Zeus Recovery Fund : αγοράζει κόκκινα δάνεια στην Ελλάδα, δεν πληρώνει φόρους στο Λουξεμβούργο

Σεισμό στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα έχουν προκαλέσει οι αποκαλύψεις για τον φορολογικό παράδεισο του Λουξεμβούργου.

Η έρευνα της Διεθνούς Σύμπραξης Δημοσιογράφων (ICIJ), φέρνει στο φως σε όλες τις διαστάσεις τη μαύρη τρύπα των φορολογικών εσόδων που χάσκει επί δεκαετίες ανεξέλεγκτη στην καρδιά της Ευρώπης. Τα ντοκουμέντα αποδεικνύουν ότι οι μυστικές συμφωνίες που συνάπτει το Μεγάλο Δουκάτο με διεθνείς επιχειρήσεις οδηγούν σε απώλεια εκατοντάδων εκατομμυρίων για τα υπόλοιπα κράτη-μέλη.

Σε δεινή θέση βρίσκεται πλέον ο νεοεκλεγείς πρόεδρος της Κομισιόν, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, που κατηγορείται ότι ως πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου υπέθαλπε επί δύο δεκαετίες αυτό το γκρίζο καθεστώς. Τον τόνο των αντιδράσεων έδωσε ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος δήλωσε με νόημα ότι το Λουξεμβούργο έχει πολλά να κάνει για να εναρμονιστεί με τα διεθνή φορολογικά πρότυπα. Και ενώ η κυβέρνηση του Δουκάτου διαβεβαιώνει ότι όλα έγιναν σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, η νέα επίτροπος Ανταγωνισμού Μάργκρετ Βεστάγκερ επεσήμανε ότι τα στοιχεία για τις συμφωνίες που διέρρευσαν θα εξεταστούν.

Στην παγκόσμια έρευνα που διήρκεσε έξι μήνες έλαβαν μέρος, εκτός από «ΤΑ ΝΕΑ», οι εφημερίδες «The Guardian» στη Μεγάλη Βρετανία, «Süddeutsche Zeitung» στη Γερμανία, «Le Monde» στη Γαλλία, «Politiken» στη Δανία, «Folha de Sao Paulo» στη Βραζιλία, «Asahi Shimbun» στην Ιαπωνία, οι ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί CBC στον Καναδά και NDR στη Γερμανία και πολλοί ακόμα ειδησεογραφικοί οργανισμοί. Συνολικά συμμετείχαν 80 δημοσιογράφοι από 26 χώρες.

Η Θεοδώρα Λυκογιώργου δεν ήξερε μέχρι πριν από λίγο καιρό ότι χρωστάει πλέον στη Zeus και όχι στην ελληνική τράπεζα απ’ όπου δανείστηκε χρήματα

Το 2003 η Θεοδώρα Λυκογιώργου αποφάσισε να αγοράσει μια σειρά φυτικών προϊόντων και καλλυντικών, η οποία, όπως ανέφερε η πλασιέ που έκανε τον δειγματισμό, θα τη βοηθούσε πολύ και σε θέματα υγείας. Για να τα πληρώσει όμως θα έπρεπε να βγάλει μια πιστωτική κάρτα, της είπε η πλασιέ που είχε μαζί της και την αίτηση για την έκδοση της κάρτας. Την επομένη τα απαραίτητα συμβόλαια μέσω κούριερ έφτασαν στο σπίτι για να μπουν οι απαραίτητες υπογραφές και μέσα σε λίγες ημέρες εμφανίστηκε και η πιστωτική. «Οχι, δεν δέχονταν άλλου είδους διακανονισμό για την αγορά των προϊόντων, ήταν αναγκαστικά μέσω κάρτας. Μιλάμε για φυτικά καλλυντικά αξίας περίπου 300 ευρώ» θυμάται σήμερα η κυρία Λυκογιώργου.

Η συνέχεια δεν ήταν ό,τι καλύτερο: η νεαρή γυναίκα έχασε τη δουλειά της και ταυτόχρονα εμφανίστηκαν προβλήματα υγείας που την οδήγησαν στο χειρουργείο όχι μία αλλά τρεις φορές μέσα σε χρονικό διάστημα μερικών μηνών. Το επίδομα που λάμβανε από τον ΟΑΕΔ εξανεμιζόταν. Στις αρχές του 2005 και ενώ η κυρία Λυκογιώργου κόντευε να ξεχρεώσει την οφειλή των 300 ευρώ για τα καλλυντικά, εμφανίστηκαν άλλες δύο πιστωτικές κάρτες μαζί. «Τις οποίες τη δεδομένη χρονική περίοδο τις χρησιμοποίησα, χωρίς να έχω κατά νου τι θα ακολουθούσε. Ημουν άνεργη, ο σύζυγός μου εργαζόταν κανονικά και ξαφνικά βρέθηκα με τρεις πιστωτικές κάρτες. Πήραμε κάποια πράγματα που τα χρειαζόμουν στο σπίτι, όπως ηλεκτρική σκούπα και σίδερο. Χρωστούσαμε και κάποια χρήματα αριστερά και δεξιά και έτσι έκανα ανάληψη μετρητών για να μπαλώσουμε κάποιες τρύπες».

Για έναν περίπου χρόνο εξυπηρετούσε εν μέρει τα χρέη της – όποτε μπορούσε, έβαζε κάποια χρήματα στις δόσεις που έφταναν τα 280-300 ευρώ η καθεμία. Συνολικά, στα τέλη του 2005, οπότε και σταμάτησε να καταβάλλει δόσεις, το χρέος της Λυκογιώργου δεν ξεπερνούσε τα 2.500 ευρώ.

Εκείνη την περίοδο, μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από το μικρό σπίτι της Νέας Φιλαδέλφειας, λάμβανε χώρα μια μεγάλη συγχώνευση: δύο παραδοσιακές αυστριακές τράπεζες, η BAWAG και η PSK, ενώνονταν εις σάρκα μίαν για να σχηματίσουν τον δεύτερο μεγαλύτερο τραπεζικό όμιλο σε αριθμό παραρτημάτων που λειτουργούσε στην Αυστρία.

Η δηλωμένη έδρα της Zeus Recovery Fund που έχει εξαγοράσει κόκκινα δάνεια ελληνικών νοικοκυριών αξίας 700 εκατομμυρίων ευρώ έναντι 32 εκατομμυρίων. Σε αυτό το κτίριο εδρεύουν τουλάχιστον 300 εταιρείες ακόμα

Πίσω στην Ελλάδα, η Θεοδώρα Λυκογιώργου θα ερχόταν αντιμέτωπη με μια νέα πραγματικότητα: τα τηλεφωνήματα από αυτούς που είχαν αναλάβει να εισπράξουν το χρέος. «Ηταν πολύ πιεστικοί, έπαιρναν σε ώρες κοινής ησυχίας, ακόμα και σε κάποια φάση που έπιασα δουλειά για λίγους μήνες, ακόμα κι εκεί με ενοχλούσαν. Ελεγαν ότι “αν μέχρι αύριο δεν βάλετε αυτό το ποσό, θα γίνει κατάσχεση στα περιουσιακά σας στοιχεία“» θυμάται.

Το 2008 η αυστριακή τράπεζα BAWAG PSK μαζί με μια οφσόρ εταιρεία που έδρευε σε φορολογικό παράδεισο της Καραϊβικής σύστησαν στο Λουξεμβούργο τη Zeus Recovery Fund.

Σκοπός της τελευταίας ήταν η απόκτηση κόκκινων, ανασφάλιστων, μη εξυπηρετούμενων δανείων από την Ελλάδα και να προσπαθήσουν να συλλέξουν αυτοί τα χρέη. Η Zeus Recovery Fund αγόρασε από ελληνικές τράπεζες, στην πλειονότητά τους από τη Eurobank και σε πολύ μικρότερο βαθμό από την Alpha Bank, κόκκινα καταναλωτικά δάνεια ονομαστικής αξίας περίπου 700 εκατομμυρίων ευρώ, δίνοντας επί της ουσίας 32,3 εκατομμύρια, δηλαδή το 4,5% της αξίας τους.

Από τα έγγραφα που διατέθηκαν στο ICIJ διαγράφεται ξεκάθαρα το σχέδιο για να πληρώνει ελάχιστους, αν όχι μηδενικούς, φόρους από τα έσοδα που είχε από τα κόκκινα δάνεια στην Ελλάδα η Zeus.

Σχεδόν 100 εταιρείες «συνωστίζονται» στο ίδιο γραμματοκιβώτιο με τη Zeus

Τα έσοδά της από τους έλληνες οφειλέτες για το 2009 ανήλθαν στα 9,4 εκατομμύρια. Για αυτά τα χρήματα, τα οποία χρησιμοποιούνταν για να ξεπληρώνονται τα δάνεια μέσω NIFA, βάσει της συμφωνίας με τις Αρχές του Λουξεμβούργου, δεν υπήρχε καμία απολύτως παρακράτηση φόρου, ενώ θα εξέπιπταν από τη φορολόγηση ως χρέος της εταιρείας.

Αντίστοιχα, το 2010 τα έσοδα ξεπέρασαν τα 5,1 εκατομμύρια, ενώ το 2011 έπεσαν στα 2,3 εκατομμύρια, κυρίως λόγω της οικονομικής κρίσης, όπως ήταν αναμενόμενο. Ετσι, μέσα σε τρία χρόνια από την εξαγορά των κόκκινων δανείων η Zeus είχε συλλέξει μέσα από αυτά το 50% των δαπανών για την απόκτησή τους, χωρίς να πληρώνει φόρους.

Εν τω μεταξύ, το χρέος της Λυκογιώργου έφτασε το καλοκαίρι που πέρασε 6.500 ευρώ. Οπως αναφέρει η ίδια, το δικηγορικό γραφείο που συλλέγει τα χρέη των κόκκινων δανείων για λογαριασμό της Zeus τής έκανε πρόταση να δώσει περίπου 650 ευρώ, το 10% της συνολικής οφειλής, και να διαγράψουν την υπόλοιπη. Ακόμα όμως και με αυτό το κούρεμα χρέους, η Zeus καταφέρνει να βγάλει κέρδη τα οποία ξεπερνούν το 100%, αφού για να αγοράσει το κόκκινο χρέος της δεν έδωσε περισσότερα από 300 ευρώ.

Πηγή:  tanea.gr

tags: ICIJ Zeus Recovery Fund Βόλγγκανγκ Σόιμπλε Γαλλία Γερμανία Έλληνες ελληνικές τράπεζες Ευρώπη Ζαν Κλοντ Γιούνκερ κόκκινα δάνεια Λουξεμβούργο Μεγάλη Βρετανία υπουργός Οικονομικών

Advertisements

Άρθρο του Νίκου Πέρπερα: το 60% του δημόσιου χρέους πήγε στις Τράπεζες

*του Νίκου Περπερά

Σαν κεραυνός εν αιθρία έπεσε, σε πολλούς, η είδηση για την τεράστια κερδοφορία που ανακοίνωσαν για το Α’ εξάμηνο του έτους οι τέσσερις…

λεγόμενες «συστημικές» ελληνικές τράπεζες.

Αυτές που – κατά τα άλλα – οι κυβερνώντες ούτε λίγο ούτε πολύ χαρακτήριζαν περίπου ως… αναξιοπαθούσες, ενώ μια ενδεχόμενη χρεοκοπία τους θα ισοδυναμούσε, όπως έλεγαν, περίπου με καταστροφή της χώρας, αν όχι με έναν νέο …κατακλυσμό του Νώε!

Να, όμως που με βάση τα επίσημα αποτελέσματα Α΄ εξαμήνου του 2013 έχουμε τα εξής κέρδη:

ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ

344 εκατ. ευρώ

ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

3,5 δισ. ευρώ

Eurobank

44 εκατ. ευρώ

ALPHA Bank

2,7 δισ. ευρώ

Δικαιολογημένα θα σκέφτεται τώρα ο κάθε αναγνώστης: Ποιός μάγος Χουντίνι έβαλε το χέρι του και εν μέσω βαθιάς οικονομικής κρίσης υπάρχουν τέτοια κέρδη για τις τράπεζες;

Δυστυχώς ή ευτυχώς, ωστόσο, θαύματα στην εποχή μας – τουλάχιστον τέτοια – δεν γίνονται. Αντίθετα, το χέρι τους το έβαλαν άλλοι, πολύ πιο ανθρώπινοι. Ειδικότερα:

Καταρχήν η Ε.Ε. και το ΔΝΤ σε αγαστή συνεργασία με την κυβέρνηση και ειδικότερα με το υπουργείο Οικονομικών, την Τράπεζα της Ελλάδος και τις διοικήσεις των μεγάλων ελληνικών τραπεζών, διαμόρφωσαν το νέο τοπίο στο χώρο του τραπεζικού συστήματος.

Έτσι εν μέσω των – σκανδαλωδών εν πολλοίς – εξαγορών και συγχωνεύσεων στην Ελλάδα δημιουργήθηκαν οι τέσσερις συστημικές τράπεζες:

ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ: εξαγόρασε την First Business Bank

ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ: εξαγόρασε τις: Νέα Αγροτική, Millennium, Γενική, καθώς και τα καταστήματα των Κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα: Κύπρου, Λαϊκής, Ελληνικής

Eurobank: εξαγόρασε τις: Νέα Proton, Νέο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο

ALPHA Bank: εξαγόρασε την Εμπορική Τράπεζα

Οι τράπεζες, λοιπόν, αυτές όχι μόνο γιγαντώθηκαν, αλλά και τα σχέδια αναδιάρθρωσής τους που εκπονήθηκαν και τα οποία περιλαμβάνουν μεγάλες αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις και τις θέσεις εργασίας άνοιξαν νέους ορίζοντες κερδοφορίας, σε βάρος βέβαια των χιλιάδων εργαζομένων που δουλεύουν στο τραπεζικό σύστημα. Πιο συγκεκριμένα:

Έχουν ήδη ξεκινήσει να υλοποιούνται τα σχέδια εθελουσίας εξόδου, οι τραπεζοϋπάλληλοι από 1/07/2013 αμείβονται με τη νέα συλλογική σύμβαση εργασίας που προβλέπει μείωση των αποδοχών τους. Καταργείται το επίδομα ισολογισμού. Ταυτόχρονα σχεδιάζεται μείωση του αριθμού των καταστημάτων.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί, ότι στο χώρο των τραπεζών εργάζονται (με βάση τα στοιχεία της ΟΤΟΕ 31/12/2012) περίπου 55.000. Στόχος είναι να μειωθεί το προσωπικό κατά 20%με 25% κατά περίπτωση μέσα στην ερχόμενη τριετία.

Συμπέρασμα: Οι «αναξιοπαθούσες» τράπεζες, με αφορμή την κρίση και τα μνημόνια και γιγαντώθηκαν και μείωσαν «εργατικό κόστος», όπως συνηθίζουν να ονομάζουν την αμοιβή εργασίας, αυξάνοντας τα κέρδη τους.

 

ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕ ΞΕΝΑ ΚΟΛΥΒΑ

Από τη στιγμή που ξεκίνησε η κρίση το 2008, οι τράπεζες άρχισαν να αποσπούν από τις διαδοχικές κυβερνήσεις δεκάδες δισεκατομμύρια ως κρατικές ενισχύσεις για την ανακεφαλαιοποίησή τους και τη στήριξή τους με αντάλλαγμα μάλιστα προνομιούχες μετοχές, οι νέοι κάτοχοι των οποίων (δηλαδή το κράτος και όλοι εμείς που φορολογεί αγρίως) δεν έχουν δικαίωμα ψήφου, συνεπώς δεν μπορούν να παρεμβαίνουν στην πολιτική των τραπεζών, ενώ αφήνουν ανέγγιχτους τους μεγαλοϊδιοκτήτες τους να συνεχίζουν απτόητοι το θεάρεστο έργο τους της κερδοσκοπίας.

Με τον τρόπο αυτό, άνοιξε ο τρελός χορός των αφειδών ενέσεων ρευστότητας προς τις τράπεζες από το ελληνικό Δημόσιο χωρίς αυτό να αποκομίζει κανένα όφελος ούτε για τα κρατικά ταμεία, αλλά ούτε καν για την πραγματική οικονομία, τις επιχειρήσεις και τους πολίτες, παρότι όλα αυτά επικαλούνταν ως πρόσχημα οι κυβερνώντες και τα διάφορα παπαγαλάκια τους για να προπαγανδίσουν την όλη επιχείρηση: «σωτηρία των τραπεζών». Ας δούμε, λοιπόν, με αριθμούς τι μας στοίχισε αυτό το «σώσιμο», που οδήγησε να δηλώνουν σήμερα τεράστια κέρδη οι τράπεζες:

– Με το νόμο 3723/2008 θεσπίζεται η χρηματοδότηση των τραπεζών συνολικού ποσού 28 δισ. ευρώ.

– Με το νόμο 3845/2010, γνωστότερος ως 1ο μνημόνιο, χορηγούνται άλλα 15 δισ. ευρώ στις τράπεζες.

– Με το νόμο 3864/2010 χορηγούνται άλλα 10 δισ. ευρώ στα τραπεζικά ιδρύματα.

– Με το νόμο 3872/2010 δίνονται επιπλέον 25 δισ. ευρώ στις τράπεζες.

– Με το νόμο 3965/2011 χορηγούνται επιπρόσθετα άλλα 30 δις. ευρώ στις τράπεζες.

Συνολικά λοιπόν μέχρι το τέλος του 2011 είχε θεσπιστεί με νόμους να χορηγηθούν στις τράπεζες 108 δισ. ευρώ για τη σωτηρία τους!

Υπενθυμίζουμε ότι από το πρώτο μνημόνιο το δημόσιο έχει δανείστηκε από την Ευρωζώνη και το ΔΝΤ συνολικά το ποσό των 110 δισ. ευρώ. Δηλαδή τα λεφτά του πρώτου μνημονίου, για τα οποία μάτωσε ο λαός, σχεδόν όλα παραχωρήθηκαν για την στήριξη των τραπεζών, ενώ με το 2ο μνημόνιο (Ν.4046.2012), με το οποίο ξαναματώνει ο ελληνικός λαός, συμφωνήθηκε να δοθούν – και δόθηκαν – άλλα 75 δισ. ευρώ!

Δηλαδή συνολικά η σωτηρία των τραπεζών κόστισε 183 δισ. ευρώ. Αξίζει να σημειώσουμε ότι το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) της χώρας το 2011 ήταν 215,088 δισ. ευρώ, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, δηλαδή το κόστος διάσωσης των τραπεζών αντιστοιχεί στο 85% του ΑΕΠ του 2011!

Από την άλλη, σύμφωνα με πρόσφατη δήλωση του υπουργού Οικονομικών Γ. Στουρνάρα, το συνολικό χρέος της χώρας, ύστερα από συνεχή, μνημόνια και «κουρέματα» έχει φτάσει αισίως στα 302 δισ. ευρώ. Δηλαδή το 61% του δημόσιου χρέους δημιουργήθηκε για να διασωθούν οι τράπεζες!

Αν δηλαδή δεν δανειζόμασταν αυτά τα 183 δισ. ευρώ για να σωθούν οι τράπεζες και τις αφήναμε να πτωχεύσουν, όπως έκανε, για παράδειγμα, η Ισλανδία, τότε το δημόσιο χρέος της χώρας, στη χειρότερη περίπτωση, θα ήταν 119 δισ. ευρώ – πολύ κοντά στο 50% του ΑΕΠ – σχετικά εύκολα διαχειρίσιμο και χωρίς να επιβληθούν μνημόνια.

Δεν θα χρειαζόταν επίσης τα «κουρέματα» των αποθεματικών Ασφαλιστικών Ταμείων και των Νοσοκομείων, που κατείχαν κρατικά ομόλογα, με αποτέλεσμα τώρα να δρομολογούνται νέες περικοπές στις συντάξεις, τα επικουρικά, τα εφάπαξ, τα προνοιακά επιδόματα, 25αρια για κρεβάτι στα δημόσια νοσοκομεία, κλείσιμο κλινικών κ.λπ.

 

ΚΟΡΩΝΙΔΑ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Δεν ισχύουν, λοιπόν, όλα αυτά που ακούγονται από αυτούς (αστοί πολιτικοί, ΜΜΕ, ακαδημαϊκοί οικονομολόγοι) που στήριξαν και στηρίζουν τα μνημόνια, ότι με τις δανειακές συμβάσεις και τα επαχθή μέτρα των μνημονίων σώθηκαν οι μισθοί και οι συντάξεις, η χρηματοδότηση των δημόσιων υπηρεσιών και η εν γένει λειτουργία του κράτους. Αντίθετα, με όλα αυτά, ο λαός λεηλατήθηκε.

Εκείνοι που σώθηκαν είναι οι καπιταλιστές που είδαν το «εργατικό κόστος» να μειώνεται δραματικά ενισχύοντας την κερδοφορία τους, που εφορμούν για να αρπάξουν κοψοχρονιά τις δημόσιες επιχειρήσεις και τα «φιλέτα» της ακίνητης δημόσιας περιουσίας.

Αυτές που σώθηκαν φυσικά, πριν απ’ όλους, είναι οι τράπεζες που αύξησαν το ελληνικό δημόσιο χρέος και τα δανεικά θα πληρώνονται από τους Έλληνες εργαζόμενους φορολογούμενους με ιδρώτα και αίμα μέχρι και το 2040 και 2050, ενώ αυτές παράλληλα θα απειλούν με κατασχέσεις ακόμη και της πρώτης κατοικίας των εξαντλημένων από τα αντιλαϊκά μέτρα οικογενειών με τα «κόκκινα» δάνεια.

Και γιατί οι τράπεζες; Μα γιατί είναι η κορωνίδα του κεφαλαιοκρατικού συστήματος, καθώς αυτό «λαδώνει» τις μηχανές για την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, για την επικράτηση των μονοπωλίων. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε τη συμβολή των τραπεζών στη διατήρηση του πολιτικού συστήματος. Το στήριξαν ακόμη και με (θαλασσο)δάνεια που χορήγησαν στα κόμματα που κυβέρνησαν και κυβερνούν – και όχι μόνο.

Το στήριξαν και μέσω δανείων προς τα διάφορα συγκροτήματα της ενημέρωσης, που έχουν αναλάβει εργολαβικά να αποπροσανατολίσουν το λαό και να τον πείσουν πόσο …ευτυχής πρέπει να είναι, ακόμη και με την ανεργία να φτάνει επίσημα στο 28%, με μισθούς και συντάξεις πείνας, με παιδεία και υγεία στο ναδίρ, με τεράστια αύξηση της φορολογίας (έφτασαν να φορολογούν ακόμη και τα μπαϊρια, δηλαδή την ακαλλιέργητη γη στα κατσάβραχα και να μελετούν νέα χαράτσια, όπως το «σεισμόσημο»)!

Είναι επίσης οι τράπεζες που έδωσαν και δίνουν άξια στελέχη – υπηρέτες του συστήματος, όπως ο πρώην πρωθυπουργός και ο πολυπράγμων νυν υπουργός Οικονομικών, που, εκτός όλων, είχε χρηματίσει και Διοικητής του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου.

πηγή

Νέα δάνεια από “συστημικές” τράπεζες προς Ψυχάρη – Μπόμπολα

της Άγγελας Νταρζανου (“Αυγή της Κυριακής”)

Νέο δάνειο διάσωσης ετοιμάζονται να πάρουν ο Σταύρος Ψυχάρης για λογαριασμό του ΔΟΛ και η οικογένεια Μπόμπολα για λογαριασμό της «Πήγασος», προκειμένου να πάρουν ανάσα ζωής και να απεγκλωβιστούν για το επόμενο διάστημα από συσσωρευμένα χρέη ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ.

Το σενάριο «συνολική λύση» για τη διάσωση των καθεστωτικών ΜΜΕ φαίνεται ότι προχωρεί ελέω επιτρόπων και Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, σε μια πολιτική συγκυρία που η στήριξη των ΜΜΕ στην καταρρέουσα κυβέρνηση είναι περισσότερο πολύτιμη από ποτέ.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, τόσο ο ΔΟΛ όσο και ο Πήγασος πήραν το πράσινο φως από..  τις επιτροπές πιστώσεων των συστημικών τραπεζών, έτσι ώστε να εκταμιεύσουν νέα δάνεια και να αναχρηματοδοτή σουν παλαιότερα.

Για τον ΔΟΛ, μετά το ok των επιτροπών πιστώσεων της Εθνικής Τράπεζας, της Alpha Bank, της Τράπεζας Πειραιώς και της Eurobank, αναμένεται η έγκριση κοινοπρακτικού δανείου, ύψους 98 εκατομμυρίων ευρώ, 10ετούς διάρκειας και περίοδο χάριτος για την πρώτη διετία. Από αυτά, τα 83 εκατ. θα χρησιμοποιηθούν για την αναχρηματοδότηση παλαιών δανείων, ενώ τα 15 εκατ. θα αποτελέσουν νέα ρευστότητα για την εταιρεία.

Επιπλέον, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ατομικό δάνειο του κ. Στ. Ψυχάρη από την Alpha Bank, ύψους 57 εκατ. ευρώ, μετατρέπεται σε εταιρικό, ενώ για τον ίδιο τον κύριο μέτοχο του ΔΟΛ εγκρίνεται νέο προσωπικό δάνειο, ύψους 8 εκατ. ευρώ. Με τον τρόπο αυτό, συνολικά η ρευστότητα για τον ΔΟΛ αναμένεται να αγγίξει τα 23 εκατ. ευρώ.

Την ίδια ώρα, ο ΔΟΛ έχει αρνητική θέση στα ίδια κεφάλαια, κατά 71 εκατ. ευρώ, ενώ οι συνολικές του υποχρεώσεις στο 9μηνο του 2013 ανέρχονταν σε 216 εκατ. ευρώ. Από αυτά, τα 105 εκατ. αποτελούν βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις, οι οποίες αναχρηματοδοτούνται. Οι ζημιές του το 2013 αναμένεται να έχουν ξεπεράσει τα 22 εκατ. ευρώ.

Για την εταιρεία «Πήγασος» του ομίλου Μπόμπολα ανανεώθηκε ομολογιακό δάνειο από την Εθνική Τράπεζα, ύψους 20 εκατ. ευρώ, το οποίο έληγε στις 31.12.2013. Με τον τρόπο αυτό ενισχύεται η ρευστότητα της εταιρείας, της οποίας οι συνολικές υποχρεώσεις υπερβαίνουν τα 223 εκατ. ευρώ, ενώ οι ζημιές της το 2013 αναμένεται να ξεπεράσουν τα 22 εκατ.

Πηγή

«Αγγελικό» κάρφωμα σε Προβόπουλο

«Αγγελικό» κάρφωμα σε Προβόπουλο

Οι ενδείξεις δεν φτάνουν από μόνες τους για να θεωρηθούν αποδείξεις, ωστόσο οι διώξεις για το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο δεν φαίνεται πως έχουν μόνο ποινικές αποχρώσεις. Αντιθέτως, δεν απουσιάζουν τα σενάρια για πολιτικά κίνητρα, τα οποία μόνο ως επιστημονικής φαντασίας δεν παρουσιάζονται από όσους είναι σε θέση να γνωρίζουν τα παιχνίδια εξουσίας που μαίνονται πίσω από τις κλειστές πόρτες των συνεδριάσεων των τραπεζιτών.

Σε αυτά τα σενάρια, μάλιστα, πρωταγωνιστικό ρόλο φέρεται να διαδραματίζει ο διοικητής τής Τραπέζης τής Ελλάδος Γιώργος Προβόπουλος, η πολιτική τού οποίου τα έξι χρόνια που αποτελεί τον απόλυτο ελεγκτή τού ελληνικού χρηματοπιστωτικού συστήματος χαρακτηρίζεται από δύο μέτρα και δύο σταθμά.

Ο κ. Προβόπουλος κατηγορείται ευθέως τόσο από πολιτικούς όσο και από δημοσιογράφους πως από τη μια βαυκαλίζεται τον απηνή διώκτη τής τραπεζικής διαφθοράς, από την άλλη όμως επέτρεψε, για παράδειγμα, να καταλήξει η Proton Bank στον προφυλακισμένο σήμερα Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, ενώ παραλλήλως σφύριζε αδιάφορα και για τα «θαλασσοδάνεια» της ΑΤΕ στα πολιτικά κόμματα.

Ο κατηγορούμενος, εξάλλου, πρώην πρόεδρος του Τ.Τ., Άγγελος Φιλιππίδης δίνει άλλη μία διάσταση που εντυπωσιάζει. Σύμφωνα με τον ίδιο, η επίσης κατηγορούμενη διευθύνουσα σύμβουλος του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, Αναστασία Σακελλαρίου, τον είχε προτείνει για να αναλάβει εκ νέου το Τ.Τ., αλλά η πρόταση απορρίφθηκε από τον κ. Προβόπουλο, ο οποίος της απάντησε πως τον ερευνούν (τον κ. Φιλιππίδη) και θα τον ξεσκίσουν. Άσπονδοι φίλοι τού κ. Προβόπουλου, μάλιστα, υποστηρίζουν πως ο διοικητής τής ΤτΕ έβλεπε στο πρόσωπο του νεαρού, αλλά πεπειραμένου Φιλιππίδη έναν ισχυρό αντίπαλο στη μάχη για την επέκταση της θητείας του, η οποία λήγει τον προσεχή Μάιο, την οποία επιθυμεί διακαώς μολονότι είναι πολύ αμφίβολο αν έχει το νόμιμο δικαίωμα να τη διεκδικήσει.

Εν τω μεταξύ, ο κ. Φιλιππίδης διερωτάται, έχοντας την κοινή λογική με το μέρος του, πώς είναι δυνατόν να κατηγορείται ο ίδιος για τα 200 εκατομμύρια ευρώ των επισφαλών δανείων τού Τ.Τ., από τη στιγμή που αυτό το νούμερο είναι αστείο σε σύγκριση με τα 50 δισεκατομμύρια ευρώ που χάθηκαν τα τελευταία χρόνια από τις τράπεζες που χαρακτηρίστηκαν συστημικές και ανακεφαλαιοποιήθηκαν. «Θα ήμουν μέντιουμ αν είχα 0% επισφάλεια. Δεν ήθελα να έρχονται επιχειρηματίες με πολιτικούς χέρι-χέρι για να πάρουν δάνεια. Αν έλεγα πως αρχίζω να δίνω δάνεια προς επιχειρήσεις, θα μου έρχονταν επιχειρηματίες που θα είχαν φάει πόρτα από όλες τις άλλες τράπεζες, χέρι-χέρι με βουλευτές, και θα μου ζητούσαν δάνεια. Τότε θα έπρεπε να τσακωθώ ή με το πολιτικό σύστημα ή θα έπρεπε να κάνω το Τ.Τ. το σκουπιδιάρικο των δανείων. Δεν ήθελα να μετατραπεί το Τ.Τ. σε σκουπιδιάρικο αλλά σε πρωταθλητή», ανάφερε χαρακτηριστικώς ο κ. Φιλιππίδης.

Σε κάθε περίπτωση δεν εκπλήσσει κανέναν το γεγονός ότι η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών που χαρακτηρίστηκαν συστημικές έγινε με αμιγώς πολιτικά κριτήρια. Εναλλακτικώς καμία τύχη δεν θα είχε η Eurobank, η οποία εν τέλει βρέθηκε να απορροφά το Τ.Τ. για να επιβιώσει. Τα «stress test» που είχαν γίνει ήταν υπέρ του: είχε έρθει τρίτο πίσω από την Εθνική Τράπεζα και την Alpha Bank. Και ο ίδιος ο Άγγ. Φιλιππίδης ισχυρίστηκε πως το Τ.Τ., ενώ είχε τα καλύτερα τραπεζικά στοιχεία, περιέργως δεν χαρακτηρίστηκε συστημική τράπεζα όπως οι άλλες μεγάλες, ενώ παραλλήλως του φόρτωσαν με το ζόρι την εξαγορά τής προβληματικής ΑΣΠΙΣ BANK (αυξάνοντας τα «κόκκινα» δάνειά του στο 10% του συνόλου) και τόνισε πως, αντί να εξαγοράσει το Τ.Τ. την Eurobank, που είχε πολύ χειρότερα οικονομικά στοιχεία, έγινε το αντίθετο…

Πηγή

Δάνειο και στον ΔΟΛ από την πρώην τράπεζα του Ρέστη

Όπως αποκαλύπτει σήμερα το The Press Project πρόκειται για διάφορα δάνεια μεταξύ αυτών και ένα 8 εκατ. ευρώ στον ΔΟΛ (Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη) όταν ο εφοπλιστής ήταν βασικός μέτοχος και μέλος της διοίκησης του ΔΟΛ.
Κι άλλα δάνεια έχουν χορηγηθεί από την τράπεζα First Business Bank κατά παρέκκλιση της τραπεζικής πρακτικής μεταξύ άλλων και σε εταιρείες με τις οποίες ο πρώην ιδιοκτήτης της τράπεζας, εφοπλιστής Βίκτωρ Ρέστης είχε κάποια σχέση (ήταν μέτοχος ή μέλος της διοίκησης).

Γι’ αυτά τα δάνεια τα οποία ελέγχονται από τις αρχές δεν έχει προκύψει κάτι μεμπτό για τον εφοπλιστή, ο οποίος είναι σήμερα προφυλακισμένος διότι κατηγορείται ότι μαζί με τους πρώην συνεργάτες του Αν. Πάλλη και Δ. Καλλιμάνη φέρεται να υπεξαίρεσε χρήματα της τράπεζας μέση άλλης δανειοδότησης σύμφωνα με τις ανακριτικές αρχές. Την κατηγορία αυτή, ο ίδιος την αρνείται ενώ έχει προσκομίσει στοιχεία για να αποδείξει την αθωότητά του, επιστρέφοντας και το ποσό που του αποδίδεται ότι είχε υπεξαιρέσει.

Όπως αποκαλύπτει σήμερα το The Press Project πρόκειται για διάφορα δάνεια μεταξύ αυτών και ένα 8 εκατ. ευρώ στον ΔΟΛ (Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη) όταν ο εφοπλιστής ήταν βασικός μέτοχος και μέλος της διοίκησης του ΔΟΛ.

Επίσης υπάρχει δάνειο που δόθηκε εκτός τραπεζικής πρακτικής στην εταιρεία DA Ανώνυμη Εκδοτική Εμπορική Εταιρεία, που εκδίδει την εφημερίδα ΠΟΝΤΙΚΙ. Σύμφωνα με το έγγραφο που έχουμε στα χέρια μας το υπόλοιπο ποσό 2,422 εκατ. ευρώ του συγκεκριμένου δανείου είναι στη λίστα των δανείων σε καθυστέρηση, την οποία έχει συντάξει η εταιρεία Grant Thornton και περιλαμβάνεται στη δικογραφία. Από το ρεπορτάζ μας προκύπτει ότι το συγκεκριμένο δάνειο καλύπτεται από εγγυήσεις.

Τα περισσότερα εκ των άνω στοιχείων υπάρχουν στη σχετική δικογραφία για την υπόθεση της First Business Bank, η οποία έχει δει ευρέως το φως της δημοσιότητας, αλλά δεν υπάρχουν αναφορές στα συγκεκριμένα δάνεια… και αυτό έχει και τη σημασία του και το ενδιαφέρον.

Σύμφωνα με τα στοιχεία η FBB ενέκρινε χρηματοδότηση με κάλυμμα μετρητά, τα οποία δεν αφορούν σε ίδια διαθέσιμα των εταιρειών, αλλά στο προϊόν του δανείου. Σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις το προϊόν της κατάθεσης αποδεσμεύεται σταδιακά με συνέπεια η εγκριθείσα χορήγηση να παραμένει χωρίς εξασφάλιση όπως στις περιπτώσεις των ΔΟΛ Α.Ε. και Clear Sky Resort.

Ειδικότερα για την περίπτωση του ΔΟΛ γίνεται αναλυτική αναφορά και υπάρχουν κάποιες παρατηρήσεις. Αναφέρεται ότι:

– η Τράπεζα χορήγησε μακροπρόθεσμα δάνειο ποσού 8 εκατ. ευρώ στο ΔΟΛ Α.Ε. διάρκειας 7 ετών με αποπληρωμή κεφαλαίου στη λήξη (Ιούλιος 2018) με επιτόκιο euribor 3 μηνών πλέον περιθωρίου 4% και εισφοράς του Ν. 128/75.
– Το δάνειο χορηγήθηκε με σκοπό την υλοποίηση του προγράμματος αναδιοργάνωσης και εξυγίανσης των εταιρειών του ομίλου ΔΟΛ Α.Ε.
– Ως εξασφάλιση προβλεπόταν η λήψη ισόποσης κατάθεσης.

Και ακολουθούν οι εξής παρατηρήσεις:

1. Ο όμιλος Ρέστη κατείχε το 19,23% των μετοχών του ΔΟΛ Α.Ε. ενώ παράλληλα τα χαρακτηριστικά της εν λόγω χορήγησης κρίνονται ιδιαιτέρως ευνοϊκά για μία ζημιογόνα εταιρεία που δραστηριοποιείται σε έναν ιδιαίτερα επηρεασμένο από την οικονομική κρίση κλάδο. Καθίσταται συνεπώς απαραίτητη η ένταξή της στα χρηματοδοτικά ανοίγματα του ομίλου Ρέστη.

2. Η χρηματοδότησή της εταιρείας στη βάση της προόδου του προγράμματος αναδιοργάνωσης είναι γενική και δεν μπορεί εύκολα να αξιολογηθεί και να επιβεβαιωθεί. Η χρηματοδότηση θα πρέπει να αφορά συγκεκριμένα αντικείμενα/προγράμματα τα οποία θα πρέπει να είναι ελεγμένα εκ μέρους της τράπεζας.

3. Δεν υπάρχει δεσμευμένη κατάθεση από ίδια διαθέσιμα της εταιρείας αλλά το προϊόν του δανείου έγινε κατάθεση σε δεσμευμένο λογαριασμό από τον οποίο γίνονται σταδιακά οι εκταμιεύσεις. Αποτέλεσμα αυτό το δάνειο είναι ανεξόφλητο κατά το ήμισυ.

4. Μία εκ των τριών εκταμιεύσεων στις 28.9.2011 ποσού 1,25 εκατ. ευρώ εγκρίθηκε με καθυστέρηση από την Επιτροπή δανείων (ημερομηνία έγκρισης 22.11.2011). Αίτημα της εταιρείας από 20.12.2011 για εκταμίευση του υπόλοιπου ποσού 4,25 εκατ. ευρώ του εγκριθέντος ορίου μέχρι το πέρας του ελέγχου δεν είχε εγκριθεί να εκταμιευθεί.

5. Δεν αναφέρεται ο λόγος αποπληρωμής του δανείου με μία πληρωμή στη λήξη του μετά από επτά έτη, ούτε οι πηγές, προέλευσης των ταμεικαών ροών αποπληρωμής του. Αν ληφθούν υπόψη και τα δυσμενή στοιχεία του ομίλου, η αποπληρωμή τίθεται εν αμφιβόλω.

6. Το επιτόκιο χορήγησης euribor 3 μηνών και περιθώριο 4% βάσει των οικονομικών στοιχείων του ομίλου ΔΟΛ, αλλά και γενικότερα της τραπεζικής πρακτικής με τις παρούσες οικονομικές συνθήκες θεωρείται ευνοϊκό. Πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη ότι η δεμσευμένη κατάθεση ποσού 4,25 εκατ. ευρώ προσφέρει επιτόκιο 3,02% γεγονός που μειώνει ακόμα περισσότερο το περιθώριο κέρδους της τράπεζας.

7. Μέχρι 30.4.2012 δεν είχαν πληρωθεί τόκοι συνολικού ποσού 241 χιλιάδων ευρώ, οι οποίοι αφορούν το εάμηνο 31.10.2011 έως 30.4.2012 και ως εκ τούτου θα πρέπει να παύσει ο εκτοκισμός της απαίτησης (άρθρο 88 του Ν. 3601/2007).

8. Λόγω των απλήρωτων τόκων της μη εκταμίευσης του συνόλου του δανείου των δυσμενών οικονομικών στοιχείων της εταιρείας και του ομίλου, της μη ύπαρκξης εξασφαλίσεων και συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος αποπληρωμής προτείνεται ο σχηματισμός πρόβλεψης σε ποσοστό 25% επί της ακάλυπτης απαίτησης 3,991 εκατ. ευρώ.

9. Αναφορικά με την ΠΔ/ΤΕ 2442/99 η τράπεζα κατατάσσει τη χρηματοδότηση στην κατηγορία των ενήμερων απαιτήσεων ενώ θα έπρεπε να βρίσκεται στην κατηγορία των απαιτήσεων με καθυστέρηση 3-6 μήνες.

Ορισμένοι λένε ότι ο Ρέστης πληρώνει και τη σχέση του με τον ΔΟΛ στον οποίο ήταν βασικός μέτοχος και του στοίχησε αρκετά εκατομμύρια ευρώ. Με άλλα λόγια λένε οι ίδιοι , άλλοι πληρώνουν κι άλλοι γλεντάνε δηλαδή.

Για την ιστορία το χαρτοφυλάκιο «ενήμερων» δανείων της First Business Bank έχει περάσει στην Εθνική Τράπεζα.

Τέλος, επειδή ο όμιλος ΔΟΛ και ορισμένοι βασικοί του μέτοχοι είναι επιβαρυμένοι με δάνεια που ξεπερνούν συνολικά τα 100 εκατ. ευρώ, τα περισσότερα εκ των οποίων έχει χορηγήσει η τράπεζα Alpha Bank, ίσως οι εποπτικές αρχές οφείλουν να κάνουν ανάλογες έρευνες σε όλους τους τύπους και τα είδη των δανείων που έχουν χορηγηθεί. Γιατί στο τέλος τον λογαριασμό από τυχόν επισφάλειες δεν τον πληρώνουν τα στελέχη των τραπεζών που χορηγούν τα δάνεια «κατά παρέκκλιση της τραπεζικής πρακτικής», αλλά οι φορολογούμενοι.

Διαφημιστικές δαπάνες που “μιλάνε” στη γλώσσα των ΜΜΕ

sponsors

Ακόμη και μέσα στην κρίση όπου υποτίθεται ότι οι Έλληνες είναι πλέον κάτω από το όριο της φτώχειας, οι Τράπεζες δαπανούν δεκάδες εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο για διαφημίσεις.

Η διαφημιστική δαπάνη για την Τράπεζα Πειραιώς είναι περίπου 28 εκ/χρόνο. Για την Alpha Bank γύρω στα 23 εκ/χρόνο περίπου ενώ για την Εθνική είναι πλέον γύρω στα 18 εκ/ χρόνο περίπου (πρό κρίσεων ήταν αρκετά υψηλότερη).

Μια και ο λόγος για διαφημιστικές δαπάνες, να δούμε και τον πρωταθλητή της κατηγορίας αυτής, ο οποίος δεν είναι άλλος βέβαια από τον ΟΠΑΠ. Ο ΟΠΑΠ λοιπόν έδωσε το 2012 17,5 εκ. για δωρεές (Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη), 13,5 εκ. για διαφήμιση και  70 εκ. για χορηγίες (δες παλαιότερη ανάρτηση)Τα στοιχεία είναι από την Ετήσια Οικονομική Έκθεση Χρήσης 2012 του Οργανισμού.