ΕΠΑΜ (Καζάκης) και Γέφυρες (Σκυλακάκης, Τζήμερος) θα ξεφτιλίσουν τους δημοσκόπους

 

Σκυλακάκης Τζήμερος

Tο μέγεθος της γελοιότητας των δημοσκόπων θα αποδειχθεί σε όλο του το μεγαλείο το βράδυ της Κυριακής και είμαστε έτοιμοι να βάλουμε και στοίχημα γι΄αυτό!

Υπάρχουν τουλάχιστο δύο κόμματα που οι μερακλήδες δημοσκόποι της συμφοράς τα έχουν εξαφανίσει από το χάρτη: Οι Γέφυρες και το ΕΠΑΜ.

Αυτά τα κόμματα δεν υπάρχουν για τους δημοσκόπους της συμφοράς-όπως “δεν υπάρχουν” και κάποια άλλα όπως το σχέδιο B και η Δραχμή.

Κι όμως το Κουρδιστό Πορτοκάλι σας λέει ότι το κόμμα του Δημήτρη Καζάκη είναι κοντά στο 4%, μπορεί και να το έχει καβαλήσει κιόλας και να βρίσκεται κόντα στο 5%.

Ο Καζάκης στα αμέσως επόμενα χρόνια θα κάνει το ΕΠΑΜ το μεγαλύτερο κόμμα στο χώρο της Αριστεράς.

Κι αυτό γιατί ο Δημήτρης ακολουθώντας την συμβολή του Μάο ετοιμάζεται να καταλάβει την πρωτεύουσα οργώνοντας πρώτα την περιφέρεια.

Ο Καζάκης έχει κάνει φοβερή δουλειά στις γειτονιές της Ελλάδας. Έχει ζυμωθεί με τον κόσμο σε τέτοιο βαθμό που κάποιοι θα τρίβουν τα μάτια τους, την Κυριακή το βράδι όταν μιλήσει η κάλπη.

Δεν είναι τυχαίο ότι στο πλευρό του Καζάκη είναι καλλιτέχνες όπως ο Παπακωνσταντίνου, ο Λέκκας, ο Καλογερόπουλος, ο Ζουγανέλης, η Μουτσάτσου, ο Σπυριδάκης.

Ο Καζάκης είναι “πολεμική” μηχανή από μόνος του και αξίζει της προσοχής και της ψήφου μας. Είναι συνεπής, οργανωτικός, υπομονετικός, αποφασιστικός, ευγενής, με γνώση, άποψη και επιχειρήματα. Και το πιο σπουδαίο: O λόγος του δεν υποκρύπτει λεκτικούς τραμπουκισμούς και απαξιωτικά σχήματα όπως πολλών από τους ηγέτες που αρέσκονται να δηλώνουν αριστεροί.

Αντίστοιχη δουλειά με τον Καζάκη έχει κάνει και ο Θοδωρής Σκυλακάκης σε έναν άλλο ιδεολογικό χώρο, το χώρο του φιλελευθερισμού, ο οποίος προκαλεί απέχθεια στο πελατειακό κράτος του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ αλλά και σε αυτό αυτό που οραματίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ, γεύση του οποίου πήραμε από την υπόθεση της EΡΤ.

Σε μας δεν θα προξενήσει έκπληξη αν οι ΓΕΦΥΡΕΣ καβατζάρουν το 3% και αγγίξουν το 3,5%.

Άξιο προσοχής είναι και το κόμμα του Κατσανέβα, η Δραχμή. Κατά τη γνώμη μας κινείται ανάμεσα στο 0.7 και το 1%.

Ποια δημοσκόπηση δίνει αυτά τα ποσοστά;

Η δημοσκόπηση του λαού το βράδυ της Κυριακής..

Δημήτρης Καζάκης

 

πηγή

Advertisements

Σκυλακάκης: δύο μέτρα και δύο σταθμά “φουσκώνουν” τη Χρυσή Αυγή

 

Νέο δάνειο ύψους 14,6 εκατ. ευρώ κατήγγειλε ο πρόεδρος της Δράσης Θ. Σκυλακάκης ότι έλαβε η ΝΔ όπως προκύπτει από τον ισολογισμό της για το 2013.

Κατά τη διάρκεια διακαναλικής συνέντευξης Τύπου του συνδυασμού “Γέφυρες” (Δράση και Δημιουργία Ξανά) ο πρόεδρος της Δράσης ανέφερε ακόμα ότι δεν είναι γνωστό από ποια τράπεζα δανείστηκε η ΝΔ γιατί η Τράπεζα της Ελλάδας λέει ότι τα στοιχεία είναι απόρρητα παρότι το 2012 η ΤτΕ είχε βγάλει πόρισμα για παλαιότερα δάνεια.

Επίσης κατήγγειλε ότι “η επιτροπή Μπαρόζο για καθαρά πολιτικούς λόγους έκρυψε το σκάνδαλο” καθώς ο κ. Σκυλακάκης αλλά και ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντής είχαν απευθύνει σχετική ερώτηση στην Κομισιόν αλλά η απάντηση που έλαβαν είναι ότι δεν είναι ρόλος τους να δημοσιοποιήσουν στοιχεία για τα δάνεια.

 picture: Kourdisto Portocali.com

picture: Kourdisto Portocali.com

Ο Θ. Σκυλακάκης υπενθύμισε ακόμα ότι το 2011 ΝΔ και ΠΑΣΟΚ είχαν πάρει 245 εκατ. σε δάνεια, ότι παραμονές του 2012 προσπάθησαν να τα μειώσουν με τροπολογία που δεν πέρασε και ότι τον Απρίλιο του 2013 με τροπολογία αμνήστευσαν τραπεζίτες και εαυτούς και υποχρέωσαν τη δικαιοσύνη να βάλει την έρευνα στο αρχείο.

Στο πλαίσιο της συνέντευξης παρουσίασαν ένα βουνό ψεύτικων χαρτονομισμάτων προκειμένου να δείξουν με αυτόν τον τρόπο το πόσα έχουν πάρει ΝΔ και ΠΑΣΟΚ σε δάνεια. Σε σχόλια για το αν αυτή η κίνηση είναι λαϊκιστική ο πρόεδρος της Δράσης απάντησε: “Είναι λαϊκισμός να τα δείχνεις ή να τα παίρνεις και να τα κρύβεις;”.

Τέλος κατηγόρησε τη ΝΔ ότι συνεζίζει να δανείζεται εν κρυπτώ ενώ αδειάζουν τους λογαριασμούς των πολιτών για οφειλές ακόμα και των 2.000 ευρώ, τονίζοντας πως “αυτά τα δύο μέτρα και δύο σταθμά οικοδομούν τη Χρυσή Αυγή”.

Β.ΣΑΜ (enet.gr)

ολόκληρη η συνέντευξη των κ. Τζήμερου και Σκυλακάκη:

 

 

Έχετε φάει «φέσι» κ. Στουρνάρα;

του Θ. Τζήμερου

Το 2009 έφαγα 105.000 ευρώ «φέσι» από 6 πελάτες. Πλήρωσα ΦΠΑ που δεν εισέπραξα. Πλήρωσα αγγελιόσημο που δεν εισέπραξα. Πλήρωσα τις διαφημιστικές τους καταχωρήσεις στα ΜΜΕ. Πλήρωσα τους τυπογράφους για τα έντυπά τους. Πλήρωσα τους υπαλλήλους μου που τα σχεδίασαν. Πλήρωσα φόρο για εισοδήματα που δεν απέκτησα. Πλήρωσα προκαταβολή φόρου που υπολογίστηκε σε ανύπαρκτα κέρδη. Πλήρωσα επιπλέον και έκτακτη εισφορά διότι λογιστικά η εταιρεία μου είχε κέρδος πάνω από 100.000 ευρώ. Το κράτος δεν δέχεται ότι υπάρχει περίπτωση και να μην πληρωθείς! Θεωρεί ότι αφού κόπηκε τιμολόγιο έχει νομοτελειακά εξοφληθεί. Και σε φορολογεί.

Παρένθεση-ερώτηση 1η προς τους φωστήρες του οικονομικού επιτελείου: όταν υπολογίζετε το ύψος των ακάλυπτων επιταγών (το 2012 ήταν 1,3 δις, με 2,3 δις το 2011 – κι εκεί ύφεση έχουμε!), έχετε υπολογίσει τους φόρους που αναλογούν και θα μπουν στην τσέπη σας, χωρίς να έχουν μπει ποτέ στην τσέπη του φορολογούμενου;

Αυτός, λοιπόν, που τρώει τη μια μαχαιριά από την ακάλυπτη επιταγή, τρώει και τη δεύτερη από την εφορία για να τον αποτελειώσει. Κάποιοι καταρρέουν και κλείνουν. Κάποιοι αντέχουν, γιατί είχαν κρατήσει «καβάτζα» για τα δύσκολα, από προηγούμενες χρήσεις. Άντεξα κι εγώ. Τα 45 χιλιάρικα αποφάσισα να τα ξεχάσω. Ήταν από εταιρείες, σωστές στις πληρωμές τους, παλιούς συνεργάτες, που είχαν φάει κι αυτοί φέσι. Ντόμινο. Οι 60.000 όμως ήταν από μία νέα Α.Ε., τυπικό δείγμα ελληνικού μάνατζμεντ, που είχε να πληρώσει, αλλά οι διευθύνοντες προτιμούσαν να κάνουν dolce vita με τα λεφτά άλλων. Δεν παίζει μόνο στο Δημόσιο αυτό το σενάριο…

Ανέχτηκα ένα χρόνο την κοροϊδία «στο τέλος του μήνα θα σας εξοφλήσουμε, ξαναπάρτε» και πλέον, καθώς είχαμε φτάσει στα μέσα του 2010, τους απείλησα με αγωγή. Οπότε, μίλησα με το δικηγόρο τους. Μου λέει «να συμβιβαστούμε, να σου δώσω 4 χιλιάρικα και να το κλείσουμε». Από τις 60 χιλιάδες, μόνο οι 12.000 αφορούσαν αμοιβή της εταιρείας μου. Οι 48.000 ήταν έξοδα τρίτων: τυπογραφικά, πληρωμές σε ΜΜΕ, ΦΠΑ, αγγελιόσημο (το χαράτσι υπέρ τρίτων, που πάει στη σύνταξη του Τράγκα και του Χατζηνικολάου – να μην το ξεχνάμε). Απόρησα με το θρασύ ποσοστό του «κουρέματος» – τότε τα μπαρμπέρικα χρεών δεν ήταν ακόμα της μόδας. Του το εξέφρασα. Η απάντησή του ήταν κυνική και αφοπλιστική. «Να λες κι ευχαριστώ. Θα μπορούσα και μη σου δώσω φράγκο. Γιατί αν πας δικαστικά θα κάνει καμιά 15αριά χρόνια μέχρι να τελεσιδικήσει και θα φας τα μισά στους δικηγόρους. Κι όταν βγει η απόφαση, θα έχουμε κλείσει και, μετά, πιάσ’ το αυγό και κούρευ’ το!». Σε άψογο ενικό και με λιμανίσια «αξάν», μολονότι ήταν η πρώτη φορά που μιλούσαμε. «Μόνο οι μαζόχες πάν’ στα δικαστήρια» με προειδοποίησε. «Μαζόχας» δεν είμαι. Αλλά στο δικαστήριο θα πήγαινα.

Την κατέθεσα την αγωγή. Η πρώτη δικάσιμος ορίστηκε, από το 2010, για φέτος, στις 30 Μαΐου. Η εξέλιξη εντελώς προβλέψιμη. Εμφανίζεται στο δικαστήριο μια νέα δικηγόρος του αντιδίκου που λέει «μόλις χτες μου ανέθεσαν την υπόθεση, να ο φάκελος του κούριερ, και δεν έχω προφτάσει να τη μελετήσω. Ζητάμε αναβολή». Αυτό είναι το ένα από τα τρία μόνιμα κόλπα για αναβολή. Τα άλλα δύο είναι «είμαι άρρωστος» ή «έχω δικαστήριο αλλού».

Παρένθεση-ερώτηση 2η προς τους νομοθέτες. Γιατί αυτή η απροκάλυπτη ασέβεια στη δικαιοσύνη να γίνεται αποδεκτή, χωρίς επιπτώσεις; Είχες 3 χρόνια μπροστά σου να ετοιμάσεις την υπεράσπιση και άλλαξες δικηγόρο την παραμονή της εκδίκασης; Η υπόθεση θα εκδικασθεί ούτως ή άλλως! Ας ξενυχτούσε να τη διαβάσει. Παλιότερα έδιναν αναβολή σε όλες αυτές τις μεθοδεύσεις. Τώρα είναι πιο αυστηροί. Αλλά πάλι είναι σε ποιον θα πέσεις, θέμα τύχης. Ήμουν τυχερός, λοιπόν, και το δικαστήριο δεν δέχθηκε την αναβολή. Η υπόθεση εκδικάσθηκε, ουσιαστικά, ερήμην του αντιδίκου. Ναι, αλλά δεν ξέρω επίσημα αν δικαιώθηκα! Η απόφαση θα βγει σε 7 μήνες!

Παρένθεση-ερώτηση 3η προς τους φωστήρες του Υπουργείου Δικαιοσύνης: έχει πάρει το αυτί σας κάτι που λέγεται μηχανογράφηση; Κάτι που έχουν όλα τα σοβαρά κράτη, ανάμεσά τους και η Τουρκία, και λέγεται e-justice; Έχετε μετρήσει πόσοι γραμματείς αναλογούν σε ένα δικαστή εδώ και πόσοι στην Αγγλία, ας πούμε; Είναι δυνατόν να περιμένουμε 7 μήνες να… καθαρογραφεί μια απόφαση; Άκου, «καθαρογραφεί»! Tην εποχή που άλλοι ετοιμάζουν κβαντικούς υπολογιστές!

Όταν βγει η απόφαση, το δικαστήριο επιδικάζει ένα ποσό άμεσα καταβλητέο (αν υπάρχει) και τα υπόλοιπα τα παίρνεις (αν έχει μείνει τίποτε) όταν τελεσιδικήσει η υπόθεση, κάτι που όπως φαίνεται από τις ημερομηνίες που ορίζονται αυτή τη στιγμή για πρωτοείσακτες υποθέσεις, θα πάει μετά το 2020!

Κι εδώ η λογική, αλλά και η επιχειρηματικότητα, σηκώνουν τα χέρια ψηλά. Γιατί από τη στιγμή που κάποιος χάνει πρωτόδικα την υπόθεση δεν υποχρεώνεται να εξοφλήσει το χρέος του στο σύνολο; Έχει καταδικαστεί, έτσι δεν είναι; Καταδίκη χωρίς «ποινή» γίνεται; Αν στο εφετείο κερδίσει την υπόθεση, να πάρει όλο το ποσό πίσω! Αλλά τώρα, που την έχασε, με ποια λογική το κρατάει; Γιατί το κράτος «βάζει πλάτη» στον απατεώνα; Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις εταιρειών που κέρδισαν αγωγές στους «φεσατζήδες» πρωτόδικα, τις κέρδισαν και στο εφετείο, αλλά, εντωμεταξύ, ο… faux Ντάριο Φο (δεν πληρώνω – δεν πληρώνω) είχε προφτάσει να κάνει τις νομικές αλχημείες και δεν βρήκαν τίποτε να πάρουν. Δεκάρα τσακιστή. Ο απατεώνας περνάει ζωή και κότα με την ευγενική χορηγία της Ελληνικής Δικαιοσύνης και ο συνεπής καταρρέει.

Επίσης, γιατί όλες οι υποθέσεις να έχουν δικαίωμα έφεσης; Όταν προσπαθούμε να αποσυμφορήσουμε το σύστημα απονομής δικαιοσύνης, μια λύση δεν είναι κάποιες, μη ποινικές τουλάχιστον, υποθέσεις να μην μπορούν να προσφύγουν σε δεύτερο βαθμό; Αν, ας πούμε, η καταδίκη είναι παμψηφεί και σύμφωνα με την εισαγγελική πρόταση; Αν είναι αυτό που λέμε «καραμπινάτη περίπτωση, που βγάζει μάτι»; Δηλαδή, όταν κάποιος έχει αποδεχθεί όλα σου τα τιμολόγια, τα έχει καταχωρήσει, έχει αφαιρέσει τον ΦΠΑ, τα έχει παρουσιάσει ως έξοδα στον ισολογισμό του και δεν σε πληρώνει με το «έτσι γουστάρω», τι διαφορετικό θα πει στο εφετείο; Αν δεν έχει ούτε καν εμφανιστεί στην εκδίκαση πρωτοδίκως, γιατί να εμφανιστεί στο εφετείο; Χρόνο προσπαθεί να κερδίσει. Δεν είμαι νομικός, κοινό νου έχω, απ’ ό,τι διαβάζω όμως ανάλογες προτάσεις έχουν διατυπώσει και έγκριτοι νομικοί.

Και πάμε στο ουσιαστικότερο. Αν, τελικά, δεν εισπραχθεί το ποσό, διότι η εταιρεία θα κλείσει ή δεν έχει μετρητά ή υπάρχουν κι άλλες απαιτήσεις «στην ουρά» πριν από σένα, γιατί το ποσό να μην επιστρέφεται από την εφορία ως αχρεωστήτως καταβληθέν; Αν, δηλαδή, αποδείξεις τελεσίδικα, ότι τον ΦΠΑ που πλήρωσες ουδέποτε τον εισέπραξες και τα εισοδήματα για τα οποία φορολογήθηκες ουδέποτε τα είχες, γιατί το κράτος να επιμένει να παρακρατεί ένα ποσό που δεν του ανήκει; Με ποια λογική; Με ποια ηθική; Με ποια αναπτυξιακή οπτική, διάολε;

Αλλά, θα μου πείτε, τι ψάχνω να βρω όταν ο μεγαλύτερος φεσατζής είναι το ίδιο το κράτος. Σε 7,5 δις έφτασαν φέτος οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του κράτους στην αγορά, για να παρουσιάσει, δήθεν, λογιστικό πλεόνασμα… Μεγαλοφυές! Δεν σε πληρώνω και εμφανίζω αυτά, τα δικά σου λεφτά, τα κλεμμένα από την αγορά λεφτά, σαν οικονομική πρόοδο, μπας και κοροϊδέψω λίγο ακόμα τους «κουτόφραγκους» και τους ψηφοφόρους. Όταν, ο μέγας απατεών, ο φεσαδόρος των 7,5 δις «το παίζει» εγγυητής της νομιμότητας, όταν το ίδιο το κράτος δίνει το ρυθμό στο χορό της παρανομίας παραβαίνοντας τους νόμους που θέσπισε, ακόμα και τη συμφωνία που υπέγραψε με τους δανειστές, όπου προβλέπεται ρητά η εξόφληση των κρατικών χρεών, για ποιο θεσμικό πλαίσιο να συζητάμε;

Ίσως ο «μάγκας» δικηγόρος να είχε, τελικά, δίκιο: «μαζόχες» είμαστε. Γιατί πώς αλλιώς να εξηγηθεί το ότι εξακολουθούμε να δίνουμε, κυριολεκτικά, ψήφο εμπιστοσύνης σε ανθρώπους που όλη τους τη ζωή την πέρασαν στην ασφάλεια της οικονομικής θεωρίας και της κρατικής αγκαλιάς (με τα δικά μας χρήματα, ε;) και δεν διακινδύνεψαν να χάσουν ούτε μισό ευρώ, κουμαντάροντας έστω και μια βαρκούλα, στη θάλασσα της πραγματικής οικονομίας;

Πηγή: athensvoice.gr

Εγκαταλείπει για πάντα τη πολιτική και την Ελλάδα ο Θάνος Τζήμερος!

Σύμφωνα με αποκλειστικό ρεπορτάζ από ToKoulouri.com, η ανεργία και η ανέχεια που βίωνε ο πρώην πρόεδρος της Δημιουργίας Ξανά Θάνος Τζήμερος, τον  έσπρωξε στο να εγκαταλείψει για πάντα την Ελλάδα και να κάνει μια νέα αρχή στο Βούπερταλ της Γερμανίας.

Διαβάστε περισσότερα:

Μια μεγάλη στροφή στην καριέρα του κάνει σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, ο αρχηγός της «Δημιουργίας Ξανά», Θάνος Τζήμερος, καθώς η ανεργία τον ώθησε στην απόφαση να μεταναστεύσει στο Βούπερταλ της Γερμανίας όπου και θα ξεκινήσει την καριέρα του ως ταριχευτής ζώων στον τοπικό ζωολογικό κήπο.

Όπως μεταφέρουν πρόσωπα του περιβάλλοντος του, ο κ. Τζήμερος θεωρούσε δεδομένη την είσοδο του νεανικού και καινοτόμου σχηματισμού του στη Βουλή, με αποτέλεσμα η αποτυχία της «Δημιουργίας Ξανά» στις εκλογές του Ιουνίου να τον συλλάβει απροετοίμαστο για την επόμενη μέρα. Μπροστά στο φάσμα της ανεργίας, ο 41χρονος δημιουργικός διευθυντής ξεκίνησε την αναζήτηση εργασίας, στέλνοντας βιογραφικά σε όλες τις μεγάλες διαφημιστικές εταιρείες, αφού η ενασχόλησή του με την πολιτική είχε σαν αποτέλεσμα η εταιρεία του, Reverse, να περάσει σε δεύτερο πλάνο και τελικά να καταστεί μη βιώσιμη.

Παρά το γεγονός ότι συμμετείχε σε αρκετές συνεντεύξεις, η έλλειψη προϋπηρεσίας και ο υψηλός ανταγωνισμός αποτέλεσαν τροχοπέδη στην πρόσληψη του. Αντίθετα, ο δρόμος της μετανάστευσης στη Γερμανία ήταν ανοιχτός, μιας και οι ισχύουσες ειδικές οικονομικές ζώνες για μετανάστες, τις οποίες έχει υποστηρίξει σθεναρά ο κ. Τζήμερος και για τη χώρα μας, εξασφαλίζουν τις κατάλληλες συνθήκες για την προσέλκυση επενδύσεων και τη δημιουργία θέσεων εργασίας.

Στελέχη του διοικητικού συμβουλίου του ζωολογικού κήπου του Βούπερταλ, ενός εκ των μεγαλύτερων της Σαξωνίας, περιγράφουν τον τρόπο με τον οποίο στοχεύουν να μετατρέψουν το πρόβλημα των πολλών θανάτων ζώων σε ευκαιρία για οικονομική ανάπτυξη. Όπως αναφέρουν, σχεδιάζουν να ταριχεύουν τα νεκρά ζώα και στη συνέχεια να τα διαθέτουν προς πώληση στο Βέλγιο, μια αγορά όπου υπάρχει μεγάλη ζήτηση για βαλσαμωμένα κεφάλια λύκων, αρκούδων και άλλων ζώων.

Ο Θάνος Τζήμερος, ο οποίος συστήθηκε ως Γλαύκος (σ.σ. προφέρεται «Γκλάουκους» στα γερμανικά) λόγω της γνωστής δυσκολίας των Γερμανών να προφέρουν το φθόγγο «θ», πρόκειται να αναλάβει χρέη αρχιταριχευτή. Στα καθήκοντα του θα περιλαμβάνεται η περισυλλογή των κουφαριών, το κρέμασμα τους από ειδικό ατσάλινο τσιγκέλι, το στράγγισμα του αίματος και εν συνεχεία το γδάρσιμο του, ψόφιου πλέον, ζωντανού. Τέλος, ο απερχόμενος πολιτικός αρχηγός θα επιβλέπει τη διαδικασία ταρίχευσης, η οποία διενεργείται από ιαπωνικές μηχανές αυτόματης ταρίχευσης, τελευταίας τεχνολογίας.

Σε επικοινωνία του «Κουλουριού» μαζί του, ο κ. Τζήμερος αρνήθηκε ευγενικά να σχολιάσει, παραπέμποντάς μας στο τελευταίο του τιτίβισμα στο κοινωνικό δίκτυο «Twitter», όπου ανέφερε χαρακτηριστικά: «Μέσα στο τρένο Αθηνών Γερμανίας, στην τρίτη θέση, σε μιαν άκρη καθισμένος, αφήνω πίσω μου το μαύρο παρελθόν και φεύγω στ’ άγνωστο, φτωχός κι αδικημένος.»

Πηγή: ToKoulouri.com

Θάνος Τζήμερος: Λίπασμα για άγονα μυαλά δεν έχει βρεθεί ακόμα.

Λίπασμα για άγονα μυαλά δεν έχει βρεθεί ακόμα.

Το κείμενο που ακολουθεί είναι αναδημοσίευση από το dimiourgiaxana.gr 

To προηγούμενο άρθρο μου για τα «ιερά τρακτέρατα του κάμπου» έμαθα ότι δυσαρέστησε πολλούς κρατικοδίαιτους αγρότες στο χωριό μου. Είχα υποσχεθεί να επανέλθω με συνολικές προτάσεις για την αγροτική ανάπτυξη, καθώς η ομάδα που ασχολείται με τον τομέα, στη «Δημιουργία, ξανά!», έχει πλούσιο υλικό. Δεν ξέρω πόσους θα δυσαρεστήσω τώρα, αλλά τον πρώτο τον δυσαρέστησα το Σάββατο, σε μια μεικτή παρέα αγροτών και (ντεμέκ) αστών, που συζητούσαμε το θέμα.

Ο Γιώργος Κ., δικηγόρος, κληρονόμησε ένα παλιό σπίτι στο χωριό του παππού και 10 στρέμματα εκεί κοντά. Δεν τα καλλιεργεί, αλλά και δεν τα πουλάει. «Είμαι δεμένος συναισθηματικά» λέει. Στην ερώτηση «γιατί δεν τα νοικιάζεις σε κάποιον ντόπιο;» η απάντηση είναι αφοπλιστική «μα, δεν μου τα ζήτησε κανένας, είναι κι άλλα μπαΐρια εκεί γύρω». («Μπαΐρι» είναι το ακαλλιέργητο, για χρόνια, χωράφι.) Λίγο αργότερα αποκάλυψε και ένα και δεύτερο αντικίνητρο: «Έπειτα, αν το έβλεπαν οργωμένο θα έχανε αξία. Κι επειδή είναι κοντά στο χωριό, άμα τα έδινα, θα τα έδινα για οικόπεδο». Υπάρχει κι ένα, ανομολόγητο, τρίτο: η χρησικτησία, αυτή η απίστευτη ελληνική πατέντα νόμιμης κλοπής. Σπάνια, έως ποτέ, ένα χωράφι νοικιάζεται με συμβόλαιο. Η συμφωνία γίνεται προφορικά και το ενοίκιο καταβάλλεται με «μαύρα» ή σε είδος: 10 τενεκέδες λάδι. Αυτό όμως δημιουργεί προηγούμενο ώστε ο καλλιεργητής να ισχυριστεί μετά από χρόνια ότι «αφού το καλλιεργώ, είναι και δικό μου!»

Πάντως, ο συναισθηματισμός, ανακατεμένος με προσδοκία υπεραξίας, ευδοκιμεί παντού στην ελληνική ύπαιθρο, ιδιαίτερα όταν οι τίτλοι ιδιοκτησίας βρίσκονται σε κάποιο αστικό γραφείο.

Σαν τον Γιώργο υπάρχουν χιλιάδες. 500.000 περίπου υπολογίζεται ότι είναι οι κάτοχοι αγροτικής γης που δεν ασχολούνται με τη γεωργία. Τεράστιες εκτάσεις ρημάζουν γιατί κανένας πολιτικός, παρά τις σοσιαλιστικές του κορόνες, δεν σκέφτηκε ποτέ πραγματικά σοσιαλιστικά: το χωράφι είναι πλουτοπαραγωγική πηγή και δεν έχεις δικαίωμα να την κρατάς ανενεργή! Αν δεν είσαι αγρότης θα πρέπει να είσαι υποχρεωμένος, έναντι κάποιας προκαθορισμένης αμοιβής, να την παραχωρήσεις για αγροτική καλλιέργεια. Κι εσύ, εκεί που δεν έπαιρνες τίποτε, θα πάρεις το «κάτι τις» σου, και η γη θα απελευθερωθεί για να αρχίσει να παράγει. Του κακοφάνηκε του Γιώργου. «Δηλαδή, αυτό θα κάνατε, αν κυβερνούσατε»; Αυτό, ακριβώς. «Μα αυτό είναι αριστερό!» Και λοιπόν; Είναι αποτελεσματικό.

Όμως, τι θα συνέβαινε αν ο Γιώργος αποφάσιζε αύριο να μετακομίσει στο χωριό και γίνει αγρότης; «Θα έπρεπε να κάνει έναρξη επαγγέλματος, να γραφτεί στον ΟΓΑ και στο Μητρώο Αγροτών» θα σκεφθείτε σαν φυσιολογικοί άνθρωποι. Αμ, δε! Αν θέλεις να γίνεις νέος αγρότης, θα ζήσεις πολλές πράξεις του θεάτρου του παραλόγου! Η νομοθεσία λέει ότι πρέπει να γραφτείς στο Μητρώο Αγροτών και Αγροτικών Εκμεταλλεύσεων (ΜΑΑΕ), αφού ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΣ έχεις ασφαλιστεί στον ΟΓΑ. Και τι ζητάει ο ΟΓΑ για να σε ασφαλίσει; Να έχεις ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΣ γραφτεί στο Μητρώο Αγροτών και Αγροτικών Εκμεταλλεύσεων! Κλασικά ελληνικό, ε; Αλλά ο παραλογισμός δεν σταματάει εκεί. Ο ΟΓΑ σε ασφαλίζει μόνο εάν είσαι ΗΔΗ αγρότης τουλάχιστον ένα χρόνο και για να γραφτείς στο ΜΑΑΕ πρέπει να έχεις το περασμένο φορολογικό έτος το 35% τουλάχιστον των εισοδημάτων σου από γεωργική δραστηριότητα! Απίστευτο! Δηλαδή, ο μόνος τρόπος είναι να ξεκινήσεις επί έναν τουλάχιστον χρόνο ανασφάλιστος, και ουσιαστικά παράνομος, και αφού αποκτήσεις εισοδήματα από τη γεωργία να σε αναγνωρίσουν ως αγρότη! Κι αν τα πρώτα χρόνια (πράγμα συνηθισμένο σε πολυετείς καλλιέργειες) δεν υπάρξουν εισοδήματα; Θα είσαι ανασφάλιστος και εκτός ΜΑΑΕ όσο πάει, μέχρι να υπάρξουν! Αν, τώρα, αντί για τη γεωργία θες να ασχοληθείς με την κτηνοτροφία, αυτό θεωρείται έγκλημα καθοσιώσεως και εσχάτης προδοσίας. Για τιμωρία θα πρέπει να περιμένεις από 12 μέχρι 18 μήνες μόνο για την έγκριση των περιβαλλοντικών όρων! Και μετά, έχει ο Θεός…

Δυστυχώς, όπως έγραφα και την προηγούμενη εβδομάδα, τα μπλόκα του Μπούτα το μόνο που καταφέρνουν είναι να… μπλοκάρουν. Όχι μόνο το δρόμο αλλά και την ίδια τη γεωργία, καθώς τα χρόνια και δομικά προβλήματά της δεν λύνονται με «αρπαχτές». Λύνονται με δομικές αλλαγές. Κι αυτές είναι:

1. Καθορισμός χρήσεων γης. Να ξέρεις ποια έκταση προορίζεται για να καλλιεργηθεί, ποια για να χτιστεί, ποια για να γίνει βιομηχανική εγκατάσταση. Όταν περιμένεις το χωράφι σου να γίνει οικόπεδο, έχεις μια γη «νεκρή» για δεκαετίες. Σε όλες τις σοβαρές χώρες, η γεωργική γη διέπεται από συγκεκριμένη νομοθεσία: μεταβιβάζεται μόνο σε γεωργούς, φορολογείται με ειδικό τρόπο, δεν μπορείς να την κατατμήσεις, υπάρχουν Τράπεζες Γης κ.λπ.

2. Υποχρεωτικός αναδασμός. Αν δεν θες να το πουλήσεις, είσαι υποχρεωμένος να το νοικιάσεις. Το ίδιο υποχρεωμένοι θα είναι και οι ιδιοκτήτες των γειτονικών «μπαϊριών» ώστε κάθε γεωργική εκμετάλλευση να αποκτήσει, ανάλογα με την μορφολογία του εδάφους, μέγεθος ικανό για να είναι ανταγωνιστική. (Μέσο μέγεθος εκμετάλλευσης σήμερα: Ελλάδα 48 στρέμματα, το χαμηλότερο στην ΕΕ, με μέσο μέγεθος αγροτεμαχίου 7 στρέμματα! Αυστρία 190 στρέμματα, Γαλλία 520, Δανία 590.) Φυσικά η ανταγωνιστικότητα δεν εξαρτάται μόνο από το μέγεθος. Υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες: η ποιότητα του εδάφους, τα δίκτυα, η τεχνολογία. Αλλά με 10 στρέμματα και… χρυσόδεντρα να καλλιεργείς, δεν ζεις.

3. Σχεδιασμός με βάση τις δυνατότητες, τους περιορισμούς και τις ανάγκες της χώρας και όχι τις επιδοτήσεις!
Οι επιδοτήσεις κατέστρεψαν τη γεωργία. Έκαναν τους αγρότες επαγγελματίες απατεώνες που έπαιρναν τα λεφτά των «κουτόφραγκων» με πλαστά στοιχεία. Έκαναν τους γεωπόνους γραφιάδες, και τους γεωργικούς συνεταιρισμούς κέντρα διαφθοράς και πολιτικών εξυπηρετήσεων. Αν δεν καεί η κομματική «μουχρίτσα»που πνίγει κάθε υγιή προσπάθεια αγροτικής ανάπτυξης, «χαΐρι» δεν πρόκειται να δούμε.

4. Σχεδιασμός «από κάτω προς τα πάνω».
Μέχρι τώρα, όποια «προγράμματα» σχεδιάστηκαν δεν έλαβαν υπόψη τη γνώμη των ανθρώπων της υπαίθρου. Ήταν άκαμπτα και μονολιθικά και δεν μπόρεσαν να προσαρμοστούν στις αλλαγές της αγοράς. Η ίδια η δυσκινησία (για να μην πουμε πλήρης ακινησία) του κρατικού μηχανισμού είναι η καλύτερη εγγύηση ότι η γεωργία δεν θα παρακολουθεί τις τεχνολογικές εξελίξεις, δεν θα αντιλαμβάνεται τις αλλαγές της ζήτησης, δεν θα έχει πρόσβαση στις αγορές.

5. Διαχείριση του περιβάλλοντος με σύνεση, 
δηλαδή σαφείς και αυστηροί κανόνες για τη χρήση των υδάτων, των αγροχημικών, τη δασική πολιτική. Κι όλα αυτά, με σύγχρονη ματιά. Όταν η τεχνολογία μπορεί και εξοικονομεί κάθε σταγόνα νερού (στάγδην άρδευση) εμείς φτιάχνουμε ακόμα ανοιχτούς αγωγούς (κανάλια), με μεγάλη απώλεια νερού και μηδαμινή ασφάλεια. Τεράστιες εκτάσεις δεν έχουν πρόσβαση σε νερό, ο υδροφόρος ορίζοντας σε πολλές περιοχές έχει γίνει υφάλμυρος από την υπεράντληση, την ίδια στιγμή που τα έργα στον Αχελώο, ένα βήμα πριν την ολοκλήρωση, έχουν παγώσει από απανωτές προσφυγές στο ΣτΕ. Ποιος θα αποφασίσει επιτέλους τον νομοθετικό περιορισμό της ασυδοσίας των τοπικών παραγοντίσκων που αυτοβαφτίζονται «οικολόγοι» και με πρόσχημα δύο φωλιές κορμοράνων μπορούν να βυθίσουν στην υπανάπτυξη τη Θεσσαλία και τη Μακεδονία μαζί;

6. Ο αγρότης να γίνει επιχειρηματίας. Οι αγροτικοί συνεταιρισμοί να κόψουν κάθε δυσώδη ομφάλιο λώρο με την κρατική γάγγραινα και να λειτουργούν ως ΑΕ, προσφέροντας δικτύωση, συνεργασίες, συλλογική προμήθεια εφοδίων και εξοπλισμού, οργανωμένες δομές παραγωγής, μεταποίησης και συσκευασίας των προϊόντων, υπηρεσίες marketing, διαφήμισης και προώθησης στις αγορές του κόσμου, ανάπτυξη καινοτομιών και ένα άλλο… σοσιαλιστικό: κοινόχρηστα μέσα καλλιέργειας. Την περίοδο των αφειδών επιδοτήσεων, κάθε οικογένεια με 20 στρέμματα αγόραζε και μια θεριζοαλωνιστική μηχανή, η οποία, φυσικά, δεν έκανε ποτέ απόσβεση, και την πάρκαρε περήφανη δίπλα στο τρακτέρ και τη Μερσεντές/Καγιέν κ.λπ. Επίσης: αγροτικά super markets, για να διασυνδεθεί ο αγροτικός χώρος με τους υπόλοιπους τομείς της οικονομίας χωρίς μεσάζοντες, μονοπώλια και καρτέλ. Η Αγροτική Τράπεζα να αφοσιωθεί στην αποστολή της: τη χρηματοδότηση της αγροτικής οικονομίας με ανταγωνιστικούς όρους. (Μέχρι σήμερα, η ΑΤΕ υπήρξε ο μόνιμος χρηματοδότης των κομμάτων και των «εκλεκτών» τους, και γι’ αυτό κατέρρευσε.)

7. Ο γεωπόνος να φύγει από το γραφείο και να ξαναβρεθεί δίπλα στον αγρότη, στο χωράφι.Να τον συμβουλεύει και να τον προσανατολίζει σε νέες, δυναμικές καλλιέργειες, βιοκαύσιμα, αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά, που είναι ιδανική λύση για την αξιοποίηση μειονεκτικών, ορεινών ή ημιορεινών εκτάσεων. Στη χώρα μας υπάρχουν 6.000 είδη αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών, εκ των οποίων τα 400 είναι ενδημικά και δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στον κόσμο. Το ξηροθερμικό μεσογειακό κλίμα ευνοεί πολύ την παραγωγή αρωματικών φυτών πλούσιων σε αιθέρια έλαια. Κι ακόμα: σύνδεση της αμοιβής των κρατικών υπαλλήλων που ασχολούνται με τη γεωργία με τα αποτελέσματα που φέρνουν. Θες να πλουτίσεις, υπεύθυνε της Διεύθυνσης Γεωργίας, που μέχρι σήμερα έπρεπε να σου κάνουν «τεμενάδες» για μια άδεια; Κάν’ το νόμιμα! Γίνε manager της Υπηρεσίας σου, τράβα γερό κουπί (αυτό σημαίνει, άλλωστε, η λέξη «υπηρέτης») δημιούργησε πλούτο για τους αγρότες, πλούτο για την Εθνική Οικονομία και πάρε και το bonus σου! Τα φέρνεις; Τα παίρνεις!

8. Σιδηρόδρομος. Γιατί αυτό που βγαίνει από το χωράφι ή το μεταποιητήριο θα πρέπει να φτάνει στις αγορές της Ευρώπης γρήγορα και φτηνά.

Όλα αυτά, όμως, προϋποθέτουν μια άλλη καλλιέργεια: του μυαλού όσων αποφασίζουν. Δυστυχώς, για άγονα μυαλά λίπασμα δεν έχει βρεθεί ακόμα.