Η “Αριστερά της ευθύνης” και της Κωλοτούμπας: ο “μοιραίος” κ. Κουβέλης σέρνει τη χώρα σε εκλογές

Γράφει σήμερα ο Τάσος Τσιφόρος στο NewPost

Προφανώς η κυβέρνηση και το Μαξίμου έκαναν πολλά λάθη. Ειδικά μετά τις ευρωεκλογές, αρκετοί λένε, ότι τα έκανε όλα λάθος, ανεβάζοντας τον πήχη της διαπραγμάτευσης με την τρόικα και μπαίνοντας ευθέως στον «ανταγωνισμό» παροχών με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Επρόκειτο για μία μάχη εξ αρχής χαμένη, διότι οι όποιες κινήσεις του Μαξίμου γίνονταν στο στενό δημοσιονομικό κορσέ της τρόικας, προκαλώντας συχνά και τη δυσφορία των πιστωτών, οι δε εξαγγελίες της Κουμουνδούρου στην αντιπολιτευτική άνεση του «λεφτά υπάρχουν».

Ωστόσο, η προεδρική εκλογή δεν μοιάζει να κρίνεται σε αυτά. Αντιθέτως, ένα πρόσωπο μοιάζει να καθορίζει την τύχη της χώρας. Και, σχήμα οξύμωρο καθώς το κόμμα του εξαερώθηκε, αυτός είναι ο κ. Φώτης Κουβέλης.

Ο άνθρωπος που, μέχρι και τα τέλη Σεπτεμβρίου, εμφανιζόταν ο πλέον πιθανός υποψήφιος για την Προεδρία. Αυτός που είχε ήδη «κλείσει το μάτι» στους απεσταλμένους των Σαμαρά και Βενιζέλου για να είναι ο διάδοχος του κ. Κάρολου Παπούλια, σύρει πλέον τη ΔΗΜΑΡ του στον ΣΥΡΙΖΑ και τη χώρα σε εκλογές.

Εξ αρχής, όσοι δεν έμεναν στο επίπεδο των πολιτικών εντυπώσεων και της ονοματολογίας, σημείωναν ότι για να τελεσφορήσει η προεδρική εκλογή θα έπρεπε να μεταστραφεί μία ολόκληρη κοινοβουλευτική ομάδα ή να διασπαστούν ισομερώς οι κοινοβουλευτικές ομάδες ΔΗΜΑΡ και ΑΝΕΛ.

Αφού, λοιπόν, ο κ. Κουβέλης «έκαψε» τις γέφυρες προς το Προεδρικό Μέγαρο, πλέον σύρει το μεγαλύτερο μέρος της κοινοβουλευτικής του ομάδας στην Κουμουνδούρου. Ο κ. Κουβέλης θα βρεθεί στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας ενώ ακόμη πέντε βουλευτές στα ψηφοδέλτια της Κουμουνδούρου.

Τούτων δοθέντων, και επειδή ουδείς στο Μαξίμου θεωρούσε αξιόπιστο συνομιλητή τον έτερο Πρόεδρο μικρού κόμματος, τον Πάνο Καμμένο, το κόλπο της Προεδρικής εκλογής «χάθηκε» κάπου μεταξύ Αγίου Κωνσταντίνου και Κουμουνδούρου.

Ή για την ακρίβεια, στη διαδικασία μετακόμισης των υπολοίπων της ΔΗΜΑΡ στην έδρα του ΣΥΡΙΖΑ.

Ως προς την «αριστερά της ευθύνης», αυτά θα τα κρίνει η ιστορία. Αν, βέβαια, ασχοληθεί…

Σημείωση Ρ.Μ: τον Φώτη Κουβέλη έχουν αποκαλέσει παλαιότερα και “Πολιτικό πάροχο της Διαπλοκής”.

kouvelhs

Advertisements

Στον ΣΥΡΙΖΑ ψάχνουν αποκούμπι οι βολεψάκηδες της ΔΗΜΑΡ

Πρόθεση της ΔΗΜΑΡ είναι να συμβολίσει την σύγκλιση με τον ΣΥΡΙΖΑ ξεκινώντας από την κοινή στάση στο Κοινοβούλιο απέναντι σε μέτρα που εισηγείται η κυβέρνηση

«Είμαστε ικανοποιημένοι από το γεγονός ότι υπάρχει μία ανταπόκριση στην αρχική πρωτοβουλία που αναλάβαμε, όπως δε, καταγράφει σήμερα ο Τύπος, κινήθηκε σε ένα θετικό κλίμα και άνοιξε διαύλους επικοινωνίας, τους οποίους είμαστε διατεθειμένοι -και εμείς και ο ΣΥΡΙΖΑ- να κρατήσουμε ανοικτούς».

Με τα λόγια αυτά (άλλα… λόγια ν’ αγαπιόμαστε) ο εκπρόσωπος Τύπου της ΔΗΜΑΡ Χρήστος Μαχαίρας επιχείρησε να δικαιολογήσει την ξαφνική αγάπη του κόμματός του προς τον ΣΥΡΙΖΑ, με την αγωνία μήπως ο Φώτης Κουβέλης και ένας-δυο φίλοι του ακόμα, ξαναδούν τα… κοινοβουλευτικά έδρανα!

Ωστόσο, μιλώντας στον ΣΚΑΙ, ο Χρ. Μαχαίρας έκανε λόγο για κλίμα καλής διάθεσης και για σημεία σύμπτωσης, αλλά και για ασυμφωνία σε καθοριστικές επιλογές για τη χώρα, ενώ απέκλεισε άμεση συνάντηση Κουβέλη-Τσίπρα.

πηγή

Τα “συμβόλαια” του Κουβέλη και το πειρατικό παραμάγαζο που λέγεται ΔΗΜΑΡ

kouvelis

Μέχρι και οι… πέτρες γνωρίζουν σε αυτή την χώρα πως η ΔΗΜΑΡ δημιουργήθηκε γιατί το αποφάσισε κορυφαίος Έλληνας επιχειρηματίας, οποίος δεν άντεχε (και σωστά) το ενδεχόμενο ο μωροφιλόδοξος, αμετροεπής και αμόρφωτος Τσίπρας να κερδίσει τις εκλογές και να οδηγήσει την χώρα στο Χάος.

Έτσι ο Φώτης Κουβέλης, ο επονομαζόμενος και Πάστορας της Διαπλοκής, ως γνωστό πειθήνιο όργανο των εγχώριων νταβατζήδων, υλοποίησε την «διαταγή» του κορυφαίου επιχειρηματία και εν μια νυκτί έστησε το πειρατικό παραμάγαζο της ΔΗΜΑΡ.

Έχοντας όμως πάντα στην άκρη του μυαλού του, έναν βασικό πολιτικό στόχο: Να γίνει ο επόμενος Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Εκτιμώντας  πως η ΔΗΜΑΡ ακόμη και εάν συμμετείχε σε ένα κυβερνητικό σχήμα, θα έπρεπε να συνωμοτήσει το σύμπαν για να καταφέρει να γίνει πρωθυπουργός.

Ενώ αντιθέτως  η  Προεδρία της Δημοκρατίας είναι ένας στόχος ρεαλιστικός, πολιτικά εφικτός…

Αυτό είναι σε γενικές γραμμές το «συμβόλαιο» που υπέγραψε με τον κορυφαίο Έλληνα επιχειρηματία και αυτό υλοποιούσε πιστά μέχρι πρότινος.

Ελάτε όμως που ο φιλόδοξος και… αχόρταγος κυρ Φώτης, είχε πάντα ανοιχτούς διαύλους, από την εποχή του «βρόμικου ΄89», με τον έτερο κορυφαίο έλληνα Νταβατζή, που ως γνωστόν μέχρι πριν λίγο καιρό ήταν και στα μαχαίρια με τον αρχικό «χορηγό» της ΔΗΜΑΡ…

Μιλάμε για ένα Νταβατζή ο οποίος είναι πιο σκληρός «παίκτης» από τον πρώτο, έχει «εκτελέσει» και μια σειρά πρωθυπουργών και υπουργών στο παρελθόν και αρνείται να αποδεχθεί πως οι εποχές αλλάζουν και πως στην Ελλάδα της Τρόικα, και της «Κατοχής» δεν μπορεί πλέον να κάνει κουμάντο από το παρασκήνιο. Και να παίρνει και όλες τις μεγάλες δουλειές από το Δημόσιο…

Είναι λοιπόν ΔΕΔΟΜΕΝΟ πως ο Πάστορας έχει συνάψει «νέο συμβόλαιο» με τον δεύτερο Νταβατζή και βάση πλάνου και σχεδίου, ηγείται του αγώνα αποδόμησης της Κυβέρνησης και προσωπικά του Σαμαρά.

Ο στόχος είναι  προφανής και στους πλέον αμύητους με το παρασκήνιο. Γιατί ο κυρ Φώτης ΠΟΤΕ δεν νοιάστηκε πραγματικά για τους εργαζόμενους της ΕΡΤ, αφού με τεράστια ευκολία συναίνεσε σε νόμους και διατάξεις που κόψανε μισθούς και συντάξεις,οδηγώντας με βίαιο τρόπο τεράστια τμήματα της ελληνικής κοινωνίας στην φτωχοποίηση.

Ο Πάστορας της Διαπλοκής για το μόνο που νοιάζεται είναι να ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΕΙ σήμερα το απόγευμα (;) την εκτέλεση του συμβολαίου του, με τον Εθνικό Νταβατζή και να σπρώξει τον Σαμαρά σε κάποιο απονενοημένο διάβημα.

Αυτό πάντως που δεν έχει μετρήσει καλά, είναι το αποτέλεσμα μια τέτοιας ΟΛΕΘΡΙΑΣ εξέλιξης για τον τόπο.
Αφού θα φέρει ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ο ίδιος την ευθύνη για την πορεία της καταστροφής στην οποία θα οδηγήσει την χώρα, κάτι που αντιλαμβάνεται το σύνολο των σκεπτόμενων Ελλήννων.

Οπότε κι νομοτελειακά θα μπει οριστικά ταφόπλακα και στους σχεδιασμούς του για την Προεδρία της Δημοκρατίας.

Αφήστε που είναι βέβαιο πως πολιτικά θα καταλήξει σαν τον Γιώργο Καρατζαφέρη.

Ο οποίος αν και παμπόνηρος και πιο «σκληρό καρύδι» από τον Πάστορα, «εκτελέσθηκε» με συνοπτικές διαδικασίες από το εγχώριο σύστημα της διαπλοκής, όταν δεν ήταν πλέον χρήσιμος…

Πηγή: lykavitos.gr

Την ευχή σου παπα – Φώτη!

marketnews eyxh

του Θάνου Τζήμερου

Το πιο προνομιούχο επάγγελμα της μεταπολίτευσης ήταν ο κοινοβουλευτικός αριστερός. Διάλεγες ύφος: επαναστάτη, φιλόσοφου, πατερούλη, κακόμοιρου, ό,τι ήθελες. Κι από περιεχόμενο, ό,τι σου κατέβαινε στην κούτρα! Δεν υπήρχε καμμία περίπτωση να σε καλέσουν να υλοποιήσεις οτιδήποτε, ούτε να κριθείς ποτέ.

Το χρήμα της… αστικής τάξης έπεφτε κανονικά: κρατική επιχορήγηση, μισθάρες, βουλευτικά αυτοκίνητα, γυμναστήρια, παιδικοί σταθμοί, συγγενείς και παρατρεχάμενοι μονιμοποιημένοι στη Βουλή, σύνταξη με δύο μόλις θητείες και καμμιά ντουζίνα παροχές ακόμα. Κανονική νομενκλατούρα στις καλύτερες εποχές της Σοβιετίας.

Ε, πού και πού κλείναμε και κανέναν δρόμο, μπαστακωνόμασταν και σε κανέναν καταπέλτη πλοίου, δέρναμε και κανέναν εργοδότη – ταξικό αντίπαλο για να δείξουμε ότι τόσος Μαρξ δεν πήγε χαμένος, και μετά ξανά στο ταμείο για να εισπράξουμε την επιχορήγηση και τους μισθούς. Είναι πολλά τα λεφτά, Κάρολε!

Από όλο αυτό το τσίρκο που, μαυρίζοντας τον αξέχαστο Μιχάλη Παπαγιαννάκη, έχασε την ευκαιρία να γίνει σοβαρή πολιτική δύναμη, ξεχώρισαν δύο αστέρες. Με τον έναν, το αμόρφωτο θρασύ μικρομέγαλο, που μαϊμουδίζει τον Παπαντρέα στα χειρότερά του, δεν αξίζει να ασχοληθούμε. Το ότι βρίσκεται σήμερα να διεκδικεί την πρωθυπουργία είναι αποκλειστική ευθύνη του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας που κατάφεραν να εκμαυλίσουν και να αποβλακώσουν τους ψηφοφόρους τους σε τέτοιο βαθμό ώστε να είναι πρόθυμοι να ανεβάσουν στον θρόνο οποιονδήποτε τους υποσχεθεί οτιδήποτε ακούγεται ευχάριστα.

Ο άλλος, όμως, είναι case study. Στη διαμάχη με το αμόρφωτο θρασύ μικρομέγαλο ήταν ο αντίποδας. Σοβαρός και πολιτισμένος, έλεγαν. Και μόνο που δεν τα πήγαινε καλά με «τους άλλους», τους μ-λ, λ-μ και Σία, κέρδιζε ρούμπους. Κι είχε και κείνο το ήρεμο, μελιστάλαχτο ύφος! Τον συμπαθούσες αμέσως. Βέβαια, κάποιοι αναρωτιόντουσαν μετά από κάθε δήλωση: «τι είπε, ρε παιδιά, κατάλαβε κανένας;» Όμως, εδώ δεν χρειάζονταν να καταλαβαίνεις.

Ο λόγος του Φώτη Κουβέλη ήταν σαν τις ψαλμωδίες: δεν ξέρεις τι λένε αλλά σε γαληνεύουν. «Θα σταθούμε με αληθινό ενδιαφέρον πάνω στα προβλήματα των εργαζομένων τα οποία θα λύσουμε με γνώμονα το δικαίωμα στη απασχόληση και την αξιοπρέπεια». Μπροστά σ’ αυτό το απαύγασμα ανθρωπισμού, οι λεπτομέρειες είναι περιττές – αν, ας πούμε, συμφωνεί με τη μείωση του μισθού ή τη μείωση του προσωπικού ή τι θα γίνει αν η εταιρεία κλείσει και βρεθούν όλοι στην ανεργία. Αυτές οι χοϊκές υποσημειώσεις δεν είναι ικανές να ταράξουν την ολύμπια γαλήνη του Κουβέλειου λόγου. Άλλοι έβγαζαν – έστω και καμένα – τα κάστανα από τη φωτιά. Κι επειδή ο άνθρωπος έχει μια ροπή εκεί που βρίσκει ευκολίες, η εκδοχή του «πολιτισμένου τίποτα» έγινε μανιέρα. Βρήκε και κόλπο για να ντριμπλάρει στα δύσκολα χωρίς να χάσει τη νιρβάνα του: εμφανίζοντας στην ίδια πρόταση δύο αντίθετες ιδέες ως συμπληρωματικές. Παράδειγμα: «Μεθοδεύουμε μια δίκαιη και μακροπρόθεσμη λύση του ασφαλιστικού χωρίς όμως να θιγούν οι κατακτήσεις των εργαζομένων στις οποίες θα σκύψουμε με σεβασμό, μπλα, μπλα, μπλα...»

Η αρχιτεκτονική είναι απλή. Μπορείτε να μελετήσετε τη δομή της σ’ ένα αρχετυπικό παράδειγμα: «Θα εργασθούμε με φρόνηση και σύνεση για την ταχύτερη δυνατή δημιουργία ομελέτας, η οποία θα ανακουφίσει τους πεινώντες συνανθρώπους μας, ενώ ταυτόχρονα θα προστατεύσουμε το κατακτημένο με κόπους και θυσίες δικαίωμα των αυγών σε μια αξιοπρεπή και άθραυστη διαβίωση, επιβεβαιώνοντας ακόμα μία φορά ότι στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα.»

Λίγο που αποκοιμιόταν το κοινό, λίγο που οι άλλοι ήταν της πυρκαγιάς, κάποιοι καλοπροαίρετοι, που δεν έψαχναν και πολύ, τον ψήφισαν. Μπήκε στη Βουλή και στην κυβέρνηση. Και τότε άρχισαν τα δύσκολα. Τις ωραίες έννοιες και τα εύηχα ουμανιστικά αντικατέστησαν οι σκληρές αλήθειες του χρέους, του ελλείμματος, των φόρων, της ανεργίας.

Τι κάνουμε τώρα; Τι ερώτηση! Αυτό που πάντα ξέραμε! Ωραία λόγια και ευχές! Και στα δύσκολα, όταν πρέπει να ληφθούν αποφάσεις που είναι ούτως ή άλλως επώδυνες, ξυπνάει η αριστερή σιγουράντζα: μακριά από ευθύνες! Κάντε εσείς κι εμείς θα λέμε!

Έτσι, ακόμα και τώρα που υποτίθεται ότι η ΔΗΜΑΡ συμμετέχει στην κυβέρνηση, ο αρχηγός της και οι 2 υπουργοί της  διαγωνίζονται αλλήλους σε ακινησία. Συμφωνούμε αλλά δεν ψηφίζουμε, λέμε «παρών» ή αποχωρούμε. Προωθούμε τάχα μου μεταρρυθμίσεις αλλά έχουμε στα ώπα – ώπα όλο το πελατειακό σύστημα, του κάνουμε όλα τα χατήρια, μην τυχόν μετακομίσουν κι άλλοι στο μαγαζί που κουμαντάρει το αμόρφωτο θρασύ μικρομέγαλο. Θέλουμε αλλαγές αλλά πολεμάμε κάθε αλλαγή προτείνοντας «έναν ειλικρινή και ουσιαστικό διάλογο με την άλλη πλευρά, που ευχόμαστε να…». Τι κι αν ο διάλογος με την άλλη πλευρά γίνεται εδώ και 20 χρόνια και δεν καταλήγει πουθενά. Τι κι αν και ο δύο πλευρές έχουν λερωμένη τη φωλιά τους και «κρατάει η μία την άλλη». Δεν μας ενδιαφέρει. Αρκεί να βρούμε ακόμα μια φορά την ευκαιρία να χρησιμοποιήσουμε ωραίες, αφηρημένες έννοιες: ισότητα, σοσιαλισμό, “ανθρώπινο πρόσωπο” αδελφοσύνη, δικαιοσύνη, αγαπάτε αλλήλους, ειρήνη υμίν…

Γι΄αυτόν τον ρόλο όμως δεν χρειάζονται πολιτικοί. Μια χαρά τα καταφέρνουν και οι παπάδες.

Πηγή: dimiourgiaxana.gr

Φώτης Κουβέλης: ο πάστορας της διαπλοκής

868fkoyvelis0109

Η πολιτική διαδρομή του Φώτη Κουβέλη ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τα διαπλεκόμενα συμφέροντα με τα οποία διατηρούσε και διατηρεί σχέσεις εξάρτησης και αποτελεί σε μόνιμη βάση το όχημα τους για την υλοποίηση των σχεδίων εκτροπής. Ο Φώτης Κουβέλης έδωσε εξετάσεις και πέρασε με άριστα όταν συμμετείχε, παίζοντας μάλιστα καθοριστικό ρόλο στο βρώμικο ’89, την εποχή που τα συμφέροντα επιχείρησαν να αφανίσουν πολιτικά τον Ανδρέα Παπανδρέου. Από τότε αποτελεί προνομιακός συνομιλητής και για αυτό διάφοροι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες στήριξαν και στηρίζουν το μόρφωμα που λέγεται ΔΗΜΑΡ.

Ο Πάστορας της διαπλοκής που συνωμοτεί τώρα προκειμένου να αποδομήσει την κυβέρνηση και τον Αντώνη Σαμαρά, κατά απαίτηση της διαπλοκής, είναι πολλαπλά εκτεθειμένος τόσο απέναντι στη κοινωνία όσο και απέναντι στον Ευάγγελο Βενιζέλο τον οποίο επιχειρεί να εγκλωβίσει στο βρώμικο κόλπο.

Ρωτάμε τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ αν είναι ενήμερος για τις μυστικές συναντήσεις και τις επαφές του Φώτη Κουβέλη με διάφορα πολιτικά και επιχειρηματικά παράκεντρα.

Ρωτάμε επίσης τον ίδιο τον Φώτη Κουβέλη να μας πει πόσα στελέχη του κόμματος έχει διορίσει από το παράθυρο σε νευραλγικές θέσεις στη ΔΕΗ, τον ΟΠΑΠ, την ΕΡΤ, και τις υπόλοιπες ΔΕΚΟ. Ο Lykavitos θα δημοσιοποιήσει σύντομα τη λίστα της ντροπής με τα διορισμένα κομματόσκυλα της ΔΗΜΑΡ για να μάθει ο λαός ολόκληρη την αλήθεια για τον Πάστορα της διαπλοκής.

Πηγή: lykavitos.gr ( lykavitos.gr/archives/28495 )

Πάνος Κολιοπάνος: ο πρώην υπάλληλος του Κόκκαλη και του Πάγκαλου, πολιτευτής του Κουβέλη και στο ΔΣ του ΟΠΑΠ

Του Σταμάτη Ζαχαρού

Ο Πάνος Κολιοπάνος είναι ένας άνθρωπος παντός καιρού. Υπήρξε στέλεχος του Ομίλου Κόκκαλη σχεδόν από τη σύστασή του αλλά η ικανότητά του να «μυρίζεται» τις αλλαγές σε συνδυασμό με την ευχέρεια που έχει επιδείξει στην αλλαγή ρότας, τον κρατούν διαρκώς στο προσκήνιο σε διάφορες -και ετερόκλητες μεταξύ τους- θέσεις με τελευταία την καρέκλα στο Δ.Σ. του ΟΠΑΠ. Μια θέση που δημιουργεί πολλά ερωτηματικά κυρίως λόγω της συγκυρίας.

Ο Σ. Κόκκαλης που έχει χτίσει μια αυτοκρατορία στο χώρο των τυχερών παιχνιδιών αναμένεται να παίξει σημαντικό ρόλο στην επικείμενη αποκρατικοποίηση του Οργανισμού Τυχερών παιχνιδιών. Ο Π. Κολιοπάνος έγινε ευρύτερα γνωστός από τη θητεία του στην εφημερίδα Επικαιρότητα. Ένα από τα πρώτα εγχειρήματα του έλληνα μεγιστάνα Σ. Κόκκαλη στο χώρο του Τύπου. Κυρίως όμως έγινε γνωστός από τη μακρόχρονη παραμονή του στο τιμόνι του Ρ/Σ Flash, ιδιοκτησίας Ελένης Κόκκαλη. Ο σταθμός μεσουρανούσε ακόμη όταν ο Κολιοπάνος (έμπειρος στο να αναγνωρίζει τις κακοτοπιές) αποχώρησε πριν αρχίσει η εντροπία του σταθμού που για χρόνια βρισκόταν στις πρώτες θέσεις των μετρήσεων ακροαματικότητας. Μετά από μια σύντομη απόπειρα να ανοίξει τα φτερά του σαν επιχειρηματίας (λειτούργησε το Γυμναστήριο του Hilton), ο Κολιοπάνος αναζήτησε το 2010 προστασία στον ασφαλή κόσμο του πολιτικού συστήματος. Επιχείρησε αρχικά να «αποκατασταθεί» στον τομέα που γνωρίζει καλά. Δηλαδή τα ΜΜΕ και ειδικότερα την ΕΡΤ που είχε αποδειχθεί ασφαλές καταφύγιο για πολλά πρώην στελέχη του Τύπου. Η προσπάθεια του ήταν ανεπιτυχής καθώς υπήρξαν σφοδρές αντιδράσεις αλλά βρήκε τελικά καταφύγιο στο γραφείο του τότε αντιπροέδρου της Κυβέρνησης Θ. Πάγκαλου, αναλαμβάνοντας τη θέση του Διευθυντή.

Καθώς όμως το ΠΑΣΟΚ έχανε την ορμή που του είχε δώσει το εκλογικό αποτέλεσμα του 2009, ο Κολιοπάνος εμπιστευόμενος το ένστικτό του, αποφάσισε πως είναι καιρός για μια ακόμη αλλαγή καριέρας. Αντί να είναι ένας απλός διευθυντής πολιτικού γραφείου (έστω και του πανίσχυρου Αντιπροέδρου) αποφάσισε να γίνει ο ίδιος πολιτικός. Ο παραδοσιακός πολιτικός χώρος του (το ΠΑΣΟΚ) βρισκόταν στα πρόθυρα του μαρασμού, όπως  ήδη κατέγραφαν οι δημοσκοπήσεις. Αποφάσισε λοιπόν να προσχωρήσει στη νεοσύστατη (και πολλά υποσχόμενη) ΔΗΜΑΡ, εκτιμώντας ότι με τον τρόπο αυτό θα μπορούσε να εξελιχθεί γρήγορα σε βασικό στέλεχος της παράταξης, όπως άλλωστε έκαναν και διάφοροι άλλοι χαμαιλέοντες του ευρύτερου «δημοκρατικού – σοσιαλιστικού» χώρου. Δυστυχώς όμως οι εκλογείς της ευρύτερης πατρίδας του (της Εύβοιας) δεν εκτίμησαν την μακρά πορεία του δίπλα σε πολιτικούς και παρά την θριαμβευτική είσοδο της ΔΗΜΑΡ στην Βουλή, ο Κολιοπάνος δεν εξελέγη Βουλευτής.

Καθώς όμως κανείς δεν χάνεται, ο Κολιοπάνος επανέλαβε τις προσπάθειές του για να βρεθεί στο τιμόνι της «ακέφαλης» τότε ΕΡΤ. Για μια ακόμη φορά η προσπάθεια του στέφθηκε με αποτυχία αλλά καθώς σ’ αυτή τη ζωή κανείς δεν χάνεται, οι νέοι πολίτικοι σύντροφοί του (η ΔΗΜΑΡ) τον πρότειναν για μια θέση στο διοικητικό συμβούλιο του ΟΠΑΠ.  Είναι άγνωστο το ποια προσόντα συνεκτιμήθηκαν για μια τέτοια πρόταση και ιδίως σε μια τόσο κρίσιμη φάση για την πορεία αποκρατικοποίησης του Οργανισμού. Μια αποκρατικοποίηση που θεωρείται ορόσημο για το μέλλον της χώρας. Ακόμη όμως και αν ο Κολιοπάνος θεωρείται εξαιρετικά χρήσιμος λόγω κάποιων δεξιοτήτων ή γνώσεων που έχει, η μακρόχρονη σχέση του με τον όμιλο Κόκκαλη, θα έπρεπε να είναι μείζων ανασταλτικός παράγοντας. Όχι απαραίτητα γιατί μπορεί να επηρεάσει τις αποφάσεις που θα ληφθούν, αλλά κυρίως διότι θα μπορούσαν οι σχέσεις του με τον όμιλο να θεωρηθεί ότι εξασφαλίζουν προνομιακή ενημέρωση σε μια διαδικασία που ακόμη είναι στα σπάργανα. Οι υπόλοιποι μνηστήρες του ΟΠΑΠ θα μπορούσαν να επικαλεστούν κάτι τέτοιο πλήττοντας το κύρος της διαδικασίας. Αυτό από μόνο του θα έπρεπε να κάνει δυο φορές πιο προσεκτικούς όσους τον πρότειναν. Η μονίμως διαμαρτυρόμενη εκσυγχρονιστική αριστερά βρέθηκε σε θέση να ελέγχει πρόσωπα και καταστάσεις. Είναι στο χέρι της να δημιουργήσει νέα ήθη σαν αυτά που ευαγγελιζόταν κατά τα πέτρινα χρόνια της ελάσσονος αντιπολίτευσης ή να ξαναβρεθεί εκεί απαξιώνοντας τη δύναμη που της έδωσε η κάλπη σε μια προσπάθεια να συντηρήσει σχέσεις που παλιότερα η ίδια κατηγορούσε ως διαπλοκή…

.

.

το παρακάτω είναι ρεπορτάζ από το ProtoThema (20/4/12)
Στην αυθόρμητη ερώτηση “κι άλλος δημοσιογράφος θέλει να γίνει πολιτικός;”, απαντά ο Πάνος Κολιοπάνος με αυτόματο τρόπο σε όποιον κάνει κλικ στη διεύθυνση www.panoskoliopanos.gr : “Συμμετέχω, γιατί πιστεύω ότι χωρίς την υπέρβαση αυτού του πολιτικού συστήματος, η Ελλάδα δεν έχει μέλλον”.

Σε κόκκινο φόντο, όπως θα ταίριαζε σε έναν ενεργό πολίτη ταγμένο στο χώρο της κεντροαριστεράς, ο Πάνος Κολιοπάνος μιλάει για τις μεγάλες αγάπες του. Την Εύβοια, τις δημοκρατικές αξίες και τις προοδευτικές αντιλήψεις. Μπορεί για πολλά χρόνια να ήταν επικεφαλής μεγάλων μέσων ενημέρωσης στην Αθήνα, όμως η Εύβοια δεν βγήκε ποτέ από την καρδιά του. Και γι’ αυτό πολιτεύεται στο νησί του, έναν τόπο στον οποίο περνά περισσότερο χρόνο απ’ όσο βρίσκεται στην Αθήνα, με την Δημοκρατική Αριστερά του Φώτη Κουβέλη.”Να δουλέψω θέλω, με ανθρώπους που έχουν τις ίδιες αγωνίες με μένα. Και αν πετύχουμε κάτι, κέρδος θα είναι γι’ όλους και μια προσωπική δικαίωση. Διότι αν δεν προσπαθήσουμε όσοι, εν πάση περιπτώσει, δείξαμε έναν αυτοσεβασμό και μια έντιμη στάση απέναντι στην κοινωνία και το επάγγελμά μας, ποιοί θα ασχοληθούν με την ανάταξη του ευτελισμένου πολιτικού συστήματος;”, γράφει ο Κολιοπάνος στην ιστοσελίδα του. Όσοι τον γνωρίζουν, ξέρουν ότι το εννοεί.

Διατέλεσε επί εννέα χρόνια διευθυντής στο ραδιοφωνικό σταθμό Flash. Και έκανε τα ρεπορτάζ, τις ειδήσεις, τις αναλύσεις και τις συνεντεύξεις που μεταδίδονταν από τη συχνότητα των 96,1 στα FM συνώνυμο της αντικειμενικότητας και της εγκυρότητας. Επί των ημερών του, ειδήσεις και ενημέρωση στο ραδιόφωνο σήμαιναν Flash. Μπορεί να μην είχε την μεγαλύτερη ακροαματικότητα, ήταν όμως ο σταθμός που αναζητούσαν όλοι για να μάθουν τι συμβαίνει. Ο σταθμός που μετέδιδε σήμερα τα νέα της επόμενης μέρας, το ραδιόφωνο που διαμόρφωνε το ρυθμό της μέρας. Ως διευθυντής του Flash, ο Κολιοπάνος οραματίστηκε και τη δημιουργία της ιστοσελίδας flash.gr. Μιας διαδικτυακής πύλης περισσότερο, που αν λειτουργούσε σήμερα θα αποτελούσε πρώτη επιλογή για την ενημέρωση της μεγάλης πλειονότητας των Ελλήνων. “Δεν ήμουν ποτέ εξουσιομανής“, δηλώνει ο Κολιοπάνος και είναι μάλλον περιττό. Κι αυτό διότι αυτό το πιστοποιούν όσοι συνεργάστηκαν μαζί του. Ως δημοσιογράφος, επί πολλά χρόνια κατάφερε να αποδείξει ότι η κριτική δεν είναι το μόνο πράγμα που ξέρει να κάνει. Για την ακρίβεια, ίσως είναι αυτό που τον ενδιαφέρει λιγότερο. Και σήμερα έχει 17 μέρες για να παρουσιάσει στους πολίτες της Εύβοιας το όραμά του. Για το νησί που δεν έχει σοβαρό οδικό δίκτυο και τουριστικές υποδομές. Όσοι έχουν δουλέψει μαζί του μπορούν να βεβαιώσουν ότι ο Κολιοπάνος δεν είναι ο άνθρωπος που μένει απαθής. Οσοι τα τελευταία χρόνια παρακολουθούν τη διεισδυτική και αιχμηρή αρθρογραφία του στην εφημερίδα Πρώτο Θέμα το γνωρίζουν καλά. Και γι’ αυτό κατεβαίνει υποψήφιος βουλευτής. Για να δείξει ότι υπάρχει ελπίδα και ότι το μέλλον δεν είναι τόσο δυσοίωνο όσο φαίνεται. Άλλωστε για να δούμε ένα καλύτερο μέλλον πρέπει να υπερβούμε το παλαιό πολιτικό σύστημα.

Τελικά, ο κ. Κολιοπάνος έλαβε την 5η θέση σε σταυρούς ανάμεσα σε 8 υποψήφιους της ΔΗΜΑΡ στον δήμο Κύμης.

Κουβέλης συναντά Ντόρα σε αναζήτηση νέου πρωθυπουργού!

Ο Φώτης Κουβέλης έχει αναλάβει την πρωτοβουλία των κινήσεων αλλά και των συνεννοήσεων με διάφορα πρόθυμα στελέχη της ΝΔ τα οποία θα μπορούσαν να συμμετέχουν σε μια κυβέρνηση ανδρεικέλων.

Στην κατεύθυνση αυτή εντάσσεται η πρόταση που διατύπωσε ο Φώτης Κουβέλης στον Δημήτρη Αβραμόπουλο να αναλάβει μεταβατικός πρωθυπουργός καθώς και οι επαφές που είχε με τον Προκόπη Παυλόπουλο και τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Ο Φώτης Κουβέλης με την μεσολάβηση του στενού του συνεργάτη Ανδρέα Παπαδόπουλου και της Αλεξίας Μπακογιάννη συνάντησε προχθές και την Ντόρα Μπακογιάννη. Αντικείμενο της συνάντησης ήταν η πρωτοβουλία που έχει αναλάβει για την απομάκρυνση του Αντώνη Σαμαρά και την δημιουργία νέας κυβέρνησης με νέο πρωθυπουργό.

Μια συνάντηση που, όπως ήταν αναμενόμενο, διέψευσαν “χλιαρά” και οι δύο πλευρές, σήμερα το απόγευμα μετά τον σάλο που προκλήθηκε…

Πηγή: lykavitos.gr

Τα είπαν χτες το βράδυ Κουβέλης – Σάλλας

Iδιωτική, κρυφή συνάντηση με τον πρόεδρο της Τράπεζας Πειραιώς, Μιχάλη Σάλλα, είχε χθες το βράδυ ο Φώτης Κουβέλης. Η συνάντηση έγινε σε σπίτι συνεργάτη-δημοσιογράφου του Σάλλα, στο Φάληρο.Η οδός Ναιάδων στο Παλιό Φάληρο,ήταν το βράδυ γεμάτη με ένοπλους σωματοφύλακες των δύο αντρών,οι οποίοι αποφάσισαν να δειπνήσουν κρυφά στο σπίτι του μεσολαβητή.

Είναι προφανές ότι ο κύριος Κουβέλης έχει δικαίωμα να συντρώγει με οποιονδήποτε στα πλαίσια κοινωνικών αλλά και πολιτικών του σχέσεων. Επειδή όμως όπως συνηθίζεται να λέγεται,”όταν τρώνε δεν μιλάνε” ,είναι πραγματικά άξιο απορίας, αν η σιωπή του Προέδρου της ΔΗΜΑΡ και του κόμματός του για όσα έχουν συμβεί με την Πειραιώς, σχετίζεται με τα φιλικά δείπνα.

Η Πειραιώς με πρωτοφανείς πολιτικές μεθοδεύσεις στις οποίες συναίνεσε η ΔΗΜΑΡ,πήρε την κρατική ΑΤΕ σε τιμή που αντιστοιχεί στην αγορά ενός μόνο ακινήτου της «πωληθείσας» Τράπεζας.

Ο κύριος Κουβέλης,παιρνώντας την μεγάλη «Σάλλα» του τραπεζίτη,είναι άγνωστο αν συζήτησε για το καλό της χώρας και της Οικονομίας.Το σίγουρο είναι πως δεν συζήτησε ποτέ δημοσίως για όσα σκανδαλώδη συμβαίνουν με την Τράπεζα.

Πηγή: Εκδοροσφαγέας, το κουτί της Πανδώρας