ΩΠΑ!!! Η HuffPost Greece κλέβει ρεπορτάζ από το UNFOLLOW !!!

 HUFF POST - UNFOLLOW

Στο «ρεπορτάζ» που δημοσίευσε η Huffington Post Greece προ ημερών, με τίτλο «Υποθέσεις αστυνομικής βίας σε εκπροσώπους του Τύπου και ατιμωρησία» ( link εδώ) , ο συντάκτης της ισχυρίζεται πως «φέρνει στο φως κρούσματα ατιμωρησίας σε υποθέσεις αστυνομικής βίας με θύματα δημοσιογράφους, φωτορεπόρτερ και διαδηλωτές».

Πρόκειται για έναν, αν μη τι άλλο, ενδιαφέροντα ισχυρισμό, δεδομένου ότι τα αποτελέσματα των  Ενόρκων Διοικητικών Εξετάσεων για τα περιστατικά στα οποία αναφέρεται δεν είχαν δει το φως της δημοσιότητας, παρά το μακρύ διάστημα που έχει μεσολαβήσει, ως τη στιγμή που τα δημοσίευσε το UNFOLLOW στο τεύχος Δεκεμβρίου, που κυκλοφόρησε στις 3 Δεκεμβρίου και κυκλοφορεί ακόμη.

Το ρεπορτάζ μας «Τέθηκε στο αρχείο…», (link εδώ) που υπογράφουν η Μαρινίκη Αλεβιζοπούλου και ο Αυγουστίνος Ζενάκος, είναι αποτέλεσμα επανειλημμένων κρούσεων προς την Ελληνική Αστυνομία, στο πλαίσιο διαρκούς έρευνας και συνεχών δημοσιεύσεων για τις πρακτικές της, και περιλαμβάνει τις αυτούσιες απαντήσεις της ΕΛ.ΑΣ. για τα περιστατικά αστυνομικής βίας που αφορούν τον διαδηλωτή Γιάννη Καυκά, τον δημοσιογράφο Μανώλη Κυπραίο, τους φωτορεπόρτερ Μάριο Λώλο και Τατιάνα Μπόλαρη, καθώς και άλλες περιπτώσεις καταγγελιών αστυνομικής αυθαιρεσίας.

Ο συντάκτης του «ρεπορτάζ» της HuffPost Greece, καθώς και η όποια αρχισυνταξία και διεύθυνση της ιστοσελίδας, έκριναν ότι μπορούν να δημοσιεύσουν αυτό που το UNFOLLOW κατ” αποκλειστικότητα αποκάλυψε ως δική τους πρωτότυπη έρευνα. Προσπαθούν δε να εξαπατήσουν έτι περαιτέρω διανθίζοντας το κείμενό τους με διάφορα και αποφεύγοντας να δημοσιεύσουν αυτολεξί το κείμενο των απαντήσεων της Ελληνικής Αστυνομίας – όπως έκανε το UNFOLLOW, το οποίο άλλωστε ζήτησε και έλαβε τις εν λόγω απαντήσεις -, αλλά το γεγονός παραμένει: Η έρευνα δεν είναι δική τους.

Είμαστε μάλιστα σε θέση να γνωρίζουμε πως όταν δημοσιογράφος των Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα στην Ελλάδα, έχοντας διαβάσει το ρεπορτάζ του UNFOLLOW, απευθύνθηκε στους αρμόδιους ζητώντας τη θέση της ΕΛ.ΑΣ., αυτοί την παρέπεμψαν στη γραπτή απάντηση που είχαν ήδη δώσει στο περιοδικό μας.

Είμαστε επίσης σε θέση να γνωρίζουμε ότι τουλάχιστον ένα από τα θύματα αστυνομικής βίας των συγκεκριμένων περιστατικών τόνισε στον συντάκτη της HuffPost Greece, όταν ο συντάκτης επικοινώνησε μαζί του, πως ούτε καν ο ίδιος δεν έλαβε ποτέ τα αποτελέσματα της ΕΔΕ που τον αφορούσε από την ΕΛ.ΑΣ., αλλά τα πληροφορήθηκε από το ρεπορτάζ του UNFOLLOW. Παρόλα αυτά, η HuffPost Greece και ο συντάκτης της αποφάσισαν να αποκρύψουν αυτό το γεγονός και να υφαρπάξουν την πρωτότυπη έρευνα.

Και ρωτάμε: Αυτή είναι η δημοσιογραφία που ευαγγελίζεται η HuffPost Greece, η ιστοσελίδα που με τόσες τυμπανοκρουσίες παρουσιάστηκε προ εβδομάδων, προσελκύοντας στα κοσμικά εγκαίνιά της πλήθος εκπροσώπων όλων των εξουσιών;

Αυτό εννοούσε η Αριάννα Χάφινγκτον, στο εγκαινιαστικό κείμενό της (link εδώ) με τη μνημειώδη κατακλείδα «Όπα!», γράφοντας ότι είναι «πολύ ευγνώμων που έχει τη δυνατότητα να φέρει την Huffington Post», μία «βραβευμένη με Πούλιτζερ δημοσιογραφική επιχείρηση με δημοσιογράφους ανά τον κόσμο που ερευνούν και ψάχνουν» στην Ελλάδα; Ότι θα ενημερώνει το κοινό της με κλεμμένα ρεπορτάζ;

«Όπα!», πράγματι.

 πηγή

 

 

tags: UNFOLLOW, HuffPost Greece, αστυνομική βία, Μαρινίκη Αλεβιζοπούλου και ο Αυγουστίνος Ζενάκος, Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα , Αλέξανδρος Καλαφάτης, Αριάννα Χάφινγκτον

Δίκη Μελισσανίδη – Unfollow

 

Η δίκη της αγωγής του Δημήτρη Μελισσανίδη κατά του συντάκτη του UNFOLLOW Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου, η οποία διακόπηκε χθες και θα συνεχιστεί την ερχόμενη Τρίτη, 25 Φεβρουαρίου (κτήριο 13 Ευελπίδων, ώρα 10.30), έχει μια σημασία που ξεπερνά τον εφήμερο χαρακτήρα του Τύπου και τις συνήθεις αντεκδικήσεις που προκαλεί η δημοσιογραφία. Κι αν τα περισσότερα ΜΜΕ, με λιγοστές εξαιρέσεις, αποφεύγουν να αναφερθούν σε οτιδήποτε έχει να κάνει με τις δραστηριότητες του Δημήτρη Μελισσανίδη, εμείς οφείλουμε να επισημάνουμε ορισμένα ζητήματα που αλλιώς κινδυνεύουν να παραμείνουν σκοτεινά για όποιον δεν παρακολουθεί τη δίκη…

Aegean Melissanidis Stock Exchange

Συνοπτικά, ο κ. Μελισσανίδης ισχυρίζεται ότι δεν έχει καμία σχέση με την Aegean Oil. Σ’ αυτόν τον ισχυρισμό βασίζεται στην αγωγή του, με την οποία ζητάει 500.000 ευρώ. Το αν κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει δεκτό από τη Δικαιοσύνη, θα το δούμε, και μόνο η ίδια η Δικαιοσύνη είναι αρμόδια να το κρίνει.

Εκτός από την ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, ωστόσο, δεν θα κουραστούμε να υποστηρίζουμε ότι η δημοκρατία στηρίζεται και στην ανεξάρτητη δημοσιογραφία. Και ως δημοσιογράφοι το βρίσκουμε χρήσιμο να επισημάνουμε τα εξής:

Καταρχάς, όπως πληροφορούμαστε, είναι εξαιρετικά σπάνιο να μην ολοκληρώνεται μια αστική δίκη σε μία μέρα και να διακόπτεται για άλλη δικάσιμο. Το γεγονός αυτό οφείλεται στη μεγάλη σημασία της δίκης· διεθνώς, άπτεται δηλαδή της διεθνούς διαφάνειας.

Σε ό,τι αφορά τώρα στον τρόπο που οι δικηγόροι του UNFOLLOW Ζωή Κωνσταντοπούλου και Γιάννης Δεληκωστόπουλος, επέλεξαν να εξετάσουν τον μάρτυρα του ενάγοντος Αντώνη Παπαδάκη, οι δικηγόροι μας επιδίωξαν να μην του επιτρέψουν να θολώσει τα νερά γύρω από την πραγματική διοίκηση του ομίλου Aegean. Ενώ, δηλαδή, η συνήγορος του ενάγοντος επέλεξε, όπως είχε δικαίωμα, να αρκεστεί σε ορισμένες δικές της ερωτήσεις σε σχέση με τους αγωγικούς ισχυρισμούς, οι συνήγοροι του UNFOLLOW τον εξέτασαν εξονυχιστικά. Υπενθυμίζεται ότι ο μάρτυρας που κατέθεσε υπέρ του κ. Μελισσανίδη, στην αγωγή του οποίου ο βασικός ισχυρισμός του είναι ότι δεν έχει σχέση με την Aegean Oil, είναι ο αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος της Aegean Oil!

Όπως τόνισαν η κ. Κωνσταντοπούλου και ο κ. Δεληκωστόπουλος, «εμείς είμαστε οι εναγόμενοι, δεν είμαστε εδώ από δική μας επιλογή». Με άλλα λόγια, δεν μπορεί κανείς να ζητάει μισό εκατομμύριο ευρώ με ισχυρισμούς που κάθε δημοκράτης και ενημερωμένος πολίτης αντιλαμβάνεται ως -το λιγότερο- μη ακριβείς και μετά να περιμένει ότι το θύμα της ανήκουστης αυτής βιαιότητας δεν θα διεκδικήσει να ακουστεί δυνατά και καθαρά όλο του το δίκιο. Μπορεί μια συμπαιγνία πολιτικών και ΜΜΕ να έχει επιβάλει αυτή τη συνθήκη στα περισσότερα ΜΜΕ και σε αρκετές περιπτώσεις και στη Βουλή των Ελλήνων, όμως το UNFOLLOW χθες στο δικαστήριο, μέσω των συνηγόρων του, δεν υποτάχθηκε σε αυτήν.

Όχι, αγαπητοί. Δεν θα τελειώσουμε τόσο εύκολα. Παλεύουμε βεβαίως για την ίδια μας τη ζωή, που είναι φανερό πως ο αντίδικός μας προσπαθεί να σβήσει, καθότι το ποσόν που ζητάει έχει σκοπό να εξαφανίσει ένα περιοδικό που δεν διαθέτει καμία αφανή στήριξη και κανέναν σκιώδη συνεργάτη και που στηρίζεται οικονομικά μόνο στους αναγνώστες του.

Όμως παλεύουμε και για κάτι ακόμη… Άσχετα, και πάλι, με την έκβαση της δίκης, για την οποία μόνον η ανεξάρτητη έδρα θα αποφασίσει, διεκδικούμε το δημοκρατικά αυτονόητο: να ακουστεί στο ακροατήριο όλη η αλήθεια όχι μόνο γύρω από το επίμαχο ρεπορτάζ μας αλλά πλέον και γύρω από τους τουλάχιστον εξαιρετικά ενδιαφέροντες ισχυρισμούς του κ. Μελισσανίδη. Και αυτή είναι μια νίκη μας ούτως ή άλλως: Όποιος ήταν εκεί, πλέον γνωρίζει την αλήθεια.

Η συνέχεια την ερχόμενη Τρίτη.

πηγή

Ο κ. Δημήτρης Μελισσανίδης της Aegean Oil αυτοαποκαλύπτεται

του Νικόλα Λεοντόπουλου (ThePressProject)

To ενημερωτικό δελτίο της εταιρείας του Αegean Marine Petroleum Inc, που υποβλήθηκε για την είσοδό της στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης το 2006, εξιστορεί με λεπτομέρειες όλες τις δικαστικές περιπέτειες του επιχειρηματία.
Το κυριότερο: Αποκαλύπτει ότι ο ίδιος ελέγχει την Aegean Oil, κάτι που ανατρέπει το επιχείρημα της αγωγής του κατά του Unfollow που εκδικάζεται την Τρίτη 25/2, και ότι ο ίδιος έχει ξανακατηγορηθεί στο παρελθόν για παρόμοια απειλή άσκησης βίας.
Ένας από τους μεγαλύτερους επιχειρηματίες της χώρας σέρνει στα δικαστήρια δημοσιογράφους – και όμως, τα περισσότερα ΜΜΕ παριστάνουν ότι αυτή η δίκη δεν υπάρχει. Αλλά αυτό που τα ΜΜΕ δεν κάνουν, αυτό που οι αρχές δεν τολμούν (τον έλεγχο του μητρώου του κ. Μελισσανίδη, ως όφειλαν, κατά τη διαδικασία ιδιωτικοποίησης του ΟΠΑΠ), το έχει κάνει από χρόνια επισήμως ο ίδιος ο Δημήτρης Μελισσανίδης:

Το ενημερωτικό δελτίο της εταιρείας Aegean Marine Petroleum Network Inc., που κατατέθηκε στην αμερικανική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς το 2006 (εποχή που η εταιρεία ελεγχόταν από τον κ. Μελισσανίδη), αφηγείται όλες τις έως τότε δικαστικές εμπλοκές του επιχειρηματία, ξεκινώντας μάλιστα από την προϊστορία: Από τα 80’s, με τη σχολή οδήγησης στη Νίκαια και την καταδίκη για δωροδοκία, με το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο και την άλλη καταδίκη για δωροδοκία δύο ποδοσφαιριστών, μέχρι την μετέπειτα πορεία του στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο και στο εμπόριο καυσίμων: Πώς διώχθηκε επανειλημμένα για εικονικούς ανεφοδιασμούς πλοίων, φοροδιαφυγή, δασμοδιαφυγή, λαθρεμπόριο. Και πώς, παρότι σε πρώτο βαθμό σε κάποιες περιπτώσεις καταδικάστηκε, σχεδόν πάντα οι ποινές στο τέλος ανατρέπονταν – στο Εφετείο ή στον Άρειο Πάγο.

Το κυριότερο: Το ενημερωτικό δελτίο της ίδιας της εταιρείας του ξεκαθαρίζει πως ο κ. Μελισσανίδης μπορεί να θεωρηθεί control person (άτομο που έχει τον έλεγχο) στην εταιρεία Aegean Oil SA, αντίθετα με ό,τι ο ίδιος υποστηρίζει στην αγωγή του κατά του περιοδικού Unfollow.

Όλ’ αυτά και άλλα πολλά αποκαλυπτικά περιέχονται στο ενημερωτικό δελτίο που είχε καταθέσει η εταιρεία Aegean Marine Petroleum Network Inc με σκοπό την ενημέρωση του επενδυτικού κοινού το Δεκέμβριο του 2006, κατά την είσοδο της εταιρείας (η οποία εκείνη τη στιγμή ελεγχόταν κατά 88% από τον Μελισσανίδη) στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης.

Ο λόγος που περιγράφονται με τόση λεπτομέρεια είναι για να προειδοποιούνται σχολαστικά οι επενδυτές, σύμφωνα με την αμερικανική νομοθεσία, για ενδεχόμενα ρίσκα που τυχόν αναλαμβάνουν εφόσον επενδύσουν σε μια εταιρεία. Όπως αναφέρει το δελτίο στην πρώτη σελίδα, «διαβάστε την ενότητα αυτού του ενημερωτικού δελτίου με τον τίτλο ‘Παράγοντες Κινδύνου’ η οποία ξεκινά στη σελίδα 11, ώστε να ενημερωθείτε για τους κινδύνους που πρέπει να λάβετε υπόψη σας πριν αγοράσετε μετοχές μας».

Ανάμεσα στους κινδύνους αυτούς συγκαταλέγονται η σχέση του κ. Μελισσανίδη με την Aegean Oil και άλλες «συνδεδεμένες» εταιρείες και οι «νομικές διαδικασίες» στις οποίες εμπλέκεται ή έχει εμπλακεί ο κ. Μελισσανίδης, και οι οποίες, όπως αναφέρει το δελτίο, «θα μπορούσαν να μας προκαλέσουν αρνητική δημοσιότητα, να προξενήσουν βλάβη στη φήμη μας και να επιδράσουν αρνητικά στις δραστηριότητές μας και στην τιμή της μετοχής»

Δεν πρόκειται για μεγάλη αποκάλυψη. Το προσπέκτους είναι διαθέσιμο ονλάιν στην ιστοσελίδα της αμερικανικής Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, όπως και όλα τα δελτία της Aegean Marine Petroleum. (Γιατί άραγε κανένα από τα ΜΜΕ που καλύπτουν την οικονομική επικαιρότητα και γράφουν συστηματικά για τις επιχειρηματικές διακρίσεις του κ. Μελισσανίδη δεν έχει αναφερθεί σε αυτό ή στις υποθέσεις που αυτό αναφέρει;)

Σε μεταγενέστερο ενημερωτικό δελτίο της ίδιας εταιρείας, με ημερομηνία 18 Οκτωβρίου 2013, γίνεται μάλιστα αναφορά σε δημοσίευμα που ίσως να είναι αυτό του Unfollow, παρότι το Unfollow είναι μηνιαίο και όχι εβδομαδιαίο περιοδικό: «Πρόσφατα, ένα ελληνικό εβδομαδιαίο περιοδικό έθεσε ερωτήματα για τον κ. Μελισσανίδη και την υποτιθέμενη επιρροή που έχει πάνω σε κρατικούς αξιωματούχους σε θέσεις κλειδιά και σχετικά με άλλες επιχειρηματικές πρακτικές».

Σε ό,τι αφορά τη δίκη του Unfollow, το ενημερωτικό δελτίο της Aegean Marine Inc είναι σημαντικό για δύο διαφορετικούς λόγους:

1. Καθιστά σαφές ότι ο κ. Μελισσανίδης έχει σχέση με την ελληνική Aegean Oil. Πρώτον, η Aegean Oil SA (Πετρέλαια Αιγαίου ΑΕ) χαρακτηρίζεται «συνδεδεμένη εταιρεία» με την Aegean Marine Petrolemum Network, την οποία ο κ. Μελισσανίδης εκείνη την εποχή έλεγχε κατά πλειοψηφία. Δεύτερον, το δελτίο της εταιρείας του κ. Μελισσανίδη αναφέρει πως ο κ. Μελισσανίδης «είναι επίσης πιθανό, στο πλαίσιο του νόμου περί κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ, να θεωρηθεί ότι αποτελεί πρόσωπο που διαθέτει τον έλεγχο (control person) στην Aegean Oil και σε άλλες συνδεδεμένες οντότητες, αν και ο κ. Μελισσανίδης αρνείται ότι ασκεί τέτοιον έλεγχο».

Αυτό διαψεύδει τον βασικό ισχυρισμό της αγωγής Μελισσανίδη προς το Unfollow: ότι δεν έχει σχέση με την Aegean Oil. Το ίδιο ακριβώς δηλώνεται από την εταιρεία Aegean Marine Petrolemum στο δελτίο της προς την SEC, με ημερομηνία 31.12.2012, όταν η συμμετοχή του κ. Μελισσανίδη ήταν σημαντικά μικρότερη στην Aegean Marine Inc. Όσο για την υποσημειούμενη άρνηση του Μελισσανίδη να αποδεχτεί αυτή τη σχέση, πρόκειται για ισχυρισμό ανάλογο με αυτόν στην αγωγή του κατά του Unfollow, αλλά η διατύπωση του επίσημου εγγράφου δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης για την εμπλοκή του στην Aegean Oil SA.

2. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο κ. Μελισσανίδης κατηγορείται για απειλή βίας. Το ενημερωτικό δελτίο του 2006 αναφέρεται σε ένα αρκετά παρόμοιο περιστατικό με την υπόθεση Unfollow, που έλαβε χώρα το 2000 όταν ο κ. Μελισσανίδης είχε κατηγορηθεί για απειλές βίας εναντίον του επικεφαλής του σωματείου λιμενεργατών – ήταν ο Γιώργος Τούσσας, μετέπειτα ευρωβουλευτής του ΚΚΕ. Αφορμή ήταν o θάνατος του 24χρονου Βλασόπουλου σε ατύχημα πάνω στο πλοίο Slops 2, συμφερόντων Μελισσανίδη, στις 15.6.2000. Στο ακροατήριο, κατά το ενημερωτικό δελτίο, ο κ. Τούσσας ανακάλεσε την αγωγή και η κατηγορία αποσύρθηκε.

Από ‘κει και πέρα, το ενημερωτικό δελτίο αναφέρεται σε σειρά δικαστικών υποθέσεων σε βάρος του κ. Μελισσανίδη. Ορισμένες από τις κατηγορίες που είχαν απαγγελθεί εναντίον του αφορούσαν εικονικούς ανεφοδιασμούς και λαθρεμπορία, με αποτέλεσμα εκτεταμένη φοροδιαφυγή και δασμοδιαφυγή κατά τα έτη 1994 και 1995. Συνολικά μετρήσαμε έξι διώξεις (για δύο κακουργήματα και τέσσερα πλημμελήματα) και άλλες εννέα διοικητικές πράξεις εναντίον του κ. Μελισσανίδη για συνολική ζημιά του δημοσίου ύψους 9,5 εκατ. δολαρίων (σε τιμές εκείνης της εποχής), χωρίς να υπολογίζονται τα δικαστικά έξοδα.

Ο κ. Μελισσανίδης αθωώθηκε και για τα δύο κακουργήματα στο ακροατήριο. Ως προς τα πλημμελήματα: Αθωώθηκε σε πρώτο βαθμό για τα δύο απ’ αυτά. Για τα άλλα δύο καταδικάστηκε σε πρώτο βαθμό, αλλά αθωώθηκε στο εφετείο και οι αθωώσεις αυτές επικυρώθηκαν από τον Άρειο Πάγο. Ως προς τις εννέα διοικητικές πράξεις, αθωώθηκε για τις δύο, καταδικάστηκε πρωτοδίκως για τις υπόλοιπες επτά, άσκησε όμως έφεση η οποία δεν είχε εκδικασθεί κατά την έκδοση του ενημερωτικού δελτίου και για την οποία δεν βρήκαμε αναφορές στα μετέπειτα δελτία.

Το ενημερωτικό δελτίο της Aegean Marine Inc. πάντως (δικαιολογημένα) δεν αναφέρεται στο ότι για μία από τις παραπάνω υποθέσεις ο κ. Μελισσανίδης προφυλακίστηκε, αλλά αποφυλακίστηκε για λόγους υγείας 25 μέρες μετά.

Για μιαν άλλη όμως υπόθεση, σύμφωνα με το ενημερωτικό δελτίο της Aegean Marine Inc., ο κ. Μελισσανίδης καταδικάστηκε σε φυλάκιση 30 ημερών, η οποία μετετράπη αυτόματα σε χρηματικό πρόστιμο, επειδή αποθήκη εταρείας της οποίας ο ίδιος ήταν εκπρόσωπος εξακολούθησε να λειτουργεί αγνοώντας απόφαση κρατικής αρχής για το κλείσιμο της. Ο κ. Μελισσανίδης είχε ασκήσει αίτημα επανεκδίκασης της υπόθεσης, αλλά η απόφαση δεν είχε βγει όταν κατατέθηκε το ενημερωτικό δελτίο.

Σε ανύποπτο χρόνο, η εφημερίδα Το Βήμα σε ρεπορτάζ από το 2000 είχε θέσει τον εξής «προβληματισμό» σχετικά με εκείνες τις υποθέσεις:

«Εκείνο που προβληματίζει τις ελεγκτικές υπηρεσίες αλλά και το γενικό κύκλωμα διάθεσης καυσίμων είναι οι υψηλές γνωριμίες πολλών λαθρεμπόρων καυσίμων, οι οποίες τους εξασφαλίζουν πολλές φορές το ακαταδίωκτο. Οι Κρητικός, Μελισσανίδης, Σπανός, Χατζής και άλλοι που έχουν κατηγορηθεί για λαθρεμπόριο καυσίμων φέρεται να έχουν ­σύμφωνα με αναφορές στελεχών του ΣΔΟΕ αλλά και καταγγελίες συνδικαλιστικών σωματείων­ σχέσεις με γνωστά πολιτικά πρόσωπα αλλά και προσβάσεις στον κρατικό μηχανισμό ώστε να εξασφαλίζουν ευνοϊκή μεταχείριση».

Ο Σπανός του ρεπορτάζ του Βήματος είναι ο πατέρας του Γιώργου Σπανού, ο οποίος συνελήφθη τώρα για λαθρεμπόριο καυσίμων. Έχει ενδιαφέρον ότι μερικές από τις μεγαλύτερες εφημερίδες, στις τωρινές τους αναφορές στα γεγονότα εκείνης της εποχής δεν αναφέρονται στα ονόματα των Μελισσανίδη – Καρρά παρότι στα παλιά ρεπορτάζ η αναφορά ήταν επώνυμη, συνοδευόταν μάλιστα από φωτογραφίες.

Για παράδειμα, η αποφυλάκιση Μελισσανίδη το 1996 είχε καλυφθεί και τηλεοπτικά, και ακόμα και σήμερα είναι διαθέσιμη στο YouTube.

Το νεοϋρκέζικο ενημερωτικό δελτίο επαναφέρει στη μνήμη μας γεγονότα ρετρό, όπως τη συμπλοκή το 1992 του τότε προέδρου της ΑΕΚ με τον τότε πρόεδρο του Παναθηναϊκού Γιώργο Βαρδινογιάννη, στον οποίο μάλιστα γίνεται ονομαστική αναφορά. (Από τότε, σύμφωνα με τον Αποδυτηριάκια, που έχει καλή πληροφόρηση, οι δυο τους τα έχουν βρει).

Αλλά και το επεισόδιο του κ. Μελισσανίδη με αξιωματούχο της ΕΠΟ το 1999. Η «φιλονικία» στην οποία αναφέρεται το δελτίο ήταν ένα χαστούκι του Μελισσανίδη προς τον Γιάννη Μπεθάνη, φίλο του Θωμά Μητρόπουλου, στην προσπάθειά του να προασπίσει τα συμφέροντα της ΑΕΚ. Ήταν η εποχή της “Παράγκας” και της κυριαρχίας του Ολυμπιακού τουΚόκκαλη με τον παραγκάρχη Θωμά Μητρόπουλο ( «Ο Ολυμπιακός και το Αιγάλεω να κερδάνε») να λύνει και να δένει.
Αμέσως μετά, σύμφωνα με τις εφημερίδες της περιόδου, ο Θωμάς Μητρόπουλος θα κάνει την εμφάνισή του στην ΕΠΟ με δύο φουσκωτούς…

Τέλος, ανάμεσα στα μικρά αλλά ενδιαφέροντα του δελτίου της Aegean Marine Inc. είναι η αναφορά στο ρόλο της εταιρείας κατά τον πόλεμο στο Ιράκ. Στο υποκεφάλαιο με τον τίτλο «Δυνατή σχέση με τους πελάτες μας» αναφέρεται: «Είμαστε ένας εγκεκριμένος προμηθευτής του Αμερικανικού Ναυτικού στην Ελλάδα και παίξαμε ρόλο στον ανεφοδιασμό με καύσιμα του στόλου των Ηνωμένων Πολιτειών κατά τη διάρκεια της “Επιχείρησης Ιρακινής Ελευθερίας” (“Operation Iraqi Freedom”)». Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής (κυρίως του Ριζοσπάστη), πλοία συμφερόντων Μελισσανίδη ανέλαβαν τον ανεφοδιασμό με καύσιμα των αμερικανικών δυνάμεων που επιχειρούσαν στο Ιράκ από τη βάση της Σούδας.

Την ύπαρξή του ενημερωτικού δελτίου της Aegean Marine Inc. υπαινίχθηκε σε δημοσίευμά της η Κέριν Χόουπ στους Financial Times στις 6.2. Το δημοσίευμα των FT αναρωτιόταν πώς είναι δυνατόν η ιδιωτικοποίηση του ΟΠΑΠ από το ΤΑΙΠΕΔ να έγινε χωρίς έλεγχο του μητρώου των διαγωνιζομένων, και ιδίως του τελικού νικητή. Το ερώτημα παραμένει, και παίρνει διαστάσεις παραδόξου:

Με το ΤΑΙΠΕΔ και την Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων να δηλώνουν αναρμόδιοι ή ανήμποροι να κάνουν την έρευνα για τους διαγωνιζόμενους, με τα ΜΜΕ να αποφεύγουν να ακουμπήσουν το θέμα (είτε λόγω συμφερόντων είτε επειδή φοβούνται ότι θα φάνε αγωγές), η μόνη πηγή για να μάθουμε το ποιον του κ. Μελισσανίδη είναι το ενημερωτικό δελτίο της εταιρείας του, δηλαδή ο ίδιος...

Χρήστος Νάτσης (Unfollow): Η «νυμφομανής» αναζήτηση της αριστείας…

του Χρήστου Νάτση (περιοδικό Unfollow)

Σε μια σκηνή του Nymphomaniac, της πρόσφατης ταινίας του Λαρς φον Τρίερ, η Τζο, η νυμφομανής ηρωίδα, μαζί με την καλύτερη φίλη της, μπαίνουν σε ένα τρένο με έναν ξεκάθαρο σκοπό: να δουν, μέχρι το τέλος της διαδρομής, ποια θα έχει καταφέρει να κάνει σεξ με περισσότερους άντρες. Για να δοθεί ενδιαφέρον στην αναμέτρηση θέτουν ένα έπαθλο: ένα σακουλάκι σοκολάτακια…

Nymphomaniac

Κατά την διάρκεια της αναμέτρησης -με την Τζο να υστερεί αρκετά στο σκορ- το ενδιαφέρον μετατοπίζεται στη μορφή ενός ευπαρουσίαστου μεσήλικα που αρνείται τις σεξουαλικές προτάσεις τους. Οι κοπέλες αποφασίζουν να εντείνουν την προσπάθεια τους, αλλάζοντας μάλιστα τον κανόνα του παιχνιδιού: αν η Τζο καταφέρει να τον σαγηνεύσει, κερδίζει παρά την εις βάρος της γενική διαφορά. Και όντως, μετά από μια ευθεία επίθεση, κατά την οποία αποκαλύπτεται πως ο άντρας βρίσκεται στο δρόμο της επιστροφής σπίτι ώστε να προσπαθήσει να τεκνοποιήσει με την σε ωορρηξία ευρισκόμενη σύζυγό του, ο στόχος θα επιτευχθεί και η Τζο θα απολαύσει.

«Αύξηση αριστούχων φοιτητών», διαβάζω στην χθεσινή Καθημερινή. Ποιοί είναι όμως αυτοί οι φοιτητές; Αυτοί φυσικά που απευχθάνονται τις καταλήψεις:

«Αυτό που συνέβη φέτος με το τρίμηνο λουκέτο στο πανεπιστήμιο λόγω της απεργίας των διοικητικών υπαλλήλων, μου ενίσχυσε την πεποίθηση ότι ο φοιτητής πρέπει να βάζει τα δυνατά του για να τελειώσει τις σπουδές όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Είμαστε παγωμένοι, απογοητευμένοι από την απώλεια τόσων εβδομάδων δουλειάς. Μία ομάδα φοιτητών προσπαθήσαμε να ανοίξουμε τη σχολή, ενώ κάποιοι την ήθελαν κλειστή δηλώνοντας προστάτες του δημοσίου συμφέροντος».

Και αυτοί φυσικά που στον ελεύθερο χρόνο τους ασχολούνται με τη δημιουργία think tank του φιλελευθερισμού: «Προσπαθώ να μην είμαι μονόπλευρη. Εκτός από τα μαθήματά μου, έχω δημιουργήσει με άλλους φοιτητές ένα think-tank, όπου μελετάμε τους κλασικούς του θεωρητικού φιλελευθερισμού, όπως ο Τζον Στιούαρτ Μιλ».

Δύο σκηνές δομικά όμοιες: από τη μία το σεξ ως μια ροή προϊόντος, γενικό ισοδύναμο που πρέπει να κυκλοφορεί αφ’ εαυτού, με μόνο ένα ελάχιστο υλικό κίνητρο, ίχνος μιας αόρατης μηχανής χωρίς κέντρο και ουσία· από την άλλη  η αριστεία στην φιλελεύθερη αναπαράστασή της ως μηχανή παραγωγής επιδόσεων, ως πρωταθληματισμός.

Καθαρό σεξ και καθαρή γνώση με αντίτιμο μία σακκούλα σοκολατάκια.

Πηγή

Σχόλιο ΡΜ: κ. Νάτση, το κείμενό σας είναι (ελπίζω εν αγνοία σας) απίστευτα υβριστικό για κάθε φοιτητή και φοιτήτρια που επιλέγει να έχει μια διαφορετική στάση ζωής και διαφορετικές αναμνήσεις από τη φοιτητική του ζωή από εσάς.

Παρόλα αυτά, θα μου επιτρέψετε μια ευχή: όταν και αν γίνεται πατέρας με το καλό, σας εύχομαι η κόρη σας να επιλέξει τη “σκηνή” του “καθαρού sex” αντί της “καθαρής γνώσης”, κερδίζοντας ίσως και κάποιον αντίστοιχο “διαγωνισμό”, “πηδώντας” όσο το δυνατόν περισσότερους επιβάτες! Έχω την αίσθηση ότι ίσως τότε εκτιμήσετε καλύτερα τις διαφορές μεταξύ αυτών που σήμερα σαν φαίνονται “όμοιες δομικά” (sic) σκηνές.

ΚΡΙΜΑ για ένα περιοδικό με το επίπεδο του Unfollow!

Την Πέμπτη η εκδίκαση της αγωγής Δ. Μελισσανίδη κατά Unfollow

Την Πέμπτη 23 Ιανουαρίου έχει οριστεί η εκδίκαση της αγωγής που έχει καταθέσει ο Δημήτρης Μελισσανίδης κατά του συντάκτη και υπεύθυνου έκδοσης του UNFOLLOW Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου, με την οποία ζητεί μισό εκατομμύριο ευρώ.

samaras melissanidis

Ο επιφανής επιχειρηματίας και -πλέον- Άρχων Κουροπαλάτος της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, με το διάσημο ιδιωτικό τζετ, το οποίο χρησιμοποιούν πρόεδροι του ΤΑΙΠΕΔ και άλλοι -άσχετοι ασφαλώς με τα οικονομικά συμφέροντά του- παράγοντες, υποστηρίζει στην αγωγή του ότι εθίγη από το ρεπορτάζ του περιοδικού μας για το λαθρεμπόριο πετρελαίου, στο UNFOLLOW 14 (Φεβρουάριος 2013).

Το σκεπτικό της αγωγής του κ. Μελισσανίδη είναι εκτενές αλλά συνοψίζεται στον ισχυρισμό ότι ο ίδιος δεν έχει… καμία σχέση με την Aegean Oil. Πράγματι, ήταν ο αδελφός του, Ιάκωβος Μελισσανίδης, που δικάστηκε ως υπεύθυνος της εταιρίας για τις υποθέσεις που περιγράφονταν στο ρεπορτάζ μας, μετά από σκανδαλώδη καθυστέρηση 12 ετών, με αλλεπάλληλες αναβολές, και αφότου το αδίκημα της λαθρεμπορίας είχε παραγραφεί, και αθωώθηκε – μόνο και μόνο για να ασκήσει έφεση υπέρ του Δημοσίου ο εισαγγελέας. Φαίνεται ότι ο Δημήτρης Μελισσανίδης πιστεύει πως μπορεί να δρέπει δημόσια την αναγνώριση ως επικεφαλής της εταιρίας αλλά να αποφεύγει την ουσιαστική ευθύνη, τοποθετώντας άλλα άτομα σε επίμαχες θέσεις. Η Δικαιοσύνη θα κρίνει αν αυτό αποτελεί αποδεκτή τακτική.

Όπως, επίσης, υπό κρίση είναι και ο έτερος ισχυρισμός του, που περιλαμβάνεται στην αγωγή του, ότι ο ίδιος πάντοτε τακτοποιεί τις υποχρεώσεις του με το Δημόσιο – μολονότι δύο εταιρείες του έχουν βρεθεί στη λίστα μεγαλοοφειλετών του υπουργείου Οικονομικών.

Για να μη μιλήσουμε για την υπόθεση της Aegean Power, που επίσης έχει αποκαλύψει με ρεπορτάζ του το UNFOLLOW, και για την οποία αγωγή εναντίον μας έχει καταθέσει ο Γιώργος Μελισσανίδης, γιος του Δημήτρη, για ένα εκατομμύριο ευρώ αυτός, με παρόμοιο σκεπτικό: ότι… κακώς ταυτίζεται με την εταιρία.

Η διερεύνηση και η δημοσιοποίηση υποθέσεων σαν και αυτές που αφορούν τον Δημήτρη Μελισσανίδη και άλλα μέλη της οικογενείας του αποτελούν δημοσιογραφικό καθήκον, που θα έπρεπε να γίνεται σεβαστό από μια δημοκρατική πολιτεία και από κάθε δημοκράτη πολίτη. Και φυσικά, τη στιγμή που ένας τόσο προβεβλημένος επιχειρηματίας, με τεκμηριωμένες σχέσεις με το πρωθυπουργικό περιβάλλον, προβαίνει σε συμφωνίες με το Δημόσιο για την απόκτηση της υπό ιδιωτικοποίηση δημόσιας περιουσίας, θα έπρεπε κάθε δημοσιογραφική έρευνα που τον αφορά να εξετάζεται ενδελεχώς από τις αρμόδιες αρχές, την κυβέρνηση και την Δικαιοσύνη.

Αντ” αυτού, εμείς δεχτήκαμε όχι μόνο απειλές κατά της ζωής του συντάκτη μας από τον Δημήτρη Μελισσανίδη, για τις οποίες έχει υποβληθεί μήνυση, αλλά και τη λοιδορία του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Νέας Δημοκρατίας, όταν το ζήτημα συζητήθηκε στο Κοινοβούλιο. Κανενός το αυτί στην κυβέρνηση δεν ίδρωσε, ακόμη και όταν τα γεγονότα δημοσιοποιήθηκαν από μεγάλα διεθνή ενημερωτικά δίκτυα.

Όταν υποθέσεις τέτοιας βαρύτητας για το δημόσιο συμφέρον καταντούν σχεδόν αόρατες για τις αρχές και απολύτως ανύπαρκτες για την συντριπτική πλειονότητα των κυρίαρχων ΜΜΕ, παρά την προφανή και αδιαμφισβήτητη δημοσιογραφική τους αξία, μοιάζει ίσως περιττό να επισημανθεί και το ότι εκτυλίσσονται σε ένα πλαίσιο ενδιαφερόντων -αν μη τι άλλο- ακροδεξιών συμπτώσεων. Αλλά εμείς θα συνεχίσουμε.

Το UNFOLLOW παραμένει αταλάντευτο στην απόφασή του να ασκεί τη δημοσιογραφία σε πείσμα κάθε απόπειρας φίμωσης και εκφοβισμού – είτε αγωγή που επιδιώκει να το εξοντώσει είτε απειλή κατά της ζωής των ανθρώπων του.

Τα υπόλοιπα θα τα πούμε την Πέμπτη στο δικαστήριο.

Πηγή

NY Times: Greeks Question Media, and New Voices Pipe Up

By 

ATHENS — Late on a recent evening, crowds gathered at the Radio Bubble cafe in downtown Athens, drinking beer and talking politics. The cafe, in the trendy yet rough-around-the-edges Exarchia neighborhood, funds a small leftist online radio station of the same name, which broadcasts from inside.

Apostolis Kaparoudakis at the controls of the Athens radio station and cafe of which he was a founder.

At the sidewalk tables outside, where guests smoked hand-rolled cigarettes, the conversation inevitably turned to Prime Minister Antonis Samaras’s unilateral decision in June to shut down the state broadcaster, the Hellenic Broadcasting Corporation, known as ERT, overnight, turning an institution once seen as a bastion of patronage hires into a veritable martyr to press freedom.

“When a war begins, they send an army to protect public TV,” said Apostolis Kaparoudakis, who was a founder of Radio Bubble in 2007. “Here they sent it to close it down.”

As a song by the Beastie Boys played in the background, Mr. Kaparoudakis said he had started Radio Bubble to play good music, “which is a political act,” but also as a challenge to the mainstream news media in Greece, almost all of which is owned by the country’s business elite, who often dictate the editorial line.

The radio station, which has an active presence on Twitter, is one of many small, often left-leaning news media outlets that have cropped up in Greece in recent years. Although their audiences are still relatively modest, they are playing an increasingly vital role in the conversation, largely because they question the country’s dominant power structures.

Even before the economic crisis hit, polls showed that Greeks lacked trust in the mainstream news media almost as much as they lacked it in politicians, seeing both as intertwined in a kind of crony capitalism that helped push the country to bankruptcy.

Now, four years into the crisis, Greeks are even more skeptical of mainstream news organizations and even hungrier for information from nontraditional sources, especially if it veers from the government’s line that Greece has no alternative to the austerity policies demanded by its foreign lenders.

“There’s a great lack of trust that is no longer there,” said Ioanna Vovou, who teaches media studies at Panteion University in Athens. “It’s true that people, mostly younger people, say they have turned to alternative sources of media.”

At the same time, the economic crisis has fueled rampant speculation about the true sources of Greece’s misery, sometimes drowning reliable information in a cacophony of conspiracies. But alternative news media have increasingly tried to bridge the trust gap by fostering citizen journalism and taking on topics that remain taboo for the more established news organizations.

Some of the new sources, like Radio Bubble, the magazine Unfollow and the web portal The Press Project, lean left and are critical of Mr. Samaras’s coalition government, an uncomfortable alliance between the center-right New Democracy party and the Socialists.

The most interactive of the three, Radio Bubble urges its audience to use Twitter to send images and updates using the hashtag #rbnews during developing stories. The tweeted information helps fill out the picture of chaotic events, like street demonstrations when protesters clash with the police, who often fire tear gas.

“We call ourselves citizens’ media, not alternative media,” said Theodora Oikonomides, a former Radio Bubble editor who was a humanitarian aid worker before returning to her native Greece in 2009. Mr. Kaparoudakis added, “We don’t want listeners, we want citizens.”

He said the station came into its own in December 2008, broadcasting around the clock when riots broke out in Athens after a policeman killed a 15-year-old boy. Today, Radio Bubble has about 9,000 followers on Twitter and streams about 100,000 hours of programming each month on its online radio station. Bar revenues cover operating costs and only bar employees and the station’s two founders are paid.

Outlets like Unfollow and The Press Project are trying investigative journalism in a country that does not always embrace the undertaking. In 2013, Greece dropped 14 spots to number 84 on the Reporters Without Borders Press Freedom Index. (Finland was No. 1, Germany 17 and the United States 32.)

Unfollow, which has 7,000 to 8,000 subscribers, made a name for itself this year when it was sued by Dimitris Melissanidis, the head of Aegean Oil, after it reported on a slow-moving court case against a member of the family on fuel-smuggling charges. The smuggling charges were later dropped after the statute of limitations ran out. The magazine now faces a second defamation lawsuit for another article about a Melissanidis family enterprise.

“What we’re doing in Unfollow, we’re trying to do a job that’s impossible in the mainstream because of the connection with big enterprises that impose their views and their will,” said Aris Chatzistefanou, a co-founder of the magazine and a documentary maker whose film “Debtocracy” argues that Greece should leave the euro.

Mr. Chatzistefanou added: “Usually they say it’s the government that controls the media. I think it’s the other way around, it’s the economic elites that control the government.”

After the government shut down ERT, The Press Project ran the ERT signal on an alternative platform. (Since then, ERT has been kept in operation by about 600 unpaid employees.)

When it grabbed the ERT signal, “It was a test that we could do it, that we could provide the TV signal to the whole of Greece,” said Costas Efimeros, who started The Press Project in 2010 as a sideline to an information technology company he runs, with several profitable sports and car websites.

This month, The Press Project opened an English-language version. It also has a web television station in the works. The site does not accept advertising from banks or government organizations, “since such sources of advertising in Greece have been linked to manipulation of information,” it wrote in a mission statement.

Back in 2009, when the crisis hit, “we felt there was a big gap in the media,” Mr. Efimeros said, as he sat at a desk in the company’s office in Gazi, a trendy, formerly industrial area in downtown Athens. “We want to create a media to discuss the situation of the media in Greece,” he added.

Mr. Efimeros said that he supported Syriza, the main opposition party, in the last elections and that his web company runs sites related to the party, as well as other Greek political parties. The Press Project, some of whose contributors have also worked with The New York Times, had a scoop this month about a member of Parliament from Syriza under investigation for tax evasion, a case that tarnished the image of the party, which has cast itself as a clean alternative to the mainstream parties.

As discontent with the government grows and financially struggling channels increasingly broadcast reruns rather than original programming, alternative sites may gain even greater popularity.

“In the past year, both my parents joined Twitter,” said Janine Louloudi, 30, a freelance journalist, as she sat at the Radio Bubble cafe. “I’ve seen that shift in other people’s families, too. You’re going to see more people the age of my parents getting their news from the Internet.”

“What happened at ERT started a debate about what kind of media we want,” said another young journalist, Vassilis, who said he did not want to reveal his last name because he hosts a show for Radio Bubble under the name Polyphemus, after the mythical Cyclops. “Because,” he said, citing a variation on an old saying, “in the land of the blind, the one-eyed man sees.”

Source: www.nytimes.com/2013/10/30/world/europe/greeks-question-media-and-new-voices-pipe-up.html?partner=rssnyt&emc=rss&_r=1&