ΩΠΑ!!! Η HuffPost Greece κλέβει ρεπορτάζ από το UNFOLLOW !!!

 HUFF POST - UNFOLLOW

Στο «ρεπορτάζ» που δημοσίευσε η Huffington Post Greece προ ημερών, με τίτλο «Υποθέσεις αστυνομικής βίας σε εκπροσώπους του Τύπου και ατιμωρησία» ( link εδώ) , ο συντάκτης της ισχυρίζεται πως «φέρνει στο φως κρούσματα ατιμωρησίας σε υποθέσεις αστυνομικής βίας με θύματα δημοσιογράφους, φωτορεπόρτερ και διαδηλωτές».

Πρόκειται για έναν, αν μη τι άλλο, ενδιαφέροντα ισχυρισμό, δεδομένου ότι τα αποτελέσματα των  Ενόρκων Διοικητικών Εξετάσεων για τα περιστατικά στα οποία αναφέρεται δεν είχαν δει το φως της δημοσιότητας, παρά το μακρύ διάστημα που έχει μεσολαβήσει, ως τη στιγμή που τα δημοσίευσε το UNFOLLOW στο τεύχος Δεκεμβρίου, που κυκλοφόρησε στις 3 Δεκεμβρίου και κυκλοφορεί ακόμη.

Το ρεπορτάζ μας «Τέθηκε στο αρχείο…», (link εδώ) που υπογράφουν η Μαρινίκη Αλεβιζοπούλου και ο Αυγουστίνος Ζενάκος, είναι αποτέλεσμα επανειλημμένων κρούσεων προς την Ελληνική Αστυνομία, στο πλαίσιο διαρκούς έρευνας και συνεχών δημοσιεύσεων για τις πρακτικές της, και περιλαμβάνει τις αυτούσιες απαντήσεις της ΕΛ.ΑΣ. για τα περιστατικά αστυνομικής βίας που αφορούν τον διαδηλωτή Γιάννη Καυκά, τον δημοσιογράφο Μανώλη Κυπραίο, τους φωτορεπόρτερ Μάριο Λώλο και Τατιάνα Μπόλαρη, καθώς και άλλες περιπτώσεις καταγγελιών αστυνομικής αυθαιρεσίας.

Ο συντάκτης του «ρεπορτάζ» της HuffPost Greece, καθώς και η όποια αρχισυνταξία και διεύθυνση της ιστοσελίδας, έκριναν ότι μπορούν να δημοσιεύσουν αυτό που το UNFOLLOW κατ” αποκλειστικότητα αποκάλυψε ως δική τους πρωτότυπη έρευνα. Προσπαθούν δε να εξαπατήσουν έτι περαιτέρω διανθίζοντας το κείμενό τους με διάφορα και αποφεύγοντας να δημοσιεύσουν αυτολεξί το κείμενο των απαντήσεων της Ελληνικής Αστυνομίας – όπως έκανε το UNFOLLOW, το οποίο άλλωστε ζήτησε και έλαβε τις εν λόγω απαντήσεις -, αλλά το γεγονός παραμένει: Η έρευνα δεν είναι δική τους.

Είμαστε μάλιστα σε θέση να γνωρίζουμε πως όταν δημοσιογράφος των Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα στην Ελλάδα, έχοντας διαβάσει το ρεπορτάζ του UNFOLLOW, απευθύνθηκε στους αρμόδιους ζητώντας τη θέση της ΕΛ.ΑΣ., αυτοί την παρέπεμψαν στη γραπτή απάντηση που είχαν ήδη δώσει στο περιοδικό μας.

Είμαστε επίσης σε θέση να γνωρίζουμε ότι τουλάχιστον ένα από τα θύματα αστυνομικής βίας των συγκεκριμένων περιστατικών τόνισε στον συντάκτη της HuffPost Greece, όταν ο συντάκτης επικοινώνησε μαζί του, πως ούτε καν ο ίδιος δεν έλαβε ποτέ τα αποτελέσματα της ΕΔΕ που τον αφορούσε από την ΕΛ.ΑΣ., αλλά τα πληροφορήθηκε από το ρεπορτάζ του UNFOLLOW. Παρόλα αυτά, η HuffPost Greece και ο συντάκτης της αποφάσισαν να αποκρύψουν αυτό το γεγονός και να υφαρπάξουν την πρωτότυπη έρευνα.

Και ρωτάμε: Αυτή είναι η δημοσιογραφία που ευαγγελίζεται η HuffPost Greece, η ιστοσελίδα που με τόσες τυμπανοκρουσίες παρουσιάστηκε προ εβδομάδων, προσελκύοντας στα κοσμικά εγκαίνιά της πλήθος εκπροσώπων όλων των εξουσιών;

Αυτό εννοούσε η Αριάννα Χάφινγκτον, στο εγκαινιαστικό κείμενό της (link εδώ) με τη μνημειώδη κατακλείδα «Όπα!», γράφοντας ότι είναι «πολύ ευγνώμων που έχει τη δυνατότητα να φέρει την Huffington Post», μία «βραβευμένη με Πούλιτζερ δημοσιογραφική επιχείρηση με δημοσιογράφους ανά τον κόσμο που ερευνούν και ψάχνουν» στην Ελλάδα; Ότι θα ενημερώνει το κοινό της με κλεμμένα ρεπορτάζ;

«Όπα!», πράγματι.

 πηγή

 

 

tags: UNFOLLOW, HuffPost Greece, αστυνομική βία, Μαρινίκη Αλεβιζοπούλου και ο Αυγουστίνος Ζενάκος, Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα , Αλέξανδρος Καλαφάτης, Αριάννα Χάφινγκτον

Δίκη Μελισσανίδη – Unfollow

 

Η δίκη της αγωγής του Δημήτρη Μελισσανίδη κατά του συντάκτη του UNFOLLOW Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου, η οποία διακόπηκε χθες και θα συνεχιστεί την ερχόμενη Τρίτη, 25 Φεβρουαρίου (κτήριο 13 Ευελπίδων, ώρα 10.30), έχει μια σημασία που ξεπερνά τον εφήμερο χαρακτήρα του Τύπου και τις συνήθεις αντεκδικήσεις που προκαλεί η δημοσιογραφία. Κι αν τα περισσότερα ΜΜΕ, με λιγοστές εξαιρέσεις, αποφεύγουν να αναφερθούν σε οτιδήποτε έχει να κάνει με τις δραστηριότητες του Δημήτρη Μελισσανίδη, εμείς οφείλουμε να επισημάνουμε ορισμένα ζητήματα που αλλιώς κινδυνεύουν να παραμείνουν σκοτεινά για όποιον δεν παρακολουθεί τη δίκη…

Aegean Melissanidis Stock Exchange

Συνοπτικά, ο κ. Μελισσανίδης ισχυρίζεται ότι δεν έχει καμία σχέση με την Aegean Oil. Σ’ αυτόν τον ισχυρισμό βασίζεται στην αγωγή του, με την οποία ζητάει 500.000 ευρώ. Το αν κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει δεκτό από τη Δικαιοσύνη, θα το δούμε, και μόνο η ίδια η Δικαιοσύνη είναι αρμόδια να το κρίνει.

Εκτός από την ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, ωστόσο, δεν θα κουραστούμε να υποστηρίζουμε ότι η δημοκρατία στηρίζεται και στην ανεξάρτητη δημοσιογραφία. Και ως δημοσιογράφοι το βρίσκουμε χρήσιμο να επισημάνουμε τα εξής:

Καταρχάς, όπως πληροφορούμαστε, είναι εξαιρετικά σπάνιο να μην ολοκληρώνεται μια αστική δίκη σε μία μέρα και να διακόπτεται για άλλη δικάσιμο. Το γεγονός αυτό οφείλεται στη μεγάλη σημασία της δίκης· διεθνώς, άπτεται δηλαδή της διεθνούς διαφάνειας.

Σε ό,τι αφορά τώρα στον τρόπο που οι δικηγόροι του UNFOLLOW Ζωή Κωνσταντοπούλου και Γιάννης Δεληκωστόπουλος, επέλεξαν να εξετάσουν τον μάρτυρα του ενάγοντος Αντώνη Παπαδάκη, οι δικηγόροι μας επιδίωξαν να μην του επιτρέψουν να θολώσει τα νερά γύρω από την πραγματική διοίκηση του ομίλου Aegean. Ενώ, δηλαδή, η συνήγορος του ενάγοντος επέλεξε, όπως είχε δικαίωμα, να αρκεστεί σε ορισμένες δικές της ερωτήσεις σε σχέση με τους αγωγικούς ισχυρισμούς, οι συνήγοροι του UNFOLLOW τον εξέτασαν εξονυχιστικά. Υπενθυμίζεται ότι ο μάρτυρας που κατέθεσε υπέρ του κ. Μελισσανίδη, στην αγωγή του οποίου ο βασικός ισχυρισμός του είναι ότι δεν έχει σχέση με την Aegean Oil, είναι ο αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος της Aegean Oil!

Όπως τόνισαν η κ. Κωνσταντοπούλου και ο κ. Δεληκωστόπουλος, «εμείς είμαστε οι εναγόμενοι, δεν είμαστε εδώ από δική μας επιλογή». Με άλλα λόγια, δεν μπορεί κανείς να ζητάει μισό εκατομμύριο ευρώ με ισχυρισμούς που κάθε δημοκράτης και ενημερωμένος πολίτης αντιλαμβάνεται ως -το λιγότερο- μη ακριβείς και μετά να περιμένει ότι το θύμα της ανήκουστης αυτής βιαιότητας δεν θα διεκδικήσει να ακουστεί δυνατά και καθαρά όλο του το δίκιο. Μπορεί μια συμπαιγνία πολιτικών και ΜΜΕ να έχει επιβάλει αυτή τη συνθήκη στα περισσότερα ΜΜΕ και σε αρκετές περιπτώσεις και στη Βουλή των Ελλήνων, όμως το UNFOLLOW χθες στο δικαστήριο, μέσω των συνηγόρων του, δεν υποτάχθηκε σε αυτήν.

Όχι, αγαπητοί. Δεν θα τελειώσουμε τόσο εύκολα. Παλεύουμε βεβαίως για την ίδια μας τη ζωή, που είναι φανερό πως ο αντίδικός μας προσπαθεί να σβήσει, καθότι το ποσόν που ζητάει έχει σκοπό να εξαφανίσει ένα περιοδικό που δεν διαθέτει καμία αφανή στήριξη και κανέναν σκιώδη συνεργάτη και που στηρίζεται οικονομικά μόνο στους αναγνώστες του.

Όμως παλεύουμε και για κάτι ακόμη… Άσχετα, και πάλι, με την έκβαση της δίκης, για την οποία μόνον η ανεξάρτητη έδρα θα αποφασίσει, διεκδικούμε το δημοκρατικά αυτονόητο: να ακουστεί στο ακροατήριο όλη η αλήθεια όχι μόνο γύρω από το επίμαχο ρεπορτάζ μας αλλά πλέον και γύρω από τους τουλάχιστον εξαιρετικά ενδιαφέροντες ισχυρισμούς του κ. Μελισσανίδη. Και αυτή είναι μια νίκη μας ούτως ή άλλως: Όποιος ήταν εκεί, πλέον γνωρίζει την αλήθεια.

Η συνέχεια την ερχόμενη Τρίτη.

πηγή

Ο κ. Δημήτρης Μελισσανίδης της Aegean Oil αυτοαποκαλύπτεται

του Νικόλα Λεοντόπουλου (ThePressProject)

To ενημερωτικό δελτίο της εταιρείας του Αegean Marine Petroleum Inc, που υποβλήθηκε για την είσοδό της στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης το 2006, εξιστορεί με λεπτομέρειες όλες τις δικαστικές περιπέτειες του επιχειρηματία.
Το κυριότερο: Αποκαλύπτει ότι ο ίδιος ελέγχει την Aegean Oil, κάτι που ανατρέπει το επιχείρημα της αγωγής του κατά του Unfollow που εκδικάζεται την Τρίτη 25/2, και ότι ο ίδιος έχει ξανακατηγορηθεί στο παρελθόν για παρόμοια απειλή άσκησης βίας.
Ένας από τους μεγαλύτερους επιχειρηματίες της χώρας σέρνει στα δικαστήρια δημοσιογράφους – και όμως, τα περισσότερα ΜΜΕ παριστάνουν ότι αυτή η δίκη δεν υπάρχει. Αλλά αυτό που τα ΜΜΕ δεν κάνουν, αυτό που οι αρχές δεν τολμούν (τον έλεγχο του μητρώου του κ. Μελισσανίδη, ως όφειλαν, κατά τη διαδικασία ιδιωτικοποίησης του ΟΠΑΠ), το έχει κάνει από χρόνια επισήμως ο ίδιος ο Δημήτρης Μελισσανίδης:

Το ενημερωτικό δελτίο της εταιρείας Aegean Marine Petroleum Network Inc., που κατατέθηκε στην αμερικανική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς το 2006 (εποχή που η εταιρεία ελεγχόταν από τον κ. Μελισσανίδη), αφηγείται όλες τις έως τότε δικαστικές εμπλοκές του επιχειρηματία, ξεκινώντας μάλιστα από την προϊστορία: Από τα 80’s, με τη σχολή οδήγησης στη Νίκαια και την καταδίκη για δωροδοκία, με το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο και την άλλη καταδίκη για δωροδοκία δύο ποδοσφαιριστών, μέχρι την μετέπειτα πορεία του στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο και στο εμπόριο καυσίμων: Πώς διώχθηκε επανειλημμένα για εικονικούς ανεφοδιασμούς πλοίων, φοροδιαφυγή, δασμοδιαφυγή, λαθρεμπόριο. Και πώς, παρότι σε πρώτο βαθμό σε κάποιες περιπτώσεις καταδικάστηκε, σχεδόν πάντα οι ποινές στο τέλος ανατρέπονταν – στο Εφετείο ή στον Άρειο Πάγο.

Το κυριότερο: Το ενημερωτικό δελτίο της ίδιας της εταιρείας του ξεκαθαρίζει πως ο κ. Μελισσανίδης μπορεί να θεωρηθεί control person (άτομο που έχει τον έλεγχο) στην εταιρεία Aegean Oil SA, αντίθετα με ό,τι ο ίδιος υποστηρίζει στην αγωγή του κατά του περιοδικού Unfollow.

Όλ’ αυτά και άλλα πολλά αποκαλυπτικά περιέχονται στο ενημερωτικό δελτίο που είχε καταθέσει η εταιρεία Aegean Marine Petroleum Network Inc με σκοπό την ενημέρωση του επενδυτικού κοινού το Δεκέμβριο του 2006, κατά την είσοδο της εταιρείας (η οποία εκείνη τη στιγμή ελεγχόταν κατά 88% από τον Μελισσανίδη) στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης.

Ο λόγος που περιγράφονται με τόση λεπτομέρεια είναι για να προειδοποιούνται σχολαστικά οι επενδυτές, σύμφωνα με την αμερικανική νομοθεσία, για ενδεχόμενα ρίσκα που τυχόν αναλαμβάνουν εφόσον επενδύσουν σε μια εταιρεία. Όπως αναφέρει το δελτίο στην πρώτη σελίδα, «διαβάστε την ενότητα αυτού του ενημερωτικού δελτίου με τον τίτλο ‘Παράγοντες Κινδύνου’ η οποία ξεκινά στη σελίδα 11, ώστε να ενημερωθείτε για τους κινδύνους που πρέπει να λάβετε υπόψη σας πριν αγοράσετε μετοχές μας».

Ανάμεσα στους κινδύνους αυτούς συγκαταλέγονται η σχέση του κ. Μελισσανίδη με την Aegean Oil και άλλες «συνδεδεμένες» εταιρείες και οι «νομικές διαδικασίες» στις οποίες εμπλέκεται ή έχει εμπλακεί ο κ. Μελισσανίδης, και οι οποίες, όπως αναφέρει το δελτίο, «θα μπορούσαν να μας προκαλέσουν αρνητική δημοσιότητα, να προξενήσουν βλάβη στη φήμη μας και να επιδράσουν αρνητικά στις δραστηριότητές μας και στην τιμή της μετοχής»

Δεν πρόκειται για μεγάλη αποκάλυψη. Το προσπέκτους είναι διαθέσιμο ονλάιν στην ιστοσελίδα της αμερικανικής Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, όπως και όλα τα δελτία της Aegean Marine Petroleum. (Γιατί άραγε κανένα από τα ΜΜΕ που καλύπτουν την οικονομική επικαιρότητα και γράφουν συστηματικά για τις επιχειρηματικές διακρίσεις του κ. Μελισσανίδη δεν έχει αναφερθεί σε αυτό ή στις υποθέσεις που αυτό αναφέρει;)

Σε μεταγενέστερο ενημερωτικό δελτίο της ίδιας εταιρείας, με ημερομηνία 18 Οκτωβρίου 2013, γίνεται μάλιστα αναφορά σε δημοσίευμα που ίσως να είναι αυτό του Unfollow, παρότι το Unfollow είναι μηνιαίο και όχι εβδομαδιαίο περιοδικό: «Πρόσφατα, ένα ελληνικό εβδομαδιαίο περιοδικό έθεσε ερωτήματα για τον κ. Μελισσανίδη και την υποτιθέμενη επιρροή που έχει πάνω σε κρατικούς αξιωματούχους σε θέσεις κλειδιά και σχετικά με άλλες επιχειρηματικές πρακτικές».

Σε ό,τι αφορά τη δίκη του Unfollow, το ενημερωτικό δελτίο της Aegean Marine Inc είναι σημαντικό για δύο διαφορετικούς λόγους:

1. Καθιστά σαφές ότι ο κ. Μελισσανίδης έχει σχέση με την ελληνική Aegean Oil. Πρώτον, η Aegean Oil SA (Πετρέλαια Αιγαίου ΑΕ) χαρακτηρίζεται «συνδεδεμένη εταιρεία» με την Aegean Marine Petrolemum Network, την οποία ο κ. Μελισσανίδης εκείνη την εποχή έλεγχε κατά πλειοψηφία. Δεύτερον, το δελτίο της εταιρείας του κ. Μελισσανίδη αναφέρει πως ο κ. Μελισσανίδης «είναι επίσης πιθανό, στο πλαίσιο του νόμου περί κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ, να θεωρηθεί ότι αποτελεί πρόσωπο που διαθέτει τον έλεγχο (control person) στην Aegean Oil και σε άλλες συνδεδεμένες οντότητες, αν και ο κ. Μελισσανίδης αρνείται ότι ασκεί τέτοιον έλεγχο».

Αυτό διαψεύδει τον βασικό ισχυρισμό της αγωγής Μελισσανίδη προς το Unfollow: ότι δεν έχει σχέση με την Aegean Oil. Το ίδιο ακριβώς δηλώνεται από την εταιρεία Aegean Marine Petrolemum στο δελτίο της προς την SEC, με ημερομηνία 31.12.2012, όταν η συμμετοχή του κ. Μελισσανίδη ήταν σημαντικά μικρότερη στην Aegean Marine Inc. Όσο για την υποσημειούμενη άρνηση του Μελισσανίδη να αποδεχτεί αυτή τη σχέση, πρόκειται για ισχυρισμό ανάλογο με αυτόν στην αγωγή του κατά του Unfollow, αλλά η διατύπωση του επίσημου εγγράφου δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης για την εμπλοκή του στην Aegean Oil SA.

2. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο κ. Μελισσανίδης κατηγορείται για απειλή βίας. Το ενημερωτικό δελτίο του 2006 αναφέρεται σε ένα αρκετά παρόμοιο περιστατικό με την υπόθεση Unfollow, που έλαβε χώρα το 2000 όταν ο κ. Μελισσανίδης είχε κατηγορηθεί για απειλές βίας εναντίον του επικεφαλής του σωματείου λιμενεργατών – ήταν ο Γιώργος Τούσσας, μετέπειτα ευρωβουλευτής του ΚΚΕ. Αφορμή ήταν o θάνατος του 24χρονου Βλασόπουλου σε ατύχημα πάνω στο πλοίο Slops 2, συμφερόντων Μελισσανίδη, στις 15.6.2000. Στο ακροατήριο, κατά το ενημερωτικό δελτίο, ο κ. Τούσσας ανακάλεσε την αγωγή και η κατηγορία αποσύρθηκε.

Από ‘κει και πέρα, το ενημερωτικό δελτίο αναφέρεται σε σειρά δικαστικών υποθέσεων σε βάρος του κ. Μελισσανίδη. Ορισμένες από τις κατηγορίες που είχαν απαγγελθεί εναντίον του αφορούσαν εικονικούς ανεφοδιασμούς και λαθρεμπορία, με αποτέλεσμα εκτεταμένη φοροδιαφυγή και δασμοδιαφυγή κατά τα έτη 1994 και 1995. Συνολικά μετρήσαμε έξι διώξεις (για δύο κακουργήματα και τέσσερα πλημμελήματα) και άλλες εννέα διοικητικές πράξεις εναντίον του κ. Μελισσανίδη για συνολική ζημιά του δημοσίου ύψους 9,5 εκατ. δολαρίων (σε τιμές εκείνης της εποχής), χωρίς να υπολογίζονται τα δικαστικά έξοδα.

Ο κ. Μελισσανίδης αθωώθηκε και για τα δύο κακουργήματα στο ακροατήριο. Ως προς τα πλημμελήματα: Αθωώθηκε σε πρώτο βαθμό για τα δύο απ’ αυτά. Για τα άλλα δύο καταδικάστηκε σε πρώτο βαθμό, αλλά αθωώθηκε στο εφετείο και οι αθωώσεις αυτές επικυρώθηκαν από τον Άρειο Πάγο. Ως προς τις εννέα διοικητικές πράξεις, αθωώθηκε για τις δύο, καταδικάστηκε πρωτοδίκως για τις υπόλοιπες επτά, άσκησε όμως έφεση η οποία δεν είχε εκδικασθεί κατά την έκδοση του ενημερωτικού δελτίου και για την οποία δεν βρήκαμε αναφορές στα μετέπειτα δελτία.

Το ενημερωτικό δελτίο της Aegean Marine Inc. πάντως (δικαιολογημένα) δεν αναφέρεται στο ότι για μία από τις παραπάνω υποθέσεις ο κ. Μελισσανίδης προφυλακίστηκε, αλλά αποφυλακίστηκε για λόγους υγείας 25 μέρες μετά.

Για μιαν άλλη όμως υπόθεση, σύμφωνα με το ενημερωτικό δελτίο της Aegean Marine Inc., ο κ. Μελισσανίδης καταδικάστηκε σε φυλάκιση 30 ημερών, η οποία μετετράπη αυτόματα σε χρηματικό πρόστιμο, επειδή αποθήκη εταρείας της οποίας ο ίδιος ήταν εκπρόσωπος εξακολούθησε να λειτουργεί αγνοώντας απόφαση κρατικής αρχής για το κλείσιμο της. Ο κ. Μελισσανίδης είχε ασκήσει αίτημα επανεκδίκασης της υπόθεσης, αλλά η απόφαση δεν είχε βγει όταν κατατέθηκε το ενημερωτικό δελτίο.

Σε ανύποπτο χρόνο, η εφημερίδα Το Βήμα σε ρεπορτάζ από το 2000 είχε θέσει τον εξής «προβληματισμό» σχετικά με εκείνες τις υποθέσεις:

«Εκείνο που προβληματίζει τις ελεγκτικές υπηρεσίες αλλά και το γενικό κύκλωμα διάθεσης καυσίμων είναι οι υψηλές γνωριμίες πολλών λαθρεμπόρων καυσίμων, οι οποίες τους εξασφαλίζουν πολλές φορές το ακαταδίωκτο. Οι Κρητικός, Μελισσανίδης, Σπανός, Χατζής και άλλοι που έχουν κατηγορηθεί για λαθρεμπόριο καυσίμων φέρεται να έχουν ­σύμφωνα με αναφορές στελεχών του ΣΔΟΕ αλλά και καταγγελίες συνδικαλιστικών σωματείων­ σχέσεις με γνωστά πολιτικά πρόσωπα αλλά και προσβάσεις στον κρατικό μηχανισμό ώστε να εξασφαλίζουν ευνοϊκή μεταχείριση».

Ο Σπανός του ρεπορτάζ του Βήματος είναι ο πατέρας του Γιώργου Σπανού, ο οποίος συνελήφθη τώρα για λαθρεμπόριο καυσίμων. Έχει ενδιαφέρον ότι μερικές από τις μεγαλύτερες εφημερίδες, στις τωρινές τους αναφορές στα γεγονότα εκείνης της εποχής δεν αναφέρονται στα ονόματα των Μελισσανίδη – Καρρά παρότι στα παλιά ρεπορτάζ η αναφορά ήταν επώνυμη, συνοδευόταν μάλιστα από φωτογραφίες.

Για παράδειμα, η αποφυλάκιση Μελισσανίδη το 1996 είχε καλυφθεί και τηλεοπτικά, και ακόμα και σήμερα είναι διαθέσιμη στο YouTube.

Το νεοϋρκέζικο ενημερωτικό δελτίο επαναφέρει στη μνήμη μας γεγονότα ρετρό, όπως τη συμπλοκή το 1992 του τότε προέδρου της ΑΕΚ με τον τότε πρόεδρο του Παναθηναϊκού Γιώργο Βαρδινογιάννη, στον οποίο μάλιστα γίνεται ονομαστική αναφορά. (Από τότε, σύμφωνα με τον Αποδυτηριάκια, που έχει καλή πληροφόρηση, οι δυο τους τα έχουν βρει).

Αλλά και το επεισόδιο του κ. Μελισσανίδη με αξιωματούχο της ΕΠΟ το 1999. Η «φιλονικία» στην οποία αναφέρεται το δελτίο ήταν ένα χαστούκι του Μελισσανίδη προς τον Γιάννη Μπεθάνη, φίλο του Θωμά Μητρόπουλου, στην προσπάθειά του να προασπίσει τα συμφέροντα της ΑΕΚ. Ήταν η εποχή της “Παράγκας” και της κυριαρχίας του Ολυμπιακού τουΚόκκαλη με τον παραγκάρχη Θωμά Μητρόπουλο ( «Ο Ολυμπιακός και το Αιγάλεω να κερδάνε») να λύνει και να δένει.
Αμέσως μετά, σύμφωνα με τις εφημερίδες της περιόδου, ο Θωμάς Μητρόπουλος θα κάνει την εμφάνισή του στην ΕΠΟ με δύο φουσκωτούς…

Τέλος, ανάμεσα στα μικρά αλλά ενδιαφέροντα του δελτίου της Aegean Marine Inc. είναι η αναφορά στο ρόλο της εταιρείας κατά τον πόλεμο στο Ιράκ. Στο υποκεφάλαιο με τον τίτλο «Δυνατή σχέση με τους πελάτες μας» αναφέρεται: «Είμαστε ένας εγκεκριμένος προμηθευτής του Αμερικανικού Ναυτικού στην Ελλάδα και παίξαμε ρόλο στον ανεφοδιασμό με καύσιμα του στόλου των Ηνωμένων Πολιτειών κατά τη διάρκεια της “Επιχείρησης Ιρακινής Ελευθερίας” (“Operation Iraqi Freedom”)». Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής (κυρίως του Ριζοσπάστη), πλοία συμφερόντων Μελισσανίδη ανέλαβαν τον ανεφοδιασμό με καύσιμα των αμερικανικών δυνάμεων που επιχειρούσαν στο Ιράκ από τη βάση της Σούδας.

Την ύπαρξή του ενημερωτικού δελτίου της Aegean Marine Inc. υπαινίχθηκε σε δημοσίευμά της η Κέριν Χόουπ στους Financial Times στις 6.2. Το δημοσίευμα των FT αναρωτιόταν πώς είναι δυνατόν η ιδιωτικοποίηση του ΟΠΑΠ από το ΤΑΙΠΕΔ να έγινε χωρίς έλεγχο του μητρώου των διαγωνιζομένων, και ιδίως του τελικού νικητή. Το ερώτημα παραμένει, και παίρνει διαστάσεις παραδόξου:

Με το ΤΑΙΠΕΔ και την Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων να δηλώνουν αναρμόδιοι ή ανήμποροι να κάνουν την έρευνα για τους διαγωνιζόμενους, με τα ΜΜΕ να αποφεύγουν να ακουμπήσουν το θέμα (είτε λόγω συμφερόντων είτε επειδή φοβούνται ότι θα φάνε αγωγές), η μόνη πηγή για να μάθουμε το ποιον του κ. Μελισσανίδη είναι το ενημερωτικό δελτίο της εταιρείας του, δηλαδή ο ίδιος...

Χρήστος Νάτσης (Unfollow): Η «νυμφομανής» αναζήτηση της αριστείας…

του Χρήστου Νάτση (περιοδικό Unfollow)

Σε μια σκηνή του Nymphomaniac, της πρόσφατης ταινίας του Λαρς φον Τρίερ, η Τζο, η νυμφομανής ηρωίδα, μαζί με την καλύτερη φίλη της, μπαίνουν σε ένα τρένο με έναν ξεκάθαρο σκοπό: να δουν, μέχρι το τέλος της διαδρομής, ποια θα έχει καταφέρει να κάνει σεξ με περισσότερους άντρες. Για να δοθεί ενδιαφέρον στην αναμέτρηση θέτουν ένα έπαθλο: ένα σακουλάκι σοκολάτακια…

Nymphomaniac

Κατά την διάρκεια της αναμέτρησης -με την Τζο να υστερεί αρκετά στο σκορ- το ενδιαφέρον μετατοπίζεται στη μορφή ενός ευπαρουσίαστου μεσήλικα που αρνείται τις σεξουαλικές προτάσεις τους. Οι κοπέλες αποφασίζουν να εντείνουν την προσπάθεια τους, αλλάζοντας μάλιστα τον κανόνα του παιχνιδιού: αν η Τζο καταφέρει να τον σαγηνεύσει, κερδίζει παρά την εις βάρος της γενική διαφορά. Και όντως, μετά από μια ευθεία επίθεση, κατά την οποία αποκαλύπτεται πως ο άντρας βρίσκεται στο δρόμο της επιστροφής σπίτι ώστε να προσπαθήσει να τεκνοποιήσει με την σε ωορρηξία ευρισκόμενη σύζυγό του, ο στόχος θα επιτευχθεί και η Τζο θα απολαύσει.

«Αύξηση αριστούχων φοιτητών», διαβάζω στην χθεσινή Καθημερινή. Ποιοί είναι όμως αυτοί οι φοιτητές; Αυτοί φυσικά που απευχθάνονται τις καταλήψεις:

«Αυτό που συνέβη φέτος με το τρίμηνο λουκέτο στο πανεπιστήμιο λόγω της απεργίας των διοικητικών υπαλλήλων, μου ενίσχυσε την πεποίθηση ότι ο φοιτητής πρέπει να βάζει τα δυνατά του για να τελειώσει τις σπουδές όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Είμαστε παγωμένοι, απογοητευμένοι από την απώλεια τόσων εβδομάδων δουλειάς. Μία ομάδα φοιτητών προσπαθήσαμε να ανοίξουμε τη σχολή, ενώ κάποιοι την ήθελαν κλειστή δηλώνοντας προστάτες του δημοσίου συμφέροντος».

Και αυτοί φυσικά που στον ελεύθερο χρόνο τους ασχολούνται με τη δημιουργία think tank του φιλελευθερισμού: «Προσπαθώ να μην είμαι μονόπλευρη. Εκτός από τα μαθήματά μου, έχω δημιουργήσει με άλλους φοιτητές ένα think-tank, όπου μελετάμε τους κλασικούς του θεωρητικού φιλελευθερισμού, όπως ο Τζον Στιούαρτ Μιλ».

Δύο σκηνές δομικά όμοιες: από τη μία το σεξ ως μια ροή προϊόντος, γενικό ισοδύναμο που πρέπει να κυκλοφορεί αφ’ εαυτού, με μόνο ένα ελάχιστο υλικό κίνητρο, ίχνος μιας αόρατης μηχανής χωρίς κέντρο και ουσία· από την άλλη  η αριστεία στην φιλελεύθερη αναπαράστασή της ως μηχανή παραγωγής επιδόσεων, ως πρωταθληματισμός.

Καθαρό σεξ και καθαρή γνώση με αντίτιμο μία σακκούλα σοκολατάκια.

Πηγή

Σχόλιο ΡΜ: κ. Νάτση, το κείμενό σας είναι (ελπίζω εν αγνοία σας) απίστευτα υβριστικό για κάθε φοιτητή και φοιτήτρια που επιλέγει να έχει μια διαφορετική στάση ζωής και διαφορετικές αναμνήσεις από τη φοιτητική του ζωή από εσάς.

Παρόλα αυτά, θα μου επιτρέψετε μια ευχή: όταν και αν γίνεται πατέρας με το καλό, σας εύχομαι η κόρη σας να επιλέξει τη “σκηνή” του “καθαρού sex” αντί της “καθαρής γνώσης”, κερδίζοντας ίσως και κάποιον αντίστοιχο “διαγωνισμό”, “πηδώντας” όσο το δυνατόν περισσότερους επιβάτες! Έχω την αίσθηση ότι ίσως τότε εκτιμήσετε καλύτερα τις διαφορές μεταξύ αυτών που σήμερα σαν φαίνονται “όμοιες δομικά” (sic) σκηνές.

ΚΡΙΜΑ για ένα περιοδικό με το επίπεδο του Unfollow!

Την Πέμπτη η εκδίκαση της αγωγής Δ. Μελισσανίδη κατά Unfollow

Την Πέμπτη 23 Ιανουαρίου έχει οριστεί η εκδίκαση της αγωγής που έχει καταθέσει ο Δημήτρης Μελισσανίδης κατά του συντάκτη και υπεύθυνου έκδοσης του UNFOLLOW Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου, με την οποία ζητεί μισό εκατομμύριο ευρώ.

samaras melissanidis

Ο επιφανής επιχειρηματίας και -πλέον- Άρχων Κουροπαλάτος της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, με το διάσημο ιδιωτικό τζετ, το οποίο χρησιμοποιούν πρόεδροι του ΤΑΙΠΕΔ και άλλοι -άσχετοι ασφαλώς με τα οικονομικά συμφέροντά του- παράγοντες, υποστηρίζει στην αγωγή του ότι εθίγη από το ρεπορτάζ του περιοδικού μας για το λαθρεμπόριο πετρελαίου, στο UNFOLLOW 14 (Φεβρουάριος 2013).

Το σκεπτικό της αγωγής του κ. Μελισσανίδη είναι εκτενές αλλά συνοψίζεται στον ισχυρισμό ότι ο ίδιος δεν έχει… καμία σχέση με την Aegean Oil. Πράγματι, ήταν ο αδελφός του, Ιάκωβος Μελισσανίδης, που δικάστηκε ως υπεύθυνος της εταιρίας για τις υποθέσεις που περιγράφονταν στο ρεπορτάζ μας, μετά από σκανδαλώδη καθυστέρηση 12 ετών, με αλλεπάλληλες αναβολές, και αφότου το αδίκημα της λαθρεμπορίας είχε παραγραφεί, και αθωώθηκε – μόνο και μόνο για να ασκήσει έφεση υπέρ του Δημοσίου ο εισαγγελέας. Φαίνεται ότι ο Δημήτρης Μελισσανίδης πιστεύει πως μπορεί να δρέπει δημόσια την αναγνώριση ως επικεφαλής της εταιρίας αλλά να αποφεύγει την ουσιαστική ευθύνη, τοποθετώντας άλλα άτομα σε επίμαχες θέσεις. Η Δικαιοσύνη θα κρίνει αν αυτό αποτελεί αποδεκτή τακτική.

Όπως, επίσης, υπό κρίση είναι και ο έτερος ισχυρισμός του, που περιλαμβάνεται στην αγωγή του, ότι ο ίδιος πάντοτε τακτοποιεί τις υποχρεώσεις του με το Δημόσιο – μολονότι δύο εταιρείες του έχουν βρεθεί στη λίστα μεγαλοοφειλετών του υπουργείου Οικονομικών.

Για να μη μιλήσουμε για την υπόθεση της Aegean Power, που επίσης έχει αποκαλύψει με ρεπορτάζ του το UNFOLLOW, και για την οποία αγωγή εναντίον μας έχει καταθέσει ο Γιώργος Μελισσανίδης, γιος του Δημήτρη, για ένα εκατομμύριο ευρώ αυτός, με παρόμοιο σκεπτικό: ότι… κακώς ταυτίζεται με την εταιρία.

Η διερεύνηση και η δημοσιοποίηση υποθέσεων σαν και αυτές που αφορούν τον Δημήτρη Μελισσανίδη και άλλα μέλη της οικογενείας του αποτελούν δημοσιογραφικό καθήκον, που θα έπρεπε να γίνεται σεβαστό από μια δημοκρατική πολιτεία και από κάθε δημοκράτη πολίτη. Και φυσικά, τη στιγμή που ένας τόσο προβεβλημένος επιχειρηματίας, με τεκμηριωμένες σχέσεις με το πρωθυπουργικό περιβάλλον, προβαίνει σε συμφωνίες με το Δημόσιο για την απόκτηση της υπό ιδιωτικοποίηση δημόσιας περιουσίας, θα έπρεπε κάθε δημοσιογραφική έρευνα που τον αφορά να εξετάζεται ενδελεχώς από τις αρμόδιες αρχές, την κυβέρνηση και την Δικαιοσύνη.

Αντ” αυτού, εμείς δεχτήκαμε όχι μόνο απειλές κατά της ζωής του συντάκτη μας από τον Δημήτρη Μελισσανίδη, για τις οποίες έχει υποβληθεί μήνυση, αλλά και τη λοιδορία του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Νέας Δημοκρατίας, όταν το ζήτημα συζητήθηκε στο Κοινοβούλιο. Κανενός το αυτί στην κυβέρνηση δεν ίδρωσε, ακόμη και όταν τα γεγονότα δημοσιοποιήθηκαν από μεγάλα διεθνή ενημερωτικά δίκτυα.

Όταν υποθέσεις τέτοιας βαρύτητας για το δημόσιο συμφέρον καταντούν σχεδόν αόρατες για τις αρχές και απολύτως ανύπαρκτες για την συντριπτική πλειονότητα των κυρίαρχων ΜΜΕ, παρά την προφανή και αδιαμφισβήτητη δημοσιογραφική τους αξία, μοιάζει ίσως περιττό να επισημανθεί και το ότι εκτυλίσσονται σε ένα πλαίσιο ενδιαφερόντων -αν μη τι άλλο- ακροδεξιών συμπτώσεων. Αλλά εμείς θα συνεχίσουμε.

Το UNFOLLOW παραμένει αταλάντευτο στην απόφασή του να ασκεί τη δημοσιογραφία σε πείσμα κάθε απόπειρας φίμωσης και εκφοβισμού – είτε αγωγή που επιδιώκει να το εξοντώσει είτε απειλή κατά της ζωής των ανθρώπων του.

Τα υπόλοιπα θα τα πούμε την Πέμπτη στο δικαστήριο.

Πηγή

NY Times: Greeks Question Media, and New Voices Pipe Up

By 

ATHENS — Late on a recent evening, crowds gathered at the Radio Bubble cafe in downtown Athens, drinking beer and talking politics. The cafe, in the trendy yet rough-around-the-edges Exarchia neighborhood, funds a small leftist online radio station of the same name, which broadcasts from inside.

Apostolis Kaparoudakis at the controls of the Athens radio station and cafe of which he was a founder.

At the sidewalk tables outside, where guests smoked hand-rolled cigarettes, the conversation inevitably turned to Prime Minister Antonis Samaras’s unilateral decision in June to shut down the state broadcaster, the Hellenic Broadcasting Corporation, known as ERT, overnight, turning an institution once seen as a bastion of patronage hires into a veritable martyr to press freedom.

“When a war begins, they send an army to protect public TV,” said Apostolis Kaparoudakis, who was a founder of Radio Bubble in 2007. “Here they sent it to close it down.”

As a song by the Beastie Boys played in the background, Mr. Kaparoudakis said he had started Radio Bubble to play good music, “which is a political act,” but also as a challenge to the mainstream news media in Greece, almost all of which is owned by the country’s business elite, who often dictate the editorial line.

The radio station, which has an active presence on Twitter, is one of many small, often left-leaning news media outlets that have cropped up in Greece in recent years. Although their audiences are still relatively modest, they are playing an increasingly vital role in the conversation, largely because they question the country’s dominant power structures.

Even before the economic crisis hit, polls showed that Greeks lacked trust in the mainstream news media almost as much as they lacked it in politicians, seeing both as intertwined in a kind of crony capitalism that helped push the country to bankruptcy.

Now, four years into the crisis, Greeks are even more skeptical of mainstream news organizations and even hungrier for information from nontraditional sources, especially if it veers from the government’s line that Greece has no alternative to the austerity policies demanded by its foreign lenders.

“There’s a great lack of trust that is no longer there,” said Ioanna Vovou, who teaches media studies at Panteion University in Athens. “It’s true that people, mostly younger people, say they have turned to alternative sources of media.”

At the same time, the economic crisis has fueled rampant speculation about the true sources of Greece’s misery, sometimes drowning reliable information in a cacophony of conspiracies. But alternative news media have increasingly tried to bridge the trust gap by fostering citizen journalism and taking on topics that remain taboo for the more established news organizations.

Some of the new sources, like Radio Bubble, the magazine Unfollow and the web portal The Press Project, lean left and are critical of Mr. Samaras’s coalition government, an uncomfortable alliance between the center-right New Democracy party and the Socialists.

The most interactive of the three, Radio Bubble urges its audience to use Twitter to send images and updates using the hashtag #rbnews during developing stories. The tweeted information helps fill out the picture of chaotic events, like street demonstrations when protesters clash with the police, who often fire tear gas.

“We call ourselves citizens’ media, not alternative media,” said Theodora Oikonomides, a former Radio Bubble editor who was a humanitarian aid worker before returning to her native Greece in 2009. Mr. Kaparoudakis added, “We don’t want listeners, we want citizens.”

He said the station came into its own in December 2008, broadcasting around the clock when riots broke out in Athens after a policeman killed a 15-year-old boy. Today, Radio Bubble has about 9,000 followers on Twitter and streams about 100,000 hours of programming each month on its online radio station. Bar revenues cover operating costs and only bar employees and the station’s two founders are paid.

Outlets like Unfollow and The Press Project are trying investigative journalism in a country that does not always embrace the undertaking. In 2013, Greece dropped 14 spots to number 84 on the Reporters Without Borders Press Freedom Index. (Finland was No. 1, Germany 17 and the United States 32.)

Unfollow, which has 7,000 to 8,000 subscribers, made a name for itself this year when it was sued by Dimitris Melissanidis, the head of Aegean Oil, after it reported on a slow-moving court case against a member of the family on fuel-smuggling charges. The smuggling charges were later dropped after the statute of limitations ran out. The magazine now faces a second defamation lawsuit for another article about a Melissanidis family enterprise.

“What we’re doing in Unfollow, we’re trying to do a job that’s impossible in the mainstream because of the connection with big enterprises that impose their views and their will,” said Aris Chatzistefanou, a co-founder of the magazine and a documentary maker whose film “Debtocracy” argues that Greece should leave the euro.

Mr. Chatzistefanou added: “Usually they say it’s the government that controls the media. I think it’s the other way around, it’s the economic elites that control the government.”

After the government shut down ERT, The Press Project ran the ERT signal on an alternative platform. (Since then, ERT has been kept in operation by about 600 unpaid employees.)

When it grabbed the ERT signal, “It was a test that we could do it, that we could provide the TV signal to the whole of Greece,” said Costas Efimeros, who started The Press Project in 2010 as a sideline to an information technology company he runs, with several profitable sports and car websites.

This month, The Press Project opened an English-language version. It also has a web television station in the works. The site does not accept advertising from banks or government organizations, “since such sources of advertising in Greece have been linked to manipulation of information,” it wrote in a mission statement.

Back in 2009, when the crisis hit, “we felt there was a big gap in the media,” Mr. Efimeros said, as he sat at a desk in the company’s office in Gazi, a trendy, formerly industrial area in downtown Athens. “We want to create a media to discuss the situation of the media in Greece,” he added.

Mr. Efimeros said that he supported Syriza, the main opposition party, in the last elections and that his web company runs sites related to the party, as well as other Greek political parties. The Press Project, some of whose contributors have also worked with The New York Times, had a scoop this month about a member of Parliament from Syriza under investigation for tax evasion, a case that tarnished the image of the party, which has cast itself as a clean alternative to the mainstream parties.

As discontent with the government grows and financially struggling channels increasingly broadcast reruns rather than original programming, alternative sites may gain even greater popularity.

“In the past year, both my parents joined Twitter,” said Janine Louloudi, 30, a freelance journalist, as she sat at the Radio Bubble cafe. “I’ve seen that shift in other people’s families, too. You’re going to see more people the age of my parents getting their news from the Internet.”

“What happened at ERT started a debate about what kind of media we want,” said another young journalist, Vassilis, who said he did not want to reveal his last name because he hosts a show for Radio Bubble under the name Polyphemus, after the mythical Cyclops. “Because,” he said, citing a variation on an old saying, “in the land of the blind, the one-eyed man sees.”

Source: www.nytimes.com/2013/10/30/world/europe/greeks-question-media-and-new-voices-pipe-up.html?partner=rssnyt&emc=rss&_r=1&

Απάντηση του Unfollow στον κ. Μουρούτη: Σοβαρά μιλάτε, κ. Γιώργο Μουρούτη;

Μετά από δύο εβδομάδες σιωπής μίλησε ο κ. Γιώργος Μουρούτης. Μας απογοήτευσε και πάλι. Είναι κρίμα αυτοί που πιστεύουν ότι είναι αντίπαλοί μας να είναι τόσο αδύναμοι και αδαείς.

Μήνυμα του κ. Μουρούτη, προϊστάμενου του Γραφείου Τύπου της Γενικής Γραμματείας του Πρωθυπουργού, από την προσωπική του σελίδα στο facebook, προς το UNFOLLOW:

«Θέλω να ενημερώσω τους «δημοσιογραφούντες» του Unfollow με τις διπλές και τριπλές ιδιότητες, με τις ΜΚΟ που ρουφούσαν το δημόσιο και ευρωπαϊκό χρήμα για πολιτιστικές και λοιπές εκδηλώσεις σύγχρονης «τέχνης», και τους αναπαραγωγείς των αθλιοτήτων τους (left.gr και λοιπούς τεθλιμμένους) ότι «the party is over».

Μπορεί η προσκόλληση στον ΣΥΡΙΖΑ να τους δίνει άλλοθι να δημοσιεύουν φωτογραφίες «λιντσαρισμένου Πρωθυπουργού», να γράφουν τα πιο ακραία ψέμματα για όποιον δεν τους αρέσει, να στοχοποιούν ανθρώπους, να σουλατσάρουν στη Βουλή για να φωτογραφηθούν παρέα με τον κ. Τσίπρα, αλλά τους επαναλαμβάνω «the party is over».

Μετά το πάγωμα των χρηματοδοτήσεων και τον φορολογικό έλεγχο των διαφόρων ΜΚΟ, που αποφάσισε και εφαρμόζει ο Πρωθυπουργός, ο κάθε κατεργάρης θα πάει στον πάγκο του… Και να είναι σίγουροι ότι όσες ύβρεις, απειλές, εκβιασμούς και αν επιχειρήσουν, όσες «συμμαχίες και αν επιδιώξουν», το πάρτυ με τις ΜΚΟ τελείωσε.

Ας απευθυνθούν στον ΣΥΡΙΖΑ…»

 

Σοβαρά μιλάτε, κ. Γιώργο Μουρούτη; Είστε εκπρόσωπος του πρωθυπουργού κ. Αντώνη Σαμαρά και η απάντησή σας είναι αυτή; Εκθέτουμε το δίκτυο προπαγάνδας, χάλκευσης της αλήθειας και σπίλωσης υπολήψεων, του οποίου είστε προϊστάμενος, και η δική σας απάντηση είναι μισόλογα, υπονοούμενα και λάσπη για ένα τελείως άσχετο θέμα; Αυτή είναι η υπηρεσία που προσφέρετε στον αγαπημένο σας πρωθυπουργό; Κρίμα το μισθό που σας πληρώνει.

Επειδή, ωστόσο, εμείς δεν μιλάμε με υπονοούμενα, αλλά ό,τι έχουμε να πούμε το λέμε ξεκάθαρα, όπως διαπιστώσατε άλλωστε από το ρεπορτάζ μας στο UNFOLLOW 16 που σας αφορά, επιτρέψτε μας για μία ακόμη φορά να διορθώσουμε τις διαστρεβλώσεις και να αποκαταστήσουμε τα ψεύδη σας.

Προφανώς στη βορβορώδη δήλωσή σας αφήνετε υπονοούμενα για τον έναν από τους δύο υπογράφοντες το ρεπορτάζ, τον Αυγουστίνο Ζενάκο. Το ακριβές είναι το εξής: Ο κ. Ζενάκος διατέλεσε συνδιευθυντής της Μπιενάλε της Αθήνας έως το Νοέμβριο του 2011. Δεν είναι πλέον. Στο διάστημα που ήταν, ωστόσο, συνδιοργάνωσε δύο από τις μεγαλύτερες διεθνείς εικαστικές εκθέσεις που είδε ποτέ η χώρα, τις οποίες επισκέφθηκαν πάνω από 100.000 άνθρωποι. Εξέδωσε και επιμελήθηκε έξι βιβλία, διοργάνωσε συνέδρια και ημερίδες με μεγάλη απήχηση. Για όλα αυτά, τα οποία έτυχαν μεγαλύτερης κάλυψης και προβολής στον εγχώριο και διεθνή τύπο από οποιοδήποτε άλλο εικαστικό γεγονός τα τελευταία χρόνια, και συνεπώς ωφέλησαν με μετρήσιμο τρόπο την προβολή της Ελλάδας αλλά και την οικονομία της, η δημόσια οικονομική ενίσχυση άγγιξε μόλις το 12% του κόστους. Και αυτό μετά από αφόρητη ταλαιπωρία την οποία υπέστη η Μπιενάλε της Αθήνας από υπουργούς του κόμματός σας, όπως ο κ. Βουλγαράκης και ο κ. Λιάπης. Τα υπόλοιπα κονδύλια προήλθαν από χορηγίες και δωρεές του ιδιωτικού τομέα. Ευρωπαϊκά κονδύλια που να έχουν περάσει μέσα από το ελληνικό δημόσιο η Μπιενάλε δεν έχει διαχειριστεί. Διαχειρίστηκε όμως ευρωπαϊκό πρόγραμμα απευθείας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, με το οποίο δημιούργησε το πρώτο δίκτυο ευρωπαϊκών Μπιενάλε και παρείχε τεχνογνωσία σε στελέχη του χώρου των τεχνών στην Αθήνα, στο Βερολίνο, στη Λυόν, στο Λίβερπουλ, στην Κωνσταντινούπολη και αλλού. Και πάντως σίγουρα τα κατάφερε καλύτερα με τα ευρωπαϊκά κονδύλια από ό,τι η κυβέρνησή σας.

Έστω όμως και αν, όπως ψευδώς ισχυρίζεστε, το πενιχρό 12% της συνεισφοράς του δημοσίου στην Μπιενάλε της Αθήνας αποτελούσε «πάρτυ», πάλι ως επικεφαλής του Γραφείου Τύπου της Γενικής Γραμματείας του Πρωθυπουργού αυτο-γελοιοποιείστε, κ. Μουρούτη: Διότι το τελευταίο τμήμα της συνεισφοράς αυτής στην Μπιενάλε το έδωσε ο τότε υπουργός Πολιτισμού κ. Αντώνης Σαμαράς. Προς υπενθύμισή σας, είναι ο τωρινός πρωθυπουργός και προϊστάμενός σας. Θα περιμέναμε να το θυμάστε ή να σας το υπενθυμίσει κάποιος από την «Ομάδα Αλήθειας», διότι γενικός γραμματέας του υπουργείου τότε ήταν ο κ. Δραβίλας, διοικητής τώρα της ΕΥΠ, και εκπρόσωπος Τύπου του υπουργού Πολιτισμού επί υπουργίας Αντώνη Σαμαρά εσείς ο ίδιος, κύριε Μουρούτη.

Σε κάθε περίπτωση η προσφορά του συντάκτη μας Αυγουστίνου Ζενάκου στον τομέα του πολιτισμού υπερβαίνει κατά πολύ αυτή της κυβέρνησής σας και πάντως σίγουρα τη δική σας. Εσείς λοιπόν γιατί διοριστήκατε στο υπουργείο Πολιτισμού ακριβώς; Και έχετε το θράσος να μιλάτε για παιχνίδια με δημόσια χρήματα; Εσείς με δημόσια χρήματα δεν πληρωθήκατε; Για ποιες γνώσεις σας στα πολιτιστικά;

Για την ιστορία, πάντως, ο Αυγουστίνος Ζενάκος δεν έχει αμειφθεί ούτε με ένα ευρώ προσωπικά για το έργο του στην Μπιενάλε. Το έχει κάνει παντελώς αφιλοκερδώς. Και σε κάθε περίπτωση, από την έκδοση του UNFOLLOW και μετά δεν μετείχε ποτέ από καμία θέση στην Μπιενάλε της Αθήνας.

Τώρα λοιπόν που τα ξεκαθαρίσαμε όλα αυτά και συντελέσαμε έστω λίγο στην εικαστική σας παιδεία, ας επανέλθουμε στα θέματα για τα οποία υπεκφεύγετε:

Όταν λέτε ότι γράφουμε ψέματα, εννοείτε ότι δεν χαλκεύσατε στοιχεία για να σπιλώσετε τους αντιπάλους σας;

Όταν λέτε ότι στοχοποιούμε πρόσωπα, εννοείτε τον κ. Δημήτρη Μελισσανίδη;

Όταν λέτε ότι γράφουμε χωρίς στοιχεία, εννοείτε ότι το σκάνδαλο της Aegean Power και οι οφειλές των 90.000.000 ευρώ δεν τεκμηριώνονται; Η τότε εταιρεία των κυρίων Γιώργου Μελισσανίδη και Βασίλη Μηλιώνη τα χρωστάει. Τώρα ο πρώτος εκ των δύο συνεταίρων διεκδικεί τον ΟΠΑΠ.

Όταν μιλάτε περί άλλοθι του UNFOLLOW από τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί δεν μας λέτε και ένα τεκμηριωμένο παράδειγμα; Εσείς δεν δίνετε άλλοθι στον κ. Άδωνι Γεωργιάδη, που συνεργαζόταν με πρώην μέλος της Χρυσής Αυγής; Για αυτό έχετε κάτι να πείτε;

Όταν λέτε ότι γράφουμε ψέματα, εννοείτε ότι οι εφοπλιστές δεν  παραγγέλνουν ειδικά πλοία ενόψει του ξεπουλήματος των φυσικών πόρων που προωθεί η κυβέρνηση του κ. Σαμαρά;

Όταν λέτε ότι γράφουμε χωρίς στοιχεία, εννοείτε ότι η κυβέρνησή σας δεν σκοπεύει να προστατεύσει με το αποικιοκρατικού τύπου άρθρο 107 του Συντάγματος την EldoradoGold στη Χαλκιδική;

Όταν λέτε ότι εμφανίζουμε λιντσαρισμένο τον πρωθυπουργό, εννοείτε τον πρωθυπουργό της χώρας που βαρύνεται με έντεκα καταδίκες για βασανιστήρια από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο;

Μήπως ήρθε η ώρα να αφαιρέσετε τη λέξη «Δημοκρατία» από το «Νέα Δημοκρατία»; Γιατί δεν επαναφέρετε την ονομασία «Πολιτική Άνοιξη», που αισθανόσασταν όλοι πιο άνετα εκεί;

UNFOLLOW

ΥΓ. Χαιρόμαστε που επανήλθε η ιστοσελίδα της «Ομάδας Αλήθειας». (Επιτέλους πληρώσατε το hosting.) Προς στιγμήν ανησυχήσαμε μήπως the party is over.

Δημοσιογραφία στην Κολομβία της Ευρώπης

Απειλές εναντίον του UNFOLLOW από συστηθέντα ως Δ. Μελισσανίδη

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ UNFOLLOW

Τηλεφώνημα με απειλές κατά της ζωής συντάκτη μας δεχτήκαμε χθες στα γραφεία του περιοδικού από συστηθέντα ως Δημήτρη Μελισσανίδη και αριθμό τηλεφώνου καταχωρημένο στην Aegean Oil, μετά τη δημοσίευση του ρεπορτάζ στο UNFOLLOW 14 για το λαθρεμπόριο ναυτιλιακού πετρελαίου.

Στις 31 Ιανουαρίου κυκλοφόρησε το 14ο τεύχος του περιοδικού UNFOLLOW (Φεβρουάριος 2013), όπου δημοσιεύουμε βασικό ρεπορτάζ για το λαθρεμπόριο ναυτιλιακού πετρελαίου, με τίτλο εξωφύλλου «Λαθρεμπόριο: Θα σπάσει ο νόμος της σιωπής για την Aegean Oil του Δ. Μελισσανίδη και τα ΕΛΠΕ του Σ. Λάτση;».

Την επομένη, 1η Φεβρουαρίου, στις 19.50, δεχτήκαμε τηλεφώνημα στα γραφεία του περιοδικού από τον αριθμό 210 4586000, στο οποίο ο καλών ζήτησε να μιλήσει με τον συντάκτη του ρεπορτάζ Λευτέρη Χαραλαμπόπουλο, συστήθηκε ως Δημήτρης Μελισσανίδης και ζήτησε εξηγήσεις για το δημοσίευμα.

Ο συντάκτης μας συνομίλησε μαζί του σε ανοικτή ακρόαση, παρουσία δύο ακόμη συντακτών του περιοδικού. Ο συστηθείς ως Δ. Μελισσανίδης απείλησε το περιοδικό και τον συντάκτη με αγωγή. Ο συντάκτης του απάντησε ότι ασφαλώς μπορεί να πράξει όπως νομίζει.

Στη συνέχεια, παρά την προσπάθεια του συντάκτη μας να συνομιλήσει σε ήπιο τόνο, ο καλών ως Δ. Μελισσανίδης απείλησε τη ζωή του και ό,τι υπάρχει γύρω από αυτόν. Από τα 20 λεπτά που διήρκεσε το τηλεφώνημα, τα μισά περίπου αναλώθηκαν σε απειλές προς τον συντάκτη.

Μέρος όσων είπε ο συστηθείς ως Δ. Μελισσανίδης, τα οποία κατέγραψε ο συντάκτης παρουσία των δύο ακόμη συντακτών του περιοδικού, έχει ως εξής:

«Θα μπορούσα να στείλω να σε σκοτώσουν χωρίς να σ’ έχω προειδοποιήσει. Αλλά είμαι άντρας και θα βάλω να σε τινάξουν στον αέρα την ώρα που κοιμάσαι. Θα βάλω να σε σκοτώσουν, εσένα, τη γυναίκα σου, τα παιδιά σου και ό,τι άλλο έχεις».

Όταν ο συντάκτης, σε στοιχειώδη αντίδραση αυτοπροστασίας, είπε στον συστηθέντα ως Δ. Μελισσανίδη ότι πρόκειται να καταγγελθεί το περιστατικό στις αρμόδιες αρχές και στον εισαγγελέα, απάντησε:

«Θα σκίσω κι εσένα και τον εισαγγελέα. Εγώ δεν καταλαβαίνω τίποτα, είμαι ο Μελισσανίδης. Δεν θα μπορείς να κοιμηθείς. Δεν θα μπορείς να κυκλοφορείς, θα γίνω ο εφιάλτης σου. Ο φόβος μου θα σε καταδιώκει παντού. Εγώ είμαι ο Μελισσανίδης και δεν σηκώνω. Θα έρθουν στο σπίτι και την ώρα που κοιμάσαι θα σε τινάξουν στον αέρα. Εγώ έχω μάθει να μιλάω με μεγάλους δημοσιογράφους. Εψαξα για σένα και θα σε σκίσω».

Όταν ο συντάκτης μας τον ρώτησε αν μεγάλους δημοσιογράφους θεωρεί αυτούς που παίζουν το δικό του παιχνίδι και κάνουν δημόσιες σχέσεις, ο συστηθείς ως Δ. Μελισσανίδης απάντησε:

«Θέλω να μου τα πεις αυτά με το πιστόλι στον κρόταφο».

Η αναζήτηση στο διαδίκτυο για το πού είναι καταχωρημένος ο αριθμός τηλεφώνου που κάλεσε στα γραφεία του UNFOLLOW, έδωσε αποτέλεσμα:

«AEGEAN OIL SA (Μελισσανίδης Δημήτριος) Βιομηχανία και Εμπορία Πετρελαιοειδών – Κεντρικά Γραφεία».

Σύμφωνα με το 11888 του ΟΤΕ, ο ίδιος αριθμός ανήκει στις εταιρείες «AEGEAN AGENCY Εμπόριο Πετρελαίου», «AEGEAN BUNKERING SERVICES Εμπόριο Πετρελαίου», «AEGEAN MARINE PETROLEUM Εμπόριο Πετρελαίου», «AEGEAN OIL Εμπόριο Πετρελαίου» και «AEGEAN SHIPPING MANAGEMENT Εμπόριο Πετρελαίου». Όλες με διεύθυνση Ακτή Κονδύλη 10, Πειραιάς, 18545.

Κατόπιν τούτων:

Πρώτον, το περιοδικό UNFOLLOW συνεχίζει αταλάντευτα την πορεία του.

Δεύτερον, μετά τις πρωτοφανείς απειλές εναντίον της ζωής του συντάκτη μας, δηλώνουμε ότι στο εξής για οτιδήποτε θέσει σε κίνδυνο τη ζωή ή την σωματική ακεραιότητα του συντάκτη μας ή άλλων συντακτών μας ή των οικείων τους, θα θεωρήσουμε υπεύθυνο τον συστηθέντα ως Δ. Μελισσανίδη.

Τρίτον, καλούμε τις αρμόδιες αρχές να πράξουν το καθήκον τους.

Τέταρτον, ζητούμε τη συμπαράσταση κάθε δημοσιογράφου με συνείδηση.

Πέμπτον, καλούμε τις ενώσεις Τύπου να πάρουν θέση για το γεγονός και να κάνουν ό,τι χρειαστεί, ώστε η δημοσιογραφία να μην φιμώνεται.

Έχουνε ΠΛΑΚΑ οι απαντήσεις που έδωσε ο ΝΕΟ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ Βορίδης στη Βουλή όταν ρωτήθηκε πώς γίνεται το δεξί χέρι του ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ Σαμαρά να είναι πληρεξούσιος δικηγόρος του επιχειρηματία από τα γραφεία του οποίου φέρεται να έγινε το τηλεφώνημα με τις ΑΠΕΙΛΕΣ κατά της ζωής του δημοσιογράφου!

Είπε λοιπόν ο νέο ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: “μια απειλή, όσο σοβαρή κι αν είναι, είναι ένα πλημμέλημα” ! “Υποθέτω ότι οι πολίτες έχουνε τη δυνατότητα να προσφύγουνε στη δικαιοσύνη”! “Πλημμέλημα του Μονομελούς είναι η απειλή” !!!!

‘Εθεσε επίσης ο Βορίδης και το ερώτημα: “ΚΑΙ ΤΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΧΕΙ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΑΚΕΎΕΤΑΙ ΣΕ ΑΥΤΌ”?

Σωστά: Τι δουλειά έχει ο πρωθυπουργός που ένας από τους βουλευτές του είναι πληρεξούσιος δικηγόρος επιχειρηματία από τα γραφεία του οποίου εκτοξεύονται απειλές κατά της ζωής δημοσιογράφων?

Η πολιτική πολιτική και οι business business!

ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ στην κυριολεξία!!

Γαργάρα έγιναν σε όλα τα “έγκυρα” ΜΜΕ οι απειλές κατά Unfollow

του Α. Χατζηστεφάνου

Η ιστορία έχει ως εξής: Ένα περιοδικό, το Unfollow, παρουσιάζει ένα θέμα περί λαθρεμπορίας πετρελαίου στο οποίο φέρονται ως εμπλεκόμενοι ο προμηθευτής του αμερικανικού στόλου, Δ. Μελισσανίδης και ο γνωστός και μη εξαιρετέος ολιγάρχης Σπ. Λάτσης.

Λίγα 24ωρα αργότερα ο συντάκτης του άρθρου, Λ. Χαραλαμπόπουλος, δέχεται απειλητικό τηλεφώνημα από τα γραφεία της εταιρείας του Δ.Μελισσανίδη από κάποιον που υποστηρίζει ότι είναι ο ίδιος ο Μελισσανίδης και απειλεί να σκοτώσει τον συντάκτη και την οικογένειά του και να «σκίσει» όποιον εισαγγελέα τολμήσει να ασχοληθεί με την υπόθεση.

Η ΕΣΗΕΑ και ο πρόεδρός της Δ.Τρίμης παρεμβαίνουν άμεσα και καταδικάζουν το γεγονός.

Την επομένη ένας ακροδεξιός σύμβουλος του πρωθυπουργού (ο οποίος σε τακτά χρονικά διαστήματα ζητά την ανάπτυξη των ενόπλων δυνάμεων στο εσωτερικό της χώρας), με την ιδιότητά του ως δικηγόρος του Μελισσανίδη, ζητά μεταξύ άλλων τη διαγραφή των σχολίων στην ηλεκτρονική σελίδα του περιοδικού.

Μέχρι εδώ όλα καλά. Αυτά είναι καθημερινά φαινόμενα σε όλες ανεξαιρέτως τις δικτατορίες της υποσαχάριας Αφρικής, που βρίσκονται υπό την κατοχή του ΔΝΤ. Συμβαίνουν επίσης σε πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, όπου ομάδες ολιγαρχών αφού απέκτησαν τον έλεγχο της δημόσιας περιουσίας μέσω των ιδιωτικοποιήσεων, δολοφονούν τους πολιτικούς τους αντιπάλους. Παρόμοια περιστατικά συναντά κανείς και σε χώρες όπως η Κολομβία,  όπου παραστρατιωτικά τάγματα θανάτου επιτίθενται σε εργαζόμενους και συνδικαλιστές.

Δεν υπάρχει λοιπόν κανένας λόγος να μην συμβαίνουν και στην Ελλάδα του Σαμαρά, του Βενιζέλου και του Κουβέλη.

Το πρόβλημα – και ζητώ συγγνώμη αν γίνομαι κουραστικός σε αυτό το σημείο – είναι ότι αυτή η ιστορία, που θα μπορούσε να γίνει ταινία στο Χόλιγουντ, δεν καταγράφεται ούτε σε μονόστηλο στις εφημερίδες και δεν τις αφιερώνεται ούτε δευτερόλεπτο στα κανάλια.

Όσοι έχουμε εργαστεί σε μεγάλα δημοσιογραφικά «μαγαζιά» στην Ελλάδα ή το εξωτερικό γνωρίζουμε ότι αυτό συνήθως δεν είναι ευθύνη των συντακτών. Εάν λόγου χάρη μια χώρα θεωρεί περιβαλλοντική βόμβα το μονοπύθμενο πετρελαιοφόρο του ιδιοκτήτη του μέσου όπου εργάζεσαι και απειλεί να το βυθίσει αν αυτό εισέλθει στα χωρικά της ύδατα, τότε δεν μπορείς να γράψεις γι’ αυτό το θέμα (αν και έχουν υπάρξει και εξαιρέσεις).

Δεν μπορείς επίσης να δημοσιεύσεις φωτογραφίες από γέφυρες που κατέρρευσαν εάν το μέσο στο οποίο εργάζεσαι ελέγχεται από την κατασκευάστρια εταιρεία της γέφυρας.

Κάθε σύγχρονος δημοσιογράφος όμως έχει και το προσωπικό του blog, ένα λογαριασμό στο twitter και το facebook και πολλούς ακόμη τρόπους να εκφράσει την άποψή του.  Πολύ περισσότερο υπάρχουν «εναλλακτικά» μέσα ενημέρωσης, τα οποία αν και φιλοξενούν διαφημίσεις τραπεζών ή δημοσίων οργανισμών, υποστήριζαν όλα αυτά τα χρόνια ότι ήταν ανεξάρτητα.

‘Οταν όλοι αυτοί οι δημοσιογράφοι και όλα αυτά τα μπλογκ σιωπούν για τις απειλές δολοφονίας ενός δημοσιογράφου η κοινωνία έχει κάθε δικαίωμα να φωνάξει «αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι». Επίσης δεν έχει κανένα λόγο να αγοράζει τις εφημερίδες που δεν αναφέρθηκαν στο γεγονός – οι οποίες καλό είναι να κλείσουν – ενώ αποκτά αυτομάτως το δικαίωμα να διαδηλώνει έξω από τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς που ελέγχουν τις δημόσιες συχνότητες – δηλαδή ελέγχουν το δημόσιο αγαθό της ενημέρωσης.

Προφανώς αυτό είναι άδικο για εκατοντάδες άλλους δημοσιογράφους που δίνουν καθημερινές μάχες αξιοπρέπειας με τη λογοκρισία των αφεντικών τους. Αυτοί είναι οι πραγματικοί ήρωες που παίζουν κορώνα γράμματα το ελάχιστο εισόδημα της οικογένειάς τους για την τιμή της δημοσιογραφίας (προς αποφυγήν παρεξηγήσεων να εξηγήσω ότι δεν θεωρώ τον εαυτό μου έναν από αυτούς τους ήρωες).

Τι να κάνεις όμως; Δεν δίνουν οι μειοψηφίες το στίγμα ενός ολόκληρου επαγγελματικού κλάδου. Εάν η κοινωνία, γενικεύοντας, αποφασίσει ότι οι μπάτσοι είναι γουρούνια και δολοφόνοι και οι δημοσιογράφοι είναι αλήτες και ρουφιάνοι… ε κάτι μπορεί να ξέρει.

Πηγή: tvxs.gr

Φαήλος: ο μαχόμενος δικηγόρος του κ. Μελισσανίδη

Ο Φαήλος Κρανιδιώτης, βουλευτής Β’ Πειραιώς της Νέας Δημοκρατίας και δεξί χέρι του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά είναι ο πληρεξούσιος δικηγόρος του επιχειρηματία κ. Μελισσανίδη !!!

Ο Φαήλος γεννήθηκε στον Κορυδαλλό από λαϊκή οικογένεια, γνωρίζει άριστα Αγγλικά και “αρκετά Γερμανικά και Ισπανικά” (αρκετά ?). Ασκεί ΜΑΧΟΜΕΝΗ ΔΙΚΗΓΟΡΙΑ από το 1992 ( όχι … παίζουμε! ) και ενεργώντας ως πληρεξούσιος δικηγόρος του Μελισσανίδη. (φανταζόμαστε πρέπει να δώσεις μεγάλη μάχη για να επιλεγείς ως πληρεξούσιος του κ. Μελισσανίδη) απέστειλε επιστολή στο περιοδικό Unfollow. Ολόκληρη η επιστολή του μαχόμενου δικηγόρου κ. Φαήλου Κρανιδιώτη, όπως την δημοσιεύει το περιοδικό Unfollow

Προς: κ. Ελευθέριο Χαραλαμπόπουλο, υπεύθυνο έκδοσης του μηνιαίου περιοδικού “UNFOLLOW”.

Κατ’ εντολήν του πελάτη μου, κ. Δημήτρη Μελισσανίδη σας δηλώ τα κάτωθι:

Μετά από δημοσιεύματα βαρύτατα συκοφαντικού περιεχόμενου σε βάρος του προσώπου του, στο τεύχος σας Φεβρουαρίου 2013, δημοσιεύσατε επίσης στην ηλεκτρονική σελίδα του περιοδικού σας το Σάββατο στις 2 Φεβρουαρίου 2013 και ώρα 22:15, άρθρο με τίτλο «Απειλές εναντίον του UNFOLLOW από συστηθέντα ως Δ. Μελισσανίδη» .

Ο κ. Δ. Μελισσανίδης σας δηλώνει πως ουδέποτε επικοινώνησε με οποιονδήποτε συντάκτη ή άλλον συνεργάτη σας.

Οφείλετε δε να δημοσιεύσετε την παρούσα απάντηση του στην ηλεκτρονική σας σελίδα και να διαγράψετε τα υβριστικά και συκοφαντικά σχόλια που ακολουθούν την ανάρτηση σας.

Κατά τα λοιπά επιφυλάσσεται παντός νομίμου δικαιώματος του.

Ο πληρεξούσιος Δικηγόρος

Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης

Αγωγή από Μελισσανίδη κατά Unfollow

Πολύ ενοχλητικό για τον επιχειρηματία κ. Μελισσανίδη έχει γίνει τελευταία το περιοδικό unfollow, όπως φαίνεται κι από τα βίντεο που ακολουθούν:

 Aegean Power  Λαθρεμπόριο Πετρελαίου  Το Al Jazeera
        

 

Ο κ. Μελισσανίδης κατέθεσε λοιπόν μήνυση κατά του εν λόγω περιοδικού, με την οποία ζητάει αποζημίωση 500 χιλιάδων ευρώ.

Ολόκληρη η είδηση όπως την δημοσίευσε το Unfollow:

Χθες έφτασε στα χέρια μας αγωγή του κ. Δημήτρη Μελισσανίδη για το ρεπορτάζ μας «Λαθρεμπόριο πετρελαίου: Θα σπάσει ο νόμος της σιωπής;», που δημοσιεύτηκε στο 14ο τεύχος του UNFOLLOW (Φεβρουάριος 2013). Ο κ. Μελισσανίδης  ζητάει  500.000 ευρώ από τον συντάκτη του ρεπορτάζ Λευτέρη Χαραλαμπόπουλο. Το σκεπτικό της αγωγής είναι εκτενές αλλά συνοψίζεται στον ισχυρισμό ότι ο κ. Μελισσανίδης δεν έχει… καμία σχέση με την Aegean Oil.

Αν, όπως υποστηρίζει, ο κ. Δημήτρης Μελισσανίδης δεν έχει καμία σχέση με την Aegean Oil, αυτό αποτελεί ευτυχές γεγονός, διότι τότε ασφαλώς ο φερόμενος από το ίδιο το εταιρικό περιοδικό Aegean News ως ιδρυτής του Ομίλου Aegean, δεν θα έχει και κανένα ενδιαφέρον για το ρεπορτάζ που δημοσιεύουμε στο 16ο τεύχος του UNFOLLOW, σχετικά με την Aegean Power και τις παράδοξες αποφάσεις της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας. Ιδιαίτερα καθότι στη μετοχική σύνθεση της Aegean Power συμμετείχε ο κ. Γιώργος Μελισσανίδης, δηλαδή ο γιος του. Εναγωνίως λοιπόν περιμένουμε και τις αγωγές του κ. Δημήτρη Μελισσανίδη προς όσα ΜΜΕ είχαν τότε χαιρετήσει την είσοδο της Aegean στην αγορά της ηλεκτρικής ενέργειας, αναφέροντας πρωτίστως το δικό του όνομα και παίρνοντας συνεντεύξεις από τον ίδιο. Εναγωνίως περιμένουμε και νέα αγωγή για το ρεπορτάζ μας που αποδεικνύει ότι η εταιρεία Aegean Power, με συνιδιοκτήτες  τους  κ.κ. Βασίλη Μηλιώνη και Γιώργο Μελισσανίδη, φέσωσε το ελληνικό δημόσιο με 90.000.000 ευρώ.  Ο τίτλος του ρεπορτάζ είναι «Aegean Power / Hellas Power: Οι συνέταιροι Β. Μηλιώνης & Γ. Μελισσανίδης και ο ρόλος της ΡΑΕ» και το υπογράφει ο Λευτέρης  Χαραλαμπόπουλος.

Το γεγονός ότι η αγωγή εναντίον μας κατατέθηκε την 1η Απριλίου είναι ασφαλώς συμπτωματικό και ουδεμία σχέση έχει με την κυκλοφορία του UNFOLLOW 16 την μεθεπόμενη μέρα, στις 3 Απριλίου. Είμαστε βέβαιοι ότι ουδείς γνώριζε την πρόθεσή μας να δημοσιεύσουμε έρευνα για τα πεπραγμένα της Aegean Power, αφού το είχαμε κρατήσει επτασφράγιστο μυστικό: τους μόνους που είχαμε οχλήσει, άλλωστε, ήταν τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας, τη ΔΕΗ, τον (διάδοχο του) ΔΕΣΜΗΕ, τη ΓΕΝΟΠ, νομικούς, βουλευτές, υπουργούς, εισαγγελείς, τον πρωθυπουργό και τον κοινοτικό επίτροπο περί ανταγωνισμού. Λογικό να μην γνωρίζει κανένας τις προθέσεις μας να δημοσιεύσουμε τέτοια έρευνα, και μάλιστα παραμονές της συζήτησης για την πώληση του ΟΠΑΠ, όπου ένας από τους επικρατέστερους υποψήφιους είναι ο κ. Γιώργος Μελισσανίδης.

Οποιαδήποτε λοιπόν υπόνοια περί απόπειρας εκφοβισμού μας δεν φαίνεται να έχει καμία βάση. Το ότι πριν από δύο μήνες ο συντάκτης του ρεπορτάζ  Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος δέχτηκε απειλές κατά της ζωής του τηλεφωνικά από τον κ. Δημήτρη Μελισσανίδη, για τις οποίες έχει καταθέσει μήνυση, το θεωρούμε και αυτό παντελώς ασύνδετο με οποιαδήποτε απόπειρα φίμωσής μας. Παντελώς ασύνδετες είναι και οι  μεταμεσονύχτιες απειλητικές ενοχλήσεις που δέχεται ο συντάκτης μας όλο το τελευταίο διάστημα.

Επαναλαμβάνουμε ότι περιμένουμε και νέα αγωγή από τον κ. Δημήτρη Μελισσανίδη. Εάν είναι να τον βοηθήσουμε στο φιλανθρωπικό του έργο, θα βρούμε άλλα 500.000 ευρώ να του διαθέσουμε.  Ειδικά εάν ανέβηκε η τιμή του ΟΠΑΠ, φιλοδοξούμε με αυτό τον τρόπο να συνδράμουμε  στο δρόμο για την ανάπτυξη. Τις εκ νέου τηλεφωνικές απειλές του θα επιθυμούσαμε να τις αποφύγουμε. Τώρα «μιλάνε» οι αγωγές και οι μηνύσεις.

Τα υπόλοιπα είναι δουλειά της Δικαιοσύνης, όπου εκτός από αγωγές και μηνύσεις, έχουν κατατεθεί και τα στοιχεία της έρευνάς μας από το UNFOLLOW 16 για την Aegean Power και τη ΡΑΕ. Είμαστε βέβαιοι ότι θα πράξει το καθήκον της.

Όπως είμαστε βέβαιοι και για την αίσθηση καθήκοντος των αρμόδιων υπουργών, στους οποίους απευθύνεται η ερώτηση του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για τη διερεύνηση των στοιχείων που προέκυψαν από την έρευνά μας. Θα θέλαμε να πιστεύουμε ότι και άλλα κόμματα -ή και βουλευτές που μολονότι έχουν εκλεγεί με τα κυβερνώντα κόμματα, εντούτοις διατηρούν την απαραίτητη για τη Δημοκρατία ανεξαρτησία σκέψης- θα επιδιώξουν τη δημόσια διερεύνηση των στοιχείων αυτών.

Το UNFOLLOW συνεχίζει στην πορεία της ανεξάρτητης δημοσιογραφίας.

Πηγή: unfollow.com.gr

Ο Τσίπρας και ο «τίγρης»

του Γ. Πετρίδη

Κ αταγγελίες για εκβιασμούς και απειλές, υπονοούμενα για σχέσεις εξάρτησης και διαπλοκής, εκατέρωθεν κοινοβουλευτικές αντιπαραθέσεις με βαριές εκφράσεις και προσωπικές συγκρούσεις με απρόσμενη αγριότητα δίνουν την αίσθηση ότι εξελίσσεται μια ανεξέλεγκτη διαμάχη στο πολιτικό, επιχειρηματικό, οικονομικό και εκδοτικό πεδίο.

Από τη μία παράγοντες όπως οι κύριοι Φαήλος Κρανιδιώτης και Μάκης Βορίδης, αλλά και επιχειρηματίες όπως ο κ. Δημήτρης Μελισσανίδης που δεν φημίζονται για το σαβουάρ βιβρ στις αντιπαραθέσεις τους. Από την άλλη πολιτικοί όπως οι κύριοι Πάνος Σκουρλέτης και Δημήτρης Παπαδημούλης, αλλά και δημοσιογράφοι επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ, που με την ορμή της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν νιώθουν πλέον καμιά αναστολή μπροστά σε μεγάλες ρήξεις, δεν φοβούνται τις μετωπικές συγκρούσεις και δεν έχουν κατηγορηθεί ότι παίζουν μπάλα με συμφέροντα, μέχρι σήμερα. Η επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ να τα βάλει με τον επονομαζόμενο και «Τίγρη», λόγω του εκρηκτικού χαρακτήρα του, και πανίσχυρο επιχειρηματία έχει την πλήρη κάλυψη του κ. Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος βλέπει ότι η μάχη για την εξουσία θα περάσει μέσα από κακοτράχαλα μονοπάτια και δεν μπορεί να είναι ένας δρόμος στρωμένος με ροδοπέταλα. Δείχνει δε να αντιλαμβάνεται ότι τέτοιου είδους συγκρούσεις είναι αναγκαίες για να τον οδηγήσουν στον κεντρικό του στόχο, να νικήσει δηλαδή τον κ. Αντώνη Σαμαρά.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εκτιμά ότι με συγκεκριμένες επιλογές και πρόσωπα το Μέγαρο Μαξίμου και ο κ. Σαμαράς επιχειρούν να στήσουν ένα «νέο κύμα διαπλοκής», όπως το λέει. Θεωρεί ότι ως αξιωματική αντιπολίτευση, που θα δώσει μάχη για τη διακυβέρνηση πλέον της χώρας και όχι απλώς για έναν επιμέρους ρόλο στο πολιτικό σκηνικό, θα έχει πια να αντιμετωπίσει και τη λεγόμενη «παλαιά διαπλοκή», αλλά και μια «νέα φρουρά εκλεκτών και ευνοημένων» από την κυβέρνηση, που θα έχουν κάθε λόγο να τον πολεμήσουν λυσσαλέα.

Το γεγονός ότι το κόμμα του αναδείχτηκε αξιωματική αντιπολίτευση φέρνει τον κ. Τσίπρα αναγκαστικά μπροστά σε επιχειρηματικές διαμάχες και ισορροπίες και τον καλεί να έχει άποψη και για το πώς μοιράζεται η πίτα στο επιχειρηματικό πεδίο, ακόμη κι αν δεν επιθυμεί να ταχθεί υπέρ συμφερόντων, ή να οικοδομήσει συμμαχίες, όπως συνήθως έκαναν τα κόμματα του παλαιού δικομματισμού, εν όψει ανάληψης της διακυβέρνησης.

Η στάση της Αριστεράς απέναντι στα επιμέρους επιχειρηματικά συμφέροντα και προσωπικά στους επιχειρηματίες ήταν πάντα απόμακρη, προσεκτική ή, το πολύ-πολύ, εντελώς παρασκηνιακή και δύσκολο να εντοπιστεί ο βαθμός και το περιεχόμενο των σχέσεων αυτών. Σπανίως στο παρελθόν η κριτική της Αριστεράς προσωποποιούνταν σε συγκεκριμένους επιχειρηματίες, αφού κυρίως έμενε στο γενικό περίγραμμα της λειτουργίας του συστήματος και η προσωποποιημένη στόχευση αφορούσε μόνο τους αρμόδιους πολιτικούς για τις επιλογές τους – με εξαίρεση το «βρόμικο ’89»… που δεν είναι απλή ιστορική ανάμνηση για τους πολιτικούς κληρονόμους του Λεωνίδα Κύρκου. Είναι η πρώτη φορά που επισήμως -και με κάθε δυνατό τρόπο- η Αριστερά αναφέρει σε τέτοια έκταση και με τόση ένταση συγκεκριμένα ονόματα και στρέφεται ευθέως εναντίον επιχειρηματιών.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η εφημερίδα «Αυγή», το επίσημο εκδοτικό όργανο του ΣΥΡΙΖΑ, που διευθύνεται από τον εμπειρότατο Βασίλη Μουλόπουλο, πρώην μεγαλοστέλεχος του ΔΟΛ, ασχολήθηκε επί ημέρες με τον επιχειρηματία, αλλά και με συμβούλους του πρωθυπουργού, κυκλοφορώντας μάλιστα την περασμένη Κυριακή υπό τον εύγλωττο τίτλο «Οι εντιμότατοι φίλοι του κυρίου Σαμαρά». Την επόμενη ημέρα ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος κ. Πάνος Σκουρλέτης εξαπέλυσε από τηλεοράσεως σκληρή επίθεση στον κ. Μελισσανίδη, ώστε να μην υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία για τον ποιον βάζει απέναντί του ο ΣΥΡΙΖΑ. Τι συμβαίνει όμως και ξαφνικά η Κουμουνδούρου έδωσε αυτή τη χροιά στην αντιπολιτευτική της τακτική; Γιατί τα έβαλε με έναν κύκλο ανθρώπων ασκώντας και προσωπική κριτική; Και έφτανε η καταγγελία του περιοδικού «Unfollow» ότι δημοσιογράφος του απειλήθηκε από κάποιον που συστήθηκε ως Μελισσανίδης για έρευνά του σχετικά με το λαθρεμπόριο καυσίμων προκειμένου να προκαλέσει εκκωφαντικό θόρυβο; Προφανώς όχι.

Τι βλέπει ο ΣΥΡΙΖΑ; Βλέπει, για παράδειγμα, ότι ο κ. Μελισσανίδης διεκδικεί τον ΟΠΑΠ, τον μεγαλύτερο και πιο κερδοφόρο δημόσιο οργανισμό αυτή την ώρα, την «κότα με τα χρυσά αβγά», όπως χαρακτηριστικά λένε στελέχη του. Δικηγόρος του κ. Μελισσανίδη είναι ο στενός φίλος και σύμβουλος του πρωθυπουργού κ. Κρανιδιώτης, όπερ σημαίνει, κατά την εκτίμηση της Κουμουνδούρου, ότι επιδίωξη του Μαξίμου είναι να ισχυροποιηθεί τόσο πολύ ο επιχειρηματίας ώστε να αποτελεί την αιχμή του δόρατος του κ. Σαμαρά για την άλωση μέσων ενημέρωσης και άλλων φορέων που έχουν σοβαρή εξάρτηση από τα κονδύλια του Οργανισμού.

Βέβαια οι αναλύσεις αυτές του ΣΥΡΙΖΑ δεν επιβεβαιώνονται στην πράξη καθώς όπως γνωρίζουν όλοι οι «παροικούντες την Ιερουσαλήμ» ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας δεν είναι και δεν ήταν ποτέ στο παρελθόν ιδιαίτερα γενναιόδωρος ή απλά ευνοϊκός σε επιχειρηματικές προτάσεις για συμμετοχή σε εταιρείες media ακόμα και αθλητικών ΠΑΕ. Από όσα είναι γνωστά μέχρι σήμερα δεν έχει αναμιχθεί σοβαρά σε καμία επιχειρηματική υπόθεση των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Στον τομέα του αθλητισμού εξαίρεση αποτέλεσε κατά το παρελθόν μόνο η ΑΕΚ και από τότε δεν υπήρξε καμία άλλη εμπλοκή, εμμένοντας σταθερά στις απόψεις του.

Ωστόσο στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, λένε ότι ο ίδιος ο επιχειρηματίας, ο οποίος έχει μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες πετρελαιοειδών, με παρουσία στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, κυκλοφορεί παντού δηλώνοντας «προσωπικός φίλος του Σαμαρά».

Ο κ. Μελισσανίδης αντιμετωπίζεται από την Κουμουνδούρου ως το κορυφαίο δείγμα μιας εκτεταμένης προσπάθειας του Μαξίμου να ορθώσει και μία δεύτερη «γραμμή Μαζινό» μπροστά στην επέλαση του ΣΥΡΙΖΑ προς την εξουσία. Οι επιτελείς του κ. Τσίπρα εκτιμούν ότι ο πιο ισχυρός και αποτελεσματικός σύμμαχος του πρωθυπουργού στις τελευταίες εκλογές ήταν τα μέσα ενημέρωσης που ανήκουν σε παραδοσιακούς επιχειρηματικούς ομίλους. Ηλπιζε ότι στη νέα πολιτική και κοινωνική κατάσταση ο ρόλος αυτών των Μέσων θα μειωνόταν, ιδίως μέσα σε ένα κλίμα γενικής απαξίωσής τους – ιδίως του MEGA, με το οποίο συγκρούεται σε κάθε ευκαιρία.

Ξαφνικά, λοιπόν, βλέπει ότι ακόμη κι αν καταφέρει να υπερκεράσει την αντίδραση των παραδοσιακών εχθρικών μέσων, προκύπτει πλέον και ένα νέο πλέγμα σχέσεων. Επιχειρηματίες που έχουν καλές προσωπικές σχέσεις με το Μέγαρο Μαξίμου προσπαθούν να ελέγξουν ραδιοφωνικούς σταθμούς, εφημερίδες και διαδικτυακά μέσα.

Στόχος το περιβάλλον Σαμαρά

Ο κ. Κρανιδιώτης δεν μπαίνει στο στόχαστρο μόνο για τις αμφιλεγόμενες σχέσεις του με τον κ. Μελισσανίδη, αλλά και επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να αναδείξει ότι κάποιοι σύμβουλοι του κ. Σαμαρά εμπλέκονται σε αμφιλεγόμενες υποθέσεις. Ο κ. Σταύρος Παπασταύρου, για παράδειγμα, επικρίθηκε έντονα από την Κουμουνδούρου επειδή το όνομά του αναφέρεται στη λίστα Λαγκάρντ ως δικαιούχος λογαριασμού μέσω του οποίου διακινήθηκαν ποσά της τάξης των 500 εκατ.! Παρότι ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι τα χρήματα δεν είναι δικά του, λίγες μέρες αφότου ξέσπασε ο θόρυβος παραγκωνίστηκε ευσχήμως από το πλευρό του πρωθυπουργού.

Στοχευόμενος από τον ΣΥΡΙΖΑ για τη λίστα Λαγκάρντ, όμως, είναι ένας ακόμη σύμβουλος του κ. Σαμαρά, ο κ. Ευθύμιος Βιδάλης. Ο συγκεκριμένος κύριος ισχυρίστηκε ότι τα χρήματα είναι του πεθερού του, αλλά είναι αμφίβολο αν έπεισε τους πάντες στο Μαξίμου, καθώς τέτοιου είδους επιχειρήματα είχαν χρησιμοποιήσει νωρίτερα ανεπιτυχώς και άλλοι εμπλεκόμενοι, όπως ο κ. Γιάννος Παπαντωνίου. Για όσους γνωρίζουν πάντως πρόσωπα και πράγματα, η οικογένεια της συζύγου του κ. Βιδάλη είναι εξαιρετικά εύπορη.

Το να στρέψει το στόχαστρό του ο ΣΥΡΙΖΑ στο περιβάλλον του πρωθυπουργού ήταν έτσι κι αλλιώς ανάγκη, καθώς ο κ. Σαμαράς φαίνεται να είναι τούτη την ώρα το πιο δυνατό χαρτί της κυβέρνησης και να αντέχει στην πολιτική φθορά. Η εμπλοκή ονομάτων σε τέτοιες υποθέσεις ήρθε σαν βούτυρο στο ψωμί του ΣΥΡΙΖΑ, που βλέπει ότι ο κ. Σαμαράς απολαμβάνει ακόμη μεγάλη ανοχή από την κοινή γνώμη και κινείται περίπου στο απυρόβλητο, αλλά τώρα πρέπει να «απολογηθεί» για τους συμβούλους του. Ομως η ξαφνική αυτή ενασχόληση του κ. Τσίπρα με θέματα «διαπλοκής» δημιουργεί αυτομάτως ερωτήματα, μήπως εκ των πραγμάτων εξυπηρετούνται αντίπαλα συμφέροντα. Ερωτήματα, όμως τίθενται και εντός ΣΥΡΙΖΑ: «Παίζουμε κάποια μπάλα, κι αν ναι, με ποιον;».

Το επεισόδιο με το «Unfollow»

Η σπίθα που έβαλε φωτιά στα… τόπια του πολιτικού και επιχειρηματικού τοπίου ήταν η καταγγελία που έκανε το επιρροής Κουμουνδούρου, σε μεγάλο βαθμό, περιοδικό «Unfollow», ότι ο συντάκτης που δημοσίευσε ρεπορτάζ για λαθρεμπόριο ναυτιλιακού πετρελαίου απειλήθηκε τηλεφωνικά από άτομο που συστήθηκε ως «Δημήτρης Μελισσανίδης». Οι απειλές ήταν κατά της ζωής του συντάκτη και της οικογένειάς του και έφτασαν ως και τη Βουλή, όπου η κυβέρνηση μόνο ακάλυπτο δεν άφησε τον επιχειρηματία. Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Παπαδημούλης ζήτησε τη διερεύνηση των καταγγελιών, όμως ο ομόλογός του της Ν.Δ. κ. Βορίδης, με ένα μάλλον μπλαζέ ύφος, χαρακτήρισε την υπόθεση «πλημμέλημα της πλάκας, μια απειλή μεταξύ ιδιωτών»!

Σε εκείνη τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής ο ΣΥΡΙΖΑ κατήγγειλε ότι κακώς μειώνεται, ύστερα από πίεση της Ν.Δ., το ύψος του προστίμου στις εταιρείες πετρελαιοειδών που διαπιστώνεται ότι διατηρούν εικονικά αποθέματα ασφαλείας, θεωρώντας ότι ενθαρρύνεται έτσι το λαθρεμπόριο και ευνοούνται συγκεκριμένοι επιχειρηματίες.

Ωστόσο το πράγμα περιπλέχθηκε μία εβδομάδα αργότερα, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε μεν ονομαστική ψηφοφορία για άρθρα του σχετικού νομοσχεδίου, αλλά ορισμένοι βουλευτές του δεν προσήλθαν έγκαιρα και η διαδικασία δεν έγινε. Η αξιωματική αντιπολίτευση μίλησε για αντιδημοκρατική ενέργεια του προεδρείου της Βουλής, ενώ άλλοι είπαν ότι υπάρχουν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που δεν είναι τόσο πρόθυμοι να συγκρουστούν προσωπικά με επιχειρηματίες. Ή ότι για άλλον πήγαιναν και άλλου βρήκαν «τοίχο», κι έκαναν πίσω…

Ο ΟΠΑΠ

Η όλη συζήτηση γύρω από την επιχειρηματική μάχη για την αγορά του ΟΠΑΠ προκαλεί και ορισμένες παρενέργειες πέριξ και εντός του ΣΥΡΙΖΑ. Υπήρξαν δημοσιεύματα που ανέφεραν ότι το κόμμα δίνει την εντύπωση πως αντιμάχεται έναν διεκδικητή αφήνοντας να διαμορφώνεται η αίσθηση ότι ίσως προτιμά άλλον. Ακόμη και στελέχη δεν έκρυβαν τον προβληματισμό τους μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ λαμβάνει όντως μέρος στον επιχειρηματικό πόλεμο. 

Το κλίμα αυτό ενόχλησε τις τελευταίες ημέρες την ηγετική ομάδα, η οποία απέρριψε μετά βδελυγμίας τη σχετική φιλολογία. Την περασμένη Πέμπτη ο στενότερος συνεργάτης του κ. Τσίπρα και υπεύθυνος της Πολιτικής Στρατηγικής του κόμματος κ. Γιάννης Δραγασάκης ξεκαθάρισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αντιτάσσεται στην πώληση του ΟΠΑΠ όποιο κι αν είναι το αντίτιμο και ζητά να εκχωρηθούν οι μετοχές του στα ασφαλιστικά ταμεία ώστε να διασφαλιστεί η βιωσιμότητά τους. «Ο,τι και να γίνει, όποιος και να πάρει τον ΟΠΑΠ, ακόμη και αν ενωθούν όλοι μαζί, πάλι θα υφίσταται το πρόβλημα», σημείωσε ο κ. Δραγασάκης.

Πηγή: http://www.protothema.gr/politics/article/258308/o-tsipras-kai-o-tigrhs/

Grèce: un jour­na­liste menacé de mort par un magnat du pétrole

Dimitris Melissanidis

Suite à la publi­ca­tion d’un article d’Unfollow sur la contre­bande du pétrole en Grèce,  paru le 31 jan­vier der­nier, la rédac­tion a reçu des menaces de mort d’un homme qui s’est pré­senté comme étant Dimitris Melissanidis, magnat du pétrole et patron de Aegean Oil.  L’article pré­sen­tait en par­ti­cu­lier la pra­tique de com­pa­gnies de trans­port qui achètent du pétrole à des taux d’imposition réduits et le redis­tri­buent vers le mar­ché au prix normal.

Lire la suite : http://www.okeanews.fr/20130206-grece-menaces-de-mort-contre-un-journaliste-par-un-magnat-du-petrole#ixzz2UcYRZF3z 

 

A GREEK OIL BARON WANTS TO BLOW ME UP IN MY SLEEP

by Elektra Kotsoni

Athens and the smog (Photo by Yannis Larios).

Christmas in Greece this year was pretty much just like any other Christmas: people met up with family and friends, exchanged presents (on a budget), got too drunk too quick and ate food offered to them in quantities largely unaffected by the crisis. The major difference was that everyone did all those things wrapped up in their coats, scarves, gloves and everything else people wear when they need to keep their extremities warm, because no one could afford to heat their house.

Petrol prices have reached new highs and, for whatever reason, most Greek households run on petrol (I guess nobody offered us a gas pipe from Russia, or something), so the city ended up covered in a cloud of smog spewed out from thousands of fireplaces and stoves. Everyone talked about how bad smog is for the environment and my mum kept apologising to anyone who came round about how cold our house was, but no one was talking about why we didn’t have any heating in the first place.

Until last week, when Unfollow magazine published an extensive report on the smuggling of shipping oil. A day after the magazine went to print, Lefteris Charalampopoulos – the guy who wrote the article – received a phone call from someone claiming to be oil magnate (and alleged oil smuggler) Dimitris Melissanidis, who threatened to kill him. I spoke to Unfollow’s editor-in-chief, Augustine Zenakos, who witnessed the conversation.


Dimitris Melissanidis.

VICE: Hi Augustine. Could you first give me a synopsis of Lefteris’s article?
Augostine Zenakos: Since petrol prices in the country skyrocketed, the government have been talking about fighting oil smuggling, but it only seems to do so by persecuting small business owners – like people who run gas stations – for minor crimes. However, there’s this whole other side to oil smuggling that involves shipping oil, which is what our story deals with. Shipping companies don’t have to pay import tax for the petrol they use, which is coloured so you can identify it. The oil is then decolourised and channeled back into the market. Our article shows that two massive Greek oil companies are accused by Customs Authorities to have engaged in this practice.

That’s not good news. How did you go about proving that?
We published two reports by the 7th Piraeus Customs Authority showing how these two companies, ELPE (Hellenic Petroleum) and Aegean Oil, have been unable to explain the large quantities of oil missing from their cargo – quantities amounting to millions of  litres in both cases. The Aegean Oil case has actually been taken to court, but the trial has been delayed four times because the public prosecutors never bother to show up. One of the prosecuted is Iakovos Melissandis, who’s on the board of Aegean Oil, but our research shows that the guy running the company is actually his brother, Dimitris.

Yeah. I hear this guy is on the verge of a major deal, too.
Yes. Another thing the article stresses is that Dimitris Melissanidis is poised to buy the soon to be privatised OPAP – the state company that holds a monopoly on gambling. So, the main curiosity is the silence of the media in cases like that. They might spend hours arguing over some gas station owner, but when it comes to a company as big as Aegean oil – a company that supplies the American navy – you don’t hear a thing.

And it was Dimitris who supposedly threatened your colleague?
Yeah. A day after the magazine went to print, we got a phone call asking for Lefteris Charalampopoulos – the writer – and the caller identified himself as  Dimitris Melissanidis and threatened him. First with legal action, then going on to threaten his life and his family. He said, “I could have you killed without warning you. But I’m a man and I’m gonna have you blown up in your sleep. I’ll have you killed, your wife, your children, everything you’ve got.” The call lasted 20 minutes, half of which was spent threatening our reporter.


The cover of the latest issue of Unfollow magazine.

Do you think it was actually Dimitris calling?
Well, we have caller ID, so, after a quick Google search, we could see that the number they were calling from belongs to Aegean Oil. The rest of the information is in the hands of our lawyers and we’re prepared to act in any way they advice us.

Is there any reason for you to believe it wasn’t Dimitris Melissanidis?
I’d rather not comment on that because of the legal dimension of the case. What I need to say, however, is that Mr Melissanidis’ lawyer is a guy called Failos Kranidiotis, who not only happens to be an advisor to the prime minister, Antonis Samaras, but is also the creative mind behind a myriad of far-right, xenophobic articles. Mr Kranidiotis sent us a letter the other day stating his client denies he ever made that call. We published the letter on our site and said we expect to see Mr Kranidiotis taking action to find out who forged his client’s identity if what he’s saying is the truth.

How have the authorities reacted so far?
The police haven’t done anything. Parties of the opposition, the press association and the guild of journalists have made announcements condemning the actions, but not the state. We haven’t filed our report yet, but the police should still have acted on its own accord. The authorities in Greece aren’t exactly famous for their reflexes in matters like this, though.

What do you expect to happen?
Look, we are journalists. All we care about is for all sides of a story to be visible. It’s a fact that, in Greece, everything in the media works according to who it’s about. We’re against that. We want to know what’s really going on and for the media to remain untouched by government propaganda.

Check out Unfollow magazine here.

Follow Elektra on Twitter @elektrakotsoni

Source: vice.com

Δίκες για λαθρεμπόριο πετρελαίου

Στο νέο τεύχος του Unfollow που κυκλοφορεί από σήμερα σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο, καταγράφουμε τον τρόπο με τον οποίον γίνεται το λαθρεμπόριο του ναυτιλιακού πετρελαίου και ρωτάμε:

Θα σπάσει ο νόμος της σιωπής για την Aegean Oil του Δημήτρη Μελισσανίδη και τα ΕΛΠΕ του Σπύρου Λάτση;

Πηγή: pitsirikos.net