδείχθησαν πολιτευτές του αισχίστου είδους. Οσο για τους άλλους δύο αρχηγούς, είναι κρίσιμο να αντιληφθούν πως η συμμετοχή τους στην κυβέρνηση δεν μπορεί να συνίσταται στην παρουσία πολιτικών «δεινοσαύρων» ή συνδικαλιστών-υπουργών. Δύσκολα πράγματα θα μου πείτε. Προφανώς. Το γυαλί έχει ενδεχομένως ραγίσει ανάμεσα στους τρεις και θα είναι δύσκολο να ξανακολλήσει.

Αν αυτό ισχύει, οι εκλογές αποτελούν μονόδρομο. Ταπεινή γνώμη του γράφοντος αποτελεί πως θα είναι η απαρχή μιας μακράς περιόδου ακυβερνησίας και περιπετειών. Είναι πολύ δύσκολο να καταλάβει κανείς ποιος θα μπορέσει να κυβερνήσει με ποιον. Βάζω κάτω τα νούμερα και είτε δεν βγαίνουν είτε οδηγούν σε ενδεχόμενα σχήματα συνεργασίας που δεν προσφέρουν καμιά ελπίδα.

Υπάρχει, βεβαίως, το σενάριο να σαρώσει κάθε φιλοευρωπαϊκή ψήφο ο κ. Σαμαράς και να δώσει ένα καθαρό αποτέλεσμα. Θα μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο εφόσον δημιουργούσε έναν φιλοευρωπαϊκό «Συναγερμό», με τη συμμετοχή ικανών ανθρώπων διαφόρων ιδεολογικών αποχρώσεων. Είναι όμως αμφίβολο ότι θα έπιανε θεαματικά ποσοστά που θα τον έφερναν κοντά στην αυτοδυναμία. Επ’ αυτού, μάλιστα, θα ήταν καλό να επιδειχθεί ψυχραιμία από τους ανθρώπους μιας συγκεκριμένης κοινωνικοοικονομικής κατηγορίας που έβλεπαν και τη «Δράση» στο… 15% στις πρώτες, περυσινές εκλογές. Είναι κακό να μπερδεύουν κάποιοι τον «κόσμο τους» με την ελληνική κοινωνία.

Τα πράγματα δεν θα είναι εύκολα. Το «ελληνικό ρίσκο» μπήκε στη ζωή μας και στο ευρωπαϊκό σκηνικό από την… πίσω πόρτα. Κάτι μου λέει πως αρχίζει τώρα η πλήρης αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού, κάτι που έπρεπε κάποτε να μπει σε κίνηση. Αρκεί η χώρα να μείνει όρθια.

Πηγή: Kathimerini.gr

Βουλιάζουν στα χρέη τα MME

Αγώνα ζωής δίνουν οι επιχειρήσεις ΜΜΕ, καταβάλλοντας προσπάθειες να συνεχίσουν τη λειτουργία τους στις πιο αντίξοες οικονομικές συνθήκες: δραματική μείωση των πωλήσεων και του τζίρου τους, ταυτόχρονα με τη μείωση της διαφημιστικής δαπάνης κατά 60% τα τελευταία τέσσερα χρόνια.

“Δεμένες” με δυσθεώρητα χρέη, ύψους εκατοντάδων εκατ. ευρώ, συχνά διπλάσια από τον κύκλο εργασιών τους, βλέπουν να περιορίζονται οι δυνατότητες ανάκαμψής τους.

Μόνο τα χρέη σε τράπεζες των εισηγμένων φτάνουν τα 550 εκατ., ενώ εάν σε αυτά προστεθούν τα χρέη των μέσων που έχουν κλείσει (Alter, “Ελευθεροτυπία”, Λυμπέρης κ.ά.) και των υπολοίπων, υπολογίζονται ότι ξεπερνούν το 1,3 δισ. ευρώ. Μπροστά στις ασφυκτικές πιέσεις για ρευστότητα, η λύση που προκρίνεται από τους περισσότερους ιδιοκτήτες σήμερα είναι η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, όμως για πόσο ακόμα;

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία των ισολογισμών τους οι συνολικές υποχρεώσεις προς τράπεζες, προμηθευτές, πελάτες, Δημόσιο κ.ο.κ., των έξι εταιρειών που διαπραγματεύονται στο Χρηματιστήριο (υπό επιτήρηση) πλησιάζουν τα 800 εκατ. ευρώ αθροιστικά.

Εξ αυτών, 542,3 εκατ. ευρώ είναι τα χρέη τους προς τις τράπεζες. 

Τα χρέη είναι σαφές ότι δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν, αφού οι χρήσεις του τελευταίου έτους συνεχίζουν να εμφανίζονται ζημιογόνες -πλην των Αττικών Εκδόσεων- κατά δεκάδες εκατ. ευρώ. Αν και οι ζημιές βαίνουν μειούμενες (πλην της “Καθημερινής” όπου υπερδιπλασιάζονται), μόνο τον τελευταίο χρόνο οι εισηγμένες είχαν ζημιές 124 εκατ. ευρώ. Ο τζίρος συνεχίζει να μειώνεται και πέφτει κάτω από τα 100 εκατ. ευρώ την τελευταία χρονιά για τις τρεις μεγαλύτερες εταιρείες του κλάδου, τον ΔΟΛ, την Πήγασος και την Τηλέτυπος (Mega). Σε συνδυασμό με τον υψηλό δανεισμό και τις συσσωρευμένες ζημιές, οδηγούν τις επιχειρήσεις ΜΜΕ σε δραματικό αδιέξοδο.

Αφού έχουν πριονίσει το ανθρώπινο δυναμικό, έχουν περιορίσει τις λειτουργίες τους, έχουν μειώσει στο κατώτατο τα λειτουργικά τους έξοδα, οι εταιρείες στρέφονται πλέον στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, με συνεχείς τονωτικές ενέσεις από τους μεγαλομετόχους, προκειμένου να διασωθούν.

* Ο ΔΟΛ ολοκλήρωσε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου τον περασμένο Φεβρουάριο, που είχε ως αποτέλεσμα να ενισχυθεί το ταμείο του κατά 7 εκατ. ευρώ. Μόλις δύο μήνες μετά, ο οργανισμός αναζητά άλλα 14 εκατ. ευρώ για τις ανάγκες του σε κεφάλαιο κίνησης. Ήδη ο Σταύρος Ψυχάρης κατέχει το 92,1% του ΔΟΛ και όπως όλα δείχνουν τον οδηγεί εκτός διαπραγμάτευσης στο Χρηματιστήριο.

* Στην Τηλέτυπος (Mega), η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου κατά 10 εκατ. ευρώ και το ομολογιακό δάνειο των 98 εκατ. με το γύρισμα του χρόνου δεν επαρκούν για τις ανάγκες του έτους, με αποτέλεσμα να αποφασιστεί νέα αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, γύρω στα 15 εκατ. ευρώ.

* Με τονωτικές ενέσεις ενισχύει τον Πήγασο ο μεγαλομέτοχος Φ. Μπόμπολας. Η εταιρεία κατόρθωνε να λαμβάνει τραπεζικό δανεισμό μέχρι πρόσφατα.

* Σταθερός παρέμεινε, δεδομένων των συνθηκών, ο κύκλος εργασιών της“Καθημερινής”, στα 60 εκατ. ευρώ. Παρά ταύτα, οι ζημιές στο τέλος του 2012 υπερδιπλασιάζονται, ενώ και οι συνολικές της υποχρεώσεις αυξάνονται κατά 49% και αγγίζουν τα 140 εκατ. ευρώ. Από αυτά, τα χρέη στις τράπεζες φτάνουν τα 97,7 εκατ. ευρώ.

Πηγή: lykavitos.gr

Ο Νταγκ Μπαντ (Doug Band), η Γιάννα Αγγελοπούλου και ο ΣΥΡΙΖΑ

 teneo

Με μια αιχμηρή επιστολή η Γιάννα Αγγελοπούλου απάντησε σήμερα σε δημοσιεύματα τα οποία την ενέπλεκαν στην προεκλογική καμπάνια του ΣΥΡΙΖΑ.

Η επιστολή απεστάλη στην εφημερίδα «Δημοκρατία» δημοσίευμα της οποίας αναφερόταν σε άρθρο της εφημερίδας «Καθημερινή» στο οποίο «φωτογραφιζόταν» -χωρίς να κατονομάζεται- ανάμειξη της Γιάννας Αγγελοπούλου στην προεκλογική εκστρατεία του κόμματος του κ. Τσίπρα.

Dimokratia Gianna

Βόμβα για την “κόκκινη” Γιάννα

«Διαβάζοντας το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας σας, η μόνη σκέψη που μου έρχεται, είναι ότι ίσως για τα ευφάνταστα σενάρια φταίει ο καύσωνας. Εύχομαι πάντως καλή πορεία στο εκδοτικό εγχείρημα όλων σας», αναφέρει χαρακτηριστικά στην επιστολή της η κυρία Αγγελοπούλου.

Η επιστολή της κυρίας Αγγελοπούλου ήρθε μετά τα δύο αλλεπάλληλα δημοσιεύματα της «Καθημερινής» και της «Δημοκρατίας» που προκάλεσαν πολλές συζητήσεις. Ένας από τους λόγους ήταν και η παρουσία του γιου της, Παναγιώτη Αγγελόπουλου, στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ στην Ομόνοια.

Το αρχικό δημοσίευμα της Καθημερινής της Κυριακής με την υπογραφή του Στέφανου Κασιμάτη έγγραφε τα εξής :

«Το έργο έχει περίπλοκη υπόθεση, γι’ αυτό είναι αναγκαίο να ξεκινήσω από τα βασικά. Teneo είναι ρήμα των λατινικών και σημαίνει κρατώ, κατέχω και άλλα συναφή.

Είναι όμως και εταιρεία συμβούλων με έδρα τις ΗΠΑ (http://www.teneoholdings.com/ ) και γραφεία σε άλλα επτά σημεία ανά τον κόσμο.

Η εταιρεία, όπως διαβάζουμε στην ιστοσελίδα της, βασίζεται σε ένα «παγκόσμιο δίκτυο χρηματοοικονομικών, επιχειρηματικών και πολιτικών σχέσεων, με σκοπό να παρέχει ολοκληρωμένες υπηρεσίες συμβούλων, που θα δίνουν στους πελάτες της τη δυνατότητα να οργανώνουν και να διευθύνουν τις επιχειρήσεις τους, να κατευθύνουν την ανάπτυξή τους, να χτίζουν τη φήμη τους και να προστατεύουν το όνομά τους».

Πρόεδρός της είναι ο στενότερος σύμβουλος του Μπιλ Κλίντον: ο σαραντάχρονος σήμερα Ντάγκλας «Νταγκ» Μπαντ.

(Σημείωση: Ο Douglas Band είναι εκτός από συνιδρυτής και πρόεδρος της Teneo Holdings και Board Member του Hellenic Initiative , http://hellenicinitiative.com/web/who-we-are/leadership/ και μέλος του International Advisory Board της The Coca Cola Company ).

Doug Band

Mr. Douglas Band

Ο εν λόγω εντάχθηκε στην ομάδα του 42ου προέδρου των ΗΠΑ σε ηλικία μόλις 23 ετών. Χάρη στις ικανότητές του ανελίχθη ως την υψηλότερη βαθμίδα της ιεραρχίας στην ειδικότητά του. Είναι δε ο ιθύνων νους του οργανισμού «Clinton Global Initiative», που έχει σκοπό την ανταλλαγή και την ώσμωση των ιδεών μεταξύ «ηγετών» (με την ευρεία έννοια του όρου, εξ ου και τα εισαγωγικά).

Το ερώτημα είναι τι γύρευε στην Αθήνα, το διάστημα προ των τελευταίων εκλογών, η ομάδα της Teneo, η ειδικευόμενη στις πολιτικές καμπάνιες.

Ένα πουλάκι (το γνωστό πουλάκι της δημώδους παραδόσεώς μας, αυτό που πάντα λέει την αλήθεια στα τραγούδια…) μου ψιθυρίζει ότι προσέφεραν τις υπηρεσίες τους σε αντισυστημικό κόμμα, το οποίο θέλει να μετακινηθεί περισσότερο προς το κέντρο του πολιτικού φάσματος, αλλά να το κάνει με τρόπο, για να μην τρομάξει την πελατεία του.

Το άλλο ερώτημα είναι ποιος έφερε την εταιρεία. Εδώ πια μπαίνουμε στα χωράφια του θεατρικού είδους που αναπτύχθηκε κατά την Eλισαβετιανή Περίοδο και λέγεται revenge tragedy: τραγωδία εκδίκησης. Κατά κανόνα, η υπόθεση βασίζεται στον αγώνα του ήρωα να πάρει εκδίκηση, συνήθως υπό την προτροπή ενός φαντάσματος.

Στην περίπτωσή μας, το πρόσωπο που έχει τον ρόλο του ήρωα δεν λυπάται τα χρήματα, γιατί διαθέτει πάρα πολλά. Το φάντασμα που ακολουθεί τις προτροπές του είναι εκείνο των πολιτικών φιλοδοξιών που έτρεφε κάποτε. Όσο για το αντικείμενο της εκδίκησης είναι το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του. Αυτό που κάποτε προσπάθησε να αλώσει, δαπανώντας πολύ χρόνο και μεγάλους πόρους, χωρίς να τα καταφέρει.

Ως εδώ, όμως. Σκεφθείτε ποιο μπορεί να είναι το περί ου ο λόγος πρόσωπο· και, αν αυτό σας βοηθά στη σκέψη, ανάψτε και ένα πούρο».

Χθες η εφημερίδα Δημοκρατία, με αφορμή το άρθρο του Στέφανου Κασιμάτη δημοσίευσε ένα πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ με τίτλο «Βόμβα για την “κόκκινη” Γιάννα»

Στο δημοσίευμα, που διαψεύσθηκε σήμερα από την κυρία Αγγελοπούλου, αναφέρονταν τα εξής :

«Μια πραγματική βόμβα έσκασε χθες για τη Γιάννα Αγγελοπούλου, η οποία εμπλέκεται σε υπόθεση χρηματοδότησης αμερικανικής εταιρείας πολιτικής επικοινωνίας, που φέρεται να είχε αναλάβει την καμπάνια του ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές!

Το θέμα παίρνει μείζονες διαστάσεις όχι μόνο για τον Αλέξη Τσίπρα (που επέλεξε να σιωπήσει, χωρίς να διαψεύσει τίποτε), αλλά και για την ίδια την κυρία Αγγελοπούλου, η οποία -παρά τις καταβολές της, τα δισεκατομμύρια, την πάμπλουτη ζωή, τις τουαλέτες και τα πούρα της- δεν δίστασε, όπως φαίνεται, να βαφτεί «κόκκινη» προκειμένου να πάρει την προσωπική της εκδίκηση απέναντι στο πολιτικό σύστημα της χώρας, που δεν της έδωσε κι άλλους τίτλους και αξιώματα…

Οι συγκλονιστικές πληροφορίες είδαν το φως της δημοσιότητας από την «Καθημερινή», η οποία αναφέρεται αναλυτικά στην αμερικανική εταιρία και στη στενή σχέση της με τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον. Πρόκειται για την εταιρία συμβούλων Teneo, πρόεδρος της οποίας αναγράφεται ο στενότερος σύμβουλος του Κλίντον Ντάγκλας «Νταγκ» Μπαντ. Ο 40χρονος σήμερα κ. Μπαντ βρίσκεται δίπλα του από την ηλικία των 23 ετών και είναι μέχρι τώρα ο ιθύνων νους του οργανισμού Clinton Global Initiative, δηλαδή του γνωστού Ιδρύματος Κλίντον, που ασχολείται με τις πολιτικές εξελίξεις διεθνώς και την ανάδειξη νέων, κατά τόπους, φιλικών προς την υπερδύναμη ηγεσιών.

Κατά το δημοσίευμα, το διάστημα προ των εκλογών της 17ης Ιουνίου ειδική ομάδα της Teneo για τις πολιτικές καμπάνιες ήλθε στην Ελλάδα και «προσέφερε τις υπηρεσίες της σε αντισυστημικό κόμμα, το οποίο θέλει να μετακινηθεί περισσότερο προς το κέντρο του πολιτικού φάσματος, αλλά να το κάνει με τρόπο, για να μην τρομάξει την πελατεία του», όπως περιγράφεται περιφραστικά ο ΣΥΡΙΖΑ. Κατά τρόπο ανάλογο φωτογραφίζεται και η εμπλοκή της κυρίας Αγγελοπούλου, που «έφερε την εταιρία» στην Αθήνα. «Δεν λυπάται τα χρήματα, γιατί διαθέτει πάρα πολλά» γράφει η εφημερίδα, αναφερόμενη στην κυρία Αγγελοπούλου, και κάνοντας λόγο για «τραγωδία εκδίκησης», σημειώνει ότι το αντικείμενο της εκδίκησής της ήταν «το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του. Αυτό που κάποτε προσπάθησε να αλώσει, δαπανώντας πολύ χρόνο και μεγάλους πόρους, χωρίς να τα καταφέρει».

Η κυρία Αγγελοπούλου, η οποία εγκατέλειψε τα έδρανα της Ν.Δ. στη Βουλή ύστερα από τον γάμο της με τον Θεόδωρο Αγγελόπουλο, συνέδεσε το όνομά της με τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, οι οποίοι μπορεί να χάρισαν αίγλη και δόξα, αλλά ταυτόχρονα με τις σπατάλες και τις τεράστιες υπερβάσεις έφεραν τη χώρα πιο κοντά στην οικονομική χρεοκοπία. Παρά ταύτα, η ίδια συνέχισε να θεωρεί ότι η Ελλάδα τής «χρωστάει» και ότι έπρεπε οπωσδήποτε να ικανοποιηθεί η φιλοδοξία της για το ανώτατο πολιτειακό αξίωμα, την Προεδρία της Δημοκρατίας.

Με τη στήριξη προς τον κ. Τσίπρα, πίστεψε προφανώς ότι θα «γκρέμιζε» το υπάρχον πολιτικό σύστημα, ώστε να πάρει τη θέση του ένα νέο, το οποίο θα μπορούσε να χειραγωγήσει ευκολότερα. Ορισμένοι θεωρούν πάντως ότι ενδεχομένως να μην ήθελε να κερδίσει τις εκλογές σε αυτή τη φάση ο ΣΥΡΙΖΑ και ότι κρίθηκε πιο σκόπιμο να ενισχυθεί μεν το κόμμα του κ. Τσίπρα, αλλά παραμένοντας στα επίπεδα μιας ισχυρής (και «απειλητικής») αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το σίγουρο είναι ότι τις τελευταίες ημέρες προ των εκλογών ορισμένες δηλώσεις του κ. Τσίπρα, που «φρέναραν» τον ΣΥΡΙΖΑ, είχαν προκαλέσει απορίες για το αν οφείλονταν σε αστοχίες ή σε συνειδητά λάθη. Πολλές συζητήσεις είχε προκαλέσει και η παρουσία του γιου της κυρίας Αγγελοπούλου, Παναγιώτη, στην κεντρική προεκλογική ομιλία του κ. Τσίπρα στην Ομόνοια, αλλά δεν έγιναν τότε άλλοι περίπλοκοι συνειρμοί…

Επίσης, όλοι θυμούνται ότι ο κ. Τσίπρας δεν έκρυβε κατά την προεκλογική περίοδο τα καλά του λόγια για τις αμερικανικές θέσεις και ιδιαίτερα των Δημοκρατικών, για τους οποίους ο Μπιλ Κλίντον παραμένει σύμβολο και πολιτικός καθοδηγητής. Η ερμηνεία που τότε δόθηκε είχε περιοριστεί στη σύγκρουση μεταξύ των ΗΠΑ και της Γερμανίας, στο πλαίσιο του παγκόσμιου νομισματικού πολέμου για το δολάριο και το ευρώ.

Η ανάμειξη του ονόματος της κυρίας Αγγελοπούλου δίνει τώρα και μια νέα διάσταση, δεδομένου ότι συγκαταλέγεται μεταξύ των χρηματοδοτών του Ιδρύματος Κλίντον και διατηρεί στενές οικογενειακές σχέσεις με τον πρώην πρόεδρο και τη Χίλαρι Κλίντον. Πριν από μερικούς μήνες μάλιστα βρέθηκε στη Νέα Υόρκη για την ετήσια συνάντηση του ιδρύματος, όπου ανακοίνωσε την ενίσχυση νέου παγκόσμιου προγράμματος υποστήριξης «εκλεγμένων ηγετών»!

Η «τραγωδία της εκδίκησης» και η ΤΕΝΕΟ (ιδιοκτησίας Ντάγκλας Μπαντ, του πιο στενού συμβούλου του Κλίντον)

«Οταν μπαίνεις στα γραφεία της Teneo, έχεις την αίσθηση ότι εισέρχεσαι στο μέλλον» έγραφε πρόσφατα ιρλανδική εφημερίδα για την Teneo Holdings, που εδρεύει στην Ουάσινγκτον.

Σύμφωνα με την «Irish Central», η Teneo μπορεί χρησιμοποιώντας αλγόριθμους να προβλέψει το μέλλον σε επίπεδο κρίσεων και στη συνέχεια να υπολογίσει πώς καθένα γεγονός ξεχωριστά, που συμβαίνει σε κάποιο σημείο του πλανήτη, μπορεί -και σε ποιον βαθμό- να επηρεάσει τις αγορές!

Ποιος κρύβεται όμως πίσω από αυτούς που εμφανίζονται να διοικούν την εταιρία; Η Teneo, σύμφωνα με τον εκτελεστικό διευθυντή της Ντέκλαν Κέλι -που αποτελεί δίδυμο με το «παιδί-θαύμα» Ντάγκλας Μπαντ-, «διοικείται από ένα πρώην στέλεχος της CIA», το οποίο πάντως δεν κατονομάζει, αλλά για το οποίο δεν διστάζει να πει με νόημα ότι μπορεί να μυρίσει μία επανάσταση από εκατομμύρια μίλια μακριά! Ο ίδιος ο 43χρονος Κέλι είναι γνωστός για τις υψηλές του διασυνδέσεις με προσωπικότητες, όπως είναι ο Τόνι Μπλερ, με τις οποίες «έχει κάνει δουλειές».

Η Teneo διατηρεί γραφεία σε εννέα μεγαλουπόλεις του κόσμου, και συγκεκριμένα στην Ουάσινγκτον, στο Πεκίνο, στο Ντουμπάι, στη Ζιρίχη, στο Χονγκ Κονγκ, στο Λονδίνο, στο Δουβλίνο, στη Νέα Υόρκη και στο Σάο Πάολο.

πηγή

Σημείωση ΡΜ: Ο Douglas Band είναι Board Member του Hellenic Initiative