Η σημασία του να είσαι βλάκας!

Δεν χάνει ποτέ καμία καλή ευκαιρία να μη μιλήσει. Ο Χρύσανθος Λαζαρίδης χτένισε το μουστάκι και βγήκε χαράματα στο MEGA. Για να βάλει το ΣΥΡΙΖΑ στο κάδρο της τοξικής ατμόσφαιρας που οδήγησε στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τους Χρυσαυγίτες και να αναπτύξει τη γνωστή θεωρία των δύο άκρων.

Εκτός από το μουστάκι του Χρύσανθου, δεν υπάρχει τίποτα πιο αηδιαστικό από το να κάνεις πολιτικό πλιάτσικο πάνω σε ένα πτώμα. Άσε που ο ράπερ δεν είχε καμία σχέση με τα εθνικιστικά σουαρέ των Σαμαρικών.

Η αδυναμία του Λαζαρίδη να το ράψει, τον έφερε μεσημεριάτικα στην αίθουσα των δημοσιογράφων της Βουλής. Εκεί, όχι μόνο επιβεβαίωσε τις πρωινές μπούρδες στο MEGA, τα έκανε ακόμα πιο μαντάρα, λέγοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ανήκει στο δημοκρατικό τόξο. Ανατριχιάζεις αν σκεφτείς ότι ο Λαζαρίδης δεν είναι μόνος του κοντά στον Σαμαρά.

Έχει και τη βοήθεια του Μπαλτάκου, του επίσης μυστακοφόρου Σταμάτη και του Μουρούτη. Όλοι μαζί, ενθαρρύνουν του νυν πρωθυπουργό να χαϊδεύει την Χρυσή Αυγή με τη δήθεν θεωρία ότι «οι ψηφοφόροι του Μιχαλολιάκου είναι δικοί μας». Είναι κατά σύμπτωση, η ομάδα που πήγε τη ΝΔ στο 18% πέρυσι το Μάιο.

Όλοι μαζί θα μπορούσαν να είναι οι ήρωες του βιβλίου «Η Τεράστια Κοινωνική Σημασία των Βλακών εν τω Συγχρόνω Βίω» του Ευάγγελου Λεμπέση. Αλλά δεν υπάρχει βλάκας-ειδικά στη πολιτική- που δεν παίρνει τον εαυτό του για έξυπνο.

Πηγή: lykavitos.gr

Η κόντρα Βαρδή με Μπόμπολα-Ψυχάρη

Με ιδιαίτερη ανησυχία παρακολουθεί το Μέγαρο Μαξίμου τα πρώτα επεισόδια απ’ τη σύγκρουση δύο πανίσχυρων επιχειρηματικών και εκδοτικών πόλων, η οποία αναμένεται πολύ σύντομα να πάρει μετωπικό χαρακτήρα θέτοντας σε κίνδυνο ακόμα και την πολιτική σταθερότητα.

Τα δύο στρατόπεδα βρίσκονται ήδη σε κατάσταση συναγερμού και ετοιμάζονται για θερμό φθινόπωρο, όταν η σύγκρουση θα έχει κορυφωθεί και θα αρχίσουν να διαφαίνονται οι δυνάμεις εκείνες οι οποίες θα κυριαρχήσουν σε εκδοτικό και επιχειρηματικό επίπεδο για την επόμενη δεκαετία.

Η σύγκρουση αναμένεται να προκαλέσει μεγάλες παράπλευρες απώλειες ενώ στην πρώτη γραμμή της μάχης θα χρησιμοποιηθεί απ’ την αρχή το βαρύ πυροβολικό που διαθέτει η κάθε πλευρά. Κάποιες απόπειρες που έγιναν τις δύο τελευταίες εβδομάδες προκειμένου να βρεθεί συμβιβαστική λύση για να αποφευχθεί ο πόλεμος κατέληξαν σε ναυάγιο.

Τα πραγματικά αίτια

Οι δύο πανίσχυροι πόλοι που συγκρούονται και οι οποίοι διαθέτουν μεγάλη δύναμη κρούσης και στα μέσα ενημέρωσης είναι ο όμιλος Βαρδινογιάννη και η συμμαχία Μπόμπολα – Ψυχάρη. Αφορμή για τον πόλεμο η άρνηση των Μπόμπολα-Ψυχάρη να συμφωνήσουν με την πρόταση Βαρδινογιάννη για τη συγχώνευση του STAR με το MEGA, γιατί θεωρούσαν ότι μέσα από μια τέτοια εξέλιξη ο όμιλος Βαρδινογιάννη θα αποκτούσε τον απόλυτο έλεγχο και στα δύο κανάλια.

Βεβαίως, τα αίτια είναι εντελώς διαφορετικά και έχουν σχέση με τα τεράστια συμφέροντα που παίζονται σε επίπεδο ενέργειας, τραπεζών, μεγάλων έργων και συμβάσεων, καθώς και των ιδιωτικοποιήσεων.

Οι δύο βασικοί μέτοχοι του MEGA, ο Μπόμπολας και ο Ψυχάρης, συνδέονται με επιχειρηματικά συμφέροντα τα οποία βρίσκονται σε σύγκρουση με τον όμιλο Βαρδινογιάννη. Γιαυτό η συνύπαρξη στο ίδιο κανάλι το οποίο για χρόνια υπήρξε η ναυαρχίδα της διαπλοκής τώρα είναι πλέον αδύνατη.

Η στάση Βαρδινογιάννη

Η πλευρά Βαρδινογιάννη κατηγορεί ανοιχτά πλέον τους Γιώργο Μπόμπολα και Σταύρο Ψυχάρη ότι χρησιμοποιούν το κανάλι για να οικοδομήσουν σχέσεις διαπλοκής με το σύστημα, και γι’ αυτό αποχωρούν απ’ τη διοίκηση. Στην κατεύθυνση αυτή στη γενική συνέλευση μετόχων της Τηλέτυπος που θα γίνει την 1η Ιουλίου θα αποχωρήσουν οι κ. Βαρδινογιάννης και Πουρσανίδης απ’ τη διοίκηση του καναλιού. Βεβαίως, ο όμιλος Βαρδινογιάννη θα συνεχίσει να διατηρεί τη μετοχική σχέση με το MEGA συμμετέχοντας και στην αύξηση κεφαλαίου, αλλά σε καμμία περίπτωση δεν επιθυμεί να έχει σχέση με τη διοίκηση και τις αποφάσεις που πρόκειται να ληφθούν.

Το εμπρηστικό δημοσίευμα

Η αποχώρηση των εκπροσώπων του ομίλου Βαρδινογιάννη απ’ τη διοίκηση του MEGA ελήφθη μετά τα πρόσφατα δημοσιεύματα στο «Βήμα της Κυριακής» και στα «ΝΕΑ» μέσα απ’ τα οποία ο Σταύρος Ψυχάρης εξαπέλυσε επίθεση τόσο κατά του κορυφαίου επιχειρηματικού παράγοντα της χώρας όσο και κατά του Γιάννη Αλαφούζου και του Αλέξη Τσίπρα. Το περιεχόμενο των δημοσιευμάτων χαρακτηρίστηκε από κύκλους οι οποίοι βρίσκονται πολύ κοντά στον Βαρδή Βαρδινογιάννη εμπρηστικό και ότι σηματοδοτεί την έναρξη του πολέμου.

«Τώρα θα δείτε τι σημαίνει δυναστεία Βαρδινογιάννη», είπε χαρακτηριστικά ένας απ’ πλέον πιστούς και παραδοσιακούς συνομιλητές του Βαρδή.

Η συστράτευση (φίλιων) δυνάμεων και η στάση των άλλων καναλιών

Βεβαίως, μια μεγάλη μετωπική σύγκρουση απαιτεί ισχυρή δύναμη κρούσης σε πεζικό, αεροπορία και ναυτικό.

Σε επίπεδο αεροπορίας, δηλαδή καναλιών, η μάχη απ’ την πλευρά Βαρδινογιάννη θα δοθεί απ’ το STAR, το οποίο πρέπει μέχρι τον Σεπτέμβριο να αλλάξει φυσιογνωμία και να αποκτήσει δημοσιογράφους πρώτης γραμμής και έμπειρους σε πολεμικές συρράξεις.

Στην κατεύθυνση αυτή στελέχη του ομίλου Βαρδινογιάννη επιδιώκουν δύο μεγάλες μετεγγραφές. Πρόκειται για τον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο και τον Γιώργο Τράγκα. Για τον τελευταίο, μάλιστα, επιδιώκουν να έχουν τη συναίνεση και του Γιάννη Αλαφούζου. Θεωρούν ότι ένα κανάλι με στελέχη πρώτης γραμμής όπως οι Νίκος Χατζηνικολάου, Γιώργος Τράγκας και Μάκης Τριανταφυλλόπουλος μπορεί να σηκώσει το βάρος του πολέμου.

Βέβαια, στη μάχη θα μπουν και διάφορα μικρά κανάλια όπως το ΚΟΝΤΡΑ και το ΕΧΤΡΑ, συμφερόντων Κουρή και Βρυώνη, οι οποίοι είναι παραδοσιακά σύμμαχοι με τον Βαρδή Βαρδινογιάννη. Το ερώτημα που τίθεται είναι το ποια θα είναι η στάση των υπόλοιπων καναλαρχών.

Ο Γιάννης Αλαφούζος πιστεύει ότι το MEGA είναι το απόστημα της διαπλοκής και η αποδυνάμωσή του θα ωφελήσει τη χώρα. Στην κατεύθυνση αυτή έχει κάθε συμφέρον να δει το Μεγάλο Κανάλι να αποδυναμώνεται και τους μετόχους του να σφάζονται. Μέσα απ’ τη σύγκρουση αυτή πιστεύει ότι κερδισμένος θα βγει ο ΣΚΑΪ και βεβαίως ο ίδιος θα ισχυροποιήσει τη θέση του.

Ο Δημήτρης Κοντομηνάς θεωρεί επίσης ότι ο ALPHA αλλά και ο ίδιος είναι θύματα της διαπλοκής. Παρ’ όλα αυτά, σε συζητήσεις με στενούς του συνεργάτες ισχυρίζεται ότι θα μείνει ουδέτερος μέχρι να ξεκαθαρίσουν οριστικά οι συμμαχίες και οι προθέσεις.

Η σύγκρουση στο MEGA ευνοεί τα μέγιστα τον Μίνωα Κυριακού, γιατί διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις να περάσει ο ΑΝΤΕΝΝΑ στην πρώτη θέση σε επίπεδο τηλεθέασης. Γιαυτό ο Μίνως Κυριακού θα τηρήσει στάση ουδετερότητας, αλλά παρασκηνιακά θα ενισχύει τον πόλεμο.

Σε επίπεδο πεζικού η πλευρά Μπόμπολα-Ψυχάρη διατηρεί το ισχυρό πλεονέκτημα, αφού θα μπει στον πόλεμο με τις δύο μεγαλύτερες σε κυκλοφορία εφημερίδες «ΝΕΑ» και «ΕΘΝΟΣ», μαζί βέβαια με τη ναυαρχίδα της Μιχαλακοπούλου, το «Βήμα της Κυριακής».

Φιλικές προς την πλευρά Βαρδινογιάννη είναι η «REAL NEWS» το «Πρώτο Θέμα» η «Ελευθεροτυπία» –αν συνεχίσει να εκδίδεται– και η «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ».

Πηγή: axiaplus.gr

 

O εμφύλιος της Διαπλοκής ανατρέπει ισορροπίες στα ΜΜΕ

media_3

Η αποχώρηση των εκπροσώπων του ομίλου Βαρδινογιάννη απ’ τη διοίκηση του MEGA ελήφθη μετά τα δημοσιεύματα στο Βήμα της Κυριακής και στα ΝΕΑ μέσα απ’ τα οποία ο Σταύρος Ψυχάρης εξαπέλυσε επίθεση τόσο κατά του κορυφαίου επιχειρηματικού παράγοντα της χώρας όσο και κατά του Γιάννη Αλαφούζου και του Αλέξη Τσίπρα.

Το περιεχόμενο των δημοσιευμάτων χαρακτηρίστηκε από κύκλους οι οποίοι βρίσκονται πολύ κοντά στον Βαρδή Βαρδινογιάννη ως εμπρηστικό και ότι σηματοδοτεί την έναρξη του πολέμου.

Τώρα θα δείτε τι σημαίνει δυναστεία Βαρδινογιάννη είπε χαρακτηριστικά ένας απ’ πλέον πιστούς και παραδοσιακούς συνομιλητές του Βαρδή.

Βεβαίως μια μεγάλη μετωπική σύγκρουση απαιτεί ισχυρή δύναμη κρούσης σε πεζικό, αεροπορία και ναυτικό.

Σε επίπεδο αεροπορίας δηλαδή καναλιών η μάχη απ’ τη πλευρά Βαρδινογιάννη θα δοθεί απ’ το STAR το οποίο πρέπει μέχρι το Σεπτέμβριο να αλλάξει φυσιογνωμία και να αποκτήσει δημοσιογράφους πρώτης γραμμής και έμπειρους σε πολεμικές συρράξεις.

Στη κατεύθυνση αυτή στελέχη του ομίλου Βαρδινογιάννη επιδιώκουν δύο μεγάλες μεταγραφές.

Πρόκειται για τον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο και τον Γιώργο Τράγκα. Για τον τελευταίο μάλιστα επιδιώκουν να έχουν τη συναίνεση και του Γιάννη Αλαφούζου.

Θεωρούν ότι ένα κανάλι με στελέχη πρώτης γραμμής όπως ο Νίκος Χατζηνικολάου, Γιώργος Τράγκας και Μάκης Τριανταφυλλόπουλος μπορεί να σηκώσει το βάρος του πολέμου.

Βέβαια στη μάχη θα μπουν και διάφορα μικρά κανάλια όπως το ΚΟΝΤRΑ και το ΕΧΤΡΑ συμφερόντων Κουρή και Βρυώνη οι οποίοι είναι παραδοσιακά σύμμαχοι με τον Βαρδή Βαρδινογιάννη.

Το ερώτημα που τίθεται είναι για το ποια θα είναι η στάση των υπόλοιπων καναλαρχών.

Ο Γιάννης Αλαφούζος πιστεύει ότι το MEGA είναι το απόστημα της διαπλοκής και η αποδυνάμωσή του θα ωφελήσει τη χώρα.

Στη κατεύθυνση αυτή έχει κάθε συμφέρον να δει το μεγάλο κανάλι να αποδυναμώνεται και τους μετόχους του να σφάζονται. Μέσα απ’ τη σύγκρουση αυτή πιστεύει ότι κερδισμένος θα βγει ο SKΑΙ και βεβαίως ο ίδιος θα ισχυροποιήσει τη θέση του.

Ο Δημήτρης Κοντομηνά θεωρεί επίσης ο Αlpha αλλά και ο ίδιος ότι είναι θύματα της διαπλοκής.

Παρόλα αυτά σε συζητήσεις με στενούς του συνεργάτες ισχυρίζεται ότι θα μείνει ουδέτερος μέχρι να ξεκαθαρίσουν οριστικά οι συμμαχίες και οι προθέσεις.

Η σύγκρουση στο MEGA ευνοεί τα μέγιστα το Μίνωα Κυριακού γιατί διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις να περάσει ο ΑΝΤΕΝΑ στη πρώτη θέση σε επίπεδο τηλεθέασης.

Γιαυτό ο Μίνωας Κυριακού θα τηρήσει στάση ουδετερότητας αλλά παρασκηνιακά θα ενισχύει τον πόλεμο.

Σε επίπεδο πεζικού η πλευρά Μπόμπολα-Ψυχάρη διατηρεί το ισχυρό πλεονέκτημα αφού θα μπει στον πόλεμο με τις δύο μεγαλύτερες σε κυκλοφορία εφημερίδες ΝΕΑ και ΕΘΝΟΣ μαζί βέβαια με τη ναυαρχίδα της Μιχαλακοπούλου, το Βήμα της Κυριακής.

Φιλικές προς την πλευρά Βαρδινογιάννη είναι η REAL NEWS το Πρώτο Θέμα ηΕλευθεροτυπία αν συνεχίσει να εκδίδεται και η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Πηγή: lykavitos.gr

Στα άδυτα του πολέμου στο MEGA

 

Η στρόφιγγα του εύκολου χρήματος έκλεισε και έτσι οι μέτοχοι έπρεπε να πάρουν αποφάσεις.

Μπόμπολας και Ψυχάρης πρότειναν συρρίκνωση δαπανών και “συρρίκνωση προσωπικού” με 150 απολύσεις. Κούρεμα για τους υπόλοιπους κλπ.

Ο Βαρδής αντιπρότεινε συγχώνευση MEGA – STAR. Εάν γινόταν αυτό, άλλαζε άρδην η μετοχική σύνθεση του νέου σχήματος, γι’ αυτό και δεν το δέχθηκαν οι Μπόμπολας – Ψυχάρης. Είχαν όμως και το επιχείρημα της περαιτέρω οικονομικής επιβάρυνσης του νέου σχήματος. Αλλά η ταμπακέρα ήταν έχαναν ουσιαστικά τον έλεγχο σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Ο Βαρδής παίρνει την απόφαση να αναβαθμίσει το STAR και να το κάνει ειδησεογραφικό. Το σχέδιο έλευσης του Χατζηνικολάου δεν είναι απλώς να έχει “σχολιασμό”. Σε επόμενη φάση παίρνει την δική του εκπομπή και αμέσως μετά θα πάρει την διεύθυνση του καναλιού! Στο μεσοδιάστημα, “αφεντικό” του πολιτικού θα είναι η Μάρα Ζαχαρέα.

Ο Ψυχάρης (κυρίως) κατάλαβε αμέσως τι θα επακολουθήσει και αυτό ήταν αιτία πολέμου. Ο “συνέταιρος” γινόταν άμεσος ανταγωνιστής, τόσο για την διαφήμιση αλλά κυρίως για την παρεμβατικότητα. Και τα δύο θα κόστιζαν στο Mega. Αυτό πρακτικά δυναμίτισε τις σχέσεις και οδηγεί με σιγουριά στην διάσπαση της μετοχικής σύνθεσης του MEGA.

Σε αυτή την συγκυρία, κάνει τις δηλώσεις ο Τσίπρας λέγοντας ότι θα εξετάσει από μηδενική βάση το ζήτημα της αδειοδότησης των ραδιοτηλεοπτικών σταθμών σε περίπτωση που γίνει κυβέρνηση. Αυτό ήταν αιτία πολέμου αφού Ψυχάρης και Μπόμπολας θεώρησαν ότι η κίνηση γίνεται με “δάκτυλο” Βαρδή. Ο Ψυχάρης το τεκμηριώνει λόγω των στενών σχέσεων που έχουν ο Βαρδής με τον Ν. Κωνσταντόπουλο, πατέρα της Ζωής. Τον βλέπουν ως “δίαυλο” με τον ΣΥΡΙΖΑ και ο Ψυχάρης επιτίθεται με απανωτά άρθρα σε ΒΗΜΑ και ΝΕΑ (ως ειδικος συνεργάτης).

Αναφέρεται ευθέως στον Τσίπρα που δημιουργεί την “νέα διαπλοκή”, φωτογραφίζει τον Κωνσταντόπουλο για να χτυπήσει τον Βαρδή. Εκεί κολλάει η αναφορά στον Καραμανλή (Μάρα – Βαρδής που με το προξενειό Κωνσταντόπουλου θα στηρίξουν Τσίπρα, όπως στήριξαν Καραμανλή το 2004).

Στο πρόσφατο ΔΣ βγήκαν τα μαχαίρια. Ομάδα Ψυχάρη – Μπόμπολα από την μιά, ομάδα Βαρδή από την άλλη. Οι απανωτές επιθέσεις Ψυχάρη έρχονται ως αντίβαρο στα ισχυρά χαρτιά του Βαρδή. Με νούμερο 1 βέβαια, την ρευστότητα από τις άλλες δραστηριότητες: Εφοπλιστικά, πετρέλαια, τραπεζικά.

Σε αυτό, ο Ψυχάρης είναι στην γωνία αφού όλες οι εκδοτικές επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν τεράστιο πρόβλημα ρευστότητας που εντείνεται. Ο Μπόμπολας επίσης βλέπει τα μεγέθη του να συρρικνώνονται και η εποχή των χρυσών αγελάδων και των μεγάλων έργων έχει τελειώσει. Ακόμα και οι εκταμιεύσεις υπολοίπων από το κράτος, μπαίνουν στο μικροσκόπιο της Τρόικας.

Οι κακές γλώσσες λένε ότι η πρόσφατη οπερέτα της Ολυμπίας οδού, δεν είχε σκοπό να δουλέψει τους ιθαγενείς, αλλά τους κουτόφραγκους.

Υπάρχει όμως και ένα πολύ λεπτό σημείο που θα είναι και η αιτία γενικής ανάφλεξης: Ο Βαρδινογιάννης σύμφωνα με πληροφορίες, είναι εγγυητής για δάνεια που έχει πάρει όχι μόνο το MEGA, αλλά και εκδοτικές επιχειρήσεις των εταίρων!! Αυτό το στοιχείο, ανάλογα το εύρος, είναι το σημείο κλειδί για τις εξελίξεις. Ένα δίκοπο μαχαίρι, ένα σφιχταγκάλιασμα με δύο αναγνώσεις.

Ο Βαρδής μπορεί να τραβήξει την πρίζα εάν η κατάσταση φτάσει στα άκρα. Ως εγγυητής όμως σε ενδεχόμενη κατάρρευση μπορεί να συμπαρασυρθεί.

Η ιστορία βεβαίως διδάσκει ότι όπου μαλώνουν τα θηρία, την πληρώνουν άλλοι. Έτσι, στο ακραίο σενάριο όπου δεν θα γίνει συμβιβασμός (ως γνωστόν επίσης τα θηρία τα βρίσκουν μεταξύ τους), θα την πληρώσουν οι εργαζόμενοι. Και δεν μιλάμε για τις ακριβοπληρωμένες τηλε-περσόνες που έχουν κλείσει ως μεροκαματιάρηδες. Για τον “άλλους” μιλάμε.Πέραν αυτού, είναι ξεκάθαρο πως αυτές οι εξελίξεις θα επηρεάσουν όλο το πολιτικό σκηνικό.

Πηγή: olympia.gr

Μάρα Ζαχαρέα, Ψυχάρης, MEGA, Μπόμπολας, Βαρδής, Star, Τσίπρας, ΣΥΡΙΖΑ, ΒΗΜΑ, ΝΕΑ, Ειδικός Συνεργάτης, Κωνσταντοπούλου,

Η τριγωνική σχέση κλεπτοκρατίας πολιτικών, τραπεζών και ΜΜΕ

Αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία που δημοσιεύονται στο περιοδικό Hot Doc σε σχέση με τη διαπλοκή των μεγάλων εκδοτικών συμφερόντων με την πολιτική και το ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα. Σύμφωνα με το δημοσίευμα η δημοσιογραφία αποτέλεσε πεδίο επιχειρηματική δράσης με στόχο την άσκηση πιέσεων προς πολιτικούς ώστε να ευνοηθούν οι υπόλοιπες επιχειρηματικές δραστηριότητές τους.  Στην υπόθεση αυτή έντονη παρουσία απέκτησαν μετά το 90 και οι τράπεζες χρηματοδοτώντας με αμύθητα ποσά το σύστημα της διαπλοκής.

Παραθέτουμε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από το άρθρο του Κώστα Βαξεβάνη για το πώς διανεμόταν η διαφημιστική δαπάνη στα MME.

«Πάρε και εσύ μια διαφήμιση ,  μπορείς.

Στη φετινή έκθεση για την ελευθερία του Τύπου σε όλο τον κόσμο, η Ελλάδα κατέχει τη 71η θέση.  Κάτω ακόμη από την Μπουρκίνα Φάσο, την Τόνγκα, την Αφρικάνικη Δημοκρατία και τη Μαυριτανία. Μια Ευρωπαϊκή χώρα κατατάσσεται ανάμεσα σε χώρες που δεν έχουν καν δημοκρατικά πολιτεύματα.

Ελευθερία Τύπου δεν είναι η δυνατότητα του δημοσιογράφου κάποια στιγμή να διατυπώσει με ελευθερία μια άποψη, αλλά το κλίμα  ελευθερίας μέσα στο οποίο μπορεί να λειτουργεί η δημοσιογραφία συνολικά. Η ελληνική δημοσιογραφία τα τρία τελευταία χρόνια αγνοεί συστηματικά όσα καταλογίζονται ως σκάνδαλα στις τράπεζες, προτιμώντας να απορροφά απλώς τραπεζική διαφήμιση.

Η τράπεζα Πειραιώς σε μία χρονιά έδωσε για διαφήμιση 25 εκατομμύρια ευρώ (χωρίς να συνυπολογίζονται τα ποσά που πάνε σε διαφήμιση εκτός διαφημιστικών γραφείων), την ώρα που έδωσε για την αγορά της ΑΤΕ 95 εκατομμύρια ευρώ. Μπορεί κάποιος να να αντιληφτεί το μέγεθος αυτής  της διαφημιστικής δαπάνης και να υποθέσει τους λόγους που γίνεται.

Ανάμεσα στα site που έχουν διαφήμιση της τράπεζας Πειραιώς μπορείτε να εντοπίσετε από το Πρώτο Θέμα, που ωστόσο η αναγνωσιμότητά του θα δικαιολογούσε διαφήμιση, μέχρι και το παγκοσμίως άγνωστο toxrima.gr . Πρόκειται για ιστότοπο που συνδέεται επιχειρηματικά με τον δημοσιογράφο Χρήστο Κώνστα, και η κατάταξη στο σύστημα μετρήσεων Alexa είναι 1423. Η κατάταξη αυτή δεν δικαιολογεί θεωρητικά επιλογή να διαφημιστεί κάποιος. Στο δημοσίευμα ο πρόεδρος της τράπεζας Πειραιώς εμφανίζεται ως αντιστασιακός επό χούντας και συνετός επιχειρηματίας.

Προκλητικά ανελεύθερη ήταν η στάση των ελληνικών ΜΜΕ απέναντι σε όσα έχουν δημοσιευτεί στο εξωτερικό για τις ελληνικές τράπεζες και για την Πειραιώς. Η μεγάλη έρευνα του Reuters για σκάνδαλα στην Πειραιώς, τα οποία ενέπλεκαν μάλιστα την οικογένεια Σάλλα, όχι μόνο αποσιωπήθηκε, αλλά τα ελληνικά Μέσα δημοσίευσαν τη διάψευση της τράπεζας για κάτι που ουδέποτε είχαν μεταδώσει.

Η μέθοδος «στρουμφάκια»

Με τρεις τρόπους οι έλληνες τραπεζίτες διαπλέκονται με τα Μέσα Ενημέρωσης. Ο πρώτος είναι ιδιοκτησιακός. Χαρακτηριστικότερο είναι το παράδειγμα του Λαυρεντιάδη, και ουσιαστικά πρόκειται για κρυφή αγορά μετοχών των ΜΜΕ μέσω παρένθετων προσώπων. Και άλλοι τραπεζίτες εκτός του Λαυτεντιάδη έχουν κοινές επιχειρήσεις με εκδότες, μέσω offshore εταιριών. Τα ονόματα των εταιριών αυτών είναι στη διάθεσή μας, αλλά δεν στάθηκε δυνατό να γίνει η ταυτοποίησή τους.

Ο δεύτερος τρόπος είναι η διαφήμιση, ή μάλλον η εξαγορά της σιωπής ή των αγιογραφιών μέσω του Μέσου με τη διαφήμιση. Ο τρίτος είναι τα δάνεια. Αυτή τη στιγμή τα μεγαλύτερα συγκροτήματα Τύπου, όπως ο ΔΟΛ (Νέα, Βήμα) , ο ΠΗΓΑΣΟΣ (Έθνος) ή ο ΤΗΛΕΤΥΠΟΣ (Mega) έχουν δανειακές υποχρεώσεις που είναι  εμφανώς αδύνατο να ικανοποιηθούν. Την ίδια ώρα, βέβαια, παραγωγικές και πρωτοπόρες επιχειρήσεις που αναζητούν δανειοδότηση για να ξεπεράσουν τις επιπτώσεις της κρίσης δεν έχουν καμία πρόσβαση σε χρηματοδότηση.

Η δανειοδότηση των Μέσων Ενημέρωσης γίνεται με τη μέθοδο «στρουμφάκια»,  όπως έχει επικρατήσει πλέον να λέγεται ο τρόπος με τον οποίο οι Κώστας Γιαννίκος και Γιώργος Κουρής εξασφάλισαν τη δανειοδότηση του ALTER με πάνω από 500 εκατομμύρια ευρώ. Ένα κανάλι με χρηματιστηριακή αξία μερικών μόλις εκατομμυρίων κατάφερε να  δανειστεί από όλες τις τράπεζες και στο τέλος να μην επιστρέψει τα δάνεια, τα οποία αποτέλεσαν τμήμα της μαύρης τρύπας που καλύφθηκε με την ανακεφαλαιοποίηση από τα χρήματα των φορολογουμένων.

Η σύναψη τέτοιων δανειακών συμβάσεων, πέρα από κάθε απλή ή τραπεζική λογική, χρειάστηκε προφανώς τη συνενοχή της τράπεζας  και την κάλυψη από την τράπεζα από την τράπεζα της Ελλάδας . Η νομιμοποίηση του δανεισμού  χωρίς εγγυήσεις ήταν απλή, Το κανάλι αποτιμούσε  τις άυλες αξίες του, όπως τα σίριαλ, τις εκπομπές και το πρόγραμμα γενικά, με φουσκωμένες τιμές. Στη συνέχεια αυτή η άυλη περιουσία έμπαινε ως εγγύηση για να ληφθεί το δάνειο. Το ALTER και οι Κουρής – Γιαννίκος κατάφεραν έτσι να πάρουν δάνεια που δεν θα ξεπληρώσουν ποτέ, αφήνοντα ταυτόχρονα 666 εργαζόμενους στο δρόμο.

Σύμφωνα λοιπόν με την αποτίμηση αυτών των άυλων περιουσιακών στοιχείων που δέχτηκαν οι τράπεζες ως εγγύηση, το τρέιλερ για τη σειρά «τα στρουμφάκια» άξιζε 1,1 εκατομμύριο ευρώ. Τα 4 τρέιλερ της επίσης παιδικής σειράς « τα Ζουζούνια» τιμολογήθηκαν 2 εκατομμύρια. Ένα ντοκυμαντέρ για τη ζωή του Χριστόδουλου κοστολογήθηκε 400.000 ευρώ και ένα άλλο για το ζεύγος Σαρκοζί – Μπρούνι 250.000. Το πραγματικό κόστος των παραγωγών αυτών δεν ξεπερνά τις 20.000. Η εκπομπή του Κώστα Χαρδαβέλα εμφανίζεται να κοστίζει 60.000 ευρώ το επεισόδιο.

Οι τράπεζες αποδέχονται όλα αυτά με το πρόσχημα ότι αυτή είναι η εκτίμηση των ορκωτών λογιστών, αν και θα μπορούσαν να μην το κάνουν. Οι ορκωτοί λογιστές είναι επίσης ένα θέμα, αφού η δράση και οι εκτιμήσεις του δεν ελέγχονται από κανέναν μηχανισμό. Η Επιτροπή Λογιστικής Τυποποίησης και Ελέγχου, η ΕΛΤΕ, ελεγκτικός μηχανισμός του υπουργείου Οικονομικών για τους ορκωτούς λογιστές, δεν έλεγξε ποτέ κανέναν.»

Παρακάτω στο δημοσίευμα  αναφέρεται και το όνομα του Γ. Τράγκα αλλά και η σχέση με τα τραπεζικά ιδρύματα.

Ο Τράγκας ξέρει

Ο Γιώργος Τράγκας είναι αναμφίβολα ένα μοναδικό φαινόμενο. Η μοναδικότητά του δεν αφορά μόνο το ύφος και την πληθωρικότητα του, αλλά και την ικανότητα στη χρηματοδότηση. Παρότι εμφανίζεται ως αντιμνημονιακός και αντιμερκελικός, έχει μια ιδιαίτερη ικανότητα να συλλέγει χρήμα από διαφημίσεις αλλά και από πώληση Μέσων Ενημέρωσης που στην πιάτσα χαρακτηρίζονται «σαπάκια». Ο Γιώργος Τράγκας αγόρασε Μέσα, τα οποία πούλησε στη συνέχεια σε μεγάλους επιχειρηματίες, τα οποία όμως δεν έκαναν τίποτα. Παράδειγμα είναι το Κανάλι 1, που πήγε στον Λαυρεντιάδη.

Την εποχή της παντοδυναμίας του Θόδωρου Ρουσόπουλου στη ΝΔ, ο Γιώργος Τράγκας κατάφερνε να παίρνει κρατική διαφήμιση που δεν κατάφερναν μεγάλοι εκδότες. Για την εφημερίδα του Η Χώρα, η οποία δεν πουλούσε πάνω από 600 φύλλα την ημέρα, ο Τράγκας , συγκέντρωνε διαφήμιση 1,5 εκατομμυρίου το χρόνο. Δηλαδή ποσό μεγαλύτερο από αυτό που κατάφερναν να εισπράξουν οι εφημερίδες Πρώτο Θέμα και Βήμα, με κυκλοφορία 200.000 φύλων η κάθεμία. Με την ίδια ευκολία ο Γιώργος Τράγκας παίρνει σήμερα διαφήμιση τραπεζών, αλλά κα δάνεια.  Στην ευρηματική καθημερινή κριτική του στο ραδιόφωνο οι τράπεζες, δεν συμπεριλαμβάνονται.

Το ξέσπασμα της κρίσης στην Κύπρο έφερε στοιχεία για την δανειοδότηση του Γιώργου Τράγκα από την τράπεζα του Βγενόπουλου. Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, ο Τράγκας έχει πάρει από τη Λαϊκή δύο δάνεια συνολικού ποσού 2.392.000 ευρώ. Για τα δάνεια αυτά, όπως προκύπτει από τα έγγραφα, δεν δόθηκε καμία εγγύηση.  Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της τράπεζας , το 2012, η πρόβλεψη είναι πως από το δάνειο αυτό η τράπεζα θα χάσει το σύνολο του ποσού. Τα 2,4 εκατομμύρια χάνονται στη μαύρη τρύπα των τραπεζών, η οποία καλύπτεται από τα χρήματα της ανακεφαλαιοποίησης που πληρώνουν οι έλληνες πολίτες.»

Πηγή: alfavita.gr

Βουλιάζουν στα χρέη τα MME

Αγώνα ζωής δίνουν οι επιχειρήσεις ΜΜΕ, καταβάλλοντας προσπάθειες να συνεχίσουν τη λειτουργία τους στις πιο αντίξοες οικονομικές συνθήκες: δραματική μείωση των πωλήσεων και του τζίρου τους, ταυτόχρονα με τη μείωση της διαφημιστικής δαπάνης κατά 60% τα τελευταία τέσσερα χρόνια.

“Δεμένες” με δυσθεώρητα χρέη, ύψους εκατοντάδων εκατ. ευρώ, συχνά διπλάσια από τον κύκλο εργασιών τους, βλέπουν να περιορίζονται οι δυνατότητες ανάκαμψής τους.

Μόνο τα χρέη σε τράπεζες των εισηγμένων φτάνουν τα 550 εκατ., ενώ εάν σε αυτά προστεθούν τα χρέη των μέσων που έχουν κλείσει (Alter, “Ελευθεροτυπία”, Λυμπέρης κ.ά.) και των υπολοίπων, υπολογίζονται ότι ξεπερνούν το 1,3 δισ. ευρώ. Μπροστά στις ασφυκτικές πιέσεις για ρευστότητα, η λύση που προκρίνεται από τους περισσότερους ιδιοκτήτες σήμερα είναι η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, όμως για πόσο ακόμα;

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία των ισολογισμών τους οι συνολικές υποχρεώσεις προς τράπεζες, προμηθευτές, πελάτες, Δημόσιο κ.ο.κ., των έξι εταιρειών που διαπραγματεύονται στο Χρηματιστήριο (υπό επιτήρηση) πλησιάζουν τα 800 εκατ. ευρώ αθροιστικά.

Εξ αυτών, 542,3 εκατ. ευρώ είναι τα χρέη τους προς τις τράπεζες. 

Τα χρέη είναι σαφές ότι δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν, αφού οι χρήσεις του τελευταίου έτους συνεχίζουν να εμφανίζονται ζημιογόνες -πλην των Αττικών Εκδόσεων- κατά δεκάδες εκατ. ευρώ. Αν και οι ζημιές βαίνουν μειούμενες (πλην της “Καθημερινής” όπου υπερδιπλασιάζονται), μόνο τον τελευταίο χρόνο οι εισηγμένες είχαν ζημιές 124 εκατ. ευρώ. Ο τζίρος συνεχίζει να μειώνεται και πέφτει κάτω από τα 100 εκατ. ευρώ την τελευταία χρονιά για τις τρεις μεγαλύτερες εταιρείες του κλάδου, τον ΔΟΛ, την Πήγασος και την Τηλέτυπος (Mega). Σε συνδυασμό με τον υψηλό δανεισμό και τις συσσωρευμένες ζημιές, οδηγούν τις επιχειρήσεις ΜΜΕ σε δραματικό αδιέξοδο.

Αφού έχουν πριονίσει το ανθρώπινο δυναμικό, έχουν περιορίσει τις λειτουργίες τους, έχουν μειώσει στο κατώτατο τα λειτουργικά τους έξοδα, οι εταιρείες στρέφονται πλέον στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, με συνεχείς τονωτικές ενέσεις από τους μεγαλομετόχους, προκειμένου να διασωθούν.

* Ο ΔΟΛ ολοκλήρωσε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου τον περασμένο Φεβρουάριο, που είχε ως αποτέλεσμα να ενισχυθεί το ταμείο του κατά 7 εκατ. ευρώ. Μόλις δύο μήνες μετά, ο οργανισμός αναζητά άλλα 14 εκατ. ευρώ για τις ανάγκες του σε κεφάλαιο κίνησης. Ήδη ο Σταύρος Ψυχάρης κατέχει το 92,1% του ΔΟΛ και όπως όλα δείχνουν τον οδηγεί εκτός διαπραγμάτευσης στο Χρηματιστήριο.

* Στην Τηλέτυπος (Mega), η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου κατά 10 εκατ. ευρώ και το ομολογιακό δάνειο των 98 εκατ. με το γύρισμα του χρόνου δεν επαρκούν για τις ανάγκες του έτους, με αποτέλεσμα να αποφασιστεί νέα αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, γύρω στα 15 εκατ. ευρώ.

* Με τονωτικές ενέσεις ενισχύει τον Πήγασο ο μεγαλομέτοχος Φ. Μπόμπολας. Η εταιρεία κατόρθωνε να λαμβάνει τραπεζικό δανεισμό μέχρι πρόσφατα.

* Σταθερός παρέμεινε, δεδομένων των συνθηκών, ο κύκλος εργασιών της“Καθημερινής”, στα 60 εκατ. ευρώ. Παρά ταύτα, οι ζημιές στο τέλος του 2012 υπερδιπλασιάζονται, ενώ και οι συνολικές της υποχρεώσεις αυξάνονται κατά 49% και αγγίζουν τα 140 εκατ. ευρώ. Από αυτά, τα χρέη στις τράπεζες φτάνουν τα 97,7 εκατ. ευρώ.

Πηγή: lykavitos.gr

Υπονομεύοντας την δημοσιογραφία και τη χώρα

του Β. Μπόνιου

Η δουλειά μας είναι τα μπετά και τα μελάνια…”, συνήθιζε να λέει ο Γιώργος Μπόμπολας, μεγαλοκατασκευαστής και μεγαλομηντιάρχης, από αυτούς που τα διεθνή ΜΜΕ αποκαλούν Έλληνες ολιγάρχες. Ο Μπόμπολας στα μπετά είχε την τύχη και την έμπνευση να συμπορευθεί με τον Δημήτρη Κούτρα, έναν άνθρωπο παθιασμένο, οραματιστή, εμπνευσμένοτων αλωνιών και των σαλονιών, που λέμε. Ο Κούτρας είχε τον τρόπο του να χορεύει τσάμικο με τον Σουφλιά αλλά και να παθιάζεται (παρέα με τον Πέτρο Στρατουδάκη, σαν σύγχρονοι χρυσοθήρες), με το χρυσό της Χαλκιδικής.

Από τότε που έφυγε από τη ζωή ο Αλέξανδρος Φιλιππόπουλος – με τον οποίο ο Μπόμπολας είχε κάνει την μεγάλη εκδοτική επιτυχία του “Έθνους”– η οικογένεια Μπόμπολα δεν κατάφερε η δεν επεδίωξε να βρει αντικαταστάτη του. Ο Φιλιππόπουλος ώσπου ν’ αρχίσει η περιπέτεια της υγείας του δεν επέτρεπε παρεμβάσεις στην δουλειά του.

Είχε συμφωνήσει με τον Μπόμπολα να έχει εν λευκώ την εφημερίδα, εκτός από το ΠΕΧΩΔΕ. Ο συντάκτης του συγκεκριμένου υπουργείου έδινε παραδοσιακά απευθείας αναφορά στον Γιώργο Μπόμπολα. Ως εδώ καλά. Άλλωστε ο Μπόμπολας, όπως και κάθε επιχειρηματίας, φρόντιζε να πηγαίνουν καλά οι δουλειές του. Και είναι αλήθεια ότι από την κατασκευαστική εταιρεία του έχει φάει πολύς κόσμος ψωμί.

Τα στελέχη της  ξεχώριζαν τόσο για τις σπουδές τους (οι πιο πολλοί βρίσκονταν ανέκαθεν ιδεολογικά κοντά στο ΚΚΕ), όσο και για την προσήλωσή τους στην εταιρεία – δεν θυμάμαι να έχουν γίνει μεγάλες απεργίες στον ΑΚΤΩΡΑ, ούτε να βγαίνουν προς τα έξω παράπονα για την εργοδοσία εκτός από τις περιόδους που είχαν σταματήσει τα έργα και κάποιοι από τους εργαζόμενους μοιραία έχαναν την δουλειά τους.

Πως τα κατάφερε όμως ο Γιώργος Μπόμπολας, καπετάνιος μιας κατασκευαστικής με δουλειές στις άκρες του πλανήτη, να του κατουράει τον τοίχο του  Μega, o Παπάς της «Χρυσής Αυγής»;

Φταίει ο Δένδιας που δεν του διέθεσε έναν στρατό από Ράμπο, ώστε να κρατάνε μακριά τους Χρυσαυγίτες και τους πάσης φύσεως αγανακτισμένους; Ποιος φταίει που αυτός, ο πετυχημένος μεγαλοκατασκευαστής που υπήρξε στενός φίλος ιστορικών πολιτικών προσώπων όπως ο Ανδρέας, ο Σημίτης, ο Σουφλιάς, ο Λαλιώτης, ο Σιούφας, ο Τσοχατζόπουλος, ο Παπαντωνίου, ο Κατσιφάρας,  κατέληξε σήμερα να του κατουράνε το τοίχο; Είναι το θράσος του Χρυσαυγίτη Παπά (που πούλαγε στρώματα  Cocomat  στα Γιάννενα), η συμβαίνει κάτι άλλο εδώ;

Μήπως ο Μπόμπολας (ο Βαρδινογιάννης και ο Ψυχάρης) άφησαν ανυπεράσπιστο το κανάλι τους; Μήπως στην τελική ποτέ δεν επένδυσαν με σοβαρότητα στην τηλεόραση,όπως έκαναν με τις άλλες δουλειές τους; Νοιάστηκε κανείς, από τους 3 ιδιοκτήτες του πολυδανεισμένου καναλιού, για το κύρος και την αξιοπιστία του Mega; Πως υπερασπίστηκαν διαχρονικά την δημόσια συχνότητα που τους παρείχαν οι κυβερνήσεις πάνω στην οποία έστησαν το Mega; 

Έχουν αναρωτηθεί οι ιδιοκτήτες του καναλιού, εάν υπάρχει μεγαλύτερο και πιο ασφαλές τείχος προστασίας-από τους πάσης φύσεως Παπάδες- από το κύρος που μόνο η δημοσιογραφία μπορεί να προσδώσει σε ένα δημοσιογραφικό μέσο; Αντί να χτίσουν μεθοδικά λοιπόν πάνω στην δημοσιογραφική αξιοπιστία (όπως για παράδειγμα οι ιδιοκτήτες του Spiegel και του Stern), αντιμετώπισαν το Mega σαν παιγνίδι αναψυχής για τους ίδιους αλλά και σαν πολιορκητικό κριό στις κυβερνήσεις.

Κορομηλά, Μενεγάκη, Μικρούτσικοι, Αρναούτογλου και διάφοροι άλλοι εγχώριοι αστέρες του βλαχομπαρόκ lifestyle παρήλασαν από το κανάλι πριν φτάσουμε στο «Πρωινό μου». Στην ουσία το δελτίο ειδήσεων και δυο τρεις πολιτικές εκπομπές, δεν ήταν παρά το ξεκάρφωμα σοβαροφάνειας σε ένα κανάλι που συστηματικά και συστημικά αρνήθηκε να υπερασπισθεί την έρευνα και την δημοσιογραφία. Η μόνιμη δικαιολογία για το υψηλό κόστος παραγωγής της σωστής δημοσιογραφίας δεν μπορεί να είναι άλλοθι για την περιθωριοποίηση της ερευνητικής δημοσιογραφίας από το μεγαλύτερο (παπακαλιάτειο) κανάλι της χώρας. Αυτή η πολιτική από τους ιδιοκτήτες και η απουσία μιας ισχυρής προσωπικότητας στο τιμόνι του Mega οδηγεί το κανάλι στα βράχια κουβαλώντας πάνω του ένα σκασμό από δάνεια. Το Mega, όπως είναι σήμερα, δεν διαθέτει το προφίλ να σταθεί επάξια σε όσα επιφυλάσσει η Ιστορία για την χώρα μας. Και είναι πολύ μεγάλο καράβι για να μπορέσουν να το ξεφορτωθούν από πάνω τους χωρίς χασούρα.

Ο Μπόμπολας, ο Βαρδινογιάννης και ο Ψυχάρης, ξεγύμνωσαν το κανάλι τους από την ασπίδα προστασίας του κύρους που προσφέρει η ερευνητική δημοσιογραφία και η πολυφωνία. Έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να το μετατρέψουν σε σαλόνι της Μενεγάκη και του Αρναούτογλου. Είχαν όμως αυτό το δικαίωμα οι τρεις τους; Δεν απαιτούμε από επιχειρηματίες να μετατραπούν σε σταυροφόροι της πνευματικής ανάτασης των πολιτών. Δεν έχουν όμως κανένα ηθικό αλλά και νόμιμο δικαίωμα να μετατρέπονται σε σκοταδιστές προβάλλωντας τούρκικα, σαχλά σήριαλ και συνταγές μαγειρικής. Δεν έχουν δικαίωμα να εκμεταλλεύονται την θέση ισχύος που τους δίνει το κανάλι, ώστε να ξεφορτώνουν τόνους ηλιθιοδίνης στα σπίτια των Ελλήνων.

Η συγκεκριμένη επιλογή τους είναι αυτοκαταστροφική για τους ίδιους (τους κατουράει τον τοίχο ο Παπάς) αλλά και μοιραία για τη χώρα. Σπάνια στο συγκεκριμένο κανάλι θα εμφανισθούν σοβαροί άνθρωποι (υπάρχουν τέτοιοι και στην πολιτική) οι οποίοι να μπορούν να αρθρώσουν λόγο που θα συνεπάρει, θα αφυπνίσει, θα βάλει τουλάχιστο τους προβληματισμούς της κοινωνίας στο τραπέζι.

Το πως αντιλαμβάνονται οι επιχειρηματίες την δύναμη των συχνοτήτων που τους παρέχουν οι Έλληνες πολίτες, αποκαλύπτεται δίχως προσχήματα στα προγράμματα των καναλιών τους.

Τουλάχιστο ο Κυριακού και ο ΑΝΤ1 έδωσαν από το ξεκίνημα το βουκόλ τηλεοπτικό τουςστίγμα.

Όσους Λιαρέληδες κι αν θυσιάσει η οικογένεια Κυριακού στην συνείδηση του κόσμου ο ΑΝΤ1 θα είναι πάντα το κανάλι της Ελένης Μενεγάκη. Άλλωστε ο Μίνως γι αυτό έκανε το κανάλι: Για να το γλεντάνε οι ξανθές που κατέβηκαν με την ΚΤΕΛάδα στην Αθήνα αποφασιμένες- με τον φανατισμό μουτζαχεντίν- να κατακτήσουν το εγχώριο Μπόλιγουντ, να βγάλουν λεφτά, να γίνουν πλούσιες και διάσημες.

Αλλά είπαμε, ο Aντένας είναι συνεπής στο όραμα του ιδρυτή του. Θα παρακολουθήσουμε με ενδιαφέρον την πορεία του.

Πάμε παρακάτω: Φάληρο, ΣΚΑΙ. Εδώ ο Αλαφούζος παρουσιάζει με επιτυχία το Διχασμένο μου (δημοσιογραφικό) Κορμί. Αυτή είναι η συνταγή του ΣΚΑΙ με αποτέλεσμα οι θεατές να χτυπάνε ενέσεις. Κάτι σαν τους ταλαίπωρους βάζελους. «Κατά του Δαίμονα Εαυτού»που γράφει και ο τάφος του Τζιμ Μόρισσον. Ο φιλομνημονιακός ΣΚΑΙ του Μπάμπη Παπαδημητρίου «επιτίθεται» με σφοδρότητα στον αντιμνημονιακό ΣΚΑΙ του Γιώργου Τράγκα. Το λαικίστικο  δελτίο του Νίκου Ευαγγελάτου δέρνει αλύπητα την τηλεθέαση της «σοβαρής, μετρημένης, πολύγλωσσης» Σίας Κοσιώνη. Οι κραυγές του Άδωνη Γεωργιάδη στην εκπομπή της Πόπης ξυπνάνε από τη χειμέρια νάρκη τα συμπαθή φίδια που ησυχάζουν στα μεταμεσονύχτια ντοκιμαντέρ του καναλιού. Το λαικό, το κίτρινο, η φτήνια μάχονται στα μαρμαρένια αλώνια του ΣΚΑΙ με την ναρκισσεύομενη διανόηση των καλεσμένων του Μπογδάνου-βλέπε Νότης Μαδιάς. Ένα κανάλι που χρόνια τώρα αναζητεί δημοσιογραφική ταυτότητα και πάνω που νομίζεις ότι την βρήκε σε αφήνει Παυλόπουλο. Κρίμα.

Τουλάχιστο ο Κουρής και ο Γιαννίκος δεν είχαν προβληματισμούς: Ζουζούνια, Βάσια Λόη, Φαίη Σκορδά, έξυπνα ντιλ με τους διαφημιστές, τους τραπεζίτες, πλάτες στο Μαξίμου και κάστινγκ στα 4 για τις παρουσιάστριες του καναλιού.

Για το χαζο-Στάρ την ξέρετε την άποψή μας. Είναι προφανές ότι και οι Βαρδινογιάννηδες έτσι αντιλαμβάνονται την τηλεοπτική συνταγή και την δημοσιογραφία. Όσο για τον Κοντομηνά με τόσους συμβούλους, διευθυντές, παρουσιαστές, δημοσιογράφους που έχει αλλάξει κατά καιρούς δεν τον αδικούμε. Ποιος θα μπορούσε να μείνει αλώβητος με όλο το δημοσιογραφικό συρφετό να έχει περάσει από την αυλή του;

Αυτοί είναι οι καναλάρχες μας. Κομμένοι και ραμμένοι στα μέτρα της νοσηρής και διαπλεκόμενης Μεταπολίτευσης η αυλαία της οποίας μας οδήγησε στα σαγόνια της Τρόικας. Καταχρεωμένοι στις τράπεζες και «χρεοκοπημένοι»-οι ίδιοι και τα κανάλια τους- στην συνείδηση των πολιτών- όπως έστρωσαν θα κοιμηθούν. Αυτή εδώ η Κολομβιάνικη Δημοκρατία των Βαλκανίων, αλίμονο αν δεν είχε τους Καναλάρχες που της άξιζαν. Το μόνο που ευχόμαστε είναι κουράγιο στα νέα παιδιά που μεγαλώνουν σ΄αυτή εδώ την ατιμασμένη- από τους άρχοντές της- πατρίδα. Στα νέα παιδιά που παίρνουν- εν έτει 2013-τον δρόμο της ξενιτιάς.

Πηγή: kourdistoportocali.com

Ελέγχουμε το λαό, στηρίζουμε την εξουσία. Η διαπλοκή Κράτους – ΜΜΕ

Του Κώστα Εφήμερου
Πριν από λίγες ημέρες ο διεθνής οργανισμός «Ρεπόρτερ χωρίς Σύνορα» δημοσίευσε την ετήσια έκθεσή του, που βρήκε την Ελλάδα στην 84η θέση όσον αφορά την ελευθερία του Τύπου, χαμηλότερα από αρκετά κράτη που ελέγχονται από απολυταρχικά καθεστώτα. Η δημοσιογραφία στην Ελλάδα απέτυχε στον βασικό της ρόλο: τον έλεγχο της εξουσίας.
Από το 1987, οπότε επιτράπηκε η ιδιωτική ραδιοφωνία, και κυρίως μετά το 1989, όταν άνοιξαν οι δημόσιες συχνότητες σε ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς, οι νέοι «ιδιοκτήτες» της ενημέρωσης συνδιαλέχτηκαν, συμβιβάστηκαν και συναλλάχθηκαν με αυτούς ακριβώς που θα έπρεπε να ελέγξουν, δημιουργώντας αυτό που η ελληνική κοινωνία αναγνωρίζει ως «διαπλοκή».
Το κράτος και τα ιδιωτικά ΜΜΕ λειτουργούν σήμερα στη βάση ενός αμοιβαίου εκβιασμού. Παρά τις συμβατικές υποχρεώσεις προς την Ε.Ε., καμία κυβέρνηση από το 1989 μέχρι σήμερα δεν έχει διευθετήσει το προσωρινό καθεστώς λειτουργίας των τηλεοπτικών σταθμών. Τούτο προκαλεί έναν διπλό εκβιασμό: από τη μία πλευρά, η κυβέρνηση απειλεί τους καναλάρχες με δημοπράτηση των συχνοτήτων, κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κλείσιμο τους σταθμούς, ενώ από την άλλη τα κανάλια, που θέτουν τη δημόσια ατζέντα, έχουν ουσιαστικό λόγο στον σχηματισμό και τη λειτουργία της εκάστοτε κυβέρνησης.
Όπως επισημαίνουν στα ρεπορτάζ τους το Reuters, το Der Spiegel, οι New York Times, ο Guardian αλλά και η αμερικάνικη πρεσβεία (από τηλεγράφημα που αποκάλυψε το Wikileaks και δημοσίευσε στην Ελλάδα το TPP) τα ελληνικά ΜΜΕ βρίσκονται στα χέρια λίγων ολιγαρχών που τα χρησιμοποιούν για να κερδίζουν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ εξασφαλίζοντας άλλοτε δημόσια έργα και άλλοτε προκλητικές φοροαπαλλαγές.
Εκτός αυτού όμως, το κράτος χρηματοδοτεί και την ίδια τη λειτουργία των ΜΜΕ, μέσω της κρατικής διαφήμισης. Επιπλέον, το αγγελιόσημο (τέλος 20% επί της διαφημιστικής αξίας που πληρώνουν οι διαφημιζόμενοι) είναι μια ελληνική εφεύρεση, με την οποία το κράτος απάλλαξε τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ από τις εργοδοτικές ασφαλιστικές εισφορές.
Η διαπλοκή δημιούργησε το στρεβλό μοντέλο ενημέρωσης που καταναλώνει σήμερα η ελληνική κοινωνία. Όταν η χώρα βρέθηκε στη δίνη της κρίσης, οι εκδότες κανόνιζαν ραντεβού με τον πρωθυπουργό και έπαιρναν μέρος στον σχεδιασμό της εθνικής στρατηγικής.
Όλα τα κατεστημένα ΜΜΕ είχαν να παρουσιάσουν μόνο μία εικόνα: αυτή του μονόδρομου του μνημονίου και της λιτότητας. Τα δελτία των οκτώ έπεισαν μεγάλο μέρος της κοινωνίας ότι το πρόβλημα δημιουργήθηκε από τη δική του ανεμελιά και συνενοχή. Την ίδια ώρα που τα διεθνή ΜΜΕ διοργάνωναν συζητήσεις με νομπελίστες οικονομολόγους για τα συστημικά προβλήματα της Ευρωζώνης, ο Γιάννης Πρετεντέρης και ο Μπάμπης Παπαδημητρίου έχυναν ιδρώτα προκειμένου να πείσουν τους νοικοκυραίους ότι τα κλειστά επαγγέλματα του ταξιτζή και του φαρμακοποιού μάς έφεραν ως εδώ.
Οικονομολόγοι όπως ο Γιάννης Βαρουφάκης και ο Κώστας Λαπαβίτσας (που αμφισβητούσαν το δόγμα Παπανδρέου/Παπακωνσταντίνου) παρουσιάζονταν πάνω-κάτω ως γραφικοί τσαρλατάνοι. Τα ΜΜΕ κατάφεραν τελικά να συρρικνώσουν όλη τη συζήτηση στο ασφαλές (γι’ αυτούς) δίλημμα «ευρώ ή δραχμή» χωρίς καμία σε βάθος συζήτηση για το τι σημαίνει δραχμή και κυρίως για το τι σημαίνει Ευρώπη. Η προσπάθειά αυτή, που βασίστηκε στην πόλωση και τη δραματοποίηση κάθε πτυχής της καθημερινότητας, είχε και μερικές διόλου ασήμαντες παράπλευρες συνέπειες (που για λόγους συγκυριακής σκοπιμότητας ενισχύθηκαν), όπως η άνοδος του φασισμού και του νεοναζισμού, για τις οποίες θα συζητήσουμε μία από τις επόμενες Κυριακές.
Η επιμονή των ΜΜΕ αποδείχτηκε όμως παράλογη ακόμα και για τα ίδια. Τα μεγάλα εκδοτικά συγκροτήματα δέχτηκαν και αυτά το σοκ της οικονομικής κρίσης. Ξεκίνησαν τις μειώσεις μισθών και έπειτα τις απολύσεις, και δημιούργησαν ένα ακόμα επίπεδο εσωτερικού εκβιασμού απειλώντας τους δημοσιογράφους που δεν ακολουθούσαν την εργοδοτική γραμμή με απόλυση, δηλαδή με στέρηση των μέσων της επιβίωσης. Το μοντέλο λειτουργίας τους όμως παρέμεινε εξόχως ζημιογόνο και η επιβίωσή τους εξακολουθεί να βασίζεται σε δάνεια. Πρόσφατα το MEGA ενημέρωσε τους μετόχους του ότι έλαβε ομολογιακό δάνειο 98 εκ. από πέντε τράπεζες, εκ των οποίων τα 8,5 εκταμιεύτηκαν, το 1,5 αφορούσε τραπεζικά έξοδα και το υπόλοιπο ποσό αφορούσε αναχρηματοδότηση παλαιότερων δανείων. Η «Τηλέτυπος Α.Ε.», η ιδιοκτήτρια εταιρεία του MEGA που ελέγχεται από τις οικογένειες Μπόμπολα, Ψυχάρη και Βαρδινογιάννη, διαμαρτυρήθηκε για τους όρους δανεισμού αναφέροντας ότι αναγκάστηκαν να προσφέρουν εγγυήσεις αξίας 140 εκατομμυρίων ευρώ. Το τρομακτικό στοιχείο αυτής της είδησης είναι η ομολογία ότι στο παρελθόν τα δάνεια του «μεγάλου καναλιού» προσφέρονταν χωρίς εγγυήσεις.
Η απώλεια ελέγχου της κατάστασης αλλά και το τυχοδιωκτικό ταμπεραμέντο των μεγαλοεκδοτών έγινε εμφανές στην πρόσφατη αντιμνημονιακή στροφή του ΔΟΛ: Όταν η Τρόικα επέβαλε επιτρόπους στις ελληνικές τράπεζες, ο Σταύρος Ψυχάρης, που δεν είχε ενοχληθεί ούτε με το αγγλικό δίκαιο, ούτε με την πώληση της δημόσιας περιουσίας, ούτε με το κούρεμα των ομολόγων των ασφαλιστικών ταμείων, εξεγέρθηκε και παρενέβη με άρθρο του στο οποίο κατήγγελε την απώλεια εθνικής κυριαρχίας, φοβούμενος ότι με τους νέους επιτρόπους τα παράλογα δάνεια με τα οποία συντηρεί τον οργανισμό του θα μπορούσαν ξαφνικά να σταματήσουν.
Ο ίδιος και οι συνάδελφοί του όμως θα πρέπει να ένιωσαν καλύτερα όταν την παραμονή της πρωτοχρονιάς ο Αντώνης Σαμαράς υπέγραψε Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου με την οποία ανέβαλλε για 3η συνεχόμενη χρονιά τον ειδικό φόρο τηλεόρασης (20% επί της διαφημιστικής δαπάνης) χωρίς καμία αντίδραση από την πλευρά των δανειστών. Άλλωστε το τελευταίο Μνημόνιο δεν περιλαμβάνει τη ρητή δέσμευση της κυβέρνησης περί δημοπράτησης των δημοσίων συχνοτήτων, που προβλεπόταν στο Μνημόνιο ΙΙ.
Τα μεγαλύτερα ελληνικά ΜΜΕ έχουν ουσιαστικά καταρρεύσει και ζουν με δανεικά. Τα επιχειρηματικά τους μοντέλα δεν θα είχαν τύχη σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Εκεί, όποτε οι επιχειρήσεις αποτυγχάνουν, τα Μέσα κλείνουν ή πωλούνται, ανεξαρτήτως της ιστορίας τους.
Το σπάσιμο της αλυσίδας της διαπλοκής είναι κρίσιμο για την ίδια τη λειτουργία της δημοκρατίας. Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι οι πολίτες θεωρούν τα ΜΜΕ το ίδιο διεφθαρμένα με τους πολιτικούς. Αυτοί που συνεχίζουν να χρησιμοποιούν την τηλεόραση ως αποκλειστικό μέσο ενημέρωσης ψηφίζουν διαφορετικά από αυτούς που τα τελευταία χρόνια απέκτησαν πρόσβαση στο διαδίκτυο.
Ας αφήσουμε λοιπόν τα κατευθυνόμενα ΜΜΕ να ολοκληρώσουν τον κύκλο τους όπως ξεκίνησαν: εκτός νόμου. Ήρθε η ώρα να αναζητήσουμε ενημέρωση από νέα επιχειρηματικά μοντέλα. Να απαιτήσουμε πρωτίστως δημοσιογραφική δεοντολογία, εκτός από θέσεις εργασίας σε κατευθυνόμενα ΜΜΕ.

Δάνειο “μαμούθ” για το Mega

Στη σύναψη μεγάλου μακροπρόθεσμου δανείου από κοινοπραξία τραπεζών της οποίας ηγείται η Εθνική Τράπεζα προχωρά, σύμφωνα με πληροφορίες, η «Τηλέτυπος». Το δάνειο έχει ως στόχο την πλήρη αναχρηματοδότηση των υποχρεώσεων του «Μεγάλου Καναλιού» αλλά και την κάλυψη υποχρεώσεων προς τρίτους ώστε η εταιρεία να εξασφαλίσει την ομαλή της λειτουργία το προσεχές διάστημα. Το δάνειο λαμβάνεται μετά απόεντατικές διαπραγματεύσεις που διήρκεσαν επί δίμηνο και η παροχή του είναι άμεσα συσχετισμένη με το γεγονός ότι οι βασικοί μέτοχοι «έβαλαν το χέρι στην τσέπη» και κάλυψαν πλήρως την πρόσφατη αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου του Mega κατά 10 εκατ. ευρώ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στο εξάμηνο η εταιρεία είχε  σημαντικό ύψος βραχυπρόθεσμων υποχρεώσεων και είχε εξαντλήσει τα όρια πίστωσης από τις τράπεζες. Ειδικότερα, η εταιρεία είχε υποχρέωση 10 εκατ. ευρώ για αποπληρωμή ομολογιακού δανείου του οποίου οι όροι δεν καλύπτονταν από τις χρηματοοικονομικές επιδόσεις της «Τηλέτυπος». Επιπλέον είχε 70 εκατ. ευρώ υποχρεώσεις προς προμηθευτές και άλλους πιστωτές ενώ το σύνολο των βραχυπρόθεσμων τραπεζικών υποχρεώσεων, περιλαμβανομένου του factoring, ανερχόταν σε πάνω από 75 εκατ. ευρώ. Για τα βραχυπρόθεσμα δάνεια στις τράπεζες η επιχείρηση ήταν υποχρεωμένη να πληρώνει επιτόκιο που έφτανε έως και 10,95%. Δεδομένων των μεγεθών αυτών και της αναχρηματοδότησης είναι προφανές ότι το επιτόκιο θα είναι αισθητά μειωμένο και η «Τηλέτυπος» θα έχει μικρότερες δαπάνες για τόκους, γεγονός που θα της δώσει περιθώριο βιωσιμότητας δεδομένων και των σημαντικών περικοπών κόστους που έχουν γίνει από την αρχή της φετινής χρονιάς (μειώσεις προσωπικού και μισθών, λιγότερες παραγωγές κ.λ.π.)

Πηγή axiaplus.gr