Άρθρο κόλαφος του Άρη Χατζηστεφάνου για την πρωτοφανή ανοχή της Δικαιοσύνης στη Χρυσή Αυγή

Η στάση της ελληνικής δικαιοσύνης απέναντι στα εγκλήματα της Χρυσής Αυγής. Δικηγόροι μιλούν για το αντιδραστικό πρόσωπο του μηχανισμού απονομής δικαιοσύνης.

του Άρη Χατζηστεφάνου

Φασίστες γρονθοκοπούν βουλευτές. Μηχανοκίνητα τάγματα θανάτου ενός ορατού παρακράτους σπέρνουν το θάνατο σε γειτονιές. Γνωστά μέλη νεο-ναζιστικών, εγκληματικών οργανώσεων προαναγγέλλουν με κάθε λεπτομέρεια τις επιθέσεις τους. Περιστατικά, που θα θεωρούνταν δεδομένα μόνο σε ένα αμιγώς φασιστικό καθεστώς, πραγματοποιούνται σε καθημερινή βάση στην Ελλάδα του 2012. Πολύ λιγότερη προσοχή όμως έχει δοθεί στην «ασυλία» που φαίνεται να απολαμβάνουν τα μέλη της Χρυσής Αυγής μέσα στις αίθουσες των ελληνικών δικαστηρίων.

Δυστυχώς μεγάλο μέρος της σχετικής συζήτησης αναλώθηκε πρόσφατα στις περίφημες αναβολές που λαμβάνουν οι κατηγορούμενοι της Χ.Α με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την περίπτωση Κασιδιάρη. Η εικόνα αυτή όμως, όπως επισημαίνουν στο Unfollow αρκετοί δικηγόροι, είναι όχι μόνο στρεβλή αλλά και επικίνδυνη. «Οι καθυστερήσεις των δικών» μας εξηγεί η δικηγόρος Κλειώ Παπαντολέων «είναι ένα χρόνιο και παγιωμένο φαινόμενο στην ελληνική δικαιοσύνη για το οποίο άλλωστε η χώρα μας έχει πολλάκις καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου… αλλά από αυτό δεν προκύπτει κάποια σκοπιμότητα». Η σχετική συζήτηση, συμπληρώνει ο δικηγόρος Κωστας Παπαδάκης, μπορεί να μετατραπεί σε μπούμερανγκ και να πλήξει το βασικό δικαίωμα της αναβολής – ένα από τα ελάχιστα όπλα που έχει στη διάθεση του ένας κατηγορούμενος απέναντι στην «ποινική δικαστική εξουσία» της έδρας. «Οι δικαστές» συμπληρώνει και η δικηγόρος Αντωνία Λεγάκη «ανεβαίνουν στην έδρα με την αντίληψη της τηλεόρασης» που μιλά για την απειλή των αδίωκτων κουκουλοφόρων και των γνωστών αγνώστων. Σε αυτές τις περιπτώσεις λοιπόν η αναβολή μπορεί να προστατεύσει τον κατηγορούμενο από την κυρίαρχη προπαγάνδα των μέσων ενημέρωσης και των μηχανισμών καταστολής.

Το πρόβλημα λοιπόν δεν εντοπίζεται στην αναβολή μιας δικαστικής διαδικασίας αλλά στην… πραγματοποίησή της. Η πρόσφατη περίπτωση της Βέροιας, όπου δικαστήριο αθώωσε επτά από τα οκτώ μέλη της Χρυσής Αυγής για την επίθεση σε καφενείο ενώ καταδίκασε το θύμα της επίθεσης έφερε στο προσκήνιο το μέγεθος του προβλήματος. Ύστερα από μια μαραθώνια διαδικασία 11 ωρών το δικαστήριο θυμήθηκε ότι το θύμα δεν είχε καταθέσει το σχετικό παράβολο (αφού η αστυνομία «ξέχασε» να του το ζητήσει) ενώ αρνήθηκε να λάβει υπόψη του βίντεο από κάμερα παρακείμενης τράπεζας που θα αποδείκνυε τα δολοφονικά χαρακτηριστικά της επίθεσης.

Δικαιοσύνη: Η τυφλή γοητεία του νεοναζισμού

Η επιείκεια βέβαια της ελληνικής δικαιοσύνης στα εγκλήματα νεοναζιστικών οργανώσεων είναι γνωστή εδώ και δεκαετίες, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την περίπτωση Κουσουρή. Όσοι βρέθηκαν τότε στην αίθουσα του δικαστηρίου θυμούνται τις ομάδες των Χρυσαυγιτών να κυριαρχούν με φωνές και συνθήματα και τους δικαστές να αποχωρούν με σκυμμένο το κεφάλι από την πλαϊνή πόρτα. Όταν έφτασε η ώρα της έφεσης αυτό το σκύψιμο του κεφαλιού μετατράπηκε σε σημαντική μείωση των ποινών που οδήγησε τελικά στην απελευθέρωση του Περίανδρου.

Έκτοτε η φαρέτρα της ελληνικής δικαιοσύνης οπλίστηκε με σειρά ρυθμίσεων τις οποίες θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει εναντίον των εγκλημάτων μίσους. Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων όμως η «τυφλή» δικαιοσύνη βρίσκει το στόχο της μόνο όταν θέλει να χτυπήσει διαδηλωτές και απεργούς.

Όπως φαίνεται η Χρυσή Αυγή αποτελεί τον μοναδικό χώρο στον οποίο δεν ασκούνται αυτεπάγγελτες διώξεις όταν προαναγγέλλει κάποια επίθεση. Έτσι ενώ εκατοντάδες νέοι άνθρωποι προσάγονται προληπτικά πριν από κάθε μεγάλη διαδήλωση, πληρώνοντας ακριβά τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, τα μέλη της Χ.Α κυκλοφορούν ελεύθερα ακόμη και όταν απειλούν ανοιχτά με οργανωμένες δολοφονικές επιθέσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο υποψήφιος της Χ.Α, Γιάννης Λαγός, είχε προαναγγείλει την επίθεση στους Αιγύπτιους ψαράδες στο Πέραμα, με δηλώσεις που κυκλοφορούσαν στο διαδίκτυο, αλλά ουδέποτε ασκήθηκε αυτεπάγγελτη δίωξη εναντίον του, όπως προβλέπει ο νόμος. Το ίδιο ισχύει φυσικά και για τις απειλές των χρυσαυγιτών εναντίον των νόμιμων καταστηματαρχών της Νίκαιας και πολύ περισσότερο για τις απειλές επιθέσεων σε νοσοκομεία και βρεφονηπιακούς σταθμούς.

Την ίδια περίοδο βέβαια ο Εισαγγελέας πρωτοδικών Γιάννης Δραγάτσης κινήθηκε με αστραπιαία ταχύτητα εναντίον του «Ιφικράτη», κατά κόσμον Απόστολου Αμυρά, ασκώντας ποινική δίωξη για πρόκληση σε τέλεση κακουργήματος σχετικά με τις δηλώσεις του μέσω διαδικτύου με τις οποίες καλούσε τους πολίτες σε αντάρτικο πόλεων. Όποια γνώμη και αν έχει κανείς για τη σοβαρότητα των συγκεκριμένων απειλών (και πολύ περισσότερο του συγκεκριμένου προσώπου) είναι τουλάχιστον προφανές ότι η δίωξη λειτούργησε προς όφελος της ΝΔ που επιχειρούσε να συνδέσει, χωρίς κανένα στοιχείο, τον Αμυρά με τον ΣΥΡΙΖΑ. Αντίθετα μια προληπτική δίωξη εναντίον της Χ.Α για ρατσιστικά εγκλήματα μίσους ενδέχεται να έβλαπτε την προεκλογική εκστρατεία των πάλαι ποτέ «μεγάλων κομμάτων» που χρησιμοποιούσαν κατά κόρον το χαρτί της ξενοφοβίας.

Πέρα από το να αγνοεί τις προαναγγελθείσες επιθέσεις η ελληνική δικαιοσύνη έχει το δικό της τρόπο να κρίνει τα χαρακτηριστικά της ίδιας της οργάνωσης, γεγονός που επηρεάζει και τις ποινές που τελικά επιβάλλονται . Η Χρυσή Αυγή αποτελεί μια οργάνωση με συγκεκριμένη ιεραρχία και δομή, διαρκή δράση και συνολικό σχεδιασμό. Σε συνδυασμό με τα βεβαιωμένα περιστατικά δολοφονικών επιθέσεων αποτελεί τον ορισμό της εγκληματικής οργάνωσης και συνεπώς οι πράξεις των μελών της έχουν κακουργηματικό χαρακτήρα. Κανένα δικαστήριο όμως δεν έχει χαρακτηρίσει τη συγκεκριμένη οργάνωση ως εγκληματική ενώ αντίθετα ο ίδιος χαρακτηρισμός δίνεται πολύ εύκολα σε άτομα του αντιεξουσιαστικού χώρου που τυχαίνει να βρίσκονται σε… παρέα μεγαλύτερη των τεσσάρων ατόμων. Φτάνουμε έτσι στην κωμικοτραγική κατάσταση, όπως επισημαίνει στο Unfollow η δικηγόρος Αντωνία Λεγάκη, να κατηγορούνται σαν μέλη εγκληματικών οργανώσεων άνθρωποι που απλώς καταλαμβάνουν ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο και όχι τα μέλη της Χ.Α.

Αρκεί άλλωστε να διαβάσει κανείς το κατηγορητήριο που σχηματίζεται για άτομα του αντιεξουσιαστικού χώρου και για μέλη της Χ.Α και για να καταλάβει τις πολιτικές προκαταλήψεις που κυριαρχούν στο χώρο της δικαιοσύνης. Ενώ στην πρώτη περίπτωση συναντάς χαρακτηρισμούς όπως αναρχικοί, αντιεξουσιαστές κτλ κανένας χρυσαυγίτης δεν έχει χαρακτηριστεί φασίστας ή νεοναζιστής. Πρόκειται και στις δυο περιπτώσεις για «φρονηματικές καταγραφές» τις οποίες όμως οι εισαγγελείς και οι δικαστές κρατούν μόνο για τις κινηματικές δράσεις και όχι για τα εγκλήματα του φασιστικού παρακράτους.

Εκτός όμως ότι αγνοεί τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της Χ.Α ως οργάνωσης η ελληνική δικαιοσύνη φαίνεται να αγνοεί και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των εγκλημάτων των μελών της. Όπως προκύπτει και από πρόσφατη έκθεση της Human Right Watch η Χ.Α και άλλα φασιστικά μορφώματα συνεχίζουν ανενόχλητα το εγκληματικό τους έργο λόγω της αδυναμία της ελληνικής δικαιοσύνης να προσδιορίσει τις επιθέσεις της ως ρατσιστικές.

Η αντιρατσιστική νομοθεσία που εισήχθη το 2008 δίνει τη δυνατότητα στους δικαστές να επιβάλλουν την ανώτατη ποινή που αντιστοιχεί σε κάθε σχετικό έγκλημα. Μέχρι σήμερα όμως – προς μεγάλη ικανοποίηση της Χρυσής Αυγής – η ρύθμιση αυτή δεν έχει χρησιμοποιηθεί ούτε μια φορά. Να σημειωθεί ότι η εισαγγελία Αθηνών δήλωσε ότι ερευνούσε εννέα περιστατικά εγκλημάτων μίσους για το 2011 τη στιγμή οι Γιατροί του Κόσμου και η ΜΚΟ Πράξις είχαν περιθάλψει περίπου 500 θύματα ρατσιστικών επιθέσεων μόνο στο πρώτο εξάμηνο του 2011.

«Οι εισαγγελείς και τα δικαστήρια απέτυχαν να ασκήσουν διώξεις απέναντι στην ρατσιστική και ξενοφοβική βία… παρά το γεγονός ότι είχαν στη διάθεσή τους όλα τα νομικά εργαλεία» κατέληγε η έκθεσή της HRW χωρίς προφανώς να ιδρώσουν πολλά δικαστικά και εισαγγελικά αυτιά.

Σε αυτή την πρωτοφανή ανοχή απέναντι στη νεοναζιστική οργάνωση η ελληνική δικαιοσύνη μπορεί, όπως φαίνεται, να στηρίζεται και στην αγαστή συνεργασία της ελληνικής αστυνομίας. Οι ανακοινώσεις της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής για τις δολοφονικές επιθέσεις της Χ.Α εναντίον μεταναστών συνήθως αποκρύπτουν σημαντικά στοιχεία με τα οποία αποδεικνύεται η δράση μιας εγκληματικής οργάνωσης και όχι μιας απλής ομάδας «αγανακτισμένων πολιτών». Ακόμη όμως και όταν όλα τα στοιχεία είναι μπροστά στα μάτια της δικαιοσύνης αυτή θυμάται αίφνης ότι είναι… τυφλή. Χαρακτηριστικό ήταν το παράδειγμα του δελτίου Τύπου που εξέδωσε η ΓΑΔΑ στις αρχές Ιουνίου αναφέροντας ότι: «Την 21.30΄ ώρα περίπου χθες (1-6-2012) στη συμβολή των οδών Πειραιώς και Θράκης στον Ταύρο, ομάδα ατόμων, που φορούσαν κράνη και συμμετείχαν σε μηχανοκίνητη (δίκυκλη) πορεία, η οποία ξεκίνησε από τα γραφεία συγκεκριμένου πολιτικού χώρου, επιτέθηκαν και τραυμάτισαν 31χρονο αλλοδαπό». Το γεγονός ότι η ΕΛ.ΑΣ δεν κατονομάζει τον «πολιτικό χώρο» αποτελεί από μόνο του ένα θέμα (θα μπορούσαν άραγε τα τάγματα θανάτου να εφορμούν από τα γραφεία των Οικολόγων Πράσινων;). Η τραγωδία της υπόθεσης όμως είναι ότι η ελληνική δικαιοσύνη είχε στα χέρια της μια ακριβή περιγραφή της δράσης σύγχρονων ταγμάτων θανάτου και προτίμησε να αγνοήσει και αυτό το φασιστικό πογκρόμ.

Η υπόθεση λαμβάνει για αρκετούς δικηγόρους εξοργιστικές διαστάσεις αν αναλογιστεί κανείς τα νομικά «υπερόπλα» που έχουν στη διάθεσή τους οι εισαγγελικές και δικαστικές αρχές αλλά και την ευκολία με την οποία τα χρησιμοποιούν εναντίον κάθε κινηματικής διαδικασίας. Όπως εξηγεί στο Unfollow η δικηγόρος Κλειώ Παπαντολέων «αυτό που συζητάει όλος ο νομικός κόσμος είναι ότι δεν έχει εφαρμοστεί ποτέ η αντιτρομοκρατική νομοθεσία σε βάρος των μελών αυτής της ομάδας που με συστηματικότητα, δομή, οργάνωση και στρατιωτική πειθαρχία διαπράττει σοβαρά κακουργήματα, τα οποία μάλιστα τελούνται με ιδιαίτερη σκληρότητα και πάντα με τον ίδιο τρόπο». Πρόκειται, όπως επισημαίνει η ίδια για «αυτεπαγγέλτως διωκόμενες πράξεις για ορισμένες από τις οποίες υπάρχει οπτικοακουστικό υλικό που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο (όπως στην περίπτωση του περιστατικού στο μετρό)». Πρόκειται βέβαια για την ίδια ελληνική δικαιοσύνη η οποία μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 κατέφυγε στην αντιτρομοκρατική νομοθεσία εναντίον ανήλικων μαθητών στη Λάρισα.

Τα ερωτήματα που προκύπτουν για τη στάση της ελληνικής δικαιοσύνης απέναντι στο νεο-ναζισμό ξεπερνούν προφανώς τα όρια αυτού του κειμένου. Έχουν μετατραπεί τα ελληνικά δικαστήρια σε παράμάγαζο ή έστω σε πλυντήριο ενός παρακρατικού μηχανισμού; Το ανέκδοτο που κυκλοφορεί ότι αρκετοί από τους σημερινούς δικαστές θα χαρακτήριζαν τη δολοφονία Λαμπράκη σαν τροχαίο δυστύχημα είναι ίσως ενδεικτικό της απάντησης που δίνει ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Το πρόβλημα όμως δεν λύνεται με απλούς αφορισμούς. Για την Α. Λεγάκη η στάση της ελληνικής δικαιοσύνης είναι απότοκο ενός μηχανισμού ο οποίος είναι πολύ πιο «αδιαφανής και αντιδραστικός ακόμη και από τους πολιτικούς προϊσταμένους του». Για τον Κ.Παπαδάκη η συνολική εικόνα θα ήταν πολύ πιο σαφής εάν αντικαθιστούσαμε τον όρο δικαιοσύνη με τον όρο «ποινική δικαστική εξουσία». Πράγματι ίσως τότε να μπορούσαμε πολύ πιο εύκολα να διαβάσουμε ανάμεσα στις γραμμές των δικαστικών αποφάσεων τις προθέσεις ενός ολόκληρου πολιτικού συστήματος που επιθυμεί να διατηρεί την Χρυσή Αυγή στα όρια της νομιμότητας. Ένα πολύτιμο εργαλείο που οικοδομείται εδώ και χρόνια από τις οικονομικές, πολιτικές και μιντιακές ελίτ και κανένας δικαστήριο δεν φαίνεται μέχρι στιγμής διατεθειμένο να αχρηστεύσει.

Πηγή: info-war.gr

Advertisements

Αποφορά πτώματος σε αποσύνθεση

Επόμενη μέρα και ακόμα να φύγει η γεύση του εμετού. Άνοιξε η σχάρα του υπονόμου και γέμισε το δικαστήριο μυώδη λύματα. Με σκούφους μέχρι τα μάτια όρθιοι απέναντι στην έδρα, με γάντια, με φουλ-φέις. Ένα διαρκές απειλητικό κυνήγι eye contact, ένα ατέλειωτο “θα τα πούμε έξω”.

Αφού το δικαστήριο δέχτηκε να δικάσει σε αυτή την αίθουσα, η απόφαση ήταν προδιαγεγραμμένη από τις 9 το πρωί, όταν ξεκίνησε να δικάζει άλλη υπόθεση. Σε αυτή την αίθουσα, απλούστατα ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΚΑΣΙΔΙΑΡΗ. Αν η καταδίκη ήταν μια πιθανότητα, η διαδικασία θα είχε μεταφερθεί αλλού. Απέναντι σε 150 νεάτερνταλ μόνο αθώωση μπορούσε να αρθρωθεί. Τουλάχιστον από αυτό το ψοφοδεές δικαστήριο, όπως το είδαμε χτες. Απλά πράγματα.

Και κάτι –εκτός από σεβασμό- για την ηρωική μάρτυρα κατηγορίας που πέρασε χτες τα πάνδεινα και τον παθόντα που έμεινε να αναρωτιέται εάν όντως δέχτηκε επίθεση. Ήταν σαφές το μήνυμα που έστειλαν οι δικαστικές αρχές χτες: κανείς ποτέ να μη διανοηθεί να στραφεί δικαστικά κατά των νεοναζί, κανείς να μην πάει μάρτυρας εάν δει τα εγκλήματά τους.

Οι ένοχα σκυφτοί ώμοι του Εισαγγελέα καθώς πρότεινε την αθώωση “αφού η ΧΑ αξάλλου καταδικάζει τη βία” και το τραύλισμα του τρομοκρατημένου Προέδρου τη ώρα της ετυμηγορίας είχαν την αποφορά πτώματος σε αποσύνθεση, του πτώματος της ελληνικής Δικαιοσύνης

Πηγή: antifono.wordpress.com

Η Κουτάλα, ο Μπαμπούλας και τα Νούμερα

Το εγχώριο Πολιτικό, “Εκδοτικό” – ΜΜΕ και Τραπεζικό κατεστημένο δίνει τον υπερ-πάντων αγώνα για τη διατήρηση της Κουτάλας. Το’ να χέρι νίβει τ’ άλλο.

Ο βομβαρδισμός με όλες τις πιθανές εκδοχές του ερωτήματος Μνημονιακός – Αντι-μνημονιακός με το οποίο μας βομβαρδίζουν από το πρωί ως το βράδυ συνεχίζεται! Η Τρόϊκα – Μπαμπούλας και η  Μέρκελ μας συνοδεύει νύχτα μέρα. 24/7 – τουέντυ φορ/ σεβεν!

Μέχρι να πέσουμε κάτω σαν τα κοτόπουλα! Ζαλισμένοι!

Κόσμος πάει κι έρχεται, όπου μπορεί κι όπως μπορεί. Από κόμμα σε κόμμα, από μαγαζί σε μαγαζί. Ο Τράγκας που βρίζει κάθε πρωί τους Γερμανούς από τον Real FM για τα κακά που φέρανε στον τόπο μας ( ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ) πήγε τώρα και στον ΣΚΑΙ και ΠΙΑΝΕΙ ΝΟΥΜΕΡΑ. Κι ο Κασιδιάρης όμως δεν πάει πίσω. Από νούμερα πάμε καλά.

Μην ανακατεύεσαι. Μη μιλάς. Είσαι χαμένος από χέρι

 

Συγκλονιστική μαρτυρία μετά την αθώωση του Ηλία Κασιδιάρη από το δικαστήριο

katsaridiaris

Photo: Α. Κατσής @fosphotos.com

Είσαι μεταπτυχιακός φοιτητής.

Βρίσκεσαι στο πανεπιστήμιο.

Ένα αυτοκίνητο σταματάει σε ένα σημείο που βρίσκεσαι μόνος.

Πέντε φουσκωτοί ξυρισμένοι με ρόπαλα σε τσακίζουν στο ξύλο και σε μαχαιρώνουν στο πόδι.

Σου κλέβουν την ταυτότητα για να ξέρουν τη διεύθυνσή σου.

Μόνο κριτήριο για την πράξη τους, η εμφάνισή σου.

Αποφασίζεις να νικήσεις τον τρόμο και να αντιδράσεις.

Μαθαίνεις ότι κάποιος έχει συγκρατήσει τον αριθμό του αυτοκινήτου.

Καταθέτεις μήνυση.

Η αστυνομία ανακαλύπτει ότι το αυτοκίνητο ανήκει σε έναν “Κασιδιάρη”, υποψήφιο βουλευτή της Χρυσής Αυγής του 0,5%.

Τραβιέσαι 7 χρόνια στα δικαστήρια από αναβολή σε αναβολή.

Στη διάρκεια αυτών των χρόνων, βλέπεις τον τραμπούκο που σε μαχαίρωσε να γίνεται βουλευτής.

Τον βλέπεις να ανάγεται σε λαϊκός ήρωας σε μια μερίδα κόσμου.

Τη μέρα της δίκης πρέπει να καταθέσεις την τραυματική σου εμπειρία μπροστά σε ένα κοινό, γεμάτο με χρυσαυγίτες.

Ζητάς να γίνει η δίκη σε άλλη αίθουσα. Το αίτημα απορρίπτεται.

Καθώς περιγράφεις τη σκηνή της επίθεσης, το εχθρικό κοινό σε χλευάζει και σε κοροϊδεύει.

Ο ενορχηστρωτής της επίθεσης, ο άνθρωπος που σε προηγούμενες αναβολές της δίκης στους διαδρόμους σου κόλλαγε μαγκιές, τώρα σαν μητέρα Τερέζα δηλώνει “συμπαθών” και “καταδικάζει τη βία, όπως και όλη η Χρυσή Αυγή“.

Ειρωνεία.

Βγαίνει πανηγυρικά αθώος.

Σου τρίβει την απόφαση στη μούρη, είναι παντοδύναμοι, είναι κυρίαρχοι.

Έμαθες το μάθημά σου. “Μην ανακατεύεσαι – μη μιλάς – είσαι χαμένος από χέρι

 

Είσαι 60 χρονών.

Υπηρετείς μια ζωή το πανεπιστήμιο.

Ο άντρας σου μπαινοβγαίνει για χημειοθεραπείες.

Βλέπεις 5 φουσκωτούς να χτυπάνε έναν φοιτητή μέσα στο πανεπιστήμιο.

Συγκρατείς την πινακίδα του αυτοκινήτου.

Ψάχνεις να βρεις τι έγινε. Φοιτητές που βρίσκονται εκεί γύρω δηλώνουν “δεν είδα, δεν ξέρω, μη με ανακατεύετε”

Αναφέρεις το περιστατικό στη σύγκλητο, και καταθέτεις στην αστυνομία την πινακίδα μαζί με το θύμα της επίθεσης.

Μετά από μέρες ο αστυνομικός σε ενημερώνει ότι το αυτοκίνητο ανήκει σε έναν “Κασιδιάρη” που είναι μέλος της νεοναζιστικής συμμορίας. Σου προτείνει να μην ανακατευτείς. (Θα αποδειχτεί ότι έχει δίκιο)

Ξέρεις ότι θα περάσεις μια ψυχοφθόρα διαδικασία, ξέρεις ότι μπλέκεσαι σε μια υπόθεση που μπορεί να βάλει σε κίνδυνο τη ζωή σου, αλλά αποφασίζεις να κάνεις το σωστό, ανεξαρτήτως κόστους.

Μαθαίνεις από την τηλεόραση ότι είσαι “μεγαλοστέλεχος του Σύριζα” ενώ δεν ήσουν ποτέ μέλος οποιουδήποτε κόμματος.

Ο Κασιδιάρης σε αποκαλεί “ρουφιάνα” στα κανάλια υποστηρίζοντας ότι είσαι σε εντεταλμένη υπηρεσία.

Δηλώνει ότι είσαι κι εσύ κατηγορούμενη, χωρίς να αναφέρει ότι είσαι κατηγορούμενη γιατί σου έχει κάνει ο ίδιος μήνυση για ψευδομαρτυρία.

Σέρνεσαι 7 χρόνια στα δικαστήρια με αναβολές.

Καταθέτεις αυτά που είδες.

Ο φιλοναζί δικηγόρος σε προσβάλλει και αφήνει να εννοηθεί ότι στα 60 σου χρόνια αποφάσισες να εμπλέξεις σε μια άσχετη υπόθεση έναν παντελώς άγνωστο τότε άνθρωπο, για πολιτικούς λόγους.

Ο εισαγγελέας κι ο δικαστής αφήνουν τον δικηγόρο να σε προσβάλλει και να σου μιλάει σαν να είσαι εγκληματίας. Αντιμετωπίζουν τελείως αδιάφορα τη μαρτυρία σου.

Μια δημοσιογράφος με καρφάκια, δηλώνει ότι πολύ εύκολα θα μπορούσες να βρεις τον αριθμό του αυτοκινήτου από το Ιndymedia. Δεν ήξερες καν την ύπαρξη του Indymedia.

Κρίνεσαι αναξιόπιστη μάρτυρας, αντίθετα με τους φίλους του κατηγορούμενου που δηλώνουν ότι τον είδαν το πρωί με το αυτοκίνητο, που κρίνονται πιο αξιόπιστοι παρόλο που δεν προσκομίστηκε καμία απόδειξη ότι όντως το αυτοκίνητο ήταν αλλού.

Η δίκη τελείωσε. Αθώος.

Τώρα είσαι εσύ κατηγορούμενη για ψευδομαρτυρία. Στα 67 σου χρόνια. Ο γολγοθάς συνεχίζεται και πλέον η δικαστική απόφαση βαραίνει εναντίον σου.

Το πρώτο θέμα δημοσιεύει το όνομά σου και η φωτογραφία σου κυκλοφορεί σε νεοναζιστικά site με αηδιαστικά σχόλια από κάτω.

Αυτό κέρδισες από την καλή σου πράξη λοιπόν.

Τώρα έμαθες το μάθημά σου. “Μην ανακατεύεσαι – μη μιλάς – είσαι χαμένος από χέρι

 

Είσαι τραμπούκος σε νεοναζιστική οργάνωση.

Γράφεις ύμνους για τον Χίτλερ στο επίσημο περιοδικό της.

Καταφέρνεις να γίνεις το δεξί χέρι του μεγάλου φύρερ.

Βγαίνεις παγανιά με το αυτοκίνητο σου και τραμπουκίζεις κόσμο.

Κάποιος από αυτούς τόλμησε να σου κάνει μήνυση.

Τώρα πια είσαι βουλευτής.

Πλακώνοντας στο ξύλο μια 50χρονη γυναίκα και αποφεύγοντας το αυτόφωρο για 2 μέρες καταφέρνεις να γίνεις λαϊκός ήρωας και πολιτικός αστέρας.

Όταν μετά από 7 χρόνια δεν μπορείς πλέον να πάρεις άλλη αναβολή, πας στο δικαστήριο.

Έχεις φροντίσει 100 φουσκωτοί να πιάσουν όλες τις θέσεις της αίθουσας 2 ώρες πριν ξεκινήσει η δίκη.

Ενώ το αυτοκίνητό σου ήταν leasing και υποτίθεται ότι το’χες σε πάρκινγκ και ενώ η εταιρεία σου ζητούσε τις αποδείξεις από τα έξοδά σου, δεν έχεις καμία απόδειξη να παρουσιάσεις στο δικαστήριο.

Ο δικαστής κι ο εισαγγελέας σου μιλούν με το “σεις” και με το “σας”. Ουδέποτε ακούγεται η λέξη “κατηγορούμενος”.

Ο εισαγγελέας προτείνει αθώωση. Είναι φανερό ότι πρόκειται για σκευωρία της αριστεράς.

Ο Πρόεδρος συμφωνεί. Αν ήθελε ας διαφωνούσε εκεί μέσα.

Τους τρίβεις στη μούρη την απόφαση. Είσαι παντοδύναμος. Είσαι κυρίαρχος.

Τώρα έμαθαν το μάθημά τους. “Μην ανακατεύεσαι – μη μιλάς – είσαι χαμένος από χέρι”».

Πηγή: Συγκλονιστική μαρτυρία μετά την αθώωση του Ηλία Κασιδιάρη από το δικαστήριο | iefimerida.gr 

“Ο Κασιδιάρης αθώος”. Τσίπα δεν έχετε;

“Νοιώθεις βρώμικος. Τόσες ώρες ανάμεσά τους…”

Για πρώτη φορά στα χρονικά, βουλευτής της Χρυσής Αυγής κάθισε στο εδώλιο κατηγορούμενος… Για συνέργεια σε επίθεση (και με μαχαίρι) και ληστεία… Κακούργημα… Αθωώθηκε γιατί “το δικαστήριο έχει αμφιβολίες” όπως ψέλλισε ο πρόεδρος του δικαστηρίου. Ψέλλισε την ώρα που η κατάμεστη αίθουσα  από μέλη της Χρυσής Αυγής ξαφνικά φάνηκε να… ήρθε ένα βήμα μπροστά. Συντεταγμένα, τρομακτικά προς το μέρος του.

Ψέλλισε ο πρόεδρος την αθώωση του κατηγορουμένου (σ.σ στον οποίο ουδέποτε αναφέρθηκε ως ‘κατηγορούμενο’ αλλά πάντοτε με το επώνυμό του και το ΄’κύριε’).
Ψέλλισε και το σκεπτικό: “Αποδυναμώθηκε η κατάθεση της αυτόπτη μάρτυρα… Δεν επιβεβαιώνεται…”.

Δεν επιβεβαιώθηκε, όμως και το “άλλοθι” του βουλευτή… Λεπτομέρειες… Λεπτομέρειες για μια τρομαγμένη έδρα, λεπτομέρειες για έναν εισαγγελέα που έδειχνε να έχει την πρόταση έτοιμη στο μυαλό του… Λεπτομέρειες…

Λεπτομέρεια ήταν για το δικαστήριο και ο τραυματισμός με μαχαίρι του φοιτητή… “Μόνο μια μικρή… τομή”… Λεπτομέρειες για την ανήθικη “ηθική” τους και η επίθεση στη μάρτυρα σε προσωπικό επίπεδο, με ασέβεια… Τουλάχιστον ασέβεια…

Τα πάντα κρίθηκαν στις… λεπτομέρειες εκεί στη Γ. 100 αίθουσα του εφετείου…Με την διαδικασία να ξεκινάει στις 9, ήδη μιάμιση ώρα πριν η αίθουσα είχε γεμίσει από μέλη της Χ.Α. Και από τις 8 και μετά δεν επιτρέπονταν σε κανέναν να μπει… Ακόμη και οι δημοσιογράφοι έδωσαν μάχη για να τους επιτραπεί η… είσοδος. Απειλές έξω από την αίθουσα, απειλές και μέσα… “Με εσας θα τα πούμε μετά…”.

Τα… είπαν μετά μέσω της δήλωσης του “αρχηγού” τους.

Εξι χρόνια πριν… “Ετοιμαζόμουν να πάρω τη μηχανή μου έξω από το πανεπιστήμιο… Κάποιος με πλησιάζει:
“Είσαι αναρχικός ρε μουνί;” Τον κοίταξα με απορία… Πριν προλάβω να καταλάβω τι συμβαίνει, στο σημεία έφτασαν άλλα τέσσερα άτομα, έβγαλαν ξύλινα γκλομπ και άρχισαν να με χτυπούν. Καταφέρνω να διαφύγω και να τρέξω προς την είσοδο. Με προλαβαίνουν. Νέα σφοδρότατη επίθεση, κλωτσιές, ρόπαλα, γροθιές. Προσπαθούσα να προφυλάξω το κεφάλι μου. Μου ζητούν ταυτότητα. Αρνούμαι. Νέα χτυπήματα κι εκεί που με σκυμμένος βλέπω αίματα… Δεν είχα καταλάβει ότι μαχαιρώθηκα….”

Δέχεσαι δολοφονική επίθεση (και) με μαχαίρι… Το καταγγελίες και χρειάζεται να περιμένεις έξι ολόκληρα χρόνια μέχρι τη δίκη…Εχεις και μάρτυρες. Αγωνία, απειλές, τρομοκρατία… Αλλά εξακολουθείς να εμπιστεύεσαι την δικαιοσύνη… Κι έρχεται η στιγμή… Και την δικαιοσύνη εκπροσωπεί μια τρομαγμένη, αν όχι εχθρική έδρα…Ο εισαγγελέας σου στέλνει το μήνυμα απ το ξεκίνημα… Βρίσκεσαι εσύ απέναντι σε μια συμπεριφορά σαν… κατηγορούμενος. “Εάν ήθελαν να σας κάνουν κακό γιατί δεν το καναν βραδυνές ώρες;” Έκπληξη.

Οι δικοί σου μάρτυρες “ανεπαρκείς”… Οι δικοί τους “αξιόπιστοι”… Τα δικά σου στοιχεία “ανεπαρκή” επίσης… Τα δικά τους απλώς ανύπαρκτα… Λεπτομέρειες…

“Συμπάσχω με το θύμα. Αυτές είναι πράξεις αλητείας και τέτοιου είδους πράξεις τις καταδικάζω απ όποιον χώρο κι αν προέρχονται” είπε με έμφαση στην απολογία του ο Κασιδιάρης. Νωρίτερα, υποστήριξε πως ήταν σε δουλειά με το αυτοκίνητό του, το οποίο πάρκαρε σε πάρκινγκ καφετέριας, ενώ έχει και την απόδειξη… Η απόδειξη, βέβαια, δεν βρέθηκε ποτέ… Λεπτομέρειες…

Είχε και μάρτυρα γιατρό με τον οποίο φέρεται να συνεργάστηκε την μέρα εκείνη… Μεγάλη η απόκλιση στο χρονικό διάστημα…
Είχε και μάρτυρα την Νάντια Αλεξίου, γνωστή αστυνομική ρεπόρτερ, η οποία μάλιστα παραδέχτηκε στο δικαστήριο πως αυτή ενημέρωσε τον Κασιδιάρη ότι οι πινακίδες του “κυκοφορούν” στα Indymedia. Αλήθεια, γνώριζε… απ έξω τις πινακίδες του Κασιδιάρη; Αλήθεια, πράγματι “κυκλοφόρησαν” στα Indymedia; Αυτό δεν αποδείχτηκε ποτέ… Ηταν όμως μια καλή ευκαιρία να “δικαστούν” και τα indymedia. “Στοχοποιούν κόσμο, στοχοποίησαν τον Κασιδιάρη, έχουν στοχοποιήσει κι εμένα, κι εσάς κυριε συνήγορε” είπε η Νάντια Αλεξίου.

Η Νάντια Αλεξίου, η οποία είχε αντιδράσει στο “εγέρθουτο” του μεγάλου “αρχηγού”. “Στημένους” μας έχουν; Και πόσο; Πολλοί θεωρούν ότι η δική της κατάθεση έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αθώωση του Κασιδιάρη καθώς στην ουσία ενίσχυσε την υπερασπική γραμμή περί σκευωρίας της αριστεράς. Θα διαφωνήσω.

Καμία απολύτως κατάθεση δεν έπαιξε ρόλο στην ετυμηγορία. Η απόφαση ήταν μία. Αυτή. Από την αρχή. Από πάντα. Σε αντίθετη περίπτωση – λέμε τώρα – δεν μπορώ να φανταστώ τι θα συνέβαινε στην αίθουσα. Οσο για τα περί σκευωρίας της αριστεράς, αναρωτιέμαι εάν η συγκεκριμένη δίκη μπορούσε να μαγνητοσκοπηθεί και ο συνήγορος υπεράσπισης, αραχτός στην σπιταρόνα του, την έβλεπε σε βίντεο δεν θα ντρεπόταν; Ο εισαγγελέας; Ο πρόεδρος; Ντροπή. “Σκευωρία” με επιχειρήματα που…. έμπαζαν από παντού.

Γύρω στις 15:00 ανακοινώθηκε η απόφαση… Οι χρυσαυγίτες περιμένουν τον μεγάλο αρχηγό και τον αποθεώνουν. Αποχωρούν σαν στρατός, φωνάζοντας “Αίμα, Τιμή, Χρυσή Αυγή”… Στην άκρη εμείς, δίπλα σε μια διμοιρία… Ψάχνω τρόπο να φύγω δίχως να ακολουθήσω το “τάγμα” του Κασιδιάρη…

Εκανε και δήλωση. Ετριψε την απόφαση του δικαστηρίου στα μούτρα των δημοσιογράφων. Δεν έμεινα να τον ακούσω. Οχι άλλο.

Εβαλα στη θέση της Μ. τον εαυτό μου. Πόση δύναμη, πόση αξιοπρέπεια. “Ναι” βιάζομαι να… σκεφτώ, θα κανα το ίδιο. Αλλά τελικά έχει νόημα; Για ποια δικαιοσύνη; Για ποια “¨ηθική”; Με ποιο κόστος;
Στόχος τους είναι ο φόβος. Και δεν πρέπει να τον πετύχουν. Με όποιο κόστος.

ΥΓ. Σε ένα διάλειμμα της δίκης Κασιδιάρη, ο ΙΔΙΟΣ πρόεδρος δίκασε και καταδίκασε έναν μετανάστη που δήλωνε αθώος. Η διαδικασία κράτησε δέκα λεπτά. Χωρίς μάρτυρες και στοιχεία. Με μοναδικό στοιχείο μαρτυρία ιδιοκτήτη ίντερνετ καφέ, ο οποίος στη συνέχεια ανασκεύασε. Εξι χρόνια φυλακή και απέλαση. Ο μετανάστης δήλωνε αθώος.

ΥΓ2. Κατά τη διάρκεια της… μίνι δίκης του μετανάστη, μέλη της Χρυσής Αυγής φώναζαν “Εις Θάνατον”

ΥΓ3. Σύσσωμη η κοινοβουλευτική ομάδα της Χρυσής Αυγής στο δικαστήριο. Μετά το τέλος, οι βουλευτές έδιναν εντολές στους “οπαδούς” για το πως θα κινηθούν.

ΥΓ4. “Τι κάνει η μητέρα σου; Δώσ της χαιρετίσματα”. Διάλογος μέλους της Χ.Α με τον… εισαγγελέα.

http://wp.me/p1pa1c-iyN

Ο Κασιδιάρης έχει μέλλον

Αν και οπωσδήποτε ήταν κάπως αγενής η επίθεση και η χειροδικία του Ηλία Κασιδιάρη εναντίον της Λιάνας Κανέλλη και της Ρένας Δούρου, δεν θα πρέπει να βιαστούμε να τον καταδικάσουμε.

 

 

Η ιστορία μας έχει διδάξει πως οι φασίστες μπορούν να φτάσουν πολύ ψηλά, αν τους «σπρώξει» σωστά το Mega, o ΣΚΑΪ και -γενικότερα- οι νταβατζήδες της διαπλοκής. Πάρτε για παράδειγμα τον Μάκη Βορίδη.

Από κει που ο κ. Βορίδης κυκλοφορούσε με το τσεκούρι για να ανοίξει κάνα κεφάλι, έγινε βουλευτής, υπουργός και τώρα πρωτοκλασάτο στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας του Αντώνη Σαμαρά που θα σώσει -για μια ακόμα φορά- τη χώρα.

 

 

Πηγή: pitsirikos.net