Τεράστιες αποκλίσεις στο κόστος ενέργειας μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ

των Pilita Clark (Λονδίνο), Christian Oliver (Βρυξέλλες)

Δραματικές αποκλίσεις στο κόστος ενέργειας για τις ευρωπαϊκές βιομηχανίες αποκαλύπτει η Κομισιόν. Ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα εν όψει του πακέτου «ενέργεια-κλίμα 2030». Πού παίζεται το παζάρι.

Η απόκλιση ανάμεσα στο ενεργειακό κόστος της Ευρώπης και των μεγάλων εμπορικών εταίρων της αυξάνεται, σύμφωνα με επίσημη έκθεση που θα κοινοποιήσουν οι Βρυξέλλες και δείχνει ότι οι βιομηχανικές τιμές ηλεκτρικού ρεύματος στην ήπειρο είναι υπερδιπλάσιες από τις αντίστοιχες των ΗΠΑ και 20% υψηλότερες από της Κίνας.

Οι βιομηχανικές τιμές φυσικού αερίου μάλιστα είναι τρεις με τέσσερις φορές ακριβότερες στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τις τιμές στις ΗΠΑ και στη Ρωσία και 12% σε σχέση με την Κίνα, με βάση την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που στηρίζεται στις πλέον αντιπροσωπευτικές επίσημες αναλύσεις για τις τιμές και το κόστος ενέργειας στην Ε.Ε. μέχρι σήμερα.

«Η Ευρώπη ποτέ δεν ήταν ενεργειακή φθηνή, αλλά τα τελευταία χρόνια η απόκλιση των τιμών ενέργειας μεταξύ της Ε.Ε. και των υπόλοιπων μεγάλων οικονομικών εταίρων έχει αυξηθεί περαιτέρω», αναφέρεται στην έκθεση, προσχέδιο της οποίας εξασφάλισαν οι F.T.

Η έρευνα θα κοινοποιηθεί από την Κομισιόν μέσα στην εβδομάδα, στο πλαίσιο του κρίσιμου πακέτου για την ενέργεια και το κλίμα, που θα καθορίσει την ενεργειακή χρήση στην Ε.Ε. έως το 2030.

Το πακέτο έχει προκαλέσει μεγάλη συζήτηση σε όλη την κοινότητα, για τις συνέπειες που έχουν στην ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα οι υπάρχουσες κλιματικές και ενεργειακές πολιτικές, οι οποίες θα ισχύσουν μέχρι μόλις το 2020.

Ο Lakshmi Mittal, πρόεδρος και CEO της χαλυβουργίας ArcelorMittal, γράφει στους Financial Times ότι το νέο ενεργειακό και κλιματικό πακέτο «πρέπει να κλείσει το τεράστιο χάσμα στα κόστη, που απειλεί τις βιομηχανίες εντάσεως ενέργειας στην Ευρώπη».

«Αν πληρώναμε τις αμερικανικές τιμές ενέργειας στα ευρωπαϊκά εργοστάσια, το κόστος μας θα μειωνόταν κατά 1 δισ. δολ. τον χρόνο και πλέον», δηλώνει ο κ. Mittal, τονίζοντας ότι η αμερικανική επανάσταση στο σχιστολιθικό αέριο και οι πιο φιλικές προς τις επιχειρήσεις στρατηγικές έχουν φέρει μεγάλη μείωση του ενεργειακού κόστους για τις βιομηχανίες στις ΗΠΑ.

Σε ξεχωριστές δηλώσεις, ο Paolo Scaroni, διευθύνων σύμβουλος του Β, είπε πρόσφατα ότι το χαμηλότερο ενεργειακό κόστος στην Αμερική έχει δημιουργήσει«μαζικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για τις ΗΠΑ», που έχει προσελκύει επενδυτές και επιχειρηματίες στη χώρα με ταχύτατους ρυθμούς. «Είναι μια πραγματικά έκτακτη κατάσταση για την Ευρώπη».

Στην έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αναφέρεται ότι οι διαφορές στις τιμές ενέργειας ανάμεσα στην Ε.Ε. και τους οικονομικούς της εταίρους έχουν διευρυνθεί για μια σειρά λόγους, ορισμένους εκ των οποίων η Ε.Ε. δεν έχει μεγάλες δυνατότητες να επηρεάσει. Σε αυτές περιλαμβάνονται οι εγχώριες επιδοτήσεις σε κάποιες παραγωγικές χώρες και η ανάπτυξη στο σχιστολιθικό αέριο των ΗΠΑ.

Στην έκθεση επίσης αναφέρεται ότι η προσφορά ηλεκτρικής ενέργειας είναι πιο αξιόπιστη στις περισσότερες χώρες μέλη απ’ όσο στις ΗΠΑ, στην Κίνα, στη Ρωσία ή στην Ιαπωνία, και αυτό σημαίνει ότι οι ευρωπαϊκές βιομηχανίες δεν αντιμετωπίζουν τις δαπάνες για διαταραχές στην παροχή ενέργειας που υφίστανται ανταγωνιστές τους στο εξωτερικό.

Μετά το 2020, τονίζει, τα κόστη πιθανότατα θα σταθεροποιηθούν και εν συνεχεία θα μειωθούν ελαφρώς, καθώς η ανανεώσιμη ενέργεια θα αντικαθιστά τα ορυκτά καύσιμα.

Η έκθεση θα προκαλέσει μεγάλη συζήτηση στις Βρυξέλλες αυτήν την εβδομάδα, που θα ανακοινώνονται οι στόχοι για μείωση των καυσαερίων με τους οποίους θα πρέπει να εναρμονιστούν οι χώρες ως το 2030.

Η Βρετανία, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Ισπανία και η Ολλανδία ζητούν δεσμευτικές περικοπές τουλάχιστον 40% σε σχέση με τα επίπεδα του 1990. Αλλά οι Ευρωπαίοι επίτροποι με βιομηχανικά χαρτοφυλάκια πιέζουν για μείωση 35%.

Παράγοντες που μετέχουν στις διαπραγματεύσεις αναφέρουν ότι στις μεμονωμένες ευρωπαϊκές χώρες πιθανότατα δεν θα επιβληθούν δεσμευτικοί στόχοι για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αν και θα τεθεί ένας καθολικός στόχος για έως 27% στην Ε.Ε. ως σύνολο. Θα είναι μια σημαντική ανατροπή σε σχέση με τους στόχους που είχαν τεθεί για το 2020, και όριζαν ότι οι χώρες έπρεπε να παράγουν καθορισμένα ποσοστά της ενέργειάς τους από πηγές όπως η ηλιακή και η αιολική.

Η Κομισιόν πρόκειται επίσης να κοινοποιήσει τις κατευθυντήριες γραμμές για τις έρευνες σχιστολιθικών κοιτασμάτων. Δεν θα είναι δεσμευτικές νομικά και θα ικανοποιήσουν χώρες όπως η Βρετανία και η Πολωνία, που προσπαθούν να έχουν πλήρη ελευθερία στην ανάπτυξη των αντισυμβατικών σχιστολιθικών κοιτασμάτων τους.

ΠΗΓΗ: FT.com
Copyright The Financial Times Ltd. All rights reserved.
Πηγή: euro2day

Γιατί δεν ήρθαν ποτέ τα 900 εκατ. ευρώ της Gazprom

Του Χάρη Φλουδόπουλου

Η παραδοχή του Αλεξάντρ Μεντβέντεφ ότι οι μέσες τιμές πώλησης αερίου στην Ευρώπη απέχουν 30% από την τιμή πώλησης του αερίου στην Ελλάδα, δίνει την πραγματική διάσταση των προσδοκιών της ρωσικής πλευράς στην αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ. Όπως κατ’ επανάληψη έχει γράψει το «Κ» αλλά και το Capital.gr το υπερτίμημα που φερόταν να προσφέρει η Gazprom για τη ΔΕΠΑ αποτελούσε στην πράξη μια αμυντική κίνηση για την υπεράσπιση μιας αγοράς με μεγάλα περιθώρια κέρδους. 

Και βέβαια το γεγονός ότι οι όροι του διαγωνισμού ήταν τέτοιοι που επέτρεπαν στο μεγαλύτερο παραγωγό αερίου και προμηθευτή της ΕΕ να συμμετάσχει στη διαδικασία έδινε εξαρχής στους Ρώσους ένα τεράστιο πλεονέκτημα έναντι του ανταγωνισμού: όταν από την ελληνική αγορά λόγω ακριβότερων τιμών υπάρχει επιπλέον κέρδος σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη, η Gazprom θα μπορούσε να αποσβέσει σε τρία χρόνια την εξαγορά της ΔΕΠΑ. Τα νούμερα άλλωστε είναι αδιαμφισβήτητα, αφού το επιπλέον κόστος που πληρώνουν οι Έλληνες καταναλωτές κυμαίνεται στα 250 με 300 εκατ. δολάρια ετησίως.

Εκείνο λοιπόν που εν πρώτοις πέτυχε η Gazprom ήταν να διώξει όλους τους επίδοξους ανταγωνιστές – μνηστήρες, οι οποίοι θα μπορούσαν να πιέσουν για καλύτερες τιμές. 

Το ερώτημα που ανακύπτει είναι γιατί χάλασε το deal;

Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση εγκλωβίστηκε στο υπερτίμημα που οι Ρώσοι έβαλαν στο τραπέζι εκμεταλλευόμενοι την «τρύπα» στους όρους της προκήρυξης: στην προηγούμενη απόπειρα αποκρατικοποίησης, στις αρχές της δεκαετίας του 2000, είχε απαγορευτεί να καταθέσουν προσφορές προμηθευτές παραγωγοί, προκειμένου να αποφευχθούν τέτοιου είδους προβλήματα. Στη νέα αποκρατικοποίηση δεν υπήρχε σχετική μνεία, με αποτέλεσμα το παιχνίδι να έχει ουσιαστικά προδιαγεγραμμένη πορεία.

Για τη μη κατάθεση προσφοράς, κάποιες πληροφορίες θέλουν τους Ρώσους να συνειδητοποιούν ότι εάν δώσουν έκπτωση στην τιμή του αερίου, το αρχικό υπερτίμημα δεν δικαιολογείται με εμπορικούς όρους. Το κατά πόσο προέκυψαν νέα δεδομένα που οδήγησαν τους Ρώσους να αλλάξουν στάση την τελευταία στιγμή ή εάν επρόκειτο για στρατηγική τακτική επιλογή, απομένει να φανεί στο άμεσο κιόλας μέλλον.

Κάποιες πληροφορίες θέλουν να έχει υπάρξει επαφή της Gazprom με την Κομισιόν την περασμένη εβδομάδα, κατά την οποία οι αρχές ανταγωνισμού διαμήνυσαν ότι η ΔΕΠΑ θα εξεταστεί «πακέτο» με την έρευνα για μονοπωλιακές πρακτικές της ρωσικής εταιρείας σε χώρες όπως η Ρουμανία, η Πολωνία και η Βουλγαρία. Πρακτικά δηλαδή η εξέταση της εξαγοράς θα γινόταν μετά από 1 με 1,5 χρόνο. 

Πέρα από τη σεναριολογία που διακινείται πάντως, η κυβέρνηση έχει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να διαπιστώσει εάν οι Ρώσοι εννοούν τα περί στρατηγικής σχέσης με την Ελλάδα: θα πρέπει άμεσα να θέσει στο τραπέζι θέμα επαναδιαπραγμάτευσης της τιμής του αερίου και μείωσης του κόστους στα επίπεδα του ευρωπαϊκού μέσου όρου τουλάχιστον (-30%).

Εκτός βεβαίως από τις… «αγαθές» προθέσεις της Μόσχας, η κυβέρνηση σε μια τέτοια κίνηση θα έχει και πολυάριθμους συμμάχους, ιδιαίτερα στις Βρυξέλλες. 

Να αναφέρουμε μόνο ότι στην Ευρώπη, αρκετές ευρωπαϊκές εταιρείες ζήτησαν και έκατσαν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τη Gazprom, ενώ ακόμη και εκείνες που δεν κατέληξαν σε συμφωνία προσέφυγαν στη διεθνή διαιτησία, εξαναγκάζοντας το ρωσικό γίγαντα να δώσει μειώσεις που ξεπέρασαν το 2012 τα 3 δισ. δολάρια. 

Στην Ελλάδα πάντως η μετακύλιση κάποιων μικρών εκπτώσεων που έδωσε η Gazprom στη ΔΕΠΑ –εκπτώσεις πχ προς την ενεργοβόρο βιομηχανία– πάγωσε ενόψει… αποκρατικοποίησης από το ΤΑΙΠΕΔ. 

Σύμφωνα πάντως με τη δεύτερη ανακοίνωση της Gazprom και τις δηλώσεις του Α. Μεντβέντεφ, η Gazprom δηλώνει παρούσα στην ελληνική αγορά και επαναλαμβάνει το ενδιαφέρον της για αυτήν, γεγονός που δημιουργεί πρόσφορο έδαφος για επαναδιαπραγμάτευση των τιμών και ελάφρυνση του τεράστιου κόστους που επιβαρύνονται οι Έλληνες καταναλωτές στο αέριο, συγκριτικά με την Ε.Ε.

ΔΕΣΦΑ – ΕΛΠΕ

Σε σχέση με την αποκρατικοποίηση του ΔΕΣΦΑ πάντως, η εκτίμηση που υπάρχει στο κυβερνητικό στρατόπεδο είναι ότι το τίμημα που προσφέρει η Socar είναι ανταγωνιστικό και ξεπερνά την αποτίμηση των 600 εκατ. ευρώ. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η προσφορά της Socar ξεπερνά τα 400 εκατ. ευρώ για το 66% του ΔΕΣΦΑ, δηλαδή προσφέρεται ένα τίμημα αρκετά πάνω από την αποτίμηση. Εφόσον επιβεβαιωθεί η θετική προσδοκία της κυβέρνησης και του ΤΑΙΠΕΔ για το ΔΕΣΦΑ τότε αποχωρεί από μέτοχος του διαχειριστή του συστήματος φυσικού αερίου ο όμιλος των ΕΛΠΕ που πουλάει μαζί με το Δημόσιο το ποσοστό του. Από το συνολικό 66% που διατίθεται δηλαδή, το 31% είναι το ποσοστό του δημοσίου και το 35% το ποσοστό των Ελληνικών Πετρελαίων

Η εξέλιξη αυτή ξεμπλοκάρει εν μέρει και την πώληση του ομίλου των Ελληνικών Πετρελαίων, καθώς με βάση την ευρωπαϊκή νομοθεσία, υπάρχουν ρήτρες ανεξαρτησίας και διαχωρισμού για τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο κομμάτι της εμπορίας και στο κομμάτι της παραγωγής (unbundling) που πιθανόν να εμπόδιζαν την πώληση των ΕΛΠΕ πχ στη Gazprom.

Πηγή: capital.gr

TIME: Η ελληνική κρίση των σκουπιδιών

Το πρόβλημα των σκουπιδιών αποτελεί το πιο εμφανές σύμπτωμα της κρίσης χρέους στην Ελλάδα, σύμφωνα με το περιοδικό TIME.

Έκθεση της Κομισιόν κατατάσσει τη χώρα στην τελευταία θέση στην ΕΕ, ως προς την αποδοτικότητα της εφαρμογής των κοινοτικών οδηγιών για τη διαχείριση των απορριμάτων. Η Ελλάδα εξακολουθεί να θάβει το 80% των σκουπιδιών της, την ώρα που ο κοινοτικός μέσος όρος είναι 38%, αλλά κάποιες χώρες έχουν καταφέρει να ρίξουν το ποσοστό αυτό ακόμα και κάτω από το 1%, μέσα από προγράμματα ανακύκλωσης.

Το πρόβλημα των εκατοντάδων παράνομων χωματερών δεν απειλεί μόνο τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον, αλλά και την ανάκαμψη των δημόσιων οικονομικών, σημειώνει το TIME, καθώς το Φεβρουάριο, η Κομισιόν παρέπεμψε ξανά την Ελλάδα στο Ευρωδικαστήριο, προτείνοντας ημερήσιο πρόστιμο 71.193 ευρώ για κάθε μία από τις 396 παράνομες χωματερές.

“Εάν η γραφειοκρατία και οι αργές δικαστικές διαδικασίες δεν επιτρέψουν στα πράγματα να προχωρήσουν στους επόμενους μήνες, η κρίση των σκουπιδιών θα βαθύνει, οι τοπικές εντάσεις θα αυξηθούν και η εκκολαπτόμενη, εύθραυστη φήμη της Ελλάδας ως μέρους για business, θα οδεύει προς το βουνό των σκουπιδιών”, καταλήγει το περιοδικό.
Πηγή: newmoney.gr